Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μεταρρυθμίσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μεταρρυθμίσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 28 Μαρτίου 2015

Επιστολή στον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα

Αλέξη,
Χρησιμοποίησε όλα τα όπλα σου…

Αλέξη, η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα ανθρωπιστικής κρίσης. Επιδημίες που είναι ξεχασμένες εδώ και χρόνια είναι έτοιμες να ξεσπάσουν. Το ΚΕΕΛΠΝΟ πρόσφατα έχει ενημερώσει σχετικά τους γιατρούς. Το ίδιο και ο γιατρός του ΕΣΥ από τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης κ. Νικολαράκης Κων/νος, το Μάρτη του 2014 το ευρωκοινοβούλιο1,2,3. Ο κ. Νικολαράκης ενημέρωσε εμπεριστατωμένα το ευρωκοινοβούλιο για την υπάρχουσα κατάσταση και για την ανθρωπιστική κρίση που αναμένεται να πλήξει την Ελλάδα, ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης, και κανείς άλλος. Ούτε η προηγούμενη κυβέρνηση, ούτε οι ευρωβουλευτές της εθνικής μας αντιπροσωπείας είχαν προβεί ποτέ σε επίσημη εμπεριστατωμένη ενημέρωση του ευρωκοινοβουλίου για αυτό το θέμα.
Αλέξη, αν η χώρα χρεοκοπήσει και αρχίσει η διανομή φαγητού, καυσίμων κτλ. με το δελτίο όπως λέει ο κ. Λαπαβίτσας, τι θα γίνει με τόσες χιλιάδες ανθρώπους που αν δεν πάρουν άμεσα τα φάρμακα τους μέσα σε λίγες μέρες θα πεθάνουν; Διαβητικοί που η ζωή τους εξαρτάται από την ινσουλίνη, ανοσοκατεσταλμένοι, καρκινοπαθείς, νεφροπαθείς, νοσηλευόμενοι ασθενείς που χρειάζονται ειδικά αντιβιοτικά, αντιπηκτικά, αντιψυχωσικά κτλ θα είναι τα πρώτα θύματα της χρεοκοπίας, αφού αυτοί χρειάζονται φάρμακα που χωρίς αυτά δε ζεις πάνω από μερικές μέρες. Θα πεθάνουν μέσα σε ένα μήνα όσοι πεθαίνουν στην Ελλάδα σε ένα χρόνο. Αξίζει να το χρεωθείς αυτό;
Αλέξη, αν η χώρα χρεοκοπήσει στα χέρια σου, δε θα μείνεις στην ιστορία ως άλλος Τρικούπης για τη ρήση του: ¨δυστυχώς επτωχεύσαμεν¨, αλλά ως ο Πρωθυπουργός ευρωπαϊκής χώρας που χρεοκόπησε, την ώρα που ο Ντράγκι και η ΕΚΤ μοίραζαν άφθονο και πάμφθηνο χρήμα, και εσύ δεν ήσουν εκεί για να το πάρεις, αν και η χώρα σου το έχει τόσο ανάγκη. 1 τρις ευρώ θέλει να μοιράσει η ΕΚΤ και ο Ντράγκι με επιτόκιο 0,05%. Ούτε ο Θεός ο ίδιος (στον οποίο δεν πιστεύεις ούτε εσύ, ούτε εγώ) δε θα μοίραζε ποτέ τόσα πολλά λεφτά με τόσο χαμηλό, σχεδόν ανύπαρκτο επιτόκιο. Πιο κάτω δεν έχει!
Και όπως τον υπουργό οικονομικών του Τρικούπη δεν τον θυμάται κανείς, το ίδιο δε θα θυμάται και το δικό σου! Όποιος και να ‘ναι.
Αλέξη, παίξε το παιχνίδι της ΕΕ και της ΕΚΤ με τους δικού τους όρους, αλλά με τους δικούς σου κανόνες. Δεν έχει νόημα να δώσεις γροθιά στο μαχαίρι. Ούτε να έχεις τη λογική ή όλα ή τίποτα. Γιατί και το μαχαίρι δε θα πάθει τίποτα και εμείς θα πάμε στο τίποτα.
Αλέξη, αν δεν κάνω λάθος είσαι ο πρώτος και ο μόνος Πρωθυπουργός αυτής της χώρας που δεν έχει σπουδάσει Οικονομικά ή Νομικά, αλλά μια θετική (τεχνική επιστήμη). Πολιτικός Μηχανικός στο ΕΜΠ. Άρα ξέρεις από δυνάμεις, συνισταμένες και συνιστώσες, στρέψεις, ροπές, ισορροπίες κτλ. Απέδειξε σε τελευταία ανάλυση, ότι έχεις περισσότερη και καλύτερη πρακτική θετική σκέψη από τους θεωρητικούς προκατόχους σου. Και να έχεις πάντα στο νου σου τη ρήση του ανθρώπου που διπλασίασε την Ελλάδα, γιατί ήξερε να διαπραγματεύεται και να ελίσσεται. ¨Δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, υπάρχουν εθνικά συμφέροντα¨, έλεγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Μ΄ αυτό το μπούσουλα κυβέρνησε και πέτυχε ότι πέτυχε.
Αλέξη, σε σχέση με το παρελθόν, που η χώρα βρέθηκε σε αντίστοιχα δύσκολες καταστάσεις, σε σχέση με άλλους Πρωθυπουργούς που κυβέρνησαν τη χώρα πριν το 2001(προ ευρώ δηλαδή), έχεις 3 όπλα λιγότερα. Δεν μπορείς να κόψεις νόμισμα, δεν μπορείς να κάνεις υποτίμηση του νομίσματος, δεν μπορείς να κλείσεις τα σύνορα στα εισαγόμενα προϊόντα απαγορεύοντας την εισαγωγή τους, αλλά ούτε να επιβάλλεις δασμούς σε αυτά για να προτιμά ο κόσμος τα εγχώρια.
Αλλά από την άλλη, το ευρώ έχει και πλεονεκτήματα, τα οποία εμείς δεν είδαμε σε αυτή τη χώρα σε όλη τους την έκταση. Σταθερότητα, φτηνό χρήμα, δηλαδή χαμηλά επιτόκια (αν θυμάσαι, επί δραχμής το κράτος εξέδιδε ομόλογα ακόμα και με 25% επιτόκιο!). Στο χέρι σου είναι να φροντίσεις να δούμε και όλα τα καλά του ευρώ.
Όταν το υπ’ αριθμό ένα προϊόν του νησιού μου, το κρητικό λάδι, για να παραχθεί, εκτός από το μεσογειακό κλίμα και τον Κρητικό ήλιο, χρειάζεται λιπάσματα από την Ολλανδία, φυτοφάρμακα από τη Γερμανία και το Ισραήλ, και οι καλοί μας πελάτες φιλοδοξούμε να είναι οι Ρώσοι και οι Κινέζοι, μετά τους Βορειοευρωπαίους, για ποια κλειστά σύνορα και ποια κλειστή οικονομία και αυτόνομη ανάπτυξη μπορούμε να μιλήσουμε σήμερα; Που μόνο με εξισώσεις από τη θεωρία του χάους μπορεί να περιγραφεί ο σημερινός κόσμος και η σημερινή οικονομία με την πολυπλοκότητα που τους διακρίνει.
Μην ξεχνάς ποτέ Αλέξη, ότι το κράτος υπάρχει κυρίως για τους φτωχούς και τους αδύναμους, όχι για τους πλούσιους και δυνατούς. Αυτοί έχουν τον τρόπο τους. Αυτοί δε θα στερηθούν ούτε το φαγητό, ούτε τα καύσιμα, ούτε τα φάρμακα, ούτε τις ανέσεις τους. Και σε τελευταία ανάλυση φεύγουν και από την Ελλάδα και πάνε αλλού να συνεχίσουν τη ζωή τους. Αλλά πόσοι είναι αυτοί; Το 1% των Ελλήνων; Το 2%; Το 5%; Οι υπόλοιποι Έλληνες; Τι θα γίνει με αυτούς; Δεν πρέπει να γίνουν ούτε πρόσφυγες ούτε πένητες. Έχεις και στο ΣΥΡΙΖΑ μέσα πολλούς τέτοιους πλούσιους. Σε ποσοστό πολύ πάνω από το μέσο όρο του πληθυσμού. Και στη Βουλή μέσα έχει περισσότερους. ¨Μην κρίνετε¨ λοιπόν ¨εξ ιδίων τα αλλότρια¨.
