Απόφαση eurogroup: τελικά ο Σόιμπλε ΔΕΝ είναι αήττητος

της Κατερίνας Πάντα

Τελικά αποδείχθηκε ότι ο Σόιμπλε ΔΕΝ είναι αήττητος.

1. Αποδέχθηκε την δρομολόγηση της αναδιάρθρωσης του χρέους, που δεν αποδέχονταν και μάλιστα σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και υπό την απειλή αρνητικής έκθεσης από το ΔΝΤ.
Η Λαγκάρντ στη συνέντευξή της δεν μπορούσε να γίνει πιο ξεκάθαρη. 

2. Αποδέχθηκε το γαλλικό κλειδί, Χρέος με Ρήτρα Ανάπτυξης, που δεν αποδέχονταν.

3. Αποδέχθηκε 2% πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2022, που δεν αποδέχονταν.

4. Αποδέχθηκε αυτόν ως τον τελευταίο χρόνο μνημονίου και διαδικασία εξόδου στις αγορές, που δεν αποδέχονταν, ενώ υπάρχει η αντίστοιχη δέσμευση από το eurogroup .

5. Αποδέχθηκε ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας, που δεν αποδέχονταν.

Ολα τα παραπάνω δείχνουν συμμετοχή προσεχώς στο QE της ΕΚΤ.

Τίποτε δεν θα είναι εύκολο για εμάς, αλλά είναι η πρώτη φορά που μια απόφαση του eurogroup είναι τόσο ξεκάθαρα δρομολογημένη.

Η κυβέρνηση μάλλον πήρε περισσότερα απ όσα περίμενε.

Ο δε Σόιμπλε αυτοακυρώθηκε πλήρως ως προς τις δηλώσεις του, ότι δήθεν τίποτε δεν άλλαξε από το προηγούμενο eurogroup, αλλά και από τους παριστάμενους, προσπαθώντας επικοινωνιακά να μη δείξει ότι ηττήθηκε. 

Ξεκίνησε μια καλή συμφωνία δεδομένων των συνθηκών & τα υπόλοιπα επί της οθόνης μας.

πηγή

Ο Σόιμπλε επιμένει στο οικονομικό Άουσβιτς για την χώρα μας... ποιοι έχουν πια αμφιβολία;

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Σε σχέση με το σημερινό eurogroup νοιώθω (και ξέρω ότι πολλοί και πολλές στην χώρα νοιώθουμε) σαν το κορίτσι της φωτογραφίας.
Δυστυχώς.

Η "νέα εμπλοκή Σόιμπλε", που πάντα συμβαίνει στο παρά πέντε κάθε ευνοϊκής απόφασης, για το χρέος και την βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας, από την ΕΕ και τους δανειστές, είναι αυτό που κατά βάθος αναμένουμε να συμβεί ξανά. 
Γιατί; 
Γιατί οι Γερμανοί "δεν θα δώσουν το χρέος" ό,τι σχετικό κι αν διαρρέεται από την πλευρά τους για να κερδίσουν χρόνο και να κάνουν ήρεμα τις εκλογές τους.
Ακριβώς: Τις εκλογές τους. 
Και μετά πάλι να μας αρνηθούν το χρέος. 
Κι ας είναι αυτό που τους διέσωσε το 1953 όταν οι άλλες χώρες τους το έδωσαν. Κι ας είναι αυτοί στην απολογητική θέση πλέον μπροστά σε όλη την Ευρώπη ακόμη και τις συντηρητικές της δυνάμεις που ξυπνούν από την επανάληψη του προπολεμικού (ενός οικονομικού πολέμου σήμερα) ληθάργου τους.

Αυτά δεν μπορεί να τα πει η κυβέρνησή μας επισήμως.
Μπορούμε όμως εμείς.
Και ειδικά η Αριστερά που μαζί με τις άλλες μειονότητες και τα "εχθρικά έθνη" του Ράιχ, υπέστει στον μεγάλο πόλεμο του ναζιστικού άξονα αλλά και υποφέρει ακόμη σήμερα το μίσος του γερμανικού οικονομικού τώρα εθνικιστικού άξονα. 

Χώρα οικονομικού βασανισμού, χώρα φυλακισμένων, χώρα αιώνια εξαρτημένη χωρίς δική της παραγωγή και ανάπτυξη και έναν τουρισμό από τον οποίο η Γερμανία να εισπράττει την μερίδα του λέοντος, αυτά ονειρεύεται για την χώρα μας ο Σόιμπλε και η αρχηγός του. Κι αφού πέσαμε στην παγίδα τους ελέω της κλεπτοκρατίας ΝΔ ΠΑΣΟΚ, σιγά μην μας αφήσουν να δραπετεύσουμε και μάλιστα επί Αριστερής διακυβέρνησης.
Μπουρλότο λοιπόν;
Πριν τις γερμανικές εκλογές;
Να τους χαλάσουμε την δήθεν άνεση και την ηγεμονική παράσταση που δίνει πανευρωπαϊκά και παγκόσμια η χώρα των οικονομικών σκανδάλων και της διακυβέρνησης της Ευρώπης με άτυπα μη θεσμικά παρα-όργανα δικής της έμπνευσης και ελέγχου;
Να τους χαλάσουμε την ακύρωση της δημοκρατίας και του υποβιβασμού του ευρωκοινοβουλίου σε απλό όργανο ανακοινώσεων και παρενέσεων; 

Νομίζω αυτήν την φορά η ψυχραιμία σώζει. 
Η κυβέρνηση ξέρει καλά την αχίλειο πτέρνα των γερμανών. 
Την προεκλογική τους αφήγηση που μπορούμε να σωριάσουμε στο έδαφος. Πχ με ένα απλό δημοψήφισμα που θα δείχνει καθαρά τον Σόιμπλε και την Μέρκελ ως υπεύθυνους ενός αδιεξόδου λόγω αφενός ιδιοτελών εκλογικών σχεδιασμών και μιας αντιευρωπαϊκής ηγεμονικής ιδεολογίας αφετέρου. Που θα θέτει προ των ευθυνών τους ΕΕ αλλά και σοσιαλδημοκράτες συμμάχους, ντόπια πολιτικά κόμματα και wanna be διαχειριστές της εξουσίας. Αν δεν αποφασίσει η σύνοδος κορυφής "λύση πακέτο": και αξιολόγηση και χρέος, τώρα.

Αλλά θέλει ψυχραιμία μια τέτοια πολιτική. 
Θέλει σημείο το σημείο να εκτεθούν οι Γερμανοί στην αξιολόγηση των πράξεών τους από την ΕΕ, να μπουν δλδ εκείνοι στη θέση που μέχρι τώρα σερνόμαστε εμείς εκβιαστικά και με ανανεούμενες καθημερινά παράλογες απαιτήσεις.
Να απολογηθούν εκείνοι "γιατί δεν είναι έτοιμοι", "γιατί δεν έχουν κάνει τίποτα για το χρέος". "γιατί καθυστερούν τις δικές τους μεταρρυθμίσεις (στην πολιτική και οικονομική τους - δλδ την ευρωπαϊκή τους συμπεριφορά)", "γιατί κινούνται έξω από το ευρωπαϊκό κεκτημένο", "γιατί δεν τιμούν την υπογραφή τους ως δανειστές χώρας εταίρου τους"...
Και νομίζω ότι αυτή η ευκαιρία που λόγω εκλογικής συγκυρίας παρουσιάζεται μπροστά μας, και με όλη την Ευρώπη επιτέλους σύμμαχο χάρη στην διαπραγματευτική μας πολιτική και τους επώδυνους συμβιβασμούς μας, δεν μπορεί να χαθεί αυτήν την - ίσως μοναδική και τελευταία - φορά.

*Για την ιστορία:

Το κορίτσι του Άουσβιτς κοιτά το φακό για τελευταία φορά

Αλιεύει η Αλεξία Τσούνη (το μωβ)

Άουσβιτς 1943. Αριθμός κρατουμένου: 26946. Όνομα: Czeslawa Kwoka. Το 14χρονο κορίτσι κοιτάζει σαστισμένο τον φωτογραφικό φακό. Λίγα λεπτά πριν, την είχε ξυλοκοπήσει με μια μεταλλική ράβδο η γερμανίδα φύλακας, επειδή δεν μιλούσε Γερμανικά. Το σκισμένο της χείλος μαρτυρά όσα της συνέβησαν. Τα «μαδημένα» μαλλιά της είναι ένα ακόμα πειστήριο της κακοποίησης από τους ναζιστές δεσμοφύλακες, που δεν έκαναν εξαιρέσεις ούτε στα παιδιά.

Η Czeslawa Kwoka ήταν καθολική πολωνικής καταγωγής. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτό από μόνο του θα οδηγούσε στη θανατική της καταδίκη. Έφτασε μαζί με τη μητέρα της στο Άουσβιτς τον Δεκέμβριο του 1942. Έμεινε μόνο τρεις μήνες. Πρώτα σκότωσαν τη μητέρα της με μια μολυσμένη ένεση….

Ο φωτογράφος του στρατοπέδου ήταν συγκρατούμενος του κοριτσιού. Θυμόταν με κάθε λεπτομέρεια την ημέρα που τράβηξε τη συγκεκριμένη φωτογραφία. Ο Βίλχεμ Μπρασέ ακόμα και όταν έγινε καταξιωμένος φωτογράφος μνημόνευε την άτυχη κοπέλα: «Ήταν τόσο μικρή και αθώα. Δεν μπορώ να ξεχάσω την αθωότητα, την παιδικότητα και την άγνοια κινδύνου που είχε».

Ένα μήνα μετά τη μοιραία φωτογράφιση το κορίτσι θανατώθηκε μαζί με άλλα παιδιά. Την εκτέλεσαν στις 12 Μαρτίου 1943. «Δεν γνώριζε ούτε που ήταν, ούτε γιατί της φέρονταν με αυτό τον τρόπο. Δεν καταλάβαινε λέξη από όσα της έλεγαν. Μόνο έτρωγε ξύλο», θυμάται ο Μπρασέ. Σήμερα το όνομα, αλλά και η φωτογραφία της Czeslawa Kwoka και της μητέρας της, περιλαμβάνονται στον κατάλογο με τα θύματα του Άουσβιτς στο Κρατικό Μουσείο Άουσβιτς στην Πολωνία….

Πηγή: mixanitouxronou – μέσω TVXS

"H Γερμανία στην πραγματικότητα δεν θέλει συζήτηση για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα του χρέους ούτε μετά τις εκλογές"

"Η ίδια πηγή φρόντισε να μας τονίσει ξανά ότι πλανώνται οικτρά όσοι πιστεύουν ότι η κ. Μέρκελ δεν υποστηρίζει πλήρως τον υπουργό της και ανέφερε ότι «ο κ. Τόμσεν θεωρείται τo Golden boy της καγκελαρίου» και ότι «πρώτα περνά από το γραφείο της κ. Μέρκελ και μετά πάει στον κ. Σόιμπλε»."

