Η «φούσκα» των ΑΠΕ σκάει! Ποιος θα πληρώσει τα «σπασμένα»;

του Στέφανου Πράσσου*

Ήταν πολλοί, κυρίως γνώστες του ηλεκτρικού συστήματος της Χώρας μας, που είχαν προειδοποιήσει, εδώ και χρόνια, ότι η ανεξέλεγκτη, απεριόριστη, τερατώδη εγκατάσταση ΑΠΕ (κυρίως αιολικά, φωτοβολταϊκά και μικρά υδροηλεκτρικά) δημιουργούν μια τεράστια «φούσκα» που κάποια στιγμή θα «σπάσει» όπως κάποια στιγμή σπάνε όλες οι φούσκες.

Γιατί είναι φούσκα;

Επειδή έχουν εγκατασταθεί πάρα πολλές μεταβλητές ΑΠΕ (αιολικά, Φωτοβολταϊκά) και η κατανάλωση στη Χώρα μας είναι πολύ χαμηλή, δημιουργούνται συνθήκες μερικού και γενικού «μπλακ άουτ» ιδιαίτερα τις ώρες που υπάρχει μεγάλη διείσδυση των ΑΠΕ. Επειδή οι ΑΠΕ είναι ασταθείς και στοχαστικές για να λειτουργήσει με ασφάλεια το ηλεκτρικό δίκτυο χρειάζεται ταυτόχρονα να υπάρχουν σταθερές μονάδες βάσης (μονάδες ορυκτών καυσίμων ή μεγάλα υδροηλεκτρικά) που θα εξισορροπούν το δίκτυο και θα δίνουν πραγματικό ρεύμα όταν οι ΑΠΕ «στερεύουν» λόγω καιρικών συνθηκών. Όμως όταν οι ΑΠΕ «καταλαμβάνουν» όλο το δίκτυο δεν μένει χώρος για τις σταθερές μονάδες και το «ηλεκτρικό σύστημα» κινδυνεύει με κατάρρευση. [1]

Για να αντιμετωπίσουν αυτό το τεράστιο πρόβλημα αποφάσισαν να κάνουν μεγάλες περικοπές στην παραγωγή ρεύματος των ΑΠΕ. Μέσα στο 2023 η Κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει οριζόντιες περικοπές της τάξης του 5% αλλά σύντομα κατάλαβε ότι αυτό είναι ανεπαρκές και με πρόσφατο νόμο δίνει το δικαίωμα στους διαχειριστές των δικτύων να κάνουν όσες περικοπές χρειαστούν για να μην καταρρεύσει το «σύστημα». Οι διαχειριστές υπολογίζουν ότι αυτές οι περικοπές θα ξεπεράσουν το 50% ίσως και το 70% της παραγωγής των ΑΠΕ!

Η «φούσκα» με αριθμούς

Ο ενεργειακός σχεδιασμός, ΕΣΕΚ (Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα) που προέβλεπε εκτός των άλλων πόση ισχύ ΑΠΕ θα έπρεπε να εγκατασταθεί στη Χώρα από το 2020 έως το 2030 αναθεωρήθηκε τρεις φορές με υπερδιπλασιασμό κάθε φορά των εγκαταστάσεων ΑΠΕ. Το πρώτο ΕΣΕΚ 2020-2030 κατατέθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, το 2019 και προέβλεπε εγκατάσταση 7 GW ΑΠΕ μέχρι το 2030. Η Κυβέρνηση της ΝΔ το 2021 το ανέβασε σε 15 GW και προσφάτως το πήγε στα 23,5 GW υπολογίζοντας (κάτι που δεν είναι καν ορατό) ότι το 2030 θα έχει διπλασιάσει τα δίκτυα. Όμως και αυτά τα νούμερα έχουν ήδη ξεπεραστεί.

Σήμερα συνδεδεμένα είναι 14 GW ΑΠΕ, μαζί με όσα έχουν πάρει όρους σύνδεσης στα δίκτυα αθροίζονται 28 GW έργων ΑΠΕ. Επιπλέον 42 GW ολοκληρωμένα ή ημιτελή περιμένουν να συνδεθούν. Όλα αυτά, μαζί με τα φωτοβολταϊκά στη στέγη και τον προγραμματισμό για υπεράκτια αιολικά, αθροίζουν νούμερο άνω των 70 GW, ξεπερνώντας τους εθνικούς στόχους ακόμη και του 2050! Αντί όμως να βάλουν ένα φρένο στη σχιζοφρένεια αυτή προσθέτουν κι άλλα. Έτσι τον Μάη του 2024 αδειοδοτήθηκαν 0,6 GW και τον Ιούνη άλλα 1,5 GW! [2]

Και όλα αυτά σε μια χώρα που ο μέσος όρος κατανάλωσης ρεύματος κινείται μεταξύ 3,5 και 5 GW και στην αιχμή του έφτασε φέτος στην περίοδο του καύσωνα τα 9,5 GW!

