Το «παραθυράκι» της φοροδιαφυγής και η ανεργία στην Θεσ/νίκη

Το Σχόλιο του ΚΟΑΝ

Πρωί-πρωί, άκουγα στο ΜΕΓΚΑ, ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ο αριθμός των επιχειρήσεων που κλείσαν αυτό το τρίμηνο, ήταν μικρότερος από τον αριθμό αυτών που ανοίξαν.

Με μια πρώτη ματιά, θα έλεγε κανείς ότι έχουμε το πρώτο δείγμα αναστροφής της ύφεσης.

Είναι όμως έτσι και αν όχι τι γίνεται;

Απλά είναι τα πράγματα.

Το φορολογικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε με την απαίτηση της Τρόικας, ανέβασε τους φορολογικούς συντελεστές στους ελεύθερους επαγγελματίες στο 45%, αλλά στις ομόρρυθμες εταιρείες, το όρισε γύρω στο 8%.

Έτσι όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες, σπεύδουν να ιδρύσουν ομόρρυθμες εταιρείες, για να ξανασπρώξουν τα φορολογικά βάρη στα συνήθη φορολογικά υποζύγια.

Αυτοί είναι το ένα μέρος των «νέων επιχειρήσεων».

Το άλλο μέρος είναι «επιχειρήσεις που άνοιξαν άνθρωποι που απολύθηκαν από τις δουλειές τους και δεν βρίσκουν πουθενά δουλειά.

Βάζουν τα αποθέματά τους και ανοίγουν ένα μαγαζάκι, για να βρούν δουλειά οι ίδιοι.

Επιμένω ότι στην Ελλάδα, το προλεταριάτο, είναι οι επιχειρηματίες της «αποφυγής της ανεργίας», οι μικροί και μεσαίοι και ότι η Αριστερά πρέπει να στηρίξει τον αγώνα τους, με νύχια και με δόντια.

Το βιομηχανικό προλεταριάτο, είναι στα δόγματα της φαντασίας της και όσο δεν το παραδέχεται αυτό, δεν θα μπορεί να κάνει πραγματική αριστερή πολιτική.

Θα ζεί αποκομμένη στον κόσμο της.

Είναι επείγουσα ανάγκη να το συνειδητοποιήσει, ειδικά η Δημοκρατική Αριστερά και χωρίς αναστολές να αρθρώσει λόγο, αν θέλει να έχει παρέμβαση στην κρίση, αλλιώς θα περάσει κι αυτή στο περιθώριο.

Η κοινωνία δεν έχει πολλά περιθώρια υπομονής πλέον.

Θέλει απαντήσεις και η πρώτη απάντηση, δεν μπορεί να είναι άλλη από το να θέσουμε τις «ερωτήσεις της».