Για αυτό Αλέξη πάρε μέτρα. Άμεσα. Μπορώ να σου προτείνω μερικά. Κυνήγησε ανελέητα όλους τους φοροφυγάδες, από περιπτερά μέχρι εφοπλιστή, και από αγρότη, έμπορο και ελεύθερο επαγγελματία μέχρι δημόσιο και ιδιωτικό υπάλληλο και συνταξιούχο, ώστε να πληρώσουν όλοι μα όλοι τους φόρους τους. Μηδενός εξαιρουμένου. Οι πολλοί μικροί λίγα, οι λίγοι μεγάλοι πολλά, ότι αναλογεί, και γενικά ότι προβλέπεται για τον κάθε ένα, ανάλογα με τις δυνατότητες του, όπως λέει το Σύνταγμα. Αλλά δεν είναι δυνατόν το 60% των Ελλήνων, ολόκληρες επαγγελματικές τάξεις, να μην πληρώνουν άμεσους φόρους.
Κανείς μισθός στο δημόσιο πάνω από 1200 ευρώ και κανείς κάτω από 700. Δώσε 1500 στους διευθυντές, 1800 στους διοικητές μεγάλων οργανισμών και Υπουργείων, 2000 στους ανώτερους δικαστικούς και στους βουλευτές, 2500 στους υπουργούς, χωρίς καμιά άλλη παροχή ούτε σε χρήμα ούτε σε είδος. Και κανείς μισθός στο δημόσιο και στο ευρύτερο δημόσιο, πάνω από 3000 ευρώ. Μαζί με κάθε είδους παροχές πάντα, σε χρήμα και σε είδος. Για μας του ιδιωτικού τομέα, τα 700 ως 1200 ευρώ καθαρά που προτείνω για τον πολύ κόσμο στο δημόσιο, αποτελούν άπιαστο όνειρο.
Μείωσε τη φορολογία του 26% από το πρώτο ευρώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Συνιστά άνιση μεταχείριση μεταξύ των πολιτών. Μείωσε τις εισφορές στον ΟΑΕΕ και στο ΕΤΑΑ. Και μηδένισε της για έσοδα κάτω των 5000 ευρώ το χρόνο (μοντέλο Πορτογαλίας). Υπάρχουν εργαζόμενοι με μπλοκάκι που βγάζουν λιγότερα από τις απαιτούμενες εισφορές. Με το υπάρχον καθεστώς αναγκάζονται να δουλεύουν μαύρα και να φοροδιαφεύγουν. Γιατί;
Αναμόρφωσε το άδικο ασφαλιστικό μας σύστημα, όπου οι νέοι  ασφαλισμένοι (μετά την 1/1/1993), πληρώνουν πολύ περισσότερα από τους παλιούς και απολαμβάνουν λιγότερα. Που ξανακούστηκε οι νέοι (και κατά κανόνα υγιείς) που καταναλώνουν τα λιγότερα από το ασφαλιστικό μας σύστημα να πληρώνουν και τα περισσότερα; Δεν είναι μόνο θέμα επαγγελματικής επιβίωσης (ειδικά στους αυτοαπασχολούμενους), αλλά γενικότερο θέμα δικαίου και διαγενεακής δικαιοσύνης.
Δώσε από 500 ως 1000 ευρώ σε όλους τους συνταξιούχους, αναλογικά. Δε γίνεται ο μη εργαζόμενος (συνταξιούχος) να παίρνει περισσότερα από τον εργαζόμενο, αυτό καμία οικονομία του πλανήτη δεν το σηκώνει. Ούτε γίνεται να έχουμε συνταξιούχος σε ηλικίες αιχμής.
Μείωσε δραματικά τις δαπάνες για την άμυνα και τα οπλικά συστήματα. Η χώρα δεν κινδυνεύει από εξωτερικούς εχθρούς. Δε ζούμε στο 1915 αλλά στο 2015.
Διέλυσε τον παρεοκρατικό (συντεχνιακό) καπιταλισμό και την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα που τρώνε τα σπλάχνα της Ελλάδας τόσα χρόνια. Μείωσε τα ποσοστά κέρδους των προμηθευτών του δημοσίου. Σε φάρμακα, υγειονομικά υλικά, εμφυτεύματα, ορθοπεδικά, αναλώσιμα, εξακολουθεί να γίνεται πάρτυ, παρά τη δραματική μείωση της υγειονομικής δαπάνης. Στα δημόσια έργα το ίδιο. Πληρώνουμε τα διπλά και τρίδιπλα σε σχέση με τις άλλες χώρες.
Κάνε το σύστημα χορήγησης φαρμάκων από τα ταμεία πιο απλό. Για να είναι εύχρηστο. Βάλε παντού τα γενόσημα με ένα μέσο όρο τιμής το 30-40% της τιμής του πρωτοτύπου από το 60-70% που είναι σήμερα.
Σταμάτησε το άλλο πάρτυ στα καύσιμα. Η τεχνολογία σήμερα δίνει άφθονα μέσα. Χρησιμοποίησε τα. Γιατί κάποιοι εξακολουθούν να βγάζουν πολλά λεφτά στην πλάτη αυτών που κρυώνουν γιατί δεν μπορούν να αγοράσουν πετρέλαιο με τέτοιες τιμές.
Βάλε επιτέλους τους καναλάρχες να πληρώσουν για τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες που χρησιμοποιούν. Πώς το κάνουν οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας; Που δίνουν τόσα λεφτά στο κράτος κάθε χρόνο! Κάντο ακόμα και αν χρειαστεί να κλείσουν τα μισά κανάλια, αφού οι ιδιοκτήτες τους δε θα έχουν τα λεφτά για να πληρώσουν. Και ούτε θα τους συμφέρει να τα λειτουργούν αν χρειαστεί να πληρώνουν αυτά που πρέπει. Θα μείνουν λίγα κανάλια, αλλά θα πληρώνουν τις συχνότητες, τους μισθούς και τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων τους, τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών, τα πάντα. Και έτσι θα αναγκαστούν να αναβαθμιστούν και ποιοτικά.
Προσκάλεσε στην Ελλάδα τον Εβρέ Φαλτσιανί4 και χρησιμοποίησε τις γνώσεις του και τις πληροφορίες του για να εκμεταλλευτείς όλες τις δυνατότητες είσπραξης από τη λεγόμενη λίστα Λαγκάρντ. Η Γαλλία εισέπραξε 30 δις ευρώ από την εκμετάλλευση της ίδιας λίστας. Η Ελλάδα;
Χρησιμοποίησε τις ήδη υπάρχουσες διακρατικές συμφωνίες Ελλάδας-Ελβετίας, για τον έλεγχο των καταθέσεων Ελλήνων πολιτών στις Ελβετικές τράπεζες. Κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ καμιά κυβέρνηση στην Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια, αν και οι σχετικές διακρατικές συμφωνίες έχουν υπογραφεί χρόνια πριν. Κάνε το ίδιο και με υπάρχουσες διακρατικές συμφωνίες με άλλα κράτη όπου έχουν μεταφερθεί πολλά αφορολόγητα λεφτά Ελλήνων φοροφυγάδων. Το κάνουν τόσα κράτη. Η Ελλάδα δεν το έχει κάνει ποτέ. Καιρός δεν είναι να αρχίσει; Και λεφτά μπορεί να μην υπάρχουν σήμερα όσα υπήρχαν πριν μερικά χρόνια σε όλους αυτούς τους φορολογικούς παραδείσους, γιατί με την καθυστέρηση έχουν φύγει για άλλους προορισμούς, αλλά σίγουρα υπάρχουν ίχνη και διαδρομές του μαύρου χρήματος.  
Αποκατάστησε το αίσθημα δικαίου στην ελληνική κοινωνία, παραπέμποντας στη δικαιοσύνη όλους όσους καταχράστηκαν χρήματα του Ελληνικού Δημοσίου τα τελευταία χρόνια. Είναι πολλοί και είναι παντού. Όχι μόνο ο Άκης και ...

