Στον ΣΥΡΙΖΑ συζητούν ποιος φταίει για την ...νίκη

Πως είδε ο Γιάννης Καλαϊτζής τις εσωκομματικές συζητήσεις στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ

Η αυτοαναφορικότητα στην Αριστερά προέρχεται από τα πέτρινα χρόνια του 3-4%. Σήμερα που καλείται να πάρει πρωτοβουλίες εθνικού διαμετρήματος όσο το δυνατόν ταχύτερα για να ανοίξει δρόμους συμμαχίας των προοδευτικών και ελπίδας ότι ο τόπος μπορεί να αποφύγει το μοιραίο που έρχεται καλπάζοντας, η αυτοαναφορικότητα μόνο ως αστείο μπορεί να εκληφθεί. 

Οι πολίτες οι προερχόμενοι από κάθε πολιτικό χώρο, που έδωσαν την πρωτιά στον ΣΥΡΙΖΑ, περιμένουν πρόγραμμα και συνεργασίες διακυβέρνησης, όχι ανάλωση του πολύτιμου πολιτικού χρόνου στα εσωτερικά της "ιδιωτικής αριστεράς". Και ευτυχώς, η ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δείχνει μέχρι στιγμής, απόλυτα εξοικειωμένη με αυτήν την πραγματικότητα: (ΑΣ)

ΣΥΡΙΖΑ: Το πολιτικό σχέδιο για την επόμενη μέρα στο επίκεντρο

ανάλυση από το Tvxs.gr

Σε ψύχραιμους τόνους και βάζοντας στο επίκεντρο του εσωκομματικού διαλόγου τα πολιτικά ζητήματα και την στρατηγική για την κυβέρνηση της αριστεράς, σχεδιάζει να απαντήσει η Κουμουνδούρου στο κείμενο κριτικής προς την ηγεσία του κόμματος. 

Όπως ήδη είχε σημειωθεί στο αποκλειστικό ρεπορτάζ του Tvxs από την προηγούμενη εβδομάδα, μια σειρά στελέχη και βουλευτές συνυπογράφουν κείμενο με τον τίτλο «Για τις εκλογές και την επόμενη μέρα του ΣΥΡΙΖΑ», το οποίο η εκπρόσωπος της ΝΔ παρουσίασε σήμερα σαν «το πράσινο φως» προκειμένου να ξεκινήσουν οι διαδικασίες αμφισβήτησης του Αλέξη Τσίπρα.

Δεν πρόκειται για την μοναδική ανακρίβεια στην ανακοίνωση της κυρίας Ασημακόπούλου (αναφέρεται σε δήθεν μυστικές συναντήσεις στις οποίες πήραν μέρος και διάφορες συνιστώσες όπως η Ρόζα κλπ) πολύ περισσότερο αφού στο κείμενο δεν υπάρχουν κριτικές προς τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα ήδη από την αρχή του κειμένου αναγνωρίζεται η σημασία την οποία είχε "η καμπάνια της υποψηφιότητας του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία της Κομισιόν, ιδιαίτερα το ντιμπέιτ".

Είναι όμως από την άλλη την πλευρά σαφές ότι οι αναφορές σύμφωνα με τις οποίες στην προεκλογική περίοδο «παροξύνθηκαν φαινόμενα που υπονομεύουν τη συλλογικότητα και τραυματίζουν την "ψυχή" της Αριστεράς» και ασκείται κριτική «για την αδρανοποίηση των εκλεγμένων οργάνων κι ενίσχυση εξωθεσμικών κέντρων αποφάσεων» ή για «αποχαλίνωση του παραγοντισμού και της διγλωσσίας» στοχεύουν στενούς συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα και εμμέσως τον ίδιο, στην λογική «Βαράμε το σαμάρι για ν' ακούσει ο γάιδαρος».

Σύμφωνα με κύκλους της ηγεσίας του κόμματος το κείμενο εκφράζει και προσωπικές πικρίες από στελέχη καλών προθέσεων που θεωρούν ότι μπορούσαν να είχαν αξιοποιηθεί καλύτερα στην διάρκεια της εκστρατείας. Τονίζεται άλλωστε στο κείμενο ότι «για μας η δημοκρατία δεν είναι μόνο ο πιο δίκαιος τρόπος λήψης αποφάσεων, αλλά και ο πιο αποτελεσματικός τρόπος οργάνωσης της συλλογικής διάνοιας». Από την άλλη πλευρά είναι σε όλους σαφές ότι, όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιοι είδους εσωκομματικές διαμάχες, πρόκειται για κινήσεις ελέγχου του Α.Τσίπρα και κατανομής της εξουσίας, εν όψει μάλιστα της ανάληψης από τον ΣΥΡΙΖΑ κυβερνητικών ευθυνών.

Αυτός ο τελευταίος στόχος είναι που, στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα αποσαφηνίσει τις διαχωριστικές γραμμές αν πραγματικά υπάρχουν. Η πολιτική συγκυρία επιβάλλει να αποτραπεί με κάθε τρόπο η συλλογή των 180 βουλευτών που επιδιώκουν οι Σαμαράς-Βενιζέλος για την προεδρική εκλογή, προκειμένου να αποφύγουν την ήττα στις πρόωρες εκλογές. 

Για να ακυρωθεί όμως η κυβερνητική προσπάθεια απαιτούνται πολιτικά ανοίγματα προς την ΔΗΜΑΡ, τους ανεξάρτητους βουλευτές ή ακόμη και τους ΑΝΕΛ, πέρα από τις ανάλογες κινήσεις «κινηματικού» χαρακτήρα προς την κατεύθυνση οργανώσεων που δεν εκπροσωπούνται στη Βουλή, από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέχρι τους Οικολόγους Πράσινους.

Παράλληλα όμως, το δεύτερο σημαντικό ζητούμενο είναι το πολιτικό σχέδιο για την ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης και την άνοδο της αριστεράς στην εξουσία. Πέρα από κάποιες γενικές διαπιστώσεις του τύπου ...

Η ώρα του ΣΥΡΙΖΑ να αποδεχθεί το μήνυμα των εκλογών

του Παναγιώτη Μητσομπόνου

Οι στενά κομματικές επιλογές με αντιμνημονιακό ISO στον ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκαν κατά κράτος στις αυτοδιοικητικές εκλογές και περιόρισαν την δυναμική της πλήρους ανατροπής της καταστροφικής συγκυβέρνησης - όπου δεν έγινε το αναμενόμενο άνοιγμα στην κοινωνία και τις προοδευτικές δυνάμεις, αλλά τηρήθηκε η κομματική επετηρίδα, οι "κομματικές" υποψηφιότητες έλαβαν υποπολλαπλάσιο ποσοστό εκείνου των ευρωεκλογών. 

Τα στοιχεία δεν ψεύδονται...

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πολύ χρόνο μπροστά του - είναι πρώτο κόμμα και επιλογή της κοινωνίας να έχει τον πρώτο λόγο στην επόμενη κυβέρνηση. Αυτό όμως προϋποθέτει να αποδεχθεί το μήνυμα των εκλογών και να απελευθερώσει τις πλειοψηφικές δυνάμεις της κοινωνίας που θέλουν να τον "χρησιμοποιήσουν" όχι προς ίδιον όφελος, αλλά χάριν της σωτηρίας της χώρας, της εξόδου από τον πάτο του πηγαδιού της πνιγηρής εξάρτησης από το χρέος και της παραγωγικής ανασυγκρότησης. 

Φυσικά και κάθε μεγάλο και πολυσυλλεκτικό κόμμα, έχει λογικά τις θορυβώδεις μειοψηφίες του, τις διαφορετικές απόψεις αλλά και τα λόμπι συντεχνιακών συμφερόντων, την καχυποψία προς τους συνεργαζόμενους, τους διευρυνσίες και τα "ανοίγματα" - αλλά η καθημαγμένη ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει για πολύ ακόμη και μια λογική ανάγκη αναστοχασμού και εσωστρέφειας ενός κόμματος που σε δυο χρόνια φτάνει από το "ήσυχο" 4% στο "κυβερνητικό" 28%. 

Γιατί η συγκυβέρνηση εφαρμόζει το σχέδιό της, καλύπτει καθημερινά τα ίχνη των παρανομιών της και αναζητεί τρόπους να συνεχίσει το καταστροφικό για την χώρα έργο της (όπως επιβεβαιώνουν οι εκθέσεις της ίδιας της τρόικας, ΕΚΤ, ΔΝΤ αποδομώντας πλέον το προσυμφωνημένο για προεκλογική χρήση success story) - ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να κινηθεί χωρίς ταλαντεύσεις προς την συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων με δική του πρωτοβουλία, βγάζοντας ασφαλή συμπεράσματα - και να ολοκληρώσει έτσι την "βίαιη ωρίμανσή" του. 

Πέραν του κόμματος και των εσωτερικών του θεμάτων, υπάρχει η κοινωνία αλλά και ο φυσικός πλούτος της χώρας που δεν αντέχουν ούτε μέρα ακόμη τις συνεχείς και συνδυασμένες επιθέσεις της παρασιτικής κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας και του πελατειακού κόμματος κράτους ΝΔΠΑΣΟΚ. Και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πλέον (πολιτικά μιλώντας) license to kill από τους πολίτες - ας την χρησιμοποιήσει σωστά...

Ακολουθεί ένα πολύ κατατοπιστικό ρεπορτάζ από το tvxs:

Κύμα εσωστρέφειας στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά την εκλογική νίκη

πηγή tvxs ρεπορτάζ

Ενώ στο μεταξύ...( efsyn.gr)

Την Δευτέρα 26 Μαΐου, αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, συνεδρίασε η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα είχε πετύχει μια ιστορική πρωτιά για την αριστερά με πανευρωπαϊκές διαστάσεις, είχε κερδίσει την περιφέρεια Αττικής προωθώντας παράλληλα τις θέσεις του στην αυτοδιοίκηση. Αλλά στο όργανο που οδηγεί το κόμμα στα διαστήματα ανάμεσα στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής, η ατμόσφαιρα στην συνεδρίαση της Δευτέρας αλλά και στις επόμενες που έγιναν, δεν ήταν χαρμόσυνη.

Oι κριτικές που απευθύνονταν στον Αλέξη Τσίπρα αφορούσαν από τον τρόπο διεξαγωγής της προεκλογικής εκστρατείας έως και το γεγονός ότι στην κεντρική προεκλογική του ομιλία στην Ομόνοια είχε χρησιμοποιήσει πολλές φορές την λέξη πατρίδα. «Καθώς περνούσε η ώρα δεν πίστευα στα αυτιά μου», λέει ένα στέλεχος που παρευρέθηκε στη συνεδρίαση. «Στην Ιταλία είχε εκλεγεί μέχρι και η λίστα Τσίπρα, αλλά εμείς διυλίζαμε τον κώνωπα. Αναρωτιόμουν τι θα γινόταν αν δεν είχαμε κερδίσει τις εκλογές».

