Γιώργος Φλωράς: Εγκαταλείπω την μάχη κατά των καρτέλ

"Μάλλον το σωστό σε μια Κοινωνία είναι να ληστεύουν τα καρτέλ τους καταναλωτές, οι καταναλωτές να το γνωρίζουν και να μην τρέχει τίποτα.Το σωστό είναι να τα αρπάζουν κάποιοι τύποι και να κερδίζουν δισεκατομμύρια τα καρτέλ χωρίς ποτέ να τιμωρούνται.Το σωστό είναι η πολιτική ηγεσία να προτιμάει τις επενδύσεις των εγκληματιών, επιτρέποντας τους να κλέβουν τους Καταναλωτές.Αυτό προφανώς είναι το σωστό και όχι η ιδέα μου ότι η σωστή Κοινωνία θα πρέπει να έχει κανόνες στο επιχειρείν και να προστατεύει τους Καταναλωτές.Εγκαταλείπω λοιπόν την μάχη κατά των καρτέλ.Το κάνω με βαριά καρδιά αλλά και με ανακούφιση.Πολλά χρόνια ψυχική πίεση χωρίς τελικά να νοιάζεται κανείς, από ότι φάνηκε.Λυπάμαι πολύ."

Ο φίλος του ιστολογίου και πρωτοπόρος αγωνιστής σε πολλά κοινωνικά μέτωπα (όπως την καταπολέμηση των καρτέλ στην αγορά, την δικαίωση των ανασφάλιστων-ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ, την νομοθέτηση της 2ης ευκαιρίας για την επιχειρηματικότητα κ.α.) που αφορούν την επιβίωση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας μέσα σε μια υγιή οικονομία, Γιώργος Φλωράς, διαπιστώνει ψύχραιμα την αναμφισβήτητη ήττα των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων μπροστά στην ισχύ του "συστήματος" της δήθεν αυτορρυθμιζόμενης "χωρίς-κανόνες-αγοράς" και το τεράστιο ψυχικό κόστος που επωμίζονται άνθρωποι σαν τον ίδιο, που αγωνίζονται μόνοι εναντίον του τέρατος της διαπλοκής στην πολιτικοοικονομική σφαίρα του τόπου μας:

του Γιώργου Φλωρά

Στην ζωή μου ποτέ δεν ήμουν ρίψασπις. Έχω αγωνιστεί για πολλά πράγματα ακόμα και όταν όλα ήταν απέναντί μου. Αγωνιζόμουν και αγωνίζομαι για αυτά όταν πιστεύω ότι έχω δίκιο. Όταν όμως διαπιστώσω ότι έχω άδικο (αντικειμενικά ή υποκειμενικά) τότε σταματάω. 

Μια μεγάλη μάχη της ζωής μου είναι και η μάχη κατά του πιο βρόμικου συστήματος της διαπλοκής στην Ελλάδα, κατά των καρτέλ και των προστατών τους. Έμπλεξα άθελά μου όταν ένα «καρτελάκι» σχηματίστηκε στον χώρο που δούλευε η οικογένειά μου επί δεκαετίες, στα ξενόγλωσσα βιβλία. Το λέω «καρτελάκι» γιατί αυτοί έκλεψαν καμιά 100στη εκατομμύρια ευρώ μόνο από τους καταναλωτές, ψίχουλα μπροστά στους «αρχηγούς» (τρόφιμα, καύσιμα, δομικά υλικά, κατασκευές, σούπερ μάρκετ, τράπεζες κλπ). 

Η ανάγκη να αντισταθώ (μαζί με την οικογένειά μου) στα λαμόγια που αποφάσισαν να μας κλείσουν με παράνομες μεθόδους, με έφερε αντιμέτωπο με μια τρομακτική πραγματικότητα. Ο ατομικός αγώνας στην πορεία έγινε αγώνας κατά της διαπλοκής που διέλυε την Κοινωνία.

Στην πορεία ανακάλυψα από πρώτο χέρι την μεγάλη ληστεία. Μεγάλες ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις είχαν στήσει καρτέλ παντού. Σε κάθε αγορά που ο Καταναλωτής είχε ανάγκη να προμηθευθεί τα αγαθά, ένα καρτέλ επικρατούσε. Είτε με αρχηγό την ισχυρή πολυεθνική που κατείχε δεσπόζουσα θέση, είτε με συνεννόηση των 4-5 κορυφαίων κάθε κλάδου. Παντού τα ίδια. 