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2014

ΣΥΡΙΖΑ: Απομείωση του χρέους δλδ πρόσβαση στις αγορές και θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις στο ελληνικό κράτος

"Όλοι βλέπουν ότι όσο συνεχίζονται οι σκληρές
δημοσιονομικές πολιτικές λιτότητας η ύφεση παρατείνεται" 
σκίτσο 
του Burki
Τα θεμέλια μιας νέας πορείας

του Γιώργου Σταθάκη*  
Στις αρχές του 2015 θα λάβει χώρα μια ιστορική αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με μια σειρά άλλων οικονομικών και πολιτικών συγκυριών, κάνει το 2015 ένα έτος κρίσιμο για την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η ενοποίηση της Ευρώπης έχει τρεις βασικούς πυλώνες. Ο πρώτος είναι η νομισματική ένωση, η οποία ισχύει. Ο δεύτερος είναι η τραπεζική ενοποίηση, η οποία είναι σε εξέλιξη. Ο τρίτος πυλώνας είναι η δημοσιονομική ενοποίηση, η οποία αποτελεί και το μεγαλύτερο αγκάθι σήμερα στις σχέσεις μεταξύ κρατών αλλά και κοινωνικών δυνάμεων μέσα στην Ευρωπαϊκή Eνωση.
Τα δύο στρατόπεδα

Σήμερα στην Ευρώπη έχουν δημιουργηθεί δύο στρατόπεδα στη βάση μιας θεμελιώδους διαφωνίας για τη δημοσιονομική πολιτική. Το ένα στρατόπεδο υποστηρίζει ως μέθοδο εξόδου από την κρίση τη λιτότητα, τη συνεχή περικοπή των κοινωνικών δαπανών και των μισθών. Η πολιτική αυτή αυξάνει συνεχώς την κοινωνική ανισότητα. Τα πλέον πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ αποδεικνύουν ότι οι χώρες στις οποίες έχουν εφαρμοστεί σκληρές πολιτικές λιτότητας έχουν τους χειρότερους δείκτες κοινωνικής ανισότητας. Το άλλο στρατόπεδο, στο οποίο ανήκει και ο ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζει ως μέθοδο εξόδου από την κρίση τις δημοσιονομικές πολιτικές ενίσχυσης της ανάπτυξης. Παράλληλα οι πολιτικές αυτές διασφαλίζουν και το κοινωνικό κεκτημένο, δηλαδή την πρόσβαση των πολιτών στα βασικά κοινωνικά αγαθά της Υγείας και της Παιδείας χωρίς αποκλεισμούς.

Η έως τώρα πορεία της κρίσης δικαιώνει τις θέσεις του στρατοπέδου στο οποίο ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ. 
Ολοι βλέπουν ότι όσο συνεχίζονται οι σκληρές δημοσιονομικές πολιτικές λιτότητας η ύφεση παρατείνεται. Ακόμη και η φυσική τάση έναρξης ενός νέου κύκλου που παρουσιάζουν οικονομίες που έχουν φτάσει σε μεγάλο βάθος ύφεσης καταστέλλεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ελληνική οικονομία, η οποία ύστερα από πέντε χρόνια βαθιάς ύφεσης δεν μπορεί να ανακάμψει ικανοποιητικά με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές. 
Ταυτόχρονα ο αποπληθωρισμός απειλεί συνολικά τις οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών. Με αυτά τα δεδομένα η ΕΕ θα βρεθεί μέσα στο 2015 μπροστά σε δύο διλήμματα: το πρώτο είναι αν θα εφαρμοστεί σύντομα ποσοτική χαλάρωση από την ΕΚΤ ώστε να καταπολεμηθεί η αποπληθωριστική τάση και το δεύτερο είναι αν θα χαλαρώσει το «σύμφωνο σταθερότητας» ώστε να μπορέσουν τα κράτη να επιτελέσουν τον κοινωνικό τους ρόλο αλλά και να υποβοηθήσουν την ανάπτυξη με τις αναγκαίες επενδύσεις.

