Κι όμως ο Νόμος Παππά δεν έχει "καταπέσει": επικοινωνιακό και πολιτικό σόου με "παραβίαση δικαστικού απορρήτου";

[ΣτΑΣ]: Όταν το δάκτυλο (μη συναίνεση για συγκρότηση ΕΣΡ) 
δείχνει την ΝΔ, ο Β.Βενιζέλος βλέπει μόνο Νόμο Παππά 

και "δημοσιογραφικές πληροφορίες" 

αντί για "παραβίαση δικαστικού απορρήτου". 
Τι έλεγε όμως τότε; 

"Υπάρχει βέβαια πάντοτε ο κίνδυνος να μην μπορεί η Διάσκεψη
των Προέδρων της Βουλής να διορίσει μια ανεξάρτητη αρχή,
διότι δε συγκεντρώνει την πλειοψηφία των 4/5.
Άρα πρόκειται για ένα βάρος πολύ σημαντικό προς τη μειοψηφία,
η οποία εάν δεν συναινέσει από ένα σημείο και μετά αδρανοποιεί
ή εν πάση περιπτώσει ευτελίζει ενδεχομένως
μια συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξάρτητη αρχή. "

από το proposals/state/transparency:
συνταγματολόγος Ευάγγελος Βενιζέλος,
εισηγητής της πλειοψηφίας για τις ανεξάρτητες αρχές,
συνταγματική αναθεώρηση 2001

Τέσσερα ψεύδη και μια παρανομία στην υπόθεση των αδειών

του Ακρίτα Καϊδατζή*

Το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος λέει ότι κάθε δικαστική απόφαση απαγγέλλεται σε δημόσια συνεδρίαση. Και ότι νόμος ορίζει τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παραβίασης του προηγούμενου εδαφίου. Το άρθρο 251 του Ποινικού Κώδικα ("Παραβίαση δικαστικού απορρήτου") τιμωρεί όποιον αποκαλύπτει μυστικά από δικαστική διάσκεψη και την ψηφοφορία στην οποία πήρε μέρος.

Το επικοινωνιακό και πολιτικό σόου που εκτυλίσσεται εδώ και μέρες αναφορικά με την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών στο Συμβούλιο της Επικρατείας βασίζεται σε μία παρανομία (τη διαρροή της μυστικής διάσκεψης), περισσότερα ψεύδη και ακόμα περισσότερες ανακρίβειες. 

Ακούμε μονότονα ότι η απόφαση έκρινε αντισυνταγματικό το νόμο Παππά, ότι ακυρώθηκε ο διαγωνισμός του καλοκαιριού, ότι πρέπει να επιστραφούν άμεσα στους υπερθεματιστές τα ποσά που κατέβαλαν, ότι επιστρέψαμε στην προτέρα κατάσταση και άρα νομίμως λειτουργούν όσοι εκπέμπουν σήμερα.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. 

Πρώτον, απόφαση δεν υπάρχει. Τουλάχιστον όχι ακόμη. Είναι λάθος αυτό που λέγεται, ότι την περιμένουμε να "καθαρογραφεί". Η απόφαση δεν έχει καν γραφτεί, διότι η δίκη δεν ολοκληρώθηκε. Σε αντίθεση με τα ποινικά δικαστήρια, όπου πρώτα απαγγέλλεται (πάντα σε δημόσια συνεδρίαση!) η απόφαση (αθώος ή ένοχος ο κατηγορούμενος) και στη συνέχεια γράφεται το σκεπτικό, στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου το σκεπτικό είναι αναγκαίο για να ξέρουμε τί, πόσο και για ποιον ακριβώς λόγο ακυρώνεται, δεν υπάρχει απόφαση αν πρώτα δεν γραφεί το σκεπτικό. Και μόνο τότε...