ΠΕΤΟΥΝ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ την πλεονάζουσα ενέργεια που παράγεται από τις ΑΠΕ προκειμένου να υπάρχει τεχνητή έλλειψη και υψηλές τιμές! Κίνδυνοι για την ευστάθεια του δικτύου.

Οι 3.000 ανεμογεννήτριες και τα αντίστοιχα στρέμματα φωτοβολταϊκά, που έχουν ήδη τοποθετηθεί στον τόπο μας, υπερκαλύπτουν δυο φορές την ζήτηση ενέργειας στην χώρα μας. 

Η μέση ζήτηση είναι 5,2GW το καλοκαίρι έως 9GW σε ακραίες συνθήκες καύσωνα και η εγκατεστημένη ισχύς των Α/Γ είναι 5,2GW και των Φ/Β, 7,3GW. 

Μαζί με υδροηλεκτρικά κλπ οι ΑΠΕ ξεπερνούν τις 13GW...

Τα μεσημέρια, μόνο τα Φ/Β υπερκαλύπτουν την ζήτηση κι αν φυσάει κιόλας στο σύστημα η ενέργεια ΠΛΕΟΝΑΖΕΙ σημαντικά. Η ενέργεια που χρυσοπληρώνουμε με τις πιο ακριβές τιμές ρεύματος στην ΕΕ την ώρα που έχουμε περίσσεια παραγωγής!
Αλλά προσέξτε: οι επενδυτές και το χρηματιστήριο ενέργειας που ελέγχει τις τιμές, ΠΕΤΑNE, ναι ΠΕΤΑNE ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ (απορρίπτουν) την πλεονάζουσα ενέργεια που παράγεται προκειμένου να υπάρχει έλλειψη και υψηλές τιμές!

Ανακάλυψαν μάλιστα ...πρόσφατα ότι το ηλεκτρικό δίκτυο δεν αντέχει μεγάλες ποσότητες στοχαστικής ενέργειας, διαλείπουσας δηλαδή που ανεβοκατεβάζει την τάση συνεχώς με κίνδυνο γενικευμένο blackout ακριβώς τις ώρες της μέγιστης παραγωγής ΑΠΕ! Όταν το έλεγαν αυτό τα οικολογικά κινήματα ήταν συνομωσιολόγοι που δεν ήθελαν την πράσινη ανάπτυξη.

Αυτό κάνει πάντα το σύστημα του νεοφιλελευθερισμού που δουλεύει μόνο για το κέρδος και την "ανάπτυξη" και ΠΟΤΕ για την ευημερία των πολλών. Βλέπει τις ΑΠΕ σαν ευκαιρία μεγαλύτερης παραγωγής, μεγαλύτερης κατανάλωσης, μεγαλύτερης "ανάπτυξης". Όχι σαν κάτι που ξεκινώντας κατά τόπους θα αντικαθιστά σταδιακά την ανάγκη για ενέργεια από άνθρακα, θα προσφέρει τοπική αυτονομία, αυτάρκεια, προστασία της φύσης από αέρια του θερμοκηπίου.

Στην εποχή μας, με αυτό το σύστημα, ποτέ δεν θα δούμε δωρεάν ενέργεια κι ας είναι η τεχνολογία σε θέση να την προσφέρει. Λόγω της τυφλής πίστης στην ανάπτυξη χωρίς όρια, την δήθεν αυτορρύθμιση της αγοράς και της ανάγκης για κέρδη του 1% που κυβερνά και ζει από την εκμετάλλευση της πλειοψηφίας του 99%.

Και πράσινη μετάβαση δεν θα υπάρξει ποτέ, αφού οι επενδυτές και το κράτος τους είναι παράσιτα των πολλών, της εργασίας τους, του περιβάλλοντος και των πόρων του. Ήδη προγραμματίζουν τριπλασιασμό των ΑΠΕ ενώ το δίκτυο δεν σηκώνει τίποτα παραπάνω.

Οι ΑΠΕ αν και βιώσιμες και αειφόρες σαν τεχνολογία, στα χέρια των ιδιωτών επενδυτών γίνονται ένα ακόμη εργαλείο κερδοσκοπίας και αντικοινωνικής χρήσης.