γράμμα στην στρουθοκάμηλο

του left division

Αγαπητή στρουθοκάμηλε: Το κείμενο που σου στέλνω το άντλησα από την στοσελίδα Ένωση Οπαδών Σύριζα κι' έχω την αίσθηση πως πρέπει να το δημοσιεύσεις για μια σειρά από λόγους που αναφέρω ευθύς αμέσως: Κατ' αρχήν δείχνει με τον πιο παραστατικό τρόπο τι ακριβώς συμβαίνει σ' εκείνο το κομμάτι της αριστεράς που σύμφωνα με την αριστερή πλειοψηφία του ΣΥΝ οι ανανεωτικοί σύντροφοι του κόμματος έπρεπε να μείνουν και να υπερασπιστούν σαν κεντρική πολιτική επιλογή. Δίνει την δυνατότητα στον καθένα που το διαβάζει όχι μόνο να τεκμηριώσει το τι υποστηρίζει η άλλη εκδοχή, αλλά και να το συγκρίνει ξανακρίνοντας την όρθότητα των πρόσφατων κεντρικών επιλογών που οδήγησαν όσους οδήγησαν εκτός ΣΥΝ. Και το κυριώτερο στρουθοκάμηλε. Είμαι απόλυτα βέβαιος πως αν γραφόταν σήμερα βιβλίο με τίτλο ''ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕΧΤΑΡΙΣΜΟΣ'' το συγκεκριμένο γλαφυρό και συναρπαστικό ανάγνωσμα θα μπορούσε να λειτουργήσει ακόμα και σαν editorial. Δεν επιθυμώ για την ώρα να τοποθετηθώ επί της ουσίας (σαν left division) σε όσα το κείμενο πραγματεύεται. Περιορίζομαι μόνο να παρακαλέσω όσους το διαβάσουν να το προτείνουν προς ανάγνωση σε συντρόφους και φίλους (οι περισσότεροι έχουμε πολλούς) που παρέμειναν στον ΣΥΝ περιμένοντας καλύτερες μέρες κι ας βγάλουν εκείνοι τα δικά τους συμπεράσματα. Το ερώτημα που καλούμεθα ν' απαντήσουμε όσοι πιστεύουμε στις απόψεις της ανανεωτικής αριστεράς είναι σαφές και ξεκάθαρο: Ποιος πολιτικός φορέας μπορεί να τις εκφράσει κεντρικά και αποτελεσματικά; Η Δημοκρατική Αριστερά που κάνει σήμερα την επίσημη πρεμιέρα της (το κείμενο την αναφέρει υπαινικτικά σαν ΔΗ.ΑΡΙ) και εκφράζεται με συγκεκριμένο τρόπο από συγκεκριμένους ανθρώπους γωστούς και μη εξαιρετέους; Ή ο ΣΥΝ, του οποίου ο πρόεδρος σε συνέντευξη του που αναπαρήγαγε το tvxs με τίτλο ... Αλ. Τσίπρας: Δεν υπάρχει χώρος για τη «Δημοκρατική Αριστερά» ... δηλώνει χαρακτηριστικά πως: ''Τον χώρο της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς τον καλύπτει εδώ και μια εικοσαετία με επάρκεια το κόμμα μας''. Κράτησε σε παρακαλώ τις ενδιαφέρουσες σημειολογικές προσεγγίσεις της συγκεκριμένης δήλωσης. Στον όρο ''εδώ και μια εικοσαετία'' ξεχνάει ν' αναφέρει την συνεχή παρουσία της ανανεωτικής πτέρυγας στον κομματικό χώρο του ΣΥΝ όλο αυτό το διάστημα, σε μια βασανιστική και απέλπιδα διαδικασία μήπως κάτι αλλάξει στο πολύπαθο αριστερό οικοσύστημα που μέχρι τώρα δεν έχει βρει αντίδοτο στον ανίατο ιο της παθογενούς αριστεροφροσύνης. Στον όρο ''επάρκεια'' που... πολύ γλυκά ... υποκαθιστά τον όρο σαφήνεια και εδώ και χρόνια λειτούργησε σαν password που χώρεσε μικρές και μεγαλύτερες εκπτώσεις στις ανανεωτικές θέσεις αλλά και ... αντισυστημικές ... συμπεριφορές ανάλογα με το τι συνέφερε κάθε φορά τις αριστερές: στροφές, ενότητες, ανασυνθέσεις, πλειοψηφίες, ρεύματα, δρόμους και ότι άλλο προσδιόριζαν σαν αριστερό οι συντάκτες του ''αντισυστημικού'' ευαγγελίου στις οικουμενικές συνόδους των αυτοδιορισμένων γραμματειών του ''μορφώματος''. Στον όρο ''κόμμα'' που υποπροσδιορίζει τον όρο-χώρο ΣΥΡΙΖΑ τον οποίο τόσο πολύ κατηγορήθηκε η ανανεωτική πλευρά ότι υπονόμευσε μονομερώς. Η ώρα της κρίσης και της επιλογής έφτασε. Δεν μιλάμε για άσπρο μαύρο, για σωστό ή λάθος, αλλά το εδώ ή εκεί. Ο καθένας ας αποφασίσει κατά την κρίση του. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ είναι πλέον παρούσα. Στρουθοκάμηλε τελειώνω, με πήρε πάλι από κάτω η πολυλογία. Απολαύστε το κείμενο: Τι μαγειρεύεται στην αριστερά;