Χάνοντας την τηλεοπτική μάχη, κερδίζοντας τον πόλεμο

του Στέλιου Κούλογλου*

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν συνιστά το τέλος του κόσμου, ούτε φυσικά της κυβέρνησης. Αποτελεί όμως πολιτική ήττα στη μάχη που η τελευταία ξεκίνησε για το τέλος της ασυδοσίας στο τηλεοπτικό τοπίο, ήττα από την οποία πρέπει χρειάζεται να βγουν τα αναγκαία πολιτικά συμπεράσματα. Συγχρόνως όμως, επειδή ουδέν κακόν αμιγές καλού, η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου βγάζει την κυβέρνηση από δύσκολες και πολύ δυσάρεστες καταστάσεις, μπροστά στις οποίες θα βρισκόταν αν ο νόμος Παππά είχε κριθεί συνταγματικός.

Αρχικά, όπως μετά από κάθε ήττα, πρέπει να γλείψεις τις πληγές σου και να σκεφτείς τι δε πήγε καλά. Το να τρέξεις καταϊδρωμένος να τα βάλεις με τον διαιτητή, εξηγείται με συναισθηματικούς όρους στο ποδόσφαιρο, αλλά στη πολιτική έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Δεν επιτίθεσαι στη Δικαιοσύνη επειδή δεν πήρες την απόφαση που ήθελες. Ιδίως όταν είσαι κυβέρνηση και πρέπει να δίνεις το παράδειγμα στο σεβασμό των θεσμών, ειδικά όταν έχεις υποσχεθεί ότι "θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα". Και μάλιστα όταν από νομικής πλευράς το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά σίγουρο ήταν (δες εδώ την πολύ διαφωτιστική συνέντευξη του Γ. Σωτηρέλη)

Στη συγκεκριμένη μάχη έγιναν λάθη τακτικής, νομικά και πολιτικά. Μετά την αποτυχία της εκστρατείας για την ανατροπή της λιτότητας στην Ευρώπη, έπρεπε να είχε γίνει κατανοητό ότι δεν αρκούν οι όποιες καλές προθέσεις , η "πολιτική διαπραγμάτευση" και η πολιτικοποίηση των πάντων, ούτε η αναγωγή της κάθε επί μέρους μάχης σε ναυμαχία της Σαλαμίνας. Χωρίς μάλιστα να έχει γίνει μια σαφής εκτίμηση του συσχετισμού των δυνάμεων που να δίνει σοβαρές πιθανότητες νίκης. Γιατί, είτε πρόκειται για την ευρωζώνη του Σόιμπλε είτε για το εγχώριο σύστημα, αποδεικνύονται δυνατότερες δυνάμεις από τις δικές σου. Σε αυτές τις περιπτώσεις αντάρτικο έπρεπε να ξεκινήσεις, όχι να κηρύξεις ένα πόλεμο που δεν μπορείς να κερδίσεις. Και δεν είναι καθόλου σοφό να αναγγείλεις μια καινούργια μάχη για την επόμενη εβδομάδα, πριν ανασυντάξεις τις δυνάμεις σου και εκπονήσεις νέο σχέδιο δράσης. Να χτυπάς δηλαδή το χέρι σου στο μαχαίρι.

Τα καλά νέα για την κυβέρνηση είναι ότι τώρα αποφεύγει να βρεθεί μπροστά σε πολύ δυσάρεστες καταστάσεις, όπως θα ήταν αν έριχνε μαύρο σε 2 μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια και σε άλλα μικρότερα, προκαλώντας απολύσεις χιλιάδων εργαζόμενων. Το πολιτικό κόστος από παρόμοιες περιπέτειες θα ήταν ίσως μεγαλύτερο από αυτό της ήττας με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το άλλο θετικό είναι ότι τώρα το μπαλάκι είναι στο γήπεδο της αντιπολίτευσης: αν αρνηθεί ξανά να συναινέσει στη συγκρότηση του ΕΣΡ θα αποδειχθεί περίτρανα ότι δεν δουλεύει παρά για τους καναλάρχες. Εκτός και αν η κυβέρνηση της ξαναδώσει προσχήματα με ένα ακόμη νόμο στο πόδι, μέχρι τη Δευτέρα!

