Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανεργία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανεργία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 12 Μαρτίου 2017

"Τρομακτική" η παραπληροφόρηση από ΜΜΕ και κόμματα της αντιπολίτευσης για την κατάσταση της αγοράς εργασίας


Ράνια Αντωνοπούλου: Η ΝΔ απέτυχε και με νεοφιλελεύθερους όρους, αλλά τα ΜΜΕ δεν ρωτούν τι διαφορετικό θα κάνει τώρα



Στη ΝΔ υπόσχονται επενδύσεις όταν τις συρρίκνωσαν στο ένα τρίτο και έβαλαν βόμβα στην οικονομία με τη μείωση των μισθών που αντί αύξησης εξαγωγών οδήγησε σε βουτιά της κατανάλωσης, λουκέτα και ανεργία, αλλά τα ΜΜΕ δεν ρωτούν τον κ.Μητσοτάκη "τι θα κάνεις διαφορετικό από αυτά που έκανες πριν;" είπε η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου μιλώντας Στο Κόκκινο και τους Π. Αγγελόπουλο και Γ. Τραπεζιώτη.
Το θέμα του διαχωρισμού "εργασίας" και "απασχόλησης" έχει προκύψει για δύο λόγους. Αφενός, επειδή με την απασχόληση αναφερόμαστε και στους εργαζόμενους και στους αυτοαπασχολούμενους - και δεν υπάρχει κάτι μεμπτό στους αυτοαπασχολούμενους, εάν αυτό είναι επιλογή. Όμως, στο σημερινό καθεστώς, σε συνθήκες στρες και έλλειψης εργασίας, όπου κάποιοι πληρώνουν για να βγάζουν τον επιούσιο, η "απασχόληση" έχει ταυτιστεί με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, την εκ περιτροπής εργασία, τη λογική "ό,τι σου δίνουν το παίρνεις". Έτσι, λέει ο κόσμος ότι η εργασία είναι η κανονικότητα και η απασχόληση όλα αυτά τα φαινόμενα", σημείωσε η κ. Αντωνοπούλου.

Υπάρχει επίσης μία "γενική αμνησία, στην αντιπολίτευση και ΝΔ, σαν να έχουν ξεχάσει τι έχουν κάνει... μεταξύ 2013 και 2014 αυξήθηκε η εκ περιτροπής και η μερική εργασία κατά 71%, από το Μάιο του 2014 ως το Μάιο του 2015 κατά 44%", συνέχισε η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας. 

"Με όλες τις προσπάθειες που κάνουμε, υπάρχει ανάσχεση ... από το Μάιο του 2015 ως το Μάιο του 2016 η αύξηση ήταν μόλις 9%, ας το συγκρίνουμε", σημείωσε. "Όταν συγκρίνουμε στοιχεία, να αναφερόμαστε στην ανάσχεση της απομείωσης του ΑΕΠ, της αύξησης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, της ανεργίας".

Χαρακτήρισε, στην ίδια κατεύθυνση, «τρομακτική» την παραπληροφόρηση από ΜΜΕ και κόμματα της αντιπολίτευσης, που «αφήνουν τους πολίτες με την εντύπωση ότι καταστράφηκε επί των ημερών μας η αγορά εργασίας».
"Το πλέον εκνευριστικό είναι να λέει η ΝΔ ότι "εμείς είμαστε οι μόνοι ικανοί ... να φέρουμε τις μεταρρυθμίσεις ... τις επενδύσειςΚοιτάζει κανείς τα στοιχεία ... οι επενδύσεις των 60 δισ. ευρώ ετησίως το 2010 έγιναν 20 δισ. ευρώ ... βγαίνουν και ξαναγράφουν την Ιστορία". 
Την ίδια ώρα, δεν τίθεται από τα ΜΜΕ η ερώτηση "τι θα κάνεις διαφορετικό από αυτά που έκανες πριν ... και βγάζουν αυτό το λόγο αυτοί που μας υπερχρέωσαν, που μας οδήγησαν το 2010 στα μνημόνια, αυτοί εμφανίζονται πάλι ως σωτήρες".

Θύμισε επίσης το μεγάλο πλήγμα στις αποδοχές και την οικονομία με την μείωση των μισθών κατά 22% (με την μείωση του κατώτατου), με το επιχείρημα ότι έτσι θα ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα. 
Αντίθετα, κοιτώντας τις εξαγωγές βλέπει κανείς ότι επί των ημερών τους απομειώθηκαν, από το 2008 ως το 2011, κατά 14,5% και συνέχισαν να απομειώνονται ως το 2014. 
"Επί των ημερών μας, καταγράφηκε αύξηση 2,5%", όπως είπε.
Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας δεν βοήθησε τις εξαγωγές γιατί η χώρα μας δεν είχε εξαγωγικό μοντέλο και προϊόντα που να ευνοούνται από τη μείωση του μισθολογικού κόστους. 

Κοιτώντας το με τη νεοφιλελεύθερη λογική, δεν έλαβαν υπόψιν τι οικονομία είχαν και τι προϊόντα, η απορρύθμιση «έσκασε σαν βόμβα» στην οικονομία, μειώθηκαν οι μισθοί, η κατανάλωση, έκλεισαν μαγαζιά και οι εξαγωγές δεν αυξήθηκαν. 
Ήταν μία λάθος συνταγή και μέσα στα νεοφιλελεύθερα πρότυπα, υπογράμμισε η κ. Αντωνοπούλου.
Σημείωσε εξάλλου ότι υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι συνολικά στην Ευρώπη μία αύξηση μισθών από 0,5% ως 1,5%, σε τρία χρόνια θα παρήγαγε 11 εκατ. νέες θέσεις εργασίας. Αυτό, καθώς ουσιαστικά η ίδια η ΕΕ δεν εξάγει, "γίνονται ανταλλαγές μεταξύ μας ... εκτός από τη Γερμανία".

"Άρα, όταν το εισόδημα των μισθωτών ανέβει, θα υπάρχει μεγαλύτερη ζήτηση για προϊόντα που παράγονται στην Ευρώπη, για να καταναλωθούν στην Ευρώπη. Ενώ το βλέπουν και "είναι φως φανάρι", δεν υπάρχει η πολιτική βούληση και η ηγεσία για μία άλλη Ευρώπη, γιατί αυτό θα βοηθούσε τις οικογένειες και τα εισοδήματά τους, την οικονομία και το κεφάλαιο στην Ευρώπη".
«Δεν το βλέπουν, το νεοφιλελεύθερο μοντέλο έχει τόσο πολύ ενσωματωθεί στη σκέψη αυτών των ηγετών, που δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή τη μέγγενη», είπε χαρακτηριστικά.
"Υπάρχει πολύ μεγάλη πόλωση. Το κέντρο θα εξαφανιστεί, θα υπάρχει αυτή η ενίσχυση δεξιών και ακροδεξιών ιδεών και ιδεοληψιών. Εκεί είναι ο ρόλος της Αριστεράς, καθώς αυτή η αντιπαράθεση, ιστορικά δεν μπορεί παρά να εξελιχθεί σε μία μεγάλη σύγκρουση πραγματικά προοδευτικών δυνάμεων που δεν έχουν ενσωματώσει στη ρητορική τους και την πρακτική τους νεοφιλελεύθερες ιδέες, με το άκρο της νεοφιλελεύθερης τακτικής, που περιλαμβάνει και το ρατσισμό και το διχασμό της εργατικής τάξης", εκτίμησε η κ.Αντωνοπούλου.

"Δική μας υποχρέωση είναι να μην περιοριζόμαστε στο στενό πλαίσιο, το ζουρλομανδύα που φοράμε σήμερα, αλλά να βλέπουμε μπροστά μας, από πλευράς πολιτικών να προτείνουμε και προκρίνουμε αυτές που θα μπορέσουν να μπουν στον κοινωνικό διάλογο σαν ευθεία, μετωπική αντιπαράθεση με τις ακροδεξιές και συντηρητικές ιδέες", υπογράμμισε.

Με την επιστροφή της ελληνικής οικονομίας σε ρυθμούς ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια, και στο μέτωπο της αντιμετώπισης της ανεργίας «ξέρουμε ότι θα έχουμε θετικά αποτελέσματα», είπε η κ. Αντωνοπούλου, με δεδομένο ότι ήδη επετεύχθη την προηγούμενη διετία η απομείωσή της κατά 3%.

"Υπάρχει ωστόσο μεγάλη αγωνία για το αν θα μπορέσει να ξαναρυθμιστεί η αγορά. Χωρίς συλλογικές συμβάσεις και όλα τα άλλα για τα οποία αγωνιζόμαστε δεν μπορεί να έρθει μία ισορροπία ... η προσπάθεια τώρα, πέραν της καταπολέμησης της ανεργίας, είναι η αντιμετώπιση της μερικής απασχόλησης ... θα πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο και για αυτούς που είναι υποαπασχολούμενοι, θέλουν θέσεις πλήρους απασχόλησης".


Ακούστε ολόκληρη την συνέντευξη εδώ:  stokokkino.gr/podcast/antonopoulou



Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2017

Οι αριθμοί και οι άνθρωποι


Μιλάνε οι αριθμοί, η ανάπτυξη είναι εδώ, δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας Δημήτρης Παπαδημητρίου μιλώντας στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης και παρέθεσε μεγέθη και στοιχεία.

