Ποτάμι - κόμμα σούπερ μάρκετ: Γιατί κάθε μπερλουσκονική κυβέρνηση χρειάζεται και τον Μπέπε Γκρίλλο της

Μιχάλης Κουντούρης / efsyn

Κάτω στα λεμονάδικα ...

του Γιώργου Πίτσου*

Δεν έγινε και τίποτα σημαντικό. Μάλλον έσταξε η ουρά του γαϊδάρου.

Πήγα χτες βράδυ (12/9/15) στο θέατρο Χυτήριο στην Ιερά Οδό να παρακολουθήσω την παρουσίαση των προεκλογικών θέσεων της πρωτοβουλίας ΜΠΡΟΣΤΑ που συμπράττει εκλογικά με το ΠΟΤΑΜΙ.
Ενδιαφέρουσες απόψεις, τροφή για προβληματισμό. Αγωνίες νέων ανθρώπων για το αύριο, ζεστά αισιόδοξα χαμόγελα.

Ώσπου έγινε το θαύμα . " Μας τίμησε με την παρουσία του ". 

Εμφανίστηκε από το πουθενά ένα πελώριο παγώνι ΕΓΩ . 

Κι έσερνε μαζί τον ΣΤΑΥΡΟ. 

Μια ντεμέκ στάση σώματος, ένα ειρωνικό ανθυπομειδίαμα και άνεση. 

Πολλή άνεση ρε παιδί μου.

Όλοι διεφθαρμένοι εκτός από εμάς . 

Όλοι παλαιοκομματικοί εκτός από εμάς . 

( Λυκούδης , Ψαριανός, Μάρκου, Αμυράς , Δρέττα, Σκυλακάκης, Λυμπεράκη κλπ τουλάχιστον από 3 κόμματα έκαστος ).

Στυγνός ελιτίστικος εκβιασμός. Αν πάρουμε χαμηλό ποσοστό δεν συνεργαζόμαστε με κανέναν. Αν πάρουμε υψηλό ποσοστό θα βάλουμε τους ικανούς δικούς μας ανθρώπους. 

Έχουμε τον Διαμαντούρο επικεφαλής. Άρα είμαστε οι καλλίτεροι.
( δεν πιστεύω ότι ο Διαμαντούρος θάθελε να τον περιφέρει στις ρούγες ο Σταύρος σαν αξιοθέατο ). 

Τα ήξερε όλα, τα σφάζω, τα μαχαιρώνω. Κόμμα τύπου σούπερ μάρκετ. 

Η αρένα μύριζε άγχος πριν την εκλογική συντριβή. 

Λίγος αδέρφια. Πολύ λίγος. Δεν με ενδιαφέρουν τα κουτσομπολιά περί αυτού. Άκουσα και είδα την μετριότητα και την ημιμάθεια live.

Κάθε μπερλουσκονική κυβέρνηση χρειάζεται και τον Μπέπε Γκρίλλο της. Θλίψη γι αυτό που πλασαρίστηκε ως ΝΕΟ.

Απορία : γιατί τόσοι ικανοί άνθρωποι τριγύρω του τον ανέχονται ;

πηγή Μεταρρυθμιστική Αριστερά

"Ευημερία" ή Δημοκρατία;

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Πόση δημοκρατία είμαστε διατεθειμένοι να 

παραχωρήσουμε 

χάριν μιας κάποιας "ευημερίας";

του Γιώργου Πίτσου

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Ας το ομολογήσουμε σαν κοινωνία. Πόση δημοκρατία είμαστε διατεθειμένοι να παραχωρήσουμε χάριν μιας κάποιας "ευημερίας". 

Κατ αρχήν θα 

ανακουφιστούμε και θα γνωριστούμε μεταξύ μας καλλίτερα. 

