Ή τώρα ή ποτέ... #για την αποκατάσταση σχέσεων αριστεράς - μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας

Αναδημοσιεύουμε δίχως άλλο σχόλιο:

ΟΑΕΕ - Δράση τώρα

Οι ρυθμίσεις οφειλών στον ΟΑΕΕ παγίως νομιμοποιούσαν δια της πλαγίας οδού τις παράνομες χρεώσεις. Για να ρυθμίσεις δεχόσουν στην πράξη ότι οφείλεις μαζί με ότι σου αναλογούσε και τα παρανόμως χρεωθέντα. Εκβιαστικά. 

Η σημερινή κυβέρνηση αναγνώρισε το αυθαίρετο των χρεώσεων και άλλαξε τον τρόπο υπολογισμού των εισφορών εισάγοντας την αναλογικότητα. Και πράγματι πληρώνουμε μικρότερες εισφορές η μεγάλη πλειοψηφία. 

Όμως ποτέ δεν αναγνώρισε και το παράνομο των χρεώσεων ώστε να τις κουρέψει αναλογικά των εισοδημάτων. Όπως πχ κάνει με τις οφειλές των ανασφάλιστων στα δημόσια νοσοκομεία ή με τα πρόστιμα των ανέργων για μη καταβολή ειστηρίου στον ΟΑΣΘ.Γιατί; 

Λένε ότι το απαγορεύει η τρόικα. Λένε ότι οι τεχνοκράτες του ΟΑΕΕ λένε ότι έτσι θα υπάρξει απώλεια εσόδων. Λένε... 

Ότι και να λένε, όποιος έχει σχέση με την οικονομία και την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα γνωρίζει ότι χωρίς δικαιοσύνη στην αγορά, έσοδα για το κράτος και τα ταμεία δεν έρχονται. 

Και χωρίς να βγουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες από την ομηρεία που τους έρριξε η παρανομία του ΟΑΕΕ, κανονικότητα στην μικρομεσαία οικονομία και μείωση της ανεργίας δεν θα δούμε. 

Εκεί λοιπόν στην φετινή ΔΕΘ είναι μια ευκαιρία ο πρωθυπουργός να κλείσει τα αυτιά του στους συμβούλους της καταστροφής της οικονομίας ή τους έξωθεν εκβιαστές - όποιοι και να είναι αυτοί - και να κάνει το καθήκον του απέναντι στους μικρομεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες ασφαλισμένους στον ΕΦΚΑ ΟΑΕΕ. 

Να τους απεγκλωβίσει από το αίσχος του ΟΑΕΕ πρώτα και ύστερα να δει την ακραία φορολογία της επιχειρηματικότητας.  

Αναγγέλλοντας έτσι μια ρεαλιστική-πραγματική αυτόνομη και ενδογενή ανάπτυξη και επενδύσεις στην πραγματική οικονομία.Και άμεση πραγματική μείωση της ανεργίας με την αναζωογόνηση των εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων. 

Στην περυσινή ΔΕΘ έκανε κάποιες εξαγγελίες που χάθηκαν στην διαπραγμάτευση για την 2η αξιολόγηση. Τώρα υπάρχουν περισσότεροι βαθμοί ελευθερίας για να είναι οι εξαγγελίες και πραγματοποιήσιμες. Αναμένουμε.

ΟΑΕΕ - δράση τώρα!*



*φόρουμ των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ στο fb: https://www.facebook.com/ΟΑΕΕ-Δράση-τώρα-138874229508990/

Ωραία, η συγκυβέρνηση πεισματικά δεν παραιτείται... Και τι θα κάνει με την στάση πληρωμών που η ίδια προκάλεσε;

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Η υπερφορολόγηση, είτε με τα χαράτσια, είτε με την κατάργηση κάθε αφορολόγητου, είτε με την υψηλότατη εισφορο-φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών (ΟΑΕΕ) έχει ήδη προκαλέσει στάση πληρωμών κάθε είδους φόρου ή εισφοράς (όπως συνέβαινε ήδη από την αρχή της ύφεσης με τις δόσεις των τραπεζικών δανείων που απλά "δεν μπορούσαν πλέον να πληρωθούν"). Το παρακάτω άρθρο εξηγεί ότι ήδη, το 50% των υπόχρεων απλά δεν πληρώνουν πια χαράτσι, και αυτό με τα περσινά στοιχεία - φανταστείτε τι γίνεται φέτος με εξαντλημένη πλέον 100% την φοροδοτική ικανότητα των πολιτών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. 

Το μήνυμα των εκλογών ήταν "φύγετε να αναλάβει άλλος" και μετά τα εκκαθαριστικά θα είναι "και δεν πληρώνω μέχρι να έρθει ο άλλος" (ο οποίος "άλλος" έχει ήδη προεπιλεγεί). Οτιδήποτε άλλο είναι για να περνάμε την ώρα μας και να σβήνουμε χρέη των ημετέρων ή ευθύνες των αρμοδίων. Αλλά χωρίς έσοδα, πόσο μπορεί να κρατήσει μια χρεοκοπημένη πολιτική ακόμη κι αν αφαιμάξει σε αντιαναπτυξιακή κατεύθυνση και τα φετινά έσοδα του τουρισμού; Θέλουν να οδηγήσουν τα πράγματα σε εξέγερση;

Οι ευρωεκλογές είναι πάντα προειδοποίηση και προανάκρουσμα των πολιτικών επιλογών των πολιτών. Το 2009 ήταν στην εξουσία η ΝΔ - το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις ευρωεκλογές τον Ιούνιο με 36,64 έναντι 32,29 της ΝΔ. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, στις πρόωρες εθνικές εκλογές, το ΠΑΣΟΚ εκτινάχθηκε στο 43,92 ενώ η ΝΔ έμεινε στο 33,47 στο ποσοστό της δλδ του Ιουνίου... 

Τι σημαίνουν αυτά; Ότι μπορεί σήμερα η αυτοδυναμία να είναι δύσκολη, αλλά σε αναγωγή σε εθνικές εκλογές με εκφρασμένη την επιθυμία των πολιτών για "αλλαγή", ο πρώτος ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς θα εκτιναχθεί από το εφαλτήριο του 27% κάπου πάνω από το 30% ενώ η ΝΔ θα μείνει στην περιοχή του 22-23 που έλαβε "χαλαρά" και ως τελική προειδοποίηση - το δε ΠΑΣΟΚ θα συντριβεί χάνοντας οριστικά την κουτάλα των υποσχέσεων τακτοποίησης των ψηφοφόρων που ακόμη τώρα μπορεί να προσφέρει ως συγκυβερνούσα δύναμη. Κι αυτά όλα συμβαίνουν ήδη ήρεμα και φυσιολογικά, και τελείως συστημικά επειδή απλά έχει εξαντληθεί κάθε υπομονή και αναμονή για ριζική αλλαγή πολιτικής. 

Όποιος λοιπόν καθυστερεί τις εξελίξεις, ζημιώνει την χώρα, αδειάζει τα ταμεία και τις δυνατότητες ανάπτυξης. (ΑΣ)

Δείτε πως:

Στάση πληρωμών στους φόρους ακινήτων

του Σπύρου Δημητρέλη από το capital.gr

Το ότι οι Έλληνες ιδιοκτήτες ακινήτων έχουν εξαντλήσει προ πολλού τη φοροδοτική τους ικανότητα δείχνουν στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών. Οι απανωτές φοροεπιδρομές επί δικαίων και αδίκων στην ακίνητη περιουσία έχουν οδηγήσει τους περισσότερους ιδιοκτήτες σε αδιέξοδο με αποτέλεσμα να επιλέγουν πλέον τη λύση της στάσης πληρωμών.

Ας δούμε τα στοιχεία αναλυτικά. Το τετράμηνο 1η Νοεμβρίου 2013 έως 28 Φεβρουαρίου 2014 βεβαιώθηκαν συνολικοί φόροι ακινήτων («στην περιουσία» όπως αναφέρονται στον προϋπολογισμό) ύψους 1,5 δισεκατομμυρίου ευρώ. Πρόκειται για τέσσερις δόσεις του αναδρομικού Φόρου Ακίνητης Περιουσίας για τα έτη 2011, 2012 και 2013 καθώς και για δυο δόσεις του Έκτακτου Ειδικού Τέλους Ακινήτων, του γνωστού χαρατσιού μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Από αυτά πληρώθηκαν έως το τέλος Απριλίου τα 1,1 δισ. ευρώ, ενώ έμειναν απλήρωτα περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το συνολικό ποσοστό εισπραξιμότητας διαμορφώθηκε στο περίπου 75%. Μπορεί το ποσοστό αυτό να φαίνεται σχετικά υψηλό, ωστόσο, τα επιμέρους στοιχεία μόνο ανησυχία μπορούν να προκαλέσουν αναφορικά με την φοροδοτική ικανότητα των ιδιοκτητών.

Αν εξαιρεθεί από τη στατιστική η Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία Κατοίκων Εξωτερικού (ΔΟΥ Κατοίκων Εξωτερικού) το ποσοστό εισπραξιμότητας των φόρων ακινήτων περιορίζεται δραματικά στο περίπου 50%. Από το 1,5 δισ. ευρώ που βεβαιώθηκαν συνολικά στο τετράμηνο που αναφέρθηκε περίπου τα 780 εκατομμύρια αφορούν κατοίκους εξωτερικού οι οποίοι διαθέτουν ακίνητα στην Ελλάδα. Οι συγκεκριμένοι φορολογούμενοι πλήρωσαν στο ελληνικό δημόσιο ταμείο το 99,5% των φόρων, δηλαδή πλήρωσαν το συγκεκριμένο 4μηνο το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 775 εκατομμυρίων ευρώ.