Τρία άρθρα δημοσιεύουμε (βλ. στο τέλος) με τίτλο "η φούσκα της πράσινης ανάπτυξης" όπου οικονομικές αναλύσεις από το Liberal.gr δείχνουν πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι
1. η ζήτηση υπερκαλύπτεται ήδη
2. δεν χρειάζονται άλλες ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά γιατί το δίκτυο δεν σηκώνει άλλη στοχαστική παραγωγή
3. οι επενδύσεις στις ΑΠΕ θα σταματήσουν απότομα τώρα που σπάει η φούσκα της πράσινης ανάπτυξης ενώ οι εταιρείες στηρίζονται μόνο στις επιδοτήσεις και στην ...καταστροφή της παραγωγής!
4. το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στις άλλες χώρες που είναι διασυνδεμένες με την χώρα μας, οπότε και οι εξαγωγές μπαίνουν σε αμφιβολία...

Οι όψιμοι "φωτοβολταϊστές" και ο Μανώλης Γλέζος

Η απάντηση του Μανώλη Γλέζου μέσα από την Κίνηση Ενεργών Πολιτών:

Ήταν 1988, όταν έγινε στην Ελλάδα το πρώτο διεθνές συνέδριο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στα Απεράθου της Νάξου.
Ο άνθρωπος που θέλησε να βάλει στη σκέψη των συμπολιτών του τη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και μάλιστα της Ηλιακής, ήταν ο ο Μανώλης Γλέζος που εκείνη την εποχή ήταν πρόεδρος στην κοινότητα του Κυκλαδίτικου νησιού.

Ο Μ.Γλέζος προχώρησε ακόμα περισσότερο, εκεί στα Απεράθου, στήθηκε πειραματικά μια από τις πρώτες εφαρμογές εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας, μέσα από φωτοβολταϊκά.
Οι ενέργειες του αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνει αντικείμενο χλευασμού και επικρίσεων για τις "οικολογικές του ευαισθησίες" από σημερινούς όψιμους "φωτοβολταϊστές"

Αυτά σαν εισαγωγή για όσους «είδαν» με κριτικό μάτι την τοποθέτηση του Μανώλη Γλέζου, στην Επιτροπή για την Αγροτική πολιτική του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.

Από το 1988 μέχρι το 2009 τα βήματα που έγιναν για την εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας στη χώρα μας, ήταν δειλά, ανύπαρκτα και πολλές φορές αρνητικά και τίποτα δεν προμήνυε την νέα εποχή, την εποχή της "πράσινης ανάπτυξης" του Γ.Παπανδρέου και της υπουργού Τ.Μπιρμπίλη.

Ένα νέο Εldorado στην Ελλάδα της κρίσης, στήθηκε, με όρους που θύμιζαν την χρηματιστηριακή φούσκα της περιόδου 98-99.

Τα φωτοβολταϊκά, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, εξελίχτηκαν σε μια νέα μετοχή-φούσκα και χιλιάδες αγρότες, παρατούσαν τις καλλιέργειες τους για να στήσουν τις νέες, "πράσινες", "οικολογικές", "σίγουρες" και κυρίως ξεκούραστες επενδύσεις που το σύστημα πρόβαλλε σαν λύση, όχι στο ενεργειακό πρόβλημα, αλλά στη κρίση χρέους που είχε ξεσπάσει.

Φτηνά τραπεζικά δάνεια και εγγυημένο εισόδημα για αυτούς που θα παρατούσαν τις καλλιέργειες και θα φύτευαν στα χωράφια την νέα «πράσινη» τεχνολογία.

Τελικά η φούσκα έσκασε.

Οι «επενδυτές» που άφησαν τις καλλιέργειες, έμειναν με τα χρέη προς τις τράπεζες και με τη ΔΕΗ να υποχρεώνεται να αθετεί τις υποσχέσεις του κράτους.

Η ηλιακή ενέργεια είναι μια από τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, που μαζί με τις υπόλοιπες, όταν με σύνεση και σεβασμό στο περιβάλλον, στους ίδιους τους συμπολίτες μας αλλά και τους νόμους που έχει θεσπίσει το κράτος και η Ε.Ε. μπορεί να γίνει πυλώνας ανάπτυξης για τη χώρα.

Στην σημερινή Ελλάδα των "ημετέρων", που καταστρατηγούνται οι νόμοι και οι κανόνες που έχουν οι ίδιοι και οι Ε.Ε. θεσπίσει, στην Ελλάδα της "ανάπτυξης" του Α.Σαμαρά και του Ευ.Βενιζέλου που καταστρατηγείται και η ίδια η λογική της ανάπτυξης και επικρατεί το πρόχειρο, η εξυπηρέτηση των συμφερόντων, και η απέχθεια προς τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, το μόνο που δεν περιμέναμε από όλους αυτούς, είναι να κατανοήσουν την τοποθέτηση του Μανώλη Γλέζου που αναφέρθηκε αρνητικά στην μετατροπή της καλλιεργήσιμης γης σε "σιδερένια πάρκα" και όχι στην ανάγκη εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας που έμπρακτα έχει προωθήσει.