Συνολική διαπραγμάτευση

Τα δύο αυτά ζητήματα θα αποτελέσουν τον πυρήνα της συνολικής διαπραγμάτευσης που θα λάβει χώρα μεταξύ των δύο στρατοπέδων της Ευρώπης. Η εξέλιξη αυτών των δύο ζητημάτων αφορά και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, η οποία αποτελεί ένα μικρό μέρος του ευρωπαϊκού χώρου.
Η Ελλάδα είναι και θα παραμείνει μέλος της ζώνης του ευρώ, η έξοδος από το ευρώ αποκλείεται, γιατί πέραν όλων των άλλων θα σήμαινε την περαιτέρω επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας. 
Είναι δεδομένο ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα πρόγραμμα ανακούφισης του 35% των ανθρώπων που βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας. Το πρόγραμμα αυτό πέρα από την ανακούφιση των πληγέντων θα αναπτερώσει το ηθικό του ελληνικού λαού και θα επανέλθουν η ελπίδα και η αισιοδοξία που απαιτούνται για τη συνέχεια. 

Είναι επίσης δεδομένο ότι η ελληνική οικονομία χρειάζεται μια νέα σχέση της Ελλάδας με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, μια σχέση που θα απεγκλωβίζει τη χώρα από το Μνημόνιο. Για να επιτευχθεί αυτή η σχέση, είναι απαραίτητη μια διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας στην ΕΕ με πνεύμα συνεργασίας και με βάση την έννοια του κοινού συμφέροντος. Η διαπραγμάτευση θα έχει ως αποτέλεσμα να βρεθεί μια βιώσιμη λύση για την Ελλάδα. 
Η αίσια έκβαση της διαπραγμάτευσης θα αποτελεί ένα σήμα προς τη διεθνή κοινότητα ότι οι εταίροι της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι ικανοί να ξεπεράσουν την κρίση που μαστίζει την Ευρώπη και να βρουν μια λύση που θα είναι βιώσιμη και οικονομικά και κοινωνικά.
Η οικονομική βιωσιμότητα θα επιτευχθεί με την απομείωση του χρέους και τη συνακόλουθη δημιουργία δημοσιονομικού χώρου που θα ενισχύσει την τάση ανάπτυξης την οποία έχει η βυθισμένη σήμερα ελληνική οικονομία και θα δημιουργήσει ένα περιβάλλον κοινωνικής δικαιοσύνης και άρα κοινωνικής συναίνεσης στη νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Αυτό το περιβάλλον θα δημιουργήσει το θετικό κλίμα που απαιτείται ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να έχει εκ νέου πρόσβαση στις αγορές, από τις οποίες σήμερα είναι αποκλεισμένη λόγω των πολιτικών που ακολούθησε αλλά και του ερασιτεχνισμού που επέδειξε τους τελευταίους μήνες η κυβέρνηση.

Θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις

Για την κοινωνική βιωσιμότητα πέρα από την απομείωση του χρέους είναι απαραίτητη η θεμελιώδης μεταρρύθμιση του κράτους. Είμαστε επιτέλους μπροστά στην υλοποίηση των ιστορικών αιτημάτων της ελληνικής κοινωνίας σε αυτό το πεδίο. Οι βασικές μεταρρυθμίσεις που θα υλοποιηθούν είναι το σπάσιμο των δεσμών εξάρτησης του κράτους από τα ολιγοπώλια και η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος διαφάνειας στη σχέση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η μεγάλη αύξηση της κοινωνικής ανταποδοτικότητας όλων των κρατικών δραστηριοτήτων, η εμβάθυνση της δημοκρατίας με τομές στο εκλογικό σύστημα και άλλες θεσμικές παρεμβάσεις και η άτεγκτη πάταξη της διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης.

Η απομείωση του χρέους και η συνακόλουθη πρόσβαση στις αγορές, σε συνδυασμό με τη βασική μεταρρύθμιση του κράτους, θα είναι τα θεμέλια μιας νέας πορείας της Ελλάδας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση με νέο προσανατολισμό και προοπτικές πολύ καλύτερες από τις σημερινές.


*Ο κ. Γιώργος Σταθάκης είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος του τομέα Ανάπτυξης του κόμματος
 από ΤΟ ΒΗΜΑ

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2014

Κάνε και συ ένα κόμμα - μπορείς! (# "μεταρρύθμιση" και "ανατροπή")

Να πουλήσουμε "μεταρρύθμιση" και "ανατροπή" ή να κυβερνήσουμε;


του Γιώργου Παπασπυρόπουλου
 
Τελικά όποιος μείνει άστεγος στην Αριστερά, τι κάνει;
Φτιάχνει και αυτός/ή ένα κόμμα να υπάρχει και μετά ...κάθεται. Μπορεί να τον φωνάξουν για καμιά συμμαχία, ποιος ξέρει.
Δεν μπορώ να προσλάβω αλλιώς την χθεσινή ίδρυση της κίνησης Λυκούδη, αναλογιζόμενος τις άπειρες μέρες, μήνες και χρόνια τεμπελιάς της ανανεωτικής πτέρυγας στον ΣΥΝ (με την έννοια της μη παραγωγής πολιτικής αλλά αντίθετα την ενασχόληση με τον "πολλαπλασιασμό των καρεκλών") και την αντίστοιχη περίοδο στην ΔΗΜΑΡ όπου μαζί με άλλους/ες μαδούσαν την μαργαρίτα του ναι ή όχι που τελικά κατέληγε στο παρών - και όλοι/ες μαζί περίμεναν τον Φώτη να αποφασίσει. 

Τώρα μπορείς να κατακεραυνώνεις ...τους άλλους:  

"ενώ η κοινωνία άντεξε και με σκληρές θυσίες έδωσε ανάσες, το πολιτικό σύστημα για άλλη μια φορά φάνηκε ανίκανο να τις αξιοποιήσει" 

- εσύ που ήσουν;

Βλέπε: http://politicalreviewgr.blogspot.gr/2014/10/blog-post_28.html

 

Στην άλλη πλευρά της Αριστεράς, κάνουν αντιπολίτευση στον ...ρεαλισμό:

"Οι αποφάσεις της πρόσφατης συνεδρίασης της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσαν ότι η «αλλαγή» που οραματίζεται θα έχει ιδιωτικές τις χιλιοπληρωμένες από τον ελληνικό λαό τράπεζες και τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, το ΤΑΙΠΕΔ στην θέση του να ξεπουλάει το σύμπαν και το κεφάλαιο να απολαμβάνει την σημερινή φορολογική ασυλία.
Οι αποφάσεις αυτές συμπληρώνουν τις θέσεις για αποδοχή και αποπληρωμή του χρέους, τις δηλώσεις προσήλωσης σε ΕΕ-ΝΑΤΟ και το «ανήκουμε στη Δύση»...
τη συμμαχία με επιχειρηματίες και φορείς του μεγάλου κεφαλαίου (ΣΕΒ κ.λ.π), καθώς και τη χτεσινή δήλωση Τσίπρα στο Υπουργείο Άμυνας περί «συνέχειας του κράτους». Έτσι ο κύκλος των διαβεβαιώσεων προς τον «ξένο παράγοντα», τις δυνάμεις της επιχειρηματικότητας και το «βαθύ κράτος» ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα, ολοκληρώθηκε!"