ΣΥΝ αυτή η Βαβέλ

[ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ]

του ΚΟΑΝ

Τώρα που απελευθερωθήκαμε, από την εκατονταετή ποδηγέτηση από τον Λενινισμό, αποφάσισα να ξεκολλήσω λίγο από τα μπλόγκς, τα σάιτ και τον τύπο της Αριστεράς και να χαζέψω λίγο στα μπλόγκς που παρακολουθεί όλος ο «φυσιολογικός» κόσμος. Ξέρετε πρέςς-τζιάρ, πιστιρίκος, τροκτικό. Η αλήθεια είναι ότι γενικά είναι απογοητευτικό το επίπεδο και η θεματολογία τους. Πολύς λαικισμός, αρκετός εθνικισμός, θεματολογία Εσπρέσσο και Αυριανής. Και πολύ καταγγελία για προβλήματα της καθημερινής ζωής. Γενικά βέβαια, ζητάνε το κράτος ή να μην κάνει κάτι ή να παρέμβει άμεσα, ανεξάρτητα από συνταγματικούς όρους. Ζητάνε το κράτος εκτάκτων εξουσιών. Ένα φαινόμενο, που θέλει πολύ συζήτηση.

Όμως δεν θα έγραφα αυτό το σημείωμα αν μέσα στα «σκουπίδια», δεν έβρισκα και μια λιτή διαπίστωση, που περιγράφει με ακρίβεια νυστεριού το πρόσωπο του ΣΥΝ.

Αναρωτιέται ο σχολιαστής, περίπου τα εξής.

Τι κόμμα είναι αυτό που ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής κ. Λαφαζάνης, φέρνει γύρω τα κανάλια, βγάζει ανακοινώσεις, κάνει δηλώσεις, ότι είμαστε μπροστά στην τελευταία φάση κατάρρευσης του παγκόσμιου καπιταλισμού και την ίδια στιγμή ο πρόεδρος του κόμματος κ. Τσίπρας, εγκαλεί τον κ. Παπανδρέου για λάθος κινήσεις που μας οδήγησαν στην αγκαλιά του ΔΝΤ.

Τελικά είναι πρόβλημα εσωτερικό που οι σωστοί ή οι λάθος χειρισμοί του κ. Παπανδρέου είναι η αιτία του ή είναι παγκόσμιο πρόβλημα, οπότε δεν έχει έννοια τι έκανε ο κ. Παπανδρέου.

Ας συνεννοηθούν γράφει ο σχολιαστής.

Δίκιο έχει. Πραγματικά με δύο κουβέντες , περιέγραψε , την ουσία του προβλήματος.

Στον ΣΥΝ σημασία δεν έχει τι λέει κάποιος, αρκεί αυτός να μην είναι από την Ανανεωτική Πτέρυγα. Τότε είναι δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ, ως γνωστόν.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ [6]

του ΚΟΑΝ

Αρχίζει να τρίζει η μεταπολίτευση

Παρακολουθώ αυτό τον καιρό τον Πρετεντέρη.

Αντισυνταγματική η δίωξη Μαντέλη, αποφαίνεται στα ΝΕΑ.

Περίεργη η κλήτευση Σημίτη, μας λέει σήμερα στο ΜEGA.

Αλλά και το ύφος του, προδίδει, φόβο.

Νάναι φόβος για την οξεία διάρρηξη, του μεταπολιτευτικού Συνταγματικού τόξου και ιδιαίτερα της μορφής οργάνωσης του πολιτικού σκηνικού, τον δικοματισμό;

Ισως. Όμως –και δεν μου το βγάζει κανείς από το μυαλό- μοιάζει να τρέμει για κάτι περισσότερο.

Μοιάζει να φοβάται, ότι καταρρέει το σχήμα της διαπλοκής, πολιτικών, ΜΜΕ, μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Η ψυχή του συστήματος.

Λέω ότι μου μοιάζει αυτό ως πλέον πιθανό επειδή ο ρόλος του, από την εποχή που ήταν σύμβουλος –τυπικός ή άτυπος δεν θυμάμαι- του Κ. Σημίτη, ήταν κεντρικός, σ’αυτό το σύμπλεγμα εξουσίας.