Όμως για όλα αυτά θα υπάρξει και συνέχεια και θα πρέπει να αποδοθούν και ευθύνες σε αυτούς που ξεγέλασαν αγρότες, ξερίζωσαν καλλιέργειες, φύτεψαν τα σιδερένια πάρκα εκεί που δεν έπρεπε, αλλά κατάφεραν με ευκολία να προωθήσουν τραπεζικά δάνεια και επιχειρηματικά συμφέροντα.

Η τρίτη επέτειος της πυρηνικής καταστροφής στην Φουκουσίμα (11 Μαρτίου 2011) έφτασε κιόλας - η μόλυνση όμως δεν θα φύγει ποτέ

Επειδή για μερικούς, και στα σεισμογενή Βαλκάνια και την Τουρκία, αυτή η συζήτηση όχι μόνο δεν τελειώνει αλλά κάθε τόσο ετοιμάζονται να κατασκευάσουν νέους πυρηνικούς σταθμούς. Τόση κι άλλη τόση είναι η ανοησία και η απληστία των πολιτικών ελίτ... (ΑΣ)

"Είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι, αν οι υγειονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες όλων των πυρηνικών δραστηριοτήτων ήταν γνωστές στο κοινό, η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια θα τελείωνε αύριο. Στην πραγματικότητα, το κοινό θα την απέκλειε πιθανότατα αμέσως ως ενεργειακή επιλογή." 

Εικόνα της διασποράς της μόλυνσης από την αμερικανκή National Oceanic and Atmospheric Administration

"Κανείς δεν πέθανε, κανενός η υγεία δεν καταστράφηκε" - το μεγάλο ψέμα της Φουκουσίμα

Η πυρηνική βιομηχανία και οι μαζορέτες της στα μέσα ενημέρωσης έχουν ενεργοποιήσει μια χορωδία παραπληροφόρησης πάνω στο ζήτημα της Φουκουσίμα, γράφει ο Karl Grossman. Αλλά οι προσπάθειές τους να καταστείλουν την αλήθεια είναι τελικά καταδικασμένες σε αποτυχία.

Fukushima graffiti. Photo: Abode of Chaos via Flickr.com.

του Karl Grossman* από τον the ecologist, 8 Μαρ 2014

Ενώ φτάνουμε στην τρίτη επέτειο από την πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα Daiichi την επόμενη εβδομάδα, η  επιχείρηση Το Μεγάλο Ψέμα σχετικά με την καταστροφή συνεχίζεται - μια καταστολή των πληροφοριών, μια απόπειρα ανειλικρίνειας ιστορικών διαστάσεων.

Περιλαμβάνει διεθνείς φορείς, ιδίως του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, εθνικά κυβερνητικά όργανα - με επικεφαλής στην Ιαπωνία και τον νυν πρωθυπουργό της, την ισχυρή πυρηνική βιομηχανία και ένα παγκόσμιο «πυρηνικό χωριό» επιστημόνων και άλλων με έννομο συμφέρον στην ατομική ενέργεια.

Η εξαπάτηση ήταν αναπόσπαστα δεμένη με την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας από την αρχή. Πράγματι, άνοιξα το πρώτο μου βιβλίο για την πυρηνική τεχνολογία, με τίτλο: "Τι δεν υποτίθεται ότι ξέρετε για την πυρηνική ενέργεια", με το εξώφυλλο να γράφει:

"Δεν έχετε ενημερωθεί για την πυρηνική ενέργεια. Δεν σας έχουν πει. Και αυτό έχει γίνει επί σκοπώ. Το να κρατηθεί το κοινό στο σκοτάδι κρίθηκε αναγκαίο από τους υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας για να επιτύχουν τον σκοπό τους."

"Εκείνοι στην κυβέρνηση, στην επιστήμη και στον ιδιωτικό τομέα που είχαν πιέσει για την πυρηνική ενέργεια, είχαν συνειδητοποιήσει ότι αν οι άνθρωποι γνώριζαν τα γεγονότα, αν γνώριζαν τις συνέπειες της πυρηνικής ενέργειας, δεν θα την αποδεχόντουσαν."

Πυρηνική άρνηση

Δημοσιευμένο το 1980, το βιβλίο αυτό με οδήγησε στο να κάνω πολλές παρουσιάσεις για την πυρηνική ενέργεια στις οποίες έχω ακούσει πολλές φορές το σχόλιο ότι μόνο όταν συμβούν καταστροφικά πυρηνικά ατυχήματα οι άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν πλήρως την ημερομηνία λήξης της ατομικής ενέργειας.