Τι είπε ο Σόιμπλε στον Γιούνκερ για το ελληνικό χρέος

Σε ψυχρό κλίμα έγινε η συνάντηση των δύο αξιωματούχων. Γιατί είναι «λάβρος» κατά του ΔΝΤ ο Σόιμπλε και δεν θέλει συζήτηση για χρέος ούτε μετά τις εκλογές. Τι απάντησε ο Γιούνκερ. Η σκληρή γραμμή Ντράγκι και το EwG. Αποκλειστικό παρασκήνιο.

Βρυξέλλες, ανταπόκριση της Αγγελικής Παπαμιλτιάδου / euro2day.gr (read the article in english: air.euro2day.gr/debt.docx )

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει βάλει σκοπό να αλλάξει τη δομή της λειτουργίας της ευρωζώνης και να «ροκανίσει» τον ρόλο της Κομισιόν στην εκτέλεση των προϋπολογισμών. Αυτή ήταν η ουσία της συνάντησης του Γερμανού υπουργού Οικονομικών με τον πρόεδρο της Κομισιόν την περασμένη εβδομάδα.

Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του Euro2day.gr, πηγές κοντά στον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ανέφεραν ότι οι δύο πρώην φίλοι και συνεργάτες είχαν να μιλήσουν έστω και από το τηλέφωνο εδώ και τουλάχιστον τέσσερις μήνες, λόγω των παρεμβάσεων της Κομισιόν στο ελληνικό ζήτημα, των δημόσιων τοποθετήσεων των κ.κ. Γιούνκερ, Μοσκοβισί και Ντομπρόβσκις υπέρ της χώρας μας, αλλά και εξαιτίας του ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν παρέκαμψε πολλές φορές τον κ. Σόιμπλε και αποπειράθηκε να βρει λύση μιλώντας απευθείας με την καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η συζήτηση για το ελληνικό θέμα κράτησε «μερικά λεπτά» καθώς υπήρχε πλήρης διαφωνία εξ αρχής για τους χειρισμούς από εδώ και πέρα.

«Ο κ. Σόιμπλε ήταν λάβρος κατά του ΔΝΤ, κάτι που παραξένεψε τον πρόεδρο της Κομισιόν, καθώς ο ίδιος γνωρίζει ότι Σόιμπλε και Τόμσεν εργάζονται αρμονικά και βεβαίως υπόγεια».

Η ίδια πηγή φρόντισε να μας τονίσει ξανά ότι πλανώνται οικτρά όσοι πιστεύουν ότι η κ. Μέρκελ δεν υποστηρίζει πλήρως τον υπουργό της και ανέφερε ότι «ο κ. Τόμσεν θεωρείται τo Golden boy της καγκελαρίου» και ότι «πρώτα περνά από το γραφείο της κ. Μέρκελ και μετά πάει στον κ. Σόιμπλε».

Σόιμπλε και Γιούνκερ δεν κατέληξαν πουθενά, καθώς υπήρξε η διαπίστωση από τον πρόεδρο της Κομισιόν ότι τα πράγματα προχωρούν με μαθηματική ακρίβεια όπως πρωτοαναφέρθηκαν τον περασμένο Οκτώβριο στη συνάντηση του Washington Club στο περιθώριο της συνόδου του ΔΝΤ.

Τότε που, όπως είχαμε γράψει, πηγές οι οποίες έλαβαν μέρος στη συνάντηση μας είπαν «καλό Μάρτιο» για την αξιολόγηση (επισήμως όλοι έλεγαν για Δεκέμβριο) και τον Δεκέμβριο μας έλεγαν «καλό Ιούνιο».

Οι πηγές της Κομισιόν ανέφεραν ότι η Γερμανία στην πραγματικότητα δεν θέλει συζήτηση για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα του χρέους ούτε μετά τις εκλογές, αλλά και πιθανότατα ούτε μετά το τέλος του προγράμματος.

Ο κ. Σόιμπλε, όπως έχουμε γράψει τον Μάιο, επιχειρεί την «αναδόμηση της ελληνικής οικονομίας μέσα από τη χρησιμοποίηση κονδυλίων, επενδύσεων κ.λπ. Οπως τόνισε στον κ. Γιούνκερ, η πρόταση «αν χρειαστεί», που περιλαμβάνεται στην απόφαση του Eurogroup τον Μάιο 2016 αναφορικά με τα μέτρα στο χρέος, δεν πρέπει να ξεχνιέται, καθώς υπάρχουν κατά τον ίδιο και άλλοι τρόποι να επιτευχθούν οι στόχοι.

Η Κομισιόν θεωρεί ότι η πρόταση Ντάισελμπλουμ που αποκαλύφθηκε στα πρακτικά της συνεδρίασης του Eurogroup βολεύει και το ΔΝΤ και τη Γερμανία και ότι είναι προϊόν «υπόγειας» συμφωνίας Βερολίνου-Ουάσινγκτον.

Γι' αυτό και όταν ανέφερε ο πρόεδρος του Eurogroup ότι το ΔΝΤ μπορεί να παραμείνει με πρόγραμμα επί της αρχής και να εκταμιεύσει ξανά όταν ρυθμιστεί το θέμα του χρέους, ο κ. Τόμσεν απάντησε ευθέως ότι αυτό είναι κάτι που μπορεί να συζητηθεί. Τη σκυτάλη πήρε χθες και η κ. Λαγκάρντ. 

Σε ολόκληρη την ευρωζώνη υπήρξε μεγάλος εκνευρισμός για την αποκάλυψη των πρακτικών, σε βαθμό που διατάχθηκε ένορκη διοικητική εξέταση ώστε να αποκαλυφθεί η διαρροή. Το «καλό», όμως που έκαναν τα πρακτικά, σύμφωνα με ένα αξιωματούχο της ΕΕ είναι ότι «έριξε τις μάσκες», και ανάγκασε όλους τους εμπλεκόμενους να ανασκευάσουν τις δηλώσεις τους και δημόσια και να κατεβάσουν τις προσδοκίες για λύση. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η συνεδρίαση του Eurogroup του Μαίου έληξε με τον κο Ντάισελμπλουμ να λέει ότι πρέπει να χαμηλώσουν οι προσδοκίες για τη λύση.

Δεν υπάρχει νέο Plan B

Παρά τα πρόσφατα δημοσιεύματα ότι ετοιμάζεται Plan B εάν δεν βρεθεί λύση, η εναλλακτική προετοιμαζόταν και έγινε γνωστή από τον περασμένο Οκτώβριο, όταν ο κ. Σόιμπλε διαπίστωσε ότι θα πρέπει να συζητήσει το χρέος και ο κ. Τόμσεν ότι δεν θέλει να παραμείνει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

Από τον Νοέμβριο, όπως είχαμε αναφέρει σε σχετικό ρεπορτάζ, το επιτελείο Σόιμπλε κατάρτιζε σχέδιο αλλαγής της Συνθήκης του ESM και μετατροπής του σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο. Το σχέδιο προβλέπει την αποχώρηση του ΔΝΤ, αλλά και την αποδόμηση της Κομισιόν.

Σόιμπλε «ροκανίζει» Γιούνκερ

Η συνάντηση των δύο έγινε ακριβώς γι' αυτό. Ο κ. Σόιμπλε δεν έκρυψε ποτέ την ενόχλησή του για τις παρεμβάσεις του κ. Γιούνκερ στα δρώμενα του Eurogroup καθώς και τις συνεχείς δηλώσεις του επιτρόπου Μοσκοβισί. Διαφώνησε με την πολιτική διάσταση που έλαβαν οι αποφάσεις για Πορτογαλία, Ισπανία (μηδέν πρόστιμα για τις υπερβάσεις του στόχου στο έλλειμμα) και προσφάτως για την Ιταλία (ότι δεν χρειάζεται επιπλέον μέτρα για το 2017).

Ο κ. Σόιμπλε επιθυμεί ο νέος ESM να αναλάβει την παρακολούθηση και τις ποινές των χωρών που παραβαίνουν το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Επιπλέον, όπως έχουμε γράψει, θέλει να βάλει τη ρήτρα «default» ενός κράτους εντός ευρωζώνης.

Σε αυτό έχει υποστηρικτές όχι μόνο την κ. Μέρκελ και τον κ. Βάιντμαν, αλλά και τις χώρες του Βορρά. Επί της ουσίας δηλαδή, αφού στο Δ.Σ. του ESM είναι οι υπουργοί Οικονομικών, εμμέσως πλην σαφώς οι υπουργοί θα έχουν τον πρώτο λόγο στους προϋπολογισμούς και όχι η Κομισιόν.

Τι απαντά ο πρόεδρος της Κομισιόν

Οπως μας είπαν άνθρωποι του περιβάλλοντός του, ο κ. Γιούνκερ κράτησε χαμηλούς τόνους -διαφωνώντας βεβαίως αλλά ως παλιάς κοπής πολιτικός περιμένει.

Τι περιμένει; 

Την πτώση του Σόιμπλε καθώς θεωρείται ότι ο νέος συνασπισμός που θα προκύψει από τις γερμανικές εκλογές θα φέρει το δεύτερο κόμμα να ζητάει το υπουργείο Οικονομικών, αντί το υπουργείο Εξωτερικών, με αποτέλεσμα να αλλάξει όλος ο χάρτης των σχεδίων Σόιμπλε, καθώς πολλοί ακόμα και στη Γερμανία θεωρούν ότι το σχέδιο του θα έχει ως αποτέλεσμα τη διάσπαση της ευρωζώνης σε ένα μικρό πυρήνα «υγιών» κρατών και σε δορυφόρους που δεν αποκλείεται να έχουν και διπλό νόμισμα.

Τι θα γίνει με την Ελλάδα

Σαφέστατα όλες οι πλευρές συμφωνούν ότι η δεύτερη αξιολόγηση και η εκταμίευση της δόσης πρέπει να γίνει εντός των επόμενων εβδομάδων και ότι δεν συνδέεται με τη συζήτηση για το χρέος. Η τηλεδιάσκεψη του EuroWorkingGroup σήμερα αναμένεται να ασχοληθεί κυρίως με αυτό.

Οσο για το χρέος, το επικρατέστερο σενάριο είναι η πρόταση Ντάισελμπλουμ σε πολιτικό επίπεδο υπουργών Οικονομικών. Και αυτό γιατί ο ESM έχει αφεθεί και συνεχίζει να καταρτίζει σενάρια για το χρέος.

Το τι θα πάρουμε, θα εξαρτηθεί και από τη στάση της ελληνικής πλευράς. 

Εάν μας ικανοποιεί μια δέσμευση για συζήτηση μετά τις γερμανικές εκλογές, τότε εκεί θα επικεντρωθεί το Eurogoup, όμως αξιωματούχοι της Κομισιόν προειδοποιούν ότι εάν παραμείνει ο κ. Σόιμπλε, τότε η συζήτηση αυτή ενδέχεται να μη γίνει ποτέ....

Προτάσεις αναμένεται να πέσουν στο τραπέζι και δη αυτή της γερμανικής πλευράς, δεν γνωρίζουμε όμως εάν πραγματικά την εννοούσε ο κ. Σόιμπλε ή απλά δεν ήθελε να φανεί η συνεργασία του με τον κ. Τόμσεν.

