Το "σύστημα" παίζει τα ρέστα του - στο τραπέζι των ΜΜΕ, αποκλειστικά

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Ευρώπη άκουσες τα νέα; 

Ο θεσμικός εκπρόσωπος της ΕΕ Γιούνκερ επεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας μας. Ο γερμανός υπουργός εξωτερικών Σταϊνμάγιερ επεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας μας. Οι οίκοι της χρεοκοπίας μας απειλούν με υποβάθμιση αν κάνουμε εκλογές, οι επενδυτές του πρόσκαιρου κέρδους πουλάνε μετοχές, οι οικονομικοί γύπες φτερουγίζουν ανήσυχα. Κι ο πρωθυπουργός της χώρας καλεί τις αγορές να επιτεθούν στην ...χώρα του. 

(Και τα ελληνικά ΜΜΕ μεταφέρουν μια εικόνα ξαναζεσταμένου grexit αποκλείοντας τις άλλες ειδήσεις - φτιάχνουν κλίμα.)

Γιατί τόσος "πανικός"; Υποτίθεται ότι η Ευρώπη είναι μια δημοκρατική περιοχή του πλανήτη που το καμάρι της είναι οι θεσμοί και η διάκριση των εξουσιών που διαφυλάττει ως κόρη οφθαλμού (και θέλει να τους εξάγει μάλιστα στις "βάρβαρες" χώρες) και η Ελλάδα μια δημοκρατική χώρα. Και οι εκλογές το λίκνο και η καρδιά της δημοκρατίας και των δημοκρατικών θεσμών: εδώ οι άνθρωποι αποφασίζουν, και όχι οι ελίτ, οι κληρονομικώ δικαιώματι άρχοντες ή οι εκατομμυριούχοι δικτάτορες: ή μήπως όχι;

Ποιος νομιμοποιεί τον μαιτρ της φοροαποφυγής Γιούνκερ ή τον νεοφιλελέ πρώην σοσιαλδημοκράτη Σταϊνμάγιερ να επεμβαίνουν στα εσωτερικά μας παραβιάζοντας τις θεσμικές τους ιδιότητες; Και σε ποιους απευθύνονται; Κρατικοί ευρωπαίοι αξιωματούχοι μαζί με τον τραγικό πρωθυπουργό μας, παρακαλούν τις αγορές να συντρίψουν την χώρα μας; ή να επιβάλλουν με τη βία τους εκλεκτούς τους στην κυβέρνηση;

Αν αυτοί, ειδικά ο Γιούνκερ, που τόσα debate και διαδικασίες καταναλώθηκαν κατά την εκλογή του ως προέδρου της Κομισιόν για να πείσουν ότι η Ευρώπη προχωρά στην ενοποίηση και βαθαίνει την δημοκρατία ισχυροποιώντας τους κοινούς θεσμούς της, δεν το έχουν σε τίποτα να ξεσκίσουν κάθε θεσμική τους υποχρέωση προειδοποιώντας ένα ευρωπαϊκό λαό "να μην κάνει το λάθος"... τότε η παράσταση θα μείνει από θεατές. Όλοι καταλαβαίνουν πια ότι πίσω από τις πιέσεις βρίσκεται ο γερμανικός οικονομικός εθνικισμός που αμφισβητείται πλέον έντονα πανευρωπαϊκά και ένα ρήγμα στην Ελλάδα θα μπορούσε να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου εναντίον του - να ξυπνήσει την Ευρώπη από τον λήθαργο της λιτότητας και να ενεργοποιήσει το ντόμινο της αλλαγής. 

Ο εκλεκτός της Μέρκελ Γιούνκερ, ο συνεργάτης της Μέρκελ Στάϊνμάγιερ, ο εκλεκτός της Μέρκελ Σαμαράς: όλοι μαζί με μια φωνή αρνούνται το δικαίωμα αυτού του λαού να αποφασίζει. 

Γιατί η δημοκρατία βλάπτει σοβαρά την υγεία των οικονομικών αποικιοκρατών και κυρίως, αποκαλύπτει τα πήλινα πόδια των γιγάντων του πλεονάσματος. 

Κι ανοίγει την σελίδα της απομυθοποίησής τους: Οι μίζες ως κυρία μέθοδος πωλήσεων δεν περιποιούν τιμή στην πρώτη οικονομική δύναμη της Ευρώπης - ο καταναλωτικός δανεισμός ως μέθοδος παγίδευσης άλλων χωρών στο χρέος  δεν είναι εταιρική πρακτική σε μια "ενωμένη" Ευρώπη. Και η στήριξη μιας πελατειακής παρασιτικής πολιτικής τάξης στην Ελλάδα, που μισεί τις μεταρρυθμίσεις αλλά μεταφέρει ευχαρίστως τις διαχειριστικές πομπές της στις πλάτες του λαού στο όνομά τους, δεν έχει καμιά σχέση με την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Τι απειλείται από την πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα; Το δόγμα της λιτότητας ως μόνη εναλλακτική, η αποικιοκρατική παγίδα χρέους χωρίς αναπτυξιακή διέξοδο, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου έναντι πινακίου φακής στα συμφέροντα, η παράδοση του τουρισμού στα γραφεία all inclusive και των επόμενων γενεών ελλήνων στην εξάρτηση από τους πλούσιους βόρειους γείτονες.