Τον παρακολουθώ συστηματικά, επειδή στο πρόσωπό του βλέπω να καθρεπτίζεται ανάγλυφα η κατάσταση, ο πυρετός ας πούμε του συστήματος της διαπλοκής/

Στέκει φρουρός, μη και βγεί το κλίμα, πιο πέρα από εκεί που μπορεί να ελεγχθεί.

Ξέρει καλά και το είπε σήμερα, ότι αυτή την φορά, δεν έχει τον έλεγχο, ούτε του Παπανδρέου, ούτε του Σαμαρά.

Ο πρώτος, από την εποχή του «καταλληλότερου» αλλά και της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, κρατάει την σχέση με το συγκρότημα και ειδικά με τον Πρετεντέρη σε διακριτική απόσταση. Δεν επιθυμεί να μπεί στο ίδιο κάδρο , φαίνεται.

Ο δεύτερος, ανήκει ιδεολογικά σε αντίπαλο στρατόπεδο, αυτό του εθνικισμού.

Ο Πρετεντέρης νοιώθει ότι το παιχνίδι δεν ελέγχεται και είναι πιθανό όλο το οικοδόμημα της μεταπολίτευσης να καταρρεύσει.

Και τότε, το ξεκαθάρισμα του λογαριασμού, δεν θα γίνει με συνταγματικούς όρους.

Θα αλλάξουν πολλά και πολλοί.

Και μεταξύ μας. Μου φαίνεται δύσκολο να μην φτάσει η συζήτηση, στον ΔΟΛ, στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ, στους κατασκευαστές.

Το πάρτυ των Ολυμπιακών Αγώνων, του C4I , των μεγάλων Δημόσιων έργων, της εποχής Σημίτη, το πάρτυ –για τους ημέτερους- του Χρηματιστηρίου, οι εξωφρενικές δαπάνες εξοπλισμών με τον Ακη και τον Γιάννο, δεν μπορεί να μένει κρυφό για πολύ.

Οι κάμερες έχουν ανάγκη να αλλάξουν πρόσωπα. Και ο Πρετεντέρης το ξέρει.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ [5]

Δεν θα σοβαρευτούμε ποτέ

του ΚΟΑΝ

Διάβασα στο in.gr την παρακάτω ανακοίνωση:

Ανησυχούν για τις αποζημιώσεις
Να απέχουν από τα καθήκοντά τους στις 28 Μαΐου καλεί τους βαθμολογητές η ΟΛΜΕ

Οι πανελλήνιες ολοκληρώνονται την ερχόμενη Δευτέρα

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να καλέσει τους βαθμολογητές να απέχουν από τα καθήκοντά τους την Παρασκευή 28 Μαΐου, γιατί όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο Παιδείας δεν έχει προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να εξασφαλίσει το απαιτούμενο ποσό για την αποζημίωση των εκπαιδευτικών που εμπλέκονται στις πανελλαδικές εξετάσεις.

H ΟΛΜΕ αναφέρει ότι δεν έχει υπογραφεί η κοινή υπουργική απόφαση που καθορίζει το συνολικό ποσό, το οποίο θα διατεθεί για την αποζημίωση των εκπαιδευτικών.

Σημειώνει, μάλιστα, ότι πέρυσι τα σχετικά χρηματικά εντάλματα προπληρωμής είχαν εκδοθεί την 19η Μαΐου. Γι' αυτό το λόγο θεωρεί ότι οι αμοιβές είναι επισφαλείς και την Τετάρτη πρόκειται να κάνει παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Παιδείας.

Ανησυχούν λέει οι της ΟΛΜΕ για το αν θα πάρουν τις αποζημιώσεις ή όχι οι βαθμολογητές, επειδή πέρσι τα σχετικά εντάλματα πληρωμής είχαν εκδοθεί την 19^η Μαίου. Δεν είμαστε καλά μου φαίνεται. Δεν φαίνεται να σκέφτηκαν ούτε ένα λεπτό τους μαθητές που δίνουν Πανελλαδικές εξετάσεις.