• αύξηση 1,8% στο πραγματικό ΑΕΠ το τρίτο τρίμηνο του 2016

• αύξηση 12,6% στον όγκο των ακαθάριστων επενδύσεων παγίου κεφαλαίου (ιδιωτικές επενδύσεις)

• αύξηση 10,2% στις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, παράγοντας πλεόνασμα στις τρέχουσες συναλλαγές για πρώτη φορά από το 1948

• αύξηση 5,1% στην ιδιωτική κατανάλωση σε ετήσια βάση σε πραγματικούς όρους οικονομίας το ίδιο διάστημα

• αύξηση 228% στις ξένες άμεσες επενδύσεις την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου από 703 εκατ. το 2015 σε 2,303 δισ. το 2016

• αύξηση της απασχόλησης κατά 232.000 άτομα από το 1ο τρίμηνο του 2015 έως το 3ο τρίμηνο του 2016, ενώ το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε αντίστοιχα κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες από 26,6% σε 22,6%

Τα νούμερα είναι ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι η οικονομία παρουσιάζει τάσεις ανάκαμψης. Αλλά η πραγματικότητα που ζουν οι πολίτες είναι τελείως διαφορετική


Πολλοί είναι χρεωμένοι ως το λαιμό. Σε άλλους παίρνουν τα σπίτια για χρέη στις τράπεζες, την εφορία και τα ταμεία. Ακόμη κι όσοι δουλεύουν πασχίζουν να καλύψουν δάνεια, φόρους και λογαριασμούς και ότι περισσεύει πάει για τη διατροφή τους. Και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όσοι δεν ανήκουν στους χιλιάδες που κατέθεσαν εσπευσμένα το μπλοκάκι τους, αγωνιούν για τους νέους φόρους και τα μαντάτα που θα φέρουν οι σχετικές ερμηνευτικές εγκύκλιοι που έχουν, αδικαιολόγητα, αργήσει.

Το μεγάλο στοίχημα για τη κυβέρνηση είναι να ζωντανέψει αυτά τα καλά αλλά ψυχρά νούμερα, να αλλάξει τη καθημερινότητα των πολιτών
. Όσο αυτό δεν γίνεται, τόσο οι πολλοί θα γυρίζουν τη πλάτη στους αριθμούς. Το πολύ πολύ να σκεφτούν ότι "προφανώς ζούμε σε διαφορετική χώρα απ τον υπουργό".


πηγή tvxs

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016

Αδήλωτη εργασία σε συνθήκες κρίσης: ας βγάλουμε το κεφάλι από την άμμο...


Σημεία των καιρών: Ανασφάλιστοι εργοδότες απασχολούν αδήλωτους εργαζομένους...

Με αφορμή δυο ταυτόχρονες σχετικές με την αδήλωτη εργασία ειδήσεις:

1. Διαβάζουμε στον Τύπο ότι η τρόικα ζητά ...διπλασιασμό του προστίμου για αδήλωτη εργασία που σήμερα είναι στις 10.550 (κατόρθωμα του υπουργού εργασίας της ΝΔ, Βρούτση - για το οποίο επαίρεται - εν έτει 2013: αύξησε το πρόστιμο από 500 σε 10.550 ευρώ!) σε τουλάχιστον 20.000... (δείτε εδώ το σχετικό ρεπορτάζ)

Την ίδια στιγμή όμως - σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ - "η ελληνική πλευρά παρουσίασε δέσμη μέτρων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται νέα, μικρότερα και κλιμακούμενα πρόστιμα ανάλογα με την ένταση της παραβατικότητας αλλά και ισχυρά κίνητρα για συμμόρφωση των εργοδοτών. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον ειδικό γραμματέα του ΣΕΠΕ Γιάννη Σούκο, στο πλαίσιο του εντοπισμού των αιτιών του προβλήματος αλλά και της κατάρτισης ενός ολοκληρωμένου σχεδίου δράσης καταπολέμησης του φαινομένου που μαστίζει την ελληνική οικονομία, το υπουργείο Εργασίας επεξεργάζεται προτάσεις, που θα δρουν τόσο σε προληπτικό όσο και παρεμβατικό επίπεδο, με αιχμή όπως αποδεικνύεται στην πράξη, τη διάδοση της συμφιλιωτικής διαδικασίας."

Διαφορά νοοτροπίας;
Το πρόστιμο των 10.550 ευρώ που ψήφισαν ΝΔΠΑΣΟΚ (επί υπ. Βρούτση της συγκυβέρνησης) ενώ είναι χάδι για τις μεγάλες επιχειρήσεις, είναι "ξαφνικός θάνατος" για τις μικρές. (λόγια του τότε εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Στρατούλη).

Είναι σαφώς προτιμότερο να κλείσει μια μικρή επιχείρηση που το ετήσιο καθαρό εισόδημά της φτάνει το πολύ τις 20.000 ευρώ στις μέρες μας, παρά να το πληρώσει - και γι αυτό οι περισσότερες έχουν καταφύγει στα δικαστήρια έχοντας αυξήσει στο μεταξύ, με την καταγραφή του προστίμου για είσπραξη από τις ΔΟΥ, τα ληξιπρόθεσμά τους προς το Δημόσιο με τις γνωστές συνέπειες.

2. Την ίδια στιγμή έρχεται δικαστική απόφαση που βγάζει παράνομο το πρόστιμο που επιβάλει το ΣΕΠΕ για μη αναγραφή εργαζόμενου στον πίνακα προσωπικού, γιατί ο Βρούτσης και οι συνεργάτες του - ευτυχώς - τάκαναν μαντάρα: "δεν υπήρχε εξουσιοδοτική διάταξη στον νόμο 3996/2011 για την έκδοση της απόφασης 27397/122/19.8.2013 του υπουργού Εργασίας".

Η απόφαση εδώ!

Ας πάμε όμως στην ουσία του ζητήματος.

Προφανέστατα η τρόικα επιδιώκει με κάθε μέσο - ειδικά μέσω απαιτήσεων του ΔΝΤ - να κλείσει τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ένας από τους τρόπους είναι το πρόστιμο-εκτέλεση που ζητά. Και ενδογενής ανάκαμψη, παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη, είναι αδύνατες στην Ελλάδα χωρίς την διάσωση της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας μας που είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα που έχουν υφάνει έναν ιστό συνέργειας που "έζησε" την χώρα για πολλές πολλές δεκαετίες.

Οι νεοφιλελεύθεροι θέλουν να διαλυθεί τελείως αυτός ο ιστός και η ενδογενής επιχειρηματικότητα και οι ελεύθεροι επαγγελματίες να γίνουν υπάλληλοι των υπεραγορών προϊόντων και υλικών που θα επενδύσουν στην χώρα: έτσι βλέπουν την ανάπτυξη - με κατάλυση της παραγωγικής ανεξαρτησίας, πλήρη εξάρτηση από τις πολυεθνικές και σίγαση της όποιας παραγωγής τοπικής προστιθέμενης αξίας. Η τρόικα δουλεύει για τα συμφέροντα του νεοφιλελευθερισμού την ώρα που στην ΕΕ, παλεύουν να αυξήσουν το ποσοστό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στις οικονομίες τους...

Εμείς τι κάνουμε;

Η αδήλωτη εργασία έχει πολλούς και ισχυρούς λόγους που μέσα στην κρίση βρίσκεται και παραμένει σε υψηλότατα επίπεδα.

Και δεν είναι οι ίδιοι λόγοι που την χαρακτήριζαν προ κρίσης: τότε ήταν απλά εκμετάλλευση του εργαζομένου για να έχει η επιχείρηση μεγαλύτερα κέρδη. Θυμόμαστε όλοι και όλες την εκμετάλλευση των στρατιών των οικονομικών μεταναστών που αδήλωτοι και ανασφάλιστοι έχτιζαν την "ισχυρή Ελλάδα" του Σημίτη. Στα εργοτάξια των Ολυμπιακών, των εθνικών οδών, των λιμανιών κλπ τα πούλμαν με τους πακιστανούς εργάτες και τους αλβανούς τεχνίτες πήγαιναν και ερχόντουσαν χωρίς οι επιθεωρητές εργασίας να παίρνουν χαμπάρι ή οι έλεγχοι ήταν περιέργως πως "γνωστοποιημένοι" στα εργοτάξια. Την ίδια στιγμή τα σπίτια των φτωχότερων ελλήνων φτιαχνόντουσαν πάλι με αδήλωτη εργασία και "συμφωνίες κυρίων" ανάμεσα σε έλληνες πολίτες και μετανάστες - όσο και αν συχνά από δίπλα ανθούσαν τα παρατράγουδα της στυγνής εκμετάλλευσης από πλούσιους συμπολίτες μας που έγιναν έτσι ακόμη πιο πλούσιοι.

Σήμερα στην θέση των μεταναστών βρίσκονται οι άνεργοι έλληνες και ξένοι πρώην εργαζόμενοι. Έχουν μεγάλη ανάγκη για δουλειά και όταν βρίσκεται κάποιο μεροκάματο, κανείς δεν συζητά για ασφάλιση.

Όχι ότι και εδώ δεν ανθεί η εκμετάλλευση από τους επιτήδειους που ζητούν από τον εργαζόμενο να πληρωθεί ελάχιστα και πολύ κάτω από το ελάχιστο ημερομίσθιο/μισθό και βέβαια χωρίς ασφάλιση.

Όμως στις περισσότερες περιπτώσεις ο μικρός εργοδότης είτε δεν έχει αρκετή δουλειά για να προσλάβει έναν ακόμη εργαζόμενο οπότε για να απασχολήσει κάποιον πρέπει να ο "ισολογισμός" οφέλους/κόστους να είναι μηδενικός είτε δεν αντέχει να καταβάλει μαζί με την νόμιμη σε ύψος αμοιβή και την ασφάλιση - και ο εργαζόμενος επίσης, αν καταφέρει να βρει μεροκάματο με κανονική αμοιβή, δεν θέλει να το χάσει ζητώντας και ασφάλιση.