Τι ευνοείται από την πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα; Η ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση, το αμοιβαίο όφελος από την αντιμετώπιση του χρέους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η επιβίωση της οικονομίας με ραχοκοκκαλιά την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, το σταμάτημα της υπερχρέωσης των νοικοκυριών, η μεταρρύθμιση του πελατειακού κράτους των ημετέρων και η ικανοποίηση των ελαχίστων δικαιωμάτων του λαού στην ζωή, το εισόδημα και το φυσικό περιβάλλον.

Δεν είμαστε όμως στο 2012 μέσα στην σύγχυση των προθέσεων και των δυνατοτήτων. Ο λαός δεν έχει πια να χάσει τίποτα. Γι αυτόν η πολιτική αλλαγή είναι το φυσιολογικό, το απαραίτητο, η μοναδική του πιθανότητα επιβίωσης. Και αδιαφορεί για την ολική επαναφορά των εκβιαστικών διλημμάτων του 2012: του πουλάνε ληγμένα και το ξέρει...

Κι όμως: τα ελληνικά ΜΜΕ μεταφέρουν μια εικόνα ξαναζεσταμένου grexit αποκλείοντας τις άλλες ειδήσεις - φτιάχνουν κλίμα.

Το "σύστημα" έχει τα ΜΜΕ δικά του. Σε καθεστώς ομηρείας τα ιδιωτικά με προσωρινές άδειες, θαλασσοδάνεια, κομματικούς δημοσιογράφους... Σε καθεστώς υποτέλειας στον κυβερνητικό εκπροσώπο την κρατική ΝΕΡΙΤ...

Τα ΜΜΕ έχουν την δύναμη με τον καθημερινό βομβαρδισμό ανησυχίας, φόβου και προπαγάνδας να μεταφέρουν μια τελείως διαφορετική εικόνα: να παρουσιάσουν όλον τον κόσμο εναντίον μας, όλη την Ευρώπη υπέρ του Σαμαρά, όλους τους επενδυτές αρνητικούς και πανικόβλητους. Μπορούν έναν κουρασμένο λαό να τον απελπίσουν ή τουλάχιστον να πείσουν τους νέους να απέχουν από τις εκλογές αφού "όλοι είναι ίδιοι" και να κάνουν την ήττα διαχειρίσιμη.

Η κατασκευή "συναίνεσης" ήταν και είναι ακόμη το ατού του "συστήματος" - και τα ΜΜΕ ο κατασκευαστής: με το καλό παλιότερα (καταναλωτισμός) 'η με το κακό τώρα (φόβος). Εδώ θα κριθούν οι αντοχές της κοινωνίας μας, οι δυνατότητες αντίστασης στις σειρήνες του εφιάλτη και στις προφητείες καταστροφής. 

Και σίγουρα, ο νόμος για τα ΜΜΕ θα πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης - να τελειώσει πια το πιο διεφθαρμένο καθεστώς κομματικής εξυπηρέτησης στην επικοινωνία και τα δίκτυα ενημέρωσης πανευρωπαϊκά - και αντίστοιχα οι δυνατότητες αλλοίωσης της λαϊκής ετυμηγορίας με την παραπληροφόρηση και καθημερινή πλύση εγκεφάλου. Πόσο μάλλον για να προστατευθεί η πληροφόρηση, άρα και η οικονομική σταθερότητα, κατά την διάρκεια της εθνικής διαπραγμάτευσης για το χρέος από την νέα κυβέρνηση τους επόμενους μήνες.

Μέρκελ, Γιούνκερ, Σταϊνμάγιερ και Σαμαράς δεν θα είχαν καμιά απήχηση στον ελληνικό λαό χωρίς την καθημερινή εκστρατεία φρίκης και εκβιασμών εν χορώ των δόλιων ΜΜΕ της μνημονιακής εποχής και των λαϊκιστών εκπροσώπων τους.  Και παρά την εγγενή αδυναμία τους να καθορίσουν και αυτήν την φορά τις εξελίξεις λόγω της γενικευμένης φτωχοποίησης και απελπισίας του κόσμου, κάποια επιρροή στο αποτέλεσμα μπορούν να έχουν, ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες και ειδικά τους συνταξιούχους που έχουν ακόμη κάτι να φοβηθούν.

Το σύστημα παίζει τα ρέστα του - στο τραπέζι των ΜΜΕ, αποκλειστικά.


Γιώργος Παπασπυρόπουλος
http://tvxs.gr/news/apopseis/systima-paizei-ta-resta-toy-sto-trapezi-ton-mme-apokleistika

Όχι κύριοι. Δεν θα πάρω άλλον Σαμαρά...

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου από το elefenet
(H φωνή των εργαζομένων στην Ελευθεροτυπία/enet.gr)

"Τι στο διάολο είναι αυτό το εθνικό συμφέρον που στρέφεται εναντίον των συμφερόντων μου;"

του Παντελή Μήτσιου

Να με συγχωρείτε αλλά όσο και να κουνάτε το φόβητρο του Τσίπρα μπροστά μου, δεν μπορείτε να με πείσετε ότι αυτός ο οικτρός Σαμαράς αξίζει να είναι έστω και μια μέρα ακόμα πρωθυπουργός.

