Κούλογλου: Η χώρα χρειάζεται ένα plan B

"η λιτότητα γέννησε και γεννά ακροδεξιά τέρατα 

και όμως ο κ. Σόιμπλε επιμένει σ’ αυτή 

και δυστυχώς επιμένει σε βάρος της Ελλάδας"

Θύελλες στην ΕΕ αλλά και παγκοσμίως, οι οποίες δεν αποκλείεται να οδηγήσουν σε διάλυση της ευρωζώνης, έρχονται, σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή Στέλιο Κούλογλου.

Μιλώντας στον 9.84, εκτίμησε ότι αυτό συμβαίνει κυρίως εξαιτίας της εμμονικής προσήλωσης στην πολιτική Σόιμπλε αλλά και της υπερσυντηρητικής στροφής στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες.

Σε αυτή τη λογική, με την Ιταλία έτοιμη να προκαλέσει μεγάλη κρίση, αν χάσει ο Ρέντσι, ενδεχομένως και αποχώρηση - διάλυση της Ε.Ε., η προσωπική άποψη του Στέλιου Κούλογλου είναι πως η Ελλάδα, με συνυπολογισμό των διεθνών εξελίξεων, θα πρέπει να έχει plan - B και θα πρέπει, αν δει ότι η Ευρωζώνη πάει προς διάλυση, να είναι προετοιμασμένη γι' αυτό. 

"Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να κρυφτούμε πίσω από μια μεγάλη χώρα, όπως η Ιταλία και να φύγουμε μαζί, διότι αν φύγουμε μόνοι μας, θα βρεθούμε και πάλι στο μάτι του κυκλώνα", σημείωσε.
Οι εξελίξεις με την άνοδο Τράμπ στην εξουσία, θα είναι χειρότερες για όλο τον πλανήτη, ενώ ταυτόχρονα το ενδεχόμενο επικράτησης και της Λεπέν στην Γαλλία, θα περιπλέξει περισσότερο την κατάσταση. Δυστυχώς, τόνισε ο Στέλιος Κούλογλου, φτάνουμε, με μια τέτοια εικόνα, να θεωρούμε την Μέρκελ, το μικρότερο κακό για τον δυτικό κόσμο.

[ολόκληρο το σχετικό κείμενο εδώ]

Οι εμμονές Σόιμπλε καταστρέφουν Ελλάδα και Ευρώπη

Υπάρχει πλέον αυξανόμενη δυσφορία για τις παρεμβάσεις του κ. Σόιμπλε, εκτιμά ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στα Παραπολιτικά 90.1 fm είπε ότι οι παρεμβάσεις του Γερμανού ΥΠΟΙΚ ξεφεύγουν πλέον και από τη σφαίρα της πολιτικής και ανάγονται στη σφαίρα των ιδεολογικών εμμονών.

Ο ευρωβουλευτής συμπλήρωσε ότι η δυσφορία αυτή υπάρχει ακόμα και σε μια μερίδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κυρίως στους ευρωβουλευτές εκείνους που προέρχονται από τις χώρες του νότου που πλήττονται επίσης από τη λιτότητα.

"Πολιτικά, τα πράγματα δείχνουν ότι αυτή η λιτότητα γέννησε και γεννά ακροδεξιά τέρατα και όμως ο κ. Σόιμπλε επιμένει σ’ αυτή και δυστυχώς επιμένει σε βάρος της Ελλάδας", σημείωσε ο Στέλιος Κούλογλου και πρόσθεσε: "αν θέλει να παίξει ηγεμονικό ρόλο η Γερμανία, θα πρέπει να αλλάξει πολιτική γιατί αν χάσει και ο Ρέντσι το δημοψήφισμα, η Ευρωζώνη θα μπει σε πολύ μεγάλες περιπέτειες".

"Ο Νότος έχει συνειδητοποιήσει ότι δε μπορεί να λειτουργήσει κάτω από μια τόσο ασφυκτική πίεση από τον Βορρά και η πρωτοβουλία Τσίπρα για τη σύγκλιση των χωρών του Νότου ήταν η πιο σημαντική πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης. Ήταν κάτι στο οποίο πιστεύουν όλοι οι νοτιοευρωπαίοι ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης. Αυτή είναι και η λύση και θα ‘πρέπε να είχε ήδη γίνει και να συνεχιστεί", τόνισε επίσης.

[ολόκληρο το σχετικό κείμενο εδώ]

Υπάρχει plan B: το "δεύτερη φορά Αριστερά"!

η "σταλινική παρένθεση"  τελευταία ελπίδα της "αριστερής παρένθεσης";
(σκίτσο Γιάννη Καλαϊτζή / efsyn)

Η "δεύτερη φορά Αριστερά"  θα πυροδοτήσει μια οριστική πορεία ανατροπής των συσχετισμών στην ΕΕ - αυτό είναι και το μόνο πραγματικό και βιώσιμο plan B!

Η "αριστερή παρένθεση" σχεδιάστηκε μπροστά στην αναπόφευκτη επικράτηση των δυνάμεων υπέρ της ανάπτυξης και κατά της λιτότητας στα προγράμματα "διάσωσης"/μνημόνια στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ήταν το μόνο που μπορούσαν να αντέξουν οι παγιωμένοι συσχετισμοί δύναμης  - μια προσωρινή υποχώρηση για μια συντριπτική επάνοδο της ισχύος του συστήματος της γερμανικής Ευρώπης. 