Για τη δημοκρατία

Ο ανένδοτος αντιμνημονιακός που κοιτούσε για δέκα χρόνια το ταβάνι, έγινε πρωθυπουργός μας. Και το φλερτ με τα φασιστικά φιντανάκια που πρώτος λανσάρισε ο Καρατζαφέρης , έχει εξελιχθεί σε παρά φύσιν συνουσία με όλους τους δημοκρατικούς θεσμούς. Η προσωρινά χειμάζουσα ακροδεξιά πήρε κεφάλι στην κυβέρνηση και κυβερνά την χώρα. Ο ΓΓ της κυβέρνησης είναι αποκλειστική επιλογή του πρωθυπουργού. Εάν δεν ήξερε το ποιόν και τις πράξεις του , μας κυβερνά ένας αφελώς άσχετος. Εάν ήξερε και τ΄ ανεχόταν ( επικροτούσε ) μας κυβερνά ένας εγκληματικά επικίνδυνος. Όλα τ΄ άλλα είναι συγκάλυψη . 

Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη αναθάρρησε και τους ντόπιους νοσταλγούς και πρέπει να περιμένουμε ακρότητες. Αυτό όμως που με θλίβει περισσότερο , μιας και ο βίος και η πολιτεία της δεξιάς είναι ιστορικά γνωστά , είναι η στάση των άλλων κομμάτων. 

Κατ΄ αρχήν οι τεράστιες ευθύνες και η αμοραλιστή κατρακύλα του ΠΑΣΟΚ. Η δήθεν κριτική υποστήριξη στην κυβέρνηση χάριν της " σταθερότητας " έχει μεταβληθεί σε άκριτο δεκανίκι . Με έχει κουράσει η μόνιμη επωδός / άλλοθι του Βενιζέλου ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ σήκωσε όλο το βάρος της κρίσης. Υπέρ ποίων τελικά; Υπέρ της ολιγαρχίας και σε βάρος της μεσαίας και εργατικής τάξης δυστυχώς. Και με ποιο κόστος για τη δημοκρατία; Με την παραβίαση σχεδόν όλων των άρθρων του Συντάγματος. 

Και η στάση όμως της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ύποπτη. Σαν να μην θέλει να αναλάβει την ευθύνη της διακυβέρνησης . Η εμμονή στην προάσπιση των συντεχνιών και το σούρτα - φέρτα στο κοινοβούλιο απέχει μακράν από τα πραγματικά καυτά ζητήματα επιβίωσης αυτού του λαού. Για το ξεπούλημα του Ελληνικού, την διαγραφή των χρεών του Μεγάρου Μουσικής, την σίγουρη διαγραφή των χρεών των κομμάτων, δεν άνοιξε μύτη. Θέματα όχι κυρίαρχα αλλά που καταδεικνύουν υπόγειες συμμαχίες και αλισβερίσι. Μια επαναστατική ρητορική τόσο όσο. Η διακομματική ομερτά είναι καθημερινά εξόφθαλμη πια. 

Για την ανάπτυξη

Μια πολύχρονη πορεία εξουθένωσης των Ελλήνων συνεχίζεται. Εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και ελεύθεροι επαγγελματίες γονάτισαν προ πολλού στις οριζόντιες μειώσεις και την άγρια φορολόγηση. Κι όμως μέχρι και σήμερα το πολιτικό σύστημα αγωνίζεται για την προστασία των καρτέλ και των συντεχνιών. Για τον σκανδαλώδη πλουτισμό των τραπεζών. Για ένα αμφιλεγόμενο πλεόνασμα που σίγουρα είναι τράπεζα αίματος του λαού μας. Ο μπαμπούλας της χρεοκοπίας δεν φοβίζει κανέναν πια. 

Η σταδιακή εξισορρόπηση όμως είναι μονόπλευρη και ταξική. Είναι στατική γιατί φορογδέρνει κι όχι αναπτυξιακή. Δεν είναι επίτευγμα να μπορούμε να ξαναδανειστούμε. 

Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει. 

Δεν πρέπει να υποκύπτουμε στον εκβιασμό της συγκυβέρνησης πως η παρουσία τους είναι μονόδρομος. Είναι πλαστός ο ισχυρισμός για την ανυπαρξία άλλης λύσης. Η δημοκρατία, μέσω των εκλογών, θα δώσει την λύση. Να αποφασίσει ο λαός κι ας κριθεί η ωριμότητα του. Η κουλτούρα των συνεργασιών είναι κομβικό σημείο συνεννόησης. Κι έχει κατακτηθεί έστω και ερασιτεχνικά. 

Φτάνει πια. Ας μην παραχωρήσουμε σπιθαμή δημοκρατίας για μια τραβεστί ανάπτυξη που εξυπηρετεί τα συμφέροντα λίγων.