Άλλη τεμπελιά αυτή. Οι χρόνια κινηματικοί δεν μπορούν να ενηλικιωθούν - βλέποντας τον κεντρικό κορμό της Αριστεράς να έρχεται προ των ευθυνών του και φυσιολογικά να ξεκαθαρίζει το πως και το τι - της ενδεχόμενης δικής του κυβέρνησης σε κάνα δίμηνο τρίμηνο, σοκάρονται και ..."καταγγέλλουν και αποχωρούν". Τους αρκεί μάλλον που φαίνεται να αυξάνει η πελατεία των δυσαρεστημένων από αριστερά, το κομμάτι της πίτας τους δλδ - για λύσεις και αποτελέσματα, ας λερώσουν άλλοι τα χέρια τους.

Βλέπε: http://ostria-gr.blogspot.gr/2014/10/blog-post_68.html

Τι κοινό έχουν οι παραπάνω;

Οι εξ επαγγέλματος αριστεροί -και της "κεντρο-αριστεράς" και της "υπερ-αριστεράς" φαίνεται ότι ερευνητική δραστηριότητα είχαν μόνο στα νιάτα τους πριν μπουν στο "επάγγελμα" και την επετηρίδα, πριν "διοριστούν" με μια έννοια στο δημοσιοϋπαλληλικό σώμα της μη ανανεούμενης αριστεράς - μετά σιωπή. Η παραγωγή σταμάτησε.
Κι όταν κάποιος δεν έχει να πει τίποτα συγκεκριμένο, τι κάνει;
Κάθεται. Και περιμένει να βγάλουν οι άλλοι τα κάστανα από την φωτιά...

Για να "κάτσεις" χρειάζεσαι δυο πράγματα: μια καρέκλα και μια ταμπέλα - και μερικά μέλη να σε τρέφουν αν δεν είναι αρκετή η κρατική/ιδιωτική επιδότηση.
Ύστερα λες εκ του ασφαλούς την αποψάρα σου και πλασσάρεσαι σαν σωτήρας.


 υγ Ε ρε και να έρθει η ώρα να σου πουν "τώρα αποφασίζεις εσύ!" - "σε ακούμε: τι κάνουμε;" .... (εφιάλτης :) )

Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

Νίκος Θεοτοκάς: Ο ΣΥΡΙΖΑ ωριμάζει βιαίως

"Μας φαίνεται φυσικό να γεννούμε και να ανατρέφουμε 
τους προγόνους μας με τρόπους που ταιριάζουν 
στις δικές μας ανάγκες και στα δικά μας όνειρα" 
λέει ο κ. Νίκος Θεοτοκάς
Πρέπει να ξαναδώσουμε στη λέξη “μεταρρύθμιση” το θετικό της περιεχόμενο

Συνέντευξη του Νίκου Θεοτοκά στον Γρηγόρη Μπέκο

από το ΒΗΜΑ
Είναι, σίγουρα, βολικό: "Όταν δυσκολεύομαι να κατανοήσω τον κόσμο γύρω μου, κατεβάζω από το ράφι ένα δοκιμασμένο ερμηνευτικό σχήμα από το παρελθόν και προσπαθώ να τον χωρέσω σε αυτό" είπε στο «Βήμα» ο κ. Νίκος Θεοτοκάς, καθηγητής Ιστορικής και Θεωρητικής Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και «μαθητής του Σπύρου Ασδραχά».
Σήμερα, επεσήμανε, "επικρατεί μια ατέλειωτη φλυαρία για τα οξύτατα και σύνθετα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Διαλύεται μπροστά μας μια κοινωνία και δεν έχουμε, όπως φαίνεται, ούτε τα εργαλεία ούτε το γλωσσάρι για να ονοματίσουμε και να κατανοήσουμε τα πράγματα. Και αναζητούμε τυφλοσούρτες στο παρελθόν".
Ο ίδιος έχει γράψει ένα από τα πλέον εικονοκλαστικά βιβλία των τελευταίων ετών, "Ο βίος του στρατηγού Μακρυγιάννη – Απομνημονεύματα και ιστορία" (Βιβλιόραμα, 2012), όπου αφαιρεί από το ιστορικό πρόσωπο τα πολλαπλά και ετερόκλητα ιδεολογικά πέπλα που το σκέπασαν στην πορεία του χρόνου.
Ο Μακρυγιάννης έχει, μαζί με άλλες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, την τιμητική του και κατά την μνημονιακή περίοδο. Διάφοροι, δεξιά και αριστερά, τον επικαλούνται για να αναθεματίσουν τους "προδότες πολιτικούς', τις ξένες δυνάμεις και τους "τοκογλύφους δανειστές" που ευθύνονται για τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας.
-Δεν πρόκειται να ησυχάσει ο Μακρυγιάννης κ. Θεοτοκά. Νομίζω ότι ο «απελέκητος» λόγος του έχει επιστρατευθεί εσχάτως για να εκδιωχθεί η τρόικα…

Ο Μακρυγιάννης, το φάντασμά του ακριβέστερα, έγινε σύμβολο που φορτώθηκε με βαριές προσδοκίες κατοπινών καιρών. 
Έτσι γίνεται με τους εθνικούς ήρωες. Μας φαίνεται φυσικό να γεννούμε και να ανατρέφουμε τους προγόνους μας, με τρόπους που ταιριάζουν στις δικές μας ανάγκες και στα δικά μας όνειρα. 
Πρόκειται για αυτό που ο Φίλιππος Ηλιού όριζε ως ιδεολογική χρήση της ιστορίας. Είναι ώρα να δεχτούμε ότι ο επαγγελματίας ιστορικός έχει να δώσει λόγο στην επιστήμη του κι όχι στις ιδεολογίες.

-Στην Αριστερά έχει αρχίσει μια ρομαντική συζήτηση για το ΕΑΜ βάσει των σημερινών πολιτικών συσχετισμών. Έχω την εντύπωση πάντως ότι η χώρα δεν υπήρξε ποτέ πλειοψηφικώς αριστερή…

Έχετε δίκιο. Πλειοψηφία της Αριστεράς δεν τεκμαίρεται από πουθενά. 
Εκείνο, ωστόσο, που βεβαιώνουν τα τεκμήρια είναι η απόλυτη σχεδόν ηγεμονία της στο αντιφασιστικό πατριωτικό κίνημα της “εθνικής αντίστασης”. 
Τελικά, το εαμικό κίνημα χάραξε ρηξικέλευθες προοπτικές βαθιών αλλαγών, θέτοντας με τρόπο πρωτόγνωρο το αίτημα της δημοκρατίας. Όλη αυτή η κίνηση, όμως, πνίγηκε στο αίμα. 
Και δεν μάτωσε μόνο η Αριστερά. Πνίγηκε στο αίμα το αντιστασιακό κίνημα στο σύνολό του. 
Νομίζω ότι αυτό που συνέβη στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση ήταν ένα απίστευτο έγκλημα απέναντι στο μέλλον. Ωστόσο, ανεξάρτητα από την πορεία των πραγμάτων στη χώρα μας, το αντιστασιακό φαινόμενο σφράγισε την Ευρώπη και προσδιόρισε τη μοίρα της μέχρι, τουλάχιστον, την εποχή κυριαρχίας του θατσερισμού και του νεοφιλελευθερισμού. 
Δυστυχώς, στην Ελλάδα πληρώσαμε ακριβά κι ακόμα πληρώνουμε την μεταπολεμική κυριαρχία ταγματασφαλιτών και Μπουραντάδων».