Η στόχευση αυτή εξηγεί τη βιαστική παράδοση της εξουσίας από τους Σαμαρά Βενιζέλο με ελάχιστα περιθώρια παράτασης του προγράμματος, την συστηματική υπονομευση των διαπραγματεύσεων με ταυτόχρονη πιστωτική ασφυξία και τους εκβιασμούς για εφαρμογή ενός 5χρονου grexit: η πρώτη αριστερή κυβέρνηση έπρεπε να αποτύχει με κάθε τρόπο ώστε να ανακοπεί και στις άλλες χώρες η φορά ανατροπής των συσχετισμών στην ΕΕ. 

Η "αριστερή παρένθεση" είναι τώρα στο τραπέζι των επιλογών των ελλήνων ελληνίδων  ψηφοφόρων. 

Η αριστερή κυβέρνηση απέφυγε την συντριβή και το grexit με προίκα ανθρωπιστική βοήθεια - συμβιβάστηκε χάνοντας στα σημεία αλλά κερδίζοντας χρόνο και "αύριο" - μπόρεσε έτσι να προστατεύσει εκτός από τον λαό της, και τα παράλληλα κινήματα ανατροπής της λιτότητας που διαμορφώνονται πανευρωπαϊκά από την απογοήτευση και την περιθωριοποίηση: σε δυο εβδομάδες οι ριζοσπαστικοποιημένοι σοσιαλιστές της Πορτογαλίας διεκδικούν μια εντολή αντι-λιτότητας, και σύντομα ακολουθούν το ιρλανδικό Sinn Fein και οι Podemos μπαίνοντας δυναμικά στην κεντρική πολιτική σκηνή των χωρών τους για να ανατρέψουν την κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων.

Στην Ιταλία προωθείται η δημιουργία ενωτικής ριζοσπαστικής έκφρασης της αριστεράς, οι γάλλοι και ιταλοί σοσιαλιστές ξυπνούν από τον "γερμανικό υπνωτισμό" και ψάχνουν νέες συμμαχίες. Ακόμη και εκτός ΕΕ, στην διπλανή Τουρκία, το κόμμα της αριστεράς και των μειονοτήτων βλέπει τον ρόλο του να παγιώνεται ακόμη και στην επιλογή επαναληπτικών εκλογών ανατρέποντας ιστορικά τους δεδομένους συσχετισμούς. 

Όλα τα παραπάνω είναι αλληλένδετα με την "ανταρσία" του ΣΥΡΙΖΑ. Την διαφάνεια της διαπραγμάτευσης που επέβαλλε και την καταιγιστική πληροφόρηση και αμφισβήτηση του γερμανικού μοντέλου που έμεινα στην ημερήσια διάταξη για μήνες. Μπορεί οι γερμανοί να νίκησαν στα σημεία αλλά βγήκαν εξαντλημένοι από αυτήν την μάχη - το σπάσιμο της κινέζικης φούσκας (η αναπτυξιακή κούραση του καλύτερου πελάτη τους) και το προσφυγικό με το άνοιγμα των συνόρων από την ελληνική πλευρά τους βρήκε ανήμπορους - ήδη αλλάζουν γραμμή και επικεντρώνονται σε μια ευρωπαϊκή και όχι γερμανική αντιμετώπιση. Και έτσι τα κινήματα αμφισβήτησης της λιτότητας της γερμανικής Ευρώπης, έμειναν ζωντανά χάρις και στον ευφυή συμβιβασμό που ο ΣΥΡΙΖΑ επέτυχε με την βοήθεια του ΟΧΙ του ελληνικού λαού στο σχέδιο Γιούνκερ. Μια συντριβή του θα έφερνε τους γερμανούς σε επίπεδα δικτατορικής ισχύος και αναντίρρητης εφαρμογής πανευρωπαϊκά των πολιτικών λιτότητας και της ευρώπης-φρουρίου απέναντι στους μετανάστες.

Με κομμένη την ανάσα περιμένουν στην Ευρώπη τα αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει για δεύτερη φορά τον λόγο στον λαό της χώρας με πρωτοφανείς δημοκρατικές διαδικασίες πρότυπο για μιαν άλλη Ευρώπη. 

Αν αποτύχει το σχέδιο της "αριστερής παρένθεσης" οι πολιτικές Σόιμπλε θα έχουν ηττηθεί οριστικά και οι προοδευτικές ευρωπαϊκές δυνάμεις θα σηκώσουν κεφάλι - οι νέες συμμαχίες θα παγιοποιηθούν και θα ισχυροποιηθούν, το Podemos θα ανακάμψει εφόσον δεν εγκατέλειψε τον ΣΥΡΙΖΑ, οι ισπανοί σοσιαλιστές θα ενισχυθούν, η ιταλική, γαλλική και ιρλανδική αριστερά θα επανακαθορισθούν σε άλλη βάση και οι ρεαλιστές ακόμη και γύρω από την Μέρκελ θα μπορέσουν να απαλλαγούν από την εμμονική αντιευρωπαϊκή πολιτική Σόιμπλε, ίσως και τον ίδιο και την αρνητική του υπερ-επιρροή.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ηττηθεί, οι συσχετισμοί του χθες θα επικρατήσουν εξουδετερώνοντας τις ρεαλιστικές ευρωπαϊκές δυνάμεις ακόμη και μέσα στην ευρωπαϊκή νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία ή τους ευρωπαϊστές συντηρητικούς. Με όλες τις προφανείς συνέπειες πλην της Ελλάδας και για όλη την Ευρώπη. 