Ας δούμε τώρα και τι πληρώνουν οι Έλληνες. Σε όλες τις υπόλοιπες ΔΟΥ το συνολικό ποσό που βεβαιώθηκε στο 4μηνο που αναφέρθηκε ανέρχεται σε περίπου 720 εκατομμύρια. Από αυτά έως το τέλος Απριλίου είχαν εισπραχθεί τα περίπου 350 εκατομμύρια με ...

Επείγουσα επίλυση των ασφαλιστικών εκκρεμοτήτων αντί διώξεων, ζητά η ΓΣΕΒΕΕ από την κυβέρνηση

Για την αποτροπή κλιμάκωσης της ανθρωπιστικής κρίσης στους ελεύθερους επαγγελματίες 

του Γιάννη Καλαϊτζή

Tην αποδέσμευση της θεώρησης βιβλιαρίων υγείας από την ασφαλιστική ενημερότητα, μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 2015, προτείνει μεταξύ των άλλων η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ) διαβλέποντας την κλιμάκωση της κοινωνικής - ανθρωπιστικής κρίσης και παράλληλα τη δυνατότητα καταβολής μίας τουλάχιστον εισφοράς ανά εξάμηνο από τον ασφαλισμένο, ώστε να χαρακτηρίζεται ασφαλιστικά ενήμερος. (από το ΒΗΜΑ)

Ειδικότερα η ΓΣΕΒΕΕ προτείνει (απέστειλε υπόμνημα) προς το υπουργείο Εργασίας:

- "Πάγωμα" (κεφαλαιοποίηση) των μέχρι σήμερα ασφαλιστικών οφειλών, δίνοντας στον οφειλέτη τη δυνατότητα, την οποία δεν έχει σήμερα, να τις αποπληρώσει μετά την 1/1/2016.

- Εναλλακτικά του παγώματος των οφειλών να δοθεί η δυνατότητα στους οφειλέτες να κάνουν μεταφορά του ασφαλιστικού τους χρόνου που είναι συνδεδεμένος με την οφειλή, στο τέλος του ασφαλιστικού τους βίου με αντίστοιχη εξαγορά του. Δηλαδή π.χ. κάποιος που οφείλει 10.000 ευρώ και αντιστοιχούν σε 3 χρόνια ασφάλισης να μπορεί να μεταφέρει αυτόν τον χρόνο στο τέλος του ασφαλιστικού του βίου και να πληρώσει τότε την οφειλή αυτή εξαγοράζοντας ουσιαστικά τα 3 αυτά συντάξιμα χρόνια.

- Παροχή της δυνατότητας στον ασφαλισμένο, να επιλέξει ελεύθερα ασφαλιστική κατηγορία, πληρώνοντας, ακόμη κι αν έχει οφειλές, μόνο τις τρέχουσες εισφορές του. Από αυτό το μέτρο, με τις πλέον μετριοπαθείς εκτιμήσεις του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ υπολογίζεται, ότι, με την ενεργοποίηση των μισών οφειλετών του Οργανισμού (περισσότεροι 200.000 ασφαλισμένοι), μπορούν να εισρεύσουν στα ταμεία του ΟΑΕΕ περισσότερα από 540 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Επίσης τονίζει ότι "η συζήτηση για εμπλοκή των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, υπό τις παρούσες μάλιστα συνθήκες, ...

Κατά τα αλλά πατάσσουμε την φοροδιαφυγή (#offshore)

Ο τρισάθλιος Παπακωνσταντίνου μαζί με τον τρισκατάρατο ΓΑΠ βγάζουν ένα νόμο το 2010 που απορρίπτει όλες τις εικονικές συναλλαγές με offshore. 
Ο ν. 3842/2010 στο άρθρο 11 παρ. 6 περ. β απορρίπτει κάθε συναλλαγή με offshore που είναι μόνο ένα τιμολόγιο χωρίς τίποτα άλλο… 
Ξεκάθαρα… 

Όμως… στον *ίδιο* νόμο το άρθρο 78 παρ. 51Β περ. 2 κάνει την λαμογιά μαχητή, αν αποδείξεις στον Έφορο πως είχες λόγο σοβαρό που η Χ offshore σου έκοψε ένα τιμολόγιο 100.000.000€ χωρίς να διακινηθεί πράμα, τότε όλα ζάχαρη… 
Δλδ ο νομοθέτης φάσκει και αντιφάσκει στον *ίδιο* νόμο… 

Ο καλός Στουρνάρας με τον ν. 4110/2013 απλοποιεί τα πράγματα αφαιρώντας, το άρθρο 11, αφήνοντας (εμ πως…) το ορθάνοικτο παράθυρο του άρθρου 78… 

Ένας χριστιανός που να κάνει το αυτονόητο… δλδ να αφαιρέσει όχι το ξεκάθαρο άρθρο 11 αλλά το γ@μημένο 78, δεν βρέθηκε… 
Κατά τα αλλά πατάσσουμε την φοροδιαφυγή .


 (Κυκλοφορεί στο fb)

Πως κρύβουν τα κλεμμένα! (#offshore)

του Χρήστου Λαδά*

Όλοι τον ξέρουμε. Ζει σε ένα διεφθαρμένο κράτος. Σε μια πολιτεία που κυκλοφορεί πολύ χρήμα, μαύρο χρήμα, σε καλές εποχές.
Δεν είναι κοινός θνητός. Είναι πέριξ του συστήματος. Δεν είναι τόσο δύσκολο να συμβεί αυτό. Πολλές φορές συμβαίνει και τυχαία. Μια - δύο γνωριμίες, αγάπη για το χρήμα ή την εξουσία, συμπαρομαρτούντα τις περισσότερες φορές, φιλοδοξία.
Όλοι τον ξέρουμε. Είναι Πολιτικός. Σύμβουλος επιχειρήσεων. Χρηματιστής. Επιχειρηματίας. Είναι λαμόγιο και ήρθε η ώρα του να κονομήσει.

Μέσα από προγράμματα που αποσπά χωρίς να πληροί τις προϋποθέσεις, μέσα από μίζες, μέσα από παράτυπα bonus για να βολέψει κόσμο ή να του χορηγήσει ένα συγχρηματοδοτούμενο προγραμματάκι, μέσα από λαθρεμπόριο, μέσα από ένα σωρό έκνομες δραστηριότητες. Θα ακολουθήσει τους κανόνες του παιχνιδιού.

Ξεκινά. Αγωνία στην αρχή μέχρι να βγει το project. Τηλέφωνα, ραντεβού, δημόσιες σχέσεις, επισκέψεις σε πολιτικά γραφεία, τραπεζώματα. Η «δουλειά» τελειώνει. Επιτυχώς.

Φθάνει η ώρα της ανταμοιβής. Το χρήμα πέφτει. Την πρώτη φορά θα το εισπράξει μετρητοίς. Ήδη όμως ανήκει στο μικρόκοσμο ενός συστήματος. Άνθρωπος τους κι αυτός. Ακκίζεται στα πέριξ μιας ελιτ. 

Δεν είναι ο μανάβης, ο μπακάλης, ο απλός εργαζόμενος, ο κοινός ελεύθερος επαγγελματίας, ο ιατρός, ο δικηγόρος, ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας. 

Πουλά αέρα, ταχτοποιεί δουλειές και μεσολαβεί, μπορεί και να έχει δικαίωμα υπογραφής ως πολιτικός σε πολλές περιπτώσεις ή ακόμα και τη μαγική στρογγυλή σφραγίδα του κράτους.

Η "δουλειά" μεγαλώνει. Θα εισπράξει κι άλλες πολλές φορές. Πολλαπλάσια ποσά. Δεν γίνεται να εισπράττει πλέον μετρητοίς. Ούτε όμως και να εμφανίζει χρήμα έκνομο. Πώς θα το δικαιολογήσει; 

Ο κόσμος μπορεί να υποψιάζεται, μερικοί μπορεί να ξέρουν, αλλά αποδείξεις δεν χρειάζονται να υπάρχουν. Αν είναι πολιτικός έχει και εχθρούς. Ιδίως στο ίδιο το κόμμα του. Θέλει λοιπόν να κρύψει το χρήμα. Να χαίρεται τον παράνομο πλούτο του με ασφάλεια. 

Ψάχνει τη λύση.

Ο μικρόκοσμος στον οποίο ανήκει, του την υποδεικνύει. 

Λίγο πολύ, όλοι όσοι βρέθηκαν κάποτε στην ίδια θέση, έχουν κάνει το ίδιο. Υπάρχει ασφαλής τρόπος. 

Διαφυλλάττει πρωτίστως την ανωνυμία.
Τα χρήματα ταξιδεύουν σε τράπεζες εκτός Ελλάδος, σε κράτη που αποτελούν φορολογικούς παραδείσους. 

Τα κρατίδια των φορολογικών παραδείσων, εκτάσεως πολλές φορές όσο ένα μικρό ελληνικό νησί, δεν χρειάζεται να θέλξουν με υψηλά επιτόκια τους πελάτες τους. 

Προσφέρουν τη διασφάλιση της ανωνυμίας. 

Και βέβαια μικρή φορολόγηση.

Υπάρχουν πολλά τέτοια κρατίδια. 

Σε νησιά κάπου χαμένα μέσα σε ωκεανούς, σε μέρη μακρινά κι ονειρεμένα. Cayman Islands! Ποιος ξέρει που βρίσκονται; Βασικός προορισμός του παράνομου πλούτου. Βρετανικοί Παρθένοι Νήσοι. Παναμάς. Πιο κοντά μας, Σαν Μαρίνο, Λουξεμβούργο, Λιχτενστάιν, Κύπρος, Μονακό, Μάλτα, πολλά πρόθυμα τα καταφύγια του βρώμικου χρήματος.