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που από ως το 2011, με κοιτούσε στα μάτια και εκστόμιζε μύδρους κατά του μνημονίου και ζητούσε κάθε μέρα εκλογές, που καυτηρίαζε ως αντιλαϊκά και αντεθνικά τα όποια μέτρα για να έρθει μετά να εφαρμόσει πολύ χειρότερα από όσα κατηγορούσε και να ξηλώσει τις λιγοστές έστω μεταρρυθμίσεις;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που στήθηκε δυο φορές στο Ζάππειο κοιτώντας με στα μάτια για να μου παρουσιάσει το δικό του αύριο το οποίο ξέχασε την επόμενη της ανάληψης της πρωθυπουργίας; Πορεία την οποία πολλοί θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που με κοίταξε στα μάτια για να μου μιλήσει για success story την ώρα που με πνίγουν τα χρέη που η δική του πολιτική μου δημιούργησε και με κατατρέχει η ανεργία χωρίς ελπίδα ανάκαμψης;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που με κοίταξε στα μάτια μόλις πριν λίγες εβδομάδες για να μου πει ότι το μνημόνιο τελείωσε και ότι βγαίνουμε μόνοι στις αγορές χωρίς βοήθεια και αναπτυγμένοι;

Αυτόν τον άνθρωπο να εμπιστευτώ; 

Αυτόν που, αφού αρνήθηκε κάθε συνεννόηση για να γίνει πρωθυπουργός, αφού τορπίλισε κάθε υποτυπώδη προσπάθεια διακομματικής συμφιλίωσης, κατηγορεί τους άλλους ότι δεν συζητούν μαζί του; Αυτόν που μπορεί ανερυθρίαστα να μου λέει αποδεδειγμένα ψέμματα;

Αυτόν τον άνθρωπο, μου λέτε ότι είναι εθνικό συμφέρον να στηρίξω; Τι στο διάολο είναι αυτό το εθνικό συμφέρον που στρέφεται εναντίον των συμφερόντων μου;

Όχι κύριοι. 

Δεν θα πάρω άλλον Σαμαρά, όχι αν μπορώ να απαλλαγώ μια ώρα αρχύτερα από αυτόν. 

Όχι, εκτός αν ο λαός αποφασίσει ξανά ότι αυτόν θέλει για πρωθυπουργό, γνωρίζοντας ότι μπορεί να τον κοιτάζει στα μάτια και να ψεύδεται.

Όχι, θα πάρω τα ρίσκα της προσφυγής στις κάλπες

*δημοσιεύτηκε στο fb - δημοσιεύεται με την άδεια του συγγραφέα

"Εγώ δεν χάνω από τον Τσίπρα"

1001 success stories ...

Το τελευταίο παραμύθι της Χαλιμάς: 

"ο Σαμαράς αντιστασιακός" 

Στις "Χίλιες και μία νύχτες" η Σεχραζάτ (ή Χαλιμά ελληνιστί) κερδίζει κάθε βράδυ μια μέρα παράταση για την ζωή της με ένα νέο ατελείωτο παραμύθι.

Το ίδιο έκανε και ο Σαμαράς μέχρι σήμερα: η σειρά των success stories όμως έλαβε τέλος - το ένα παραμύθι μετά το άλλο κατέρρευσαν, τελείωσαν - δεν υπάρχει τίποτα πια που να μπορεί να διεγείρει έστω την περιέργεια των πολιτών για το τι θα ακολουθήσει - ξέρουν... το ζουν. Ακόμη και η τρόικα πλέον αρνείται να συνεργήσει στα παραμύθια - τους έκανε την χάρη στις ευρωεκλογές αλλά τώρα ζητά κάποιον αξιόπιστο συνομιλητή - ζητά να επιλυθεί η πολιτική εκκρεμότητα πριν δεσμεύσει και δεσμευτεί - δεν θέλει να το κάνει με μια ετοιμόρροπη κυβέρνηση που εισπράττει από παντού μόνο λαϊκή κατακραυγή - και απλά καταγράφει ληξιπρόθεσμα αντί εσόδων. Κι ο συνεταίρος Βενιζέλος έχει τα δικά του προβλήματα που αθροίζονται σε εκείνα του Σαμαρά και τα επιδεινώνουν.

Η διαφορά με την στάση του Κ.Καραμανλή το 2009 - που σε αντίστοιχες συνθήκες εγκατέλειψε την εξουσία και παρέδωσε την καυτή πατάτα στον αντίπαλό του Γ.Α.Παπανδρέου - είναι το πείσμα του Σαμαρά - ότι το παίρνει προσωπικά και κάνει καταστροφικά λάθη (όπως εκείνο με την υπονόμευση της έτοιμης λύσης στο "μακεδονικό"). Έτσι και τώρα, το "εγώ δεν χάνω από τον Τσίπρα" που διαρρέει δεξιά αριστερά, τον οδηγεί στην απαξίωση και μέσα στην παράταξή του και ανάμεσα στους εταίρους - ακόμη και η ελιτ του τόπου το ξανασκέφτεται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Προτιμά πάντα την αναίμακτη και πιο οικονομική λύση. 