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ένα σημαντικό μέρος του κομματικού κορμού του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε άλλο μήκος κύματος από τον Α. Τσίπρα αλλά η προεκλογική περίοδος ήρθε να υπογραμμίσει την διαφορά φάσης. Χωρίς να το έχει εξειδικεύσει σε επίπεδο εκλογικής στρατηγικής, η γραμμή που απέπνεε ο πρόεδρος του κόμματος εμπεριείχε πολιτικά ανοίγματα καθώς και τολμηρές προτάσεις, όπως οι επιλογές Σακελλαρίδη και Δούρου, στο δήμο της Αθήνας και την περιφέρεια. Στους περισσότερους όμως δήμους, οι επιλογές των τοπικών οργανώσεων κινήθηκαν στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.
«Ακόμη και σε μικρούς δήμους χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό βάρος απορρίφθηκαν υποψηφιότητες καταξιωμένων προσωπικοτήτων, με κριτήριο το πολιτικό τους παρελθόν, κάποιο αόρατο "μνημονιόμετρο" με βάση το οποίο δεν έπαιρναν καλούς βαθμούς ή απλώς επειδή δεν ανήκαν στην τοπική οργάνωση», λέει ένα στέλεχος της Κεντρικής Επιτροπής. Χαρακτηριστική εδώ είναι η περίπτωση του Δήμου Νίκαιας- Αγίου Ιωάννη Ρέντη, όπου ο απερχόμενος δήμαρχος Γ. Ιωακειμίδης που υποστηριζόταν από την ...

Το πνεύμα της εποχής ονομάζεται...

"Σε αυτό το περιβάλλον των διαδοχικών μετατοπίσεων δια των άρρητων 

διολισθήσεων, η κατάσταση εμφανίζει μια σταθερότητα η οποία εκφράζεται ως 

θερινή αναμονή και ανακούφιση για την αποφυγή των εκλογών κατακαλόκαιρο"

Το πνεύμα της εποχής ονομάζεται Compromesso Storico a la Ελληνικά

του Γιάννη Παγιασλή από το left liberal synthesis*

Μετά τις εκλογές είχαμε δυο θεαματικές κινήσεις:
Την άνευ όρων υπεράσπιση της δημοκρατικής διαδικασίας για την εκλογή του Yuncker, από τον Τσίπρα και την αποπομπή Θεοχάρη από το Σαμαρά.

Η πρώτη σηματοδοτεί την αντιστροφή της συριζαϊκής αφήγησης για την κρίση: Ο Τσίπρας ως αρχηγός της Ευρωπαϊκής αριστεράς γίνεται υπερασπιστής των θεσμών και διαδικασιών. Επομένως και η προοπτική του ως πιθανού διαπραγματευτή του χρέους οριοθετείται αυστηρά εντός της θεσμικής και τυπικής συνέχειας της ΕΕ. 

Ένα ψήγμα μονομέρειας το οποίο δυνητικά θα ενοχλεί τα όρια της υφιστάμενης τυπικής συνέχειας, όπως αυτό ενίοτε περιγράφεται στην εκφωνούμενη συριζαική αναδιαπραγμάτευση θα υποσκάψει όχι την Ελληνική κυβέρνηση, αλλά όλη την Ευρωπαϊκή Αριστερά. 

Αντί η ελληνική αριστερή ενδυνάμωση να πυροδοτήσει την ευρωπαϊκή αλλαγή, το Ευρωπαϊκό πρωτείο του Τσίπρα οριοθετεί τις όποιες πρωτοβουλίες στο επίπεδο των διεσταλμένων ερμηνειών των υφιστάμενων συμβάσεων. Με την έννοια αυτή η εκλογή των Κατρούγκαλου Χρυσόγονου δεν έχει μόνο συμβολική αξία. Έχουμε μια νομικό τεχνική μάχη. Στην αντίθετη περίπτωση ο Τσίπρας θα γίνει ένας αριστερός Cameron εξ' ονόματος της ευρωπαϊκής αριστεράς. 

Η συριζαική ευφορία είδε στην αλλαγή κλίμακας προς την Ευρωπαϊκή υποψηφιότητα μόνο το θετικό σενάριο της πανευρωπαϊκής αριστεράς, ενώ έχει υποτιμήσει την εγκλειστική ικανότητα που έχουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί. Η θεσμική Ευρωπαϊκή συμπεριφορά του Τσίπρα ενταφιάζει την συριζαική αναδιαπραγμάτευση στην λεγόμενη "ριζοσπαστική " πολιτική εκδοχή της, γιατί αυτή μορφολογικά και συγκυριακά είναι το αντεστραμμένο είδωλο των "ριζοσπαστισμών " στην a la Cameron και Le Pen εκδοχή.

Ταυτόχρονα η αποπομπή Θεοχάρη σηματοδοτεί την συμβολική καταστροφή οποιασδήποτε προσπάθειας να γίνει το μνημονιακό μαρτύριο, καταλύτης σε στοιχειώδεις θεσμικές παρεμβάσεις. Η Σαμαρική διακυβέρνηση σε ένα ρεσιτάλ μικροπολιτικής καταργεί την νεότευκτη αυτονομία της θέσης και επαναφέρει τη διοίκηση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού στην στενή κομματική οπτική. 

Στην τυπική "εκσυγχρονιστική " ανάγνωση το μνημόνιο είναι μια αυταρχική συμμόρφωση του ελληνικού κράτος σε στοιχειώδη ενάρετα οικονομικά αλλά και αυτονόητες μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό , την αυτοδιοίκηση κλπ. Η αποπομπή Θεοχάρη απογυμνώνει τις μνημονιακές παρεμβάσεις από την όποια μεταρρυθμιστική πνοή.

Με τις εξελίξεις αυτές η νεοελληνική πολιτική τελετουργία παροξύνεται:

Εκφωνούνται πολιτικοί λόγοι, γράφονται κείμενα πολιτικών προβληματισμών με κωδικές συμβολικές ονομασίες οι οποίες παραπέμπουν σε άλλα σημαινόμενα. Για μια σειρά στρατηγικών ζητημάτων είναι δύσκολο να κατανοηθεί τι ακριβώς εννοείται. 

Μερικούς μήνες πριν τη λεγόμενη ιστορική αναδιαπραγμάτευση του χρέους η συζήτηση γίνεται με ένα πληθωρισμό τεχνικών όρων, αμφίσημων διατυπώσεων ώστε τελικά ο τεχνικός γιγαντισμός να καταντά μια θορυβώδης συνθηματολογία. Είτε μέσω της main stream σαμαρικής αφήγησης της "υπομονής" των "θυσιών" είτε μέσω των έντεχνων συριζαικών υποσχέσεων "χωρίς δημοσιονομικό κόστος" ο ορίζοντας παραπέμπει σε μια μακρά περίοδο οριακών βελτιώσεων.

Η λεγόμενη κεντροαριστερά, δηλαδή ο χώρος μιας νουνεχούς τεχνοφιλελεύθερης ευρωπαϊκής αφήγησης ευρίσκεται σε δυσμένεια ακριβώς γιατί τα στοιχεία του λόγου της, έχουν μετακομίσει δεξιά και αριστερά κυριολεκτικά. 

Ο μεν Στουρνάρας ενσαρκώνει τον ιδεότυπο του αυστηρού τεχνοκράτη ο οποίος ισορροπεί δημοσιονομικά την πιο ανισόρροπη οικονομία παγκοσμίως. 

Η δε Συριζαική δημοτική και περιφερειακή επιτυχία σε Αθήνα και Αττική οφείλεται σε μια σώρευση θέσεων και προτάσεων, με τεχνικό, επιστημονικό και επιστημονικοφανές περιεχόμενο, τα λειτούργησαν ακριβώς λόγω του τεχνολογικού "ύφους" τους. Ο λόγος και ο όγκος των θέσεων Δούρου αποτελεί "σκοτεινό αντικείμενο του πόθου" του ...

Η Βουλή δεν θα ανοίξει τον Σεπτέμβρη... (#καθαρόαιμη κυβέρνηση εκλογών)

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου* 

Γιατί η συγκυβέρνηση στενοχωρεί τον Σόιμπλε και την Λαγκάρντ βγάζοντας Θεοχάρη και Στουρνάρα από την κυβέρνηση;  Γιατί καίνε τις εφεδρείες τους στον φιλελεύθερο χώρο; 

 Ήδη με το κλείσιμο της Βουλής παραγράφονται σημαντικές υποθέσεις και τίθεται θέμα ηθικής και πολιτικής τάξης  - τι θα κάνουν το επόμενο διάστημα με την κατακραυγή όλων των δημοκρατικών, χωρίς "εκσυγχρονιστές", με καθαρούς κομματικούς υπαλλήλους στα κρίσιμα "μεταρρυθμιστικά" πόστα; Η μόνη εξήγηση είναι η προετοιμασία των εκλογών κάτω από στενή κομματική επιτήρηση - ταυτόχρονα με το "αβλαβές" πέρασμα των νέων μέτρων και το κλείσιμο ευαίσθητων υποθέσεων fast track...

Ο Στουρνάρας στην ΤτΕ θα πάει, παρά τις αντιρρήσεις της τρόικας για να εποπτεύει την επόμενη κυβέρνηση. Ο ή, η νέα επίτροπος στην ΕΕ επίσης θα είναι αποτέλεσμα απαραίτητων εσωτερικών ισορροπιών της συγκυβέρνησης. Φυσικά όλα αυτά διαψεύδονται, κι όσο περισσότερο διαψεύδονται και η συγκυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα, τόσο πιο φανεροί γίνονται οι σχεδιασμοί. Το πρόγραμμα "αποστασίας προθύμων" για την προεδρική εκλογή από αυτήν την Βουλή δεν περπατάει - συνεχίζει βέβαια γιατί κανείς δεν ξέρει τους αστάθμητους παράγοντες.

Η συγκυβέρνηση ποντάρει σε ένα τρίμηνο ηρεμίας λόγω του τουρισμού - και ορθώνει το αυταρχικό της πρόσωπο όσο χρειάζεται για να περάσουν οι δεσμεύσεις της στην τρόικα όπως όπως, μήπως και στο μεταξύ συμβεί κάποιο ατύχημα, κάτι αναπάντεχο και αλλάξουν οι προοπτικές - ποντάρει δηλαδή στον από μηχανής θεό των διεθνών πολιτικών ή και ...κλιματικών ακόμη εξελίξεων αλλά προετοιμάζεται πυρετωδώς για τις αναπόφευκτες εκλογές του φθινοπώρου. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει την πρώτη περιφέρεια της χώρας... πριν προλάβει να βγάλει τα άπλυτα στην φόρα. Πριν τις συζητήσεις με τους εταίρους για την βιωσιμότητα και την αναδιάρθρωση του χρέους... και την αποκάλυψη της αδιέξοδης πολιτικής που υπηρέτησαν. 