Είναι προφανές ότι απαιτείται νέο σχέδιο και σοβαρός νέος νόμος. Η ιδέα ότι μετά την αναρχία των 26 ετών, που έχουν αντικειμενικά δημιουργήσει τετελεσμένες καταστάσεις,  μπορεί να περιοριστεί ο αριθμός των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας, πρέπει να εγκαταλειφθεί οριστικά. Όπως ο διαγωνισμός που έγινε παρέχει κάποια κριτήρια για το κόστος μιας τηλεοπτικής άδειας, όσοι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ένα σεβαστό ποσό, ασφαλώς μικρότερο αφού οι άδειες δεν θα είναι μόνο 4, θα μπορούν να την αποκτήσουν. Με την προϋπόθεση φυσικά ότι θα είναι σύμφωνοι με το νόμο, δε κάνουν ξέπλυμα βρόμικου χρήματος ούτε αντιμετωπίζουν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, μέχρι να αποφανθεί τελεσίδικα η δικαιοσύνη. Ίσως, με όλα αυτά, το τηλεοπτικό τοπίο που θα προκύψει να είναι υγιέστερο από αυτό που πήγαινε να δημιουργηθεί.

Επίσης, αντί για βιαστικές κινήσεις, θα έπρεπε να προχωρήσει παράλληλα η αδειοδότηση των τοπικών σταθμών, αρχικά στις μεγάλες πόλεις και στη συνέχεια σε όλη την επικράτεια. Να δοθεί η νομική δυνατότητα, σε κινήσεις πολιτών, συνεταιρισμούς και μη κερδοσκοπικές κινήσεις να ανοίξουν τηλεοπτικούς σταθμούς, με ευνοϊκότερους όρους. Και παράλληλα να αναβαθμιστεί η ΕΡΤ. Η δημόσια σφαίρα και τέτοιους είδους πρωτοβουλίες αποτελούν το προνομιακό πεδίο της αριστεράς. Όχι η μάχη μηχανισμών, ούτε η αντικατάσταση της μιας διαπλοκής από άλλη.

Τέλος, το άλλο μεγάλο συμπέρασμα από τη μάχη που δόθηκε είναι ο τρόπος διακυβέρνησης. Οι πολίτες έχουν ξεχάσει ότι όλη αυτή η φασαρία έγινε μετά τη ξεδιάντροπη και αντισυνταγματική άρνηση της ΝΔ αλλά και των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης να συναινέσουν στη συγκρότηση του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, που θα αποφάσιζε για την αδειοδότηση. Όλα αποδόθηκαν, αντίθετα, στη κυβέρνηση που φορτώθηκε μάλιστα με τη πρόθεση να επιβάλλει αντιδημοκρατικό καθεστώς, κάτι που διάφοροι κρετίνοι(ες) διακινούν και στο εξωτερικό. Το γεγονός όμως ότι τέτοιες εξωπραγματικές κατηγορίες βρίσκουν έδαφος δεν αποτελεί απλά ένα επικοινωνιακό Βατερλό. Δείχνει κυρίως ότι η τακτική του ταύρου εν υαλοπωλείο, η λογική "όσοι δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας" πρέπει να αντικατασταθεί από την τακτική "όσοι δεν είναι εναντίον μας είναι μαζί μας". Διαφορετικά δεν μπορεί να κυβερνηθεί μια χώρα και μάλιστα με τόσο βαθιά και πολύπλευρη κρίση όσο η Ελλάδα.