Τι να πω. Αν το συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει βάλει ακόμη μυαλό και συνεχίζει να συμπεριφέρεται με την συντεχνιακή λογική που λειτουργούσε μέχρι τώρα, εγώ θέλω να διαχωρίσω την θέση μου.

Δεν τους συμπαρίσταμαι και ελπίζω ότι το ίδιο θα κάνουν και οι γονείς των μαθητών.

Έχουν βαλθεί να τα διαλύσουν όλα; Οι άλλοι τον τουρισμό, αυτοί τα σχολεία. Πόσες φορές δεν έχω σκεφτεί μήπως θάπρεπε η ποινή να μην περιορίζεται στο ότι η απεργία είναι παράνομη και καταχρηστική, αλλά να προχωράει και στην καθαίρεση τέτοιων συνδικαλιστικών ηγεσιών και την διαγραφή τους από το συνδικάτο.

Δεν ξέρω πραγματικά. Αν ήμουν Υπουργός θα τους μήνυα επειδή το «υπονοούμενό» τους θα με προσέβαλε.

Πότε θα σοβαρευτούμε επιτέλους; Και οι συνδικαλιστές και το Υπουργείο. Σαν παιδάκια κάνουν. Είναι δυνατόν το υπουργείο να αθετήσει την υποχρέωσή του να πληρώσει τους βαθμολογητές και οι καθηγητές να υπαινίσσονται, ότι είναι κίνημα, όταν θέλει να πάρει αυτά τα χρήματα ως λύτρα με όμηρους τα παιδιά;

Αφήστε ήσυχα τα παιδιά. Έλεος πια.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ [4]

του ΚΟΑΝ

Τα ΜΜΕ και η κρίση

Στην ειρωνική αντιπαράθεση στον Βασίλη Μιχαλολιάκο από την αγία τριάδα του ΜΕΓΚΑ, (Τρέμη, Πρετεντέρης, Τσίμας), όταν ο πρώτος συνηθισμένος από το πνεύμα που ισχύει στα διάφορα κανάλια, ΑΛΤΕΡ, ΕΧΤΡΑ κλπ, δειλά δειλά έβαλε θέμα ευθύνης και των ΜΜΕ για την πολιτική κρίση και όχι μόνο, βρήκα τον εαυτό μου να είναι υποψιασμένος για την αντιμετώπιση.

Το ΜΕΓΚΑ δεν συμμερίζεται την στρατηγική της λαϊκίστικης υποκριτικής φυγής, που έχουν υιοθετήσει , πολιτικοί των τηλεπαραθύρων και ΜΜΕ τον τελευταίο καιρό.

Ήταν σαν να του λέγαν πως «εμείς στο ΜΕΓΚΑ» δεν έχουμε καμμία ευθύνη, για την πολιτική κρίση, για την διαφθορά, για την διαπλοκή. Εμείς στο ΜΕΓΚΑ ποτέ δεν βάλαμε πλάτη στον βίο και την πολιτεία του «Καταλληλότερου».

Πλάκα είχανε. Τον ανάγκασαν να βάλει την ουρά κάτω από τα σκέλια, όπως είναι συνηθισμένοι αρκετοί πολιτικοί των τηλεπαραθύρων των ΜΜΕ, τον ανάγκασαν να καταπιεί ότι είπε και αμήχανα να στέρξει στην αυτοφίμωση.

Με πείραξε που σιγοντάρισε και ο Τσίμας.

Με πείραζε και παλιότερα που έβαζε πλάτη στην χλεύη του Γιωργάκη, στην προβολή του «καταλληλότερου» έστω και με την σιωπή του.

Με πειράζει ότι δυνάμεις του λαικισμού σαν το ΛΑΟΣ, το ΚΚΕ αλλά και μερίδες στο ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, δικαιώνονται στην κριτική τους για τον Τύπο.