Η διαδικασία για να φθάσει και να κρυφτεί το χρήμα; 

Απλή: Δικηγορικά γραφεία ή σύμβουλοι επιχειρήσεων αναλαμβάνουν τις ...

Τι κρύβεται στα σεντούκια των ...offshore

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι
μα το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της
Ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή .

Γιώργος Σεφέρης

Μετά την αδιαφανή πώληση του 902 σε offshore αγνώστων λοιπών στοιχείων, μαζί με την "ιδεολογική" χρεοκοπία του ΚΚΕ ήρθε ξανά στο φως και η επιτρεπόμενη φοροαποφυγή των κατεχόντων, οι μεταφορές χρημάτων στο εξωτερικό χωρίς ίχνη στο τραπεζικό σύστημα, το ξέπλυμα "μαύρου" χρήματος και πολλά άλλα που ακούν στο κωδικό όνομα "offshore" και που με εκνευριστικά αργούς ρυθμούς ελέγχονται από το ΥπΟικ που ψάχνει την ίδια στιγμή, δοκιμάζοντας κάθε εύχερο μέσο, στα σεντούκια των μισθωτών και των ανέργων για κρυμμένα λεφτά. Δυο πολύ κατατοπιστικά άρθρα ακολουθούν, ένα από την ΑΥΓΗ και ένα από το ΒΗΜΑ, με όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε για τις "άλλα λόγια ν΄αγαπιόμαστε" offshore με τα έτοιμα φορολογικά έσοδα περίπου 7 δις από παραβάσεις, που κανείς -από την κυβέρνηση και την τρόικα- δεν βιάζεται να εισπράξει: (ΑΣ)

Οι λαγοί των off shore και οι χελώνες του Στουρνάρα

Μια από τις δραστηριότητες που ανθούν τα χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα είναι η μεταφορά χρημάτων στο εξωτερικό ανωνύμως, με τη χρήση των "μηχανισμών" μιας ή περισσότερων off shore εταιρειών. Δεκάδες γραφεία στο Κολωνάκι, στην Ακτή Μιαούλη και στη λεωφ. Συγγρού, υπό την ονομασία "Σύμβουλοι Επιχειρήσεων" ή "Financial Services', αναλαμβάνουν με το αζημίωτο να μεταναστεύσουν όσα χρήματα επιθυμεί ο υποψήφιος πελάτης. Χωρίς να μεσολαβούν ελληνικές τράπεζες ή οικονομικοί οργανισμοί που διατηρούν στοιχεία των συναλλαγών και ίχνη μεταφορών χρημάτων που μπορούν να καταλήξουν στο ΣΔΟΕ, το υπουργείο Οικονομικών και στην Τράπεζα της Ελλάδος.

του Πέτρου Κατσάκου*

Ο εξωτικός όρος «off shore» μπήκε για πρώτη φορά στη ζωή των Ελλήνων στις αρχές της δεκαετίας του '80. Άλλοτε ως «υπεράκτια» εταιρεία, άλλοτε ως «εξωχώρια» και κάποιες φορές ως «υπερπόντια», περιέγραφε κάποια εξωτικά όσο και παράξενα εταιρικά «μορφώματα» σε τόπους μαγικούς κι ονειρεμένους. Ώς τότε ήταν ένα καλά κρυμμένο «μυστικό» μιας μικρής ελίτ μεγαλοεπιχειρηματιών και αποτελούσε άγνωστη λέξη για το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Λέξη σχεδόν άγνωστη ακόμα και για εφοριακούς και υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών.

Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 οι εταιρείες off shore άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στα πολυτελή προάστια της Αθήνας, στα κοσμοπολίτικα νησιά, αλλά και στις πιο απίθανες περιοχές της χώρας. Στην περίοδο της χρηματιστηριακής «φούσκας» έγιναν μόδα και απαραίτητο αξεσουάρ των νεόπλουτων. Πολυτελέστατες βίλες, εντυπωσιακά γιοτ και πανάκριβα κότερα, ιδιόκτητα ελικόπτερα και αστραφτερά αεροσκάφη τύπου lear jet είχαν φαινομενικούς ιδιοκτήτες μια εταιρεία off shore.

Στα περισσότερα νησιά, όπως στη Μύκονο, την Πάρο και τις Σπέτσες, ήταν «κοινό μυστικό» στην τοπική κοινωνία ποιος ήταν ο κάτοχος των ακινήτων, αλλά ουδέποτε οι αρμόδιοι ελεγκτικοί φορείς προχώρησαν στον έλεγχο εικονικών και πραγματικών ιδιοκτητών των εταιρειών. Στοιχεία για τον έλεγχο των off shore στην Ελλάδα δημοσιοποίησε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και, σύμφωνα με αυτά, ο έλεγχος των off shore ακινήτων έχει ολοκληρωθεί σε 34 εταιρείες σε σύνολο 6.575, βεβαιώνοντας 40.068.785,61 ευρώ, ενώ συνεχίζεται ο έλεγχος σε 315.

Είναι χαρακτηριστική μάλιστα η φράση στελέχους του ΣΔΟΕ πως οι έλεγχοι του υπουργείου Οικονομικών προχωρούν με ρυθμούς «χελώνας» την ώρα που οι φοροφυγάδες κινούνται από off shore σε off shore με την ταχύτητα του λαγού.

Οι 16.580 ενεργές off shore στην Ελλάδα και η «Ριβιέρα» του Κρανιδίου

Ο αριθμός των off shore που έχουν δηλωθεί στη χώρα μας φθάνει τις 21.065, εκ των οποίων ενεργές είναι ...

Πολιτική προστασία στις off shore

"Στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, οι πλούσιοι  
- ιδιώτες ή πολυεθνικές επιχειρήσεις - 
χάρη στις offshore 
δεν πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρους."
Κώστας Στούπας

Ενδεικτική της "ιδεολογικής" κατεύθυνσης των φορολογικών επιβαρύνσεων της κυβέρνησης είναι η παρακάτω είδηση: και η είδηση δεν είναι ότι οι offshore είναι στο απυρόβλητο, ή ότι είναι η "νόμιμη" κατεύθυνση που το ίδιο το κράτος δείχνει στους "κατέχοντες" πλούτο ώστε να μείνουν αδιαφανείς και αφορολόγητοι (την ώρα που η μη κατέχοντες απειλούνται με κάθε μέσο από την "ταξικά" ρεβανσιστική κυβέρνηση). 
Η είδηση είναι ότι στους ελέγχους που το κράτος μπορεί αλλά δεν κάνει, μπορεί να εισπράξει κατά μέσον όρο 1.000.000 € ανά offshore!! Σύνολο γύρω στα 7 δις (με ήπιους υπολογισμούς...). Έναντι χρηματοδοτικού κενού 4,5 δις μέχρι το 2016...
Προφανώς λοιπόν η επιτυχία της πάταξης της φοροαποφυγής είναι απλά θέμα προτεραιοτήτων - κι εδώ, αυτή η κυβέρνηση δείχνει ότι έχει κάνει την επιλογή της: και αυτή είναι αφόρητα ταξική...πραγματικά "ταξική"! (ΑΣ)

του Κώστα Πουλακίδα*

Την απουσία πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης για την πάταξη της φοροαποφυγής επιβεβαιώνουν τα στοιχεία που απέστειλε στη Βουλή ο Γιάννης Στουρνάρας απαντώντας σε ερώτηση του Βύρωνα Πολύδωρα. Σύμφωνα με τη γραπτή απάντηση του υπουργού Οικονομικών, στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 6.575 αλλοδαπές off shore εκμετάλλευσης ακινήτων.

Από αυτές τις 6.575 off shore έχουν ελεγχθεί μόλις οι... 34 - δηλαδή το 0,5%!!!! 
Και το υπουργείο Οικονομικών επαίρεται ότι είναι σε διαδικασία ελέγχου συνολικά 315 εταιρειών - δηλαδή ελέγχεται μόλις το 5% των offshore που έχουν καταγραφεί στη χώρα...

Το ακόμα πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι τι απέδωσε φορολογικά ο έλεγχος. 

Μόνο από τις 34 off shore στις οποίες ο έλεγχος ολοκληρώθηκε, σύμφωνα με τον Γ. Στουρνάρα, έχουν βεβαιωθεί 40.068.785,61 ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που θα μπορούσε να αποτελέσει "δείκτη" για τα πραγματικά μεγέθη της φοροδιαφυγής, καθώς από το 0,5% των off shore βεβαιώνονται 40 εκατ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση μετέφερε τον έλεγχο πολλών off shore στο Διαπεριφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο Αθηνών - κίνηση που ενδέχεται να προκάλεσε νέα καθυστέρηση στον έλεγχο εταιρειών που ενδεχομένως είχε ήδη αρχίσει από τις αρμόδιες αρχές. 

Σε κάθε περίπτωση σήμερα το δεδομένο είναι πως έχει ανατεθεί στο ΔΕΚ Αθηνών η διενέργεια τακτικού φορολογικού ελέγχου όλων των ανέλεγκτων χρήσεων των 24 off shore της ΔΟΥ Κύμης και των 161 off shore της ΔΟΥ Κρανιδίου.

Το πραγματικό ''σημείο μηδέν''

του Γιώργου Αγαλιώτη, οικονομολόγου

iPod Dakini by Frank Olinsky

Η οικονομική δυσπραγία και η αδυναμία πληρωμής παντός είδους οφειλών είναι κάτι παραπάνω από εμφανής για τη πλειοψηφία των συμπολιτών μας οδηγώντας μαθηματικά και με ακρίβεια, σε κατάρρευση των εσόδων της πολιτείας. Η μάστιγα της ανεργίας και της εξαθλίωσης της αξιοπρέπειας συνεχίζεται αμείωτη. Όσες μεγάλες επιχειρήσεις έχουν απομείνει αρθρώνουν κραυγές απόγνωσης ,ενώ περισσότερες από 170.000 μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται στο κόκκινο, δίνοντας το σήμα για το επόμενο κύμα λουκέτων που θα ακολουθήσει και θα επιδεινώσει όλα τα οικονομικά μεγέθη.

