Απελευθερώστε την ΑΥΓΗ

Disclaimer: η αριστερή στρουθοκάμηλος στην πολυετή παρουσία της υπήρξε πάντα "αιρετική", παρουσιάζοντας απόψεις που δυσκολευόντουσαν να βρουν βήμα σε μια αριστερά που ακόμη και σήμερα παρουσιάζει υπολείμματα λενινιστικής κακώς εννοούμενης  πειθαρχίας και σιωπής σε δύσκολα θέματα υπό τον φόβο του κυρίαρχου στα ΜΜΕ, αντιπάλου. Το κατανοούμε αλλά θεωρούμε πολύτιμη και την έκφραση μειοψηφικών ή και αιρετικών απόψεων μέχρι να γίνουν πλειοψηφικές ή να εξαφανιστούν. Σε αυτήν την λογική δημοσιεύουμε σήμερα, την ώρα που στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ αποφασίζουν, μετά από μεγάλο διάστημα σχετικής ταλαιπωρίας, για το μέλλον της ΑΥΓΗΣ υπό τις διαμαρτυρίες των εργαζομένων στην ιστορική εφημερίδα της αριστεράς και υπό παραίτηση του τελευταίου διευθυντή της, το παρακάτω κείμενο. Το αρδεύσαμε από διαδικτυακή σελίδα και το θεωρούμε πολύ ενδιαφέρον αν όχι απελπιστικά ρεαλιστικό...

Free Willy!

(Απελευθερώστε την ΑΥΓΗ)

Η ιστορική εφημερίδα της αριστεράς δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κομματικό όργανο.

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Στην εποχή του διαδικτύου, οι εφημερίδες δεν έχουν είναι αλήθεια αποκλειστικότητες, επικοινωνία σε πρώτο χρόνο με την είδηση, έχουν απλά ειδήσεις που έχουν ήδη κυκλοφορήσει την προηγουμένη ημέρα στο internet. Τους μένουν σαν αποκλειστικότητα, οι απόψεις και ο πολιτικός και κοινωνικός σχολιασμός, πράγματα που με τη σειρά τους αναδημοσιεύουν την επομένη στο διαδίκτυο*.

Αυτό και μόνο είναι το δυνατό σημείο των εφημερίδων. Αλλά δεν αρκεί για να είναι και βιώσιμες εμπορικά, αφού η συζήτηση μετά το πρωτότυπο άρθρο συνεχίζεται στο διαδίκτυο - και η "πελατεία" μεταφέρεται για μια ακόμη φορά εκεί. Στο internet.

Οι εφημερίδες είναι χαμένες από χέρι στην ψηφιακή εποχή. Δεν είναι βιώσιμες. Εκτός αν επιχορηγούνται.

Στην περίπτωση της ΑΥΓΗΣ χορηγός είναι το κόμμα. Όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ του απορροφά το 70% της κρατικής επιδότησης. Και ψάχνουν λύση στο κλείσιμο της καθημερινής έκδοσης.

Η άποψη αυτή εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται παράλογη. Ένα φύλλο του Σαββατοκύριακου με πλούτο απόψεων που θα συζητηθούν ολόκληρη την επόμενη εβδομάδα στο διαδίκτυο, μοιάζει σαν κάποια λύση. Από τις κυκλοφορίες φαίνεται ότι οι αναγνώστες των Κυριακάτικων εκδόσεων είναι πολλαπλάσιοι εκείνων των καθημερινών φύλλων.

Όμως υπάρχει ακόμη ένα πρόβλημα.

Αν η ΑΥΓΗ παραμείνει κομματική εφημερίδα, έστω και με μια πλούσια έκδοση το ΣΚ, πόσο ενδιαφέρουσες θα είναι οι απόψεις της που αναγκαστικά θα συμπεριφέρονται με το γάντι στο κόμμα, θα το υποστηρίζουν και θα απολογούνται για αυτό; Πόσο ενδιαφέρον έχει για τον προοδευτικό αναγνώστη, ένα έντυπο που εκδίδεται για να αντιμετωπίσει την προπαγάνδα των πολιτικών αντιπάλων ενός κομματικού οργανισμού; Μάλλον μια τέτοια λύση θα ανακυκλώσει το πρόβλημα με μια σοβαρή σίγουρα εξοικονόμηση χρημάτων από το σταμάτημα της καθημερινής έκδοσης και από την αναμενόμενη άνοδο της κυκλοφορίας του φύλλου του ΣΚ.