Έχοντας κάψει τα πλοία της επανόδου (φιλελεύθερες εφεδρείες), μήπως και οι "στρατιώτες" της πεισθούν να "πολεμήσουν" έστω για ένα τρίμηνο... μην σκορπίσουν προς κάθε κατεύθυνση βλέποντας ότι το πλοίο βουλιάζει οριστικά.

Απέλπιδες προσπάθειες. Οι τελευταίοι υποστηρικτές της συγκυβέρνησης έχουν αρχίσει ήδη να τρέχουν προς κάθε κατεύθυνση. Η πραγματικότητα δεν κρύβεται: τα εκκαθαριστικά έρχονται, οι φόροι δεν μπορούν να πληρωθούν, οι κατασχέσεις οφειλετών δρομολογούνται, τα ασφαλιστικά ταμεία βουλιάζουν, τα έσοδα βουλιάζουν γενικώς ενώ χαρίζονται οι οφειλές των ημετέρων, η υπερφορολόγηση γενοκτονεί έναν ολόκληρο λαό, οι αιγιαλοί ξεπουλιούνται... ο Βενιζέλος αμφισβητείται στην συνιστώσα Πασοκ της συγκυβέρνησης, οι πολλαπλές σχέσεις των ναζιστών με το κόμμα Σαμαρά έχουν αποκαλυφθεί ευρέως πλέον, ακόμη και η καταδίκη της ΧΑ καίει και ψάχνουν τρόπο να μεταβιβαστεί σε επόμενο χρόνο με την νέα συγκυβέρνηση στην εξουσία. 

Η Βουλή δεν θα ανοίξει τον Σεπτέμβρη... τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Πότε κάνεις πρόωρες εκλογές τελικά;

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Όσον αφορά την εμβόλιμη "φασαρία" για τον ΠτΔ και τα σχετικά με "αποστασίες" από κόμματα για να συμπλητωθούν οι 180:  νομίζω ότι η κυβέρνηση πρέπει να κάνει εκλογές τώρα (δλδ τον Σεπτέμβρη για να μην θιγεί ο τουρισμός και πριν διαπραγματευτεί την συνέχεια της αναδιάρθρωσης του χρέους με τους εταίρους) γιατί είναι ζήτημα ηθικής και πολιτικής τάξης (άσχετα αν η ανοιχτή και υγιής οικονομία θάθελε αυτή η συγκυβέρνηση να πέσει χτες - πράγμα που είναι προφανές από την κατεύθυνση της ψήφου της).

Ο Κώστας Καραμανλής/ΝΔ έκανε πρόωρες στην μέση της θητείας του με σαφή εντολή 42% - ο ΓΑΠ έφυγε από την κυβέρνηση περίπου στην μέση της θητείας του με σαφή εντολή 44% - το 2012 δεν υπήρξε εντολή στον Σαμαρά αλλά εντολή "συνεργαστείτε" με μικρά ποσοστά σε όλους - σήμερα η συγκυβέρνηση κυβερνά με το καλπονοθευτικό μπόνους και ένα ποσοστό 31%... Είναι μεγαλύτερη η δημοκρατική ευαισθησία ΚΚ και ΓΑΠ που έφυγαν οικειοθελώς με θηριώδη ποσοστά αυτοδυναμίας; Ή οι σημερινοί Σαμαράς και Βενιζέλος είναι νομιμοποιημένοι να κυβερνούν με ΚΥΑ και να διαπραγματευτούν τόσο σοβαρά ζητήματα όπως η μείωση και η βιωσιμότητα του χρέους; 

Η εντολή του 2012 δεν είναι ονομαστική - είναι προς όλους για την μεγαλύτερη εθνική πλειοψηφία. Κι αν κάποιοι είναι ευαίσθητοι στην λαϊκή βούληση, την ακούν - αν όχι, ρισκάρουν τα πάντα για να μείνουν στην καρέκλα και την ασυλία.

ΚΑΙ γλύψιμο ΚΑΙ αποστασία; (#δύσκολο πράγμα...)

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Γλύψιμο και Αποστασία, τι δύσκολο πράγμα...

Και τώρα τι κάνουν Σαμαράς και Βενιζέλος; Με σίγουρη την νίκη ΣΥΡΙΖΑ αν γίνουν τώρα εκλογές; Κι ίσως ακόμη πιο σίγουρη αν αργήσουν; Μήπως να μην γίνουν καθόλου εκλογές; Μήπως να γίνουν χωρίς μπόνους - αλλά αυτό δεν αλλάζει τώρα...

Να αλλάξουν πολιτική δεν παίζει - έχουν δεσμεύσεις. Να αλλάξουν πρόσωπα παίζει - αλλά δεν έχουν και τίποτα ιδιαίτερο να παρουσιάσουν  -άσε που ενώ η αναμονή συσπειρώνει, η ανακοίνωση και μόνο του ανασχηματισμού θα αποσυσπειρώσει... Όσοι "φάνε άκυρο" δεν τόχουν και σε τίποτα να πάνε στο άλλο μαγαζί... τώρα που το πλοίο βυθίζεται... 

Κι από πάνω έχουμε και τον εκβιασμό του Ευάγγελου, ότι τα μαζεύει και φεύγει αν δεν ικανοποιηθεί...
Τι κάνουμε; Μιλάμε με τον Θεό; 

Όχι... δεν αρκεί. Χρειάζονται αποφασιστικές κινήσεις. 
Η μόνη λύση είναι να αυξηθούν οι βουλευτές της "δεδηλωμένης" και αν είναι δυνατόν να εκλέγουν και Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι "επενδυτές" των αιγιαλών και των κατασχέσεων, ζητούν σταθερότητα - όχι μόνο λίγους μήνες ακόμη. Απαιτούν εξάντληση της τετραετίας αφού δεν μπορούν να αποφύγουν τις καταραμένες εκλογές. Να ολοκληρώσουν...

Μόνη λύση λοιπόν είναι η αποστασία βουλευτών από τα ενδιάμεσα κόμματα - πριν αποφασίσουν εκείνα με ποια πλευρά θα τοποθετηθούν. Ή μαζί μας (πχ στην "κεντροαριστερά" ή στην "κεντροδεξιά") ή διάλυση και αγοράζουμε τα υλικά κατεδαφίσεως. Αγοράζουμε την φιλοδοξία των βουλευτών, ποντάρουμε στον αμοραλισμό όσων δεν παραδίδουν την έδρα αλλά την κουβαλούν προς ανταλλαγή. Όπως εκείνος ο θλιβερός Τατσόπουλος που κατακρατεί ακόμη την έδρα του ΣΥΡΙΖΑ και σε αντάλλαγμα έχει εκπομπή στον ΒΗΜΑ FM και στασίδι στον Πρετεντέρη και το megamou - μπορεί να τον δούμε άλλωστε και "κεντροαριστερό" υφυπουργό Σεξισμού (συγγνώμη Πολιτισμού) αυτόν ή τον Βασίλη Οικονόμου (τον εξ Αττικής έτερο "κεντροαριστερό" με ιστορία αποστασίας)  - όλα τα μωρά του Βενιζέλου στην πίστα... μπορεί να κάνει και αλλιώς ο Σαμαράς;

Αποστασία όμως, τι δύσκολο πράγμα... Πέστε νάρθουν οι ειδικοί: να ενεργοποιηθεί η μητσοτακική ...αριστερά, να στηριχθεί ο Βενιζέλος και η Ελιά, να γίνει επίτροπος η Ντόρα, και κυρίως φροντίδα... να μην μείνουν άνεργοι τόσοι και τόσοι βουλευτές που τα κόμματά τους δεν μπορούν πια να τους θρέψουν...

Βέβαια το σχέδιο μπορεί και να αποτύχει. Αυτοί οι ηλίθιοι του ΔΝΤ δεν δέχονται να πάρουμε μια ανάσα... και ο Σόιμπλε, αχ, αυτός ο Σόιμπλε... ανακοινώνει νέο μνημόνιο! Γλύψιμο λοιπόν εναλλακτικά στον ΣΥΡΙΖΑ - "μας χρειάζεσαι", "πως θα κυβερνήσεις" (αν αποτύχει η αποστασία...). "Μια ασυλία ζητάμε... είναι πολύ;"

Δείτε σήμερα το ΒΗΜΑ και το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ και θα καταλάβετε... 

ΑΣ

Ένα New Deal για την Ευρώπη!

Μια Πρωτοβουλία Ευρωπαίων Πολιτών που απαιτεί από την ευρωπαϊκή ηγεσία έξοδο από την κρίση, με εφαρμογή ενός New Deal - βασισμένου σε δημόσιες επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας, ιδιαίτερα για τους νέους, σε τομείς βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης - και που υποστηρίζεται από τους 3 από τους 5 διεκδικητές της Προεδρίας της Κομισιόν.  (José Bové, Ska Keller, Alexis Tsipras, Guy Verhofstadt have subscribed the manifesto and signed the ECI. Martin Schulz didn't sign it but he strongly supports the proposals of the initiative. Claude Juncker didn't reply.)

Δείτε εδώ το manifesto-for-a-european-plan-for-sustainable-development-and-employment  και υπογράψτε, εάν συμφωνείτε:

We, European citizens request that the European Commission propose a special plan for sustainable development and employment, which would boost the European economy and help create new jobs.

WE DEMAND A NEW DEAL FOR EUROPE

The text of our European Citizens' Initiative:

Title: NEW DEAL 4 EUROPE - FOR A EUROPEAN SPECIAL PLAN FOR SUSTAINABLE DEVELOPMENT AND EMPLOYMENT

Subject-matter: A public investment plan to help Europe get out of the crisis through the development of knowledge society and the creation of new jobs especially for youth.

Main objectives:

• a EU special program of public investments for the production and financing of European public goods (renewable energy, research and innovation, infrastructural networks, ecological agriculture, protection of the environment and cultural heritage);

• a special European Solidarity Fund to create new jobs especially for young people;

• increasing the own resources of the European budget through a financial transactions tax and

a carbon tax.

LET'S SIGN!

The project of European unification has been very important for our countries. It brought peace and prosperity on an impoverished continent that had been ravaged by two world wars. However, today the European Union is no longer up the tasks which it has to tackle. A change is needed.

We are no longer willing to accept this kind of Europe which produces: ...