Λοιπόν, μαζικά πυρηνικά ατυχήματα έχουν συμβεί - η καταστροφή του Τσέρνομπιλ το 1986 και η καταστροφή στη Φουκουσίμα, που άρχισε στις 11 του Μάρτη του 2011 και βρίσκεται σε εξέλιξη με μεγάλες ποσότητες ραδιενεργών δηλητηρίων να συνεχίζουν να απορρίπτονται στο περιβάλλον.

Εν τω μεταξύ, η στάση όσων προωθούν τα πυρηνικά είναι η άρνηση - επιμένοντας ότι οι επιπτώσεις από την καταστροφή στη Φουκουσίμα είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες. Ένα τεράστιο πυρηνικό ατύχημα έχει συμβεί και εκείνοι θέλουν να πιστεύουν ότι δεν έχει.

«Η Φουκουσίμα είναι μια μυστηριώδης επανάληψη της άρνησης και της διαμάχης που ξεκίνησε με τους ατομικούς βομβαρδισμούς της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι» , έγραψε ο Ομότιμος Καθηγητής του Yale University, Charles Perrow, στο Δελτίο των Ατομικών Επιστημόνων πέρυσι.

"Αυτή είναι η ίδια η πυρηνική άρνηση που επίσης υποδέχθηκε τις δοκιμές της ατομικής βόμβας, τις καταστροφές των εγκαταστάσεων πλουτωνίου στο Windscale στη βόρεια Αγγλία και στο Chelyabinsk στα Ουράλια Όρη, και τα ατυχήματα του πυρηνικού σταθμού στο Three Mile Island στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Τσερνομπίλ σε αυτό που είναι τώρα η Ουκρανία . "


Πολλαπλές καταρρεύσεις στον πυρήνα

Η διαφορά με την Φουκουσίμα είναι στην κλίμακα της καταστροφής. Στην Φουκουσίμα ήταν πολλαπλές οι καταρρεύσεις στο χώρο των έξι πυρηνικών αντιδραστήρων. Υπήρξε συνεχιζόμενη ρύπανση σε ένα μεγάλο μέρος της Ιαπωνίας, με την ραδιενέργεια να πηγαίνει στον αέρα, που μεταφέρεται από τους ανέμους και να σκορπίζεται σε όλο τον κόσμο.

Και γιγαντιαία ποσά ραδιενέργειας έχουν εισέλθει στον Ειρηνικό Ωκεανό - κινείται με τα ρεύματα και μεταφέρεται από τη θαλάσσια ζωή που καταπίνει τις πυρηνικές τοξίνες.

Αυτός που καθοδηγεί την συγκάλυψη για την Φουκουσίμα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας, που σχηματίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1957 με την αποστολή να «επιδιώκει να επιταχύνει και να διευρύνει τη συμβολή της ατομικής ενέργειας στην ειρήνη, την υγεία και την ευημερία σε ολόκληρο τον κόσμο."

Για τις συνέπειες της καταστροφής στη Φουκουσίμα, Η αναφορά της ΔΟΑΕ το 2011 : "Μέχρι σήμερα δεν έχουν αναφερθεί επιπτώσεις στην υγεία σε κανένα πρόσωπο, ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε ακτινοβολίες από το ατύχημα". 

 Τώρα εν έτει 2014, εμμένει στην εν λόγω αναφορά, παρά τις αυξανόμενες αποδείξεις για το αντίθετο.

Απεικόνιση διασποράς από την Météo France

Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας - υποτελής του ΔΟΑΕ

Σε συνεργασία με τον ΔΟΑΕ βρίσκεται ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ). Ο ΠΟΥ δεσμεύτηκε για θέματα ραδιενέργειας και την πυρηνική ενέργεια νωρίς από τον ΔΟΑΕ. Το 1959, ο ΔΟΑΕ και ο ΠΟΥ, που ιδρύθηκε επίσης από τον ΟΗΕ, ήρθαν σε συμφωνία - που συνεχίζει μέχρι και σήμερα - που προβλέπει ότι ο ΔΟAE και ο ΠΟΥ " ενεργούν σε στενή συνεργασία μεταξύ τους . » και

"Κάθε φορά που η μια οργάνωση προτείνει την έναρξη ενός προγράμματος ή δραστηριότητας για ένα θέμα στο οποίο η άλλη οργάνωση έχει ή μπορεί να έχει ουσιαστικό συμφέρον, το πρώτο μέρος θα διαβουλεύεται με το άλλο, με σκοπό την προσαρμογή του θέματος με αμοιβαία συμφωνία."