Κι εδώ ερχόμαστε στο αντιπαράδειγμα. Την Εφημερίδα των Συντακτών.

Την συνεταιριστική εφημερίδα των συντακτών της, που ελεύθερα επιλέγουν τον χώρο της αριστεράς. Που ελεύθερα κάνουν κριτική σε αυτόν τον χώρο που υποστηρίζουν. Επειδή το θέλουν και όχι από κομματική υποχρέωση. Γι αυτό και οι απόψεις τους διαβάζονται, γι αυτό η εφημερίδα αυτή έχει μια σημαντική καθημερινή κυκλοφορία που πολλαπλασιάζεται το ΣΚ.

Όχι ότι και αυτή η προσπάθεια δεν αντιμετωπίζει κυκλοφοριακές δυσκολίες και το διαδίκτυο απέναντι ως κρίσιμο ανταγωνιστή της. Όμως, στο σημερνό πλαίσιο, αποδεικνύει καθημερινά ότι αποτελεί την ορθή πολιτική επιλογή για τον χώρο της δημοκρατικής παράταξης. Όχι κομματικά στενή, ναι, ελεύθερη και κριτική και στην αριστερά - με λίγα λόγια ενδιαφέρουσα. Και με ανάλογη ψηφιακή έκδοση που δεν αποτελεί μονοπώλιο κανενός κόμματος.

Η μόνη σωτηρία λοιπόν της ΑΥΓΗΣ είναι η αποκομματικοποίηση.

Η συνεταιριστικοποίησή της.

Η ανάληψη της ευθύνης της κοινωνικά και πολιτικά από τους συντάκτες της, χωρίς κομματικούς διορισμούς ή αποκλεισμούς. Με αυτοδιαχείριση. Είναι εντελώς άλλο να σε κλείνει η δική σου αποτυχία να ανταγωνιστείς το διαδίκτυο και άλλο να σε κλείνει το κόμμα. Είναι άλλο να σε αξιολογεί ο αναγνώστης και άλλο να σε αξιολογεί ο κομματικός υπεύθυνος. Είναι αλλιώς να επιλέγεις θέματα που αποφασίζεις ο ίδιος και να αξιολογείσαι από τον αναγνώστη γι αυτό και αλλιώς να υλοποιείς κομματικές προτεραιότητες και ανάγκες και να σε αξιολογεί γι αυτό ένας περιορισμένος κύκλος ανθρώπων ενός πολιτικού οργανισμού. Στην δεύτερη περίπτωση δεν μπορείς να έχεις υπότιτλο "πρωινή εφημερίδα της αριστεράς" γιατί δεν είσαι ολόκληρης της αριστεράς αλλά του ΣΥΡΙΖΑ. Αν το έλεγε αυτό η Εφημερίδα των Συντακτών, πιο κοντά θα ήταν στην πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη. Γιατί απλά έτσι έχουν τα πράγματα.

Γι αυτό free willy!

Απελευθερώστε την ΑΥΓΗ από το κόμμα και το κόμμα από την οικονομική αιμορραγία λόγω της ΑΥΓΗΣ.

Καθένας τη δουλειά του, καθένας να κρίνεται από τη δουλειά του και τις επιλογές του.

Άλλωστε η ΑΥΓΗ δεν προσφέρει με την σημερινή της μορφή τίποτα σημαντικό στο κόμμα ΣΥΡΙΖΑ. Απόδειξη; Δεν την αγοράζουν ούτε τα μέλη του κόμματος.

Όταν η ΑΥΓΗ θα αγοράζεται όχι μόνο από τα μέλη του κόμματος αλλά και από μη μέλη, θα βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Είτε με την καθημερινή της έκδοση είτε χωρίς. Είτε ως μόνο (πλούσια) έκδοση του Σαββατοκύριακου είτε ως κάθε πρωί στα περίπτερα.