Κανείς δεν πρόκειται να ακολουθήσει τον Σαμαρά στα εγωιστικά του μονοπάτια - είναι ενδεικτικό ότι χρειάστηκε να πάρει ο ίδιος τηλέφωνο - σύμφωνα με το theTOC - τους υπεύθυνους των καναλιών για να μην δείξουν Τσίπρα το Σάββατο, αλλά mega και alpha τον έγραψαν κανονικά - το ρεύμα είναι με τον ΣΥΡΙΖΑ και κανείς δεν είναι πρόθυμος να τσακιστεί στα βράχια για να ικανοποιήσει ο Σαμαράς τον προσωπικό του εγωισμό...

Οι εξελίξεις δεν εξαρτώνται πλέον από τις κινήσεις Σαμαρά Βενιζέλου. Υπόρρητα έχει ήδη αρχίσει η διαπραγμάτευση μεταξύ εταίρων-ελίτ-ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται, το ΔΝΤ αρνείται να συζητήσει το χρέος πριν τις εκλογές, οι ευρωπαίοι κινούνται σιγά σιγά κατά της πολιτικής λιτότητας του Βερολίνου ανοίγοντας έμμεσα δρόμο σε διαφορετική αντιμετώπιση του "ελλειμματικού" Νότου και νομιμοποιώντας τις ενστάσεις της Αριστεράς που ζητά επενδύσεις, ζήτηση, δουλειές. Ο Τσίπρας καλείται να αναπτύξει τις απόψεις του πλέον στα ευρωπαϊκά forum - πριν λίγο καιρό η Μέρκελ ερχόταν στην χώρα μας και παραβίαζε ακόμη και το πρωτόκολλο αρνούμενη να συναντήσει τον αρχηγό της αντιπολίτευσης... ενώ παρέμβαινε προκλητικά στην εσωτερική μας πολιτική κατάσταση.

Ο Σαμαράς οδηγείται στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών, εκτός αν αποδείξει ότι έχει τους 180 για την εκλογή Προέδρου από αυτήν την Βουλή. Αλλά αυτό πρέπει να το αποδείξει εδώ και τώρα και με αριθμό ασφαλείας (πολύ πάνω από τους 180) αν θέλει οι εταίροι του να το ξανασκεφτούν - δλδ να του δώσουν ακόμη μια ευκαιρία. Αλλά στην πραγματικότητα η επιμονή της τρόικας στα συμφωνηθέντα είναι η ταφόπλακα της συγκυβέρνησης που έναν δρόμο έχει πια μόνο μπροστά της, όσο και αν αυτός φαίνεται σαν φάρσα και τραγωδία μαζί: την ηρωική έξοδο προς τις εκλογές με "αντίσταση" στην τρόικα - να "πέσει" παραβιάζοντας τις εντολές της τρόικας... να γίνει στα γεράματα "αντιμνημονιακή" και ..."εθνικά υπερήφανη". 

Αυτό το έργο θα δούμε τις επόμενες μέρες μέχρι την σύντομη προκήρυξη των εκλογών με οποιαδήποτε τυπική δικαιολογία (ΠτΔ τώρα για σταθερότητα, αδυναμία προϋπολογισμού λόγω διαφωνιών με τρόικα κλπ): "ο Σαμαράς αντιστασιακός"...

Γιώργος Παπασπυρόπουλος

υγ το άλλο έργο, "ο Βενιζέλος αντιστασιακός" το είδαμε τον Σεπτέμβριο του 2011 όταν "έδιωξε την τρόικα"...

"Γοργόνες και Μάγκες" στον τουρισμό: στάσιμη η συνεισφορά στο ΑΕΠ παρά το ρεκόρ αφίξεων

Τουρισμός: Κάλπικο "success story" για τους πολλούς και Ελ Ντοράντο για "κοράκια" και πολυεθνικές

του Γ. Τριποταμιανού*

Στις 2 Δεκεμβρίου του 1968 στην Αθήνα έγινε η πρεμιέρα της ταινίας του Γιάννη Δαλιανίδη «Γοργόνες και Μάγκες». Οι 400 χιλιάδες -τόσα ήταν τα εισιτήρια που έκοψε- θεατές της βρέθηκαν για πρώτη φορά αντιμέτωποι με μία νέα... βιομηχανία: Τον τουρισμό. Οι σκηνές που εμφάνιζαν ένα καΐκι γεμάτο με φτηνοτουρίστες οι οποίοι, αντί να αφήσουν τα λεφτά τους στο κυκλαδίτικο νησί, προσπαθούσαν να μαζέψουν τα «προς το ζην» από τους καλοκάγαθους νησιώτες, μπορούσε να ερμηνευτεί ως δεινό. Η άλλη απειλή αφορούσε στην κερδοσκοπία της γης τόσο από τους Έλληνες κερδοσκόπους όσο και από τους... Ελβετούς υποψήφιους αγοραστές, οι οποίοι εξαφανίστηκαν πριν ακόμα φανούν.