Σκεφθείτε μόνο ότι την 10ετία 2000-2010 η Ελλάδα έκανε εισαγωγές 550 δις ευρώ, σε τιμές αγοράς. Σκεφθείτε τι μας λήστεψαν οι εταιρείες που έλεγχαν την αγορά και που μας χρέωναν 30%-50% παραπάνω από όσο έπρεπε λόγω έλλειψης ανταγωνισμού. Η ληστεία του Αιώνα, όχι SIEMENS και αηδίες.

Το τρομακτικό που διαπίστωσα από πρώτο χέρι ήταν ότι το γνώριζαν όλοι όσοι έπρεπε να πολεμάνε τα καρτέλ. Το γνώριζε η Επιτροπή Ανταγωνισμού, η πολιτική ηγεσία, οι δημοσιογράφοι, η δικαστική εξουσία. Το γνώριζαν φυσικά και οι καταναλωτές που πλήρωναν πανάκριβα τα προϊόντα πρώτης ανάγκης αλλά ήταν αδύναμοι (και αδιάφοροι) να αντιδράσουν.

Όσο έψαχνα έβρισκα. Και όσο έβρισκα το δημοσιοποιούσα. 

Πίστευα ότι αυτά που έβρισκα θα ενδιέφεραν τους διώκτες των εγκληματιών. Μα τι ανόητος που ήμουν τόσα χρόνια. 

Μου έκανε εντύπωση ότι εύκολα έβρισκα τις βρομιές τους. Δεν είχα καταλάβει ότι τις έβρισκα εύκολα γιατί δεν τους ένοιαζε να τις κρύβουν, αφού ήξεραν ότι το σύστημα θα τις θάψει.

Ας ξεκινήσουμε από την πολιτική ηγεσία. Τα καρτέλ είχαν τον πλήρη έλεγχο τους. Οι εγκληματίες με τις γραβάτες, είτε κατείχαν οι ίδιοι τα Μέσα (τηλεόραση, ράδιο, εφημερίδες) είτε με την διαφήμιση που έδιναν στα Μέσα τους έλεγχαν πλήρως. 

Είναι κοινό μυστικό ότι στις εκλογές οι μεγάλοι διαφημιζόμενοι έκλειναν θέσεις στα πάνελ για υποψηφίους βουλευτές που στήριζαν. 

Όταν σκας στα κανάλια 30-40 εκατομμύρια το χρόνο, βάζεις στα προεκλογικά πάνελ και την γιαγιά σου. 

Πρόσθεσε σε αυτά και το μαύρο μετρητό στους υποψήφιους βουλευτές και στα κόμματα της εξουσίας (Χριστοφοράκος: όλες οι μεγάλες εταιρείες έδιναν το 2% του τζίρου τους σε ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), έτσι οδηγηθήκαμε στο να ελέγχουν οι εγκληματίες των καρτέλ μεγάλο μέρος της Βουλής. 

Φυσικά παντού υπάρχουν οι εξαιρέσεις, όπως ο «τρελός Αχαιός»…. αλλά και διάφοροι άλλοι Βουλευτές κατά το παρελθόν, άνθρωποι που ήταν έτσι και αλλιώς στην μαύρη λίστα του συστήματος.

Οι δημοσιογράφοι ήθελαν να μιλήσουν, στην πλειοψηφία τους, αλλά δεν μπορούσαν. Όταν μιλάμε για καρτέλ μιλάμε για το συντριπτικό ποσοστό των διαφημιζομένων στα ΜΜΕ. 

Έχω συνεργαστεί με δεκάδες δημοσιογράφους για θέματα καυτά που στο τέλος δεν βγήκαν στον αέρα. Με ελάχιστες εξαιρέσεις ομολογώ. 

Τι γινόταν μετά στις εξαιρέσεις; Απειλές ότι αν ξαναβγεί σχετικό θέμα κόπηκε η διαφήμιση ή απευθείας κόψιμο της διαφήμισης προς συμμόρφωση. 

Σημαντικό ρόλο σε αυτές τις απειλές ορισμένα ισχυρά Media Shops. Αυτά έπαιζαν τον ρόλο του νταβατζή για το βρόμικο σύστημα των καρτέλ. 

Θυμάμαι σε ένα έντυπο, όπως μου είχαν εκμυστηρευθεί, τους είπαν, όταν έμαθαν ότι ετοίμαζαν ένα σχετικό θέμα “αν θέλετε διαφήμιση τρεχάτε να σας την δώσει ο Φλωράς”. 