Σε αυτή την περίπτωση, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών αναμένεται να ζητήσει τη σύνδεση των όποιων μέτρων με την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων. 

Με άλλα λόγια, τίποτα δεν θα υιοθετείται εάν πρώτα δεν ελέγχονται οι μεταρρυθμίσεις που θα συνδεθούν με το χρέος.

Επίσης είναι φυσικό ο ESM να ετοιμάσει και σενάριο για ένα «δάνειο-γέφυρα» για την Ελλάδα, μια αυστηρή γραμμή ECCL+ που θα συνδέει τη λήξη του προγράμματος το 2018 με την πλήρη επάνοδό μας στις αγορές, που παρά τις διαβεβαιώσεις δεν αναμένεται να γίνει σύντομα.

Η σκληρή γραμμή της ΕΚΤ

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, στη Φρανκφούρτη αναρωτιούνται εδώ και μήνες πώς γίνεται το πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης να αναπαράγεται τόσο εύκολα από την κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι οι όροι είναι ξεκάθαροι.

Στο προηγούμενο Eurogroup, ο Μάριο Ντράγκι δεν ζήτησε μόνο επίλυση του θέματος άμεσα αλλά προειδοποίησε ότι η λύση για το χρέος πρέπει να ικανοποιεί και το δυσμενές (adverse) σενάριο της ΕΚΤ (όχι μόνο το βασικό), κάτι που κάνει ακόμα πιο δύσκολη την ένταξή μας στο QE, καθώς εάν η λύση δεν είναι καθαρή και τα μέτρα ποσοτικοποιημένα, η ΕΚΤ δεν θα ανοίξει την πόρτα της ποσοτικής χαλάρωσης...

Αγγελική Παπαμιλτιάδου

Ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να ετοιμάζεται για την δεύτερη πιο σκληρή μάχη της θητείας του μετά το καλοκαίρι του 2015

του Τάσου Αναστασίου

Το plan B του Αλέξη Τσίπρα στη μάχη για το χρέος

της Νικόλ Λειβαδάρη

Η αντίστροφη μέτρηση ενός καυτού 15ήμερου ξεκινά σήμερα για την κυβέρνηση, ο υπέρ πάντων στόχος – και μαζί και ο έσχατος ανεκτός συμβιβασμός – ορίζεται στο "καθαρό σήμα" που θα διασφαλίζει την έξοδο στις αγορές και θα αίρει κάθε απειλή 4ου Μνημονίου, και τα μηνύματα από Βερολίνο και Ουάσιγκτον εξακολουθούν να δείχνουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να ετοιμάζεται για την δεύτερη πιο σκληρή μάχη της θητείας του μετά το καλοκαίρι του 2015.

Σόιμπλε και ΔΝΤ ανταλλάσουν αλλεπάλληλα τελεσίγραφα ακαμψίας, το Βερολίνο αποκρούει την πίεση για προσδιορισμό των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους πετώντας ξανά το "μπαλάκι" στην Ελλάδα, κι ο γερμανοκρατούμενος ESM – δια στόματος Νικολα Τζιαμαρόλι και συνεπικουρούμενος και από τον, σταθερά "πρόθυμο", Γερούν Ντάισελμπλουμ – θυμάται αιφνιδίως ότι το πρώτο ζητούμενο είναι η περαιτέρω προώθηση των μεταρρυθμίσεων από την Αθήνα και όχι η ρύθμιση του χρέους.

Ενώπιον αυτού του μετώπου η κυβέρνηση καταγράφει συσχετισμούς, ξαναμετρά συμμάχους και πιθανές διεξόδους και ετοιμάζεται να κινηθεί σε δύο επίπεδα με πρώτο σταθμό το Eurogroup της 15ης Ιουνίου και δεύτερο την σύνοδο κορυφής στις 22 του μήνα. Κι εάν στον βασικό σχεδιασμό η διέξοδος κι ο συμβιβασμός αναζητούνται στις συμμαχίες με Μακρόν, Γιούνκερ και Ντράγκι, το Plan B περιλαμβάνει και αναζήτηση συμμαχιών σε εσωτερικό και εθνικό επίπεδο.

Το Plan A του "ανεκτού συμβιβασμού"

Σε πρώτο χρόνο, η διαπραγματευτική γραμμή της κυβέρνησης παραμένει προσανατολισμένη στην επίτευξη "ανεκτού συμβιβασμού" στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου, έστω και στη βάση μιας βελτιωμένης εκδοχής του απορριφθέντος σχεδίου Σόιμπλε. Το δε στίγμα αυτού του "ανεκτού συμβιβασμού" έδωσε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας χθες το βράδυ με την ομιλία του στην γενική συνέλευση του ΣΕΒ λέγοντας: 

"Η Ελλάδα", είπε, "όπως έχω καταστήσει σαφές, θα κάνει αποδεκτή μονάχα λύση που θα εγγυάται την έξοδο της χώρας στις αγορές, άμεσα και με βιώσιμους όρους".

Προς προώθηση αυτής της θέσης επιχειρείται να κινητοποιηθεί κάθε δυνατό μέσο σε προσκήνιο και παρασκήνιο: Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είχε χθες, σύμφωνα με τις πληροφορίες του tvxs.gr, συνάντηση με τον Μάριο Ντράγκι στο περιθώριο του συνεδρίου του Economist στη Φραγκφούρτη ζητώντας του ένταξη της Ελλάδας στο QE ακόμη και χωρίς έκθεση βιωσιμότητας του ΔΝΤ, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ έχει αναλάβει ξανά προσωπικά ο ίδιος διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Σόιμπλε και ΔΝΤ παρακάμπτοντας και τον Πιερ Μοσκοβισί, και η Αθήνα τελεί σε διαρκή ανοιχτό δίαυλο με εκείνον που θεωρεί τον μεγαλύτερο αυτή τη στιγμή σύμμαχό της, τον γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν.

Το σχέδιο συμβιβασμού του Μακρόν

Όπως αποκαλύπτει, άλλωστε, η Handelsblatt το τελευταίο σχέδιο συμβιβασμού που έχει πέσει στο τραπέζι αποτελεί πρόταση Μακρόν – μια πρόταση, που προβλέπει ελάφρυνση χρέους με "ρήτρα ανάπτυξης" και παραπέμπει στο μοντέλο "κουρέματος" του γερμανικού χρέους του 1953.

Συγκεκριμένα, ο γάλλος πρόεδρος προτείνει να συνδεθεί η ρύθμιση του χρέους με τον κύκλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας – ήτοι, εάν η οικονομία εμφανίζει ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης το χρέος να αποπληρώνεται κανονικά κι εάν όχι να επιμηκύνονται οι χρόνοι αποπληρωμής. Με την πρότασή του, ο Εμμανουέλ Μακρόν επιχειρεί στην πράξη να παρακάμψει τη διαφωνία Σόιμπλε και ΔΝΤ για την απόδοση της ελληνικής οικονομίας την επόμενη 40ετία, σύμφωνα όμως με την Handelsblatt το Βερολίνο βλέπει επιφυλακτικά και αυτό το σχέδιο.

Το Plan B και το "εθνικό μέτωπο"

Στην κυβέρνηση προσμετράται πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο οι εν λόγω "επιφυλάξεις" να διατηρηθούν μέχρι τέλους και να οδηγήσουν σε αδιέξοδο και το Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Σ’ αυτή την περίπτωση, ο πρωθυπουργός φέρεται αποφασισμένος να μεταφέρει το θέμα – "διεκδικητικά πλέον, και όχι αιτούμενος", όπως λέει χαρακτηριστικά κυβερνητικός παράγοντας – στη σύνοδο κορυφής της 22ας Ιουνίου.

Και το βασικό σενάριο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο τραπέζι του Μαξίμου λέει ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα πρέπει να πάει σ’ αυτή τη διεκδίκηση μόνος, αλλά κομίζοντας "εθνική γραμμή" και εκπροσωπώντας "εθνικό μέτωπο" - ήτοι, έχοντας ζητήσει την στήριξη και την κοινή θέση όλων των πολιτικών αρχηγών για το χρέος.

Πρόκειται για μια προοπτική που άνοιξε πρώτος δημοσίως ο Δημήτρης Παπαδημούλης προχθές, δεν την έκλεισε ερμητικά και σε βάθος χρόνου το Μαξίμου και έδειξε να μην την αποκλείει χθες και ο Αλέξης Τσίπρας: 

"Οι υγιείς δυνάμεις της χώρας θα πρέπει να συμβάλουν για την έξοδο από την κρίση και τα μνημόνια… Ας προσέλθουμε σ' ένα διάλογο, παρά τις γνωστές διαφωνίες και απόψεις μας, με αμοιβαίο σεβασμό στον συνομιλητή και τις βασικές αξίες της δημοκρατίας", 

είπε ο πρωθυπουργός στον ΣΕΒ, αφήνοντας ανοιχτές ερμηνείες για πιθανές πολιτικές του πρωτοβουλίες εάν τις υπαγορεύσουν οι εξελίξεις…

πηγή tvxs

Είναι δυνατή μια "καθαρή λύση για το χρέος" στις 15 Ιουνίου; Όχι βέβαια...

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Ο Σόιμπλε πήγε τον αγώνα στην παράταση. Ο Σόιμπλε. Όχι ο Τόμσεν όπως γράφουν πολλά μέσα ενημέρωσης. Ο Τόμσεν είναι απλά ο "κακός μπάτσος" της ιστορίας σε συνεννόηση με τον ..."καλό" όπως παρουσιάζεται εσχάτως ο Σόιμπλε, ανησυχώντας κάθε λογικό άνθρωπο.

Θα ήταν κανείς πολύ αφελής αν πίστευε ότι όλο αυτό είναι απλά μια προεκλογική παράσταση του Σόιμπλε, ο οποίος κατά βάθος έχει αποδεχθεί την ανάγκη ελάφρυνσης και βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και στην παράταση του Ιουνίου θα συναινέσει με τις ευλογίες της "πιο λογικής" Μέρκελ. 

Ωραίο παραμύθι. 

Στην πραγματικότητα όλο αυτό είναι μια προεκλογική δέσμευση των Μέρκελ Σόιμπλε που χωρίς την τήρησή της το κόμμα τους θα καταρρεύσει εκλογικά...

Η Μέρκελ έχει υποσχεθεί στην γερμανική μεσαία τάξη ότι θα είναι το τελευταίο θύμα της παγκοσμιοποίησης και ότι πρώτα θα εξαφανιστούν οι μεσαίες τάξεις των άλλων ευρωπαϊκών και εν γένει δυτικών χωρών από την καλπάζουσα επιβολή του παγκοσμιοποιημένου μη παραγωγικού καπιταλισμού της απορρύθμισης κάθε δικαιώματος και οικονομικής προκοπής που απέκτησαν εργαζομένοι και παραγωγοί τον τελευταίο αιώνα. 