Η δημοκρατία και η ανάπτυξη σαφώς και δεν είναι αντικρουόμενα αγαθά. Η ανθοφορία όμως της δεύτερης προϋποθέτει την στιβαρότητα της πρώτης. Η δημοκρατία είναι το γόνιμο έδαφος για να καρπίσει η ευημερία των πολλών.

Κάτι σε Μωυσή έχετε ??

του Γιώργου Πίτσου*

Ο άνθρωπος που έβλεπε τα κόμματα να περνούν. Κι εκατοντάδες νοματαίοι, γραμμάτων τεχνών και τεκνών βγήκαν από τη χειμέρια νάρκη τους και μου κάνουν άγριο κόρτε. Και σελίδες κατεβατά υπογραφών επωνύμων που κόπτονται επιτέλους ! για τα δίκαια ημών των ανωνύμων. Και το φετινό must σε όλα τα πολιτικά ντεφιλέ είναι το casual nazi.

Η νυχθημερόν καταδίκη και απαξίωση του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος έχει κουράσει. Τα΄παμε, τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε. Άιντε να πάμε παρακάτω.
Κι έτσι μας προέκυψαν νέα φιντανάκια , άλλα φρέσκα κι άλλα μπαγιάτικα.
Η αλήθεια είναι όμως ότι όλοι ζητούσαμε ανανέωση πέρα κι έξω από τα υπάρχοντα κόμματα. Αν δεν ικανοποιούν τις προσδοκίες του καθενός μας είναι υποκειμενική ιστορία.
Επειδή όμως είναι σαφές ότι το ταγκό θέλει δυο, τι είδους νέο κόμμα θα ζητούσε ένα κοινό που έχει γαλουχηθεί με ΛΑΖΟΠΟΥΛΕΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ?? Ένα κοινό που νοιώθει μονίμως αδικημένο και είναι άμοιρο ευθυνών ? Με πεποίθηση ότι πάντα φταίνε κάποιοι άλλοι σκοτεινού και διαπλεκόμενοι ? Λες και στην κάλπη που έκανε κυβέρνηση τους Σαμαράδες, Βορίδηδες και Βενιζέλους πήγανε οι άλλοι οι κακοί ??

Το σύστημα λοιπόν, λέξη που μυρίζει μασονία και προκαλεί δέος κι απέχθεια συνάμα, θα εξυφάνει πολλά κόλπα καθότι παλιά πουτάνα στο κουρμπέτι.
Κατ αρχήν θα μακιγιάρει όπως όπως τα υπάρχοντα κόμματα με κορώνες εκδημοκρατισμού, ψευτοανταρσίες ( γάλα, φάρμακα κλπ) .
Επιδόματα ψίχουλα, και παραμύθα προσλήψεις. 
Σχέδιο Β ( όχι του Αλαβάνου του πρόεδρα) *** πόσους πονεμένους κουβαλήσαμε στην πλάτη μας τόσα χρόνια*** είναι η δημιουργία νέων (?) κομμάτων θυγατρικών για να λειτουργήσουν ως ανάχωμα διαρροών και μαξιλάρι στις μετέπειτα εξελίξεις.
Μια ΕΛΙΑ να πούμε . Ο Λοβέρδος κι Μοσιαλος δεν είναι ΠΑΣΟΚ είναι η δημοκρατικη προοδευτική διεύρυνση.( εδώ μπαίνει ο Σεφερλής ).

Ακόμα και στον χώρο της Οικολογίας γίνεται το έλα να δεις. Ο πολυτεμαχισμός της φακής. Άλλο ένα παράδειγμα φιλοι και φίλες ότι η πολιτική δεν είναι απολιτίκ.
Η πολιτική ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΗΜΟ ( διδακτικό point). Για να μην κυνηγάς την ουρά σου πρέπει πρώτα να δείξεις ΠΟΥ θέλεις να πας και μετά να ξεχορταριάσεις το μονοπάτι , αλλιώς θα σε πνίξουν τα βάτα και τα βούρλα!