Η Alison Katz, η οποία για 18 χρόνια εργάστηκε για την ΠΟΥ, δήλωσε στο podcast, της Libbe Halevy "Η Καυτή Καρέκλα των Πυρηνικών" πέρυσι ότι η συμφωνία ΔΟΑΕ-ΠΟΥ σημαίνει ότι:

«Ο ΠΟΥ δεν μπορεί να αναλάβει οποιαδήποτε έρευνα, δεν μπορεί να δώσει πληροφορίες, δεν μπορεί να έρθει σε βοήθεια του τυχόν πληθυσμού, χωρίς την προηγούμενη έγκριση του ΔΟΑΕ ... Ο ΠΟΥ, στην πράξη, στην πραγματικότητα, είναι υποταγμένη στον ΔΟΑΕ στο πλαίσιο της οικογένειας των Ηνωμένων Εθνών."

Όσον αφορά τα πυρηνικά θέματα »υπήρξε ένα πολύ υψηλό επίπεδο, θεσμικής και διεθνούς συγκάλυψης που περιλαμβάνει τις κυβερνήσεις, τις εθνικές αρχές, αλλά, δυστυχώς, και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας", δήλωσε ο Katz - μιλώντας για το πρόγραμμα με τίτλο, « Η Ανίερη Συμμαχία και τα ψεύδη των ΠΟΥ / ΔΟΑΕ για τα Διεθνή Στατιστικά Υγείας για τα Πυρηνικά ».

Απαιτούν την ανεξαρτησία της ΠΟΥ

Ο Katz είναι τώρα σε μια οργάνωση που ονομάζεται "Ανεξάρτητος ΠΟΥ" που εργάζεται για«την πλήρη ανεξαρτησία του ΠΟΥ από το πυρηνικό λόμπι και ιδίως από το φερέφωνό του, που είναι ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας."

"Απαιτούμε ανεξαρτησία, έτσι ώστε ο ΠΟΥ να μπορεί να εκπληρώσει την συνταγματική επιταγή του στην περιοχή της ακτινοβολίας και της υγείας» , εξηγεί ο Katz.
«Είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι, αν οι υγειονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες όλων των πυρηνικών δραστηριοτήτων ήταν γνωστές στο κοινό, η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια θα τελείωνε αύριο. Στην πραγματικότητα, το κοινό ...

Το Ευρωκοινοβούλιο “άδειασε” Κομισιόν και ΥΠΕΚΑ με το ψήφισμα για τους κλιματικούς στόχους της ΕΕ

από το econews

Την Τετάρτη το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε, με μεγάλη πλειοψηφία, τη θέσπιση τριών νομικά δεσμευτικών εθνικών στόχων για μείωση των εκπομπών αερίων του φαινομένου του θερμοκηπίου, μεγαλύτερη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και αυξημένη ενεργειακή αποδοτικότητα.

Με αυτή τους την απόφαση, οι Ευρωβουλευτές έστειλαν ένα καθαρό μήνυμα για την ανεπάρκεια των πρόσφατων προτάσεων της Κομισιόν, οι οποίες δεν περιείχαν κανένα στόχο για την ενεργειακή αποδοτικότητα, ενώ ταυτόχρονα μείωναν τον στόχο για τις ΑΠΕ και τον υποβάθμιζαν, καθιστώντας τον δεσμευτικό μόνο σε επίπεδο ΕΕ.

Σχολιάζοντας τη σημερινή ψηφοφορία, ο Jason Anderson, Επικεφαλής για την Κλιματική και Ενεργειακή Πολιτική στο Γραφείο Ευρωπαϊκής Πολιτικής του WWF, είπε:

"Σήμερα, οι ευρωβουλευτές αντέδρασαν στις αδύναμες κλιματικές και ενεργειακές προτάσεις της Κομισιόν με προσγείωση στην πραγματικότητα. Η ενεργειακή αποδοτικότητα και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι απαραίτητες για την επίτευξη ενός μέλλοντος χαμηλού άνθρακα και δεν είναι δυνατόν να υποβαθμίζονται σε δευτερεύουσες σκέψεις.
Μια ολοκληρωμένη δέσμη δεσμευτικών στόχων για το 2030 θα μειώσει την εξάρτηση της Ευρώπης από ευμετάβλητες εισαγωγές ενέργειας, θα δημιουργήσει θέσεις απασχόλησης σε τομείς χαμηλού άνθρακα, θα προφέρει οφέλη για την υγεία των πολιτών της ΕΕ και θα βοηθήσει να εξασφαλιστεί η αποφυγή των ολέθριων συνεπειών της κλιματικής αλλαγής".

Ικανοποίηση από Greenpeace

Από την πλευρά της η Greenpeace έκανε λόγο για “σαφές μήνυμα προς τα κράτη-μέλη, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ελληνική Προεδρία της Ε.Ε. από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο “αγνοώντας τις – άνευ φιλοδοξίας – προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και υιοθετώντας τις δικές του προτάσεις για 3 δεσμευτικούς στόχους έως το 2030 (μείωση εκπομπών αερίου του θερμοκηπίου, ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και εξοικονόμηση ενέργειας)”.