Σήμερα, σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, η ιστορία αυτή έμελλε να περάσει στην αληθινή ζωή και μάλιστα να μετατραπεί από την πολιτική ηγεσία του τόπου σε σενάριο... επιτυχίας. Με βασικό επιχείρημα τα εκατομμύρια των τουριστών που συρρέουν στην Ελλάδα, η κυβέρνηση, ακολουθώντας τις κινηματογραφικές πρακτικές του Δαλιανίδη (σκηνοθέτη της ταινίας), προσπαθεί να πείσει ότι η χώρα είναι μισό βήμα πριν τη μεταμόρφωσή της σε τουριστική Γη της Επαγγελίας. Αναδεικνύοντας με -ομολογουμένως- άφθαστη υποκριτική δεινότητα τα μιλιούνια των τουριστών σε ανυπέρβλητο κατόρθωμα, υποβαθμίζει τα στοιχεία εκείνα που καθορίζουν την πραγματική ζωή:

- Τις θέσεις εργασίας.
- Τις αμοιβές των εργαζομένων στον τουρισμό.
- Τον τζίρο των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων που στηρίζουν τις τοπικές οικονομίες των τουριστικών περιοχών.
- Τις δραστικές περικοπές στις υποδομές των νησιών που φιλοξενούν τα μιλιούνια των τουριστών, όπως για παράδειγμα τα κέντρα υγείας πολλά από τα οποία είναι χωρίς γιατρούς, νοσηλευτές και... γάζες.
- Το οικονομικό και κοινωνικό προφίλ των τουριστών, το οποίο δεν καθορίζει μόνο τη συμβολή τους στις τοπικές οικονομίες, αλλά και διαμορφώνει το τουριστικό μοντέλο για τις επόμενες δεκαετίες.
- Την εξάρτηση από τους χονδρέμπορους (πολυεθνικές) του τουρισμού, που αργά και μεθοδικά έχουν αναδειχθεί σε κυρίαρχους της ελληνικής τουριστικής αγοράς, όντας πλέον σε θέση να επιβάλλουν τιμές αλλά και όρους στις χειμαζόμενες από την κρίση ελληνικές τουριστικές μονάδες.
- Τον σταδιακό αφελληνισμό των ελληνικών τουριστικών επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν κατάματα την προοπτική της χρεοκοπίας.

Έχοντας ως κίνητρο τη μετατροπή της χώρας σε τουριστικό φάστ φουντ της Ε.Ε.:

* Προωθεί τη μαζική εκποίηση δημόσιας τουριστικής γης -ακόμα και NATURA- μέσω των εκποιήσεων του ΤΑΙΠΕΔ.
* Επιβάλλει την τσιμεντοποίηση τουριστικών περιοχών, μετατρέποντας όρους δόμησης και χρήσης γης.
* Επιτρέπει όχι μόνο τον αποκλεισμό, αλλά και τις δομικές παρεμβάσεις στον αιγιαλό και στην παραλία.
* Διαμορφώνει μία τουριστική αγορά δύο ταχυτήτων, υποστηρίζοντας και πριμοδοτώντας επενδυτικά σχέδια όπως κατοικίες πολυτελείας στο Ελληνικό και στη Βουλιαγμένη που απευθύνονται στην παγκόσμια οικονομική ελίτ. Οι θύλακες αυτοί των πλουσίων, αποκομμένοι από τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς (Έλληνες και ξένους), που διαμορφώνονται με την κυβερνητική αρωγή σε διάφορα σημεία της χώρας, αποτελούν την καλύτερη απόδειξη ότι τελικά η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να μετατρέψει τη χώρα σε «Ταϋλάνδη της Ευρώπης».

Φυσικά, η πολιτική του τουριστικού φαστ φουντ παρέχει τη δυνατότητα και για θεσμικές παρεμβάσεις οι οποίες αλλοιώνουν και απαξιώνουν συνάμα το μεγαλύτερο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του ελληνικού τουρισμού: το περιβάλλον. Η έγκριση της εγκατάστασης και της λειτουργίας ανεμογεννητριών στα περισσότερα κυκλαδονήσια είναι η καλύτερη απόδειξη για την ταϊλανδοποίηση του ελληνικού τουρισμού που με περισσή συνέπεια προωθεί η κυβέρνηση.



Ο μύθος του τουριστικού "success story"

Τα σενάρια επιτυχίας του ελληνικού τουρισμού ξεκίνησαν από το 2013 με συνολικά 17 εκατομμύρια 920 χιλιάδες αφίξεις και σχεδόν 12 δισεκατομμύρια ευρώ άμεσα έσοδα. Οι εκτιμήσεις για τη φετινή τουριστική χρονιά είναι εξαιρετικά αισιόδοξες και απογειώνουν τις αφίξεις στα 19 εκατομμύρια με εκτιμώμενα έσοδα περί τα 13 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι η κατά κεφαλή δαπάνη ανά τουρίστα ήταν το 2013 περί τα 670 ευρώ και το 2014, στην περίπτωση που οι εκτιμήσεις επιβεβαιωθούν, θα είναι 684 ευρώ.

Τα στοιχεία αυτά εμφανίζουν μία αισθητή διαφοροποίηση από εκείνα που δίνει ο ΣΕΤΕ και που προσδιορίζουν τη μέση κατά κεφαλή δαπάνη να κινείται πέρυσι στα επίπεδα των 604 ευρώ έναντι 616 ευρώ το 2012. Στην πραγματικότητα όμως, από την αρχή της κρίσης, το 2009, η μέση δαπάνη του τουρίστα έχει μειωθεί κατά 13,3%. Σε σχέση με το υψηλότερο της 15ετίας (το 2004 η κατά κεφαλή δαπάνη έφθασε τα 882 ευρώ), το ποσοστό μείωσης ξεπερνά το 30%. Κοντολογίς, το επίπεδο κατανάλωσης των τουριστών που επισκέπτονται την Ελλάδα συνεχώς υποβαθμίζεται, με αποτέλεσμα οι τουριστικές επιχειρήσεις να βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα οξύμωρο φαινόμενο: να αυξάνονται οι επισκέψεις και ο τζίρος είτε να μειώνεται είτε να μεταβάλλεται με αισθητά μικρότερο ρυθμό.