Είναι κάτι παραπάνω από εμφανές πως μετά τα ''μπάνια του λαού'' και λίγες μέρες ανεμελιάς, το ορόσημο των εκλογών στη Γερμανία και το όποιο αποτέλεσμά τους θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για τη χώρα.
Η ευρωπαϊκή οικογένεια ταλανίζεται από την οικονομική κρίση και η νέα Γερμανική ηγεσία της ταλαντεύεται προσπαθώντας να ισορροπήσει πολιτικά μεταξύ των εσωτερικών της αναγκών και των αναγκών για βήματα στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. 

Αχτίδα αισιοδοξίας, πως παρά τη λάθος εφαρμοζόμενη πολιτικο-οικονομική επιλογή της λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης, γνωρίζουν πως κατάρρευση της Ελλάδας ακόμη και τώρα θα πυροδοτήσει ''ντόμινο'' καταρρεύσεων στο Νότο αλλά και μετάσταση του καρκινώματος στις επίπλαστα ισχυρές τους οικονομίες. Έτσι μόνη επιλογή τους προς το παρόν, παραμένει η στήριξη της χώρας με νέα δάνεια αλλά και η επιμονή στη στρατηγική των μεταρρυθμίσεων.
Παρόλα αυτά, σύντομα η ανοχή των ''δανειστών'' αλλά και η ανοχή η δική μας θα δοκιμαστούν στα έσχατα όριά τους και ίσως να ζήσουμε εικόνες Εθνικού παραληρήματος και αλληλοσπαραγμού.

Η κοινωνία αδύναμη ακόμη να κατανοήσει και συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί ίσως να προσπαθήσει να βρει διέξοδο σε πολιτική εκτροπή. Ο ''πάτος'' φαντάζει ''άπατος'' και τα εφιαλτικά σενάρια θα επανέλθουν αργά ή γρήγορα σκορπίζοντας το φόβο, ο οποίος μαζί με τη κατάθλιψη μεγάλης μερίδας του πληθυσμού ίσως οδηγήσουν σε Εθνικές καταστροφές.

Η αδυναμία της Πολιτείας για ανάληψη δράσεων αναστροφής εμφανής.
Μεμονωμένες ενέργειες γίνονται αλλά τα βήματα είναι πολύ αργά και πραγματοποιούνται μόνο κατόπιν πιέσεων των δανειστών.
Βέβαια θα επιχειρηθεί βελτίωση του κλίματος επικοινωνιακά και με έξωθεν στήριξη, λόγω ανησυχίας. Όμως όσο η οικονομία θα βυθίζεται περισσότερο στην ύφεση,οι στρατιές των ανέργων θα μεγαλώνουν και οι επιχειρήσεις θα αδυνατούν να επιβιώσουν, οι κοινωνικές εντάσεις θα αυξάνονται, η προσφυγή στις κάλπες θα μοιάζει αναπόφευκτη και η έξοδος από το ''σπιράλ θανάτου'' άσκηση προσομοίωσης.

Όμως ούτε τότε (με τις εκλογές) θα τελειώσει αυτό το ''μαρτύριο της σταγόνας''. Δε θα τελειώσει γιατί απλά οι νοοτροπίες δεκαετιών οι οποίες μας έφεραν σε αυτό το σημείο δεν έχουν ακόμα αλλάξει. Η αλλαγή και η ανατροπή πρέπει πρώτα να συντελεσθεί στους ίδιους μας τους εαυτούς. Ο Έλληνας γνωρίζει πως πρέπει να γίνει, αλλά αρνείται πεισματικά να το αναγνωρίσει και να το πράξει. Σε τελική ανάλυση ίσως μια ολική κατάρρευση μας αξίζει μήπως και συνειδητοποιήσουμε τι κάναμε λάθος τόσα χρόνια.

Η ολική κατάρρευση της δημιουργικής καταστροφής ίσως να είναι τελικά το πραγματικό ''σημείο μηδέν'', το σημείο από όπου θα ξεκινήσει πραγματικά ο επόμενος ''ενάρετος'' κύκλος για τη κοινωνία, την οικονομία και τη χώρα!

Το εφαρμοζόμενο φορολογικό σύστημα ...απλά δε πρόκειται να αποδώσει, όσες επιχειρήσεις κι αν κλείσουμε, όσους και αν βάλουμε στη φυλακή, όσους κι αν οδηγήσουμε στην εξαθλίωση!

του Γιώργου Αγαλιώτη, φοροτεχνικού

Με τη λήψη σπασμωδικών διοικητικών μέτρων ή με περισσότερη αστυνόμευση της αγοράς, με τη χρησιμοποίηση ενός μηχανισμού που νοσεί πραγματικά, δεν είναι δυνατόν να έχουμε αποτελέσματα στο μέτωπο της φοροαποφυγής. Χρειάζεται εκ βάθρων ανάλυση και αλλαγή του εφαρμοζόμενου φορολογικού συστήματος.

Ο επιχειρηματίας που πνίγεται από τη μείωση του κύκλου εργασιών και της κερδοφορίας του (λόγω ύφεσης και υπερφορολόγησης), οι οποίες απειλούν πλέον την επιβίωσή του, αλλά και ο καταναλωτής που λόγω δραματικής μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματός του, αναζητά καλύτερη τιμή στο όποιο προϊόν αγοράζει , εμπλέκονται κατά το ίδιο σχεδόν ποσοστό σε μια μη φορολογημένη συναλλαγή δεδομένου πως υπάρχει κοινό όφελος.

Η συλλογή αποδείξεων και η έκπτωσή τους από το εισόδημα είναι ο τρόπος που τα σύγχρονα φορολογικά συστήματα καταπολεμούν τη φοροαποφυγή. Υπάρχουν φυσικά και άλλοι τρόποι, οι οποίοι είναι ανεφάρμοστοι στην ελληνική αγορά λόγω διαφοροποίησης. Διαβάζω φερειπείν για σκέψεις περί λοταρίας αποδείξεων και άλλα προτεινόμενα, από τα συστήματα της Άπω Ανατολής και με πιάνουν τα γέλια. Όποιος έχει απλή επίγνωση του τρόπου που λειτουργούν οι ταμειακές και οι φορολογικοί μηχανισμοί στη χώρα γνωρίζει πως είναι ανέφικτο . 

Άρα λοιπόν μόνη λύση η επανεξέταση από μηδενική βάση του συστήματος και καθολικές εφαρμογές μέτρων αφού οικονομετρηθούν τα αποτελέσματα μέσω ανάλυσης, μέσω ενός απλούστερου, δικαιότερου και ηθικότερου φορολογικού πλαισίου. 

Μη λησμονούμε επίσης το πλήθος των πρόσθετων επιβαρύνσεων επιχειρήσεων και καταναλωτών (φόροι, τέλη, άχρηστες εισφορές κλπ.) για να κατανοήσουμε γιατί το σύστημα ......απλά δε πρόκειται να αποδώσει, όσες επιχειρήσεις κι αν κλείσουμε ,όσους και αν βάλουμε στη φυλακή, όσους κι αν οδηγήσουμε στην εξαθλίωση!

Η ρίζα του αποστήματος ξεκινά πρωτίστως από την ‘ηθική’ του απαξίωση στα μάτια όλων των πολιτών - φορολογουμένων. 

Το Ελληνικό φορολογικό σύστημα και τα ηθικά του όρια
 
Τα τελευταία τρία έτη οι Έλληνες πολίτες δέχονται ένα καταιγισμό νέων τακτικών και έκτακτων φορολογικών μέτρων καλούμενοι να εισφέρουν όλο και μεγαλύτερα χρηματικά ποσά (φόρους) προκειμένου να είναι δυνατή η απρόσκοπτη λειτουργία της χρεοκοπημένης ελληνικής πολιτείας-κράτους ,της λεγόμενης δηλαδή δημοσιονομικής προσαρμογής.
 
Στο κείμενο αυτό δε θα εξετάσω την πολιτικο-οικονομική αυτή επιλογή και την ορθότητά της, για τη κάλυψη του τεράστιου δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας αλλά τη σχέση των επιβαλλόμενων νέων τακτικών και έκτακτων φορολογικών βαρών στους πολίτες της χώρας μας, σε σχέση με τα ηθικά της όρια.
 
Τα λεγόμενα «χρηστά συναλλακτικά ήθη» δηλαδή οι άτυποι και ηθικοί κανόνες, οι οποίοι διέπουν τις συναλλαγές που λαμβάνουν χώρα σε μία οικονομία, είναι το κλειδί για τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των συναλλασσομένων μερών, συνεπικουρούμενα βέβαια και από ένα νομοθετημένο, θεσμικά δίκαιο πλαίσιο συναλλαγών.
 
Η ηθική μαζί με τη δικαιοσύνη είναι δύο έννοιες οι οποίες έχουν το πιο σημαντικό ρόλο και καθορίζουν τη σχέση κράτους – πολίτη. Είναι δεδομένο με βάσει πολλές οικονομικές έρευνες πως υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ των ηθικών κοινωνικά αποδεκτών ορίων στη φορολόγηση των πολιτών και μιας πιθανής ...