Το ...Ποτάμι της Ισπανίας (Podemos/"Μπορούμε")

Το Podemos στηρίζει τον Αλέξη Τσίπρα ως πρόεδρο της Κομισιόν

Πώς το "Podemos", έφτασε να γίνει 4η πολιτική δύναμη της Ισπανίας

από το news247 

Το "Podemos" ενεγράφη στους εκλογικούς καταλόγους πριν από τρεις μήνες, ύστερα από μια έντονη συζήτηση στους κόλπους του για το αν έπρεπε να συνεχίσει να κινείται στο δρόμο ή να δοκιμάσει την τύχη του στους θεσμούς.

To απόγευμα της 15ης Μαϊου 2011, σαν από το πουθενά, χιλιάδες ισπανοί πολίτες ξεχύθηκαν στους δρόμους και γέμισαν τις πλατείες πενήντα πόλεων της χώρας. Ορισμένοι παρέμειναν εκεί για μήνες. Το σύνθημα δόθηκε από την οργάνωση "Πραγματική Δημοκρατία Τώρα", μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Στη συνέχεια, ο ένας ενημέρωνε τον άλλο. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το κίνημα 15-Μ. Ελάχιστα μέσα ενημέρωσης το είχαν προβλέψει. Οσο για τα πολιτικά κόμματα, δεν είχαν καταλάβει τίποτα.
Τρία χρόνια αργότερα, το "Podemos" (Μπορούμε), ένα κόμμα που αποτελεί τη συνέχεια εκείνου του κινήματος, αναδείχθηκε η τέταρτη πολιτική δύναμη της χώρας. Ούτε αυτό το είχε προβλέψει κανείς.

Δεν έχει κεντρικό πολιτικό συμβούλιο ούτε μέλη. Θα έχει όμως πέντε ευρωβουλευτές, αφού έλαβε 1,2 εκατομμύρια ψήφους. Αν αυτή η επιτυχία επαναληφθεί στις βουλευτικές εκλογές του 2015, το κόμμα αυτό θα είναι το κλειδί για τον σχηματισμό διοικήσεων στους δήμους ή τις αυτόνομες περιοχές.

«Γεννηθήκαμε πρακτικά στο δρόμο», λέει ο 30χρονος Ινίγο Ερεχόν, διδάκτωρ πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και υπεύθυνος της εκστρατείας του κόμματος. «Μέχρι στιγμής είμαστε μια ομάδα, όχι ένα κόμμα. Τώρα πρέπει να ξεκινήσει η διαδικασία συγκρότησής μας σε πολιτικό κόμμα».

Μέχρι τώρα, οι αποφάσεις λαμβάνονταν με ομοφωνία, εκπρόσωποι δεν υπήρχαν ή εναλλάσσονταν συνεχώς για να αποφεύγονται οι προσωπικοί ανταγωνισμοί και τα μέλη της ομάδας απέρριπταν την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Ατυπος ηγέτης ήταν ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, καθώς μπορούσε να προβάλλει τις θέσεις του κινήματος από την εκπομπή του στην τηλεόραση. Αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει.

Ο 35χρονος Ιγκλέσιας ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα σε ηλικία 14 ετών, στην Κομμουνιστική Νεολαία. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και πολύ γρήγορα άρχισε να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και να λαμβάνει μέρος στα κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης. Μια σύντομη εκδοχή του διδακτορικού του λέγεται «Ανυπάκουοι». Ο Ιγκλέσιας μελέτησε το φαινόμενο των Ζαπατίστας, ίδρυσε οργανώσεις όπως «Νεολαία χωρίς μέλλον» και ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο. Θα μπορούσε να είναι ένας θεωρητικός της Αριστεράς, ένας γενειοφόρος καθηγητής που κινείται σε ακαδημαϊκούς κύκλους. Κατέληξε όμως να γίνει ένας ειδικός της πολιτικής επικοινωνίας και το κεντρικό πρόσωπο ενός νέου κινήματος.

Οποιος τον χαρακτηρίζει προϊόν της τηλεόρασης κάνει λάθος, σχολιάζει η Ελ Παϊς. «Πειραματιζόμαστε με την πολιτική επικοινωνία μέσα από ...

Μπορεί να υπάρξει αντιαριστερή κεντροαριστερά; (#και το πραγματικό δίλημμα της ΔΗΜΑΡ)

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Στις πρόσφατες ευρωεκλογές και παρά τις δυνατότητες της χαλαρής ψήφου, οι επίσημες δυνάμεις της ελληνικής κεντροαριστεράς (και συνιστώσες του κόμματος της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας) ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έχασαν 4+5 μονάδες αντίστοιχα, δλδ ένα ολόκληρο 9%. 

Μετά την απορρόφηση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ το 2012, τώρα συνέβη το ίδιο κατά μεγάλο μέρος και με τον χώρο της ΔΗΜΑΡ. Νωρίτερα είχε εξαφανιστεί σε ένα βράδυ η τελευταία απόπειρα "ανασυγκρότησης" της κεντροαριστεράς σε αντιαριστερή κατεύθυνση μέσω της κίνησης των 58.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Και πως συνδέονται με την σημερινή κρίση στην ΔΗΜΑΡ;

1. Ότι η κεντροαριστερά έχει μετακομίσει οριστικά πλέον στις κάλπες του ΣΥΡΙΖΑ. Πράγμα που σημαίνει ταυτόχρονα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται ακόμη πιο "κεντροαριστερός" (βλέπε ρεαλιστικός, με κατεύθυνση κυβερνησιμότητας) υποχρεωτικά - αφού εκ των πραγμάτων καλείται να καλύψει ο ίδιος και τον χώρο αυτό - της κεντροαριστεράς -, ελλείψει "πιστοποιημένων" εκπροσώπων με τους οποίους θα μπορούσε να συμμαχήσει. 
Η ΔΗΜΑΡ έχει πλέον υπαρξιακό πρόβλημα και η απόσχισή της από τον πρώην Συνασπισμό λόγω "ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών", βρίσκεται ήδη σε αναστοχασμό και πιθανή αναθεώρηση, ειδικά υπό την πίεση απορρόφησης του κόμματος από την δεξιόστροφη Ελιά αλλά και της προϊούσας ρεαλιστικής ευρωπαϊκής στροφής του ενιαίου πλέον ΣΥΡΙΖΑ.

2. Ότι το ΠΑΣΟΚ, αν και τυπικά κεντροαριστερό, δεν αναγνωρίζεται σαν τέτοιο από την κοινωνία. Αλλά περισσότερο σαν μια δύναμη της κεντροδεξιάς που καλύπτει το κενό της ακροδεξιόστροφης πλέον ΝΔ του Σαμαρά. Είναι ενδεικτικό ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είχε ιδιαίτερες απώλειες προς ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές - απόδειξη ότι στον χώρο αυτό, πλην των πελατειακά εξαρτώμενων α-πολιτικών ψηφοφόρων παραμένουν ελάχιστοι πλέον με "σοσιαλιστική" κοινωνική συνείδηση.

3. Ότι κάθε απόπειρα ανασυγκρότησης ενός ελληνικού κεντροαριστερού μεταρρυθμιστικού χώρου σε αντιαριστερή κατεύθυνση είναι καταδικασμένη. Είναι ενδεικτικό ότι το Ποτάμι, που για πολλούς είναι η νέα έκφραση της κεντροαριστεράς με φιλελεύθερα και όχι κρατικιστικά χαρακτηριστικά, αποφεύγει με κάθε θυσία να συγκροτηθεί σε αντιαριστερή κατεύθυνση - και οι ψηφοφόροι του επικροτούν κάτι τέτοιο αλλά και την επικοινωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ με πολιτικό πολιτισμό, στέλνοντας στο ευρωκοινοβούλιο δυο "αριστερούς" υποψηφίους από το ψηφοδέλτιό του.

Ο πολιτικός χάρτης αλλάζει πλέον ραγδαία. 
Με μία έννοια το ΚΚΕ της ορθόδοξης δογματικής έχει δίκιο: όλοι οι πολιτικοί χώροι κινούνται προς τα "δεξιά" - άλλοι προς την πραγματική Δεξιά άλλοι προς τον ρεαλισμό. 

Η ΝΔ ακουμπά σχεδόν την ΧΑ με μικρό ανάχωμα το μαξιλαράκι του ακροδεξιού μη-ναζιστικού ΛΑΟΣ. 

Το ΠΑΣΟΚ του Β Βενιζέλου έχει αγκυροβολήσει στον κεντροδεξιό χώρο, ως "αριστερή" συνιστώσα της ΝΔ με χαρακτηριστικά καθαρού μηχανισμού κοινωνικά ανάλγητου. 

Ο κεντρώος μεταρρυθμιστικός χώρος έχει συντριβεί στις παραδοσιακές του εκδοχές (Δράση, δημιουργία ξανά!) και δοκιμάζει την τύχη του με το Ποτάμι, δοκιμάζοντας ένα νέο υβρίδιο σοσιαλφιλελευθερισμού χωρίς όμως ακόμη σαφή χαρακτηριστικά. Θα μπορούσε να είναι ο σύμμαχος που αναζητεί ο ...

Όταν η ιαπωνική τράπεζα NOMURA ξέρει τι θα γίνει στην ...ΔΗΜΑΡ

Στο γνωστό ανέκδοτο, η γραμματέας του τάδε Υπουργού ή Δημάρχου, λέει στον πολίτη που ζητά ακρόαση: "Δεν μπορεί τώρα, συσκέπτεται..." - κι εκείνος εντυπωσιασμένος λέει με χαρά: "Αλήθεια; Μι σκέπτεται;;" 
Διαβάζοντας κανείς έκπληκτος τις αναλύσεις της ιαπωνικής επενδυτικής τράπεζας Nomura για τις εξελίξεις στην ...ΔΗΜΑΡ και τους ΑΝΕΛ, αναρωτιέται: 

"Αλήθεια; Μι σκέπτεται η ...Nomura;" 

Και γιατί άραγε; Να γιατί:

"Όσον αφορά τα υπόλοιπα κόμματα, η αδύναμη επίδοση της ΔΗΜΑΡ, αναμένεται να προκαλέσει εσωκομματικές εξελίξεις, όπως αλλαγή ηγεσίας και επαναπροσέγγιση του κυβερνητικού συνασπισμού, κυρίως μέσω του ΠΑΣΟΚ και της Ελιάς.
Σε κάθε περίπτωση οι προοπτικές για στήριξη της κυβέρνησης από τη ΔΗΜΑΡ, κατά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας στο α΄τρίμηνο του 2015, έχουν αυξηθεί, καθώς πλέον δεν επιθυμεί τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών μετά τη συντριβή της στις ευρωεκλογές." 