Οι εκλογές την άλλη Κυριακή έχουν λοιπόν καθοριστική σημασία για την διατήρηση ή την ανατροπή των συσχετισμών στην Ευρώπη. 

Κάτι που αποδείχθηκε μέσα από την ελληνική διαπραγμάτευση είναι ότι το μοναδικό σχέδιο Β που μπορεί να προσφέρει λύση για το ελληνικό πρόβλημα που είναι ξεκάθαρα ευρωπαϊκό, είναι η ανατροπή, η αλλαγή των συσχετισμών στην ΕΕ που σήμερα είναι υπέρ της λιτότητας και του γερμανικού λόμπι που την επιβάλλει. 

Και συνεπώς, η "δεύτερη φορά Αριστερά" στην Ελλάδα είναι το μόνο βιώσιμο plan B που υπάρχει και για μας και για τους ευρωπαίους φίλους μας. 

Στις 20 Σεπτεμβρίου μπορεί να ξεκινήσει η υλοποίησή του πυροδοτώντας μια πανευρωπαϊκή αλλαγή με την δυναμική επανεμφάνιση της ευρωπαϊκής αριστεράς, κατά της λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού αυτήν την φορά - μιας σύγχρονης αριστεράς που θα καλύψει το κενό που άφησε η χρεοκοπημένη και ενσωματωμένη στις δεξιές πολιτικές σοσιαλδημοκρατία.

Γιώργος Παπασπυρόπουλος

Περί ...Πλάνης Β

Πολιτικές μαύρες τρύπες έλκουν τις Plan-ες ... (σκίτσο της ΑΣ)

Το εθνικό νόμισμα, η ΛΑΕ 

και η υποτίμηση της αγοραστικής δύναμης

του Αντώνη Σπίθα*

Ο Στάθης Κουβελάκης αποκάλυψε την ουσία του οικονομικού προγράμματος της ΛΑΕ μιλώντας στην ΕΡΤ. Εθνικό νόμισμα, υποτίμηση, αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι το τρίπτυχο της πολιτικής της σε απλά ελληνικά.

• Γιατί όμως αυτό είναι "εντελώς διαφορετικό" από τη στρατηγική της εσωτερικής υποτίμησης που επέβαλαν στην Ελλάδα οι δανειστές; 
• Και, δεύτερον, πόσο έχει σχέση με την Αριστερά αυτή η στρατηγική;

Η υποτίμηση του νομίσματος κατά 30% αρχικά θα φτάσει πολύ γρήγορα στο 50%, ακόμη κι αν είναι "συντεταγμένη", όπως λέει η ΛΑΕ, η έξοδος από το ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη κι αν η ελληνική κυβέρνηση της δραχμής έχει να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, η αγοραστική τους δύναμη θα είναι μειωμένη, ανάλογη της υποτίμησης, τουλάχιστον για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που εισάγονται. Αυτό σημαίνει βεβαίως νέα μεγάλη απώλεια για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, και μάλιστα πολύ μεγαλύτερη των πέντε χρόνων του Μνημονίου. 
Είναι αυτή αριστερή πολιτική;

Εντάξει, θα έλεγε κανείς, αν θυσιαστεί η αγοραστική δύναμη μισθωτών και συνταξιούχων, θα αγοράζουν τουλάχιστον τα ελληνικά προϊόντα φθηνότερα, ενώ θα τα πουλάμε φθηνότερα στο εξωτερικό, αν βεβαίως βρούμε αγορές, επομένως θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Λάθος μεγάλο. 
Κατά πρώτον γιατί μεγάλο μέρος των ελληνικών εξαγωγών και των ελληνικών προϊόντων φτιάχνονται με πρώτες ύλες εισαγόμενες. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Η χώρα παράγει μακαρόνια με σιτάρι που εισάγει, επομένως η πρώτη ύλη, αν έχουμε συναλλαγματικά αποθέματα να την αγοράζουμε, θα είναι ακριβότερη κατά 30% έως 50%, αφού θα υποτιμηθεί το νέο νόμισμα. Αυτό σημαίνει ότι οι εξαγωγές θα ακριβήνουν και θα απωλέσουν το υποτιθέμενο όπλο της υποτίμησης. Για τον ίδιο λόγο τα μακαρόνια που θα αγοράζουμε στην Ελλάδα θα ακριβύνουν, πράγμα που σημαίνει ότι η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και των συνταξιούχων θα μειωθεί δραματικά.

Ακόμη κι αν αγοράζουμε ορισμένα ελληνικά προϊόντα ή υπηρεσίες φθηνότερα, αυτό δεν θα ελαφρύνει ιδιαίτερα την τσέπη μας, επειδή για την παραγωγή τους χρησιμοποιούμε επίσης εισαγόμενα υλικά, φυτοφάρμακα, λιπάσματα, σπόρους, πρώτη ύλη κλπ, που θα ακριβύνουν αντισταθμίζοντας μεγάλο μέρος από τα ενδεχόμενα οφέλη της υποτίμησης.