Και φυσικά το σενάριο επιτυχίας καταρρέει αν μελετήσει κανείς και τη διαχρονική ...

Success story: Το 34,6% των ελλήνων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας

Ραγίζει ακόμη και η εφαρμογή της ελεγχόμενης χρεοκοπίας μέσω της μονιμοποίησης "έκτακτων μέτρων" - το success story δλδ του φτιασιδώματος της πραγματικότητας...

"ΕΛΣΤΑΤ: Το 34,6% των ελλήνων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας". Και άλλοι τόσοι προσθέτουμε εμείς, ζουν ακριβώς δίπλα στο όριο. 

Η κοινωνία του ενός τρίτου είναι εδώ - αυτό κι αν είναι success story... 

Και το ένα τρίτο αποτελείται από μικρο-survivors που ζουν μέσα στον τρόμο μην αποκτήσουν την τύχη των διπλανών τους όταν η κυβέρνηση θα αδυνατεί να καταβάλει μισθούς ΔΥ και συντάξεις - και "αγοράζουν" την κινδυνολογία ότι αν αλλάξει η κυβέρνηση θα χάσουν και αυτήν την μικρή σιγουριά κι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πραγματικός εχθρός, όχι αυτοί που έφεραν την χρεοκοπία και μετά την Αντιμεταρρύθμιση. 
Το ότι η οικονομία μας είναι κλινικά νεκρή πιστοποιείται από όλες τις πλευρές πλέον - ότι γι αυτό ευθύνεται η σημερινή, χθεσινή και προχθεσινή συγκυβέρνηση και η τρόικα που την στηρίζει, η μονταζιέρα ΝΔΠΑΣΟΚ κάνει ότι μπορεί να το διαψεύσει. Αλλά τα "δυο τρίτα" δεν έχουν πια κανένα λόγο να φοβηθούν και να αγοράσουν την "Αλήθεια" του καταστροφικού διδύμου: τάχουν χάσει ήδη όλα...

ΑΣ

Διαβάζουμε στις εφημερίδες σχετικά με την ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ: 

Κάτω από το όριο της φτώχειας διαβιούν 3.795.100 άτομα στην Ελλάδα, «επίδοση» που φέρνει την Ελλάδα στην 4η θέση μεταξύ των 28 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το υψηλότερο ποσοστό πολιτών στο όριο της φτώχειας.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνική Στατιστικής Αρχής που περιλαμβάνονται στην έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών για την ελληνική οικονομία, το ποσοστό των Ελλήνων που ζούσαν πέρυσι στο όριο της φτώχειας (εισόδημα μικρότερο από το 60% του εθνικού διάμεσου διαθέσιμου εισοδήματος) ανήλθε σε 34,6% ή σε 3.795.100 άτομα.
Μάλιστα, το ποσοστό αυτό βαίνει συνεχώς αυξανόμενο από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο (27,6% το 2010, 27,7% το 2011, 31% το 2012 και 34,6% το 2013).
Σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα, βρίσκονται η Βουλγαρία (49,3%), η Ρουμανία (41,7%) και η Λετονία (36,2%).
Στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχουν εμπλακεί σε Μνημόνια, στο όριο της φτώχειας βρίσκεται το 30% των πολιτών στην Ιρλανδία, το 28,2% στην Ισπανία, το 27,1% στην Κύπρο και το 25,3% στην Πορτογαλία.
Οι πέντε χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση των «28», είναι η Ολλανδία (15%), η Τσεχία (15,4%), η Σουηδία (15,6%), η Φινλανδία (17,2%) και το Λουξεμβούργο (18,4%).
Ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχεται σε 24,8% και στην ευρωζώνη σε 23,3%.
Σημειώνεται, ότι, με βάση επίσης στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο κίνδυνος φτώχειας αυξήθηκε σημαντικά για την Ελλάδα μετά το 2010 και το ποσοστό της σχετικής φτώχειας αυξήθηκε κατά 3,4 εκατοστιαίες μονάδες ή κατά 17,3%. Παράλληλα, το χάσμα της φτώχειας αυξήθηκε κατά 24,1%, ενώ ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε κατά 7 εκατοστιαίες μονάδες ή κατά 25,4%.
tovima.gr

Συνεχίζουμε με την τρόικα (ΔΝΤ) που κατά Στουρνάρα/Βενιζέλο/Σαμαρά είναι η πολιτική της κυβέρνησης και άλλη δεν υπάρχει... :

Αστόχησε το ΔΝΤ και στο «ψαλίδι» μισθών

Οι μειώσεις αποδοχών δεν βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητα και οδήγησαν σε πτώση την παραγωγικότητα