Ας μην αναποδογυρίζουμε το δίλημμα: λέγοντας "να κλείσει ή όχι η καθημερινή έκδοση της ΑΥΓΗΣ;" αποφεύγοντας με το κεφάλι στην άμμο το πραγματικό ερώτημα - "πρέπει η ΑΥΓΗ να συνεχίσει ή όχι, ως κομματική εφημερίδα;".

Κι επειδή ο αριστερός στρουθοκαμηλισμός είναι ακόμη πολύ ισχυρός, ελπίζουμε να μην υιοθετηθεί σήμερα μια ακόμη μη-λύση.

Γιατί η μόνη λύση ήταν, είναι και θα είναι Free Willy!

πηγή Μετά

* Μάλιστα στο πλαίσιο της προπαγάνδας, οι εφημερίδες χρησιμοποιούνται πλέον σαν αφετηρία κάθε νέας καμπάνιας - δημοσιεύουν ένα κείμενο το οποίο μετά εξαπολύεται στο διαδίκτυο από τις συνδεδεμένες πολιτικά σελίδες. Πολλές εφημερίδες χρηματοδοτούνται μόνο για αυτόν τον λόγο: σαν η βάση, η εκκίνηση της προπαγάνδας στο διαδίκτυο. Η αναπαραγωγή είναι δύναμη πλέον του διαδικτύου, όχι της έντυπης μορφής. (στΑΣ)

Το πρωτοσέλιδο της ΑΥΓΗΣ και η σιωπή των αμνών

Dimitrios Loukas

1. Το λάθος της ΑΥΓΗΣ δεν είναι η ολοσέλιδη φωτογραφία των δύο. Αντί να γράψει όμως "Δεν είναι αθώοι” θα μπορούσε να γράψει π.χ. “Έχουν ευθύνες”.

2. Και ξαφνικά όλοι αυτοί που είχαν πιεί το αμίλητο νερό, παρότι έβλεπαν μια πρωτοφανή και συστηματική προσπάθεια της κυβέρνησης και όλων των ΜΜΕ που τη στηρίζουν να ταυτίσουν την αριστερά με τα φασιστικά χρυσαύγουλα, βγήκαν από τη σιωπή τους και άρχισαν να πυροβολούν επαναληπτικά την αριστερά.

3. Αλλά υπάρχει εξήγηση για το αμίλητο νερό, και δεν μιλώ γι᾽αυτούς που θεωρούν ότι ο τίτλος θα έπρεπε ν᾽αποφευχθεί. Μιλώ για όλους αυτούς οι οποίοι συμπορεύονται με την κυβέρνηση στην προσπάθειά της να ταυτίσει την Αριστερά με το φασισμό της Χ.Α. Σιωπούσαν, χωρίς να αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο για τη δημοκρατία μας, γιατί ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Και ο υπέρτατος σκοπός τους είναι η πολιτική εξαφάνιση του Αλέξη Τσίπρα και μαζί της η δυνατότητα να επανέλθει η Αριστερά στην εξουσία.

4. Γιατί δεν έχει ευθύνη ο Κ. Μητσοτάκης και η Ν.Δ. όταν πρωτοστατούσε στα συλλαλητήρια για τις Πρέσπες με όλη τη Χ.Α. μαζί και στον Εβρο δίπλα δίπλα?.

5. Γιατί δεν έχει ευθύνη ο Κ. Μητσοτάκης όταν δηλώνει αυτολεξί στο Politico ?: “ Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που έχει τρομοκρατία, προερχόμενη από την άκρα αριστερά. Η βία προέρχεται αποκλειστικά από την αριστερά τα τελευταία χρόνια.”

6. Ποιούς στεγάζει σήμερα το κόμμα του Κ. Μητσοτάκη? Τον Πλεύρη, τον Άδωνη, τον Βορίδη. Ποια πολιτική φύτρα τους γέννησε αυτούς? Η Αριστερά μήπως ? Και ξέρετε εεεε, οι φύτρες ξαναβγαίνουν στο φως όταν βρουν κατάλληλες συνθήκες...

7. Γιατί δεν έχει ευθύνη ο Α. Σαμαράς που συνδιαλέγονταν από την πίσω πόρτα, μέσω Μπαλτάκου, μέχρι τη στιγμή που κατάλαβε ότι το φασισταριό δεν αστειεύεται?.