Έτσι το ποσοστό των αδήλωτων εργαζομένων καλπάζει ως ποσοστό στους ελάχιστους που σε αυτήν την χώρα βρίσκουν ακόμη κάποια δουλειά.

Να σημειώσουμε εδώ ότι τουλάχιστον οι μισοί ασφαλισμένοι στον ΟΑΕΕ ελεύθεροι επαγγελματίες δεν αντέχουν να καταβάλλουν τις ασφαλιστικές εισφορές τους δλδ οι ίδιοι εργάζονται ανασφάλιστοι/ες...

Γι αυτό ας τελειώνουμε με τον στρουθοκαμηλισμό πάνω στο ζήτημα της ανασφάλιστης εργασίας:
  • Ναι πρέπει να υπάρχουν αυστηροί έλεγχοι και πρόστιμα για να αντιμετωπισθεί η εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας από τους επιτήδειους εκβιαστές που βρίσκουν ευκαιρία να ρίξουν το μεροκάματο στα τάρταρα.
  • Αλλά ταυτόχρονα να γίνει σεβαστή έστω προσωρινά με κάποιο τρόπο, η συμφωνία εργαζόμενου εργοδότη στις μικρές επιχειρήσεις που σέβεται το νόμιμο ύψος της αμοιβής αλλά αδυνατεί να προσθέσει στο κόστος την ασφάλιση - για τον μικρό "εργοδότη" (" " γιατί έχουν χάσει το νόημά τους πλέον κάποιες έννοιες) η σχέση αυτή του επιτρέπει την επιβίωση της "ημιατομικής" ή "ημιοικογενειακής" μικρής επιχείρησης σε συνθήκες πολέμου - για τον εργαζόμενο την επιβίωση του ίδιου-της ίδιας και της οικογένειάς τους.
Εδώ και ο εργοδότης και ο εργαζόμενος είναι ανασφάλιστοι: ο μεν πρώτος αφού αδυνατεί να πληρώσει τον υποχρεωτικό ΟΑΕΕ του, ο μεν δεύτερος γιατί είναι αδήλωτος...


Η επιβίωση του ιστού των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέχρι την ανάκαμψη της οικονομίας είναι καθοριστική για το μέλλον της χώρας και κυρίως για την δυνατότητά της να ανασυγκροτηθεί από την κρίση ενδογενώς και όχι εξαρτώμενη απόλυτα από την όρεξη των επενδυτών και τις διεθνείς κρίσεις και συρράξεις. Οι επενδύσεις ανεβάζουν μια οικονομία που έχει βάση εθνική - αλλιώς αποτελούν μια περαστική αρπαχτή και δεν αφήνουν τίποτα πίσω.

Σήμερα οι συνθήκες είναι εντελώς έκτακτες, συνθήκες πολέμου στην εργασία. Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι ιδέες των νεοφιλελεύθερων για εξοντωτικά οριζόντια πρόστιμα για αδήλωτη εργασία σε μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις υποκρύπτουν ένα πράγμα: την εξόντωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της χώρας και την αποσάθρωση του απομένοντος ιστού των Μμ ελεύθερων επαγγελματιών (95% της οικονομίας) που κρατά την χώρα ζωντανή με την παραγωγή προστιθέμενης αξίας και όσους φόρους μπορεί παρόλα αυτά να καταβάλει και που εξασφαλίζει μια ισχυρή βάση ανάκαμψης και ανασυγκρότησης μετά τα μνημόνια και το κούρεμα του χρέους.

Γι αυτό και η αριστερά, που βρίσκεται στην πλευρά των εργαζομένων, του σημερινού προλεταριάτου των αυτοαπασχολούμενων, μικρών ελεύθερων επαγγελματιών και των απασχολούμενων σε αυτούς συνεργατών τους πλέον (και όχι "εργαζομένων" με την κλασική έννοια του όρου), δεν μπορεί να επιτρέψει αυτήν την υποκρισία να βρει εφαρμογή και να καταστρέψει τις κοινοτιστικές σχέσεις εργασίας και παραγωγής που διαμορφώνονται μέσα στην κρίση. Δεν μπορεί να επιτρέψει στους νεοφιλελεύθερους της τρόικας και των κομμάτων που την στηρίζουν, να εξοντώσει την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα με τυφλά πρόστιμα δήθεν για την αδήλωτη εργασία την στιγμή όταν οι ίδιοι οι προσφέροντες εργασία εργάζονται ανασφάλιστοι.

Θυμίζουμε εδώ την σύγκρουση Στρατούλη-Βρούτση για το θέμα πριν ένα χρόνο και που παραδόξως αυτός που υποχώρησε ήταν ο τότε υπουργός εργασίας και σήμερα υπεραριστερός αντιπολιτευόμενος...

Σήμερα στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα η κυβέρνηση κινείται γενικά στην σωστή κατεύθυνση και το εξοντωτικό πρόστιμο όχι μόνο δεν θα διπλασιαστεί αλλά θα καταργηθεί και εκείνο των 10.550 ευρώ του υπουργού Βρούτση της συγκυβέρνησης ΝΔΠΑΣΟΚ. Διαβάζουμε: "Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, μεταξύ των προτάσεων αυτών περιλαμβάνεται τόσο η κλιμάκωση των προστίμων, ανάλογα με το αν διαπιστώνεται ή όχι υποτροπή, ενώ οι ποινές θα συνδυάζονται με κίνητρα για να προσλαμβάνει ο εργοδότης τον αδήλωτο εργαζόμενο με νόμιμο τρόπο. Το νέο γενικό πρόστιμο εξετάζεται να είναι κοντά στα 3.500 ευρώ, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με το πλήθος και το ποσοστό των αδήλωτων εργαζομένων που εντοπίζονται, τη συχνότητα με την οποία εντοπίζονται παραβάσεις στην ίδια επιχείρηση κ.ά." (*)

Θα πρέπει όμως να υπάρξει και ένας σαφής διαχωρισμός ακόμη μεταξύ κακόπιστα αδήλωτης εργασίας από εργοδότες που οι ίδιοι ασφαλίζουν τον εαυτό τους και αδήλωτης εργασίας σε εργοδότη που ο ίδιος είναι τύποις ασφαλισμένος (ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ κλπ) αλλά πρακτικά ανασφάλιστος από πραγματική αδυναμία καταβολής εισφορών: στην πρώτη περίπτωση υπάρχει δόλος, εκβιασμός και σαν αποτέλεσμα εκμετάλλευση ενώ στην δεύτερη συνεργασία επιβίωσης μεταξύ εργαζομένου και "εργοδότη" μη δυνάμενων και των δυο να ασφαλιστούν λόγω οικονομικής αδυναμίας.

Στη δεύτερη περίπτωση άλλωστε το επιπλέον εισόδημα που παράγεται για τον ανασφάλιστο εργοδότη μέσω της αδήλωτης εργασίας του εργαζομένου του, φορολογείται μέσω της τιμολόγησης της εργασίας/προϊόντος/υπηρεσίας και μάλιστα επιπλέον εφόσον δεν μειώνεται κατά τα έξοδα ασφάλισης - ο δε εργαζόμενος επιβιώνει καταναλώνοντας προϊόντα και υπηρεσίες τα οποία επιβαρύνονται με ΦΠΑ, άρα συμβάλλει και εκείνος στους φόρους.

Με αυτήν την κοινωνική πραγματιστική διάκριση και μακριά από δογματισμούς μεταξύ πλέον ασαφών εννοιών εργαζομένου και εργοδότη στις μικρές επιχειρήσεις, και με οργανωμένη εποπτεία της αγοράς εργασίας αντί τυφλών εξοντωτικών προστίμων, θα διαφυλαχθεί σε έκτακτες συνθήκες η βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων και των εχόντων ανάγκη κάποιας προσωρινής εργασίας ανθρώπων μέχρι να ξεπεραστεί η κρίση.


η αριστερή στρουθοκάμηλος





(*) Πηγές πληροφοριών:

1. Διοικ. Πρωτ. Λάρισας απόφαση 153/4.3.2016 Ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου Σ.ΕΠ.Ε. για αδήλωτο εργαζόμενο  

2. Πρόστιμο 20.000 ευρώ για την αδήλωτη εργασία ζητούν οι θεσμοί /Καθημερινή http://www.kathimerini.gr/851594/article/oikonomia

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2015

Άνεργοι των 50+ και κατεστραμμένοι μικρομεσαίοι: οι "αόρατοι άνθρωποι"


Ένα άρθρο για την κοινωνική και οικονομική διάσταση του φαύλου κύκλου καταστροφής των παραγωγικών δυνάμεων σε συνθήκες κρίσης, βασικό σκέλος των οποίων είναι το ανθρώπινο δυναμικό, του οποίου το εμπειρότερο κομμάτι απαξιώνεται με συνέπεια να επαναλαμβάνεται ο ίδιος κύκλος της κρίσης και της καταστροφής.

του Γιώργου Φλωρά
Μέλους του Δ.Σ. του Ε.Ε.Α.

Οι παλιότεροι θυμόμαστε την τηλεοπτική σειρά «ο Αόρατος Άνθρωπος» που αποτελούσε μεταφορά στην οθόνη του ομότιτλου βιβλίου τρόμου και επιστημονικής φαντασίας, του Χέρμπερτ Γουέλς, του 1897. Η νουβέλα αφηγείτο την ιστορία του επιστήμονα της Χημείας Γκρίφιν, που ανακαλύπτει τη μυστική συνταγή που θα τον κάνει αόρατο. Ο Γκρίφιν δοκιμάζει τη συνταγή με επιτυχία και για λίγο κυκλοφορεί πότε αόρατος και πότε μεταμφιεσμένος με επιδέσμους, γυαλιά και γάντια ανάμεσα στους συνανθρώπους του. Κάποια στιγμή όμως ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να γίνει ξανά ορατός, κάτι που τον οδηγεί στην τρέλα και τελικά στο θάνατο.