Πηγή*: Tράπεζα Nomura: Τι θα γίνει με την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας στην Ελλάδα -Ποια κόμματα θα τον ψηφίσουν 

Τι ακριβώς ενδιαφέρει μια παγκόσμια επενδυτική τράπεζα  από το τι γίνεται στην Ελλάδα; Προφανώς την ενδιαφέρουν πράγματα σαν τις  δυνατότητες κερδοφόρων επενδύσεων σε αυτήν - όπως  πχ στους υπέροχους αιγιαλούς της που αυτή η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ιδιωτικοποιήσει/ξεπουλήσει σε κερδοσκοπικά funds

Προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο όμως, είναι η συγκυβέρνηση μειοψηφίας να αντέξει και να μην υποκύψει στο λαϊκό αίτημα -όπως εκφράστηκε στις ευρωεκλογές- για ανανέωση της λαϊκής εντολής. 

Να μην γίνουν, με τίποτα, εκλογές.

Η κυβέρνηση των συμφερόντων πρέπει να αντέξει και σήμερα αλλά και στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας στις αρχές του 2015 - γιατί τα "επενδυτικά" σχέδια έχουν μακρύ χρονικό ορίζοντα και χρειάζονται "σταθερότητα" και όχι ταρακουνήματα από τους υπερασπιστές του δημοσίου συμφέροντος... Χρειαζόμαστε λοιπόν νέους προθύμους, ανεξάρτητους βουλευτές που θα στηρίξουν την επιβίωση της συγκυβέρνησης ΝΔΠΑΣΟΚ against all odds...

Κι εδώ φτάνουμε στην ...ΔΗΜΑΡ. 

Ναι, η Nomura "επενδύει" στην διάλυση της ΔΗΜΑΡ και στο καθαρά προσωπικό συμφέρον των βουλευτών της - που δεν θα ξαναβγούν πιθανότατα βουλευτές σε περίπτωση εκλογών - να παρατείνουν την βουλευτική τους περίοδο ...κρατώντας όρθια την παραπαίουσα καταστροφική συγκυβέρνηση!

Συσκέπτεται λοιπόν η Nomura για την ΔΗΜΑΡ. 

Και "αξιολογεί" συμπεριφορές ανθρώπων:

- σαν αυτών που ζητούν εμμονικά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας Φώτη Κουβέλη για ΠτΔ - για να εγκλωβίσουν έτσι το σύνολο των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ στο σχέδιο εκλογής ΠτΔ από αυτήν την Βουλή (πχ Ανδρέας Παπαδόπουλος, Βασίλης Οικονόμου)  - το υπαινίχθηκε άλλωστε και ο μαρτυριάρης Άδωνης σε τηλεοπτικό πάνελ, μονολογώντας "κι αν είναι αριστερός ο υποψήφιος;"

- ή σαν αυτών που ζητούν την προσχώρηση της ΔΗΜΑΡ απευθείας στην Ελιά μέσω διαλόγου για την "κεντροαριστερά"... (πχ Γρηγόρης Ψαριανός).
Και δεν είναι μόνο η Nomura... ολόκληρος εσμός συμφερόντων αποπειράται να πλαστογραφήσει το μήνυμα των εκλογών και να διατηρήσει ένα αποτυχημένο κυβερνητικό ζόμπι, ζωντανό... 

Και ο δρόμος περνά μέσα από την ΔΗΜΑΡ!


*Ολόκληρο το κείμενο από την iefimerida:

Tράπεζα Nomura: Τι θα γίνει με την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας στην Ελλάδα - Ποια κόμματα θα τον ψηφίσουν

30.05.2014 11:19

Ανυπέρβλητο εμπόδιο για την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, εξακολουθεί να θεωρεί η παγκόσμια επενδυτική τράπεζα Nomura την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας στο α΄τρίμηνο του 2015. Ωστόσο εκτιμά ότι στον απόηχο της εκλογικής συντριβής ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ στις ευρωεκλογές, δεν αποκλείεται τα δύο αυτά κόμματα να στηρίξουν την κυβέρνηση, καθώς απεύχονται τη διεξαγωγή πρόωρων εθνικών εκλογών.

Παράλληλα, ο οίκος εκτιμά ως θετική εξέλιξη για την κυβέρνηση την επίδοση της Ελιάς στις ευρωεκλογές, καθώς οδηγεί σε αύξηση της κοινοβουλευτικής δύναμης της συγκυβέρνησης.
Η Nomura, σχολιάζει αναλυτικά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, σε ανάλυσή της με ημερομηνία 27 Μαϊου 2014 και τίτλο «Ecb; European Elections; Belgium National Elections; Greece».

Ρένα Δούρου: Δεν είχαμε δημόσιο τομέα, είχαμε κρατικισμό, όχι της Αριστεράς αλλά της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ

Εικονογράφηση: Dreyk the Pirate/ LiFO

Οι σοβαροί επενδυτές και επιχειρηματίες που φτάνουν εδώ δεν αποκαρδιώνονται από τους υπέρογκους μισθούς που πρέπει να δώσουν... αλλά από την έλλειψη σταθερότητας, από την απίστευτη γραφειοκρατία 

30 ώρες μετά την εκλογή της, η νέα περιφερειάρχης Αττικής μιλάει για όλα στην LifO: 

της Αργυρώς Μποζώνη 

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της προεκλογικής περιόδου; 

Δεν υπάρχει μία, ήταν καθημερινότητα. Έπρεπε κάθε μέρα να αντιμετωπίσω το ότι «δεν είμαι ίδια με τους άλλους». Τώρα που το σκέφτομαι, εγώ είμαι μάλλον πιο καχύποπτη από τους πολίτες. Είχαν δίκιο που ρωτούσαν αν ήρθα να τους πουλήσω ελπίδες και να κάνω καριέρα στην πολιτική. Αυτό το αντιμετώπιζα κάθε μέρα, μέχρι και την Κυριακή των εκλογών. 

Αυτό το αποτέλεσμα το περιμένατε; 

Εγώ ξεκίνησα πρώτη σε σχέση με τους άλλους υποψηφίους. Υπήρχαν δύο πραγματικότητες. Η μία των δημοσκοπήσεων και των προβλέψεων και η άλλη, της οποίας προσπάθησα να είμαι μέρος. 

Γύρισα πολύ το Λεκανοπέδιο. Από τη Φυλή και τις λαϊκές μέχρι τα μέρη όπου η Χρυσή Αυγή είχε τον πρώτο ρόλο. Και εκεί είπα ότι όχι για λόγους τιμής ή κομματικού πατριωτισμού, αλλά για λόγους που αφορούν εμένα ως πολίτη, τη μητέρα μου, τον αδερφό μου, τους φίλους μου πρέπει να συνεχίσω, ακόμα και αν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι δεν καλύπτω το κενό και τα πράγματα είναι δύσκολα. 

Πριν από την πρώτη κάλπη ήξερα ότι έχει γίνει κάτι καλά. Με ορθό τρόπο. Τη δεύτερη εβδομάδα δούλεψα ακόμα πιο σκληρά. Γιατί είπα ότι δίνεται μια μάχη που δεν αφορά την Περιφέρεια Αττικής, δεν αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία. Δίνεται μια μάχη σύγκρουσης δύο διαφορετικών λογικών ήθους. Και ας με πείτε υπερβολική! 

Τι σημαίνει αυτό; 

Συγκρούστηκαν δύο διαφορετικές λογικές. Η μία που έλεγε «επανεκλέγομαι» κι έπαιζε με πεπαλαιωμένες, στα δικά μου μάτια, λογικές εξήγησης του αποτελέσματος, στο πλαίσιο, δηλαδή, του αν αυτό το χρεωνόταν η συγκυβέρνηση ή η αντιπολίτευση, και υπήρχε και η δική μας λογική που ακολουθούσε μια διαφορετική προεκλογική εκστρατεία. 

Πιστεύετε ότι στη νίκη μετράει το πρόσωπο; Ότι η Δούρου νίκησε επειδή ήταν αυτή που ήταν και όχι κάποιο άλλο στέλεχος; 

Θα σας πάω λίγο πίσω. Θυμάστε τι έλεγαν για τον Σημίτη; Ότι δεν ήταν ΠΑΣΟΚ; Τελικά, ο Σημίτης ήταν ΠΑΣΟΚ, γιατί αν δεν ήταν, θα έλεγχε με έναν άλλο τρόπο το κόμμα του και δεν θα έφτανε στη διαφθορά και τη διαπλοκή. Εγώ είμαι μέρος του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το λέω για να το παίξω μετριόφρων, συλλογική, με συστολή. 

Αν πούμε ότι νίκησε η Δούρου γιατί είναι η Δούρου, ακολουθούμε την προσπάθεια των κυβερνητικών εκπροσώπων να στριμώξουμε τη συνθετότητα του αποτελέσματος σε ό,τι μας συμφέρει. Είμαι μέρος του ΣΥΡΙΖΑ γιατί από τα δεκαοκτώ μεγάλωσα εκεί μέσα. Ό,τι είμαι, είναι και ΣΥΡΙΖΑ. Άρα, μακριά από μένα οι ψεύτικες μετριοφροσύνες. Δεν κέρδισα μόνη μου. Δεν ξέρω αν οι άλλοι υποψήφιοι είχαν το επιτελείο που είχα εγώ. Είναι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει και αυτοί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. 

Είπατε κάτι και θα ήθελα να μου το εξηγήσετε. Τι σημαίνει ότι θα συγκρουστείτε με τα συμφέροντα; Είναι μια γενική άποψή σας ή έχετε κάτι συγκεκριμένο στον νου σας; 

Το «θα συγκρουστώ με τα συμφέροντα» το ακούμε από το '74 που γεννήθηκα μέχρι σήμερα, με κάθε ευκαιρία. Την πρώτη γεύση την πήρα πριν από τις εκλογές. Εγώ δεν παριστάνω τον θηλυκό Ζορό, ούτε το χρησιμοποίησα ως επικοινωνιακή τακτική. Εγώ θέλω να συγκρουστώ με αυτήν τη λογική που επικρατεί για να έχω μέλλον στην πατρίδα μου. Με τη λογική που δεν επιτρέπει να αναπνεύσει κανένας άνθρωπος, αν δεν είναι προσδεδεμένος στο άρμα κάποιου. Δεν θέλω να συγκρουστώ γενικά, αόριστα και ναρκισσιστικά. Έχω κάποιον σκοπό: να μπορώ να ζήσω με αξιοπρέπεια. Και αυτό έκανα και τα προηγούμενα χρόνια. 

Πιστεύετε ότι αν έρθει ένα ιδιώτης επενδυτής, επειδή υπάρχει και ο γενικός αφορισμός ότι ο ιδιώτης είναι κακός και το δημόσιο καλό, θα συνεργαστείτε μαζί του; 

Νομίζω ότι με άλλους αφορισμούς έχουμε μεγαλώσει. Ισχυρίζομαι ότι ο διαχωρισμός ιδιωτικού-δημοσίου είναι θέση οριακά φαιδρή και γελοία. Δεν είχαμε δημόσιο τομέα, είχαμε κρατικισμό, όχι της Αριστεράς αλλά της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. 

