Μια υποδειγματική συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων βγάζει οικολόγο δήμαρχο στην Κοζάνη (#λιγνιτωρυχεία ΔΕΗ)

Ο νέος και Πράσινος δήμαρχος Κοζάνης εκλέχθηκε έχοντας την υποστήριξη των Οικολόγων Πρασίνων, του ΣΥΡΙΖΑ, της Δράσης και της Δημιουργίας Ξανά. Τα τέσσερα κόμματα τίμησαν την προσωπικότητα και το έργο του Λευτέρη Ιωαννίδη και της κίνησης "Κοζάνη-Τόπος να Ζεις", συμμετέχοντας στην κίνηση και στηρίζοντας τον υποψήφιο δήμαρχο: αποτέλεσμα; 

Ο πρώτος Πράσινος δήμαρχος και μάλιστα σε μια περιοχή που κυριολεκτικά πεθαίνει για να δώσει ενέργεια στην υπόλοιπη χώρα. Στην περιοχή των λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ. 

Με οικολογική στρατηγική και πρόγραμμα 20ετίας (εδώ)! 

Ο Λευτέρης Ιωαννίδης υποστηρίχθηκε από πολύ νωρίς και από τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και μέλος των Οικολόγων Πρασίνων, και αυτό ήταν προφανώς καθοριστικός παράγοντας στην εκλογή του - αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του έναν εκλεκτό αντιπρόσωπο της κοινωνίας των πολιτών. Η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων δεν είναι τελικά στην φαντασία μας - και έχει αποτελέσματα: μπορεί να αλλάξει αυτήν την χώρα, στηρίζοντας ότι καλύτερο αυτή διαθέτει.
ΑΣ

Ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα:

Η ΑΡΧΗ

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

29 Σεπτεμβρίου 2010 στις 10:53 π.μ.

Είναι κάποιοι καιροί, που οι περιστάσεις μας ξεπερνάνε. Ξεπερνάνε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, τον τρόπο που μάθαμε να λειτουργούμε, τον τρόπο που μάθαμε να ζούμε. Τότε πρέπει να σταθούμε στο ύψος μας, όταν αυτό όμως, μετριέται με έμας όρθιους.

Κανείς δεν είναι περισσότερο υπεύθυνος για εμάς, από εμάς τους ίδιους. Πιστοί λοιπόν στην λογική και στην συνέπεια των αρχών και των αξιών της κίνησης μας, κάνουμε ένα ανοιχτό κάλεσμα. Μια χειρονομία συμμετοχικότητας, στην οποία καλούμε τους πάντες να πάρουν θέση. Καλούμε όσους νιώθουν πως έχουν κάτι να προσφέρουν, όσους νιώθουν πως έχουν ένα λιθαράκι να βάλουν στο οικοδόμημα που λέγεται κοινωνία των πολιτών του νέου Δήμου Κοζάνης και όσους αντιλαμβάνονται την πολιτική, ως ηθική.

Καλούμε να έρθουν μαζί μας, να συμμετέχουν ενεργά, να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια μας, να εμπλουτίσουν τις ιδέες μας με τις δικές τους, να συμμετέχουν ενεργά σε αυτό το μεγάλο ζυμωτήρι  που λέγεται τοπική αυτοδιοίκηση. Για μια κίνηση ζωντανών και ενεργών πολιτών που είναι διατεθειμένοι να κάνουν ότι χρειαστεί προκειμένου να έρθει η αλλάγη που ονειρευόταν.

Ας γίνουμε, όλοι μας, η αλλάγη που θα θέλαμε να έρθει στην κοινωνία μας.

Ας γίνει η Κοζάνη μας, ο νέος μας δήμος, ένας τόπος για να ζεις.