Το μεγάλο πρόβλημα για τη Δημοκρατία σήμερα δεν είναι το λάθος τίτλου της ΑΥΓΗΣ, είναι η σιωπή των αμνών, δηλαδή όλων εκείνων των διανοούμενων οι οποίοι επικαλούμενοι αγνές προθέσεις συνηγορούν σε ένα τεράστιο ιστορικό λάθος. Στην προσπάθεια των επιγόνων των νικητών του εμφυλίου να θέσουν ξανά τις ιδέες και την ίδια την Αριστερά στη γωνιά της ιστορίας. Θα τους αφήσουμε ?

Δημήτρης Λουκάς

ΣΥΡΙΖΑ: η μαγική εικόνα και η εσωτερική επίγνωση

1. Η μαγική εικόνα

Όλα είναι τόσο γλυκά στο μαγικό κόσμο του Βήματος

από τον left liberal synthesis: 

Στο σημερινό Βήμα δημοσιεύθηκε μια συνέντευξη του Α.Τσίπρα (πηγή). Η καταπληκτική καλειδοσκοπική προσαρμοστικότητα της Συριζαικής αφήγησης παρέδωσε ένα υψηλό δείγμα αφηγηματικής τεχνικής όπου ο αναγνώστης διαβάζει ακριβώς αυτά , τα οποία πρέπει να διαβάσει. Ως γνωστόν ο αναγνώστης του Βήματος είναι τεχνοκράτης και με αίσθηση του εθνικού συμφέροντος. No problem. Οι επεξεργασμένες και αμοιβαίες συμφωνημένες απαντήσεις έχουν την κατάλληλη μορφή έτσι ώστε να μη διαταραχθεί και αφού απολαύσει την εφημερίδα του ήσυχος, νηφάλιος να συναινέσει στην επερχόμενη αλλαγή.

Πχ Το πραγματικό ,τραυματικό επίδικο της Συριζαικής υπόσχεσης είναι τι γίνεται στην ρευστή ενδιάμεση φάση μετά την «ακύρωση» του μνημονίου.

• Πόση χρονική διάρκεια θα έχει αυτή η φάση;
• Ποια είναι τα τεχνικά και ποια τα πολιτικά σημεία τριβής ή σύγκρουσης;
• Μήπως η Συριζαική ακύρωση τελικά «αυτοακυρωθεί» από την ένταξη της ως τεχνικό επίδικο εντός του υφιστάμενου νομικού διεθνούς πλαισίου;

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα ο Α.Τσίπρας είναι καθησυχαστικός και πληροφορεί τον τεχνικά ενημερωμένο αναγνώστη ότι όντως έχει βρεθεί η κατάλληλη τεχνική win win πρόταση. Πρόκειται μια μόχλευση χωρίς πολιτικές τριβές η οποία μάλιστα προέρχεται από το ΔΝΤ και το μόνο που λείπει είναι κάποιος να την προτείνει!

Ακολουθεί το απόσπασμα:

-Μα δεν είναι απόλυτα σαφές ότι η περικοπή διακρατικού χρέους είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο; Πώς θα ψηφιστεί από τα Κοινοβούλια των εταίρων;

Το ελληνικό χρέος, που μετά το PSI έχει μετατραπεί σε διακρατικό, στην πραγματικότητα έχει χρηματοδοτηθεί από τις αγορές που δανείζουν τον Μόνιμο Μηχανισμό. Οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν έχουν επιβαρυνθεί. Μόνο εγγυήσεις έχουν δοθεί. Τα νέα ελληνικά ομόλογα τελούν υπό διαπραγμάτευση στις παγκόσμιες αγορές δημιουργώντας διαρκώς κέρδη για τους διαπραγματευτές. Η διαδικασία της περικοπής τους κατά 40-60%, όπως προτείνει το ΔΝΤ, μπορεί να οργανωθεί με ασφάλεια, ενδεχομένως με τροποποιήσεις στον Μόνιμο Μηχανισμό και με πρωτοβουλίες της ΕΚΤ που θα ενισχύσουν συνολικά τη διεθνή πίστη στην ευρωζώνη. Το όφελος θα είναι τεράστιο για την Ευρώπη.

