Ελλάδα χωρίς ακτές, υπάρχει;

"Αφαιρούνται όλοι οι περιορισμοί στην έκταση
που μπορεί να παραχωρηθεί σε απλή χρήση
(λ.χ. ξαπλώστρες, αναψυκτήρια)"

του Χρήστου Λαδά από το capital.gr

Είμαστε έθνος ναυτικών. Λαός ναυτικός εδώ χιλιάδες χρόνια. Από τις θάλασσες ξεκινήσαμε.

"T΄άτιμο στοιχειό" που λέει κι ο Καρκαβίτσας. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας είναι η πρώτη σύγκρουση μεταξύ των πολιτισμένων Ελλήνων και των βαρβάρων. Ξέραμε τις θάλασσες. Γι αυτό νικήσαμε και επιβιώσαμε. Δεν οργώσαμε μόνο με άροτρα την γη μας. Την μάθαμε, την αγαπήσαμε, την ταξιδέψαμε, μας έδωσε τροφή, μας προσέφερε βιός και εμπόριο, έγινε και τάφος μας. Από εκεί ξεχυθήκαμε στον κόσμο. Από τα πέλαγα προς τις στεριές. Τα 3/4 του πλανήτη μας είναι θάλασσες και οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που τις έκαναν σπίτια τους.
Πόσοι από εμάς δεν έχουμε ή δεν είχαμε σχέση με κάποιο ναυτικό; Πόσοι από εμάς δεν αντικρίζουμε με τον ίδιο σεβασμό όχι μόνο τα ροζιασμένα χέρια του αγρότη αλλά και τα σκληρά χέρια του ψαρά; Αυτού που του βάθυνε τις κόγχες των ματιών της θάλασσας η υγρασία. Αυτού που σκλήρυνε το βλέμμα του τ΄ αλάτι.Πουλιέται αυτός;
Πόσοι από εμάς δεν έχουμε ως καταφύγια κάποιες παραλίες; Καταφύγια ηρεμίας, επαφής με την φύση, ανάτασης, δίπλα στο γαλάζιο; Πόσοι από εμάς δεν ξοδέψαμε νύχτες με την παρέα σε μία παραλία ανάβοντας φωτιά, παίζοντας μουσική, τραγουδώντας δυνατά κάτω απ΄ το φεγγάρι με κιθάρες και ζωηρές ματιές;Η θάλασσα μας περιτριγυρίζει. Είμαστε η χώρα με την μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη. Με τα περισσότερα νησιά. Η θάλασσα είναι τα χνάρια μας. Το παρελθόν, το παρόν αλλά και το μέλλον, η βαριά βιομηχανία μας, ο τουρισμός.Η Ελλάδα έχει σχεδόν ίδιο εμβαδόν με τη Γερμανία, μαζί με το υγρό στοιχείο εντός των συνόρων μας. Μόνο το 1/3 της χώρας μας όμως είναι ξηρά, ενώ τα 2/3 είναι υγρό στοιχείο.Η πρόσβαση από την ξηρά στο υγρό στοιχείο αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα για κάθε Έλληνα, που ο περιορισμός του ισοδυναμεί με το μάντρωμά του στο χερσαίο 1/3 της ελληνικής επικράτειας.

Το νέο νομοσχέδιο που τίθεται σε διαβούλευση για πρώτη φορά ρυθμίζει την κατάργηση και του αιγιαλού. Ο αιγιαλός, οι παραλίες μας, οι εκτάσεις εκείνες της ξηράς που είναι μεταξύ των ορίων που φθάνει το κύμα είναι κοινόχρηστες σύμφωνα με το νόμο. Πάντα ήταν σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα.

Ο Αστικός Κώδικας έχει γίνει πλέον ένα χαριτωμένο κείμενο που κάποτε διατύπωνε κανόνες που τώρα μοιάζουν ευχές. Έτσι καταντήσανε και το Σύνταγμα.
Στο άρθρο 967 του ΑΚ ορίζεται ότι πράγματα εκτός συναλλαγής είναι τα κοινά σε όλους, τα κοινόχρηστα ενώ στο επόμενο άρθρο ορίζεται με σαφήνεια ότι κοινόχρηστα είναι ιδίως τα νερά με ελεύθερη και αέναη ροή, οι δρόμοι, οι πλατείες, οι αιγιαλοί, τα λιμάνια και οι όρμοι, οι όχθες πλεύσιμων ποταμών, οι μεγάλες λίμνες και οι όχθες τους. Εκτός συναλλαγής λέει ο νόμος.