Όλη η Ελλάδα μια φυλακή (για οικονομικά εγκλήματα)

του Γιώργου Αγαλιώτη*

Υπάρχει σήμερα μικρομεσαίος επιχειρηματίας που να μπορεί να ανταποκριθεί στις υπέρμετρες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία ή να μην έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές λόγω της πρόσφατης και διαρκούς αυξανόμενης υπέρμετρης και ασύμμετρης φορολόγησης, οι οποίες κατά κύριο λόγο είναι αποτέλεσμα της πρωτοφανούς σε έκταση οικονομικής ύφεσης, αλλά και της ανάγκης χρηματοδότησης του κρατικού τέρατος;

Υπάρχει σήμερα νοικοκυριό αποτελούμενο απο εργαζόμενους στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα (εκτός των βολεμένων κρατικοδίαιτων) που μπορεί να ανταπεξέλθει στα χαράτσια που βάσει κεντρικών φορολογικών σοφιστιών του επιβάλλονται;
Υπάρχει σήμερα τέτοιο νοικοκυριό χωρίς έναν τουλάχιστον άνεργο στην οικογένεια;
 
Σε λίγο όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι θα οφείλουν. Τι θα κάνουμε;
Θα τους βάλουμε όλους στη "στενή"; Εντάξει, να τους διώξουμε όλους ποινικά, να τους καταδικάσουμε και αν δεν δύνανται να τους χώσουμε στο "μπαλαούρο". Θα λυθεί έτσι το πρόβλημα;

Πότε θα κατανοήσουμε πως το πρόβλημα είναι πλέον η οικονομική αδυναμία και όχι η θέληση να εξοφλήσουν όσα εξοντωτικά τους επιβάλλονται;
Πότε θα κατανοήσουμε πως όσους και να παραδειγματίσουμε ή εξοντώσουμε οικονομικά ,το μόνο που θα καταφέρουμε είναι μία επερχόμενη κοινωνική και πολιτική εκτροπή;

Οι μη έχοντες ελπίδα και οι κυνηγημένοι χωρίς δουλειά, χωρίς περιουσία, φορτωμένοι χρέη, έχοντας χάσει πλέον και την αξιοπρέπειά τους, το μόνο που θα έχουν να χάσουν είναι η ατομική τους ελευθερία.
Εσείς τι λέτε θα καθίσουν στωϊκά να χάσουν και αυτήν;

Τι έχει γίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις στη χώρα μας στη μακραίωνη ιστορία της; Ανατροπή ή επανάσταση ή εκτροπή που συνοδεύεται συνήθως από αμνηστία.
 
Θέλουμε όλοι να πληρώνουν τους φόρους τους;
Σαφέστατα ναί.
Όμως ποιούς φόρους;
Υπάρχει ένα απλό και δίκαιο εφαρμοζόμενο φορολογικό σύστημα στη χώρα; 
Απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες σύμφωνα με τη φορολογική εισφορά τους τα ανάλογα ωφελήματα; 
Γίνεται χρηστή διαχείριση των χρημάτων των φορολογουμένων;

Αν η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα είναι όχι, τότε το μόνο που θα καταφέρουν οι ποινικές διώξεις και η υπερφορολόγηση είναι μείωση εσόδων μέχρι καταρρεύσεως και επερχόμενη κοινωνική εκτροπή μέχρι κανιβαλισμού. 

Δείτε σχετικά:  Ψάχνουν στρατόπεδο στην Αττική για να γίνει φυλακή για όσους χρωστούν!  protothema.gr

*ο Γιώργος Αγαλιώτης είναι φοροτεχνικός

Είσπραξη ΦΠΑ εν μέσω κρίσης: Ανίκανοι και αντιαναπτυξιακοί και στα αυτονόητα;

Έγραφε πρόσφατα ο Γιάνης Βαρουφάκης στο κείμενό του Τρεις μεταρρυθμίσεις που αναδημοσεύσαμε και εδώ:

"Μεταρρύθμιση 3: Κατάργηση της προ-πληρωμής του ΦΠΑ

Είναι δυνατόν, ιδίως σε αυτή την εποχή της Κρίσης, επιχειρήσεις που βουλιάζουν επειδή οι πελάτες τους καθυστερούν μήνες και χρόνια να τις εξοφλήσουν (για αγαθά και υπηρεσίες που έλαβαν) να πρέπει να προκαταβάλουν τον ΦΠΑ; Από πού κι ως πού ο ΦΠΑ καταβάλεται προτού εισπραχθεί το τίμημα από την επιχείρηση; Με το ισχύον καθεστώς, οι επιχειρήσεις τελούν υπό καθεστώς ομηρείας κακοπληρωτών και κλείνουν, καθώς το κράτος εισπράττει το μερτικό του από συναλλαγές που δεν ολοκληρώθηκαν και που μπορεί ποτέ να μην ολοκληρωθούν.

Πρόταση 3: Πολύ απλά, ο ΦΠΑ να καταβάλεται την ημέρα της είσπραξης και όχι με την έκδοση του τιμολογίου. Ούτε πριν, ούτε και μετά. Στην εποχή του web-banking δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη σταματήσει αυτός ο παραλογισμός που οδηγεί επιχειρήσεις στο λουκέτο και καταστρέφει ζωές."

Και δυστυχώς τα πράγματα στην αληθινή ζωή είναι ακόμη χειρότερα:

Ως γνωστόν, ειδικά το Δημόσιο, αποπληρώνει τους προμηθευτές του και όσους του παρέχουν υπηρεσίες μετά από ένα έτος πάνω κάτω - πλην εξαιρέσεων. Και όχι λόγω της σημερινής κρίσης - από ...ανέκαθεν.
Επίσης είναι γνωστό ότι ο ΦΠΑ των τιμολογίων αποδίδεται τυπικά είτε εντός μηνός είτε εντός τριμήνου το ανώτερο ανάλογα τον τύπο των εταιριών - στην πράξη σε μερικές ημέρες ή εβδομάδες από την ημερομηνία που θα "κοπεί" το τιμολόγιο.

Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι οι εταιρείες ...δανείζουν το Δημόσιο που τους χρωστά, προκαταβάλοντας φόρο που δεν έχουν εισπράξει! 

Και σε εποχές σαν την σημερινή, μηδενικής ρευστότητας, αυτό σημαίνει ότι συνήθως συνεχίζουν να οφείλουν τον φόρο μέχρι να αποπληρωθούν και επιβαρύνονται με πρόστιμο (ενώ το ίδιο το Δημόσιο ποτέ δεν καταβάλει τα δικά του πρόστιμα καθυστέρησης...).
Επίσης αφήνουν απλήρωτους τους δικούς τους προμηθευτές αλλά και τους εργαζόμενους για το ίδιο διάστημα και δεν καταβάλλουν εμπρόθεσμα ασφαλιστικές εισφορές για τους ίδιους και τους απασχολούμενους στην εταιρεία. Ενοίκια, λογαριασμούς ΔΕΗ κλπ κλπ

Με λίγα λόγια το "αναπτυξιακό" Δημόσιο με τα μεγάλα έργα που "θα φέρουν την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης", απαιτεί χρηματοδότηση των έργων από τις εταιρείες που θα τα αναλάβουν! 
Γι αυτό και σε μια αγορά όπου οι συναλλαγές γίνονται πια αυστηρά σε μετρητά, κανένα έργο δεν προχωρά αφού δεν εμφανίζεται κανείς να δώσει προσφορά γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει το έργο - και οι διαγωνισμοί κηρύσσονται "άγονοι".

Προφανώς η συμπεριφορά αυτή είναι πασιφανώς εναντίον του δημοσίου συμφέροντος γιατί αποτρέπει την κίνηση της οικονομίας επιτρέποντας μόνο σε όσους έχουν την οικονομική άνεση (συχνά από αδιαφανείς πηγές) να αποκτούν, πέραν ικανότητας και ποιότητας προϊόντων και εκτέλεσης έργων, δεσπόζουσα θέση στην αγορά και να επιλέγουν τα φιλέτα των συμφερουσών κομματιών προμήθειας/έργων του Δημοσίου. Και οι καινοτόμες ποιοτικές και έμπειρες εταιρείες όπως και τα προϊόντα ποιότητας και χαμηλού κόστους να αποκλείονται από την "ανάπτυξη". Και τέλος, τα ίδια τα ταμεία του κράτους να στερεύουν από ΦΠΑ και φόρους επί του τζίρου αφού δεν πραγματοποιούνται οικονομικές κινήσεις.
Κι όλα αυτά ως συνέχεια ενός παραλογισμού που επέτρεπε προ κρίσης να παίρνουν τα έργα οι ημέτεροι που οι πολιτικοί τους φίλοι τους εξασφάλιαζαν ρευστότητα ή εγγυήσεις που οι ανταγωνιστές τους ...

Ελληνικό plan B υπάρχει;

"Η κυβέρνηση αγωνιά για την πορεία των εσόδων και των ασφαλιστικών εισφορών"

Όλο και περισσότεροι φορολογούμενοι αδυνατούν πλέον να ανταποκριθούν στις φορολογικές τους υποχρεώσεις και οδηγούνται σε στάση πληρωμών προς την εφορία. Μόνο τον Φεβρουάριο το συνολικό "φέσι" που έβαλαν οι φορολογούμενοι στο δημόσιο ταμείο ανήλθε στο 1,3 δισ. ευρώ, σκορπώντας ρίγη ανησυχίας στο οικονομικό επιτελείο αναφορικά με την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού αλλά και την ολοένα αυξανόμενη πιθανότητα να ζητηθούν νέα μέτρα για τη διόρθωση της μαύρης τρύπας του προϋπολογισμού.(capital.gr)

Πέρα από τις γνωστές εκκρεμότητες, όπως ο καθορισμός του τρόπου είσπραξης του φόρου ακινήτων το 2013 και το θέμα της κινητικότητας-εφεδρείας-απολύσεων στο Δημόσιο, η κυβέρνηση αγωνιά για την πορεία των εσόδων και των ασφαλιστικών εισφορών. Παράλληλα γίνεται ανάλυση της έκτασης των συνεπειών για την ελληνική οικονομία από την κρίση στην Κύπρο. (tovima.gr)

Το ελληνικό τρικομματικό plan B:
λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τη δόση μου...