Στην Ελλάδα σήμερα ζούμε, σε ζωντανή μετάδοση, μια επανάληψη της νουβέλας του Γουέλς. Οι σύγχρονοι «Αόρατοι Άνθρωποι» είναι δυο τεράστιες κατηγορίες συνανθρώπων μας, ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ 50+ ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.
Η ύπαρξη τους είναι δεδομένη. Στην αρχή ήταν ένα στατιστικό δείγμα. Οι άνεργοι 50+ πάντα αποτελούσαν ένα «προβληματικό» θέμα για κάθε Κυβέρνηση. Το αντιμετώπιζαν με στοχευμένες πολιτικές ενίσχυσης της απασχόλησης τους. Τότε όμως λειτουργούσε η Οικονομία και, από εδώ-από εκεί, λύσεις βρισκόντουσαν.
Σήμερα που έχει καταρρεύσει το σύμπαν, οι άνεργοι των 50+ έχουν μετατραπεί σε «Αόρατους Ανθρώπους».
Η Πολιτεία κάνει ότι δεν τους βλέπει. Ασχολείται συστηματικά με την ανεργία των νέων (που είναι πραγματικά μεγάλη) αλλά τους 50+ που είναι, πλέον, μακροχρόνια άνεργοι, τους αντιμετωπίζει με αδιαφορία.

Οι επιχειρήσεις που έχουν επιβιώσει από την λαίλαπα, ούτε θέλουν να ακούσουν για έναν ή μια 50άρη που αναζητεί εργασία. Τους είναι αδιάφορη η εμπειρία που κουβαλάει. Τους απασχολεί ένα μόνο πράγμα, η απασχόληση ενός νέου με 350€-500€ μηνιάτικο. Ακόμα δε και όταν ο άνεργος των 50+ δεχτεί να εργαστεί με μια τόσο χαμηλή αμοιβή, η απάντηση είναι ΟΧΙ. Και είναι όχι γιατί ο 50+ έχει αυξημένες οικογενειακές υποχρεώσεις, γνωρίζει πολύ περισσότερα από την ζωή, άρα η διαχείριση του καθίσταται δυσκολότερη (όχι κακόπιστα πάντα) και είναι δεδομένο ότι οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες (που πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν), όταν ο εργοδότης είναι «κακός» δεν θα περάσουν εύκολα στον 50+.

Ακούω διαφημίσεις των «τραπεζών που μας αγαπάνε», όπου ασταμάτητα μιλάνε ότι «βοηθάμε τους νέους να κάνουν τις δικές τους επιχειρήσεις, γιατί οι νέοι είναι το μέλλον». Οι τράπεζες αρνούνται την κοινή λογική που αποδεικνύει ότι ο έμπειρος 50+ μπορεί να μην είναι ο «καθαρός από τον Τειρεσία Νέος» αλλά η πιθανότητα επιτυχίας τους σε ένα επιχειρηματικό εγχείρημα είναι πολλαπλάσια από τον νέο. Αρνούνται την λογική ότι ο συνδυασμός του νέου με τον έμπειρο βγάζει θεαματικά αποτελέσματα. Αρνούνται την πραγματικότητα που λεει ότι παρότι έχουμε 60% ανεργία στους νέους, νέες δουλειές δεν έρχονται από αυτούς.

Ανάλογα συμβαίνει και με τους άλλους Αόρατους Ανθρώπους, τους Μικρομεσαίους που καταστράφηκαν λόγω της κρίσης. Πτώχευσαν και έχουν οικονομικές υποχρεώσεις που αδυνατούν να εξοφλήσουν. ΟΑΕΕ, Εφορία, τράπεζες κλπ. Η Πολιτεία κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα και θεωρεί ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι λαμόγια, έχουν τα χρήματα και δεν πληρώνουν. Επικρατεί μια ηλίθια λογική που λεει: στο παρελθόν είχες κέρδη, κόψε τον λαιμό σου να πληρώσεις.

Συνεπώς ορθώνονται ανυπέρβλητα τείχη και ο κατεστραμμένος δεν μπορεί να κάνει μια νέα εκκίνηση. Ένα απλό παράδειγμα της φασίζουσας νοοτροπίας. Αυτή η αθλιότητα που λέγεται ΟΑΕΕ αρνείται παρανόμως να δώσει σε οφειλέτη μια απλή βεβαίωση ότι είναι ασφαλισμένος στον ΟΑΕΕ (όχι ασφαλιστική ενημερότητα). Αποτέλεσμα αυτής της άρνησης είναι ο μικρομεσαίος να μην μπορεί να ξεκινήσει μια νέα επαγγελματική δραστηριότητα ώστε να αποκτήσει και πάλι εισόδημα και να αρχίσει να πληρώνει τις υποχρεώσεις του.

Μιλάει η Πολιτεία σύσσωμη για τις «υγιείς επιχειρήσεις» και για την ανάγκη προστασίας τους. Εκφράζω μια απορία. Όταν ένας άνθρωπος παύει να είναι υγιής, ασθενεί, τί κάνει τότε η Πολιτεία; Σπεύδει να τον βοηθήσει να γίνει και πάλι υγιής, χτίζει Νοσοκομεία, παρέχει περίθαλψη. Θα ακουγόταν τρελό η Πολιτεία να έλεγε: αν αρρωστήσεις, δεν σε περιθάλπω, ψάξε να βρεις γωνία να πεθάνεις. ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙ όμως στους κατεστραμμένους μικρομεσαίους. Και μαζί με την Πολιτεία συνδράμει και η Κοινωνία. Μεγάλο μέρος της «υγιούς» Κοινωνίας αποδέχεται ότι οι «μη υγιείς» επιχειρηματίες πρέπει να μείνουν στο περιθώριο, ΑΡΚΕΙ ΦΥΣΙΚΑ ΝΑ ΜΗΝ τους ενοχλήσουν στο μέλλον.

Αν οι συνέπειες ήταν απλά οικονομικές θα φώναζα λιγότερο. Όμως σπίτια διαλύονται, άνθρωποι πέφτουν σε κατάθλιψη, εγκεφαλικά και καρδιακά επεισόδια σε έξαρση, παιδιά μεγαλώνουν με τις οικογένειες τους σε σοβαρή κρίση (άρα μελλοντικές προβληματικές προσωπικότητες), άνθρωποι αυτοκτονούν. Είναι τυχαίο ότι οι αυτοκτονίες αυξάνονται στις ηλικίες 50+;

Η αποστροφή της Κοινωνίας στην ανεργία των 50+ και στην καταστροφή των Μικρομεσαίων λαμβάνει διαστάσεις Κοινωνικού Ρατσισμού. Η άμεση αναστροφή της κατάστασης αυτής δεν είναι απλά ανθρώπινη υποχρέωση, είναι προς το συμφέρον όλων. 

Αν τους «υγιείς» τους απασχολεί μόνο το οικονομικό θέμα (ως κίνητρο για να δράσουν για ένα ζήτημα) τότε τους διαβεβαιώνω ότι η ενεργοποίηση των 50+ και των κατεστραμμένων μικρομεσαίων, ΤΩΝ ΑΟΡΑΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ δηλαδή, θα αποδώσει υπερπολλαπλάσια στην Οικονομία σήμερα από το να παρακαλάμε τους ξένους να έρθουν να επενδύσουν στην χώρα μας.


πηγή Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014

Τι διαφορετικό προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για την ανεργία;

Η προοπτική που ήδη διαφαίνεται να αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους συμμάχους του την κυβερνητική διαχείριση, κάνει άμεσα ενδιαφέρουσες τις προτάσεις του και την ενδεχόμενη αποτελεσματικότητά τους στα φλέγοντα ζητήματα της χρεοκοπημένης οικονομίας μας, με πρώτο αυτό της ανεργίας. Ενθαρρυντική είναι η ολιστική σκοπιά στην αντιμετώπισή της που περιλαμβάνει τις ΜμΕ, τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, την αυτοδιοίκηση, κάποιους απαραίτητους διορισμούς στο Δημόσιο, τον ΟΑΕΔ αλλά και την αλληλέγγυα οικονομία: (ΑΣ)

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η πρόκληση της ανεργίας

της Μαρίας Καραμεσίνη*
(Το άρθρο αυτό συνοψίζει τη λογική και τις κατευθύνσεις του "Σχεδίου Δράσης του ΣΥΡΙΖΑ για την καταπολέμηση της ανεργίας", που δόθηκε για κοινωνική διαβούλευση)
Η τριπλή πρόκληση - το πολιτικό στοίχημα - η τριπλή απάντηση

Κάθε σοβαρή απάντηση στο ερώτημα τι πρέπει και τι μπορεί να κάνει μια αριστερή κυβέρνηση για την ανεργία οφείλει προκαταβολικά να αποσαφηνίσει το είδος της πρόκλησης που αυτή θα κληθεί να αντιμετωπίσει, εφόσον πάρει τη λαϊκή εντολή. 
Η πρόκληση στην προκειμένη περίπτωση είναι τριπλή και συνίσταται 
  • α) στην πρωτοφανή κλίμακα της ανεργίας,
  • β) στη γρήγορη ποιοτική της μετάλλαξη από κυκλική σε διαρθρωτική, λόγω της εξάπλωσης της μακροχρόνιας ανεργίας, 
  • γ) στα αίτιά της, που δεν είναι μια παροδική ύφεση, αλλά η συρρίκνωση του παραγωγικού ιστού της χώρας. 
Στην Ελλάδα σήμερα η ανεργία έχει ξεπεράσει το επίπεδο των ΗΠΑ στη Μεγάλη Ύφεση του 1930, μακροχρόνια ανεργία βιώνει το 72% των ανέργων, ενώ 42% των ανέργων είναι άνεργοι για πάνω από δύο χρόνια. Ο αριθμός αυτών που κινδυνεύουν να μην επιστρέψουν ποτέ πια στην απασχόληση συνεχώς διευρύνεται.