Στο νέο νομοσχέδιο για τον αιγιαλό:

- Αφαιρούνται όλοι οι περιορισμοί στην έκταση που μπορεί να παραχωρηθεί σε απλή χρήση (λ.χ. ξαπλώστρες, αναψυκτήρια).

- Αφαιρούνται όλες οι αναφορές στην υποχρέωση ελεύθερης και απρόσκοπτης πρόσβασης στον αιγιαλό, καθώς και η απαγόρευση της παραχώρησης της αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και παραλίας.

- Επιτρέπεται η επιχωμάτωση (μπάζωμα) θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικής δραστηριότητας που έχει ενταχθεί στις στρατηγικές επενδύσεις.

- Το σχέδιο νόμου επίσης προβλέπει τη δυνατότητα νομιμοποίησης αυθαίρετων κατασκευών (έναντι οικονομικού ανταλλάγματος) που βρίσκονται στον αιγιαλό και την παραλία και οι οποίες χρησιμοποιούνται όχι για κατοικία, αλλά για επιχειρηματικούς σκοπούς.

Αυτός που παριστάνει τον Υπουργό Οικονομικών, για τον οποίο σύντομα θα διερευνηθούν πολλά, κατάφερε να αποφασίσει και την νομιμοποίηση αυθαιρέτων στον αιγιαλό τερματίζοντας αυθαίρετα και την εκστρατεία του υπουργείου Περιβάλλοντος για κατεδάφιση αυθαιρέτων με πόρους του Πράσινου Ταμείου.
Η προσπάθεια αυτή μάλιστα, όπως πληροφορούμαστε από την Καθημερινή, είχε ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια ενώ ο γενικός επιθεωρητής Περιβάλλοντος ζήτησε από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις την αποστολή συγκεντρωτικών πινάκων αυθαιρέτων παραλαμβάνοντας περί τα 3.000 πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων στον αιγιαλό σε όλη την Ελλάδα.
Όλες αυτές οι κατεδαφίσεις των αυθαιρέτων που θα γινόντουσαν για την υπεράσπιση του φυσικού μας πλούτου και την ανάδειξη της ομορφιάς της πατρίδας μας τώρα τερματίζονται. Ξεκινά η ...

Πέφτουν και τα τελευταία προπύργια: Νόμιμη η καταπάτηση του αιγιαλού

Σκέψεις με αφορμή πρόσφατα νομοσχέδια του υπουργείου Οικονομικών

της Μαργαρίτας Καραβασίλη, προέδρου του Παρατηρητηρίου Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη -CISD

Τρία νομοσχέδια τέθηκαν από την Μ. Πέμπτη σε δημόσια διαβούλευση από το
υπουργείο Οικονομικών που αφορούν στη Δημόσια Περιουσία και ειδικότερα:

• για την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου που διέπει τον αιγιαλό,
• για τη ρύθμιση της δυνατότητας εξαγοράς από ιδιώτες κατεχομένων ακινήτων του Δημοσίου, και
• για την εξωδικαστική επίλυση ιδιοκτησιακών διαφορών μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών.

Η πρόθεση του αρμόδιου Υπουργείου να βάλει τάξη στην άναρχη κατάσταση που επικρατεί στη Δημόσια Περιουσία υποκρύπτει, στην πραγματικότητα πολλές υπαναχωρήσεις με αποκλειστικό σκοπό την διευκόλυνση αναπτυξιακών επενδύσεων και την αύξηση των δημόσιων εσόδων.