Και εργαλείο για να επιζήσει η δική τους μεσαία τάξη την ώρα που καταστρέφονται οι άλλες και εις βάρος τους, ειδικά του ευρωπαϊκού νότου, είναι η συμμετοχή του ΔΝΤ στα προγράμματα επιτροπείας και δημοσιονομικής προσαρμογής των άλλων χωρών. 

Έχει δεσμευτεί γι αυτό ο Σόιμπλε στην γερμανική βουλή. 

Και έχει αυτοπαγιδευτεί στην συμμετοχή του ΔΝΤ ακόμη και τώρα που τυπικά εκείνο ζητάει μέτρα βιωσιμότητας του χρέους δλδ ελάφρυνση για να συνεχίσει να συμμετέχει. 

Οι αναλύσεις πάνε και έρχονται γύρω από τις πιθανότητες κάποιας λύσης έστω και στο παρά πέντε - που χρονικά είναι ο Ιούνιος αφού δεν υπάρχει χρόνος μετά για έγκριση της δόσης των πολλών δις από τα εθνικά κοινοβούλια. Και το ΔΝΤ διαρρέει ότι θα υπάρξει λύση ακριβώς γι αυτόν τον λόγο και μόνο: ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος.

Όμως δεν υπάρχει περίπτωση να αυτοκτονήσουν εκλογικά οι Μέρκελ Σόιμπλε και να βάλουν σε περιπέτειες το σχέδιό τους για επικράτηση στον οικονομικό πόλεμο κατά των ίδων τους των εταίρων στην ΕΕ. Και την ηγεμονία τους  - επιτρέποντας στο παγιδευμένο πειραματόζωό τους να διαφύγει.

Η λύση άρα δεν θα είναι καθαρή. 

Θα είναι ένα ακόμη επεισόδιο στην παράσταση "καλός και κακός μπάτσος" Τόμσεν και Σόιμπλε, που στην πραγματικότητα δεν θέλουν να επιτρέψουν στην Ελλάδα και μάλιστα με αριστερή κυβέρνηση να εξέλθει της επιτροπείας όρθια! 

Το "πρόγραμμα" είναι σαφές: καταστροφή της Μμ βιομηχανικής παραγωγικής βάσης, αιώνια εξάρτηση, ξεπούλημα εθνικών πόρων, μονοθεματική οικονομία ενταγμένη στον γερμανικό καταμερισμό εργασίας και παραγωγής, εξάρτηση της ισχυρής ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας και κατεύθυνση των εσόδων της στην Γερμανία και τους συμμάχους της. 

Τόσο καιρό δουλεύουν το "πρόγραμμα" αυτό - δεν θα το θυσιάσουν επειδή απλά τους πιέζει ο χρόνος για την συμφωνημένη χρηματοδότηση και οι γερμανικές εκλογές. 

Το σκηνικό της συμπαιγνίας μπορεί να αλλάξει μόνο αν αυτοί οι (ευνοϊκοί) παράγοντες χρησιμοποιηθούν από την ελληνική πλευρά όταν ΔΕΝ δει την "καθαρή λύση" που αναμένει και έχοντας ως σύμμαχο την κατανόηση των άλλων εταίρων και της Κομισιόν αλλά και της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας που δείχνει να ξυπνά λίγο πριν την εκλογική της εξαφάνιση. 

Η λύση στην οποία θα συμφωνήσουν ΔΝΤ και Σόιμπλε θα είναι λύση αναβολής για μετά τις γερμανικές εκλογές. 

Αυτό είναι σαφές. 

Κι αυτό από μόνο του δεν είναι τόσο κακό αφού πιθανότατα η γερμανική δεξιά θα αναγκαστεί να τα βρεί με τους άλλους εταίρους μετά τις εκλογές και να αλλάξει κάποιες προτεραιότητες - όταν μάλιστα το πιθανότερο είναι ένας νέος "μεγάλος συνασπισμός" με τους σοσιαλδημοκράτες ανεξαρτήτων ποιο θα είναι πρώτο ή δεύτερο κόμμα. 

Το κακό θα είναι να δεσμευτεί με αυτήν την λύση η χώρα μας σε μια βιωσιμότητα αλα γερμανικά, του χρέους της και σε μόνιμη αιμορραγία πόρων και παραγόμενου πλούτου στην χοάνη του χρέους:

η πεποίθηση που μοιράζονται ΔΝΤ και Γερμανία ότι η χώρα μας θέλει μερικές δεκαετίες ακόμη για να ανακάμψει, δεν είναι οικονομική ανάλυση αλλά πολιτική βούληση!

Εφόσον λοιπόν μια καθαρή λύση δεν είναι δυνατή στις 15 Ιουνίου, η ελληνική διαπραγματευτική αποστολή οφείλει να μην επιτρέψει η αναβολή των αποφάσεων για το χρέος για μετά τις γερμανικές εκλογές να μην εμπεριέχει σαφή μελλοντικά μέτρα ελάφρυνσης που απλά θα υλοποιηθούν από την επόμενη γερμανική κυβέρνηση όποια και να είναι αυτή - όπως τα μελλοντικά μέτρα-αντίμετρα της β΄αξιολόγησης θα εφαρμοστούν από την επόμενη ελληνική κυβέρνηση όποια και να είναι αυτή. 

Γιατί ακόμη και αν έπαιρναν την πρωτιά οι σοσιαλδημοκράτες στις γερμανικές εκλογές, η έγνοια τους θα ήταν πρώτα το γερμανικό σχέδιο και μετά όλα τα άλλα - τόχουν αποδείξει επανειλημμένα αυτό. Η πολιτική εξόδου μας από την παγίδα του χρέους δεν μπορεί να στηρίζεται σε μη ρεαλιστικά δεδομένα.

Πολιτική γενικώς δεν γίνεται με ελπίδες και υποσχέσεις. 

Πολιτική γίνεται με αξιοποίηση ρεαλιστικά των δυνατοτήτων που παρουσιάζονται. 

Και δέσμευση υπογραφών. 

Αυτήν την στιγμή δυο παράγοντες είναι υπέρ της χώρας μας: 

• η ολοκλήρωση της αξιολόγησης άρα και η υποχρέωση των θεσμών να παρέχουν χρηματοδότηση εντός μηνός και 
• οι γερμανικές εκλογές που θα τιναχτούν στον αέρα από μια άρνηση των γερμανών να δεσμευτούν στο πακέτο "μέτρα-βιωσιμότητα χρέους".

Για την ελληνική διαπραγματευτική αποστολή η εντολή σε αυτήν την ευνοϊκή περίσταση δεν μπορεί να είναι άλλη από την επίδειξη αποφασιστικότητας τύπου "ή ταν ή επί τας". Αν αυτήν τη φορά δεν κάνουν "οι άλλοι" το βήμα πίσω, θα έχουμε ηττηθεί οριστικά στην διαπραγματευτική μας προσπάθεια για την έξοδο από την επιτροπεία με ότι πρακτικά θα σημαίνει αυτό για την αριστερή διακυβέρνηση και το μέλλον της παραγωγικής μας ανασυγκρότησης.

πηγή tvxs

Και προσοχή τι υπογράφουμε μέσα στον Ιούνιο...

Ο καλός και ο κακός μπάτσος... συνεννοούνται για την επόμενη παράσταση στις 15 Ιουνίου και την εναλλαγή ρόλων...

του ιστολογίου

Η αντίσταση του Σόιμπλε είναι δομικό στοιχείο της προεκλογικής καμπάνιας της Μέρκελ. 

Χωρίς αυτήν το κόμμα της δεν θα πάει καλά - θα απογοητεύσει τους οπαδούς της που στηρίζονται στην σκληρή υπόσχεσή της ότι η γερμανική μεσαία τάξη θα είναι η τελευταία που θα γονατίσει διεθνώς. 

Έτσι οι όποιες αποφάσεις για το χρέος παρθούν τώρα θα είναι διφορούμενες ώστε να επιτρέπουν την απρόσκοπτη ολοκλήρωση της προεκλογικής περιόδου στην Γερμανία. 

Μετά η Μέρκελ θα βγάλει το χρήσιμο Σόιμπλε από υπουργό και θα συναινέσει στην ελάφρυνση του χρέους. 

Οπότε υπομονή....

Και προσοχή τι υπογράφουμε μέσα στον Ιούνιο...

Αρθρα 70 - 71: "Ναι" ψήφισαν 280 βουλευτές, "Όχι" 1 βουλευτές, "Παρών" ουδείς

Τι ενώνει νεοφιλελεύθερους, σοσιαλίζοντες, ακροκεντρώους και κομμουνιστές; Μα τα άρθρα 70-71!!! Παράλογο;;;

Ενωμένη αντιπολίτευση: "Αυτά τα αντίμετρα δεν είναι φερετζές, όλα τα άλλα είναι!"

Για την εντυπωσιακή συναντίληψη όλων - μα όλων - των κομμάτων της αντιπολίτευσης κατά την (κατα)ψήφιση των αντίμετρων: 

του Τάκη Ψαρίδη

Απορία σκεπτόμενου πολίτη ανεξαρτήτως κομματικής τοποθετήσεως. 

Πώς γίνεται τα αντίμετρα να είναι "ο φερετζές των μέτρων", "κοροϊδία και παραπλάνηση του λαού", εκτός από αυτά που ξεχώρισε και ψήφισε σύσσωμο το ενιαίο αντιπολιτευτικό μέτωπο, Μητσοτάκης, Φώφη, Σταύρος, Λεβέντης, Κουτσούμπας, για την μείωση του φπα στα αγροτικά εφόδια και την κατάργηση του αφορολογήτου των βουλευτών;; 

Για ποιο λόγο η μείωση του φπα στα αγροτικά εφόδια δεν είναι "φερετζές" και "παραπλάνηση" και είναι, πχ, η μείωση του φορολογικού συντελεστή των φυσικών προσώπων, η κατάργηση της προσωπικής συμμετοχής στα φάρμακα, η επιδότηση του ενοικίου για χιλιάδες οικογένειες;; 

Δεν είναι εντυπωσιακό όλοι αυτοί να έχουν ακριβώς την ίδια άποψη-γραμμή για το τι είναι "φερετζές" και "παραπλάνηση"; 

Λέτε να κάνει αυτήν την ερώτηση «κρίσεως» έστω και ένας (αριθμ 1) συστημικός δημοσιογράφος σε κάποιον απ όλους αυτούς;; 

Η μήπως και αυτοί εχουν ακριβως την ίδια άποψη περι "φερετζέ";;

υγ του ιστολογίου

Για την ιστορία:

Με τις ψήφους των βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας εγκρίθηκε από την Ολομέλεια της Βουλής το πολυνομοσχέδιο με τα μέτρα και τα αντίμετρα. 
Συνολικά ψήφισαν 281 βουλευτές. Το αποτέλεσμα της ονομαστικής ψηφοφορίας, επί της αρχής και επί όλων των άρθρων, έπειτα από σχετικό αίτημα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν το εξής: 