Το πολιτικό στοίχημα για το ΣΥΡΙΖΑ είναι να επιτύχει σε σύντομο διάστημα αισθητή αποκλιμάκωση της ανεργίας -ιδίως της μακροχρόνιας- δίνοντας μεγάλη ώθηση στην απασχόληση, ταυτόχρονα με την αναβάθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων και αποδοχών των εργαζομένων, εν μέσω της πιο βαθιάς και δομικής κρίσης της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού καπιταλισμού.

Στην τριπλή πρόκληση της ανεργίας, η απάντηση είναι τριπλή: 
  • ισχυρή ώθηση της εσωτερικής ζήτησης (σοκ ζήτησης), 
  • άμεση δημιουργία θέσεων απασχόλησης (σοκ απασχόλησης), 
  • μεγάλης κλίμακας επενδύσεις (επενδυτικό σοκ). 
Η απάντηση απαιτεί τη συνέργεια της οικονομικής και της κοινωνικής πολιτικής με την πολιτική απασχόλησης.

Ώθηση της ζήτησης και μέτρα για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κοινωνική οικονομία, νέους αγρότες

Αφετηρία της απάντησης του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόκληση της ανεργίας είναι το σταμάτημα της λιτότητας και των απολύσεων στο Δημόσιο και η ανάσχεση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα με ακύρωση του Μνημονίου και επαναφορά της προστατευτικής νομοθεσίας για τις απολύσεις. 
Έπεται η πυροδότηση της οικονομικής ανάκαμψης με 
α) μέτρα αναδιανομής του εισοδήματος υπέρ των λαϊκών τάξεων και στρωμάτων (επαναφορά κατώτατου μισθού και επιδόματος ανεργίας, κατάργηση άδικων φόρων και κοινωνικά δίκαιη αναμόρφωση της φορολογίας, ρύθμιση χρεών υπερχρεωμένων νοικοκυριών κ.λπ.) που ενισχύουν τη λαϊκή κατανάλωση και τη ζήτηση στην οικονομία 
β) μέτρα αποκατάστασης του δανεισμού των ιδιωτικών επιχειρήσεων
γ) ειδικό πακέτο μέτρων στήριξης των ΜμΕ που αποτελούν την κύρια πηγή αύξησης της απασχόλησης σε κάθε οικονομία (ρύθμιση επιχειρηματικών δανείων, κεφαλαιοποίηση οφειλών σε ασφαλιστικούς φορείς, φορολογικά μέτρα κ.λπ.).

Ο συνδυασμός αύξησης της λαϊκής κατανάλωσης και η εφαρμογή του πακέτου μέτρων στήριξης των ΜΜΕ, που σήμερα ανέρχονται σε 610.000, αναμένεται να οδηγήσει σε 200-300 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Ταυτόχρονα, η ολοκληρωμένη στήριξη της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας -με θεσμικά και οικονομικά μέτρα- καθώς και η αναμόρφωση της πολιτικής για τους νέους αγρότες θα δημιουργήσει επιπλέον θέσεις εργασίας στην οικονομία.

Ώθηση της απασχόλησης με άμεση δημιουργία θέσεων εργασίας

Η οικονομική ανάκαμψη δεν μπορεί από μόνη της να μειώσει γρήγορα την ιστορικών διαστάσεων ανεργία και πολύ λίγο τη μακροχρόνια ανεργία, εφόσον ως γνωστόν οι εργοδότες αποφεύγουν να προσλαμβάνουν μακροχρόνια άνεργους όταν υπάρχει μεγάλος εφεδρικός στρατός εργασίας. 
Γι' αυτό χρειάζεται ένα «σοκ απασχόλησης» κατά τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης, που θα στηρίζεται σε δύο πυλώνες. 
  • Ο πρώτος αντιστοιχεί σε ένα λογικό αριθμό προσλήψεων μόνιμου προσωπικού στον δημόσιο τομέα για την ενίσχυση τομέων προτεραιότητας του (κοινωνικού) κράτους, σύμφωνα με το σχέδιο διοικητικής μεταρρύθμισης του κράτους του ΣΥΡΙΖΑ και ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες της κυβέρνησης. 
  • Ο δεύτερος πυλώνας περιλαμβάνει μεγάλης κλίμακας προγράμματα επιδοτούμενης απασχόλησης μακροχρόνια ανέργων, ανέργων σε νοικοκυριά με ανήλικα παιδιά και κανέναν εργαζόμενο και ομάδων ανέργων με μεγάλες δυσκολίες πρόσληψης από τον ιδιωτικό τομέα, που θα σχεδιαστούν και θα υλοποιηθούν από τις περιφέρειες και τους δήμους σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ.
Οι προσλήψεις στον δημόσιο τομέα και τα ειδικά προγράμματα απασχόλησης μεγάλης κλίμακας κατά τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης, θα μειώσουν και δευτερογενώς την ανεργία, αυξάνοντας το εισόδημα στα νοικοκυριά ανέργων, τη ζήτηση στην οικονομία και άρα την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Προτεραιότητα η καταπολέμηση της μακροχρόνιας ανεργίας - ο κομβικός ρόλος της Αυτοδιοίκησης

Το πρώτο στοίχημα των προγραμμάτων απασχόλησης είναι να παρέχουν στους ανέργους σύμβαση ικανοποιητικής διάρκειας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και, μετά τη λήξη της σύμβασης, πρόσβαση σε επίδομα ανεργίας και προοπτική εργασιακής/επαγγελματικής ένταξης στον ιδιωτικό, δημόσιο ή κοινωνικό τομέα της οικονομίας. 

Το δεύτερο στοίχημα είναι να συνδυάσουν την επιτακτική ανάγκη άμεσης απασχόλησης των ανέργων με την κάλυψη αναγκών κοινωνικής αναπαραγωγής και παραγωγικής ανασυγκρότησης σε τοπικό και ...

Παρασκευή 25 Απριλίου 2014

Για ένα ελληνικό New Deal - 2 (#και όμως, υπάρχει λύση για την ανεργία)

Και όμως, υπάρχει λύση για την ανεργία


του Γιώργου Ιωαννίδη*

Γνωρίζουμε ότι η χώρα μας διατηρεί το θλιβερό πρωτείο του υψηλότερου ποσοστού ανεργίας στην Ευρωζώνη το οποίο προσεγγίζει το 30%. Δεν χρειάζεται, επίσης, να επιχειρηματολογήσουμε επί μακρόν για το ότι δεν υπάρχει οικονομία που να θεωρείται σταθεροποιημένη με τόσο υψηλό ποσοστό ανεργίας.

Παρά ταύτα, τα μέτρα που προτείνονται από την κυβέρνηση για την καταπολέμηση της ανεργίας δεν διαφέρουν σε τίποτα από όσα εφαρμόζονται τα τελευταία 15 χρόνια, δηλαδή δεν ανταποκρίνονται στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία και αγορά εργασίας.
Εξαιρώντας τις απόψεις των φονταμενταλιστών του ανύπαρκτου "τέλειου και ανόθευτου ανταγωνισμού", που θέλουν την ανεργία να μειώνεται μέσα από την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων ή/και μέσω της περαιτέρω μείωσης των μισθών, όλοι οι υπόλοιποι συμφωνούν ότι η μείωση της ανεργίας απαιτεί επενδύσεις και υποστήριξη της επιχειρηματικότητας. Βέβαια, αν η διαπίστωση αυτή μοιάζει προφανής, δεν είναι καθόλου προφανές πώς η ελληνική δημόσια διοίκηση θα αποτελέσει στήριγμα για την κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνη επιχειρηματικότητα.
Δυστυχώς, όμως, τα προβλήματα σήμερα δεν σταματούν εκεί. Οι ιδιωτικές επενδύσεις δεν θα μπορέσουν να μειώσουν την ανεργία τόσο και όσο γρήγορα απαιτείται, αφενός διότι το εργασιακό τους αποτύπωμα παρουσιάζει πάντα μια χρονική υστέρηση, αφετέρου διότι οι ιδιωτικές επενδύσεις κατακρημνίστηκαν λόγω της ύφεσης και θα χρειαστούν χρόνο ώστε να ανακάμψουν (17,8 δις ευρώ το 2013 έναντι 44,2 δις το 2008). Μοιάζει να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Δεν είναι όμως έτσι.

Την τελευταία διετία στο Παρατηρητήριο Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ δύο διαφορετικές ερευνητικές ομάδες έχουν καταπιαστεί με το ίδιο περίπου πρόβλημα: πώς μπορεί να μειωθεί γρήγορα το ποσοστό ανεργίας και τι απαιτεί μια τέτοια παρέμβαση; Η πρώτη ομάδα είναι εγχωρία, η δεύτερη εδρεύει στο διεθνώς αναγνωρισμένο Levy Institute της Νέας Υόρκης. Τα αναλυτικά αποτελέσματα της έρευνας θα παρουσιαστούν εντός των επομένων μηνών, αλλά κάποια προκαταρκτικά πορίσματα μπορούν να παρουσιαστούν από τώρα.[1]
Η απάντηση στο ερώτημα εάν η ανεργία μπορεί να μειωθεί άμεσα είναι ένα απερίφραστο "ναι". Ναι, είναι και οικονομικά εφικτό και ρεαλιστικό να τεθεί ως στόχος η μείωση του ποσοστού ανεργίας κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες εντός των επόμενων τριών ετών. Θα περιοριστώ στα οικονομικά στοιχεία της πρότασης.
Η μείωση του ποσοστού ανεργίας κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες απαιτεί τη δημιουργία περίπου 500.000 θέσεων εργασίας στο σύνολο της οικονομίας.