Κοζάνη “Τόπος να Ζεις”

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  http://protovouliadk.wordpress.com/πρόγραμμα/

Η ΕΚΛΟΓΗ

• A' Κυριακή
• B' Κυριακή

Ενημέρωση:	Ενσωμάτωση:
26-05 11:42	150/150   100,00 %

	Υποψήφιος	%	Εδρες
	ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ	57,38	25
	ΜΑΛΟΥΤΑΣ ΛΑΖΑΡΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ	42,62	9

Όταν εμφανίζουμε το δικαίωμα στην ζωή σαν μεγαλόθυμη ευεργεσία... (#ηλεκτρικό ρεύμα)

Όταν εμφανίζουμε το δικαίωμα στην ζωή σαν μεγαλόθυμη ευεργεσία πλησιάζουμε επικίνδυνα στο τέλος

του Έρμιππου*

Ξανά μια ατελέσφορη, αδιέξοδη και κυρίως αποπροσανατολιστική συζήτηση για τα αυτονόητα. Πρέπει ή όχι το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας, που ακόμη μπορεί να επιβιώνει, να πληρώσει επειγόντως το κόστος για την παροχή των απολύτως ουσιωδών αγαθών και υπηρεσιών γι' αυτούς που έπαψαν πλέον να διαθέτουν έστω και τις στοιχειώδεις αντοχές; Αφορμή η νέα επιβάρυνση για την αποφυγή της διακοπής ηλεκτροδότησης στους ολότελα αδύναμους.

Αναλωνόμαστε για μια ακόμη φορά στα αυτονόητα. Και μόνον η αρχή μιας συζήτησης για το εάν κάποιοι δικαιούνται ή όχι να έχουν, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι τους και για το πώς θα τους το εξασφαλίσουμε παραπέμπει σε κοινότητα αποκτηνωμένων όντων. Υπό τις σημερινές συνθήκες ζωής είναι σαν να διαπραγματευόμαστε, πλήρως νομιμοποιημένοι, το δικαίωμα κάποιων στο οξυγόνο και την αναπνοή.

Είναι πολύ βολική αυτή η κουβέντα, όμως, για τους ενόχους. Με την σπατάλη ζωτικής ενέργειας για την εκ νέου ανακάλυψη του οφθαλμοφανούς περιορίζονται οι κακοτοπιές και τα επικίνδυνα ερωτήματα, σχετικά με τις πραγματικές αιτίες που, κάθε μέρα που περνάει, οδηγούν όλο και περισσότερους από εμάς στην κατάσταση της απόλυτης ένδειας.

Παρακάμπτεται το κρισιμότατο ζήτημα, σε σχέση με το που κατευθύνονται οι ήδη καταβαλλόμενοι φόροι και εάν η σωστή ιεράρχηση της ανάλωσης τους θα έπρεπε να είχε ήδη, εξ αρχής, καταστήσει αδύνατη την δημιουργία αυτού του κενοφανούς για μια σύγχρονη κοινωνία αδιεξόδου, που σήμερα επιχειρούμε όπως όπως να αντιμετωπίσουμε.

Κυρίως, αποσυνδέονται μεταξύ τους τα προβλήματα, εμφανίζονται άσχετα και μη συναρτώμενα και, τελικά, αυτοί που τα δημιουργούν παρουσιάζονται θρασύτατα σαν να είναι και εκείνοι που, ως από μηχανής θεοί, θα είναι πάντα ηρωικά παρόντες, πρόθυμοι και ικανοί για να τα λύνουν.

Από την αρχή της κρίσης η χώρα κυνηγάει αδιάκοπα την ουρά της, στριφογυρίζοντας αυτιστικά γύρω από τον εαυτό της, ανίκανη να ξετυλίξει σταθερά, από την αρχή, το κουβάρι της συμφοράς της, χωρίς να αφήσει το νήμα της διήγησης να ξεφύγει.

Να αντιληφθεί ότι κάθε τι που μας συμβαίνει είναι φυσική και απόλυτα προβλέψιμη συνέχεια αυτού που χθες κάναμε λάθος ή εκείνου που παραλείψαμε ή, χειρότερα, του ...