“Την προηγούμενη εβδομάδα το ΥΠΕΚΑ με επιστολή προς τους Έλληνες Ευρωβουλευτές, είχε ζητήσει έμμεσα να υποστηρίξουν, όχι τις προτάσεις του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά αυτές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής” υποστηρίζει η Greenpeace.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε υποστηρίξει έναν εξαιρετικά χαμηλό στόχο ΑΠΕ, στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια το 2030, προτείνοντας μάλιστα να ...

Ο δρόμος για την ενεργειακή Ιθάκη

των Τάκη Γρηγορίου και Μιχάλη Προδρόμου*

Πριν λίγες ηµέρες, στο πλαίσιο της επεξεργασίας από τη Βουλή της κύρωσης της συµφωνίας για τον αγωγό φυσικού αερίου TAP, ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιµατικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης επιχείρησε να αποτυπώσει τις εξελίξεις σε παγκόσµιο και ευρωπαϊκό επίπεδο στον τοµέα της ενέργειας. Αναφέρθηκε στη «µάχη των µαχών», η οποία θα δοθεί τους επόµενους µήνες, µεταξύ µεµονωµένων κρατών, βορείων και νοτίων, της ενεργοβόρου βιοµηχανίας και της βιοµηχανίας ανανεώσιµων πηγών ενέργειας κ.ο.κ. 

Πράγµατι, το σκηνικό το οποίο έχει στηθεί είναι εξαιρετικά ρευστό, εξαρτάται από πολλούς αστάθµητους παράγοντες, ενώ οι όποιες εξελίξεις έχουν σαφή αντίκτυπο σε ένα µεγάλο τµήµα της κοινωνίας, της οικονοµίας και του φυσικού περιβάλλοντος.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Μερικά µόνο από τα κοµµάτια που συναποτελούν σήµερα το παζλ της ενέργειας στη χώρα µας είναι η κατακόρυφη πτώση της ζήτησης ενέργειας, η µη-αποδοτική χρήση της, η υπερ-επάρκεια ισχύος συµβατικών σταθµών, το ντόµινο χρεών σε όλο το φάσµα της αγοράς, η στρεβλή λειτουργία της χονδρεµπορικής αγοράς ηλεκτρισµού, η έλλειψη ρευστότητας και πολλά ακόµα. Η οριακή κατάσταση στην οποία βρισκόµαστε ακολουθεί ασφαλώς την πορεία των υπόλοιπων τοµέων της οικονοµίας, µε την ιδιαιτερότητα πως ο συγκεκριµένος προβάλλεται ως το πλέον πρόσφορο όχηµα εξόδου από την κρίση.

Εδώ εµφανίζεται µια παράδοξη ευφορία. Στο «σκοτεινό» ενεργειακό παρόν αντιπαρατίθεται το λαµπρό µέλλον που µας επιφυλάσσει ο εγχώριος πλούτος των ορυκτών καυσίµων και οι πολλά υποσχόµενες δυνατότητες ανάπτυξής τους – λιγνίτης στη Δυτική Μακεδονία, σχιστολιθικό αέριο στη Θράκη, υδρογονάνθρακες στη θάλασσα (Ιόνιο, Κρήτη, Χαλκιδική, Πατραϊκός κ.ο.κ.). Ενδεικτικό του ενθουσιασµού που επικρατεί είναι το µήνυµα του υπουργού πως «δεν θα αφήσουµε ανεξερεύνητη ούτε σπιθαµή γης, είτε στην ξηρά είτε στη θάλασσα». Έχοντας αυτό κατά νου, µια σειρά από περαιτέρω αντιφάσεις µπορούν να εξηγηθούν.

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαµένα

Πέρυσι, και εξαιτίας της απερίσκεπτης αύξησης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρµανσης (γνωστή από το 2011 τουλάχιστον…), ήρθε στην επιφάνεια ένα πρόβληµα θεµελιωµένο στη χρόνια απραξία της Πολιτείας και σε εγγενείς αδυναµίες του ελληνικού κτιριακού αποθέµατος. Το φαινόµενο της αιθαλοµίχλης, η αδυναµία θέρµανσης των νοικοκυριών, οι κοµµένες συνδέσεις ρεύµατος είναι οι πιο γνωστές συνέπειές του. 

Η λύση την οποία επέλεξε το ΥΠΕΚΑ συνίσταται στην παροχή επιδοµάτων, είτε αυτά αφορούν την κάλυψη εξόδων για πετρέλαιο θέρµανσης είτε το «δωρεάν ρεύµα» σε ευπαθείς οµάδες. Ρυθµίσεις που έρχονται πολύ αργά και όχι µόνο δεν αντιµετωπίζουν την ουσία του προβλήµατος αλλά συµβάλλουν στη διαιώνισή του, ενώ είναι εξαιρετικά δύσκολες στην εφαρµογή τους. 

