του Αρίστου Δοξιάδη
Γιατί η Ελλάδα μπορεί να βγει από την κρίση ως σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος μόνο με τη βοήθεια των ευρωπαίων εταίρων, και σε συνεννόηση με αυτούς.
Γιατί χωρίς τη συνεννόηση αυτή, η Ελλάδα θα κατρακυλήσει προς τον τρίτο κόσμο.
Γιατί πλησιάζουμε σε αυτό το σταυροδρόμι, ταχύτατα.
Γιατί συνεννόηση με τους ευρωπαίους εταίρους σημαίνει μνημόνιο – κάποιας μορφής μνημόνιο.
Γιατί αυτήν την απλή αλήθεια αρνείται να την ξεστομίσει η μεγάλη πλειονότητα του πολιτικού προσωπικού: άλλοι, υπουργοί και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, επειδή φοβούνται. Άλλοι, στην αντιπολίτευση, από καθαρό καιροσκοπισμό. Όλοι κοιτάνε την επόμενη κάλπη, όχι την επόμενη δεκαετία.
Κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να προτείνει ένα καλύτερο μνημόνιο, να συμμετάσχει στη διαπραγμάτευση για αυτό και να το εφαρμόσει – αφήνουν 2-3 υπουργούς να τα βγάλουν πέρα. Κανένας δεν στηρίζει εκείνα τα μέτρα του πρώτου μνημόνιου που είναι γνήσια εκσυγχρονιστικά, και θα έχτιζαν κράτος πιο αποτελεσματικό και δίκαιο.
Αν υπάρχουν σοβαρές εναλλακτικές, δεν τις έχουμε ακούσει. Αντί για αυτό ακούμε τον Μίκη να υπόσχεται δάνεια από την Κίνα.
Δεν έχουμε όμως την πολυτέλεια του χρόνου μέχρι να ενηλικιωθούν οι πολιτικοί, ιδίως οι υπουργοί. Ας τολμήσουν να πουν την αλήθεια και να πράξουν ανάλογα, ή ας παραιτηθούν. Και ας αναλάβουν τα κρίσιμα υπουργεία όσοι έχουν την τόλμη να αλλάξουν τα πράγματα.