Επί της αρχής: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 1-14: «Ναι» ψήφισαν 154 βουλευτές, «όχι» 127 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 15-35: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 36-45: «Ναι» ψήφισαν 154 βουλευτές, «όχι» 127 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 46-55: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρο 56: «Ναι» ψήφισαν 152 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» 1. Παρών δήλωσε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τασία Χριστοδουλοπούλου για τις διατάξεις που ρυθμίζουν τη διαδικασία απόλυσης των εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία επικαλούμενη προσωπικούς λόγους και τονίζοντας ότι στηρίζει τη κυβέρνηση. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος διευκρίνισε ότι ο πρωθυπουργός είχε εγκαίρως ενημερωθεί από την κ. Χριστοδουλοπούλου και έδειξε την κατανόησή του.
Αρθρα 57-61: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρο 62: «Ναι» ψήφισαν 154 βουλευτές, «όχι» 127 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 63-69: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 70 - 71: «Ναι» ψήφισαν 280 βουλευτές, «όχι» 1 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρο 72: «Ναι» ψήφισαν 154 βουλευτές, «όχι» 127 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 73 - 82: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 83-84: «Ναι» ψήφισαν 154 βουλευτές, «όχι» 127 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 85-95: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρο 96: «Ναι» ψήφισαν 155 βουλευτές, «όχι» 126 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 97-103: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 104-117: «Ναι» ψήφισαν 154 βουλευτές, «όχι» 127 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Αρθρα 118 - 163: «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, «όχι» 128 βουλευτές, «παρών» ουδείς
Ταυτόχρονα διεξήχθη η ψηφοφορία επί της τροπολογίας της ΝΔ για την απόδοση μέρους του πρωτογενούς πλεονάσματος στην κοινωνία. «Ναι» ψήφισαν 172 βουλευτές, «όχι» 108 βουλευτές, «παρών» ουδείς. Έγινε επομένως δεκτή.   (tovima)

"Ωχ όχι, Wolfy, έχουμε εκλογές!"

Ορθώς η κυβέρνηση έπαιξε σκληρή άμυνα - οι γερμανοί έχουν εκλογές και ο χρόνος των εκβιασμών τους (για να κερδίσουν ότι μπορούσαν με την προσποίηση ότι θα το πάνε μέχρι τέλος) εξαντλήθηκε... 

Η κυβέρνηση το ήξερε και γι αυτό θάταν μεγάλη ανοησία να υποχωρήσει πρώτη. Έτσι απλά. 

Η παρέμβαση Μέρκελ ήταν απλά για να θυμίσει στον ...παρορμητικό Σόιμπλε ότι δεν προλαβαίνουν τώρα, έχουν άλλες δουλειές - να ξαναβγουν. Και δεν θα ξαναβγουν αν επιβαρύνουν κι άλλο το κλίμα στην Ευρώπη με ένα ελληνικό αδιέξοδο. 

Μια καλή παρτίδα από Τσακαλώτο-Αχτσιόγλου-Χουλιαράκη με συντονιστή βεβαίως Τσίπρα...

πηγή εικόνας tvxs

Η αξιολόγηση εξελίσσεται σε καθαρά εχθρική ενέργεια απέναντι στη χώρα...

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Οι υποκριτικές διαβεβαιώσεις Μέρκελ τον Ιανουάριο περί αισιοδοξίας για σύντομη ολοκλήρωση και οι σύμμαχοι σοσιαλιστές δημιούργησαν μια ψεύτικη εικόνα. Ακόμη και το γεγονός ότι ο Σόιμπλε δεν τολμούσε λόγω εκλογών, να πει φανερά ότι δεν θα επιτρέψει να ανακάμψει η χώρα υπό αριστερή διακυβέρνηση (γιατί πέραν των άλλων και περί αυτού πρόκειται), επίσης δημιούργησαν φρούδες ελπίδες.

Δυστυχώς το θέμα είναι ότι μπορούν ΔΝΤ και Σόιμπλε να καταστρέφουν τις θετικές δυνατότητες για ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας που είχαν δημιουργηθεί με την επίτευξη των αιματηρών στόχων του μνημονίου, επειδή έτσι θέλουν.

Μπροστά στα μάτια όλης της Ευρώπης, κυνικά οι Γερμανοί παίζουν το παιχνίδι του καλού και κακού μπάτσου και μας κρατούν με το ζόρι βαθιά στην τρύπα της εξάρτησης.

Έχουμε περισσότερους αλλά αδύναμους φίλους στο εξωτερικό απ΄ότι στην ίδια μας την χώρα

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Οι κοτζαμπάσηδες του Μητσοτακέικου και οι δορυφόροι τους σε ποτάμια και πράσινα λιβάδια της διαπλοκής, την ώρα αυτή, μόνο υπονόμευση προσφέρουν. Για ιδιοτελή συμφέροντα όπως και στην ελληνική επανάσταση.

Αντί να συμπύξουν αρραγές εθνικό μέτωπο και να βοηθήσουν να βγει η χώρα από το τεχνητό αδιέξοδο που θα μας καταστρέφει την οικονομία κάθε μέρα πλέον, επιχαίρουν χυδαία για τα εμπόδια που βρίσκει μπροστά της η εκλεγμένη κυβέρνηση. Ακόμη και οι έλληνες σοσιαλιστές όταν ο Συριζα συμμετέχει σχεδόν σε όλες τις συνεδριάσεις του ευρωπαϊκού σοσιαλιστικού κόμματος...

Αλλά ποιο εθνικό μέτωπο;

Η δεξιά εξωτερικού ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για την χώρα. Μόνο μεταπρατικό ήταν και είναι το κεφάλαιό τους, μόνο αντιπρόσωποι υπήρξαν ξένων επιχειρήσεων και συμφερόντων, ποτέ παραγωγοί για την χώρα τους και εξαγωγείς - μόνο "εισαγωγαί" και αντιπροσωπίες.

Στο εσωτερικό ο καπιταλισμός τους υπήρξε πάντα κρατικοδίαιτος και τριτοκοσμικός. Οι ίδιοι δεν έχουν παράξει ούτε ευρώ ελληνικής προστιθέμενης αξίας αντίθετα παρασιτούν με όλα τα μέσα το Δημόσιο - διακηρύσοντας βέβαια σε όλους τους τόνους ότι εκπροσωπούν την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία - τόσο θράσος από την επανειλημμένη άσκηση της εξουσίας και την ισχυρότατα οργανωμένη διαπλοκή τους στους μηχανισμούς του κράτους.
Υπάρχει και μια ισχνή δεξιά εσωτερικού ευτυχώς, που μέσω των Ανελ στηρίζει σταθερά την κυβέρνηση. Ισχνή όπως ήταν πάντα η εθνική αστική τάξη σε αυτήν την χώρα.

Τα διλήμματα στην κυβέρνηση είναι τεράστια. Τι να κάνει;

Η διακήρυξη της Ρώμης όπως και οι επισκέψεις και η συμπαράσταση από τους υπόλοιπους ευρωπαίους δίνουν μόνο λόγια παρηγοριάς και αόριστες υποσχέσεις ευρωπαϊκών αρχών, δεν δείχνουν να είναι ικανές να ανατρέψουν την καταδίκη σε θάνατο από ΔΝΤ Σόιμπλε.

Οι επόμενες μέρες ειδικά μετά την σύνοδο του ΔΝΤ, θα δείξουν τα όρια της πραγματικότητας για την χώρα μας. Και τότε, όσοι θέλουν να μείνουν σε αυτόν τον τόπο παράγoντας, δημιουργώντας και προστατεύοντας τον πλούτο του, θα πρέπει να πάρουν τις αποφάσεις τους. Έστω και μόνοι/ες όπως έχει συμβεί ξανά και ξανά στην ιστορία αυτού του τόπου.

*πηγή tvxs

Νεοδημοκρατικός λαϊκισμός

της Ράνιας Αντωνοπούλου 

Ο αντιπολιτευτικός λόγος που εκφέρουν τα στελέχη της Ν.Δ. σε μια περίοδο κρίσιμων διαπραγματεύσεων για τη χώρα με τους θεσμούς όχι μόνο παραπλανά τους πολίτες με υποκριτικές και ανεύθυνες σοφιστείες, αλλά ταυτόχρονα είναι και επικίνδυνος καθώς αποσταθεροποιεί τη θέση της κυβέρνησης στην προσπάθεια που καταβάλλει για την επίτευξη μιας κοινωνικά δίκαιης συμφωνίας με τους εταίρους και δανειστές.

Από τη μία ισχυρίζονται ότι καμία συμφωνία (πολιτική ή τεχνική) δεν υπάρχει, αλλά την ίδια στιγμή διακηρύσσουν πως η κυβέρνηση συμφώνησε σε όλα. Εύχονται τη συντομότερη δυνατή ολοκλήρωση της αξιολόγησης λέγοντας ότι σε αντίθετη περίπτωση τα αποτελέσματα θα είναι ολέθρια για την ελληνική οικονομία, αλλά συγχρόνως δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν τα μέτρα γιατί, όπως ισχυρίζονται, εγκλωβίζουν τη χώρα σε μακροχρόνια λιτότητα χωρίς αποτέλεσμα.

Με περισσό θράσος δε η αξιωματική αντιπολίτευση οικοδομεί ένα αφήγημα που αν μη τι άλλο επιδεικνύει παντελή απουσία συλλογικής πολιτικής μνήμης και σίγουρα υποτιμά τη νοημοσύνη των Ελλήνων πολιτών. Οι κύριοι της Ν.Δ. μιλούν σαν να μην κυβέρνησαν μέχρι πρόσφατα οι ίδιοι, σαν να μην ευθύνονται για τον υπερδανεισμό της χώρας, σαν να μην υπέγραψαν Μνημόνια που δέσμευσαν τη χώρα και, τελικά, σαν να μην εφάρμοσαν τα προηγούμενα χρόνια ένα μείγμα μέτρων που οδήγησε την οικονομία και την κοινωνία στα βράχια.

Περί λιτότητας: Το αφήγημα της Ν.Δ. βασίζεται στην καταγγελία των συμφωνιών της κυβέρνησης (που δεν έχουν ολοκληρωθεί) περί δέσμευσης της χώρας σε διαρκή λιτότητα και σε δεκαετή ή δεκαπενταετή πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%, όταν η κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ το 2014 είχε δεσμεύσει τους Έλληνες πολίτες σε πρωτογενή πλεονάσματα 4,5% έως το 2016 και 4,3% έως το 2020 (βλ “Request of exceptional access under the 2012 extended arrangement”, country report 12/57, IMF)! Ισχύει αυτό ή όχι, κύριοι και κυρίες της Ν.Δ.;

Από αυτή τη μέγγενη προσπαθεί η κυβέρνησή μας να ελευθερώσει τη χώρα, αναδιαπραγματευόμενη το χρέος και την αποπληρωμή του. Ακόμα και με πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% έως το 2020, η κυβέρνηση εξοικονομεί για την περίοδο 2015-2020 πλεονάσματα ύψους 14 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ συγκριτικά με όσα είχε δεσμευτεί να επιβάλει στον ελληνικό λαό η Ν.Δ. Αυτή η διαφορά αντιστοιχεί σε 26 δισ. λιγότερα μέτρα (βλ. πίνακα 1).