Εν ολίγοις, πρόκειται για ρυθµίσεις-πυροτεχνήµατα. 

Έτσι, καταλήξαµε να επιδοτούµε, µέσω του κρατικού προϋπολογισµού, το πετρέλαιο θέρµανσης µε περίπου 300 εκ. €, δηλαδή µισό «Εξοικονόµηση Κατ’ Οίκον», κάθε χρόνο. 

Στον αντίποδα, οι λιγοστοί –συγκριτικά– πόροι που επενδύουµε σε εργασίες αναβάθµισης του κτιριακού µας αποθέµατος (µέσω του ανεπαρκούς και προβληµατικού στην εφαρµογή «Εξοικονόµηση Κατ’ Οίκον»), προσφέρουν πολλαπλά οφέλη στην εγχώρια οικονοµία και τον κατασκευαστικό κλάδο, ενώ µπορούν να λύσουν µια για πάντα το πρόβληµα της ενεργειακής φτώχειας.

Άλλο παραδειγµα του αλλοπρόσαλλου ενεργειακού σχεδιασµού (εάν δεχτούµε πως αυτός πράγµατι υπάρχει), είναι η στρατηγική επιλογή επένδυσης σε ...

Όταν θυσιάζεις την ανάπτυξη και την αειφορία για να εισπράξεις "φόρους δίχως αύριο"

Την ώρα που στην Ελλάδα βρίσκεται υπό φορολογική εξόντωση και ο κλάδος των φ/βολταϊκών ("Ο κλάδος των φωτοβολταϊκών σε όλο το κομμάτι των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) είναι φωτογραφικά εξοντωμένος από τον Υφυπουργό Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), κ. Μάκη Παπαγεωργίου, αφού το ΥΠΕΚΑ φαίνεται να μεριμνά μόνο για το φυσικό αέριο. Μετά την παγκόσμια πρωτοτυπία του χαρατσιού με το 30% επί του τζίρου, μετά την φορολόγηση, ξεκίνησε προσπάθεια να… μπει χέρι στις εγγυημένες τιμές." βλ. εδώ) στην Πορτογαλία πιάνουν έστω και για τρεις μήνες (λόγω ευνοϊκών συνθηκών) ηλεκτρική ενέργεια κατά 70% από ΑΠΕ!

Όταν θυσιάζονται ακόμη και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας -και η ίδια η αειφορία της- για μια πρόσκαιρη εισπρακτική πολιτική χωρίς αύριο, τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτήν την διακυβέρνηση;

Από το thinkprogress.org:
Is 70 Percent Renewable Power Possible? Portugal Just Did It For 3 Months

BY RYAN KORONOWSKI ON APRIL 14, 2013 AT 9:06 AM

Alto Lindoso (Image credit: Energias de Portugal)

Portugal’s electricity network operator announced that renewable energy supplied 70 percent of total consumption in the first quarter of this year. This increase was largely due to favorable weather conditions resulting in increased wind and water flow, as well as lower demand. Portuguese citizens are using less energy and using sources that never run out for the vast majority of what they do use.

• Hydropower supplied most: Hydroelectric power supplied 37 percent of total electricity — a 312 percent increase compared to last year.
• Wind turbines broke a record: Wind energy represented 27 percent of the total share, which is 60 percent higher than last year. This is 37 percent above average and good for the highest amount generated by wind in Portugal, ever.
• 2.3 percent less energy used: Energy consumption has fallen every year since 2010 and is now at 2006 levels. Some of the drop this quarter was due to fewer working days and a warmer winter, but even controlling for those factors, there was still a drop of .4 percent.
• Not so much solar: Solar energy supplies only .7 percent of total energy demand, according to 2012 figures (Q1 2013 figures were not available for solar). This constitutes 225.5 MW in total photovoltaic capacity.
• Dropping the fossil fuel habit: Portugal’s electricity had 29 percent less coal and 44 percent less gas in it from 2012 figures. The country must import the fossil fuels it burns.
• For sale: Portugal exported what would have been 6 percent of total electricity consumption to other countries. It will also be able to sell a chunk of its allotted carbon credits offered by the EU’s carbon trading system.

Actually 70 percent isn’t unheard of for Portugal. For a few hours in 2011, Portugal was entirely run on renewable power. Yet this was the first time so much was sustained for a quarter.

Portugal’s investment in modernizing its electricity grid in 2000 has come in handy. Like in many countries, power companies owned their own transmission lines. What the government did in 2000 was to buy all the lines, creating a publicly owned and traded company to operate them. This was used to create a smart grid that renewable energy producers could connect to (encouraged by government-organized auctions to build new wind and hydro plants). In 2010, the New York Times reported on Portugal’s ...