Το κράτος λειτουργούσε ως ντοβλέτι. 

Και γίνεται μια άγονη συζήτηση στα τηλεπαράθυρα. Βλέπουμε ότι υπάρχει μια Αριστερά υπέρ του κράτους γενικά κι αόριστα και μια Δεξιά υπέρ της ιδιωτικής οικονομίας. 

Τα τελευταία χρόνια είδαμε την ιδιωτική οικονομία να δοκιμάζεται περισσότερο. Μπορείτε να μου πείτε ποιους επενδυτές έχετε δει εσείς να έρχονται τα τελευταία χρόνια; Αυτούς που περίμενε ο Γιώργος Παπανδρέου; Επειδή αυτό θυμίζει τις γλυκές ελληνικές ταινίες με τον Κώστα Βουτσά να ντύνεται Άραβας και να μοιράζει ρολόγια. 

Τέσσερα χρόνια μετά, ποιοι είναι οι σοβαροί επενδυτές που ήρθαν στη χώρα; 

Λοιπόν, υπάρχουν αφορισμοί για να εξυπηρετούνται κάποιοι. 

Εγώ δεν έχω κανέναν λόγο να μη συνεργαστώ με έναν σοβαρό επενδυτή. Ακούστε, οι σοβαροί επενδυτές και επιχειρηματίες που φτάνουν εδώ δεν αποκαρδιώνονται από τους υπέρογκους μισθούς που πρέπει να δώσουν –αυτό με εξοργίζει όταν το ακούω– αλλά από την έλλειψη σταθερότητας, από την απίστευτη γραφειοκρατία. 

Είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της περιφέρειας τα σκουπίδια; 

Κοιτάξτε, αρχίσαμε και ολοκληρώσαμε μια προεκλογική περίοδο και επί της ουσίας δεν συζητήσαμε για τα σκουπίδια σοβαρά. Ακόμα και κάποιοι δικοί μου ψηφοφόροι δεν γνωρίζουν τι σημαίνει διαχείριση απορριμμάτων, διαχείριση των τελών, ευρωπαϊκή νομοθεσία, χωροθέτηση. 

Θα συζητήσουμε; 

Κάνουμε μια προσπάθεια, αλλά θέλω να σας πω ότι δεν είμαστε ούτε στα μισά του δρόμου. Και τα σκουπίδια ήταν ένα κομμάτι πολύ δύσκολο προεκλογικά. Η αντιμετώπιση ήταν και σεξιστική, ότι μια γυναίκα, από τα ...

Ωραία, η συγκυβέρνηση πεισματικά δεν παραιτείται... Και τι θα κάνει με την στάση πληρωμών που η ίδια προκάλεσε;

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Η υπερφορολόγηση, είτε με τα χαράτσια, είτε με την κατάργηση κάθε αφορολόγητου, είτε με την υψηλότατη εισφορο-φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών (ΟΑΕΕ) έχει ήδη προκαλέσει στάση πληρωμών κάθε είδους φόρου ή εισφοράς (όπως συνέβαινε ήδη από την αρχή της ύφεσης με τις δόσεις των τραπεζικών δανείων που απλά "δεν μπορούσαν πλέον να πληρωθούν"). Το παρακάτω άρθρο εξηγεί ότι ήδη, το 50% των υπόχρεων απλά δεν πληρώνουν πια χαράτσι, και αυτό με τα περσινά στοιχεία - φανταστείτε τι γίνεται φέτος με εξαντλημένη πλέον 100% την φοροδοτική ικανότητα των πολιτών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. 

Το μήνυμα των εκλογών ήταν "φύγετε να αναλάβει άλλος" και μετά τα εκκαθαριστικά θα είναι "και δεν πληρώνω μέχρι να έρθει ο άλλος" (ο οποίος "άλλος" έχει ήδη προεπιλεγεί). Οτιδήποτε άλλο είναι για να περνάμε την ώρα μας και να σβήνουμε χρέη των ημετέρων ή ευθύνες των αρμοδίων. Αλλά χωρίς έσοδα, πόσο μπορεί να κρατήσει μια χρεοκοπημένη πολιτική ακόμη κι αν αφαιμάξει σε αντιαναπτυξιακή κατεύθυνση και τα φετινά έσοδα του τουρισμού; Θέλουν να οδηγήσουν τα πράγματα σε εξέγερση;

Οι ευρωεκλογές είναι πάντα προειδοποίηση και προανάκρουσμα των πολιτικών επιλογών των πολιτών. Το 2009 ήταν στην εξουσία η ΝΔ - το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις ευρωεκλογές τον Ιούνιο με 36,64 έναντι 32,29 της ΝΔ. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, στις πρόωρες εθνικές εκλογές, το ΠΑΣΟΚ εκτινάχθηκε στο 43,92 ενώ η ΝΔ έμεινε στο 33,47 στο ποσοστό της δλδ του Ιουνίου... 

Τι σημαίνουν αυτά; Ότι μπορεί σήμερα η αυτοδυναμία να είναι δύσκολη, αλλά σε αναγωγή σε εθνικές εκλογές με εκφρασμένη την επιθυμία των πολιτών για "αλλαγή", ο πρώτος ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς θα εκτιναχθεί από το εφαλτήριο του 27% κάπου πάνω από το 30% ενώ η ΝΔ θα μείνει στην περιοχή του 22-23 που έλαβε "χαλαρά" και ως τελική προειδοποίηση - το δε ΠΑΣΟΚ θα συντριβεί χάνοντας οριστικά την κουτάλα των υποσχέσεων τακτοποίησης των ψηφοφόρων που ακόμη τώρα μπορεί να προσφέρει ως συγκυβερνούσα δύναμη. Κι αυτά όλα συμβαίνουν ήδη ήρεμα και φυσιολογικά, και τελείως συστημικά επειδή απλά έχει εξαντληθεί κάθε υπομονή και αναμονή για ριζική αλλαγή πολιτικής. 

Όποιος λοιπόν καθυστερεί τις εξελίξεις, ζημιώνει την χώρα, αδειάζει τα ταμεία και τις δυνατότητες ανάπτυξης. (ΑΣ)

Δείτε πως:

Στάση πληρωμών στους φόρους ακινήτων

του Σπύρου Δημητρέλη από το capital.gr

Το ότι οι Έλληνες ιδιοκτήτες ακινήτων έχουν εξαντλήσει προ πολλού τη φοροδοτική τους ικανότητα δείχνουν στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών. Οι απανωτές φοροεπιδρομές επί δικαίων και αδίκων στην ακίνητη περιουσία έχουν οδηγήσει τους περισσότερους ιδιοκτήτες σε αδιέξοδο με αποτέλεσμα να επιλέγουν πλέον τη λύση της στάσης πληρωμών.

Ας δούμε τα στοιχεία αναλυτικά. Το τετράμηνο 1η Νοεμβρίου 2013 έως 28 Φεβρουαρίου 2014 βεβαιώθηκαν συνολικοί φόροι ακινήτων («στην περιουσία» όπως αναφέρονται στον προϋπολογισμό) ύψους 1,5 δισεκατομμυρίου ευρώ. Πρόκειται για τέσσερις δόσεις του αναδρομικού Φόρου Ακίνητης Περιουσίας για τα έτη 2011, 2012 και 2013 καθώς και για δυο δόσεις του Έκτακτου Ειδικού Τέλους Ακινήτων, του γνωστού χαρατσιού μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Από αυτά πληρώθηκαν έως το τέλος Απριλίου τα 1,1 δισ. ευρώ, ενώ έμειναν απλήρωτα περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το συνολικό ποσοστό εισπραξιμότητας διαμορφώθηκε στο περίπου 75%. Μπορεί το ποσοστό αυτό να φαίνεται σχετικά υψηλό, ωστόσο, τα επιμέρους στοιχεία μόνο ανησυχία μπορούν να προκαλέσουν αναφορικά με την φοροδοτική ικανότητα των ιδιοκτητών.

Αν εξαιρεθεί από τη στατιστική η Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία Κατοίκων Εξωτερικού (ΔΟΥ Κατοίκων Εξωτερικού) το ποσοστό εισπραξιμότητας των φόρων ακινήτων περιορίζεται δραματικά στο περίπου 50%. Από το 1,5 δισ. ευρώ που βεβαιώθηκαν συνολικά στο τετράμηνο που αναφέρθηκε περίπου τα 780 εκατομμύρια αφορούν κατοίκους εξωτερικού οι οποίοι διαθέτουν ακίνητα στην Ελλάδα. Οι συγκεκριμένοι φορολογούμενοι πλήρωσαν στο ελληνικό δημόσιο ταμείο το 99,5% των φόρων, δηλαδή πλήρωσαν το συγκεκριμένο 4μηνο το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 775 εκατομμυρίων ευρώ.

Ας δούμε τώρα και τι πληρώνουν οι Έλληνες. Σε όλες τις υπόλοιπες ΔΟΥ το συνολικό ποσό που βεβαιώθηκε στο 4μηνο που αναφέρθηκε ανέρχεται σε περίπου 720 εκατομμύρια. Από αυτά έως το τέλος Απριλίου είχαν εισπραχθεί τα περίπου 350 εκατομμύρια με ...

Μια υποδειγματική συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων βγάζει οικολόγο δήμαρχο στην Κοζάνη (#λιγνιτωρυχεία ΔΕΗ)

Ο νέος και Πράσινος δήμαρχος Κοζάνης εκλέχθηκε έχοντας την υποστήριξη των Οικολόγων Πρασίνων, του ΣΥΡΙΖΑ, της Δράσης και της Δημιουργίας Ξανά. Τα τέσσερα κόμματα τίμησαν την προσωπικότητα και το έργο του Λευτέρη Ιωαννίδη και της κίνησης "Κοζάνη-Τόπος να Ζεις", συμμετέχοντας στην κίνηση και στηρίζοντας τον υποψήφιο δήμαρχο: αποτέλεσμα; 

Ο πρώτος Πράσινος δήμαρχος και μάλιστα σε μια περιοχή που κυριολεκτικά πεθαίνει για να δώσει ενέργεια στην υπόλοιπη χώρα. Στην περιοχή των λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ. 

Με οικολογική στρατηγική και πρόγραμμα 20ετίας (εδώ)! 

