Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μερικοί μήνες σταθερότητας, με καθαρούς όρους και σοβαρή διακυβέρνηση για να δούμε αν και κατά πόσο μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα.Το σημείωμα αυτό, αφορά τη σοβαρότητα. Δηλαδή, όταν κάθε διαχειριστικό και διαδικαστικό πρόβλημα σηκώνει κραυγές καταστροφής, ενώ το ζήτημα είναι να διαχειριστείς την κατάσταση και να εξασφαλίσεις στηρίξεις, η κατάσταση δεν οδηγείται πουθενά.του Γιώργου Προκοπάκη
Το "πιστωτικό γεγονός" είναι η πιστοποίηση μιας κατάστασης κατά την οποία ο οφειλέτης αθετεί ή αλλάζει όρους μιας δανειακής σύμβασης (εν προκειμένω ομολόγων).
Με τον χαρακτηρισμό, ενημερώνεται το επενδυτικό κοινό και όλοι όσοι έχουν βάλει σε συμβόλαια (π.χ., ασφάλιστρα CDS) κάποια πρόβλεψη σχετιζόμενη με τον χαρακτηρισμό.
Τυπικό επακόλουθο:
Πυροδοτούνται CDS, δεν σε δανείζει κανείς, καταπίπτουν εγγυήσεις στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν αξιόγραφά σου. Χρεοκοπία δηλαδή - αξιολογική οπωσδήποτε, εξαρτάται εάν είναι και πραγματική.Από την πλευρά του οφειλέτη (ημών ας πούμε) το ζήτημα είναι εάν αναγκάζεται στην κατάσταση ή πηγαίνει προετοιμασμένος και εκ σχεδιασμού.
Εάν το "πιστωτικό γεγονός" επέρχετο την άνοιξη του 2010, προ Μνημονίου, θα ήταν η απόλυτη καταστροφή. Σήμερα, από τη δική μας πλευρά, είναι ένα ζήτημα διαχείρισης - απλώς!
Γιατί; Απλούστατα έχουμε εξασφαλισμένο τον δανεισμό από "φίλιες" δυνάμεις, η κάλυψη των εγγυήσεων είναι εξασφαλισμένη από την ΕΚΤ και άλλους φίλους, και τα CDS δεν τα πληρώνουμε εμείς.
Το "πιστωτικό γεγονός" της Ελλάδας, είναι πρόβλημα - όσο είναι πρόβλημα - για τους εταίρους και υποστηρικτές μας.
Γιατί το "πιστωτικό γεγονός" ήλθε πρακτικώς εκ σχεδιασμού!
Στην πορεία προς αναδιάρθρωση χρέους οι αξιολογικές καταστάσεις "επιλεκτική χρεοκοπία", "χρεοκοπία", "πιστωτικό γεγονός" είναι αναπόφευκτες και κατά τούτο επιθυμητές.
Στην πορεία προς αναδιάρθρωση χρέους οι αξιολογικές καταστάσεις "επιλεκτική χρεοκοπία", "χρεοκοπία", "πιστωτικό γεγονός" είναι αναπόφευκτες και κατά τούτο επιθυμητές.
Το ζήτημα είναι πώς τις διαχειρίζεσαι!
Γνωστά αυτά από το καλοκαίρι όταν οι ανεύθυνοι καιροσκόποι ψηφομαζώχτρες φαφλατάδες Σαμαράς και Κουβέλης, χαρακτήριζαν καταστροφικό το ενδεχόμενο της επιλεκτικής χρεοκοπίας. Πρέπει να μελετάμε τας γραφάς.
Όσον αφορά την Ελλάδα λοιπόν, με το "πιστωτικό γεγονός" απλώς δεν τρέχει τίποτε, γιατί όλες οι επιπτώσεις είναι υπό την στοργική φροντίδα των ...τοκογλύφων δανειστών μας. Αρκεί βέβαια να μην υπάρξει πρόβλημα γι αυτούς.Πώς μπορεί να υπάρξει πρόβλημα για τους υποστηρικτές μας; Εάν η πυροδότηση των CDS δημιουργήσει χάος.
