Για τα αιτήματα της σημερινής απεργίας

του Γιώργου Πασχαλίδη

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Η διάσωση του ασφαλιστικού συστήματος επιβάλει ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα. 

Η συνδικαλιστική ηγεσία αρνείται να προσγειωθεί και διεκδικεί να παραμείνει στους αιθέρες και τα ρετιρέ.

 

Ούτε μια ιδέα, ούτε μια προσπάθεια για να σωθεί το σκάφος. 

Μόνο κραυγές και μάλιστα εκ του ασφαλούς. 

Σαν να είναι ανεβασμένοι στο τραινάκι του τρόμου με την πεποίθηση ότι θα τους ξανανεβάσει χωρίς να εκτροχιασθεί.. 

Μάχη οπισθοφυλακής για την τιμή των συνδικαλιστικών όπλων από τα υπολείμματα ενός στρατού κρατικοδίαιτων λεγεωνάριων. "Θέλουμε τους μισθούς και τις συντάξεις που μας τάξατε όταν μπήκαμε στην δούλεψή σας! Να πληρώσουν οι άλλοι την κρίση! Όχι εμείς"

Όμως η πίτα μίκρυνε δραματικά και η φτώχεια μεγάλωσε απειλητικά. 

Είναι αδύνατον τρία εκ. εργαζομένων να ταΐζουν δύο εκ. ανέργων και να χρηματοδοτούν τα ταμεία τριών εκ. συνταξιούχων. 

Το πάρτι τελείωσε. 

Πλέον δεν υπάρχουν δανειστές, μόνο τοκοχρεολύσια. 

Το παλαιό καθεστώς τα δανείστηκε όλα μαζεμένα. Φεύγοντας μας άφησε να πληρώσουμε τα σπασμένα του. 

Τα δικαιώματα, οι προίκες, οι τίτλοι και ο πλούτος που αποκτήθηκαν στην εποχή της φούσκας και της φαυλοκρατίας θα συγκεραστούν με την φτώχεια που αναδείχτηκε εξ αιτίας της κρίσης.
Αυτό είναι το διακύβευμα της πολιτικής αλλαγής. 

Με το ασφαλιστικό-φορολογικό ξαναγίνεται η μοιρασιά με τρόπο που να επιβιώσουν όλοι. Ο αναπτυξιακός νόμος δίνει προοπτική για μεγάλωμα της πίτας. Με επενδύσεις, όχι με δανεισμό. 

Το παλιό καθεστώς δραπέτευσε μεταφέροντας την αξιολόγηση του δικού του αποτυχημένου προγράμματος στην σημερινή κυβέρνηση. 

Στις επόμενες μέρες κλείνει η αξιολόγηση και αρχίζει η ελάφρυνση του χρέους. Με συντεταγμένο τρόπο θα απομακρύνουμε τα ερείπια και θα ξαναχτίσουμε το μέλλον σε νέες βάσεις. Όχι σε δανεικά και φούσκες.

πηγή σχόλιο στο fb

Μοιραζόμαστε το ίδιο διαπραγματευτικό όπλο με τους συνομιλητές μας. Την βιωσιμότητα του χρέους.

Κράτος παρίας σε μόνιμη ομηρία; Όχι ευχαριστώ!

του Γιώργου Πασχαλίδη

Μοιραζόμαστε το ίδιο διαπραγματευτικό όπλο με τους συνομιλητές μας. Την βιωσιμότητα του χρέους. 

Δεν αξιοποιήθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Δεν διαπραγματεύτηκαν αναπτυξιακές πολιτικές για να παραχθεί νέος πλούτος για την αποπληρωμή του παλαιού χρέους. Υιοθέτησαν το σχέδιο εσωτερικής υποτίμησης που τους πρόσφερε η Μερκελ. Κατέφυγαν σε κρατικό δανεισμό για να αποπληρώνουν το ομολογιακό χρέος, απαλλάσσοντας από το ρίσκο, όσων κερδοσκοπούσαν επισφαλώς. 

Αυτή η επιλογή, το μνημόνιο δηλαδή, μετατρέπει την Ελλάδα σε κράτος παρία και την θέτει σε μόνιμη ομηρία. Μετά από πέντε χρόνια καθολικής εσωτερικής υποτίμησης, μεγάλωσε το χρέος και η αδυναμία της χώρας να ανταποκριθεί.