Ο Λευτέρης Ιωαννίδης υποστηρίχθηκε από πολύ νωρίς και από τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και μέλος των Οικολόγων Πρασίνων, και αυτό ήταν προφανώς καθοριστικός παράγοντας στην εκλογή του - αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του έναν εκλεκτό αντιπρόσωπο της κοινωνίας των πολιτών. Η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων δεν είναι τελικά στην φαντασία μας - και έχει αποτελέσματα: μπορεί να αλλάξει αυτήν την χώρα, στηρίζοντας ότι καλύτερο αυτή διαθέτει.
ΑΣ

Ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα:

Η ΑΡΧΗ

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

29 Σεπτεμβρίου 2010 στις 10:53 π.μ.

Είναι κάποιοι καιροί, που οι περιστάσεις μας ξεπερνάνε. Ξεπερνάνε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, τον τρόπο που μάθαμε να λειτουργούμε, τον τρόπο που μάθαμε να ζούμε. Τότε πρέπει να σταθούμε στο ύψος μας, όταν αυτό όμως, μετριέται με έμας όρθιους.

Κανείς δεν είναι περισσότερο υπεύθυνος για εμάς, από εμάς τους ίδιους. Πιστοί λοιπόν στην λογική και στην συνέπεια των αρχών και των αξιών της κίνησης μας, κάνουμε ένα ανοιχτό κάλεσμα. Μια χειρονομία συμμετοχικότητας, στην οποία καλούμε τους πάντες να πάρουν θέση. Καλούμε όσους νιώθουν πως έχουν κάτι να προσφέρουν, όσους νιώθουν πως έχουν ένα λιθαράκι να βάλουν στο οικοδόμημα που λέγεται κοινωνία των πολιτών του νέου Δήμου Κοζάνης και όσους αντιλαμβάνονται την πολιτική, ως ηθική.

Καλούμε να έρθουν μαζί μας, να συμμετέχουν ενεργά, να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια μας, να εμπλουτίσουν τις ιδέες μας με τις δικές τους, να συμμετέχουν ενεργά σε αυτό το μεγάλο ζυμωτήρι  που λέγεται τοπική αυτοδιοίκηση. Για μια κίνηση ζωντανών και ενεργών πολιτών που είναι διατεθειμένοι να κάνουν ότι χρειαστεί προκειμένου να έρθει η αλλάγη που ονειρευόταν.

Ας γίνουμε, όλοι μας, η αλλάγη που θα θέλαμε να έρθει στην κοινωνία μας.

Ας γίνει η Κοζάνη μας, ο νέος μας δήμος, ένας τόπος για να ζεις.

Κοζάνη “Τόπος να Ζεις”

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  http://protovouliadk.wordpress.com/πρόγραμμα/

Η ΕΚΛΟΓΗ

• A' Κυριακή
• B' Κυριακή

Ενημέρωση:	Ενσωμάτωση:
26-05 11:42	150/150   100,00 %

	Υποψήφιος	%	Εδρες
	ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ	57,38	25
	ΜΑΛΟΥΤΑΣ ΛΑΖΑΡΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ	42,62	9

Είναι διαχειρίσιμη η ήττα ΝΔΠΑΣΟΚ; Είναι έτοιμη η Αριστερά να συνεργαστεί με όλο τον προοδευτικό χώρο;

Μια όμορφη μέρα για την Αττική...

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Η ήττα της διαπλοκής στις χθεσινές εκλογές είναι σημαντική - αλλά χωρίς την νίκη Δούρου στην περιφέρεια Αττικής, δεν θα ήταν αρκετή. Θα ήταν διαχειρίσιμη. Οι καναλάρχες θα μπορούσαν να παρουσιάσουν μια "ισορροπημένη" εικόνα ενός κολοβού μηνύματος. Τώρα όμως το 1/3 της χώρας περνά στην διαχείριση της Αριστεράς και των συμμάχων της  - η μεγαλύτερη περιφέρεια με αυξημένες αρμοδιότητες και απευθείας διαχείριση του μεγαλύτερου μέρους του 30% του νέου ΕΣΠΑ... ακόμη και ο δήμος της Αθήνας που χάθηκε οριακά για την Αριστερά με το νεανικό πρόσωπο, θα είναι υπό αριστερή εποπτεία και λόγω περιφέρειας και λόγω αντιπολίτευσης. Για τα επόμενα 5 χρόνια.

Συμπέρασμα 1ο: η ήττα της διαπλοκής δεν είναι διαχειρίσιμη. ΝΔΠΑΣΟΚ δεν έχουν καν δικό τους κομματικό άνθρωπο σε κανέναν σημαντικό μεγάλο Δήμο, έχασαν κατά κράτος στην κεντρική πολιτική σκηνή, έχασαν και την Περιφέρεια Αττικής. Και οι δυνατότητές τους με την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτουν καθημερινά απονομιμοποιημένοι αλλά και τις παραλυτικές δεσμεύσεις τους σε δημοσιονομικό επίπεδο, δεν τους επιτρέπουν καμία διαχείριση - μόνο την παραμονή στην εξουσία δίκην Τσαουσέσκου... 
Είναι θέμα χρόνου η πτώση του αντιφιλελεύθερου, αντιαναπτυξιακού, παρασιτικού φορολογικά και αυταρχικού κοινωνικά σχήματος του παλιού δικομματισμού.

Η Αριστερά από την άλλη, θα διαχειριστεί κρατικά κονδύλια, δήμους και περιφέρειες, ΕΣΠΑ και δημοσιονομική πολιτική. Συμμαχίες. Είναι έτοιμη γι αυτό; 

Η εικόνα των αποτελεσμάτων δείχνει πολλά πράγματα χρήσιμα για την διατύπωση μια εναλλακτικής εξόδου από την κρίση, πέραν από τις πρωτόλειες αντιμηνμονιακές διατυπώσεις. Αυτό που ανέδειξε την Αριστερά πρώτη δύναμη είναι οι συμμαχίες της. Όπου υπήρξαν νέοι άνθρωποι και σχήματα αυοδιοικητικά με ιστορία και μη κομματικούς επικεφαλής, η νίκη ήταν άνετη - όπου προβλήθηκαν υποψηφιότητες με λόγο παρόμοιο της μειοψηφικής τάσης του ΣΥΡΙΖΑ και "(παλαιο)κομματικούς" εκφραστές, έστω και αναγνωρισμένου έργου από την τοπική κοινωνία, τα σχήματα έμειναν στον πρώτο γύρο χωρίς να καρπωθούν το ρεύμα ανατροπής: μια ματιά στην υστέρηση των αυτοδιοικητικών ποσοστών από τα χθεσινά πολιτικά ποσοστά των ευρωεκλογών, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι κερδίζει η ανανέωση σε λόγο και πρόσωπα και χάνει η στερεότυπη και ιδεολογικά "καθαρή" κομματική έκφραση. 

Συμπέρασμα 2ο: Το "ρεύμα ΣΥΡΙΖΑ" δεν είναι κομματικό - είναι το ρεύμα των προοδευτικών δυνάμεων που εκφράστηκε μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό ήταν και ένα εσωτερικό δημοψήφισμα μέσα στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, που κερδήθηκε από την πλειοψηφική τάση του ενιαίου κόμματος, την τάση που συμμαχεί με τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας χωρίς πιστοποιητικά πρότερου αντιμνημονιασμού, συχνά ανερμάτιστου και αδιαφοροποίητου από τον λόγο δυνάμεων του χθες. 

Ο προοδευτικός κόσμος επέλεξε "ΣΥΡΙΖΑ για την αλλαγή" - και Ποτάμι με κάποιο δισταγμό αφού η εικόνα του δεν είναι ακόμη σταθερή. Ο ΣΥΡΙΖΑ εισέπραξε, όπως και το 2012, την μακρόχρονη συγκέντρωσή του στην συνεργασία, πρώτα των δυνάμεων της αριστεράς (με φοβερές θυσίες ως προς το στίγμα του κατά την χαοτική περίοδο των συνιστωσών) και σήμερα όλων των προοδευτικών δυνάμεων από το μεταρρυθμιστικό κέντρο έως τις παρυφές της δογματικής αριστεράς.

Γέφυρες και ΔΗΜΑΡ, αλλά και οι οικολόγοι όλων των εκφράσεων, πλήρωσαν τις θολές πολιτικές μεταστροφές τους, τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις ανανέωσης και διεύρυνσης αλλά και την παρουσία διαπλεκομένων επαγγελματιών της πολιτικής, παλαιών και νέων, στις τάξεις τους. 

Το σημερινό ΠΑΣΟΚ αφομοιωμένο στην πολιτική της ΝΔ, συνεχίζει να συρρικνώνεται. Δεν μπορεί να παρουσιάσει μια εναλλακτική, δεν το ξεχωρίζεις από συνιστώσα της ΝΔ πλέον. Επιβιώνει σε ποσοστά ΚΚΕ (μετά το πρόσφατο 36,6% των περασμένων ευρωεκλογών ή το 12% των εθνικών του 2012) χάρη στην παρουσία του στον κρατικό μηχανισμό και την συνεχιζόμενη εξάρτηση ψηφοφόρων και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών από ρουσφετολογική τακτοποίηση. 
Αν δεν διαφοροποιηθεί πραγματικά από την ΝΔ (πράγμα που σημαίνει ρήξη μαζί της αφού τα νούμερα και οι υποσχέσεις "ανάπτυξης" δεν βγαίνουν) η πτώση θα συνεχιστεί - ήδη το Ποτάμι απορροφά ότι υγιές είχε απομείνει στον χώρο αυτό.

Η πτώση της συγκυβέρνησης είναι πλέον πολύ κοντά. 
Και γίνεται -ευτυχώς για τον τόπο- ήρεμα και συστημικά. 

Συμπέρασμα 3ο: Η προπαγάνδα Σαμαρά Βενιζέλου Μέρκελ, έπεσε στο κενό - η αλλαγή γίνεται ήρεμα και συγκροτημένα: αναγνωρίζεται από όλη την Ευρώπη και κανείς έλληνας πολίτης δεν τρέχει στα σούπερ μάρκετ να πάρει εβαπορέ ή στα ΑΤΜ να βγάλει τις πενιχρές του αποταμιεύσεις αν υπάρχουν. Ούτε υπάρχουν ακυρώσεις τουριστών - το αντίθετο: όλοι θέλουν να δουν την ιστορική χώρα που αντιστέκεται ξανά, με ωριμότητα, αξιοπρέπεια και δημοκρατικό προσανατολισμό. 

Και παρουσιάζονται σαν τα σαλιγκάρια μετά την βροχή της δαιμονοποίησης, όλο και περισσότεροι νηφάλιοι συνομιλητές της προοδευτικής συμμαχίας με κορμό την Αριστερά, και στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό, με σκοπό της επίτευξη εκείνης της προωθητικής προγραμματικής κυβερνητικής σύνθεσης που μπορεί να βγάλει την χώρα και τους ανθρώπους της από τον πάτο του πηγαδιού που την έρριξαν ΝΔΠΑΣΟΚ. 