Καταρχήν, το νομοσχέδιο για τη ρύθμιση δυνατότητας εξαγοράς από ιδιώτες κατεχόμενων ακινήτων του δημοσίου κάθε ιδιοκτήτης καταπατημένου ακινήτου θα μπορεί να το εξαγοράσει από το δημόσιο με την καταβολή της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου[1] και να αποκτήσει νόμιμο τίτλο κυριότητας (υπό την προϋπόθεση ότι το έχει ήδη στην κατοχή του για τουλάχιστον 20 χρόνια). Δηλαδή το δικαίωμα εξαγοράς θα αφορά μόνο σε όσους καταπάτησαν ακίνητα προ του 1993. Για τους άλλους προβλέπεται να κινηθούν οι διαδικασίες για να αποβληθούν από τα παράνομα ακίνητα.

Επιπλέον, με το νομοσχέδιο για τον Αιγιαλό αντικαθίσταται ο νόμος 2971/2001, ο οποίος δυσχεραίνει τις αναπτυξιακές δράσεις και απλοποιούνται και επιταχύνονται οι διοικητικές διαδικασίες αδειοδότησης για επιχειρηματικές χρήσεις και έργα εντός του αιγιαλού και του θαλάσσιου χώρου σε πλήρη ευθυγράμμιση με νέες επιχειρηματικές ανάγκες.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι μόλις ψηφιστεί το νομοσχέδιο θα «πέσουν βροχή» οι δηλώσεις περί ερευνητικών και επιστημονικών σκοπών!

Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις επιχειρείται να γίνει οριοθέτηση του 100% του αιγιαλού σε σύντομο χρονικό διάστημα με βάση τα υπόβαθρα του Κτηματολογίου με χρήση νέας τεχνολογίας (ορθοφωτοχάρτες Κτηματολογίου), έναντι του μέχρι σήμερα χαραχθέντος 8%. Το μέτρο, αν και θετικό, θα φέρει στην επιφάνεια μεγάλα ιδιοκτησιακά θέματα και θα προκαλέσει δικαστικές διαμάχες μεταξύ ιδιωτών και ελληνικού δημοσίου, οι οποίες θα ενταθούν λόγω του προτεινόμενου επαναπροσδιορισμού, προς το δικαιότερο, του τρόπου υπολογισμού του οφειλόμενου στο Δημόσιο ανταλλάγματος για χρήση αιγιαλού, παραλίας και θαλάσσιου χώρου, με θεσμοθέτηση αντικειμενικών και σαφών κριτηρίων και διαφανούς διαδικασίας.

 Η Κυβέρνηση, με πρόσχημα τη μείωση των περιορισμών που ισχύουν σήμερα στην παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας σε δήμους και ιδιώτες, επεκτείνει την νομιμοποίηση αυθαιρέτων (πάντοτε έναντι οικονομικού ανταλλάγματος) και σε κατασκευές που βρίσκονται εντός αιγιαλού και παραλίας, στην παρόχθια ζώνη και στο υδάτινο στοιχείο ποταμών και λιμνών, χωρίς να υφίσταται απόφαση παραχώρησης της χρήσης, οι οποίες χρησιμοποιούνται όχι για κατοικία, αλλά για επιχειρηματικούς σκοπούς, κάτι που δεν ήταν δυνατό να δοθεί, έως σήμερα, με τους νόμους για τη νομιμοποίηση της αυθαίρετης δόμησης (ν. 4014/11, ν. 4178/13), ως αντίθετη στη συνταγματική επιταγή.

Χωρίς αιδώ η Κυβέρνηση ανοίγει η κερκόπορτα για τη νομιμοποίηση και αυθαίρετων κατασκευών εντός της ζώνης αιγιαλού – παραλίας, που βρίσκονται σε καταπατημένες εκτάσεις και αυτών οι οποίες έως σήμερα δεν μπορούσαν να ...

Η άλλη "αξιοποίηση" της δημόσιας περιουσίας

του Πάσχου Μανδραβέλη*

Ενα είναι σίγουρο: αν είχε ενδιαφερθεί επενδυτής για να αξιοποιήσει το παραλιακό μέτωπο του Κατάκωλου στην Ηλεία θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. 

Οι αριστεροί θα μιλούσαν για «ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας». 