Δεδομένων των πολλαπλασιαστών απασχόλησης της ελληνικής οικονομίας, η επίτευξη του στόχου απαιτεί την ενεργοποίηση ενός προγράμματος απασχόλησης 350.000 θέσεων εργασίας. Οι υπόλοιπες 150.000 θέσεις θα δημιουργηθούν από τον ιδιωτικό τομέα ως αποτέλεσμα της αύξησης της ζήτησης που θα προκαλέσει το επιπλέον εισόδημα των νοικοκυριών (αυτή είναι η δευτερεύουσα απασχόληση του πολλαπλασιαστή απασχόλησης του προγράμματος). Επισημαίνεται ότι αυτή η εκτίμηση δεν περιλαμβάνει τις θέσεις εργασίας που θα δημιουργήσει ο ιδιωτικός τομέας ούτως ή άλλως (δηλαδή εάν δεν υπήρχε το πρόγραμμα).

Για τη χρηματοδότηση του προγράμματος απαιτούνται περίπου οκτώ (8) δις ευρώ σε βάθος πενταετίας. Τα τρία (3) δις θα προέλθουν από το ίδιο το πρόγραμμα, δηλαδή από τα αυξημένα φορολογικά έσοδα λόγω της ενίσχυσης οικονομικής δραστηριότητας που θα προκαλέσει το πρόγραμμα απασχόλησης (τα έσοδα αυτά αφορούν κυρίως έσοδα ΦΠΑ από την αυξημένη κατανάλωση και δευτερευόντως φορολόγηση κερδών). Επιπλέον δύο (2) δις θα προέλθουν από τα χρήματα που ούτως ή άλλως θα δαπανήσουμε για προγράμματα απασχόλησης την ίδια περίοδο (βάσει του νέου ΕΣΠΑ).

Για την κάλυψη των υπόλοιπων τριών (3) δις η βασική ιδέα είναι απλή. Να υπάρξει ρύθμιση βάσει της οποίας κάθε ευρώ που προέρχεται από την ...

Τρίτη 22 Απριλίου 2014

Για ένα ελληνικό New Deal (#απαραίτητο εδώ και τώρα για την αξιοποίηση των αναπόφευκτων επόμενων αναδιαρθρώσεων του χρέους)



Για την ταυτόχρονη αντιμετώπιση της ανεργίας, της ύφεσης και του χρέους

του Γιώργου Ιωαννίδη, οικονομολόγου* 
Μας χρειάζεται μία κιβωτός απασχόλησης που θα αποκλιμακώσει άμεσα το ποσοστό ανεργίας, έως ότου αρχίσουν να αποδίδουν οι επενδύσεις, και που ταυτόχρονα θα δώσει ώθηση στην εσωτερική ζήτηση, που και αυτή ευνοεί τις επενδύσεις. Μία κιβωτός απασχόλησης που θα δημιουργήσει δουλειές για τους νέους ανθρώπους. Δουλειές που θα είναι χρήσιμες για την κοινωνία, προωθητικές για την οικονομία και δημιουργικές για τους ίδιους.
Το ζήτημα του χρέους

Είναι κοινή πλέον παραδοχή ότι η υφιστάμενη δομή του ελληνικού χρέους δεν είναι βιώσιμη. Αφενός διότι απαιτούνται πολύ υψηλές δαπάνες εξυπηρέτησης για τα επόμενα δύο έτη (2014-2015), αφετέρου διότι προβλέπονται υπέρογκες δαπάνες για την περίοδο μετά το 2020 (βλ. πίνακα 1). 

Τα παραπάνω οδηγούν στην κοινή παραδοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων ότι απαιτείται κάποιου τύπου αναδιάρθρωση του χρέους. Εάν θα είναι κούρεμα, μετακύλιση ή ό,τι άλλο, είναι μια σημαντική πλην όμως τεχνική συζήτηση.


Όπως και να έχει, οι διεθνείς συσχετισμοί υποδεικνύουν ότι η αναμενόμενη αναδιάρθρωση δεν θα είναι η τελευταία. Το πιο πιθανό είναι ότι το ζήτημα του χρέους θα συνεχίσει να μας απασχολεί για πολλά χρόνια. 

Με αυτό το δεδομένο, η ελληνική κυβέρνηση αντί να επιδιώξει κάποιου τύπου «τελική λύση» –που δεν πρόκειται να έλθει– είναι καλύτερο να στοχεύσει στη μεγιστοποίηση του αναπτυξιακού αποτελέσματος της αναδιάρθρωσης. Δηλαδή, πρέπει να στοχεύσει στην ελαχιστοποίηση των δαπανών εξυπηρέτησής του χρέους κατά την επόμενη πενταετία προκειμένου να απελευθερωθούν πόροι για επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας. Έτσι σε λίγα χρόνια, όταν αισίως η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας θα είναι καλύτερη, η επόμενη κυβέρνηση να μπορέσει να διαπραγματευτεί μια νέα αναδιάρθρωση από καλύτερη θέση.




Πίνακας 1: Δαπάνες εξυπηρέτησης χρέους, 2013-2030
Έτος
Χρεολύσια
(δις €)
Τόκοι
(δις €)
Σύνολο
(δις €)
2013
12,9
5,9
18,8
2014
24,9
6,0
30,9
2015
16,0
5,9
21,9
2016
7,1
6,0
13,1
2017
7,5
6,4
13,9
2018
4,7
6,6
11,3
2019
9,9
6,6
16,6
2020
7,1
6,4
13,4
2021
7,2
11,0
18,1
2022
8,9
24,5
33,4
2023
11,2
17,6
28,7
2024
10,9
13,6
24,5
2025
8,8
9,0
17,8
2026
8,6
8,6
17,2
2027
8,5
8,2
16,7
2028
8,1
7,8
15,8
2029
7,3
7,3
14,6
2030
7,3
6,9
14,2
Πηγή: ΟΔΔΗΧ
Το ζήτημα της ανάπτυξης

Προκειμένου όμως να έλθει η ανάπτυξη πρέπει να αλλάξει και η φυσιογνωμία της οικονομικής πολιτικής. Η ακολουθούμενη πολιτική αντιμετωπίζει δύο σημαντικά προβλήματα. Κατ’ αρχήν, επιδιώκει την παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος μέσα από μία πολιτική λιτότητας χωρίς να δίνει καμία σημασία στις κοινωνικές συνέπειες (ανεργία, ύφεση, φτώχεια), κάτι που καθιστά αυτόματα το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής υφεσιακό και εχθρικό προς την κοινωνία. Κατά δεύτερο λόγο, η ακολουθούμενη πολιτική δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ανεργίας. Τέλος, το κύριο πρόβλημα της κυβερνητικής πολιτικής αφορά τις υπερβολικές εκτιμήσεις ως προς το ύψος των ιδιωτικών επενδύσεων.

Σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες ο κύριος όγκος των επενδύσεων είναι ιδιωτικές επενδύσεις. Ωστόσο, στην περίπτωση της Ελλάδας οι ιδιωτικές επενδύσεις έχουν καταβυθιστεί. Όπως βλέπουμε στον πίνακα 2,το ύψος των ιδιωτικών επενδύσεων το 2013 αναμένεται να διαμορφωθεί κοντά στα 17,8 δις ευρώ, έναντι 44,2 δις το 2008 (δηλαδή το τελευταίο έτος πριν την ύφεση). Αυτό σημαίνει ότι οι ιδιωτικές επενδύσεις μειώθηκαν κατά 59,6% και υπολείπονται κατά 136,3% του μέσου όρου των ιδιωτικών επενδύσεων της πενταετίας 2004–2009 που είναι μια περίοδος ήπιας ανάπτυξης.




Πίνακας 2: Εξέλιξη και ποσοστιαία μεταβολή ΑΕΠ και επενδύσεων (2004-2013)
ΣΥΝΟΛΟ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
τιμές
προηγ.
έτους
% μεταβολή
%
ΑΕΠ
τιμές
προηγ.
έτους
%
μεταβολή
%
ΑΕΠ
2008
53,35
-8,1%
24,0%
44,2
-10,1%
19,8%
2009
41,94
-27,2%
18,6%
32,6
-26,3%
14,4%
2010
38,51
-8,9%
17,5%
30,2
-7,4%
13,7%
2011
33,24
-15,9%
16,1%
26,7
-11,5%
12,9%
2012
26,54
-25,2%
13,6%
20,4
-23,6%
10,4%
2013
24,67
-7,6%
13,2%
17,8
-12,5%
9,5%
Μεταβολή
2008-2013
-53,8%
-59,7%
Πηγή: Κρατικοί Προϋπολογισμοί 2008-2013
Βάσει των παραπάνω, απαιτείται να γίνουν όλες οι δυνατές ενέργειες για την υποστήριξη της υπεύθυνης επιχειρηματικότητας και για την προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων, αλλά είναι απολύτως εξωπραγματικό να υποθέσουμε ότι από το 2014 και μετά οι ιδιωτικές επενδύσεις θα ...

Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2014

Αφήστε τους Ελληνες να δουλέψουν!