Δεν θα ξεχάσω επίσης μια δημοσιογράφο σε «αληθινή» εφημερίδα που μου τηλεφώνησε 15 Αυγούστου να μου ζητήσει επισταμένα «ένα θέμα για τα καρτέλ, ότι να ναι». Της έδωσα ότι ήθελε, το θέμα δεν μπήκε ποτέ, όμως μπήκε μια θαυμάσια ολοσέλιδη διαφήμιση εταιρείας τηλεπικοινωνιών με σοβαρή διαπλοκή στο σύστημα αυτό.

Για την Επιτροπή Ανταγωνισμού κάθε λόγος είναι περιττός. 

Πρόεδροι και μέλη διορισμένοι με κομματικά κριτήρια, επιλογές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ από το 2003 έως σήμερα ο πρόεδρος. 

Έχει καταλογίσει πρόστιμα 490 εκ. ευρώ από το 2004 ως το 2014 και από αυτά έχουν εισπραχθεί μόνο 190 εκ. ευρώ 

Δηλαδή σκεφθείτε ότι τα καθάρματα που μας κατακλέβουν επί 15 χρόνια, από το 2000 και μετά, που έχουν ληστέψει από τις τσέπες μας δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, έχουν πληρώσει πρόστιμο μόνο 190 εκ. ευρώ 

Τιμωρεί τα λαμόγια με καθυστέρηση ετών (26 χρόνια καρτέλ κατασκευαστικών, 16 χρόνια Μπύρα, 20 χρόνια η μεγαλύτερη αλυσίδα τεχνολογίας) χαρίζοντας τους δισεκατομμύρια. 

Εξαιτίας της αδράνειάς της καταστράφηκαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις που τις συνέτριψαν τα καρτέλ.

Η προσπάθειά μου να αναδείξω τις αδυναμίες της Επιτροπής Ανταγωνισμού ήταν συστηματική επί χρόνια. Πίστευα ότι ενδιαφερόντουσαν αυτοί που έπρεπε. 

Τι ανόητα ρομαντικός που ήμουν. 

Όταν τελικά καταδικάστηκε αμετάκλητα η Επιτροπή Ανταγωνισμού και κατέβαλε 500.000€ στην εταιρεία μου επειδή καθυστέρησε αδικαιολόγητα, σχεδόν 4 χρόνια, να εξετάσει την καταγγελία μου (οδηγώντας την επιχείρηση σε πτώχευση), εκδικητικά (κατόπιν πολιτικής εντολής όπως έχει καταγραφεί σε επίσημα πρακτικά) μου έκανε αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση ζητώντας ως αποζημίωση το ίδιο ποσό, 500.000€!!! 

Είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που το Κράτος στρέφεται κατά ενός πολίτη ζητώντας αποζημίωση για ηθική βλάβη από υποτιθέμενη συκοφαντία μέσω ενός προσωπικού blog. Φανταστείτε να κερδίσει το

Amstel: Η γελοιοποίηση κάθε Ελληνικής προσπάθειας από την Ολλανδική Ζυθοποιία

Η Amstel με το τεράστιο πρόστιμο των 31,5 εκατομμυρίων ευρώ, συνεχίζει με αθέμιτες πρακτικές.

της Ντίνας Μαγιάρου*

Η επιθετική διαφήμιση από την Ολλανδική ζυθοποιία  – Amstel κατά την κοινή –  έγινε για να δυσφημίσει κάθε άλλη μπράντα που κυκλοφορεί στην χώρα μας.

Αν και βρίσκεται στην κορυφή της αγοράς με φοβερές πωλήσεις τόσο στην εγχώρια αγορά, όσο και στις αγορές του εξωτερικού, συνεχίζει αχόρταγα να κατασπαράζει την όποια προσπάθεια να ζήσει κάποια άλλη μικρή βιοτεχνία ή βιομηχανία.

Το διαφημιστικό της σποτ «Amstel γιατί έτσι σας αρέσει» το ενισχύουν ο Μπίλυ και ο Μάνος. Είναι δύο νέοι που αγαπούν την μπύρα και φιλοδοξούν να φτιάξουν τη δική τους.

Η ιστορία τους μιλάει στη ψυχή όσων αγαπούν τη μπύρα, αναδεικνύοντας τη Do-It-Yourself τάση και επιβεβαιώνοντας τον κανόνα ότι κάθε αρχή και δύσκολη!

Όμως το τέλος είναι πιο δύσκολο αφού ότι κι αν κάνουν … η Ολλανδική Amstel το κάνει καλύτερα.

Φυσικά το μήνυμα είναι ότι, η αποτυχία των άλλων, βασίζεται στην επιτυχία της Ολλανδικής ζυθοποιίας. 