-Συμφωνείτε ότι η σημερινή Αριστερά, η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας δηλαδή, έχει «το ηθικό πλεονέκτημα» έναντι των υπολοίπων σε αυτή τη συγκυρία που λαμβάνει για πολλούς τον χαρακτήρα μιας «ιστορικής ευκαιρίας»;

Η Ανανεωτική Αριστερά είναι ο μόνος πολιτικός οργανισμός στη χώρα μας που έχει τολμήσει, δεκαετίες τώρα, ν' ανοίξει τα ντουλάπια με τους σκελετούς και να ...

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014

Το Ποτάμι: οι πρώτες χειροπιαστές εντυπώσεις (#wolves change rivers - rivers change wolves?)

 How wolves change rivers
Το καταπληκτικό βίντεο How wolves change rivers (ελληνική απόδοση Οι λύκοι μεταμορφώνουν το περιβάλλον -  πηγή) μας εισάγει στην οικολογική οπτική της αλληλεπίδρασης ή αλλιώς, του τρόπου που λειτουργεί η φύση. Αν οι λύκοι αλλάζουν τα ποτάμια, σύμφωνα με την πραγματικότητα της αλληλεπίδρασης, θα μπορούσαν και τα ποτάμια να αλλάξουν τους λύκους; 
Στο παράδειγμα του βίντεο, οι λύκοι εισήχθησαν σε μια περιοχή που δεν υπήρχαν για δεκαετίες και αποδείχθηκε πόσο αναγκαίοι ήσαν. Στο δικό μας ξερό, γεμάτο λύκους (πολιτικό) τοπίο, η ανάγκη είναι -ποιητική αδεία- μάλλον να εισάγουμε ποτάμια (ανανέωσης) και να επιτρέψουμε έτσι στο αφυδατωμένο σκηνικό να ξεδιψάσει και στην κοινωνική οικολογία να κάνει την δουλειά της (απαλλάσσοντάς μας ταυτόχρονα και από την συσσωρευμένη κόπρο του πολιτικού συστήματος).

Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη εμφανίστηκε υποτίθεται για να αλλάξει τα δεδομένα στην πολιτική - χορεύοντας με τους λύκους... (το Ποτάμι δεν θα αλλάξει την χώρα είπε ο ΣΘ, και σωστά: - θα συνεργαστεί με τους άλλους γι αυτό)

Η πρώτη όμως ανοιχτή παρουσίαση και συζήτηση με τους δημοσιογράφους έδειξε κάτι άλλο. Το ποτάμι αυτό είναι πολύ προσωπικό - ορίζεται ήδη από τους περιορισμούς του εμπνευστή του. Κανείς δεν περίμενε μια στιβαρή πολιτική διακήρυξη από τον καλό δημοσιογράφο - σίγουρα δεν είναι εύκολο για έναν άνθρωπο που έχει μάθει κυρίως να ρωτάει, ξαφνικά να έχει απαντήσεις - ούτε καν να μοντάρει όλα όσα έχει ακούσει από αξιοσημείωτους συνανθρώπους μας σε ένα συνεκτικό πλαίσιο. Αυτό που περίμενε κανείς ήταν ένα δείγμα γραφής: ένας τρόπος, η προσωπική πρωτοβουλία να γίνει συλλογική, όσοι δεν έχουν φωνή να δουν μια πρόταση του πως να την αποκτήσουν, πως τα ρυάκια να γίνουν ποτάμι και να αλλάξουν τους λύκους της πολιτικής. Κι όταν λες "εμείς", να το εννοείς - όχι να εννοείς "εγώ"...

Το Ποτάμι κινδυνεύει ήδη να γίνει λιμνούλα με στάσιμα νερά. Όχι επειδή οι βενιζελικοί είδαν σε αυτό μια ανταγωνιστική σημιτική παρέμβαση μετά την αποτυχία συνύπαρξης στους 58. Όχι επειδή κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ ανησύχησαν μήπως κόψει κάτι ο ΣΘ από τα ποσοστά τους. Όχι επειδή οι απογοητευμένοι/ες από την συντριβή των κινήσεων της κεντροαριστεράς παραμονεύουν ήδη το εγχείρημα ως εισοδιστές και χειραγωγοί. Όχι...

Κινδυνεύει γιατί μυρίζει ήδη πασοκίλα... "αναγνωρισιμότητα"... αβραμοπουλισμό...
Αοριστίες, "θα δούμε", "γίνε εθελοντής" και άλλα που έχουμε συνηθίσει από τον συνήθη πολιτικό λόγο και τα καταστατικά των ΜΚΟ, ακούστηκαν στην πρώτη επίσημη επικοινωνία με το κοινό. Είπαμε να μην βιαστούμε να κρίνουμε - να είμαστε καλόπιστοι. Κάναμε like στην σελίδα, γίναμε είκοσι χιλιάδες και πάμε για τριάντα. Αλλά, τι ήταν αυτό που είδαμε και κυρίως (επειδή το τρακ και τα όποια επικοινωνιακά λάθη συγχωρούνται) τι ήταν αυτό που ακούσαμε; Ένα καλοτυλιγμένο τίποτα.
Ούτε καν τα ονόματα από το ψηφοδέλτιο που θα ανακοινώνονταν. 

Στην χώρα μας οι ιδεολογίες είναι εισαγόμενες - όπως τα καταναλωτικά προϊόντα. Την χώρα αυτή την έφτιαξαν -όπως την έφτιαξαν- έμποροι και τσιφλικάδες. Και μοιραία την οδήγησαν στην εξάρτηση και την χρεοκοπία. Είπαμε τώρα να κάνουμε παραγωγική ανασυγκρότηση - και σε επίπεδο ιδεών. Να αλλάξουμε μυαλά - να αλλάξουμε μεθόδους και νοοτροπίες. Όχι να εισάγουμε ακόμη και ...πέπε γκρίλλο. Καλύτερα να ενωνόμαστε γύρω από συγκεκριμένες θέσεις, αυτές να γίνονται ρυάκια και μαζί να δυναμώνουν το ποτάμι της μεταρρύθμισης  -αν ενωνόμαστε γύρω από διαθέσεις και πρόσωπα θα φτιάχνουμε αενάως εικόνες και ομοιώσεις του εαυτού μας - του κακού εαυτού μας: αυτού που πρέπει να αλλάξουμε.