Επομένως ο εργαζόμενος και ο συνταξιούχος, αν συνεχίσουν να παίρνουν τις αποδοχές τους, θα δουν την αγοραστική τους δύναμη να μειώνεται δραματικά. 

Η εσωτερική υποτίμηση σε όλο της το μεγαλείο, με πρωταγωνιστή την ίδια την "ανυποχώρητη" και "αντιμνημονιακή" Αριστερά.

Η περίοδος των νομισματικών πολέμων ήταν από τις πλέον δύσκολες για τους εργαζόμενους και έπειτα από δύο αιματηρές συγκρούσεις ο πλανήτης πέρασε σε μια νέα ιστορική περίοδο, αυτή που ονομάστηκε περίοδος της ευημερίας. Προφανώς δεν άνοιξε ο δρόμος για τον σοσιαλισμό ούτε εξαλείφθηκαν οι κοινωνικές ανισότητες. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι εργαζόμενοι αγωνίζονταν υπό καλύτερους όρους.

Τι συνέχεια όμως θα υπάρξει με τις υποτιμήσεις; 
Οι πρώτες έφερναν νέες υποτιμήσεις, από τις ανταγωνιστικές χώρες αυτή τη φορά, και οι νέες υποτιμήσεις έφεραν προστατευτισμό, περιορισμούς στις εισαγωγές και επιβολή επιπλέον φόρων στα εισαγόμενα προϊόντα και τελικά κατέληγαν σε έναν φαύλο κύκλο νομισματικών συγκρούσεων και γενικευμένου οικονομικού προστατευτισμού, που δυναμίτιζαν τις διεθνείς σχέσεις.

Αυτή είναι η ριζοσπαστική πρόταση για την Αριστερά του 20ού αιώνα; Ο ιστορικός αναχρονισμός! 

Δεν λέω, καλά και άγια τα "ιερά κείμενα", αλλά η αριστερή σκέψη προϋποθέτει σύνθετη ικανότητα υπό δυσμενείς συνθήκες και συσχετισμούς δύναμης. Από πότε όμως τα εύκολα είναι για την Αριστερά...

πηγή Η ΑΥΓΗ

"Οι Έλληνες διαπραγματεύονται με πονηρό σχέδιο" - προειδοποιεί ...εκ των υστέρων τους Γερμανούς ο σύμβουλος της Μέρκελ Hans-Werner Sinn του Ifo Institute

της Σοφίας Μαμαλίγκα

Ο διάσημος Γερμανός οικονομολόγος Χανς-Βέρνερ Ζιν καταθέτει μια αιρετική άποψη με  άρθρο του στο project-syndicate που μεταφράζει ελεύθερα το news.gr*:

"Το παιχνίδι του "καλού μπάτσου - κακού μπάτσου" παίζει η ελληνική κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με το διάσημο Γερμανό οικονομολόγο Χανς-Βέρνερ Ζιν. Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είναι ο καλός που δουλεύει καλόπιστα για τη συμφωνία και ο Γ. Βαρουφάκης υποδύεται τον κακό που προετοιμάζει τη ρήξη.

"To πλάνο Βαρουφάκη έχει δύο κύρια μέρη: Το πρώτο είναι η φόρτιση του λαϊκού αισθήματος απέναντι στις αδικίες των δανειστών", γράφει ο Ζιν σε ανάλυσή του στο Project Syndicate.

"Το δεύτερο είναι πιο περίπλοκο και... πονηρό: Η ελληνικής κυβέρνηση εκτοξεύσει το κόστος που θα έχουν οι δανειστές σε μία ενδεχόμενη χρεοκοπία, με το να μην περιορίσει την εκροή των καταθέσεων από τις τράπεζες και να αφήνει να βγάζουν τα χρήματά τους οι Έλληνες στο εξωτερικό. Έτσι, η απομείωση των αποθεματικών των ελληνικών τραπεζών μεταφράζεται σε αυξημένη ανάγκη χρηματοδότησης από την ΕΚΤ και βέβαια από τις κεντρικές τράπεζες των μελών της Ευρωζώνης. Οπότε σε περίπτωση χρεοκοπίας, οι εγγυήτριες χώρες θα έχαναν τα δάνειά τους - ενώ οι Έλληνες θα έφερναν κατόπιν εορτής ξανά τα λεφτά τους στη χώρα και στις νέες τράπεζες - προς μεγάλη χαρά της χρεοκοπημένης κυβέρνησης! “Όλα αυτά ενισχύουν σημαντικά τη διαπραγματευτική θέση της ελληνικής κυβέρνησης. Για αυτό δεν αποτελεί έκπληξη η επιλογή των Τσίπρα - Βαρουφάκη να συνεχίσουν το παιχνίδι, χωρίς να καταθέτουν σοβαρές προτάσεις για μεταρρυθμίσεις ή να επιβάλλουν capital controls...”.

"Πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη πιστεύουν πως ο Γ. Βαρουφάκης – ένας έμπειρος γνώστης της θεωρίας των παιγνίων αλλά ένας άπειρος πολιτικός – δεν γνωρίζει πως να παίξει τα χαρτιά που έχει η Ελλάδα στα χέρια της. Θα έπρεπε να αλλάξουν γρήγορα γνώμη και να βάλουν μυαλό, πριν η Ελλάδα φύγει από το τραπέζι της διαπραγμάτευσης με τη μερίδα του λέοντος" καταλήγει με νόημα ο Ζιν."