Πρόσφατα η Ολλανδική ζυθοποιία – συμφερόντων – Heineken, «έφαγε πρόστιμο από την επιτροπή ανταγωνισμού, καθώς χρησιμοποιεί αθέμιτες πρακτικές για να μονοπωλήσει την αγορά (Δεσπόζουσα θέση).

Αν και το πρόστιμο είναι τρομακτικό για κάθε βιομηχανία, την ίδια την Αθηναϊκή δεν την πλήγωσε. Κρατηθείτε, μιλάμε για 31.500.000 €.

Το σκεπτικό της απόφασης μετά από 8.000 σελίδες μελέτης…

Η Ολομέλεια της Επιτροπής Ανταγωνισμού, με απόφασή της, λοιπόν, έκρινε ότι η εταιρεία Αθηναϊκή Ζυθοποιία ΑΕ, (έτσι είναι ο διακριτικός τίτλος της Ολλανδικής Ζυθοποιίας) η οποία δραστηριοποιείται, κυρίως, στην παραγωγή και εμπορία προϊόντων ζύθου, καταχράστηκε τη δεσπόζουσα θέση της, κατά παράβαση των άρθρων 2 του ν. 703/77, όπως ίσχυε (νυν 2 του ν. 3959/2011) και 102 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επέβαλε, ομοφώνως, πρόστιμο συνολικού ύψους 31.451.211 ευρώ.

σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, από την ενδελεχή έρευνα της Επιτροπής προέκυψαν στοιχεία τα οποία κατέδειξαν ότι:

η Αθηναϊκή Ζυθοποιία ΑΕ είχε υιοθετήσει και υλοποιούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα, μια ενιαία και στοχευμένη πολιτική για τον αποκλεισμό και τον περιορισμό των δυνατοτήτων ανάπτυξης των ανταγωνιστών της, κυρίως, με την επιβολή αποκλειστικότητας σε επίπεδο χονδρικής και λιανικής πώλησης, αλλά και μέσω άλλων πρακτικών, οι οποίες είχαν ως σωρευτικό αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμού σε επιμέρους αγορές διανομής και διάθεσης προϊόντων ζύθου.

Ειδικότερα, η πολιτική της Amstel περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, πρακτικές που κατέτειναν σε αποκλειστική προμήθεια στην αγορά επιτόπιας κατανάλωσης (μεγάλοι πελάτες/αλυσίδες εστίασης και λοιπά τελικά σημεία), με τη χορήγηση σ’ αυτούς σημαντικών χρηματικών ποσών και άλλου είδους παροχών, υπό τους όρους, όμως, αποκλειστικότητας ή/και περιορισμού του εφοδιασμού τους από ανταγωνιστικούς προμηθευτές, καθώς και με την επιβολή, υπό τις αυτές πάντοτε δεσμεύσεις, εκπτώσεων πίστης και στόχων πωλήσεων.

Η Αθηναϊκή Ζυθοποιία υλοποιούσε, επίσης, περιοριστικές του ανταγωνισμού πρακτικές προς χονδρεμπόρους, όπως η παροχή σε αυτούς σημαντικών οικονομικών κινήτρων έναντι περιορισμού του εφοδιασμού τους από ανταγωνιστές, προνομιακών όρων πίστωσης και με την άσκηση παράλληλης πίεσης για διακοπή της διακίνησης ανταγωνιστικών σημάτων.

Με την ίδια απόφασή της, η Επιτροπή Ανταγωνισμού υποχρέωσε την εταιρεία Αθηναϊκή Ζυθοποιία, πέραν του προστίμου, να παραλείπει παρόμοιας φύσεως ενέργειες στο μέλλον και να καταρτίζει εφεξής έγγραφες συμβάσεις με ανάλογη προσαρμογή των όρων προς αποφυγή επανάληψης τέτοιων παραβατικών συμπεριφορών.

Σήμερα συνεχίζει την επίθεση με τα βιντεάκια του Μπίλυ και του Μάνου,υποδαυλίζοντας κάθε προσπάθεια για παραγωγή μπύρας…. Ξεχάστε το… Γιατί έτσι αρέσει στην AMSTEL

Πως θα φαίνονταν όμως αυτή η προσπάθεια να γυρνούσε πάνω της?

• Επιστρέψτε την διαφήμιση της με μια δημοσίευση του άρθρου μας. Στείλτε το μήνυμα στους καταναλωτές της AMSTEL, HEINEKEN και των άλλων ετικετών που προωθεί.
• Διαλέξτε να καταναλώνετε μικρές Ελληνικές μπράντες που έτσι κι αλλιώς κι αυτοί τις πρώτες ύλες τις αγοράζουν από Ελλάδα.
• Προσοχή στις μαϊμούδες που δηλώνουν Ελληνικές Μπύρες. Έχουν μόνο την Μπράντα Ελληνική… Ρωτήστε για τοπικές μπύρες. Στην Ελληνική αγορά υπάρχουν πολλές.