πηγή tvxs

Άδειες ΜΜΕ: Για επενδύσεις κεφαλαίων στις δημόσιες συχνότητες πρόκειται - δεν θέλει επενδύσεις η αντιπολίτευση;

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Παρακολουθούμε ενεοί τις καθημερινές επιθέσεις των φίλιων στην αντιπολίτευση μέσων ενημέρωσης κατά της διαδικασίας αδειοδότησης. Γι αυτούς (είτε καναλάρχες χωρίς άδεια, είτε καναλάρχες με άδεια πλέον για την οποία έχουν καταθέσει και την πρώτη δόση) και τους δημοσιογράφους υπαλλήλους τους, η διαδικασία είναι παράνομη, αντισυνταγματική, δικτατορική, απεχθής κλπ κλπ Για την ΝΔ και τους ακολούθους της ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, έχει ήδη καταπέσει νομικά. Κανείς τους όμως δεν ομιλεί για τα εκατομμύρια που εισρέουν για πρώτη φορά στο Δημόσιο ταμείο ως ενοίκιο των συχνοτήτων. Γιατί; 

Γιατί θα παραδεχθούν ότι η σημερινή κυβέρνηση κάνει απλά ότι όφειλαν να κάνουν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης: να εισπράττουν από την χρήση δημοσίου αγαθού όπως είναι ο "αέρας" από επενδυτές στα ΜΜΕ, όπως γίνεται σε όλο τον σύγχρονο κόσμο και όχι να τους χαρίζουν την χρήση έναντι πολιτικής υποστήριξης, αυτό που μάθαμε να ορίζουμε ως διαπλοκή ή νταβατζιλίκι.

Τα πράγματα είναι απλά: η κυβέρνηση έκανε τους μέχρι τώρα κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες των ΜΜΕ, επενδυτές στα ΜΜΕ. Κι αυτή είναι μεγάλη της επιτυχία στην καταπολέμηση της διαπλοκής. Όσοι έχουν πληρώσει και αποκτήσει νόμιμα άδεια εκπομπής, δεν έχουν πια ανάγκη να προσφέρουν πολιτική υποστήριξη σε κάποιους, εκτός και αν το επιθυμούν - όπως ο Σκάι...

Επίσης μπορούν να ασχοληθούν με την απόκτηση μεγαλύτερου κομματιού της "διαφημιστικής πίτας" ασχολούμενοι με την ποιότητα των προγραμμάτων τους και όχι με την προπαγανδιστική παραποίηση της πραγματικότητας.

Αυτό δεν αρέσει καθόλου στους κρατικοδίαιτους κρατιστές πολιτικούς της χρεοκοπίας - που ελάχιστη σχέση έχουν με την ελεύθερη αγορά και τον υγιή ανταγωνισμό.... γι αυτό τόση φασαρία. Η κατάσταση ενέχει τον κίνδυνο οι νέοι και νόμιμοι καναλάρχες να τους γυρίσουν την πλάτη, αφού δεν τους έχουν πια ανάγκη. Έχουν κάνει μια επένδυση και πρέπει να την προφυλάξουν. Πρέπει να επιβιώσουν και να βγάλουν κέρδη - κι αυτό δεν υπάρχει πια η διαπλοκή να τους το εγγυηθεί.

Για πρώτη φορά αναπτύσσεται υγιής επιχειρηματικότητα - όσο υγιής μπορεί να είναι στην αστική ελεύθερη αγορά. Οι καναλάρχες θα δέχονται πλέον κριτική για την ποιότητα των προγραμμάτων τους και έλεγχο από τις ανεξάρτητες ελεγκτικές αρχές για την τήρηση της δεοντολογίας και των απαιτήσεων της διατήρησης της νόμιμης άδειάς τους - και θα κερδίζουν έσοδα εάν επιχειρούν ορθά.

Αστικό εκσυγχρονισμό κάνει για την ώρα η κυβερνώσα αριστερά κι όσοι αντιδρούν δεν είναι καν φιλελεύθεροι. Μεταρρυθμίζει το πελατειακό κράτος, εισάγει τον ελεύθερο από διαπλοκή και καρτέλ, ανταγωνισμό και την υγιή αστική επιχειρηματικότητα. Και κυρίως προσελκύει επενδύσεις στα ΜΜΕ - 250 εκατομμύρια μόνο για τις άδειες, είναι μεγάλη επένδυση. Δεν θέλει επενδύσεις η νεοφιλελεύθερη αντιπολίτευση;

Δεν θέλει. Θέλει έλεγχο στα ΜΜΕ μέσω της διαπλοκής, θέλει κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Δεν θέλει ελεύθερο ανταγωνισμό, ανεξάρτητες αρχές, υγιή αγορά, ενδογενή παραγωγή και επανεπένδυση στη χώρα. Όσο και να προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο, ούτε προστάτης της επιχειρηματικότητας είναι ούτε ελκυστής επενδύσεων - δεν είναι καν φιλελεύθερη, αλλά νεοφιλελεύθερη. 