Οι βουλευτές όλων των κομμάτων -«τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»- θα δήλωναν με τον γνωστό στόμφο «δεν θα επιτρέψουμε τον βιασμό της Ηλείας από ιδιωτικά συμφέροντα». 

Οι οικολόγοι θα ξεσηκώνονταν για τον «φυσικό πλούτο που κινδυνεύει να χαθεί»· δεν μπορεί, κάποια περιοχή Natura θα υπάρχει κι εκεί! 

Οι τοπικοί παράγοντες θα έβρισκαν το δικό τους «Οβριόκαστρο», το οποίο -όπως κάθε πέτρα σ’ αυτήν τη χώρα- άλλαξε τον ρουν της παγκόσμιας ιστορίας. 

Οι ακροδεξιοί θα ανακάλυπταν εβραϊκές ρίζες στα μέλη του Δ.Σ. της επενδυτικής εταιρείας και θα επεσήμαιναν τους «θανάσιμους εθνικούς κινδύνους στο στρατηγικής σημασίας Ιόνιο Πέλαγος»· έχει κι έξω από την Ηλεία «αμύθητης αξίας» πετρέλαια. 

Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας θα έδινε τη χαριστική βολή: κάποια δένδρα ή έστω πουρνάρια θα υπήρχαν στην περιοχή, οπότε -με δεδομένο το «άπαξ δάσος, πάντοτε δάσος»- θα απαγόρευε την επένδυση.

Και ενώ, λοιπόν, σύσσωμο το έθνος φυλάει καραούλι μην τυχόν και περάσει κανένας βδελυρός επενδυτής και μαγαρίσει το ελληνικό τοπίο, οι εγχώριοι αετονύχηδες ιδιωτικοποίησαν παρανόμως, αδαπάνως, χωρίς σχέδιο και υποδομές ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. 

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Κ» (15.7.2012) όταν οι τεχνικοί ελεγκτές του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων επισκέφθηκαν την Ηλεία για επιθεώρηση των δημόσιων ακινήτων «όχι μόνον δεν βρήκαν κενή γη, ως όφειλε να υπάρχει, αλλά ανακάλυψαν ολόκληρους οικισμούς με χιλιάδες αυθαίρετες κατοικίες...». Ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο ήταν κατειλημμένο: Από 20.000 στρέμματα δημόσιας γης δεν είναι αξιοποιήσιμα ούτε τα 2.000. «Η αξιοποίηση αυτών θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς οι μη καταπατημένες εκτάσεις αντιστοιχούν στις... τρύπες μιας γραβιέρας».

Κάπως έτσι γίνεται η μάχη κατά των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα. 

Ενώ οι αριστεροί ταγοί κραυγάζουν για φαντάσματα πολυεθνικών, που δήθεν κάνουν ουρά στα σύνορα για «να μας πιουν το αίμα», εντός της χώρας γίνεται πάρτι της λούμπεν ιδιωτικοποίησης. 

Εμείς, σκιαγμένοι από το «επάρατο Μνημόνιο», αντί να συζητάμε τους όρους αξιοποίησης της κοινής περιουσίας, έχουμε εγκλωβιστεί σε μανιχαϊστικά διλήμματα «ναι ή όχι στις ιδιωτικοποιήσεις». 

Και όσο εμείς φυλάμε τις Θερμοπύλες για να αποκρούσουμε τον «νεοφιλελευθερισμό», στα μετόπισθεν τρώνε τα φιλέτα που κινδυνεύουν. 

Οι αετονύχηδες ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες εκτάσεις, οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ κάνουν τα πολυτελή τους ταξιδάκια, οι πρυτάνεις «αξιοποιούν» με τον καλύτερο για τους ίδιους τρόπο τα ερευνητικά κονδύλια, οι γιατροί εμπορευματοποιούν την υγεία με τα φακελάκια κ.λπ.

Εμείς όμως παραμένουμε ακλόνητοι στις Θερμοπύλες. Κραυγάζουμε «Νο Πασαράν» στους ιδιώτες επενδυτές, ίσως για να διευκολύνουμε τους εγχώριους μπαταχτσήδες να ολοκληρώσουν το έργο τους.

*από την Καθημερινή