ΓΙΑΤΙ?

ΓΙΑΤΙ … ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ

*πηγή pixlax

ΟΛΛΑΝΔΙΚΗ (μέσω Αθηναϊκής Ζυθοποιίας) ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ: Δυσφήμηση πρώτου μεγέθους της ελληνικής επιχειρηματικότητας

του Γιώργου Χαρβαλιά*

Σε δυσφήμηση πρώτου μεγέθους της ελληνικής επιχειρηματικότητας και μάλιστα της νεανικής παραπέμπει η "χαριτωμενιά" με τη διαφήμιση της ολλανδικής Amstel, που διακωμωδεί την προσπάθεια δύο πιτσιρικάδων της διπλανής πόρτας να φτιάξουν τη δική τους "μπράντα" μπίρας. Στο τέλος συμβιβάζονται με την ανημποριά τους, το προϊόν βγαίνει "μούφα" και οι νεαροί, με τα όνειρα εξωστρέφειας, διασκεδάζουν τον πόνο τους, ξεδιψώντας με μια "κανονική" μπίρα, που δεν είναι άλλη από την Amstel.

Το μήνυμα είναι σαφές και δεν χωρά διπλή ανάγνωση. Κάθε προσπάθεια μικρών και ανεξάρτητων παραγωγών μπίρας σε αυτή τη χώρα είναι από μάταιη έως γελοία. Μόνο φαντασμένοι και... ψώνια που ονειρεύονται να βάλουν τη Στικούδη στην ετικέτα μπορεί να έχουν τέτοια όνειρα. Και στο τέλος, το προϊόν βγαίνει τόσο σκάρτο, που ντρέπονται και οι ίδιοι να το καταναλώσουν.

Αυτά πάντα σύμφωνα με το εμπνευσμένο τρέιλερ της Amstel. 

Μόνο που στην Ελλάδα δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για τέτοιου είδους αρνητικές διαφημίσεις, που διακωμωδούν το προϊόν του ανταγωνιστή και μάλιστα με μια εκδοχή χιούμορ φτηνή αλλά και άκρως προσβλητική για τη χώρα.

Αυτή, λοιπόν, η «εξυπναδούλα» των Ολλανδών και της όποιας διαφημιστικής την επιμελήθηκε έπρεπε ήδη να έχει προκαλέσει την επέμβαση των αρμόδιων εποπτικών Αρχών. Των Αρχών, δηλαδή, που επιβλέπουν τους κανόνες ανταγωνισμού, τον χώρο της διαφήμισης και τα όρια δεοντολογίας στα ραδιοτηλεοπτικά μηνύματα.

Οι Αρχές αυτές είτε κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου είτε αποφεύγουν, για άλλους λόγους, να τα βάλουν με πολυεθνικά μεγαθήρια. 

Ετσι η Αθηναϊκή Ζυθοποιία, που επανειλημμένως έχει κατηγορηθεί για κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης της, εξακολουθεί να αλωνίζει ανενόχλητη. Κοινό μυστικό είναι ότι πρωτοστάτησε στην προσπάθεια επιβολής φόρου στις μικρές ελληνικές ζυθοποιίες, η οποία σκόνταψε ευτυχώς στη Βουλή. Επιχείρησε, δηλαδή, να εξοντώσει μικρούς ανταγωνιστές που παλεύουν για την επιχειρηματική επιβίωσή τους με ποσοστό που δεν ξεπερνά το 10% της συνολικής αγοράς.

Και τώρα που είδε ότι δεν τα κατάφερε, επιχειρεί με μια διαφήμιση-όνειδος να μας εξηγήσει ότι όσοι ονειρεύονται να φτιάξουν ελληνική μπίρα χάνουν τον χρόνο τους γιατί το προϊόν είναι «μάπα».

Ε, λοιπόν, «μάπα» είναι η διαφήμισή τους. Ελληνική μπίρα υπάρχει και είναι εξαιρετική, με πρώτο και καλύτερο παράδειγμα την ακριτική Βεργίνα, η οποία έχει ενοχλήσει τους Ολλανδούς περισσότερο απ' οποιονδήποτε άλλο. 

Κι αν συνεχίσουν με τέτοιες βρομιές, θα μας κάνουν όλους να μην ξαναγγίξουμε στη ζωή μας την Amstel και τη Heineken...