Ας αποστασιοποιηθούμε από την ηττοπάθεια ότι η Ελλάδα δεν έχει διαπραγματευτικά όπλα. Αντανακλά μόνο στα ενοχικά συμπλέγματα όσων ευθύνονται για το φαύλο καθεστώς που με την διαφθορά και τον άφρονα δανεισμό, οδήγησαν στην εθνική ζητιανιά και την χρεοκοπία. Το μνημόνιο δεν επιβλήθηκε για να σωθεί η χώρα. Είναι σανίδα σωτηρίας προς τις ΓαλλοΓερμανικές τράπεζες που κερδοσκοπούσαν συστηματικά με τα επισφαλή Ελληνικά ομόλογα. Με το τέχνασμά τους να μεταφέρουν στις επόμενες γενεές Ελλήνων την αδυναμία αποπληρωμής του χρέους, ξεγελάνε την κοινή γνώμη στην Ευρώπη. 

Δεν ξεγελάστηκαν όμως οι Έλληνες που βιώνουν δραματικά την πραγματικότητα. Υπερέβησαν την ανασφάλεια των πρόωρων εκλογών και τιμώρησαν τους υπαίτιους. Εκλέχτηκε μια νέα ακομπλεξάριστη πολιτική ηγεσία που διαπραγματεύεται επιθετικά και χωρίς συμπλέγματα ενοχής για να ανορθωθεί η χώρα από την κατάντια που την οδήγησαν οι ημεδαποί σύμμαχοι της Μέρκελ.

Ποιος ισχυρίζεται ότι η νέα εθνική ενότητα που εδράζεται στην βούληση για ουσιώδεις αλλαγές και το άφθαρτο της νέας πολιτικής ηγεσίας δεν είναι διαπραγματευτικά όπλα;

Η Νέα Κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους δανειστές την αδυναμία της Ελλάδας να τους επιστρέψει 291 δις €υρώ τα επόμενα 15 χρόνια. Διαπραγματεύεται το άγχος των δανειστών. Αν η Ελλάδα δεν επιβιώσει οι δανειστές θα χάσουν τα χρήματα τους. Υπάρχει αμοιβαίο όφελος η Ελλάδα να επιβιώσει και αυτοί να εισπράξουν το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων τους.

Με την διεθνοποίηση της διαπραγμάτευσης εξασφαλίστηκαν νέα όπλα. Οι συνέπειες στο €υρώ από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων και οι νέες στρατηγικές συμμαχίες που αναφύονται.

Είναι πολλά τα όπλα και η στρατηγική της διαπραγμάτευσης. Όλοι ξεκινούν εμμένοντας στις θέσεις τους έως να κάνουν την απαραίτητη αναδίπλωση για να επέλθει συμφωνία. Μόνο ο Σαμαράς ξεκίνησε με ‘ήμαρτον’ ‘φτου τα Ζάππεια’ και τον έβαλαν στο τσεπάκι τους.

Μάταια οι νεκροθάφτες αναμένουν τους Τσίπρα-Βαρουφάκη σε φορείο. Μάλλον θα μας κυβερνούν την επόμενη 15/ετία.

Αναθέτοντας την εκπροσώπηση μας σε αυτούς που μας χρεοκόπησαν χάσαμε χρόνο και πόρους. Όμως το σύνδρομο της Στοκχόλμης δεν αρμόζει στην ψυχοσύνθεση των Ελλήνων.

πηγή: σχόλιο στο fb

Η πρόταση μομφής κατά του Στουρνάρα και το "βαπόρι από την τρόικα"

Εξαρτημένοι από την "ουσία"

Με την πρόταση μομφής κατά του Στουρνάρα ο κ. Τσίπρας επιχείρησε τρικλοποδιά στα ‘βαποράκια’. 

Να χαλάσει μια κανονισμένη ‘δουλειά’.
Να ‘σκαλώσει’ ένα ‘αλισβερίσι’.

Όμως ο αιφνιδιασμός δεν πέρασε. 

Η ‘εξαρτημένη’ κυβέρνηση με το κουρελονομοσχέδιο παραμάσχαλα περίμενε με αγωνία ένα ολόκληρο ‘φορτίο’ για να ‘φτιαχτεί’ εκλογικά.

Χωρίς το ‘βαπόρι από την τρόικα’ θα κατέρρεε το “success story με το ‘πέτσινο’ πλεόνασμα. 

Σιγά να μην άφηναν τον Τσίπρα να τους κόψει τον εφοδιασμό.
Τότε θα έπρεπε να βρεθεί εκ των έσω ‘καβαντζωμένο πράμα’ για να ‘σπάσουν’ προς τους στερημένους ολίγα ‘τρίματα’ από τα προεκλογικά ‘φούμαρα’ που έταξαν. 

Εκ του αποτελέσματος προέκυψε ότι το ‘στερητικό σύνδρομο’ είναι ποιό ισχυρό από το πολίτευμα.

[του Γιώργου Πασχαλίδη ]