Όχι άλλα "εγώ" λοιπόν. Γκώσαμε...
Όχι, τα ποτάμια δεν γίνονται από μια σταγόνα που θρέφει το εγώ της - γίνονται από πολλές σταγόνες μαζί. 
Ακούς Σταύρο και κυρ Σταύρο;

Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2013

ΣΥΡΙΖΑ: "ή εμείς ή αυτοί!" - Ναι, αλλά ποιοι είναι "εμείς", και ποιοι είναι "αυτοί";


"Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο. Έχει γεμίσει απελπισία που τόσο απλόχερα μοιράζει το κράτος.Είναι προφανές παντού γύρω μας. Στα κλειστά μαγαζιά, στα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα, στα κρύα σπίτια, στα άδεια ψυγεία.Όποιος αγνοήσει αυτούς τους αριθμούς αγνοεί τους ανθρώπους."
έργο του Adam Lupton
Τα παρακάτω αμείλικτα ερωτήματα απασχολούν όσους και όσες διστάζουν να δουν την αξιωματική αντιπολίτευση σαν αξιόπιστη εναλλακτική -στην σημερινή κόλαση που ζούμε υπό το πλέγμα ΝΔ(ΠΑΣΟΚ)- αλλά υποψιάζονται ότι θα είναι -αν έρθει στην εξουσία ή πρώτο κόμμα- μία από τα ίδια. Υπάρχουν σοβαροί λόγοι γι αυτό και αναλύονται στο κείμενο που ακολουθεί - είναι ίσως οι ίδιοι λόγοι που κρατούν καθηλωμένο τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια ισχνή και ευάλωτη πρωτοπορία λίγων μονάδων, εκεί που φυσιολογικά με όσα συμβαίνουν θάπρεπε η ΝΔ να τον βλέπει με τα κιάλια. Τα ερωτήματα είναι σαφή - ακόμη κι αν η επόμενη εναλλαγή συμβεί εξ ανάγκης -ως άμυνα στην καταπάτηση κάθε ελευθερίας του Πολίτη από την τρέχουσα κυβέρνηση των διώξεων, οικονομικών και άλλων, το μέτωπο της νέας εξουσίας κινδυνεύει να βυθιστεί στον λαϊκισμό και τον ρεβανσισμό αντί να προσφέρει συνεργασίες εξόδου και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Οι απαντήσεις αναμένονται: (ΑΣ)


"Ή εμείς ή αυτοί" και άλλα παραμύθια της Χαλιμάς


του Άγη Βερούτη*

Είπε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγο καιρό:"ή εμείς ή αυτοί!"

Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει μηδενικές απολύσεις στο τερατώδους μεγέθους δημόσιο, και επιστροφή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων στα προ της κρίσης επίπεδα των €31.000 μικτών ετησίως. Προτίθεται επίσης να αναζωογονήσει την οικονομία (σ.σ: διαλύοντας κι άλλο την παραγωγική τάξη με πρόσθετους φόρους για να τους πληρώσει), κάνοντας προσλήψεις στο δημόσιο, κατά άλλους ως 100.000, και κατά άλλους “πολύ λιγότερους”.

Υποστηρίζει τη διατήρηση των αμέτρητων δημόσιων οργανισμών (κατά κάποιους ως και 23.000 αλλά κανείς δεν μας λέγει αλήθεια υπευθύνως πόσοι είναι) που δεν παράγουν τίποτε και καταναλώνουν τη σάρκα και το αίμα της παραγωγικής μεσαίας τάξης.

Υποστηρίζει δηλαδή την αναδιανομή εισοδήματος με αύξηση των φόρων από τους "αυτούς".
Η αναδιανομή εισοδημάτων στην Ελληνική Σοβιετία αθροίζει €17,55 δισ. για μισθούς 620.000 δημοσίων υπαλλήλων (15% κατά κεφαλήν μείωση από 2009 που θα τους επιστρέψει ο ΣΥΡΙΖΑ) συν €27,3 δισ. σε συντάξεις 2,7 εκατομμυρίων συνταξιούχων, και μεταξύ αυτών πολλών ανθρώπων που πιθανά να έβαλαν κανένα κατοστάρικο (€100 ή 34.075 δραχμές προ του 2002) το μήνα σε εισφορές περιλαμβανομένης και της ιατροφαρμακευτικής κρατικής ασφάλισης, αν δεν ήταν απλά λογιστικές εγγραφές όπως στο δημόσιο και στις ΔΕΚΟ. Αν υπολογιστούν και τα εφάρπαξ των ΔΕΚΟ που είναι εκτός υπολογισμού, ξεφεύγει.

Υποστηρίζει δηλαδή, όπως και όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα άλλωστε, να συνεχίσει να εισπράττει σύνταξη η πρώην τηλεφωνήτρια ΔΕΚΟ που βγήκε στη σύνταξη στα 42 μετά από 20 χρόνια υπηρεσίας, πήρε εφάρπαξ 10.000.000 δραχμές για 20 χρόνια εισφορών των 20.000-30.000 δραχμών το μήνα (μαζί με την ασφάλιση υγείας), και τώρα παίρνει €900 το μήνα στα 51 της για να πηγαίνει για ψώνια.
Απληστία...

Σύνολο €44,8 δισ. αναδιανέμονται φέτος. Το κόστος μισθοί-συντάξεις δημοσίου μειώθηκε 5% στην τετραετία 2009-2013. 
Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο. Έχει γεμίσει απελπισία που τόσο ...

Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2013

Έχουμε ακόμα λίγο δρόμο για τον πάτο ( #ο διωγμός των μικρομεσαίων)

Μικρομεσαίοι: Δύσκολο ν΄ανοίξουν, εύκολα θα τους κλείσουν
- Μικρομεσαίοι φοροφυγάδες τέλος Βάγγο Πάντσα!
-Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς μικρομεσαίους, Δον Σαμάρα;
-Συνεχίζουμε να κυνηγάμε την ανάπτυξη... χωρίς βαρίδια
-Kαι πως θα την πιάσουμε, αν την βρούμε, αφεντικό;
-Μα, με εντολή μου!
Η διεθνής εμπειρία στις ΗΠΑ και στις μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης, δείχνει ότι η ανεργία καταπολεμάται μόνο με τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων των 1-25 ατόμων, όπου λόγω του μεγάλου αριθμού τους, και μόνη η πρόσθεση μιας θέσης εργασίας στην καθεμιά είναι δυνατόν να αυξήσει την απασχόληση κατακόρυφα, καταπολεμώντας την ανεργία αποτελεσματικά και άμεσα.
του Άγη Βερούτη*

Ίσως μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της ζωής κάποιου, είναι να μπει στη μάχη ενάντια σε ένα τεράστιο δολοφονικό κρατικό μηχανισμό, σχεδιασμένο και κατασκευασμένο για να τον καταστρέψει, και στελεχωμένο από ανθρώπους που τον βλέπουν όχι ως άνθρωπο που έκανε το λάθος να κυνηγήσει το όνειρό του για οικονομική ανεξαρτησία, αλλά ως έναν προδικασμένο απατεώνα που πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, ως φορολογητέα “ύλη”...

Καθένας γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι ίσως η χειρότερη χώρα στη δύση και ίσως και στην ανατολή, με εξαίρεση ίσως κάποιες περιοχές του πλανήτη που βρίσκονται σε πόλεμο ή σε εμφύλια διαμάχη, για να έχει κάποιος επιχείρηση, όσο μικρή και αν είναι αυτή.