*πηγή kostasliourtas

Καρτέλ: Το σκάνδαλο των σκανδάλων (κι ένα παράδειγμα στον χώρο της μπύρας)

26 χρόνια ληστείας του Ελληνικού λαού από το καρτέλ των Κατασκευαστών υπό την προστασία της Πολιτείας δεν συνιστούν απλό έγκλημα. Δεν συνιστούν κακούργημα, συνιστούν γενοκτονία. Αν ο Μαρτίνης έκλεψε (όπως κατηγορείται) μίζα 2 εκ. ευρώ και θα πάει 10 χρόνια φυλακή, τότε τι πρέπει να γίνει με αυτούς που έκλεψαν 20-30 δις ευρώ από τις τσέπες μας;

του Γιώργου Φλωρά*

Σε κάθε αγορά που το προϊόν είναι απαραίτητο στον Πολίτη έχουν στηθεί καρτέλ εδώ και δεκαετίες. Καύσιμα, Τρόφιμα, Οικοδομικά Υλικά. Παντού. Καρτέλ σε όλα τα επίπεδα της αλυσίδας. Και οριζόντια (εναρμονισμένη πρακτική) και κάθετα (παράνομες συμφωνίες, δεσπόζουσα θέση)*.

Την 10ετία 2000-2010 η Ελλάδα έκανε εισαγωγές περίπου 500 δις ευρώ (τιμές αγοράς). Με κάποιους υπολογισμούς (μετατροπή τιμών αγοράς σε τιμές πώλησης, υπολογισμός μεριδίου πολυεθνικών κλπ) και με δεδομένα τα στοιχεία που έλεγαν ότι οι πολυεθνικές πουλούσαν στην Ελλάδα 30% ακριβότερα από άλλες χώρες, η κλοπή των Ελλήνων ανήλθε σε 10 δις ευρώ το έτος. Στα 10 χρόνια 100 δις ευρώ.

Γιατί όμως έγινε αυτό. Γιατί τα καρτέλ λήστευαν και ενώ υπάρχει Νομοθεσία αυτή δεν λειτούργησε.

Η νομοθεσία και η Επιτροπή Ανταγωνισμού

Ας ξεκινήσουμε από την ίδια την Νομοθεσία. Αυτή ορίζει ως αρμόδιο όργανο να συλλάβει τα καρτέλ την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Σε μια χώρα που «βήχει» ένας στην Κρήτη και το μαθαίνει αμέσως η Αλεξανδρούπολη, η Επιτροπή Ανταγωνισμού «συνέλαβε» το καρτέλ των Κατασκευαστικών μετά από 26 χρόνια παρανομιών. «Συνέλαβε» την Μπύρα μετά από 16 χρόνια παρανομιών, την αλυσίδα-συνώνυμο των κινητών μετά από 24 χρόνια παρανομιών.

Τα ξενόγλωσσα μετά από 10 χρόνια κλοπής. Τον καφέ μετά από 10 χρόνια. Δηλαδή, όπως λέμε στο χωριό, τα ζώα μου αργά. Το γιατί δρα τόσο αργά μπορεί να τύχει διαφορετικών εκτιμήσεων. Για να μην γίνω κακός θα περιοριστώ στις ικανότητες της ηγεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Είναι προφανές ότι αυτές είναι διαχρονικά περιορισμένες και οφείλεται στο ότι τα αφεντικά της επιλέγονται με κομματικά κριτήρια και όχι αξιοκρατικά.

Γεγονότα όπως τα ακόλουθα προφανώς δεν έχουν σχέση με τις καθυστερήσεις, δημιουργούν όμως υποψίες για τις ικανότητες διοίκησης διαχρονικά:

• Η διευθύντρια της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού έγινε συνέταιρος με τον δικηγόρο του καρτέλ που η ίδια είχε εντοπίσει και μάλιστα την ίδια εποχή που η Επιτροπή Ανταγωνισμού εξέταζε την εισήγηση της ιδίας κατά του καρτέλ.
• Η επόμενη διευθύντρια της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού επί 4 χρόνια ήταν μαθήτρια για το διδακτορικό της του πιο γνωστού δικηγόρου των καρτέλ. Ενώ δηλαδή εκείνη έβγαζε εισηγήσεις για καρτέλ, αυτός ήταν ο δικηγόρος τους σε 5 υποθέσεις.
• Οι αποφάσεις χρειάζονται περίπου 1,5-2 χρόνια απλά να γραφτούν (αφού έχει βγει ήδη η απόφαση).
• Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αναθέτει την υπεράσπιση της σε δικηγόρο που την ίδια ώρα υπερασπίζεται την εταιρεία του ενώπιον της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
• Ο διευθυντής του προέδρου και των αντιπροέδρων ήταν ταυτόχρονα σύμβουλος σε κορυφαίο Υπουργό της Κυβέρνησης που εννοείται ότι ήλεγχε την Ανεξαρτησία της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Εργαζόταν 9-5 στην Επιτροπή Ανταγωνισμού και μετά έτρεχε να προσφέρει συμβουλές από τις 5,30 ως το ξημέρωμα στον κορυφαίο Υπουργό (και τώρα αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης). Δηλαδή το πρωί ελάμβανε γνώση όλων των απορρήτων (εκ της θέσεως) και μετά ξενυχτούσε για άλλους σκοπούς, που να αποδώσει ο άνθρωπος!