*πηγή news.gr : "Προσοχή: Ο Βαρουφάκης είναι ιδιοφυία και μας έστησε μεγάλο κόλπο"!

Ολόκληρο το άρθρο:

Varoufakis’s Great Game

   HANS-WERNER SINN  MAY 29, 2015 

Hans-Werner Sinn, Professor of Economics and Public Finance at the University of Munich, is President of the Ifo Institute for Economic Research and serves on the German economy ministry’s Advisory Council. He is the author, most recently, of The Euro Trap: On Bursting Bubbles, Budgets, and Beliefs.

MUNICH – Game theorists know that a Plan A is never enough. One must also develop and put forward a credible Plan B – the implied threat that drives forward negotiations on Plan A. Greece’s finance minister, Yanis Varoufakis, knows this very well. As the Greek government’s anointed “heavy,” he is working Plan B (a potential exit from the eurozone), while Prime Minister Alexis Tsipras makes himself available for Plan A (an extension on Greece’s loan agreement, and a renegotiation of the terms of its bailout). In a sense, they are playing the classic game of “good cop/bad cop” – and, so far, to great effect.

Plan B comprises two key elements. First, there is simple provocation, aimed at riling up Greek citizens and thus escalating tensions between the country and its creditors. Greece’s citizens must believe that they are escaping grave injustice if they are to continue to trust their government during the difficult period that would follow an exit from the eurozone.

Second, the Greek government is driving up the costs of Plan B for the other side, by allowing capital flight by its citizens. If it so chose, the government could contain this trend with a more conciliatory approach, or stop it outright with the introduction of capital controls. But doing so would weaken its negotiating position, and that is not an option.

Capital flight does not mean that capital is moving abroad in net terms, but rather that private capital is being turned into public capital. Basically, Greek citizens ...

Σιγά που δεν υπάρχει plan B ... (αν η Ευρώπη ακολουθήσει τελικά τον Σόιμπλε)

Ίσως υπάρχει τρόπος η Γερμανία να απολαύσει
τα πλεονάσματά της και η Ελλάδα να ξαναβρεί
την ανεξαρτησία της και μια οικονομία που τώρα
δεν διαθέτει ως αποικία χρέους... (ΑΣ)

Βελούδινο διαζύγιο της Ελλάδας από το ευρώ με αντάλλαγμα κούρεμα χρέους ζητάει ο Λαπαβίτσας

από την huffingtonpost.gr

Σε συνέντευξη του στη γερμανική εφημερίδα Bild, ο οικονομολόγος και βουλευτής του Σύριζα, Κώστας Λαπαβίτσας, υποστηρίζει πως η Ελλάδα πρέπει να πάρει βελούδινο διαζύγιο από το ευρώ, υπό την προϋπόθεση να γίνει πλήρες κούρεμα των χρεών της, αλλά να παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κώστας Λαπαβίτσας: «Η ΕΚΤ πρέπει να στηρίξει τη συναλλαγματική ισοτιμία και τις ελληνικές τράπεζες. Το κόστος θα είναι αμελητέο. Η Ελλάδα μπορεί να βγει από το ευρώ και να εξακολουθεί -αναγκαστικά- να παραμένει μέλος της ΕΕ. Φυσικά θα υπάρξει μια περίοδος προσαρμογής, μια φάση με δύο νομίσματα το τοπικό, αλλά σταδιακά το νέο νόμισμα μπορεί να κυριαρχήσει».

Ο Κώστας Λαπαβίτσας χαρακτήρισε ιστορικό λάθος την ευρωζώνη. Για το πώς θα μπορέσει να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ τόνισε: «Πρώτον, η πολιτική λιτότητας πρέπει να κλείσει. Αυτή η πολιτική που έχουμε ακολουθήσει τα τελευταία πέντε χρόνια και η οποία έχει αποτύχει. Επιπλέον, είδαμε ότι ήταν αδύνατο να υπάρξει ευθυγράμμιση της πολιτικής στη ζώνη του ευρώ. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ. Αυτό πρέπει να γίνει, όμως, σε συμφωνία με την ΕΕ. Να γίνει ομαλά, δίχως αναταραχή. Να μην πέσει αίμα στο χαλί».

«Η τιμή της εξόδου μας είναι ένα κούρεμα. Έτσι, η έξοδος θα γίνει με μεθοδικό τρόπο», υποστηρίζει ο βουλευτής του Σύριζα.

Κώστας Λαπαβίτσας: «Η προϋπόθεση για την έξοδο του ευρώ είναι ένα πλήρες κούρεμα. Αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει η Ευρώπη για την Ελλάδα θεσπίστηκε από τη ζώνη του ευρώ. Μια έξοδος χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους θα ήταν καταστροφή. Επιπλέον, ένα κράτος με διαφορετικό νόμισμα δεν είναι δυνατό να πληρώνει το χρέος του σε ευρώ. Η Ελλάδα έχει βιώσει την καταστροφή, μια δομική κρίση. Αυτό έχει κάνει η Ευρωζώνη και η Τρόικα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Αλλά πρέπει να βγούμε από τον φαύλο κύκλο με πολιτισμένο τρόπο».