-Η Γερμανία δεν τα γνωρίζει όλα αυτά;

Η Γερμανία τα γνωρίζει όλα αυτά και γι’ αυτό έχει ήδη στα συρτάρια του υπουργείου οικονομικών το σχέδιο του κουρέματος του ελληνικού χρέους, δηλαδή το plan B για τη διαπραγμάτευση με τη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό αποκάλυψε ο υφυπουργός του κου Σόιμπλε, Στέφεν Κάμπετερ, σε πρόσφατη ερώτηση βουλευτών του Die Linke. Ωστόσο δε πρόκειται να το υλοποιήσει αν δεν υπάρξει κάποιος να το διεκδικήσει.

Όσον αφορά τις εθνικές ευαισθησίες του «αναγνώστη» έχουμε ενδιαφέρουσες επισημάνσεις.

Εδώ κατ’ ευθείαν με copy paste από το Alter και τα προγράμματα του Χαρδαβέλα έχουμε τον αυτονόητο ροζ κόσμο της γεωπολιτικής μας υπεροχής.Σε μόνο έξι χρονάκια, το 2020 θα είμαστε ο ισχυρός εταίρος της Ευρώπης. Εκμεταλλεύσιμοι ενεργειακοί πόροι στο Ιόνιο το Αιγαίο την Κρήτη μας καθιστούν μοναδικούς. Σε γεωπολιτικό χρόνοnanoseconds έχουμε βρει τα κοιτάσματα, έχουν καμφθεί οι περιβαλλοντικές ανησυχίες, έχουν εκτιμηθεί οι πραγματικές αξίες , οι γεωπολιτικές σταθμίσεις και voila ! είμαστε τόσο ισχυροί που με αυτό το ισχυρό χαρτί θα διαπραγματευτούμε με σίγουρη τη νίκη

Ακολουθεί το απόσπασμα:

Σε μια ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση πρέπει να διαθέτεις «ισχυρά χαρτιά». Ποια είναι τα δικά σας;

Η Ευρώπη γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι ο ισχυρός ενεργειακός εταίρος του 2020. Γνωρίζουν οι υπόλοιποι εταίροι ότι η χώρα μας δεσπόζει στην ζωτικής σημασίας για την Ευρώπη ενεργειακή ζώνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, που ξεκινά από το Ισραήλ, περνά από την Κύπρο και περιλαμβάνει το Αιγαίο, το Λιβυκό, το Ιόνιο. 

Μα τι όμορφος, τι αρμονικός είναι αυτός ο κόσμος του Βήματος;

Σύντροφε Τσίπρα βάλε με μέσα σε παρακαλώ απάλλαξε με από συγκρούσεις , εθνικά διλήμματα, αγωνιώδη ερωτήματα.
Πόσο πιο σύνθετος , δυσάρεστος, προβληματικός είναι ο κόσμος εκτός Βήματος

2. Η εσωτερική επίγνωση

Το 27% δεν χωράει σε τσέπες...

του Δημήτρη Χρήστου από την ΑΥΓΗ

Παρακολουθώντας τις διεργασίες για την ανάδειξη υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ στις προσεχείς εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, γίνεται αντιληπτό ότι το τεράστιο άνοιγμα της κοινωνίας προς τον ΣΥΡΙΖΑ, που τον έφερε στο ιστορικό 27% και συγκλόνισε την Ευρώπη (και όχι μόνο), δεν έχει αναλυθεί σοβαρά και κατά συνέπεια δεν βρίσκει την αντίστοιχη ανταπόκριση από τους μηχανισμούς του κόμματος. 

Ενός κόμματος χωρίς κουλτούρα και ικανότητες διακυβέρνησης χώρας, με ανεπτυγμένα σύνδρομα αντιπολίτευσης και κινηματικών αντιδράσεων. 

Χρήσιμη προίκα, δεν λέω, αλλά μόνο με αυτά, χωρίς ικανότητα κατάρτισης κυβερνητικού προγράμματος, σε αυτές μάλιστα τις διεθνείς συνθήκες, την πιθανή εντολή διακυβέρνησης που θα λάβεις δεν θα μπορέσεις να την κρατήσεις για πολύ. Το να σε ψηφίσουν 1.655.042 πολίτες το 2012 σε σχέση με τους 313.231 το 2009 (άλμα 528%!) και ο κομματικός σου μηχανισμός να μην αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να συναντήσει όσο περισσότερους από αυτούς τους πολίτες μπορεί, ώστε να ...