Περί αξιοπιστίας: Το αφήγημα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ότι η Ν.Δ. θα διαπραγματευόταν καλύτερα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ., λόγω της μεταρρυθμιστικής ικανότητας και αξιοπιστίας που υποτίθεται ότι διαθέτει. Για τις δήθεν μεταρρυθμιστικές ικανότητες της Ν.Δ. ενδεικτική είναι η πρόσφατη δήλωση του Γερμανού υφυπουργού Οικονομικών Γενς Σπαν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. υλοποίησε περισσότερες μεταρρυθμίσεις από κάθε προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση.

Άλλωστε η πορεία των μεταρρυθμίσεων επί Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ αξιολογήθηκε στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ, όπου γίνεται ρητή αναφορά στην αποτυχία εφαρμογής του δεύτερου Μνημονίου (παράγρ. 22, Greece, IMF Country Report No. 17/44, February 2017). Παρ’ όλα αυτά, οι κύριοι της Ν.Δ. υποστηρίζουν ότι διαθέτουν πλεόνασμα αξιοπιστίας και συνεπώς πρέπει να προχωρήσουμε σε εκλογές, διότι μόνο εκείνοι μπορούν να πραγματοποιήσουν μεταρρυθμίσεις.

Περί μείγματος πολιτικής: Το αφήγημα της Ν.Δ. είναι ότι μόνο εκείνοι μπορούν να φέρουν επενδύσεις και ανάπτυξη. Ας δούμε λοιπόν, αντικειμενικά, τι έγινε με τα μέτρα επί Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ και επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. Με βάση τον παρακάτω πίνακα (Πίνακας 2) που συγκρίνει τις μέσες ετήσιες επιδόσεις των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. της εξαετίας 2008-2014 με τις αντίστοιχες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. της διετίας 2014-2016 συνάγονται τα εξής:

* Το ΑΕΠ επί Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ υποχωρούσε κάθε χρόνο κατά 4,6% ενώ με τη σημερινή κυβέρνηση σταθεροποιήθηκε και το 2017 προβλέπεται να ανακάμψει.

* Είχαμε αποεπένδυση της τάξης του 15,3% κάθε χρόνο την πρώτη εξαετία ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. ενώ τη διετία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. είχαμε επενδυτική επέκταση 1,6% ετησίως.

* Οι εξαγωγές αντίστοιχα μειώθηκαν την πρώτη εξαετία 1% ετησίως, ενώ αυξήθηκαν κατά 1,2% την τελευταία διετία.

* Η ιδιωτική κατανάλωση μειωνόταν ετησίως 4,7% επί ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ., ενώ σταθεροποιήθηκε και αυξήθηκε οριακά, 0,3% επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ.

* Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης αυξήθηκε 8,7% ετησίως επί ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ., ενώ μειώθηκε οριακά 0,1% ετησίως επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ.

* Η ανεργία αυξανόταν ετησίως κατά 22,6% επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ., ενώ μειώνεται ετησίως κατά 6% επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. Η δε εκτίναξη της μερικής απασχόλησης κατά 20% και η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 22% είναι επίτευγμα του 2012-2014 και σίγουρα όχι των ημερών μας.

Τα συμπεράσματα δικά σας. Όμως το δίλημμα για τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξακολουθεί να υφίσταται: Η Ν.Δ. θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή θα συνεχίσει τις «τσάμπα μαγκιές» επιμένοντας στη στείρα καταστροφολογική ρητορική;



Ράνια Αντωνοπούλου, αν. υπουργός Εργασίας

πηγή

Αποκριάτικη Λαγκάρντ: "Τελικώς το ελληνικό χρέος δεν χρειάζεται κούρεμα"...

Το πρόβλημα του χρέους παραπέμπεται για το 2018...

Οι μαθητευόμενες μάγισσες

Τελικώς το ελληνικό χρέος δεν χρειάζεται κούρεμα, κατέληξε χθες η κυρία Λαγκάρντ αφού επί μήνες ξόρκιζε το χρέος και αρνιόταν να συμμετέχει στο ελληνικό πρόγραμμα αν το χρέος δεν μειωθεί δραστικά. Τα γιατροσόφια της τώρα απαιτούν η Ελλάδα να προχωρήσει σε «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή στη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου, στην αγορά εργασίας (βλέπε ομαδικές απολύσεις) και στην ρύθμιση των κόκκινων δανείων-προφανώς σε βάρος των δανειοληπτών.

Αυτή είναι η συμφωνία στην οποία κατέληξαν χθες με την κυρία Μέρκελ, στη συνάντηση του Βερολίνου. Το πρόβλημα του χρέους παραπέμπεται για το 2018 και θα πρόκειται όχι για κούρεμα αλλά, σύμφωνα με όσα δήλωσε η κυρία Λαγκάρντ, για «μια σημαντική παράταση του χρόνου αποπληρωμής και μια σημαντική μείωση των επιτοκίων». 

Και όλα θα εξαρτηθούν από το «πόσες μεταρρυθμίσεις (θα έχουν εφαρμοστεί), πόση πρόοδος (θα έχει επιτευχθεί), πόσο ισχυρή θα είναι η ελληνική οικονομία στο τέλος του προγράμματος» Αν δηλαδή η κυβέρνηση και η χώρα θα έχουν καταπιεί αδιαμαρτύρητα το νέο γιατροσόφι.

Το ΔΝΤ έχει πέσει έξω σε όλες τις εκτιμήσεις του, που έκαναν εκατομμύρια ανθρώπους να υποφέρουν χωρίς λόγο. Αλλά η διευθύντρια του καμώνεται ότι δεν έχει ακούσει τίποτα και επιμένει στη συνταγή της λιτότητας. Ιέρεια της τελευταίας, η κυρία Μέρκελ απέφυγε να κάνει δηλώσεις, μήπως χρησιμοποιηθούν στις γερμανικές εκλογές του προσεχούς Σεπτεμβρίου. Είναι η ίδια που βασικά ευθύνεται για την δημιουργία, μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2009, μιας κοινής γνώμης που θεωρεί τους Έλληνες τεμπέληδες και διεφθαρμένους, γεγονός που σήμερα την εμποδίζει να πει την αλήθεια, ώστε να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις και για το χρέος και για το τερματισμό της λιτότητας.

Η μόνη καλή είδηση από τη χθεσινή συνάντηση είναι ότι τελικώς ότι συμφώνησαν να σταματήσουν να καβγαδίζουν μεταξύ τους, παρατείνοντας την αξιολόγηση και την οικονομική και πολιτική αβεβαιότητα στην Ελλάδα. Η δεύτερη αξιολόγηση πάει για κλείσιμο, αλλά τι πρόκειται να σκαρφιστούν για τις επόμενες ούτε οι ίδιες δεν ξέρουν.

Αν όμως οι άνθρωποι αυτής της χώρας δεν περνούσαν τόσο δύσκολες στιγμές, θα έβαζε κανείς τα γέλια με την ανικανότητα και την αβάσταχτη ελαφρότητα όλων αυτών που έχουν τα τελευταία χρόνια αναλάβει να τη σώσουν.

πηγή tvxs

Υπέρτιτλος ανάρτησης και γελοιογραφίες, επιλογές της ΑΣ

Στέλιος Κούλογλου: Πένθος, στη χώρα που δεν μαθαίνει ποτέ

του Στέλιου Κούλογλου

Κανονικά, η ΝΔ θα έπρεπε να πανηγυρίζει με την διαφαινόμενη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές. 

Ο κ. Μητσοτάκης υπέστη μια ψυχρολουσία κατά την επίσκεψη του τη προηγούμενη εβδομάδα στο Βερολίνο. Η Μέρκελ ήταν επιφυλακτική, ο ψυχρός Σόιμπλε δεν δέχθηκε να βγάλει ούτε μια φωτογραφία με τον πρόεδρο της ΝΔ και όλοι οι Γερμανοί συνομιλητές τού τόνισαν ότι θεωρούν το ελληνικό πολιτικό σύστημα αναξιόπιστο.

Ο βασικός λόγος για αυτό είναι ότι θεωρούν πως οι Έλληνες πολιτικοί νοιάζονται για την εξουσία, αλλά όχι για την χώρα τους. Την ώρα δηλαδή η τύχη της κρέμεται από μία κλωστή, η αξιολόγηση δεν έχει κλείσει και το grexit από την ευρωζώνη ξαναμπαίνει στη δημόσια συζήτηση, το τελευταίο που θα έπρεπε κανείς να ζητήσει είναι πρόωρες εκλογές. 

Η πολιτική και οικονομική κρίση που θα προκαλούσαν, θα γύριζαν τη κατάσταση χρόνια πίσω. 

Θα διευκόλυναν τα σχέδια του φον Σόιμπλε που θέλει να χρησιμοποιήσει μια νέα ελληνική κρίση για να προσαρμόσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στα γερμανικά μέτρα.

Είναι οι διαφορές μεταξύ Βερολίνου και ΔΝΤ και οι νέες απαιτήσεις που προβάλλει το τελευταίο μετά από κάθε ελληνικό συμβιβασμό, που βασικά ευθύνονται για την καθυστέρηση της αξιολόγησης: μετά το καλοκαίρι, ζητούσε πρόσθετα μέτρα 2 δις. 

Όταν τα οικονομικά αποτελέσματα δεν τα δικαιολογούσαν, άρχισε να ζητάει "κόφτη" για τις συντάξεις και το αφορολόγητο για μετά το 2018, παρότι δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από το μνημόνιο 

Όταν η κυβέρνηση έδειξε να το συζητάει, ελπίζοντας ότι ο κόφτης δεν θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί,το ΔΝΤ επανήλθε απαιτώντας τα μέτρα να νομοθετηθούν εκ των προτέρων.

Τη προηγούμενη εβδομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο, στη συζήτηση για την Ελλάδα, δεξιοί ή αριστεροί, σύσσωμοι οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες, επαινούσαν τις προσπάθειες της χώρας και τα θετικά αποτελέσματα (στους αριθμούς γιατί οι άνθρωποι εξακολουθούν να υποφέρουν) και ζητούσαν από Σόιμπλε και ΔΝΤ να σταματήσουν τις κωλυσιεργίες. 

Μόνο οι ευρωβουλευτής της ΝΔ κατηγόρησαν την ελληνική κυβέρνηση, ζητώντας ο ένας μετά τον άλλο εκλογές. Πως να σε πάρουν μετά στα σοβαρά;

Το 2014, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου βρισκόταν σε στρατηγικό αδιέξοδο. Τα μέτρα που καλείτο να πάρει για να κλείσει η αξιολόγηση ήταν εξαιρετικά δύσκολο να περάσουν από το Κοινοβούλιο και σε κάθε περίπτωση θα την έφθειραν ανεπανόρθωτα. 