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου
Το ισχύον περιβάλλον της φοροεπιδρομής απαγορεύει σε οποιονδήποτε να ανοίξει επιχείρηση ή να εργαστεί σαν ελευθεροεπαγγελματίας έντιμα. Με 27% φόρο από το πρώτο ευρώ, με 4.000 αναγκαστική ετήσια εισφορά ΤΕΒΕ, και αβάσταχτο ΙΚΑ υπαλλήλων, κανείς δεν τολμά να σκεφτεί να ανοιχτεί στο επιχειρείν· οι Ελληνες κάθονται αδρανείς, παγωμένοι, και φυτοζωούν με συντάξεις γερόντων. Παγωμένοι γύρω από το ξόδι της Ελλάδας.
του Νίκου Ξυδάκη*

Τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επιβεβαιώνουν ό,τι σωρεύει η καθημερινή εμπειρία: το ρεύμα μετανάστευσης αυξάνεται εντυπωσιακά. Από το 2009 έως το 2011, η μετανάστευση Ελλήνων προς χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης αυξήθηκε κατά 170%. Το 2012, ένας στους τέσσερις Ελληνες επιθυμούσε να μεταναστεύσει μόνιμα, το 4% το σχεδίαζε για τον επόμενο χρόνο.

Μόνο στη Γερμανία, την τελευταία τριετία μετανάστευσαν 25.000 Ελληνες, πολλοί εκ των οποίων είναι γιατροί, μηχανικοί, εκπαιδευμένοι επιστήμονες και επαγγελματίες. 

Προ μηνών υπουργός του κρατιδίου Β. Ρηνανίας – Βεστφαλίας μου περιέγραφε την κατάσταση στην κοιλάδα του Ρουρ, την βιομηχανική καρδιά της Γερμανίας· πώς προσπαθούν να κάνουν πιο άνετη και ενδιαφέρουσα τη ζωή στις κωμοπόλεις της περιοχής για να προσελκύσουν εργαζόμενους στη βιομηχανία. Θέλουμε πολύ να έρθουν τεχνικοί απ’ όλη την Ευρώπη, η Γερμανία αντιμετωπίζει οξύ δημογραφικό πρόβλημα, ο πληθυσμός της γερνάει. Παρατήρησα ότι πολλοί νέοι Ελληνες αναζητούν εργασία στη Γερμανία, ιδίως οι πολυπροσοντούχοι επιστήμονες. Αχ, θέλουμε πολύ να έρθουν! απάντησε. Και η επίσης γερασμένη Ελλάδα, με το τρύπιο ασφαλιστικό σύστημα, τι θ’ απογίνει; ρώτησα. Εχετε δίκιο, αλλά τι να κάνουμε; Κι εμείς τους χρειαζόμαστε πολύ, απάντησε. Ηταν ειλικρινής και ευγενέστατη. Εργαζόταν με θέρμη για το μέλλον της πατρίδας της.

Σκέφτηκα αν συνειδητοποιούμε το μέγεθος της δημογραφικής καταστροφής, την απειλή εθνικού μαρασμού που ορθώνεται μπροστά μας. Οι Ελληνες μεταναστεύουν μαζικά για τρίτη φορά μέσα σε έναν κύκλο αιώνα: αρχές του 20ού αιώνα προς Αμερική, 1950-60 προς Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, δεκαετία 2010 προς πάσα κατεύθυνση. Την παρούσα φάση χαρακτηρίζει η φυγή ...

Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014

Το "Πρώτο Θέμα" κι ο πάτος του σεξισμού

Η "αριστερή στρουθοκάμηλος" ως γνωστόν "δεν-είναι-ΣΥΡΙΖΑ"... Έχει μάλιστα ασκήσει αυστηρότατη κριτική στις αγκυλώσεις της μη ανανεούμενης αριστεράς, γενικά, και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ειδικά επί συναπτά έτη. Το παρακάτω όμως κείμενο το συνυπογράφουμε. 
Όχι γιατί είμαστε σίγουροι/ες ότι η ριζοσπαστική αριστερά είναι απαλλαγμένη από την επιρροή ενός 35χρονου πελατειακού συστήματος ή από την σαγήνη της κομματοκρατίας ή ακόμη και την δογματική "αριστερή" αφήγηση  - το αντίθετο. Απλά ελπίζουμε στην δύναμη και τα όνειρα της νέας γενιάς για μη ενσωμάτωση στο "σύστημα", ότι κομματικό χρώμα και αν έχει αυτό. 
Και μέρος αυτού του αγώνα που δίνει σήμερα η άνεργη και μεταναστεύουσα νεολαία, είναι εκείνος ενάντια στον σεξισμό, που τώρα ειδικά, εκμεταλλευόμενος την ανθρωπιστική κρίση και την ανεργία -πανευρωπαϊκό ρεκόρ- 60% στις νέες και τους νέους, νοιώθει δυναμωμένος και αποθρασυμμένος  - τόσο ώστε να επεκτείνεται παντού προσπαθώντας να επιβάλλει τα στερεότυπα και το κοσμοείδωλό του, την σεξιστική αφήγηση του κόσμου μας που συνεπάγεται την μετατροπή των νέων κοριτσιών σε "πράγματα" και "αντικείμενα", διαθέσιμα προς κάθε εκμετάλλευση έναντι μιας δύσκολης επιβίωσης. Οι φορείς του σεξισμού είναι γνωστοί - ένας είναι και ο καταγγελλόμενος: (ΑΣ)

της Όλγα Στέφου από το left.gr

Το "Πρώτο Θέμα" είναι η φυλλάδα που δε σταματά ποτέ να σε εκπλήσσει. Εκεί που νόμιζες ότι έπιασε πάτο, εκείνη πέφτει όλο και πιο χαμηλά. 

Ο Θέμος Αναστασιάδης είναι ένας κύριος που δηλώνει δημοσιογράφος, πράγμα που θα μας άφηνε παγερά αδιάφορους, αν δεν είχε τόσο ενεργή παρουσία στην τηλεόραση και στον Τύπο. Πιστός στο ίδιο μοτίβο, γκλαμουριά, lifestyle, η αβάσταχτη ελαφρότητα του νεοναζισμού και η "γυναίκα-γλάστρα", ο κομιστής έφτιαξε "σχολή". Ειδικά γύρω από τη "γυναίκα-γλάστρα". Από το "Όλα" ως το "Πρώτο Θέμα" ήταν δυο τσιγάρα δρόμος.

Κι έτσι, η κυριακάτικη φυλλάδα, που μας έχει χαρίσει μεγάλες στιγμές αποστροφής (βλ. ρεπορτάζ από τον γάμο του χρυσαυγίτη Παναγιώταρου, στημένα ρεπορτάζ για γιαγιάδες που συνοδεύουν οι ναζί στην τράπεζα και το αποκορύφωμα, το πρωτοσέλιδο με τον δολοφονημένο από ναζί, Παύλο Φύσσα), αυτή τη φορά στοχοποιεί νεαρές γυναίκες. Και, συγκεκριμένα, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την συνδιάσκεψη για την ίδρυση της Νεολαίας του κόμματος.

Υπάρχει λόγος που στεκόμαστε στο σεξιστικό περιεχόμενο του ρεπορτάζ της Κατερίνας Φάκα. Μας εντυπωσίασε ο τρόπος που προσπαθεί να διαψεύσει την αντισεξιστική κουλτούρα της Αριστεράς. Το θέμα προδιαθέτει τον αναγνώστη εξ'αρχής: "Τα τρομερά 'μωρά' του Αλέξη". Σε πρώτο πλάνο, φωτογραφίες νεαρών κοριτσιών και, μάλιστα, όχι μόνο από τον χώρο της συνδιάσκεψης αλλά, όπως μαθαίνουμε, και από τις προσωπικές τους σελίδες. 
Η κ. Φάκα, προφανώς απαξιώντας πλήρως για την διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων, "χτίζει" σιγά-σιγά το θέμα της: Τα κορίτσια του ΣΥΡΙΖΑ είναι τα "μωρά" του Αλέξη Τσίπρα. Είναι όμορφες, είναι νέες και περιμένουν να διοριστούν... κάπου. Γιατί, φυσικά, αυτός είναι ο ρόλος κάθε γυναίκας και ειδικά της πιο νέας: Να γίνει κάποιου άντρα το "μωρό" κι αυτός, με τη σειρά του, να της εξασφαλίσει τη ζωή της. 
Η επιλογή των λέξεων στο "ρεπορτάζ" της κ. Φάκα είναι προσεκτική. Θέλει να περάσει πολύ συγκεκριμένο μήνυμα.

Το θέμα, όμως, συνεχίζει: Οι νέοι του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι "Συνιστώσες του ωραίου". Έχουν ακριβά κινητά (να συντηρηθεί κάπως και η φήμη του βολεμένου πλούσιου αριστερού) και είναι αντιφασίστες (νερό στο μύλο της θεωρίας των δύο άκρων, εξάλλου το Πρώτο Θέμα δεν είναι ακριβώς η εφημερίδα που έχει κάνει ταμπέλα της τον αντιφασισμό...). Και όλες αυτές οι διαπιστώσεις της κ. Φάκα, "στολίζονται" από φωτογραφίες κοριτσιών.

Για ποιο λόγο σχολιάζουμε το σεξιστικό περιεχόμενο του "ρεπορτάζ"; Γιατί, φυσικά, οι συνειρμοί είναι αναπόφευκτοι. 