Μέσα λοιπόν σ αυτό το πολύχρωμο μπουλούκι των ευρωεκλογών που σιμώνει, ανάμεσα σε αρλεκίνους, κολομπίνες ( φουλ ), χατζημαρκακηδες και νικολοπουλους , θα σκάσουν και ντεκοντρακτέ θίασοι .
Κάτι αυθόρμητο, πηγαίο ,ανεπιτήδευτο, ακηδεμόνευτο , ατημέλητο και one size fits all. Η έξυπνη σήτα στην πολιτική. Stavros, με πορδές δεν βάφουν αυγά. Και το γεγονός πως οι γενίτσαροι bloggers και τα εξαπτέρυγα των 58 σούρχονται κατακεί να το προσέξεις. Πρέπει όμως να πιστώσουμε στο ποτάμι πως έσπασε αυτό το παλιομοδίτικο savoir vivre της αριστεράς. Μην μπει κανείς μπροστά, όλα όλοι μαζί και τίποτα, συλλογικότητες ,επιτροπές και σεβαστές μειοψηφίες . Αυτές οι αναστολές μην βγούμε μπροστά και κατηγορηθούμε για καισαροπαπισμο κλπ.

Από ένα κακομαθημένο κοινό τι περιμέναμε να προκύψει ως δια μαγείας ? εμείς αναζητάμε έναν ΝΕΟ ΜΩΥΣΗ. Να κατέβει απ το βουνό κρατώντας τις 10 εντολές μετάβασης σε έναν αριστερό παράδεισο. Ναχει έτοιμες λύσεις και να σκίζει τα αφρισμένα ποτάμια του χρέους πριν μας πνίξουν. Να ξέρει σπιθαμή προς σπιθαμή το δρόμο του αξιοπρεπούς κοινωνικού εκδημοκρατισμού ( έγραψα ).

Μια παραστρατημένη μεταπολίτευση που έζησε μοιραία και λαθραία, μια χλιδάτη παστρικιά που τρεκλίζει κι αυτογελοιοποιειται δεν θεραπεύεται με υπόθετα. Πρέπει να τελειώνει με τη μαχαιριά της Στέλλας. Και το χέρι του Φούντα θα το κρατήσουμε όλοι μαζί.
Αν νομίζετε ότι την κόπρο που φτιάξαμε τόσα χρόνια θα την καθαρίσουμε με ελιές και ποτάμια, είστε γελασμένοι. Ουδεμία αγορά εξέρχεται ανεξόφλητος εκ του καταστήματος.

Ας πιάσουμε και την ταμπακιέρα. Την επιδερμική πιασάρα ερώτηση για το ΤΙ θα ψηφίσεις ρε φίλε στις εκλογές ?
Θα ψηφίσω με βαρύ χέρι και κρύα καρδιά.
Κατ΄ οικονομίαν που λένε οι σπουδαγμένοι.

Ανέστιοι και αναίσθητοι (απάντηση στον Νίκο Μπίστη)

Απάντηση στον Νίκο Μπίστη για το άρθρο του στο protagon.gr με τίτλο: Της κοντής σχολής, όλα της φταίνε

ΑΝΕΣΤΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΙ

του Γιώργου Πίτσου

Αγαπητέ Νίκο , Φίλο δεν μπορώ να σε προσφωνήσω , δεν γνωριζόμαστε καν. 

Μάλλον ούτε σύντροφο. 

Ανήκω στα πολιτικά ζώα που από την αρχή της πολιτικοποίησης τους, υποστήριξαν ένα κόμμα. Δογματικό; Ίσως. 

Πάντως δεν ανήκω στους οπαδούς της υπεκφυγής πως "πάντα στραβός ειν΄ ο γιαλός". 

Αν δεν με απατά η μνήμη μου , ένα φεγγάρι συνυπήρξαμε στο ΠΑΣΟΚ. 

Με εξέπληξε δυσάρεστα ότι επέλεξες μια συγκεκαλυμμένη πλην χυδαία παροιμία για να λοιδορήσεις όσους κριτικάρουν την κίνηση των 58 που συμμετέχεις. Δεν σου κρύβω πως αν ήθελα να σου απαντήσω στον ίδιο τόνο θα επέλεγα το διαμαντάκι της λαϊκής σοφίας που γνωρίζεις καλά: "του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ". 