Με πειράζει που ο βασικός κορμός οργάνωσης της διαφθοράς, ο βασικός λόγος που άργησε να αντιμετωπίσει η χώρα την παρακμή και την κρίση της, ήταν αυτή ακριβώς η μερίδα δημοσιογράφων, με πλήρη γνώση του εγκλήματος που έκανε.

Επειδή γνώριζαν και δεν είναι βλάκες να μην έβλεπαν που πήγαινε η χώρα.

Δεν έκαναν τίποτε.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ [3]

του ΚΟΑΝ

Έλεος πιά. Εντάξει παραδινόμαστε.

Δεν ξέρω πόσο είναι αληθινοί οι αριθμοί.

20.000 ακυρώσεις λένε οι τουριστικοί παράγοντες.

Δεν θα περιλαμβάνει στους προορισμούς της τον Πειραιά λέει η Ισπανική εταιρεία, της οποίας το Κρουαζιερόπλοιο έτυχε της ομηρίας του ΠΑΜΕ πριν από μέρες.

4.500 άτομα ταλαιπωρούνται σήμερα , επειδή ο κλάδος των «πιλότων» των ρυμουλκών κάνει 48ωρη απεργία, για να υπογράψει η κυβέρνηση την κλαδική τους σύμβαση.

Το είπα και στην αρχή. Δεν ξέρω πόσο είναι ακριβείς οι αριθμοί.

Εκείνο που ξέρω είναι ότι με το ΚΚΕ, ποτέ δεν μπορούσα να συνεννοηθώ.

Δεν γίνεται να συνεννοηθώ με τον Τούσια. Δεν καταλαβαίνω ποτέ, τι λέει.

Δεν γίνεται να συνεννοηθώ με την Κανέλη. Για κάποιον λόγο είναι πάντα πολύ οργισμένη, επειδή υπάρχουν και άλλοι ομιλούντες άνθρωποι, μάλλον.

Δεν γίνεται να συνεννοηθώ. Δεν γίνεται.

Το περίεργο είναι ότι ένας από τους πιο φιλόξενους προορισμούς στον κόσμο ήταν πάντα τα αριστερά λιμάνια. Το Λίβερπουλ, ο Περαιάς, η Μασσαλία και πάνω απ’όλα η Κούβα.

Αυτοί οι δικοί μας πως τα κατάφεραν έτσι;

Προσωπικά δεν θα πήγαινα ποτέ σε ένα λιμάνι που θα με περίμενε το ΠΑΜΕ, ακόμη και επειδή τα λογικά τους σχήματα είναι, για μένα, απολύτως παρανοϊκά και δεν απορώ που είναι μόνο 20.000 οι ακυρώσεις, αλλά πολλαπλά περισσότερες.

Πως γίνεται και τους αντέχουν. Δεν ξέρουν ότι κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή κάποιος Τούσιας να αποφασίσει ότι πρέπει να κλείσει το λιμάνι, τώρα.

Μπράβο στο θάρρος τους. Μάλλον άγνοια κινδύνου έχουν.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ [2]

του ΚΟΑΝ

Τι θα γίνει με τον Αλέξη;

Η «σύσκεψη», παρωδία. Η παρέμβαση Παπανδρέου στην παραλία του Αγίου Κοσμά, επικοινωνιακό τρύκ. Όσον αφορά την εμπιστοσύνη του λαού στον ΓΑΠ, τελειωμένη υπόθεση, με το που υποχώρησε στις μετρήσεις, μετά από όλη αυτή την θύελλα που περάσαμε και περνάμε.

Δεν καταλαβαίνει ότι με αυτά και αυτά κάθε μέρα εκτίθεται;