Η δημοσιονομική προσαρμογή και οι μεγάλες περικοπές μισθών που ακολούθησε η Ελλάδα δεν βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητα και -πολύ περισσότερο- οδήγησαν σε πτώση την παραγωγικότητα, είναι το γενικό συμπέρασμα νέας έκθεσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) με τίτλο «Προσαρμογή στις χώρες της Ευρωζώνης με ελλείμματα: πρόοδος, προκλήσεις και πολιτικές».Είναι η πολλοστή φορά που το ΔΝΤ παραδέχεται ανοικτά τις αστοχίες της πολιτικής που ακολούθησε στην περιφέρεια της Ευρωζώνης και ειδικά στην Ελλάδα, καθώς τα μέτρα λιτότητας δεν φαίνεται να έχουν αποδώσει τα προσδοκώμενα οφέλη, ειδικά σε μια περίοδο που πληθαίνουν οι φωνές οικονομολόγων αλλά και αμερικανικών μέσων μαζικής ενημέρωσης που καλούν το Ταμείο να ζητήσει συγγνώμη από την Ελλάδα για τη σκληρή πολιτική λιτότητας που εφαρμόστηκε.(naftemporiki.gr)

Και καταλήγουμε στην BlackRock που αξιολόγησε την ελληνική οικονομία και το τραπεζικό της σύστημα, το δημιούργημα της συγκυβέρνησης ΝΔΠΑΣΟΚ - η Ελλάδα πρώτη υποψήφια για χρεοκοπία πάνω και από την Αργεντινή που κούρεψε μονομερώς το χρέος της το 2005 και το 2010 :

BlackRock: Η Ελλάδα η πιο επικίνδυνη χώρα για πτώχευση

Η Ελλάδα είναι η χώρα που διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο χρεοκοπίας σύμφωνα με τον δείκτη «Sovereign Risk» της BlackRock.
Ο δείκτης συγκροτείται μέσω της ανάλυσης ποσοτικών μετρήσεων σε τέσσερις βασικές κατηγορίες. Το δημοσιονομικό περιθώριο (40%), την προθυμία αποπληρωμής (30%), την εξωτερική δημοσιονομική θέση (20%) και την κατάσταση του χρηματοπιστωτικού τομέα (10%).
Όπως σημειώνεται σε έκθεση που δημοσίευσε ο διεθνής οίκος τον Ιούλιο, το δεύτερο τρίμηνο του 2014 η χώρα με την υψηλότερη πιθανότητα χρεοκοπίας είναι η Ελλάδα. Αμέσως μετά ακολουθούν η Βενεζουέλα, η Αίγυπτος, η Ουκρανία, η Πορτογαλία, η Αργεντινή, η Ιταλία, η Σλοβενία, η Ουγγαρία και η Ιρλανδία.(euro2day.gr)

Ελληνίδες, Έλληνες, ιδού το success story σας! 

"Κεντροαριστεροί", ιδού η κυβέρνησή σας!

Το κόλπο με το ΦΠΑ (#ένα ανούσιο προεκλογικό πυροτέχνημα)

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Θα ισχύει μόνο για όσους δεν το έχουν ανάγκη

από το the press project

Πριν από λίγες ημέρες ο Αντώνης Σαμαράς σε τηλεοπτικό του διάγγελμα ανακοίνωσε ότι στο εξής οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα υποβάλλουν ΦΠΑ μόνο όταν θα το εισπράττουν. Δηλαδή, όχι ακριβώς στο εξής και όχι όλοι.

Το τηλεοπτικό show που στήθηκε αφορούσε μια αλλαγή που θα ερχόταν "από το φθινόπωρο" και είναι προφανές ότι εντάσσεται στην προεκλογική καμπάνια του Success Story της Νέας Δημοκρατίας. Ακόμα και έτσι όμως το μέτρο είναι απαραίτητο και θα έπρεπε να έχει υιοθετηθεί από την αρχή της κρίσης αφού η δυσλειτουργία της αγοράς έχει οδηγήσει χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις στα όρια της κατάρρευσης (και άλλες τόσες σε λουκέτα).

Σήμερα που ήρθαν στο φως οι λεπτομέρειες του μέτρου όμως αποδείχτηκε ότι όλη η υπόθεση δεν αποτελεί τίποτα άλλο από ένα ανούσιο προεκλογικό πυροτέχνημα αφού, όπως και τα δάνεια των τραπεζών, θα ισχύει μόνο για όσους δεν το έχουν ανάγκη.

Διαβάζοντας τους όρους που θα πρέπει να πληρούν οι επιχειρήσεις προκειμένου να ενταχτούν στο πρόγραμμα μαθαίνουμε ότι σε αυτό δεν μπορούν να ενταχτούν όσες δεν έχουν υποβάλλει όλα τα ΦΠΑ τα τελευταία δύο χρόνια. Δηλαδή θα μπορούν να επωφεληθούν μόνο όσοι δεν είχαν πρόβλημα στα χρόνια της κρίσης και σίγουρα όχι αυτοί που έχουν χτυπηθεί από τις χρεοκοπίες των προμηθευτών και συνεργατών τους.

Σε άλλο σημείο διαβάζουμε ότι στο πρόγραμμα δεν μπορούν να ενταχτούν επιπλέον οι επιχειρήσεις που δεν έχουν συμπληρώσει ένα ολόκληρο χρόνο λειτουργίας. 