Οι ποινικές ευθύνες

Η Νομοθεσία και πάλι δεν έχει διόλου αποτρεπτικές ποινές για τα πρόσωπα. Αν μια πολυεθνική κάνει κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης επί 10 χρόνια, κλέψει, πχ 300 εκ. ευρώ από τους καταναλωτές, δεν πρόκειται να καταλογιστεί ποινή φυλάκισης για τα υπεύθυνα πρόσωπα. Μόνο ένα αστείο χρηματικό πρόστιμο. Αν φυσικά τιμωρηθούν από τα ποινικά δικαστήρια. Καθώς, δυστυχώς, σχεδόν όλες οι υποθέσεις καρτέλ που πανε στην Ποινική Δικαιοσύνη καταλήγουν σε αθώωση των κατηγορουμένων ή σε αρχειοθέτηση.

Αυτό το επαναλαμβάνω γιατί μου κάθεται στον λαιμό. Όλα τα λαμόγια που μας ληστεύουν στήνοντας καρτέλ ή κάνοντας κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, ενώ θα έπρεπε να τιμωρηθούν και από την Ποινική Δικαιοσύνη ΑΘΩΩΝΟΝΤΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ!! Στην Ελλάδα που αν στήσεις παράνομα ένα κοτέτσι η σκληρή Δικαιοσύνη θα σου καταλογίσει ποινή φυλάκισης, τα αρχιλαμόγια δεν τιμωρούνται ποτέ.

Και δεν τιμωρούνται όχι μόνο για τα αδικήματα του Ανταγωνισμού αλλά για πολλά άλλα αδικήματα που ανακαλύπτει η Επιτροπή Ανταγωνισμού (όπως εικονικά τιμολόγια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, τραμπουκισμούς, εκβιασμούς κλπ).

Σε υπόθεση με την μεγαλύτερη πολυεθνική που πουλάει Πατατάκια, που τιμωρήθηκε για Κατάχρηση Δεσπόζουσας Θέσης, «συνελήφθησαν» οι υπάλληλοι της με κουκούλες και ρόπαλα να καταστρέφουν τον εξοπλισμό των ανταγωνιστών, υπό την διεύθυνση του διευθυντή πωλήσεων ο οποίος παρότρυνε όλους τους πωλητές του να κάνουν τα ίδια. Τράβαγαν φωτογραφίες και πανηγύριζαν. Μια οργανωμένη εγκληματική συμμορία.

ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ ΚΑΝΕΙΣ!

Τα πρόστιμα

Το πρόστιμο που επιβάλει η Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι για γέλια, συγκρινόμενο με τα υπερκέρδη των καρτέλ. Τα καρτέλ επειδή ξέρουν ότι η ικανότητα της Επιτροπής Ανταγωνισμού να αντιδράσει εγκαίρως είναι εξαιρετικά περιορισμένη, κατακλέβουν τον κόσμο όσο μπορούν επί χρόνια και ξέρουν ότι όταν συλληφθούν θα πληρώσουν μέγιστο πρόστιμο το 10% των πωλήσεων του περασμένου έτους από την τιμωρία. Δηλαδή ψίχουλα. Η πολυεθνική της Μπύρας κέρδισε 1,6 δις ευρω (κέρδη προ φόρων και αποσβέσεων) όσο παρανομούσε και πλήρωσε μόλις 30 εκ. ευρώ πρόστιμο. Η πολυεθνική του καφέ κέρδισε 360 εκ. ευρώ όσο παρανομούσε και πλήρωσε επίσης μόλις 30 εκ. ευρώ πρόστιμο.