Δεν θα με ενδιέφερε αν ήταν μόνο αυτός. Αλλά σε συνδυασμό με τον Βεργόπουλο που δηλώνει στην αρχή της κρίσης ότι δεν υπάρχει θέμα πτώχευσης και σήμερα με την ίδια σοβαρότητα, ότι το πακέτο των 750 δις ότι ήταν μια σοβαρή παρέμβαση ή σε συνδυασμό με τον Λαφαζάνη που ξεσαλώνει πετώντας με τις κλωτσιές τους υπαλληλάκους του ΔΝΤ και τις δηλώσεις επί δηλώσεων και άλλων "στελεχών", διαμορφώνουν μια εικόνα της αριστεράς που ποζάρει την οργισμένη, την κατέχουσα την απόλυτη αλήθεια, την απολύτως ασόβαρη.
Και είναι κρίμα , γιατί την ίδια περίοδο, ο λαός, όχι στις δημόσιες δηλώσεις του, στα κανάλια ή τα μπλόγκ, αλλά στις παρέες του , στην δουλειά του, επιτέλους συζητάει ήρεμα και λογικά. Τα ξέρει όλα και κυρίως ξέρει πολύ καλά πόσο ζορίζεται με τα μέτρα που καλείται να υποστεί.

Αυτός ο λαός ξέρει πλέον, ότι το να κάνεις μια διαδήλωση ή μια συγκέντρωση, δεν έχει σχέση με την δίκαιη οργή, αλλά με την οργανωτική δυνατότητα, που έχουν κόμματα και συντεχνίες. Αυτός ο λαός λοιπόν, αν σιχαίνεται κάτι, είναι να βλέπει, έναν αδούλευτο και άγουρο νεανία, σαν τον Τσίπρα, να υποκρίνεται ότι καταλαβαίνει καλά και συμμερίζεται τα ζόρια του.

Μην το συνεχίσεις φίλε Αλέξη για πολύ αυτό. Θα χάσεις.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ [1]

από τον ΚΟΑΝ

Όχι πάλι προφάσεις. Διαφάνεια …πλην Λακεδαιμονίων τώρα.

Μου φαίνεται ότι τα πολιτικά κόμματα, για άλλη μια φορά, δεν έχουν αντιληφθεί, ότι έφτασε ο κόμπος στο χτένι.

Δεν μπόρεσαν να φτάσουν , μας πληροφορεί ο Καρατζαφέρης, σε απόφαση ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων, επειδή , όπως επεσήμανε στην σύσκεψη ο ίδιος, θα διαφωνούσε το ΚΚΕ.

Πέραν του ότι, ο καθένας δικαιούται να επικαλείται τις δεδομένες αντιρρήσεις του ΚΚΕ και ενδεχομένως και του Κόμματος Κεντρώων του κ. Λεβέντη (το αναφέρω επειδή ενδέχεται πάντα κάποιος να διαφωνεί), δεν αποφεύγει το ενδεχόμενο και δεν είναι αβάσιμο, να σκέπτεται κανείς, ότι και άλλοι , που δηλώνουν ανοιχτοί στον έλεγχο, βολεύονται από το αγωνιστικό πρόσχημά του.

Νομίζω ότι ο ΣΥΝ , και κυρίως η Ανανεωτική πτέρυγά του, πρέπει να επιμείνει στην ανάγκη της διαφάνειας, ακόμη και πλήν …Λακεδαιμονίων.

Κάποτε επιτέλους πρέπει τα κόμματα να καταλάβουν ότι δεν μας κάνουν χάρη, αν δεήσουν να λειτουργήσουν με διαφάνεια.

Κάποτε πρέπει να καταλάβουν ότι δεν δικαιούνται να αποφεύγουν τον έλεγχο στα οικονομικά τους, με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν το ΚΚΕ εν πάσει περιπτώσει δεν επιτρέπει τον έλεγχό του.

Οσοι θεωρούν ότι δεν επιτρέπεται να συγκαλύπτουν παρανομίες με , παράνομες πρακτικές στα ταμεία τους, οφείλουν να νομοθετήσουν την διαφάνειά τους, πρίν αποκτήσει δικαιολογημένη ισχύ η πεποίθηση των πολιτών, ότι τα κόμματα αποτελούν καρκίνωμα στην λειτουργία της Δημοκρατίας.

Και να θυμούνται , προσωπικά ο κάθε πολιτικός, ότι έχουν ήδη αργήσει.

Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζουν να είναι μέλη, οργανισμών που παρανομούν και να θέλουν να νομοθετούν κανόνες δικαιοσύνης για τους πολίτες.