Σε ερώτηση για το πότε βλέπει να αρχίσει να ανακάμπτει η ελληνική οικονομία, ο κ. Λαπαβίτσας είπε: «Σε λίγους μήνες. Θα υπάρξει σύντομα μια ισχυρή ζήτηση. Θα υπάρχει μια πτώση των τιμών, κατά πάσα πιθανότητα περίπου 15% με 20%, που θα ήταν απαραίτητη. Αλλά όταν αρκεί να συμβούν δύο πράγματα: ένα Grexit με συναίνεση και ένα κούρεμα του χρέους. Αν υπάρχει μια νομισματική μεταρρύθμιση αυτού του μεγέθους, η οικονομία ανακάμπτει πολύ γρήγορα».

«Η δουλειά του Βαρουφάκη είναι σαν ηλεκτρική καρέκλα»

Ο Κώστας Λαπαβίτσας, αν και δήλωσε ότι ανήκει σε διαφορετικό πολιτικό φάσμα απ' ότι ο Βαρουφάκης, μίλησε με σεβασμό για τον Υπουργό Οικονομικών:«Τον Γιάνη τον ξέρω πολύ καιρό. Εκπροσωπούμε ένα διαφορετικό μέρος του πολιτικού φάσματος, όμως είμαστε και οι δύο επικριτές των mainstream οικονομικών. Ο Γιάνης είναι σε δύσκολη θέση. Κάθεται σε ηλεκτρική καρέκλα. Έχει προσπαθήσει να κάνει την αλλαγή πολιτικής που απαιτεί ο ελληνικός λαός, και την ίδια στιγμή να αντιμετωπίσει τα προβλήματα εντός της ζώνης του ευρώ. Προσπάθησε να σπάσει τη λιτότητα και να αλλάξει την πορεία εντός της ζώνης του ευρώ - και αυτό είναι αδύνατο».

To plan B της διαπλοκής

Ενώ Βερολίνο και Βρυξέλλες συμβιβάζονται με την απειλή… ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα ξεδιπλώνεται το plan B της διαπλοκής

του Νίκου Τσαγκρή*

"Δεν θέλουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αν μας προκύψει (και, καθώς φαίνεται, θα μας προκύψει), θα διαπραγματευτούμε μαζί του". Αυτή, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες και τις ενδείξεις, είναι η γενικευμένη αντίδραση των Γερμανών της κυβερνητικής συμμαχίας (συμπεριλαμβανομένου και του… δύσκολου Βόλφανγκ Σόϊμπε) απέναντι στις «απρόσμενες», όπως τις χαρακτηρίζουν, εξελίξεις στην Ελλάδα• την μη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και τις πρόωρες εκλογές που "βγάζουν" ΣΥΡΙΖΑ. 

Οι αξιωματούχοι της Γερμανικής κυβέρνησης, σοσιαλιστές και χριστιανοδημοκράτες, θεωρούσαν ασφαλή την (υπεσχημένη από «τους Έλληνες») συγκέντρωση των 180 ψήφων και την αποφυγή των εκλογών και έμειναν κατάπληκτοι με το αποτέλεσμα της δεύτερης, ειδικά, ψηφοφορίας που οδηγούν σε εκλογές και «Tsipras» και, «Δεν θέλουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αν μας προκύψει (και, καθώς φαίνεται, θα μας προκύψει), θα διαπραγματευτούμε μαζί του»… 

Ανάγκα και οι θεοί πείθονται. Kαι οι Γερμανοί (οι πληροφορίες από κυβερνητικούς αξιωματούχους) όχι μόνο έχουν πεισθεί ότι πρέπει να διαπραγματευθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ορισμένοι συζητούν ήδη μια μικρή «παραχώρηση καλής θέλησης», έναν κάποιο συμβιβασμό «ως προς τον χρόνο αποπληρωμής των χρεών μόνο, και το ύψος των επιτοκίων». Άλλοι ελπίζουν ότι ο Τσίπρας θα «σπάσει» ακριβώς όπως ο Σαμαράς όταν γίνει πρωθυπουργός και θα διορθώσει την αντιμνημονιακή του ρότα: «ούτως ή άλλως, παλινωδίες, καθυστερήσεις και διγλωσσία έχουμε και με τη σημερινή κυβέρνηση. Το θέμα είναι να κινηθούμε «εντός πλαισίου». Άλλωστε «αν αρνηθούν την ολοκλήρωση του προγράμματος, δεν θα πάρουν τη προληπτική γραμμή»… 

 Η ντόπια «ελίτ» επιμένει… 

Και ενώ Βερολίνο και Βρυξέλλες έχουν αρχίσει να συμβιβάζονται με την απειλή… ΣΥΡΙΖΑ, η ντόπια οικονομική ελίτ και οι φίλιές της δυνάμεις, οι δυνάμεις της διαπλοκής, παραμένουν πεισματικά… ασυμβίβαστες. Ασυμβίβαστες όχι πια με το ενδεχόμενο της διεξαγωγής πρόωρων εκλογών (αυτό το έχουν χωνέψει ήδη), αλλά με αυτό που οι εκλογές, κατά πάσαν πιθανότητα, τους επιφυλάσσουν: το τέλος του ελέγχου της πολιτικής (και της μιντιακής) εξουσίας και της προνομιακής νομής της δημόσιας οικονομίας, καθώς και της φορολογικής και τραπεζικής ασυλίας που μέσω της διαπλοκής απολάμβαναν. 