Η τακτική διαλόγου του αμφιθεάτρου, με τσιτάτα και ατάκες έχει προ πολλού ξεφτίσει , όπως και τα σταλινικά κατάλοιπα λοιδορίας και ηθικής μείωσης των αντιπάλων μας. 

Έχτισες μια τεράστια πομφόλυγα - υποθετικό διάλογο με έναν δήθεν

γκρινιάρη διαφωνούντα, έναν Φόρεστ Γκαμπ αλά γκρέκα, και κατάφερες μια τεράστια διαλεκτική νίκη. 

Πας μη 58 δηλαδή, βλαξ. 

Είμαι βέβαιος ότι κάπου θα έχεις ακούσει για όλους εμάς τους παρίες της πολιτικής. 

Όλους εμάς που το πρωί πάμε στην δουλειά μας και δίνουμε τον αγώνα τον καλό. 

Όλους εμάς που γυρνάμε τα βράδια σπίτι και ντρεπόμαστε για τα όχι που αναγκαζόμαστε να πούμε στα παιδιά μας. 

Όλους εμάς που δίνουμε τη μάχη της παραγωγής συνθλιβόμενοι από τα τσουνάμια της κακής πολιτικής που κι εσύ κάποτε συνδιαμόρφωνες. 

Όλους εμάς που δίνουμε την μάχη των ιδεών στη δουλειά, στην αγορά, στις παρέες και στη γειτονιά. 

Όλους εμάς που δεν έχουμε μιντιακές άκρες και στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ αναφερόμαστε ως δημοσκοπικό δείγμα. 

Όντως πολιτικά είμαστε ΑΝΕΣΤΙΟΙ. Υπάρχουν όμως και οι ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΙ . 

Και ποιοι είναι αυτοί; Όλοι αυτοί που καμάρωναν στις πρώτες σειρές του Ακροπόλ όταν ο Γιάννης Βούλγαρης έλεγε : "η οσμή της νέας διαπλοκής της πολιτικής με την οικονομία, αναδύεται με παλαιούς αλλά και νέους υπόπτους, και προμηνύει την μελλοντική άνθηση της συστημικής διαφθοράς ". 

Τα έλεγε αυτά ενώπιον του αντιπροέδρου και υπουργών της συγκυβέρνησης. 

Ενώπιον του ΠΑΣΟΚ που έξω απ την αίθουσα είναι δεκανίκι της Δεξιάς και μέσα στην αίθουσα ραχοκοκκαλιά της "κεντροαριστεράς". 

Ας ταξιδέψουμε με τα λόγια των αριστερών : "το πολιτικό κομματικό σύστημα, παλιό και νέο, αποτελεί προς το παρόν εμπόδιο στην προοπτική ανασυγκρότησης της χώρας. Απέναντι στο παλαιό , απέναντι στο νέο που γεννήθηκε παλαιό, θέλουμε να τραβήξουμε μια θεμελιακή πολιτική διαχωριστική γραμμή ρήξης." Γ. Βούλγαρης στο Ακροπόλ. 

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ο μόνος εκφραστής του σημερινού πολιτικού συστήματος που καταγγέλλει και συμμετέχει και στους 58; Κι αν φιλοδοξείτε αντί για προοδευτική παράταξη να ορθώσετε έναν ηθικό μανδύα συγκάλυψης , τότε ξέρουμε "Ποιο Είναι το νέο που γεννήθηκε παλαιό". 

Μιλώντας για τις Ευρωεκλογές : 

"...προτείνουμε να βρούμε συναινετικά, χωρίς εκβιασμούς και προϋποθέσεις, ένα σχήμα ενωτικής καθόδου στις ευρωεκλογές ." 

Γ. Βούλγαρης. 

"Μέσα στο Φεβρουάριο πρέπει να γίνει η ιδρυτική συνέλευση της Ελιάς και αμέσως μετά οι πολίτες με ανοικτή ψηφοφορία να αναδείξουν το ευρωψηφοδέλτιο που θα δώσει την κρίσιμη μάχη." 

Νίκος Μπίστης . 

Φτάσαμε στην ταμπακιέρα λοιπόν. Χωρίς προϋποθέσεις, ίδρυση και εκλογές. 

Αυτό είναι το σχέδιο για την δημοκρατική παράταξη;; 

Πάρτε το χαμπάρι. Όχι άλλες ...