Καλώς τους λοιπόν πίσω στην πραγματικότητα... (μετά την επικοινωνιακή ανάσα που τους έδωσε ως παράπλευρη ωφέλεια το δράμα της Κύπρου)
Μια πραγματικότητα που οι ίδιοι δημιουργούν με την διαχείριση που κάνουν: με την αναβλητικότητα στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, την αδιαφορία τους για την πραγματική οικονομία και τον ιδιωτικό τομέα και την προσήλωσή τους σε έσοδα που αναμένουν από μια προ πολλού νεκρή οικονομία για να συντηρηθεί το υδροκέφαλο και αντιπαραγωγικό κράτος που συντηρούν οι "κόκκινες γραμμές" τους.

Αδυνατούν να πάρουν ένα οποιοδήποτε προωθητικό μέτρο για την οικονομία - στηρίζονται αποκλειστικά στα δάνεια της τρόικας για να μισθοδοτείται ο δημόσιος τομέας και οι συνταξιούχοι. Δεν γνωρίζουν καν ή και δεν τους αφορά, τι σημαίνει ανάπτυξη, επιχειρηματικότητα, επενδύσεις. και κυρίως, δεν έχουν κανένα σχέδιο δικό τους αλλά αναμένουν παθητικά τους ελέγχους της τρόικας με την οποία παίζουν μαζί τα παιχνίδια του καλού και του κακού μπάτσου, μαγειρεύουν τα νούμερα και επιτρέπουν τις δόσεις, αναμένοντας τις ...γερμανικές εκλογές ή ποιος ξέρει τι...

Στο μεταξύ, εμποδίζουν τους νέους ανθρώπους να ανοίξουν μια δουλειά με την γραφειοκρατία και τα υποχρεωτικά χαράτσια του ΤΕΒΕ-ΟΑΕΕ πάνω από τις 5.000 € εισόδημα, και τους παλιούς να κρατήσουν τις δουλειές τους επιβάλλοντάς τους εξοντωτικά πρόστιμα και ρεαλιστικά αδύνατους διακανονισμούς για να τους δώσουν  μια ενημερότητα. Προφανώς ζουν σε άλλο κόσμο. 

Η γραφειοκρατία ζει και βασιλεύει για να δικαιολογεί τους υπεράριθμους ΔΥ, οι ακατάλληλοι δεν απολύονται για να προσληφθούν νέοι και κατάλληλοι στην θέση τους, η επιχειρηματικότητα εμποδίζεται με όλα τα μέσα, οι φόροι πέφτουν βροχή σε ένα εξαντλημένο κοινωνικό σώμα και η πραγματική ανεργία αφορά πια τον ένα στους δυο... 
Οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι χωρίς απασχόληση στην πλειοψηφία τους αλλά δεν φαίνονται στα νούμερα γιατί το ΤΕΒΕ-ΟΑΕΕ απαιτεί να διακόψουν την δραστηριότητά τους για να δηλωθούν άνεργοι. 

Όλοι περιμένουν στην σειρά να πληρωθούν για να πληρώσουν και στην κορυφή βρίσκονται τα ληξιπρόθεσμα του δημοσίου που δεν εξοφλούνται παρά τις διακηρύξεις λόγω της γνωστής στάσης πληρωμών που δημιουργεί πλασματικά πρωτογενή πλεονάσματα - ούτε το επίδομα θέρμανσης δεν έχει καταβληθεί ακόμη και πλησιάζει καλοκαίρι.

Έσοδα δεν θα υπάρξουν άλλα. Όλα τα λογιστικά κόλπα εξαντλήθηκαν όπως και τα εισοδήματα. Η κυβέρνηση ποντάρει πια στις καταθέσεις, τα "έτοιμα" των πολιτών που απειλούνται με κονιορτοποίηση από την εισπρακτική λαίλαπα. Στην Κύπρο οι καταθέσεις κουρεύονται απευθείας, στην Ελλάδα σε αναγκάζουν να το κάνεις μόνος σου - ποια είναι η διαφορά;

Τράπεζες δεν έχουμε ένα χρόνο τώρα, η χρηματοδότηση μοιάζει άπιαστο όνειρο για οποιαδήποτε εργασία και η ρευστότητα θυμίζει πια την αναμονή της Δευτέρας Παρουσίας..

Η τρικομματική σύντομα θα αντιμετωπίσει την γενικευμένη στάση πληρωμών των πολιτών και θα μαζέψει τα κλειδιά των επιχειρήσεων - όσων δεν μπορούν να καταφύγουν στο εξωτερικό: γιατί περί αυτού πρόκειται: για την δίωξη της επιχειρηματικότητας, την καταδίωξη της πραγματικής οικονομίας, την βύθιση της χώρας χάριν του κράτους τέρατος που δημιούργησαν στην διάρκεια της μεταπολίτευσης. 

Η πλειοψηφία αυτής της Βουλής έχει εντολή να κρατήσει την χώρα στο ευρώ. 
Αλλά η συγκεκριμένη κυβέρνηση βαδίζει στην αντίθετη κατεύθυνση. 
Χωρίς κανένα plan B...

Περισσότεροι φόροι, περισσότερη κρίση

Η μείωση των φόρων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας
 Του Τάσου Αβραντίνη

Προχθές η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) ανακοίνωσε την πρώτη εκτίμησή της για το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν του 2012. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε προκύπτει ότι το ΑΕΠ μειώθηκε το 2012 σε σχέση με το 2011 κατά 7,1%. Σε ονομαστικούς όρους ανήλθε σε 193,7 δισ. ευρώ έναντι 208,5 δισ. ευρώ το 2011.
Σ’ αυτό συνετέλεσε σημαντικά και η δραματική συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας κατά το 2012. Η οικοδομική δραστηριότητα μειώθηκε σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο κατά 29%, ενώ ο βιομηχανικός δείκτης υποχώρησε τον Ιανουάριο του 2013 κατά 4,8%.

Μια πολύ κρίσιμη παράμετρος είναι ότι τα έσοδα από τη φορολογία μειώθηκαν, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, περίπου κατά 8% (φόροι επί των προϊόντων, της παραγωγής και των εισαγωγών). Αν ανατρέξουμε στα απολογιστικά στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών για το 2011 διαπιστώνουμε ότι η φορολογία φυσικών και νομικών προσώπων παρά την πρωτοφανή φοροκαταιγίδα απέδωσε μόλις 14 δισ. ευρώ, δηλαδή μόλις 7%.

Το 2013 τα πράγματα θα χειροτερέψουν. Τα έσοδα του κράτους από τη φορολογία θα παρουσιάσουν μεγάλη απόκλιση από τα προϋπολογισθέντα, όπως εμμέσως ή αμέσως καταλαβαίνει κανείς από τις δηλώσεις των διαφόρων κυβερνητικών αξιωματούχων. Ίσως υπάρξει μια αύξηση των εσόδων από τη φορολογική αφαίμαξη των ιδιοκτητών ακινήτων (έχουν προϋπολογισθεί 3,8 δισ. ευρώ), η οποία όμως ευθύνεται για την καθίζηση της οικοδομικής δραστηριότητας. Αλλά και γενικότερα η υπέρμετρη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας θα έχει συνολικά για την οικονομία καταστροφικά αποτελέσματα.

Η μεγάλη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, σε συνδυασμό με τη μεγάλη και άδικη φορολογία εισοδήματος, οδηγεί σε απόγνωση μεγάλο αριθμό ιδιοκτητών και περισσότερο απ’ όλους τους πιο συνεπείς φορολογούμενους. Δεδομένου ότι η δυνατότητα ρευστοποίησης ακινήτων εξαιτίας της κατάρρευσης της αγοράς είναι εξαιρετικά δύσκολη και ότι στη συντριπτική πλειονότητα των φορολογουμένων δεν προκύπτει πλέον κανένα κέρδος από την εργασία τους, αυτοί θα αναγκαστούν να αποπληρώσουν τους φόρους από το πλεόνασμα του εισοδήματος προηγουμένων ετών. Να αποσύρουν δηλαδή αναγκαστικά τις τραπεζικές καταθέσεις τους. Για την οικονομία της συζήτησης ξεπερνώ το γεγονός ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο το κράτος φορολογεί το εισόδημα των συνεπών φορολογουμένων για πολλοστή φορά, αφού έχει προηγηθεί η κανονική φορολόγησή του, η περαίωση, η έκτακτη εισφορά, η εισφορά αλληλεγγύης κ.ο.κ.

Το χειρότερο είναι ότι η απόσυρση των καταθέσεων για να πληρωθούν φόροι θα επιφέρει νέα μεγάλη μείωση στην παραγωγή και στο ΑΕΠ της χώρας, κυρίως διότι ...

Aπλό και ¨δίκαιο¨ φορολογικό σύστημα ή πλήρης κατάρρευση των δημοσίων εσόδων;

"και οι νέοι φόροι καθορίζονται ως εξής:... "

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΦΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

του Γιώργου Αγαλιώτη*

Σε καθημερινό δραματικό αδιέξοδο απελπισίας βρίσκεται ήδη σημαντικό τμήμα των φορολογουμένων, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν συνεχώς νέους φόρους στα ταμεία των Δ.Ο.Υ όλης της χώρας.