Τα ίχνη της μεταμνημονιακής στρατηγικής συναίνεσης

από το LLS minor

Το εξώφυλλο μιας κυριακάτικης ελληνικής εφημερίδας απασχολεί πολύ πάρα πάνω από όσο νομίζει ο αναγνώστης.Τα πάντα (τίτλοι,κασέ) σχεδιάζονται με ακρίβεια μοιρογνωμίου.

Οι πολύ προσεκτικοί ήδη πρόσεξαν τους τίτλους : "Ούτε συνταγματικό τόξο ούτε αντιμνημονιακό μέτωπο" και "Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης με ή χωρίς μνημόνιο".

Απλοί τίτλοι , ναι καλά για τους αδαείς....

Την ίδια μέρα συμπτωματικά, γράφεται σε κεντρικό περιοδικό του χώρου :
" η κατάργηση του μνημονίου θα μάχεται ενάντια στη χρηματοδοτική στενότητα, την ιδιωτική επενδυτική αργία και την προβληματική ρευστότητα, για να αναφέρουμε μόνο μερικά «τεχνικά» χαρακτηριστικά, περιφερειακά προς το βασικό πολιτικό ζήτημα " και

"Η εύθραυστη ισορροπία του μνημονίου συνεχίζει να κυριαρχεί στην «ολοκληρωτική» εκδοχή της θετικής προεξόφλησης Σαμαρά («success story»), ενισχυμένη πλέον μετά την αντιναζιστική επιχείρηση. Δεν είναι βέβαιο ότι η καλύτερη απάντηση για την Αριστερά είναι η αντιστροφή της: Η ανάδειξη του «failure story» των διακηρυγμένων στόχων του μνημονίου." εδώ

Ο μεταμνημονιακός κύκλος και η στρατηγική συναίνεση a la Ελληνικά έχει ανοίξει για τα καλά και οι εμπνευστές του αντιμνημονίου fast track προετοιμάζουν εργωδώς την αναγκαία μετατόπιση. Δεν είναι τόσο δύσκολο.Η πλαστικότητα στις διατυπώσες, οι εκούσιες σιωπές σε ουσιώδη έχουν δημιουργήσει το κατάλληλο ακροατήριο.Οι τελετουργικές οξύτητες είναι βέβαια στο προσκήνιο και είναι απαραίτητες.Ωστόσο η στροφή έχει αρχίσει και όπως όλες οι στροφές ξεκινούν με ανθυπολεπτομέρειες.

υγ Σήμερα (17/10) ανακοινώθηκε η συμφωνία Βούτση Μιχελάκη για την ΧΑ ενώ χθες το βράδυ στο Κοντρα Chanel oι Ν.Παππας (Συριζα) και Κ.Παπαμικος (ΝΔ) παραλίγο να πάθουν διαβητικό σοκ από τα πολλά σορόπια...Οι εξελίξεις τρέχουν...

*από το ιστολόγιο left liberal synthesis minor

Πολύ, πολύ καλή η "Αυγή" αυτής της Κυριακής. Κανονικό εγχειρίδιο - μην τη χάσετε!

Περιέχει όλη τη διαθέσιμη αριστερή τεχνογνωσία, ενδιαφέρουσες αναλύσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης, ένθετο αφιέρωμα και νηφάλιες προσεγγίσεις και -επιτέλους- συγκλίνουσες προτάσεις από σοβαρούς οικονομολόγους και αναλυτές για θέματα όπως την "θεραπεία" ΔΝΤ-ΕΕ,

την επαναδιαπραγμάτευση-αναδιάρθρωση του χρέους, την στάση πληρωμών, την αναπτυξιακή δυνατότητα, την ηθική διάσταση της κρίσης και την ανάγκη ενότητας στα κινήματα και την αριστερά.

Είναι κρίμα να την χάσετε...

Συγχαρητήρια στους συντελεστές της - αυτήν την Αυγή χρειαζόμαστε.