Πάνω απ’ όλα, η ντόπια οικονομική ελίτ και οι φίλιές της δυνάμεις, οι δυνάμεις της διαπλοκής, φοβούνται ότι οι εκλογές θα σημάνουν την απώλεια μιας σειράς απίστευτων προνομίων που απέκτησαν μέσω δεκάδων «μνημονιακών» νόμων. Οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν ήσαν μνημονιακοί (απαιτούμενοι απ’ την τρόικα), αλλά επιβεβλημένοι –πολλές φορές και γραμμένοι – από τους ίδιους στις, υποχείριές τους, μνημονιακές κυβερνήσεις• για να… «μεταρρυθμίσουν» το εργασιακό, το μισθολογικό και το συνδικαλιστικό καθεστώς, διαμορφώνοντας τον υπαρκτό εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουμε… 

Εκλογές = κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ = ακύρωση των μνημονικών νόμων της διαπλοκής. Αυτή είναι η εξίσωση – εφιάλτης της διαπλεκόμενης οικονομικής ελίτ, μ’ αυτήν την «εξίσωση» αρνείται να συμβιβαστεί. Γι’ αυτό, ακόμα και μετεκλογικά, θα επιμένει… συναινετικά: «Η συνεννόηση για μια κοινή πολιτική της μετεκλογικής Ελλάδας είναι απαραίτητη, θα πρέπει να είναι αυτονόητη και η συνεργασία και των δύο μεγάλων κομμάτων στην περίπτωση που δεν θα υπάρξει αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία», γράφει ο δημοσιογραφικός προπομπός της συστημικής βούλησης. 

To plan B’ της διαπλοκής 

Ακριβώς: ο μεγάλος φόβος τους είναι η ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ του ΣΥΡΙΖΑ• αυτήν πρέπει πάση θυσία να αποφύγουν, γι’ αυτόν τον… ευγενή σκοπό τα δίνουν όλα. Δεν έχουν χρόνο και αδυνατούν να περιμένουν (ως… θεσμικοί, που δηλώνουν) την τρίτη ψηφοφορία για τον Πρόεδρο. Έτσι, πολύ πριν την ανακοίνωση των ισχνών αποτελεσμάτων της δεύτερης ψηφοφορίας (φουλ του 166 με δυό σβάστικες), άρχισε να ξεδιπλώνεται το plan B’ της διαπλοκής: η ολοκλήρωση (και έγκαιρη προεκλογική ανάπτυξη) όλων των προγραμματισμένων μικροκομματικών τερατογενέσεων με τον κωδικό «συναινετικά μαξιλαράκια»: «Πάει κι ο Σπύρος. Τον πήρε το ποτάμι», ήταν το πρώτο σχόλιο που εθεάθη στο διαδίκτυο πριν καν ανοίξει ο… κωδικός. 

Αλλά το Ποτάμι είναι το κόμμα – μοντέλο για το plan B’ της διαπλοκής, ένα δοκιμασμένο «συναινετικό μαξιλαράκι». Αυτό που αναμένεται να ξεδιπλωθεί (αμέσως μετά την τρίτη ψηφοφορία, φημολογείται), το κόμμα – offshore των Σαμαρά – Μπαλτάκου. Που φημολογείται ότι θα φιλοξενήσει στα ψηφοδέλτιά του τους στρατολογημένους εκφωνητές της ψήφου «Σταύρος Δήμας». Αναμένεται ακόμα, το κομματίδιο του ΓΑΠ, καθώς και η νέα εκλογική αμφίεση του πλέον διακεκριμένου κόμματος – συναινετικού μαξιλαριού της μνημονιακής ιστορίας του τόπου, του ΠΑΣΟΚ Βενιζέλου…  
Είναι σαφές, το plan B’ της διαπλοκής είναι η, πάση θυσία, αποτροπή μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Το «μπαστάρδεμα» της, (το λίφτινγκ των προγραμματικών εφαρμογών της) με νεοφιλελεύθερες ενέσεις… «συναίνεσης». 

Υπάρχει αμφιβολία ότι η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να είναι η ανοιχτή, ξεκάθαρη, ακομπλεξάριστη, αιτιολογημένη διεκδίκηση της κυβερνητικής Αυτοδυναμίας; 

*πηγή Νίκος Τσαγκρής ΤΑ ΡΕΣΤΑ

Οι Βρυξέλλες χρειάζονται τώρα plan B, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ... (#και το ετοιμάζουν)

 Στιγμιότυπο από το συλλαλητήριο στη διάρκεια της 24ωρης απεργίας
στις 27 Νοεμβρίου με τη συμμετοχή του Α. Τσίπρα (Nikos Libertas / SOOC)

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει σαφείς τις θέσεις του από καιρό στους εταίρους - τώρα, που οι εκλογές είναι αναπόφευκτες, είναι η δική τους σειρά να πάρουν θέση και να παρουσιάσουν το δικό τους plan B απέναντι στα αιτήματα της νέας ελληνικής κυβέρνησης:

το ρεπορτάζ από το the press project

Άγνωστο έδαφος ο ΣΥΡΙΖΑ

Η Ελλάδα δεν αποτελεί απειλή, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί "άγνωστο έδαφος" σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο της ΕΕ που επικαλείται ο ιστότοπος Euro Insight, σε άρθρο για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις

Σύμφωνα με το άρθρο, μετά τις δύο αποτυχημένες ψηφοφορίες για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, επανέρχεται η πιθανότητα Σχεδίου Β ως αντίδραση των Βρυξελλών στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.