Το επόμενο διάστημα, ο χώρος του κέντρου, ο χώρος των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων θα διεκδικηθεί από την νέα προοδευτική συμμαχία. Και η Αριστερά καλείται να ενισχύσει τον ρεαλισμό και τις συμμαχίες της, αφού της έλαχε ο ιστορικός ρόλος να προτείνει και εφαρμόσει μια εναλλακτική της άδικης λιτότητας λύση, στην χειρότερα χτυπημένη μεταπολεμικά δυτική κοινωνία από μια διπλή κρίση: χρηματοπιστωτική και κομματική-πελατειακή ταυτόχρονα. Να γυρίσει τον τροχό της ιστορίας όπως είπε ο επικεφαλής της Α Τσίπρας. Με λογισμό, αμεσότητα και επάρκεια - γιατί η ανθρωπιστική κρίση επιδεινώνεται καθημερινά και δεν υπάρχει χρόνος για κομματικούς υπολογισμούς.

Θα πάω (να ψηφίσω) να τους βγει και σε κακό... (#για να μην είναι διαχειρίσιμη η ήττα ΝΔΠΑΣΟΚ)

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το σύστημα είναι βαρήκοο - το μήνυμα πρέπει να είναι εκκωφαντικό!
(σκίτσο του Βαγγέλη Παπαβασιλείου)

Οι ευρωεκλογές παραδοσιακά είναι σχετικά αδιάφορες, χαρακτηρίζονται από την μεγάλη αποχή και την χαλαρή ψήφο. Στην Ελλάδα, ακριβώς γι αυτό, είναι η κρυφή ελπίδα κάθε ψεκασμένου για ένα μικρό ποσοστό που θα τον βάλει στην κρατική επιδότηση ή έστω στον πίνακα των αποτελεσμάτων.
Το ίδιο συμβαίνει και στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών: όταν η σύγκριση των δυο υποψηφίων είναι αδιάφορη, οι χαμένοι του πρώτου γύρου απέχουν... 

Αυτές οι εκλογές όμως, έχουν άλλο πρόσημο. Κρίνονται και σε τοπικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο πολλά πράγματα - αλλά κυρίως αυτές οι εκλογές έχουν εθνικό πρόσημο: είναι αυτές που κρίνουν την εθνική διαχείριση τα κρίσιμα χρόνια του μέλλοντός μας.

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου 

Τα τέσσερα χρόνια των μνημονίων, τα διαχειρίστηκε ο παλιός δικομματισμός εξ ημισείας (δυο χρόνια ο ΓΑΠ/"Γιώργο, άλλαξέ τα όλα" και δυο χρόνια ο Σαμαράς/"το φάρμακο των μνημονίων είναι χειρότερο από την ασθένεια"...
Και φυσικά, εκείνοι που έφεραν την χρεοκοπία, δεν ήσαν σε θέση να διορθώσουν οτιδήποτε αφού πρώτα θα έπρεπε να "διορθώσουν" τον εαυτό τους. 

Έτσι απλά παρέδωσαν την εξουσία στην γερμανική/τροικανή διαχείριση με μία παράκληση: να τους φερθούν "τρυφερά", να μην εκβιάσουν την κατάργηση του πελατειακού κομματικού κράτους τους και το άνοιγμα των φακέλλων της χρεοκοπίας (και μαζί των γερμανικών μιζών στην υπερχρέωση της χώρας), ούτε να επιβάλλουν ως τρόικα συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού που θα έθιγαν την παρασιτική κρατικοδίαιτη ολιγαρχία της διαπλοκής - και τα αιτήματά τους έγιναν δεκτά: η τρόικα έκανε παράλληλες συνομιλίες με ιδιωτικούς παράγοντες, εκτόνωσε όλη της την δημοσιονομική αυστηρότητα στους μικρομεσαίους και τους ιδιοκτήτες ακινήτων, επέτρεψε την κουτσή και άδικη "μεταρρύθμιση" αντί της διαφάνειας και της δικαιοσύνης και στο τέλος, έπαιξε και το παιχνίδι του πρωτογενούς πλεονάσματος και της εξόδου στις αγορές, βάζοντας πλάτη -σε μια πρωτοφανή αντιμετώπιση της χώρας ως προτεκτοράτου- για να είναι διαχειρίσιμη η ήττα Σαμαρά-Βενιζέλου! 

Ξέρουν άλλωστε από αποικιοκρατία οι τροϊκανοί (παλιά μου τέχνη κόσκινο - πως πλούτισε η Δύση;) - όντας ένα εντελώς μη θεσμικό/παράνομο όργανο που δεν λογοδοτεί στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (και σε κανένα κοινοβούλιο γενικώς) είχε την αυτόματη τάση να "επιβάλλει" - σύντομα έγινε και συγκεκριμένο στο ποιανών τα συμφέροντα θα επέβαλλε.

Η ζωή μας άλλαξε από την διαχείριση Σαμαρά Βενιζελου. Η οικονομία έχει παγώσει, η ανάπτυξη είναι πια μακρινό όνειρο και ο παραγωγικός ιστός της χώρας έχει καταστραφεί κατά μεγάλο μέρος το οποίο θα γίνει σύντομα η συντριπτική πραγματικότητα από την προγραμματισμένη απόσυρση από την κυκλοφορία της μεγάλης πλειοψηφίας των επιχειρούντων ακόμη, μέσω της πολιτικής των ανακεφαλαιοποιημένων τραπεζών για μη χρηματοδότηση του 90% των υπαρχόντων επιχειρήσεων.
Η ανεργία ήρθε για να μείνει, όσο και να κατέβει ακόμη ο κατώτατος μισθός και η κατώτατη σύνταξη. 

Μόνη ελπίδα να επιβληθεί αλλαγή πορείας, εδώ και τώρα. Με εργαλείο την συντριβή Σαμαρά Βενιζέλου στις ευρωεκλογές - και απομάκρυνση από την αυτοδιοίκηση των βαρόνων της διαπλοκής. Αλλά κυρίως, με την επιβολή εθνικών εκλογών και αποτύπωσης σε πραγματικά μεγέθη της θέλησης του λαού για την συνέχεια.

Άλλως η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη: αποικία χρέους, με επιμήκυνση στον αιώνα τον άπαντα, με λογιστική ανάπτυξη και πλεονάσματα που δεν θα αφορούν κανέναν και καμία, με αφαίμαξη και των τελευταίων εισοδημάτων και περιουσιακών στοιχείων και κυρίως την οριστική παράδοση της χώρας στα χέρια των ολιγαρχών και πλήρη εξάρτηση των ανθρώπων της εργασίας και της επιχειρηματικότητας από τα φιλοδωρήματα των ημετέρων κρατικοδίαιτων κομματικών "δημοσίων λειτουργών" ή "επιχειρηματιών". 
Η πορεία απαξίωσης και εξάρτησης ενός ολόκληρου λαού είναι σε πλήρη ανάπτυξη. Δεν υπήρξε μεταπολεμική χώρα του αναπτυγμένου κόσμου με τέτοια ανεργία, με τέτοια συμπεριφορά απέναντι στους νέους και την επιχειρηματικότητα. Ο παλιός πολιτικός κόσμος μας παίρνει μαζί στον τάφο του.

Η ελπίδα λοιπόν είναι ακριβώς εκεί: η ήττα Σαμαρά Βενιζέλου να μην είναι διαχειρίσιμη!

Γιατί η ήττα είναι βέβαιη - αλλά έχουν κάνει τα πάντα, συγκυβέρνηση και γερμανική διαπλοκή, να είναι σχετικά διαχειρίσιμη. Και το τελευταίο τους όπλο είναι η κούραση των ψηφοφόρων και η απαξίωση της συμμετοχής - "αφού δεν θα αλλάξει τίποτα γιατί να πάω να ψηφίσω;"

Οι διαπλεκόμενες εταιρείες δημοσκοπήσεων δούλεψαν σκληρά να αποδείξουν ότι δεν συμβαίνει αυτό που βλέπουμε γύρω μας - ότι το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου δεν συντρίβεται, αντίθετα ανακάμπτει με το νέο του ΑΦΜ... Ότι ο Σαμαράς χάνει με κάνα δυο μονάδες μόνο, και σιγά την διαφορά - την Δευτέρα θα είναι ακλόνητος στην θέση του για να συνεχίσει την ληξιπροθεσμοποίηση και κατάσχεση ενός λαού και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και του περιβάλλοντος στα κοράκια επενδυτές. Ότι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης "δεν είναι έτοιμες" ακόμη, ότι η "κεντροαριστερά" υπάρχει κι ότι ο κόσμος φοβάται περισσότερο από όσο θέλει την αλλαγή πορείας. Άξια τα ΕΣΠΑ τους..

Γιούνκερ (και Μέρκελ, Σόιμπλε) και Σούλτς, οι συγκυβερνώντες την Ευρώπη συντηρητικοί και σοσιαλδημοκράτες ...διακρατικά, ενώ έχασαν το ευρωπαϊκό debate, στηρίζουν με κάθε τρόπο το χρεοκοπημένο ελληνικό πελατειακό σύστημα. Με ευθεία ανάμειξη στα εσωτερικά μας.

Και η μοιραία "κεντροαριστερά", τα υπολείμματα ενός κάποτε προοδευτικού χώρου, έχουν παραδοθεί στην δαιμονοποίηση των εναλλακτικών προβάλλοντας την δική τους αφωνία και αδιέξοδο ως πραγματικότητα των ...άλλων. Και συνεργάζονται με Σαμαρά Βενιζέλο ως δεκανίκι, αποδεικνύοντας πόσο χαμηλά και δεξιά μπορεί να καταλήξει ένας χώρος παρακμής και σαπίλας που έχει μάθει στην κρατική επιδότηση και την εύνοια του αρχηγού - και πόση σχέση έχει με την δημοκρατία: αποτελούν την άλλη όψη του χρυσαυγιτισμού της δεξιάς και του δογματικού μονοκομματισμού της κομμμουνιστικής αριστεράς.

Όλα λοιπόν κρίνονται στην συμμετοχή. Στο "θα πάω" να ψηφίσω. 

Και θα κάνω την ήττα Σαμαρά Βενιζέλου μη διαχειρίσιμη. Δεν θα την αφήσω χλιαρή στα χέρια των επικοινωνιακών επιτελείων.

Κι αυτή η συμμετοχή, θα είναι το τελευταίο δάνειο που θα πάρει η κοινωνία μας από την νέα γενιά, τους νέους και τις νέες που καταδίκασε με τις λάθος επιλογές της στην απόγνωση και σε μια ζωή κατάθλιψης και μετανάστευσης.

Θα πάω να τους βγει και σε κακό...