Η προστασία από τα ΜΜΕ

Περιττό να αναφέρω ότι η Κοινωνική απαξία των πράξεων τους είναι ανύπαρκτη αφού οι επιχειρήσεις αυτές ελέγχουν τα ΜΜΕ, συνεπώς πέραν της τυπικής ανακοίνωσης της τιμωρίας τους στα ΜΜΕ, καμία αρνητική κριτική δεν θα τους ακολουθήσει στο μέλλον. Είναι δηλαδή σαν ένας παιδεραστής να συλλαμβάνετο επειδή βίασε 40 παιδιά και στο μέλλον κανείς να μην τον χαρακτήριζε ως παιδεραστή, αντίθετα να του έδιναν και παράσημα για την «λοιπή κοινωνική και επιχειρηματική του δράση».

Τα καρτέλ, οι ισχυρές εταιρείες, καταρρίπτουν το μύθο του «Τριγώνου της Διαπλοκής» Το τρίγωνο δεν είναι τρίγωνο, είναι τετράγωνο. Αυτές οι εταιρείες, μέσω της διαφήμισης, είναι έμμεσοι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Αγοράζουν θέσεις στα πάνελ για τους «φίλους» πολιτικούς, βγάζουν Βουλευτές (με την ανάλογη προώθηση), κλείνουν τα στόματα των δημοσιογράφων (τα μπουκώνουν με την διαφήμιση και αυτοί «ξεχνάνε» να ενημερώσουν τον κόσμο για τις βρωμιές τους).

Η λύση

Υπάρχει λύση; Φυσικά υπάρχει, αρκεί να υπάρχει Πολιτική Βούληση. Θα αναφέρω ορισμένα πράγματα που μπορούν αν γίνουν αμέσως:

1) αύξηση των ποινικών ευθυνών των προσώπων που ευθύνονται για παράνομες πράξεις Ανταγωνισμού, τουλάχιστον 3 χρόνια κατ’ ελάχιστο

2) υποχρεωτική παράσταση Πολιτικής Αγωγής της Επιτροπής Ανταγωνισμού στα Ποινικά Δικαστήρια

3) άμεση ενεργοποίηση της Νομοθεσίας για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματική Δραστηριότητα. Για παράδειγμα στην υπόθεση καρτέλ Κατασκευαστικών μπορεί να επιβληθούν σημαντικές ποινές φυλάκισης και δέσμευση των κλεμμένων χρημάτων.

4) Επιλογή της ηγεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού με ευρεία Κοινωνική συμμετοχή και όχι από το Κυβερνών κόμμα. Οι κομματικοί πρόεδροι απέτυχαν να εκφράσουν την βούληση της Κοινωνίας για τιμωρία των καρτέλ.

5) Άμεση νομοθέτηση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τις αποζημιώσεις των θυμάτων των καρτέλ

6) Πλήρης απαγόρευση κάθε μορφής σχέσεων των στελεχών της Επιτροπής Ανταγωνισμού με δικηγόρους ή στελέχη εταιρειών που ελέγχονται από την της Επιτροπή Ανταγωνισμού

Τελειώνοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι στην υπόθεση της Μπύρας η ζημιά του Ελληνικού Δημοσίου από την αδικαιολόγητη καθυστέρηση ξεπέρασε τα 30 εκ. ευρώ. Η υπόθεση έχει ανατεθεί σε Εισαγγελέα και έχει διαταχθεί προκαταρκτική εξέταση από τα τέλη του 2015 αλλά έως σήμερα δεν έχει κινηθεί φύλλο. Τυχαίο;

Και θυμίζω: όποια κυβέρνηση δεν χτυπάει τα καρτέλ είναι μαζί τους. Απλά.

*προς διευκόλυνση του κειμένου με την λέξη καρτέλ καλύπτονται όλα τα αδικήματα του Δικαίου του Ανταγωνισμού (εναρμονισμένη πρακτική, δεσπόζουσα θέση, παράνομοι όροι σε συμβάσεις κλπ), όπως δηλαδή τα αντιλαμβάνεται η ευρεία μερίδα του πληθυσμού.

*πηγή koutipandoras

Κι ένα παράδειγμα στον χώρο της μπύρας:

Τι τράβηξε ο Δημήτρης Πολιτόπουλος για να επενδύσει στην Ελλάδα 10 εκατ. ευρώ και να φτιάξει ελληνική μπύρα

 "Η οδύσσεια μιας μικρής ελληνικής μπύρας". Με αυτό τον τίτλο έγινε πρωτοσέλιδο στους New York Times ο χημικός μηχανικός Δημήτρης Πολιτόπουλος ο οποίος αντί για ταξίδι προς την επιτυχία γνώρισε την κόλαση που λέγεται ελληνική αγορά και νομοθεσία.