Σύμφωνα με το Euro Insight, η τρόικα επιμένει σε περαιτέρω διαρθρωτικά μέτρα, ακόμα και αν υπάρξει αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα, ενώ η Κομισιόν προχωρά σιωπηρά σε σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τη χώρα.

Στο κείμενο με τίτλο «Η ΕΕ ετοιμάζει σιωπηρά Σχέδιο Β για την Ελλάδα εν μέσω φόβων για εκλογές» η ιστοσελίδα επικαλείται ανώτερο αξιωματούχο της ΕΕ ο οποίος δηλώνει πως, ανεξάρτητα από τις διαβεβαιώσεις Σαμαρά για εκλογή Προέδρου, στις Βρυξέλλες επικρατεί νευρικότητα, μετά την δεύτερη ψηφοφορία.

Κόμμα αντι-λιτότητας

Σύμφωνα με την πηγή, η Ελλάδα δεν θεωρείται, πλέον, συστημική απειλή για την Ευρωζώνη, αλλά οι Ευρωπαίοι εκτιμούν ότι η πιθανή άνοδος του ριζοσπαστικού κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα φέρει τη χώρα σε άγνωστο έδαφος.

«Δεν ξέρουμε τι να περιμένουμε» λέει ο ανώτατος αξιωματούχος στο Euro Insight προσθέτοντας ότι «κόμμα αντι-λιτότητας θα γίνει κυβέρνηση στην πιο δύσκολη χώρα στο πλαίσιο προγράμματος διάσωσης».

Πάντως, άλλος αξιωματούχος της Ευρωζώνης φέρεται να επισημαίνει ότι ο Α. Τσίπρας έχει παρουσιάσει πιο φιλοευρωπαϊκό πρόσωπο τους τελευταίους μήνες. «Το ερώτημα είναι αν μπορεί να ελέγξει το κόμμα του όταν έρθει η ώρα ».

Τα μάτια στραμμένα στην Ελλάδα

Ο Ευρωπαίος αξιωματούχος αποκαλύπτει, ανάμεσα σε άλλα, και πως υπάρχει πάντα Σχέδιο Β σημειώνοντας ότι "Παρά τις αργίες, όλα τα μάτια είναι στραμμένα στην Ελλάδα".

Δεν απέκλεισε, μάλιστα, το ενδεχόμενο να υπάρξει και νέα παράταση του Μνημονίου, αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα της κάλπης. Άφησε να εννοηθεί ότι εφόσον επανεκλεγεί ο Αντώνης Σαμαράς ίσως χορηγηθεί νέα επέκταση στην Ελλάδα, ωστόσο, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά εφόσον ανέβει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

«Σκληροπυρηνικοί εντός της Ευρώπης και του ΔΝΤ θα ήθελαν να αποφύγουν να δώσουν περαιτέρω επέκταση του προγράμματος σε μια προσπάθεια να ασκήσουν πίεση για να τηρηθούν τις προθεσμίες, αλλά ας περιμένουμε και να δούμε», πρόσθεσε η πηγή.Ασφαλιστικό, μισθοί, ιδιωτικοποιήσεις...

Το Euro Insight, ακόμη, υπογραμμίζει ότι έχει στην κατοχή του έγγραφο που καταρτίστηκε από την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ και σύμφωνα με αυτό η Ελλάδα πρέπει μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου να περάσει νέα μέτρα για να καλύψει το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2015, να προχωρήσει στις αλλαγές στο ασφαλιστικό και να φέρει μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις. Επιπλέον, θα πρέπει να περάσει ρυθμίσεις για περαιτέρω απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, που να επιτρέπει τις ομαδικές απολύσεις, και την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων.

Σύμφωνα με το έγγραφο, η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη υπογράψει για τα νέα μέτρα, τα οποία δεν είναι διαπραγματεύσιμα.

"Κίνητρα" στους αναποφάσιστους

Το Euro Insight επικαλείται και ανώτερο κυβερνητικό αξιωματούχο, ο οποίος δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να βρεθεί ο αριθμός 180 στην τρίτη και τελευταία ψηφοφορία.

«Εγώ δεν θα αποκλείσω το ενδεχόμενο οι ανεξάρτητοι ή αναποφάσιστοι βουλευτές να υποστηρίξουν το Σταύρο Δήμα στην τελική ψηφοφορία, εάν πάρουν κάτι» λέει ο αξιωματούχος και εξηγώντας το «κάτι» αναφέρει (χωρίς να επεκταθεί) ότι ο Σαμαράς θα μπορούσε να δώσει «περισσότερα κίνητρα», αλλά δεν επεκτάθηκε.

Το Euro Insight σημειώνει ότι ο πρωθυπουργός έχει προβεί σε παραχωρήσεις στην προσπάθειά του να κερδίσει περισσότερες ψήφους, ενώ, προσθέτει ότι για την τρίτη ψηφοφορία έχει δηλώσει ότι κάθε βουλευτής θα είναι υπεύθυνος για τις συνέπειες της ψήφου του.