Επίτηδες όλη η απολογητική της ΝΔ και των συνοδοιπόρων της, συγχέει στις εκφωνήσεις και τα κείμενά της τον φιλελευθερισμό με τον νεοφιλελευθερισμό για να κρύψει το πραγματικό της πρόσωπο: του κρατικοδίαιτου νεοφιλελεύθερου που οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία και τα μνημόνια και επιμένει στην προσπάθεια παλινόρθωσης της ίδιας καταστροφικής πολιτικής ακόμη και σήμερα. Η τρομακτική φασαρία για τις άδειες το αποδεικνύει.

Καλώς ή κακώς ο αστικός εκσυγχρονισμός και ο διαφωτισμός είναι η βάση για σοσιαλιστικές αλλαγές και η αριστερά ξέρει πολύ καλά τι κάνει εξευρωπαΐζοντας το μεσαιωνικό πελατειακό φέουδο που δημιούργησαν ΝΔ ΠΑΣΟΚ. Εάν κερδίσει στον αγώνα της κατά της διαπλοκής, τα καλύτερα θα ακολουθήσουν για την ρημαγμένη χώρα μας.

*πηγή tvxs.gr

Η μάχη των μαχών για τις τηλεοπτικές άδειες

"Και εμένα οι καναλάρχες μου ήταν αγρότες...."   Γιάννης Δερμεντζόγλου, tvxs

Μετά την απογοητευτική εμφάνιση του κ. Μητσοτάκη στη Βουλή μόνο στην υποστήριξη των καναλιών μπορεί να ελπίζει προκειμένου να σώσει τουλάχιστον τα προσχήματα...

Καναλάρχες στα κάγκελα

της Κατερίνας Μπρέγιαννη*

Φωνάζει ο θύτης ότι είναι θύμα, καταγγέλλει ο λογοκριτής τη λογοκρισία και ο προπαγανδιστής τη μαύρη προπαγάνδα. Υπαινίσσονται φασιστικές και σταλινικές συμπεριφορές και ότι βάλλεται βάναυσα η ελευθερία του λόγου. Θύματα τα λαμπρά ονόματα της κατ' ευφημισμόν δημοσιογραφίας. Οι μόνοι που είναι υπεράνω κριτικής σε αυτήν τη χώρα.

Αν τολμήσεις να τους επικρίνεις, είσαι τουλάχιστον φασίστας, σταλινικός και κατά της ελευθερίας του λόγου. Μέχρι και τον Όργουελ επικαλέστηκε ο κ. Μπογδάνος για να μας αποδείξει ότι έστω δύο ατάκες από το 1984, τις έχει αποστηθίσει στη ζωή του...

Τη μήνιν σύσσωμης της έγκριτης τηλεδημοσιογραφίας επέσυρε βίντεο που κατέγραφε την απαράδεκτη προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης την περίοδο του δημοψηφίσματος που η κατακραυγή του κόσμου κατά της χούντας των καναλιών είχε φτάσει ώς το γυαλιστερό lifestyle.

Μια αποκλειστικά δική τους (δημοσιογραφό)σφαιρα, έχουν επινοήσει, όπου μόνο οι επίλεκτοι και οι βραβευμένοι (Τρέμη, Ζαχαρέα) μπορούν να απολαμβάνουν ασυλία σε ότι και αν πουν καταστρατηγώντας επαγγελματικά την έννοια της δεοντολογίας. Μια δημοκρατία ισχυρών και ολίγων βασιλεύει εκεί με μοναδικό στόχο να διασύρει τους «άσχετους» που βρέθηκαν από το πουθενά στην εξουσία, που δικαιωματικά ανήκει στα αφεντικά τους.

Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ έτρεξαν να συμπαρασταθούν στους διωκόμενους δημοσιογράφους. Προεξάρχων στον αγώνα κατά της στοχοποίησης, ο άνθρωπος που θεωρεί «αυθεντικό κίνημα τη Χ.Α.» και παρέδωσε δείγματα γραφής με τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών με αποτέλεσμα δύο αυτοκτονίες. Ο οργισμένος κ. Λοβέρδος ξιφουλκεί υπέρ των φιμωμένων καναλαρχών με το αζημίωτο.

Μετά την απογοητευτική εμφάνιση του κ. Μητσοτάκη στη Βουλή μόνο στην υποστήριξη των καναλιών μπορεί να ελπίζει προκειμένου να σώσει τουλάχιστον τα προσχήματα. Ένας επιπλέον λόγος για τη μάχη των μαχών αναφορικά με τις τηλεοπτικές άδειες.

«Τα μέσα συμπεριφέρονται στην κυβέρνηση και στον Αλ. Τσίπρα όπως και στους προηγούμενους», απεφάνθη ο κ. Καμπουράκης. «Μας κατηγορούν για συνωμοσία», πρόσθεσε ο κ. Οικονομέας σχολιάζοντας το περιβόητο βίντεο που τόλμησε να παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κομματική του επετειακή συγκέντρωση.

«Επιλέγει η κυβέρνηση να δημιουργήσει σύγκρουση» είπε ο κ. Πιτταράς που με απαράμιλλο δημοσιογραφικό δαιμόνιο μίλησε για τη «διχαστική λογική» της κυβέρνησης που «παλιότερα πήγε σε δημοψήφισμα» και που τώρα δεν ξέρει «που θα οδηγήσει». «Βόμβα με σιγαστήρα» σχολίασε αμέσως ο κ. Μπογδάνος.

Αλ. Παπαχελάς: «Δεν το δίνει το όραμα ο Τσίπρας στον κόσμο». Δ. Οικονόμου. «Να πει την αλήθεια η κυβέρνηση» ίσως το πιο συνηθισμένο σχόλιο του έτερου έγκριτου. Πήραν το αριστερόμετρο οι νεοφιλελέ και μετρούν ολημερίς και ολονυχτίς πόσο πίσω κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ από τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις, φανερά αποκαρδιωμένοι για το πού κατάντησε η Αριστερά της χώρας.

Στα πλατό της διαπλοκής και ο κόκκινος Λαφαζάνης. Ο κοινός στόχος ενώνει, αλλά «επαναστάτης» που κάνει τεμενέδες στα μέσα της διαπλοκής είναι παγκόσμια πρωτοτυπία! Και αν αυτός είχε μια δικαιολογία, ο κ. Μιχελογιαννάκης δεν έχει καμία, πέρα από την αλληλεγγύη στον ένδοξο αγώνα λάσπης που διεξάγει ο εκδότης του Πρώτου Ψέματος για την απελευθέρωση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ.

«Υπάρχει φοροδιαφυγή και στον αγροτικό χώρο», τόλμησε να πει ο κ. Αποστόλου στον ΣΚΑΪ, μετά τις επαναλαμβανόμενες ψευτοερωτήσεις των δημοσιογράφων, και όλη την εβδομάδα στις συνδέσεις με τους αγρότες ακούγαμε: «υπουργοί της κυβέρνησης σας βρίζουν, τι έχετε να πείτε;».

Μαύρο σκοτάδι στο λίκνο της Δημοκρατίας κάθε φορά που κάποιοι κύκλοι της εξουσίας (που κυβερνητικοί δεν είναι), νιώθουν ότι απειλούνται από χίμαιρες και φτύνουν στον πολιτισμό κατάμουτρα την ωμή πραγματικότητα του φασισμού τους. Οικογένειες κράτος εν κράτει με τις πλάτες της Αμερικής...


*Η ΑΥΓΗ