Με την αισθητική του "Όλα", τη γυναίκα-γλάστρα του Κομιστή, τη γυναίκα που περιμένει να διοριστεί, που είναι πολύ όμορφη, άρα πολύ άβουλη. Τη γυναίκα που είναι διακοσμητική. Δεν είναι η πρώτη φορά που το "Θέμα" προσπαθεί να παρουσιάσει έτσι τις γυναίκες της Αριστεράς, χτυπώντας τις γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ. Υπενθυμίζουμε εκείνο το ρεπορτάζ με τίτλο ...

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Αντιμέτωποι με την κρίση χωρίς δίχτυ ασφαλείας (...την ώρα που το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο κάθε άλλο παρά καταρρέει! )


μαζί τα φάγαμε... 


του Μάνου Ματσαγγάνη*

Με ή χωρίς Μνημόνιο, έχουμε μπροστά μας δύσκολα χρόνια. Πολλά ή λίγα; Αυτό δεν το ξέρουμε. Αν τα πράγματα πάνε καλά, αν αντιδράσουμε δηλαδή δημιουργικά και συντεταγμένα στην κρίση (μεγάλο «αν»), η πορεία μας θα έχει σχήμα «U». Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, η πορεία μας θα έχει σχήμα «L». Σε κάθε περίπτωση, το σίγουρο είναι ότι έχουμε μπροστά μας δύσκολα χρόνια.

Το ερώτημα είναι; Πώς αντιμετωπίζουμε τις κοινωνικές συνέπειες της κρίσης;

Ας δούμε τι κάνουν οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κατ’ αρχήν, συνηθίζουμε να λέμε και να γράφουμε ότι η κρίση είναι διεθνής, πανευρωπαϊκή κτλ. Στην πραγματικότητα, οι υπόλοιπες 26 χώρες της Ε.Ε. βγήκαν από την ύφεση ήδη από τα μέσα του 2010. Στις μισές από αυτές η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται, με χαμηλότερους όμως ρυθμούς. Η δική μας κρίση είναι βαθύτερη και θα διαρκέσει περισσότερο, επειδή είναι διαφορετική.

Οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, λοιπόν, βγήκαν ή βγαίνουν από την κρίση. Διέλυσε η κρίση την κοινωνική τους συνοχή; Αυτό ισχυρίζονται, συχνά χαιρέκακα, οι εγχώριοι καταστροφολόγοι και αντιευρωπαϊστές κάθε απόχρωσης. Η πραγματικότητα δείχνει το αντίθετο: η ανεργία στην Ευρώπη αυξήθηκε πολύ λιγότερο από ό,τι στις ΗΠΑ (όπου η κρίση ήταν το ίδιο έντονη), ενώ η φτώχεια και η ανισότητα έμειναν γενικά αμετάβλητες.

Πώς το πέτυχαν αυτό;

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

Δημόσιοι υπάλληλοι και ανεργία


πελατειακή Ελλάδα: η μεταφορά πόρων
από τον ιδιωτικό στον δημόσιο τομέα...

του Τάκη Μίχα*

Η Ελλάδα παρουσιάζει ένα παράδοξο. 
Η οικονομία της έχει δυο κυρίως τομείς όπως και σε άλλα κράτη. Ο ένας είναι ο δημόσιος ο άλλος ο ιδιωτικός. 
Ο πρώτος είναι υπερχρεωμένος και δεν μπορεί να εκπληρώσει τις καθημερινές του υποχρεώσεις αν δεν δανεισθεί με προνομιακούς όρους (ΔΝΤ-ΕΕ). 
Ο δεύτερος δεν έχει αυτό το πρόβλημα - όχι στο ίδιο βαθμό τουλάχιστον - εκτός και αν του χρωστάει το δημόσιο. 
Ως εδώ τίποτα το παράξενο. 
Αυτό που είναι το παράδοξο είναι ότι ενώ ο πρώτος τομέας βρίσκεται σε κατάσταση χρεοκοπίας, ο δεύτερος είναι εκείνος που πληρώνει την νύφη. 
Έτσι, ενώ σχεδόν καμιά από τις επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα (εκπαιδευτήρια, νοσοκομεία, εκκλησίες, υπουργεία, δημοτικοί και κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί, ΔΕΚΟ κλπ) δεν έχουν κλείσει, το τελευταίο έτος έχουν κλείσει ή εγκαταλείψει την Ελλάδα πάνω απο 1500 επιχειρήσεις.

Ακόμα πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι ούτε σχεδόν ένας από τους άνω των 200.000 ανέργων σήμερα στην Ελλάδα δεν προέρχεται από τον χρεοκοπημένο δημόσιο τομέα. Αντίθετα όλοι σχεδόν προέρχονται από τον ιδιωτικό. 
Όμως ακόμα και πολλοί από αυτούς που αναγνωρίζουν την ανορθολογικότητα αυτής της κατάστασης διστάζουν να προτείνουν το προφανές βήμα δηλαδή την μείωση των δημοσίων υπαλλήλων. 
Διότι πιστεύουν ότι με το μέτρο αυτό απλά θα αυξηθεί η συνολική ανεργία και δεν θα ωφεληθεί κανένας. Όμως πόσο ισχύει αυτό;

Αυτό θα ίσχυε αν ο αριθμός των απασχολούμενων στο δημόσιο και ο αριθμός των ανέργων ιδιωτικών υπαλλήλων ήσαν δυο ανεξάρτητα μεταξύ τους μεγέθη. Τότε πράγματι η μείωση των απασχολούμενων στο δημόσιο θα συνεπάγετο αύξηση του συνόλου των ανέργων. 
Όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. 

Το μέγεθος του δημόσιου τομέα και η ανεργία του ιδιωτικού τομέα συνδέονται μεταξύ τους. 
Όσο πιο πολλούς υπεράριθμους δημοσίους υπαλλήλους έχει μια χώρα τόσο περισσότεροι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα θα είναι άνεργοι. 
Οι λόγοι είναι οι εξής:
  • Πρώτον διότι η συντήρηση ενός μεγάλου αριθμού δημοσίων υπαλλήλων σημαίνει αυξημένα φορολογικά βάρη στις ιδιωτικές επιχειρήσεις που καλούνται να χρηματοδοτήσουν τους μισθούς και τις εν γένει δημόσιες δαπάνες. Όμως τα αυξημένα φορολογικά βάση μεταφράζονται σε αυξημένο κόστος για τις επιχειρήσεις κάτι που έχει ως συνέπεια απολύσεις εργαζομένων η κλείσιμο επιχειρήσεων. Με άλλα λόγια ανεργία.
  • Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο η ύπαρξη πολλών δημοσίων υπαλλήλων δημιουργεί ανέργους στο ιδιωτικό τομέα αφορά στην νομοτελειακή αύξηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών. Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη τους παράγουν συνεχώς εγκυκλίους, ρυθμίσεις, τροποποιήσεις κτλ. Όσο περισσότερες σφραγίδες έχει ένας δημόσιος υπάλληλος η σε όσο περισσότερα έγγραφα απαιτείται η υπογραφή του τόσο περισσότερο αυξάνεται η ισχύς και το κύρος του. Όμως η ύπαρξη αυτής της τεράστιας γραφειοκρατίας αποτελεί μια τροχοπέδη για την ίδρυση και την λειτουργία των ιδιωτικών επιχειρήσεων .Το γεγονός ότι απαιτούνται έως και 70 άδειες για την δημιουργία μιας επιχείρησης στην Ελλάδα αποτελεί ένα από τους πιο σημαντικούς λόγους για την μη έλευση ξένων επιχειρήσεων στην χώρα μας. Αποτέλεσμα όλων αυτών για μια ακόμη φορά αυξημένη ανεργία στον ιδιωτικό τομέα.
  • Ο τρίτος λόγος αφορά στην διαφθορά. Όσο πιο μεγάλος είναι ο κρατικός τομέας και όσο πιο πολλές οι εγκύκλιοι, ερμηνευτικές διατάξεις και το χαρτομάνι γενικώς - και συνεπώς η αδιαφάνεια - τόσο μεγαλύτερη είναι η δυνατότητας άνθισης της διαφθοράς. Όσο μεγαλύτερη αδιαφάνεια και αβεβαιότητα π.χ. υπάρχει στα φορολογικά νομοσχέδια τόσο αυξάνεται η δυνατότητα να "λαδωθεί" ο εφοριακός. Όσο περισσότερα πιστοποιητικά χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις μια επιχείρηση τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες ότι σε κάποιο στάδιο θα πρέπει να καταβάλλεις ένα "δωράκι". Όμως η διαφθορά με την σειρά της αποτελεί όχι απλά ένα πρόσθετο κόστος για τις επιχειρήσεις αλλά και εν από τα μεγαλύτερα αντικίνητρα για την έλευση ξένων επιχειρήσεων. Άλλος λοιπόν ένας λόγος για τον οποίο αυξάνεται η ανεργία.
Αυτοί είναι μερικοί λόγοι που μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό που δείχνουν ότι η μείωση των θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα δεν οδηγεί αυτόματα στην αύξηση της συνολικής ανεργίας αλλά ότι αντίθετα μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων με ότι αυτό συνεπάγεται. 
Γι αυτό είναι τεράστιο λάθος να υποστηρίζει κανείς όπως κάνει η ΕΚΑ ("εθνική καθεστωτική αναρχοαριστερά") ότι το πρόβλημα της ανεργίας θα λυθεί με την πρόσληψη πρόσθετων δημοσίων υπαλλήλων - εκτος φυσικά αν διορίσεις τους πάντες στο δημόσιο καταργώντας παράλληλα τον ιδιωτικό τομέα. 
Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…


...και η "υποδοχή" της υγιούς επιχειρηματικότητας:
γραφειοκρατία, διαφθορά, φορολογική ασάφεια


Πρόσφατα περιεχόμενα

Recent Posts Widget