Για αρκετούς από εμάς που η επαγγελματική μας ενασχόληση εμπεριέχει καθημερινή επαφή με τα ταμεία των Δ.Ο.Υ και γενικά την αγορά, μας κάνει να βιώνουμε τραγικές καταστάσεις . 
Χιλιάδες Φορολογούμενοι προσέρχονται καθημερινά για ρυθμίσεις χρεών αλλά καταλήγουν τελικά σε αδιέξοδο, εκ του λόγου πως αδυνατούν να συγκεντρώσουν τουλάχιστον τα ποσά που αντιστοιχούν στη πρώτη δόση του διακανονισμού. Αν τελικά μπορέσουν να συγκεντρώσουν τα χρήματα της πρώτης δόσης, είναι σίγουρο πως δεν θα έχουν για την επόμενη, οπότε θα χαθεί η ρύθμιση. 
Η πλειοψηφία των φορολογουμένων βλέποντας πως αδυνατούν να εξεύρουν πόρους να διακανονίσουν προχωρούν στη καταβολή ενός μικρού ποσού έναντι, προκειμένου τουλάχιστον να δείξουν στις αρμόδιες φορολογικές αρχές τη θέλησή τους να πληρώσουν αλλά και να δηλώσουν ταυτόχρονα την αδυναμία τους να ανταποκριθούν πλήρως σε αυτή τη φορολογική λαίλαπα.
Δε θα μπω σε μακρο-μικροοικονομικές αναλύσεις του θέματος απλά θα θέσω για χιλιοστή φορά τα ερωτήματα:

Οι φορολογικοί σχεδιασμοί και η εξαθλίωση όλων των φορολογουμένων και της δυνητικής τους ικανότητας να πληρώσουν ποσά που βεβαιώνονται με πλήθος νόμων και διατάξεων που σοφίζονται οι κρατούντες στη σύγχρονη Ελληνική σοβιετία (για τη συντήρηση του κομματικού υπερκράτους) που θα οδηγήσουν ;

Δε γνωρίζουν πως πλείστες εξεγέρσεις -κινήματα ανατροπής παγκοσμίως ξεκίνησαν κυρίως λόγω υπέρμετρης και ασύμμετρης φορολόγησης ;

Θα συνεχίσουμε πιέζοντας υπέρμετρα φορολογικά τεράστιες μάζες του πληθυσμού της χώρας, να τροφοδοτούμε με τόνους νερού τις στείρες πηγές των πολιτικών άκρων, οδηγώντας την αγορά και το κόσμο σε πλήρη απόγνωση ;

Κατασκευάζοντας νέες φορολογικές φυλακές και στοιβάζοντας εκεί μέσα όσους οφείλουν (επειδή κάποιος διοικητικά το αποφάσισε) θα δοθεί λύση στο πρόβλημα της χώρας ;

Όταν τα βεβαιωμένα χρέη των ιδιωτών ξεπεράσουν τα 100 δις ευρώ, τότε θα ξανασκεφτούμε να αλλάξουμε το φορολογικό μας σύστημα ;

Πότε επιτέλους θα αποφασιστεί ένα απλό και ¨δίκαιο¨ φορολογικό σύστημα που θα παραμείνει σταθερό για τα επόμενα 10 έτη, δίνοντας προοπτική στην αγορά και στις αναγκαίες επενδύσεις για τη δημιουργία νέου πλούτου, ο οποίος θα αποφέρει νέα πολλαπλάσια έσοδα και θέσεις εργασίας ;

Γιατί δε συγκροτείται επιτέλους ένα Εθνικό Επιχειρησιακό πλάνο το οποίο παράλληλα με το μνημόνιο (που έτσι κι αλλιώς τρέχει) θα δώσει τη δυνατότητα να οικονομετρηθεί το πρόβλημα και θα δώσει λύσεις εφικτές και ρεαλιστικές, σύμφωνα με τα διεθνώς παραδεκτά φορολογικά εφαρμοσμένα συστήματα, προσαρμοσμένα όμως στη Ελληνική πραγματικότητα ;

Η τραγικότητα της καθημερινότητας και της κατάστασης της αγοράς μεταδίδει πλέον πολύ ανησυχητικά μηνύματα. Η πλήρης αδυναμία πληρωμής νέων βαρών,τα οποία είμαι σίγουρος πως θα αποφασιστούν για άλλη μια φορά έως το νέο φορολογικό το Μάϊο, είναι πλέον πολύ μα πολύ κοντά, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη πλήρη επερχόμενη κατάρρευση των δημοσίων εσόδων .

Τελικά όμως μήπως αυτό μας χρειάζεται για να δοθεί λύση και στο σοβιετικό δημοσιονομικό πρόβλημα που έχει η χώρα μας ;;;

*από το fb

Η πάταξη της φοροδιαφυγής που λύνει τα μεγάλα προβλήματα με τρόπο μαγικό, ανώδυνο και -κυρίως- χωρίς μεταρρυθμίσεις

Περιμένοντας την... πλούσια θεία με τα πολλά λεφτά

της Αντιγόνης Λυμπεράκη*

Κι όλα αυτά, για να συντηρηθούν υπεράριθμες θέσεις στο Δημόσιο
(Εξώφυλλο Athens Voice/ σχεδίαση  Βίκυς Γεωργιοπούλου)

Η πάταξη της φοροδιαφυγής, ως λύση με ηθική μάλιστα ανωτερότητα, υποτίθεται πως θα λύσει όλα τα προβλήματα ανώδυνα και -κυρίως- χωρίς μεταρρυθμίσεις. Είναι μια άλλη εκδοχή τού "λεφτά υπάρχουν".

Η φοροδιαφυγή αντιμετωπίζεται κατά παράδοση από τις ελληνικές κυβερνήσεις όπως ο ελληνικός κινηματογράφος παρουσίαζε τις «πλούσιες θείες» στα μάτια των επίδοξων, φτωχών, κληρονόμων: κάπου υπάρχει κάποια περιουσία (που κανείς δεν ξέρει ακριβώς πόση είναι, αλλά είναι μεγάλη), κάποια στιγμή η -ελαφρώς αντιπαθής- θεία θα αποβιώσει (κανείς δεν γνωρίζει το πότε, αλλά δεν θα αργήσει). Άρα οι φτωχοί συγγενείς «έχουν λαμβάνειν»...

 Και με την προσδοκία ότι "λεφτά υπάρχουν" και σύντομα θα έρθουν, μπορούν να προγραμματίσουν, να "ανοιχτούν" σε έξοδα, να υποσχεθούν σε δανειστές κλπ. κλπ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το φαινόμενο της φοροδιαφυγής, της φορο-αποφυγής και των πάσης φύσεων εισφορο-απο/δια-φυγών ανθεί στη χώρα μας. 

Στις τελευταίες δεκαετίες, η χαλαρότητα του φορο-εισπρακτικού μηχανισμού ήταν συνειδητή κυβερνητική γραμμή. 

Η φοροδιαφυγή ήταν υποκατάστατο της βιομηχανικής πολιτικής (ενίσχυση των μικρότερων και λιγότερο ανταγωνιστικών επιχειρήσεων), της πολιτικής απασχόλησης (διατήρηση στη ζωή επιχειρήσεων που αν πλήρωναν τους φόρους τους ή θα έκλειναν ή θα απέλυαν προσωπικό), της κοινωνικής πολιτικής (να ζήσουν και οι φτωχοί της γκρίζας οικονομίας) και, βεβαίως, σαν επιλεκτικό εργαλείο επιβράβευσης και τιμωρίας στο πελατειακό δούναι και λαβείν (προς επιχειρηματίες, κοινωνικές ομάδες, μερίδα εργαζομένων που αύξανε το εισόδημά της μέσα από άτυπους διακανονισμούς ή/και σκαστή διαφθορά...). 

Όλα αυτά είναι γνωστά, θλιβερά και χιλιο-ειπωμένα.

Και, ακριβώς επειδή ήταν γνωστά, λειτουργούσαν όπως και η κληρονομιά της θείας: ξέρουμε πού θα βρούμε τα λεφτά, άρα ξοδεύουμε αμέριμνα "προεισπράττοντας" την πάταξη της φοροδιαφυγής. Η πάταξη της φοροδιαφυγής ως Κέρας της Αμάλθειας, μιας πηγής ανεξάντλητου πλούτου και μάλιστα με ηθική ανωτερότητα. Η οποία λύνει τα μεγάλα προβλήματα με τρόπο μαγικό, ανώδυνο και -κυρίως- χωρίς μεταρρυθμίσεις. Είναι μια άλλη εκδοχή του «λεφτά υπάρχουν».

Οι δικαιολογημένες κραυγές για υπερφορολόγηση, που ακούγονται τώρα, είναι το αποτέλεσμα -και η τιμωρία- αυτής της τακτικής.

Η κυβέρνηση φαίνεται πως υιοθετεί τον ρόλο των φτωχών συγγενών που προσδοκούν να σωθούν με την κληρονομιά της πλούσιας θείας (της θείας φοροδιαφυγής). 

Αντί να περιορίσει τις σπατάλες του κρατικού μηχανισμού, επικαλείται τα μυθώδη έσοδα από την πάταξη της φοροδιαφυγής για να διατηρεί μισθοδοτούμενους δημόσιους υπαλλήλους 2 και 3 φορές περισσότερους από όσο αντέχει. 

Και όταν διαψεύδεται, φορολογεί παραπάνω. 

Στο όνομα της ...