Δηλαδή το κράτος που κατά την ομολογία του πρωθυπουργού απαιτούσε παράλογα ποσά από επαγγελματίες που δεν τα είχαν εισπράξει θα συνεχίσει να απαιτεί αυτά τα ποσά για τουλάχιστον 12 μήνες.

Πηγή thepressproject

Μετά την μέθη του success story

του Γιώργου Γιαννούλη-Γιαννουλόπουλου*

Τι ακολουθεί την μέθη του success story;

Oskar Herrfurth/Οι περιπέτειες του Βαρώνου Μυνχάουζεν

Διαβάστε με προσοχή τα νούμερα και θα το καταλάβετε αμέσως.

Η Τρόικα εκτιμά ότι το δημοσιονομικό άνοιγμα θα είναι 2-2,5 δις. Η Κυβέρνηση δεν αρνείται ότι θα υπάρξει έλλειμα πέρα από τα προβλεπόμενα στο μεσοπρόθεσμο, αλλά μιλάει για 700-800 εκατομμύρια κι αρχίζει το ίδιο παραμύθι, από το οποίο αυτοσυντηρούνται:

Δεν θα μειώσουμε άλλο τις συντάξεις και δεν θα αυξήσουμε τους φόρους αλλά θα βρούμε τρόπο στις χίλες και μια νύχτες της "φοροδιαφυγής", να τους ρημάξουμε στα πρόστιμα και στις "εφαρμογές" των νόμων, ε κάτι θα αρπάξουμε, μια νύχτα ακόμη θα κερδίσει η Σεχραζάντ με το κεφάλι πάνω τους ώμους της.

Σταχυολογώ από τις μεθόδους αύξησης των εσόδων:

- "Επίσης, προβλέπεται η επιβολή μέτρων αναγκαστικής είσπραξης σε όσους εργοδότες δεν εξοφλήσουν τα χρέη τους (100 εκατ.),"

Δηλαδή τι θα πάρουν από αυτούς που δεν έχουν καν να πληρώσουν τους μισθούς των εργαζομένων; Οι περισσότερες επιχειρήσεις που δεν πληρώνουν τις εισφορές στο ΙΚΑ δεν έχουν καν να πληρώσουν τους μισθούς. Η αγορά κινείται με κάπου 2-3 μηνών καθυστέρηση πληρωμών μισθοδοσίας σε πάρα πολλές επιχειρήσεις. Αυτοί δεν πληρώνουν και το ΙΚΑ. Αν εισπράξουν βιαίως τα χρεωστούμενα στο ΙΚΑ: Είτε θα τους κλείσουν τελείως οπότε δεν θα εισπράξουν τίποτε και θα χάσουν και όσα οφείλονται και θα πρέπει να πληρώσουν και αρκετά επιδόματα ανεργίας παραπάνω. Είτε θα αναγκαστούν να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι να φτάσουν τους 6 μήνες απλήρωτοι. Πολύ ωραία λοιπόν.

- "Απευθείας αναγραφή από τα Ταμεία στη φορολογική δήλωση του ποσού της σύνταξης (80 εκατ.) "

Διερωτώμαι αν αυτό σημαίνει ότι κάποιοι συνταξιούχοι λαμβάνουν συντάξεις που δεν τις αναγράφουν στις δηλώσεις τους. Αν σημαίνει αυτό και ξέρουμε και το ποσό, πάει να πει ότι ξέρουμε ποιοι και πόσοι είναι. Αλλιώς πώς το υπολόγισαν; Και αν ξέρουν γιατί δεν τους έχουν πιάσει;

- "Διεύρυνση της ασφαλιστικής βάσης στον ΟΑΕΕ (100 εκατ.), "

Τι εννοεί ο ποιητής; Πως θα διευρυνθεί η ασφαλιστική βάση του ΟΑΕΕ (ενός ταμείου που έχει φαληρίσει και δεν πληρώνει πλέον τίποτε στους ασφαλισμένους του και τυς εμποδίζει να εργαστούν επιπλέον); Θα περάσει κανένα νόμο όπου θα γίνουν υποχρεωτικά όλοι ελεύθεροι επαγγελματίες; Θα τα πάρει από τους άνεργους με το μπλοκάκι (την μεγαλύτερη κρατική φορολογική αλητεία); Θα βρέξει νέους επαγγελματίες στον ΟΑΕΕ; Μυστήριο καλύπτει την υπόθεση.

- "συμψηφισμός των κοινοτικών επιδοτήσεων με τις εισφορές που δεν καταβάλλονται στον ΟΓΑ (80 εκατ.)"

Χωρίς σχόλιο.

- "είσπραξη εισφορών από επικουρικά (ΕΤΕΑ) και εφάπαξ μέσω ΑΠΔ από την 1η Δεκεμβρίου (130 εκατ.)"

Αλλο μυστήριο. Πώς η είσπραξη μέσω της Αναλυτικής Περιοδικής Δήλωσης (ΑΠΔ) και αφορά κύρια το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) θα αυξήσει τα εσοδα; Κάποιοι φορείς δεν τα πληρώνουν αυτά; Και εφάπαξ; Ποιο εφάπαξ; Δεν είναι κυρίως το στενό Δημόσιο και ευρύτερο Δημόσιο που πληρώνει για το εφάπαξ των υπαλλήλων του; Αρα είναι το Δημόσιο που δεν πληρώνει στο Δημόσιο; 

Και αν πληρώσει πως θα ...