Για το 2016 το τότε μνημόνιο προέβλεπε ένα θηριώδες πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 4,5% που σημαίνει ότι θα έπρεπε να ληφθούν πρόσθετα μέτρα ύψους πάνω από 7 δις. Ήταν κυριολεκτικά ακατόρθωτο.

Αντί να περιμένει τον κ. Σαμαρά να κάνει τη "βρόμικη δουλειά"- τα πρόσθετα δηλαδή μέτρα που ζητούσαν οι δανειστές- κι ύστερα να πέσει σαν ώριμο φρούτο, ο ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε πρόωρες εκλογές. Αν είχαν γίνει στην ώρα τους θα είχε κερδίσει με απόλυτη πλειοψηφία, ενώ θα είχε χρησιμοποιήσει τον χρόνο που απέμενε ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα για να κυβερνήσει. 

Οι πρόωρες εκλογές έβγαλαν τον κ. Σαμαρά από το αδιέξοδο και τον διευκόλυναν να υποστηρίζει, αβάσιμα, ότι πήγαινε να βγάλει τη χώρα από τη κρίση αλλά δεν τον άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το κυριότερο, ο τελευταίος παρέλαβε τη καυτή πατάτα και υποχρεώθηκε να πάρει μέτρα που και δεν του ταιριάζουν και θα είχε αποφύγει.

Με τη διαφαινόμενη συμφωνία, η κατάσταση μπορεί κάπως να σταθεροποιηθεί. Τα μέτρα που θα τη συνοδεύουν ίσως φθείρουν περισσότερο τη κυβέρνηση, ίσως όμως η ομαλοποίηση να την βοηθήσει να ανακάμψει. Σε κάθε περίπτωση η χώρα θα έχει κερδίσει χρόνο και ομαλότητα. 

Ο κ. Μητσοτάκης είναι νέος σε ηλικία και μπορεί να περιμένει να έρθει η σειρά του. Αλλά είναι τέτοια η δίψα για την εξουσία ώστε αδυνατεί να μάθει από τα λάθη των προκατόχων του και να σκεφτεί το γενικότερο συμφέρον.. 

Αντί να βγάλει ένα στεναγμό ανακούφισης που απέφυγε να παραλάβει, όχι καυτή πατάτα αυτή τη φορά αλλά ωρολογιακή βόμβα, η ΝΔ άρχισε να καταγγέλλει τη χθεσινή προκαταρκτική συμφωνία και να πενθεί. Πως μπορεί να προχωρήσει μπροστά μια χώρα, όταν δεν μαθαίνει ποτέ από τα λάθη της;


πηγή

Το ΔΝΤ κάνει πολιτική όχι οικονομία. Κι ο Τόμσεν είναι εκεί που είναι για να μας αποτελειώσει και με κυβέρνηση της Αριστεράς... με ένα σμπάρο!

Το ΔΝΤ κάνει πολιτική όχι οικονομία. Οι παρακάτω εικονιζόμενοι οικονομικοί δολοφόνοι δεν είναι οικονομολόγοι, είναι κομάντο, συμμορία, πολιτική φράξια του νεοφιλελεύθερου στρατοπέδου και τώρα συνεργάτες του παρανοϊκού δικτάτορα Σόιμπλε. Με αυτό το μάτι πρέπει κανείς να βλέπει τις προσπάθειες της κυβέρνησης - σε μια προοπτική ανεξαρτησίας της χώρας μας κάποια στιγμή. Και να τις κρίνει αυστηρά αν υπάρχει καλύτερη εναλλακτική αλλά καλόπιστα εφόσον εμείς και η κυβέρνηση είμαστε από την ίδια πλευρά. Η δεξιά εξωτερικού του Μητσοτάκη είναι από την άλλη πλευρά, όπως και οι ευρωβουλευτές της και οι ακροδεξιοί συνοδοιπόροι τους. Η σοσιαλδημοκρατία δείχνει να ξυπνά - τουλάχιστον στην Ευρώπη, έστω αργά, έστω προεκλογικά. Καλό είναι αυτό. Δεν είναι ώρα για δογματισμούς. Ακόμη και η σκληρή κριτική κοινωνικών δυνάμεων της αριστεράς από την πλευρά μας είναι - κι αν έχει ο Βαρουφάκης μια πρακτική πρόταση να τον ακούσουμε, γιατί έχει προσφέρει στην αποκάλυψη των πολιτικών Σόιμπλε (αν έχει) - κι όποιος-όποια άλλη έχει. Εδώ είμαστε και πρέπει να είμαστε μαζί γιατί "εκείνοι" θέλουν να μας αποτελειώσουν και να το φορτώσουν στην δημοκρατική σοσιαλιστική ανανεωτική αριστερά για να μην ξανασηκώσει κεφάλι η χώρα στον αιώνα τον άπαντα! 

η αριστερή στρουθοκάμηλος

Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων: Σοβαρά λάθη Τόμσεν εντόπισε το Eurogroup




O Πολ Τόμσεν, η Ντέλια Βελκουλέσκου και οι άλλοι υπηρεσιακοί παράγοντες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έχουν υποπέσει σε σωρεία λαθών, κακών υπολογισμών, ασαφειών και αντιφάσεων κατά τη συγγραφή της περίφημης έκθεσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα. Αυτό αναφέρεται σε ρεπορτάζ του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), το οποίο τονίζει πως το Συμβούλιο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Εurogroup είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι τα πρόσθετα μέτρα που απαίτησε το ΔΝΤ και πλέον σύσσωμη η Ε.Ε. ζητά από την Ελλάδα, δεν πρόκειται να εισπραχθούν και στην πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητα.

Συνεχίζοντας το ρεπορτάζ υπογραμμίζει πως -σύμφωνα με έγγραφο του Συμβουλίου-, η ομάδα Τόμσεν έχει κάνει χονδροειδή λάθη στον υπολογισμό του ελλείμματος, του πληθωρισμού, του ρυθμού ανάπτυξης, της είσπραξης εσόδων, της οροφής των δαπανών του δημοσίου, αλλά και σε θέματα όπως η εκτέλεση των μεταρρυθμίσεων, το είδος και η απόδοση των εισφορών των ασφαλισμένων, η εξοικονόμηση από τους ασφαλιστικούς νόμους και άλλα.

Το έγγραφο αναφέρει ότι το ΔΝΤ έχει κάνει τα εξής λάθη: «Η διαφορά στην εκτίμηση οφείλεται σε υπερβολικά συντηρητικές παραδοχές που εφαρμόζονται συστηματικά από το Ταμείο τόσο επί των εσόδων, όσο και στο σκέλος των δαπανών».

Από την πλευρά των εσόδων: οι προβλέψεις της έκθεσης προϋποθέτουν ότι οι ελαστικότητες των εσόδων παραμένουν κάτω από τις ελαστικότητας του ΟΟΣΑ που χρησιμοποιούνται συνήθως για τις προβλέψεις των εσόδων. Επιπλέον, το ΔΝΤ υπολογίζει την ελαχιστοποίηση της μεταφοράς στα επόμενα των πρόσφατων εσόδων των υπερ-επιδόσεων για λογαριασμό των διαφόρων παραγόντων ως εφάπαξ, κάτι που στερείται τεχνικής βάσης. Οι προβλέψεις της έκθεσης, εν μέρει ή πλήρως υποτιμούν διάφορα έσοδα από την πλευρά των παραμετρικών μέτρων που νομοθετήθηκαν τόσο το 2015 όσο και το 2016, συμπεριλαμβανομένων των φόρων κατανάλωσης στα καύσιμα, των φόρων κατανάλωσης στα τσιγάρα και το αλκοόλ, τη φορολογία των ξενοδοχείων, φόρους οχημάτων και άλλα.

«Από την πλευρά των δαπανών, οι προβλέψεις της έκθεσης υποθέτουν ότι τα ανώτατα όρια δαπανών δεν θα γίνουν σεβαστά, συσσωρεύοντας διολίσθηση 1,3% του ΑΕΠ μέχρι το 2018. Αυτή η παραδοχή αντιβαίνει στα πρότυπα του ΔΝΤ που θεωρούν πως οι λειτουργικές δαπάνες θα αυξηθούν ανάλογα με τον πληθωρισμό και ότι τα ανώτατα όρια του προϋπολογισμού θα πρέπει να τηρούνται. Σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, αυτό είναι ιστορικά ανακριβές για την Ελλάδα καθώς ο στόχος των πρωτογενών δαπανών δεν έχει υπερβεί το συνολικό ανώτατο όριο, ούτε και το 2016. Είναι λάθος να προεκτείνουν σχετικά μικρές υπερβάσεις σε ορισμένους τομείς (υγεία) στο βασικό σενάριο κατά τη διάρκεια του προγράμματος».

«Οι προβλέψεις έκθεσης άλλωστε δεν λαμβάνουν δεόντως υπόψη τα πρόσφατα στοιχεία για την εκτέλεση του προϋπολογισμού, τα οποία προσδιορίζουν μια σημαντική υπεραπόδοση το 2016, και η οποία είναι πιθανό να μεταφερθεί εν μέρει στο 2017 και το 2018. Ο κρατικός προϋπολογισμός θα φτάσει σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 1,3% του ΑΕΠ το 2016, υπερβαίνοντας σημαντικά το στόχο του 0,1% του ΑΕΠ, παρά το εφάπαξ επίδομα συνταξιοδότησης αξίας 0,3% του ΑΕΠ που τέθηκε σε εφαρμογή το Δεκέμβριο. Με βάση τις διαθέσιμες μέχρι σήμερα ενδείξεις η ΕΕ θα προβάλει ένα πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 2% του ΑΕΠ, δηλαδή 1½ ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το στόχο».

Παρά τις εξελίξεις αυτές – επισημαίνει το ΚΥΠΕ - και παρά τη σημαντική υποτίμηση του εντός-του-έτους δημοσιονομικού αποτελέσματος για το 2015 και μια σημαντική ανοδική αναθεώρηση του υπολοίπου του 2016 από το περασμένο φθινόπωρο, το ΔΝΤ δεν έχει αναθεωρηθεί την πρόβλεψή του για μετά το 2018 από το 1,5% του ΑΕΠ. Σε σχέση με τα δημοσιονομικά μετά το 2018 αναφέρεται ότι συμφωνούμε με την αξιολόγηση του Ταμείου πως μια πιο φιλική προς την ανάπτυξη σύνθεση των ελληνικών δημόσιων εσόδων και των δημόσιων δαπανών θα ήταν επιθυμητή.

Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, ενώ η έκθεση είναι πολύ συγκεκριμένη για τα μέτρα του ισοζυγίου βελτίωσης, παραμένει αρκετά γενική ως προς τη χρήση του δημοσιονομικού χώρου που προκύπτει. Ταυτόχρονα, στο έγγραφο αναφέρεται ότι «διαφωνούμε με την εκτίμηση του Ταμείου ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να φτάσει το 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018 και να το διατηρήσει για μερικά χρόνια πέρα ​​από αυτό. Πράγματι, - σημειώνει το ρεπορτάζ του ΚΥΠΕ - διάφοροι παράγοντες θα διευκολύνουν τη διατήρηση του πρωτογενούς ισοζυγίου στα επίπεδα του 2018, πέρα ​​από τον ορίζοντα του προγράμματος. Το ένα είναι η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της 1ης αναθεώρησης και τώρα υλοποιείται, αναμένεται να αποφέρει πρόσθετη εξοικονόμηση 0,7% του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του 2019 ως 2021. Επιπλέον, το παραγωγικό κενό αναμένεται να είναι ελαφρά αρνητικό το 2018. Μετά όμως θα υπάρξει κλείσιμο του παραγωγικού κενού (περίπου το 2021) από την είσπραξη των εσόδων, και ως εκ τούτου το δημοσιονομικό ισοζύγιο αναμένεται να βελτιωθεί αυτόματα σημαντικά υπό αμετάβλητες πολιτικές. Ως εκ τούτου, απλά διατηρώντας το ίδιο ονομαστικό πρωτογενές ισοζύγιο του 3,5% του ΑΕΠ επιτρέπουμε στην πραγματικότητα μια διαρθρωτική δημοσιονομική επέκταση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.» Για την ίδια την ποιότητα των δημοσίων οικονομικών της Ελλάδας σημειώνεται πως η έκθεση είναι παραπλανητική στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται η πρόκληση, τονίζει το ΚΥΠΕ.

Αναφέρεται σε 11% των μεταφορών του ΑΕΠ προς τα ασφαλιστικά ταμεία: ωστόσο, η χρηματοδότηση των συνταξιοδοτικών ταμείων είναι διαφορετική από χώρα σε χώρα και, επομένως, οι συγκρίσεις μεταξύ των χωρών θα πρέπει να γίνονται με προσοχή. Μεγάλο μέρος αυτού του χρηματοδοτικού κενού οφείλεται στο πολύ υψηλό ποσοστό ανεργίας, που είναι αναμφισβήτητα κυκλικό: με την ανεργία σε επίπεδο σταθερής κατάστασης, αυτό το χάσμα αναμένεται να είναι 3,5% του ΑΕΠ. Για τις συντάξεις αναφέρεται ότι η έκθεση του ΔΝΤ υποβαθμίζει το μέγεθος των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος.

Κατά το ΚΥΠΕ, λαμβάνοντας όλα τα στοιχεία υπόψη, η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος θα δημιουργήσει συνολική καθαρή εξοικονόμηση ύψους 1,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018 και 2,6% του ΑΕΠ μέχρι το 2026 με περικοπές δαπανών που συμβάλλουν τα δύο τρίτα των αποταμιεύσεων μέχρι το 2018 και περισσότερο από 90% από το 2026. Σε αντίθεση με όλες τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων σε άλλες χώρες της ΕΕ που είχαν καταργηθεί με μεταβατικές περιόδους για τη διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων των σημερινών εργαζομένων, η ελληνική μεταρρύθμιση δεν έχει κατ` αναλογία εφαρμογή των κεκτημένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων για τους σημερινούς εργαζόμενους.

Αυτό θα οδηγήσει σε αυξανόμενη εξοικονόμηση στην πάροδο του χρόνου καθώς τα κεκτημένα δικαιώματα των νέων συνταξιούχων θα έχουν μειωθεί κατά περίπου 10% αμέσως. Όπως προτείνεται από την έκθεση του ΔΝΤ, υπάρχει μια υπόθεση από τη σκοπιά της διαγενεακής δικαιοσύνης, για τη μείωση της μεταβατικής περιόδου για την κύρια σύνταξη και τον εκ νέου υπολογισμό της από το 2019. Στο σχεδιασμό αυτό, ωστόσο, οι διανεμητικές συνέπειες πρέπει να εξεταστούν, συμπληρώνει το ΚΥΠΕ στο σχετικό ρεπορτάζ του.

Το ξεπάγωμα των κύριων συντάξεων και ο άμεσος εκ υπολογισμός τους, από την 1η Ιανουαρίου 2019 θα παράγει περίπου εξοικονόμηση 1% ΑΕΠ εάν εφαρμοστεί πλήρως το 2019, αλλά επηρεάζει τουλάχιστον 1,2 εκατομμύρια συνταξιούχους, με μέση ονομαστική περικοπή 14% και σημαντική διακύμανση μεταξύ των διαφορετικών συνταξιούχων. Η έκθεση τάσσεται υπέρ των περικοπών στις συντάξεις και βασίζεται στην παρατήρηση ότι τα ποσοστά φτώχειας μεταξύ του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας έχουν αυξηθεί κατά τη διάρκεια της κρίσης, ενώ παρέμειναν σε γενικές γραμμές σταθερά μεταξύ των συνταξιούχων, αναφέρει επίσης το ΚΥΠΕ.

Θα πρέπει, ωστόσο, να επισημανθεί, ότι, ενώ όσοι είναι ηλικία εργασίας εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να βγουν από τη φτώχεια με την εύρεση θέσεων εργασίας όταν ξεκινήσει η ανάκαμψη, οι φτωχοί συνταξιούχοι δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, η οποία απαιτεί μια πιο διαφοροποιημένη μεταχείριση της φτώχειας μεταξύ των συνταξιούχων.

Σε ότι αφορά το αφορολόγητο, - τονίζει το ΚΥΠΕ - στο έγγραφο σημειώνεται ότι τα επιχειρήματα ότι η υψηλή προσωπική έκπτωση φόρου εισοδήματος στην Ελλάδα οδηγεί το 50% των φορολογουμένων να μην πληρώνουν κανένα φόρο είναι εσφαλμένη. Η τυπική προσέγγιση είναι να κοιτάξουμε τη συνολική φορολογική επιβάρυνση στο εισόδημα. Όλοι οι φορολογούμενοι στην Ελλάδα υποχρεούνται να καταβάλλουν εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που είναι σημαντικά υψηλότερες από ό, τι σε ορισμένες άλλες χώρες της ΕΕ. Ένα άτομο με το 67% των μέσων αποδοχών και δύο παιδιά έχει μια φορολογική επιβάρυνση 15% στην Ελλάδα, το οποίο είναι διπλάσιο από αυτό της Πορτογαλίας και περισσότερες από τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό της Ισπανίας, του μέσου όρου της ΕΕ ή της Ιρλανδίας. Αναδιανεμητικές συνέπειες, ιδίως στο κάτω άκρο των βραχιόνων του εισοδήματος, πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη. Ελλείψει αντισταθμιστικών μέτρων, μειώνοντας την προσωπική πίστωση φόρου εισοδήματος κατά μέσο όρο κατά € 600 θα αποτελέσει οπισθοδρόμηση. Το μεγαλύτερο ποσοστό μείωσης στα μετά-φόρου "take-home” έσοδα (-7,2%) θα επιβαρύνει τα άτομα με ετήσια εισοδήματα ακριβώς πάνω από τον κατώτατο μισθό, ενώ η αρνητική επίδραση μειώνεται όσο αυξάνεται το εισόδημα.

Όπως αναφέρει το ΚΥΠΕ, για το λάθος για τη βιωσιμότητα του Χρέους, τονίζεται ότι η εξαιρετικά αρνητική έκθεση βιωσιμότητας του ΔΝΤ βασίζεται σε μια σειρά υποθέσεων που εμφανίζονται υπερβολικά συντηρητικές και δεν υποστηρίζονται σωστά από αναλυτικά στοιχεία.

– Επιτόκια: Το ΔΝΤ έχει πλέον ενσωματωθεί μια πιο ρεαλιστική πορεία ρυθμό μεταβολής των επιτοκίων σε σταθερή κατάσταση επίπεδο των δανείων ΕΜΣ / ΕΤΧΣ. Αυτή η μείωση των επιτοκίων έχει βελτιωθεί DSA του Ταμείου. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη επίπεδο των ποσοστών ESM / EFSF εξακολουθεί να είναι υψηλότερη από εκείνη που χρησιμοποιείται από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

Η μοντελοποίηση των επιτοκίων της αγοράς, επίσης, δεν έχει αλλάξει από το Μάιο. Το ΔΝΤ επίσης δεν φαίνεται να έχει λάβει πλήρως υπόψη την επίπτωση των μέτρων βραχυπρόθεσμου χρέους που συμφωνήθηκε από τον ΕΜΣ, τον Ιανουάριο.

– Μακροοικονομικά δεδομένα: Το ΔΝΤ αναθεώρησε προς τα κάτω τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και τις προοπτικές του πληθωρισμού από το Μάιο του 2016 από μισή εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ ετησίως. Η αναθεώρηση του ετήσιου ρυθμού αύξησης επιδεινώνει το λόγο του χρέους προς το ΑΕΠ κατά σχεδόν 40% το 2060. Δεν είναι σαφές ποιες εξελίξεις κατά τους τελευταίους έξι μήνες θα υποστηρίξουν μια τέτοια σημαντική αλλαγή στη μακροπρόθεσμη προοπτική.

Το ΔΝΤ επισημαίνει υποτιθέμενες αδυναμίες στην εφαρμογή του προγράμματος, αλλά είναι δύσκολο να δούμε πώς αυτό θα υποστηρίξει την αναθεώρηση της αυξητικής τάσης του ΑΕΠ μέχρι το 2060. Η υπόθεση για μακροχρόνια απόκλιση από στόχο της σταθερότητας των τιμών της ΕΚΤ, επίσης, έρχεται σε αντίθεση με τις καθιερωμένες οικονομικές μεθόδους.

– Φορολογικά: Το ΔΝΤ έχει διατηρήσει την πρωτογενή υπόθεση του ισοζυγίου του στο 1,5% του ΑΕΠ από το 2018 σε όλο τον ορίζοντα προβολής. Αυτή είναι η κύρια διαφορά με το DSA των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, εξηγώντας περίπου τα δύο τρίτα της συνολικής διαφοράς. Ενώ κάποιος θα συμφωνούσε ότι η κύρια διαδρομή πλεόνασμα πρέπει να είναι ρεαλιστική και αξιόπιστη με τις αγορές, ένα υψηλότερο πρωτογενές ισοζύγιο για την Ελλάδα θα ήταν επιθυμητό και εφικτό.

– Άλλες παραδοχές: Οι παραδοχές σχετικά με τις ιδιωτικοποιήσεις έχουν παραμείνει αμετάβλητα σε πολύ συντηρητικά επίπεδα (και δεν λαμβάνουν υπόψη ορισμένα στοιχεία, όπως η επικείμενη αποπληρωμή των 2 δισ. ευρώ στον ESM ή τη σύναψη πολλών προσφορών). Το ΔΝΤ επίσης, εξακολουθεί να προϋποθέτει την ανάγκη των 10 δισ. ευρώ για την πρόσθετη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών το 2018. Η έκθεση δεν παρέχει μια δικαιολογία για αυτή την υπόθεση, η οποία δεν είναι σύμφωνη με την εκτίμηση των αρμόδιων εποπτικών Αρχών, καταλήγει το ρεπορτάζ του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Πηγή: ΚΥΠΕ, ΑΠΕ-ΜΠΕ