Φορολογικό νομοσχέδιο: Πορεία προς ένα νέο δημοσιονομικό γκρεμό

του Γιάννη Ραγκούση*

Αν έπρεπε να διαλέξουμε έναν, τον σημαντικότερο ανάμεσα στους πολλούς, τότε ο βασικός κανόνας που διέτρεξε στην μεταπολίτευση την πλησίστια πορεία της Ελλάδας προς το δημοσιονομικό γκρεμό, ήταν ότι διαρκώς σε μικροοικονομικό και μακροοικονομικό επίπεδο καταναλώναμε περισσότερα από όσα παράγαμε.

Με άλλα λόγια, το αναπτυξιακό, το δημοσιονομικό, άρα και το μοντέλο διακυβέρνησης ήταν στηριγμένα στη λογική της συνεχούς, κυρίως δάνειας, ενίσχυσης της αγοραστικής δύναμης και όχι στην αύξηση της παραγωγικότητας.
Υποχρεωτικά ένα τέτοιο μοντέλο, όχι ανάπτυξης αλλά καλοπέρασης, μπορούσε να στηριχθεί χρηματοδοτικά μόνον με δύο εργαλεία - μηχανισμούς:
1) το εθνικό νόμισμα σε διαρκή διολίσθηση - ενίοτε και σε υποτίμηση
2) τη συνεχή αύξηση του δημόσιου χρέους
Με την υιοθέτηση του ευρώ αρχικά και την άρση εμπιστοσύνης των αγορών - ιδιωτών πιστωτών στη συνέχεια ,η Ελλάδα το 2009 δεν χρεοκόπησε μόνον, αλλά βίωσε την κατάρρευση της συνολικής της πορείας τα 40 τελευταία χρόνια .

Υπό αυτήν την έννοια από το 2009 και μετά, το εθνικό και πατριωτικό χρέος της πολιτικής ηγεσίας της χώρας δεν είναι απλώς να εξασφαλίζει τη νέα δανειοδότηση του  ελληνικού κράτους, αλλά πρωτίστως να αλλάξει και να μεταρρυθμίσει τις άρρωστες δομές, αντιλήψεις και πρακτικές που μας οδήγησαν στο δημοσιονομικό γκρεμό.

Εθνική προτεραιότητα, είναι η θεμελίωση ενός παραγωγικού προτύπου ανάπτυξης που θα πάρει τη θέση του καταναλωτικού μοντέλου ευημερίας της μεταπολίτευσης.
Δυστυχώς, ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες έχουμε ολική επαναφορά πρακτικών του παρελθόντος. 

Και αν τα πρόδρομα κρούσματα παλαιοκομματικής κυβερνητικής νοοτροπίας για ορισμένους δεν ήταν αρκετά, το προς ψήφιση φορολογικό νομοσχέδιο δεν αφήνει καμιά απολύτως αμφιβολία ότι επιστρέφουμε ολοταχώς στο χθες που μας χρεοκόπησε.

Εξηγούμαι: Τρία χρόνια μετά την κατακρήμνιση της Ελλάδας στο δημοσιονομικό γκρεμό ένα φορολογικό νομοσχέδιο οφείλουμε να το κρίνουμε με βάση τις δύο μείζονες συνιστώσες του: Την φιλοσοφία και την φορολογική ηθική του .

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Ο φοροεισπρακτικός χαρακτήρας τού νομοσχεδίου που θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ιδιαίτερα σε συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης, δεν είναι το κυρίαρχο ζήτημα.
Το πρόβλημα είναι ότι το νομοσχέδιο έχει άποψη και υιοθετεί τη φιλοσοφία του χθες που μας χρεοκόπησε, επαναθεμελιώνει την Ελλάδα της κατανάλωσης και όχι της παραγωγής, φροντίζει και νοιάζεται για τους επιχειρηματίες και όχι για τις επιχειρήσεις.

Σαράντα χρόνια η Ελλάδα έφτιαξε επιχειρηματίες, δεν έχτισε επιχειρήσεις.

Με βάση τα παραπάνω μέσα από ένα φορολογικό νομοσχέδιο, θα έπρεπε πρώτα και κύρια να ενισχύεται η Ελλάδα της παραγωγής σε βάρος της Ελλάδας της κατανάλωσης. Κατανάλωσης που σε οικονομίες σαν την ελληνική δεν συνεπάγεται ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, αλλά αύξηση των εισαγωγών ...

ΣΥΜΒΟΛΗ ΘΑΝΑΣΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑΚΗ και ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΗΛΙΟΥ στο ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ (2)

Οι παραπάνω συγγραφείς των κειμένων έχουν ήδη αποχωρήσει από την ΔΗΜΑΡ. Η συμβολή τους στο εκλογικό πρόγραμμα, προφανώς θα έχει την γνωστή τύχη που επιφυλάσσει η κομματική νομενκλατούρα σε όλες τις απόψεις που δεν συνάδουν με την σταδιακή προσαρμογή της στο πελατειακό σύστημα και την μετάλλαξη της ΔΗΜΑΡ σε απολιτικό συμπλήρωμα του μεταπολιτευτικού συστήματος, σε αριστερά της μη ευθύνης, του "μακριά από μας" και του ¨όχι σε όλα"... (ΑΣ)

του Στέφανου Ηλιού

ΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 (Χαρακτηριστικά – Παθογένειες- Συνέπειες)

        

      1) Η φορολογία στη χώρα μας μοιάζει με ξέφραγο αμπέλι, που το καρπούνται οι περίοικοι και οι εντεταλμένοι με τη φύλαξή του. Λιγότερο δε από όλους το καρπούται ο ιδιοκτήτης του. Το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο εισπράττει ό,τι περισσεύει από τη λεηλασία των δημοσίων εσόδων.

     Το φαινόμενο αυτό λέγεται φοροδιαφυγή και φοροκλοπή. Δημιουργήθηκε και καλλιεργήθηκε υπό την ανοχή και τις ευλογίες των δύο κομμάτων (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ) που κυβέρνησαν το τόπο κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια, τα οποία, για την εξυπηρέτηση των μικροπολιτικών, ταξικών συμφερόντων ισχυρών οικονομικών κύκλων (μεγαλοκατασκευαστών, προμηθευτών του Δημοσίου, βαρώνων των Μ.Μ.Ε. κλπ) και πολιτικά εξαρτημένων συντεχνιών, δημιούργησαν ένα φαύλο, άδικο και αναποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, κατά το οποίο, τους φόρους στην Ελλάδα πληρώνουν μόνο οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι λίγοι συνεπείς (και κουτοί) φορολογούμενοι, ενώ, οι ασυνεπείς (και έξυπνοι) φορολογούμενοι καρπούνται το «ξέφραγο αμπέλι» της φορολογίας χωρίς συνέπειες, ατιμώρητοι, ασκώντας με επιτυχία το «εθνικό» άθλημα της φοροδιαφυγής, επιδεικνύοντας προκλητικά προς την κοινωνία τα έπαθλα της επιτυχίας τους (πολυτελής διαβίωση, μεγάλες περιουσίες κλπ).

     2) Το ισχύον φορολογικό σύστημα εκφράζει τις επιλογές του εκτεταμένου, κομματικού, αναχρονιστικού και παρασιτικού κράτους που θεμελίωσαν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ., διαδεχόμενα το ένα το άλλο στην εξουσία, που στηρίζεται στη διαπλοκή, στην αδιαφάνεια, στην αναξιοκρατία και στη γενικευμένη διαφθορά.

Η "τόνωση της ζήτησης", η "νομοθετική συγκράτηση των μισθών" και άλλοι οικονομικοί μύθοι της κρίσης

*με αφορμή τις απόψεις του Αιμίλιου Ζαχαρέα

του minority opinion

Ενδιαφέρουσα και μεστή θεμάτων η ανάρτηση. Σε ένα δυο σημεία αν μου επιτρέπετε θα σημειώσω μια εναλλακτική και προφανώς μειοψηφούσα άποψη:

1. Η σωτήρια επέμβαση του Ρούσβελτ στην μεγάλη ύφεση του 1929-1940 με την ‘τόνωση’ της ζήτησης

Το γεγονός είναι ότι παρά τις προσπάθειες στην αρχή του Χούβερ και στην συνέχεια του Ρούσβελτ, να τονώσουν την ζήτηση μέσα από την τεχνητή στήριξη των μισθών και των τιμών, η ύφεση κράτησε από το 1929 έως και την έναρξη του Β παγκοσμίου πολέμου. Χαρακτηριστικά, η ανεργία το 1938 ήταν ακόμα στο 19%.
Αντίθετα, στην κρίση του 1920, το ΑΕΠ έπεσε σε ένα χρόνο 17% και η ανεργία ανέβηκε από το 4% στο 12%. Ο τότε πρόεδρος Χάρντινγκ μεταξύ 1920-22 μείωσε τους φόρους και τον κρατικό προϋπολογισμό και αντίστοιχα την δημόσια κατανάλωση κατά 50%. Το 1923 η ανεργία είχε κατέβει στο 2,3% και το ΑΕΠ είχε επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα. Γι’ αυτό και η κρίση του 1920, παρά το ότι ξεκίνησε με πολύ χειρότερους όρους εν σχέση με την κρίση του 1929, δεν έμεινε στην ιστορία, παρά σαν υποσημείωση.
Αντιλαμβάνομαι ότι η μακροοικονομία δεν είναι θετική επιστήμη, οπότε τα συμπεράσματα είναι πάντοτε υποκειμενικά και δεν μπορούν να επικυρωθούν από πειραματικά δεδομένα, αλλά ο ισχυρισμός ότι η κατάσταση της περιόδου 1920-1940 μπορεί να ήταν χάλια αλλά μπορούσε να ήταν και χειρότερη, μου φαίνεται ότι απευθύνεται μόνο σε ανθρώπους που ήδη πιστεύουν στην ορθότητα της θεωρίας, χωρίς να προσθέτει στην αξιοπιστία της θεωρίας καθεαυτής.