Η συνολική καθαρή έκθεση της "αγοράς ασφαλίστρων" είναι $3.2 δισ, δηλαδή η μέγιστη δυνατή "καθαρή ζημία" είναι €1.7 δισ. Στραγάλια! Πιθανότατα, αλλά με μία επιφύλαξη. Καθαρή έκθεση $3.2 δισ μπορεί να σημαίνει: (α) ένας και μόνον ασφαλιστής έχει τα μόνα εν ισχύει ασφαλιστήρια συνολικού ύψους $3.2 δισ, (β) κάθε ένας από τους ασφαλιστές έχει πουλήσει ασφάλεια σε τρίτον και έχει αγοράσει ασφάλεια από "συνάδελφο" ασφαλιστή - η διαφορά όλων αυτών των ασφαλίσεων-αντασφαλίσεων είναι $3.2 δισ. Μπορεί να είναι $53.2 - $50, ή $503.2 - $500. Η επιφύλαξη αφορά την πιθανότητα ύπαρξης στην αλυσίδα των ασφαλιστών ενός παίκτη ο οποίος έχει "ατομική καθαρή έκθεση" πολύ μεγάλη για το μέγεθός του.
Η σιγουριά των Γερμανών υποδεικνύει ότι τόχουν ψάξει και φαίνεται να μην υπάρχει πόβλημα. Η υποτονική έως μη αντίδραση των αγορών υποδεικνύει ότι μάλλον δεν υπάρχει πρόβλημα.
Σε κάθε περίπτωση, τα ασφάλιστρα που έχουν εισπραχθεί είναι πολλά.
Σε κάθε περίπτωση, τα ασφάλιστρα που έχουν εισπραχθεί είναι πολλά.
Πριν ένα χρόνο η καθαρή έκθεση ήταν $77 δισ (έναντι $3.2).
Πολλοί έχουν γίνει κουβανοί (εκ του κουβά)!
Το ελληνικό πιστωτικό γεγονός έχει και δύο καλά για την παγκόσμια οικονομία:
1. Οι κερδοσκόποι έχασαν (συνολικά εννοούμε - κάποιοι θα κέρδισαν) γιατί η ευρωζώνη το χειρίστηκε έως και μαεστρικά (όχι κατ' ανάγκην άριστα όσον αφορά εμάς)
2. Το ότι ένα προφανές τεράστιο πιστωτικό πρόβλημα έχει την υποστήριξη κρατών δεν σημαίνει ότι "μπαλαμουτιάζονται" οι αγορές. Η πυροδότηση και πληρωμή των CDS επιβεβαιώνει τη χρησιμότητα του εργαλείου (η χασούρα σφίγγει λουριά για να μαζευτεί ο τζόγος), δηλαδή κάνει την επιστροφή των περιφερειακών αγορών στην ομαλότητα πιο πιθανή και γρήγορη. Οι επενδυτές ξέρουν ότι μπορούν να ασφαλίσουν τις επενδύσεις τους ακόμη και σε κουρελόχαρτα (που λέει ο λόγος) - με κάποιο κόστος βέβαια. Επομένως, μπορούν να διαχειριστούν το ρίσκο τους.
Ζήτω το πιστωτικό γεγονός, λοιπόν - που λέει ο λόγος, ή που λέει ο Γιώργος.
Το ελληνικό πιστωτικό γεγονός έχει και δύο καλά για την παγκόσμια οικονομία:
1. Οι κερδοσκόποι έχασαν (συνολικά εννοούμε - κάποιοι θα κέρδισαν) γιατί η ευρωζώνη το χειρίστηκε έως και μαεστρικά (όχι κατ' ανάγκην άριστα όσον αφορά εμάς)
2. Το ότι ένα προφανές τεράστιο πιστωτικό πρόβλημα έχει την υποστήριξη κρατών δεν σημαίνει ότι "μπαλαμουτιάζονται" οι αγορές. Η πυροδότηση και πληρωμή των CDS επιβεβαιώνει τη χρησιμότητα του εργαλείου (η χασούρα σφίγγει λουριά για να μαζευτεί ο τζόγος), δηλαδή κάνει την επιστροφή των περιφερειακών αγορών στην ομαλότητα πιο πιθανή και γρήγορη. Οι επενδυτές ξέρουν ότι μπορούν να ασφαλίσουν τις επενδύσεις τους ακόμη και σε κουρελόχαρτα (που λέει ο λόγος) - με κάποιο κόστος βέβαια. Επομένως, μπορούν να διαχειριστούν το ρίσκο τους.
Ζήτω το πιστωτικό γεγονός, λοιπόν - που λέει ο λόγος, ή που λέει ο Γιώργος.