Από την πρώτη στιγμή τα εμπόδια που πρέπει να υπερπηδήσει ένας επίδοξος μικρομεσαίος είναι δυσθεώρητα, είτε για να βγάλει μια άδεια λειτουργίας, είτε για να προσλάβει έναν άνθρωπο και να μεγαλώσει την δουλειά του πέρα από το επίπεδο του one-man-show, είτε για να εισπράξει ένα τιμολόγιο με πίστωση, ό,τι και αν έχει πουλήσει, είτε για να διεκδικήσει δικαστικά το δίκιο του, που με το τωρινό σύστημα είναι αδύνατον, αφού η απόδοση δικαιοσύνης μπορεί να καθυστερήσει και 4, 8 ή και 10 χρόνια στο βραδυκίνητο σύστημα της Ελλάδας.

Οι νόμοι που ισχύουν ανά πάσα στιγμή μπορεί να αλλάξουν, πάντα εις βάρος του, πάντα για να γίνει πιο εύκολο για το αδηφάγο κράτος να τον κατασπαράξει, και να τραφεί από τις πληγωμένες σάρκες του, και τα προδομένα του όνειρα.

Είναι ίσως το μεγαλύτερο ψέμα, να λέει κάποιος ότι η χώρα θα βγει από την ύφεση με λίγες μεγάλες επενδύσεις, που στην καλύτερη περίπτωση δημιουργούν μερικές χιλιάδες θέσεις εργασίας προσωρινά όπως η υλοποίηση ενός οδικού άξονα, ή μερικές εκατοντάδες μόνιμες θέσεις εργασίας, όπως το λιμάνι του Πειραιά ή ένα μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα.
Αν δεν το έχουν καταλάβει κάποιοι, η αληθινή ανεργία βρίσκεται κοντά στα 2.000.000 ανθρώπων, και πολύ πάνω από το 28,6% που δηλώνεται επισήμως, ενώ χάρη στις ακούραστες προσπάθειες του κράτους, αναμένεται ομοβροντία λουκέτων μετά την συνειδητή απόφαση των κρατικών γραφειοκρατών “να κλείσουν συνοπτικά όποιους αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του κράτους”, να απενεργοποιήσουν τους Αριθμούς Φορολογικού Μητρώου τους, και να μπλοκάρουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους, λες και αυτό θα συνεισφέρει στη δυνατότητά τους να πληρώσουν.

Η διεθνής εμπειρία στις ΗΠΑ και στις μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης, δείχνει ότι η ανεργία καταπολεμάται μόνο με τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων των 1-25 ατόμων, όπου λόγω του μεγάλου αριθμού τους, και μόνη η πρόσθεση μιας θέσης εργασίας στην καθεμιά είναι δυνατόν να αυξήσει την απασχόληση κατακόρυφα, καταπολεμώντας την ανεργία αποτελεσματικά και άμεσα.

Όμως στην Ελλάδα, το χειρότερο εμπόδιο στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα είναι ...

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

Οι μεταρρυθμίσεις που δεν θα γίνουν ποτέ από αυτήν την κυβέρνηση

Πως λύνει η κυβέρνηση τον Κύβο της Οικονομίας...
Τα πράγματα είναι απλά όσο και δυσοίωνα. Το ελληνικό πελατειακό/κομματικό σύστημα ζει παρασιτώντας την πραγματική οικονομία. Πνίγει την ιδιωτική πρωτοβουλία, την επιχειρηματικότητα, την βιωσιμότητα κάθε οικονομικής προσπάθειας - για να ζήσει το τέρας της γραφειοκρατίας, οι ημέτεροι, η ελίτ των διασυνδεδεμένων μεταπρατών, κοινώς νταβατζήδων. Κι έχει ξεπεράσει κάθε όριο αντοχής του ξενιστή του. Η χώρα μαραζώνει και βυθίζεται επειδή οι κυβερνήσεις της κρίσης αντιστάθηκαν σε κάθε ουσιαστική μεταρρύθμιση δημιουργώντας αντίθετα ένα οθωμανικό καθεστώς αυταρχικού χαρατσώματος των υπηκόων και διώξεων των αδυνατούντων να υπομείνουν τον φορολογικό ζυγό. Ένας ολόκληρος λαός οφειλετών αναγκάζεται να πληρώσει τις σπατάλες των "μαζί τα φάγαμε" με απειλές φυλάκισης ή κατάσχεσης περιουσιών τριών γενεών.Κι όμως, πραγματικά τα πράγματα θα ήταν απλά και ευοίωνα, αν δεν υπήρχε το Μέγα Παράσιτο. Απόδειξη γι αυτό είναι τα  δυο κείμενα που ακολουθούν, ανθρώπων προερχομένων από δυο θεωρητικά αντίθετες σχολές του οικονομικού φιλελευθερισμού και της ριζοσπαστικής αριστεράς,. Που συμπίπτουν στην κατεύθυνση και τις προτεραιότητες των επειγουσών μεταρρυθμίσεων -της κοινής λογικής- για να ξαναπάρει μπροστά η οικονομία και να απελευθερωθεί η υγιής επιχειρηματικότητα (αυξάνοντας την φοροδοτική ικανότητα που αναζητείται από τους οθωμανούς ραβδούχους στα κλειστά σεντούκια και τα εγκαταλελειμμένα κτίσματα) από τον βραχνά των πελατειακών/παρασιτικών καρκινωμάτων. Συμπέρασμα; Όποιος θέλει ξέρει τον δρόμο - αλλά αυτή η κυβέρνηση δεν θέλει! (ΑΣ)  
Τάκης Μίχας, Γιάνης Βαρουφάκης λοιπόν: 
Τρεις απλές μεταρρυθμίσεις
του Τάκη Μίχα

Είναι σχεδόν αδύνατο να πιστέψει κανείς την παντελή ανικανότητα ή έλλειψη διάθεσης της σημερινής κυβέρνησης να εφαρμόσει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση που θα κάνει τη χώρα πιο ανταγωνιστική.

Για να δούμε ότι αυτό όμως πράγματι ισχύει ας πάρουμε ως παράδειγμα τις πιο εύκολες σχετικά μεταρρυθμίσεις και τους αυτοαποκαλούμενους πιο "φιλομεταρρυθμιστές" υπουργούς. Είναι προφανές ότι αν σε αυτούς τους τομείς και με αυτά τα άτομα η κατάσταση παραμένει η ίδια ή έχει χειροτερέψει, τότε είναι εύκολο να εξάγει κανείς συμπεράσματα για το σύνολο της κυβέρνησης.

Οι 3 δείκτες τους οποίους επιλέγουμε αφορούν γενικά το θεσμικό πλαίσιο που ορίζει τη λειτουργία των επιχειρήσεων. Είναι το σχετικά πιο εύκολο να αλλάξει - π.χ. για να μειώσεις τα πιστοποιητικά που χρειάζονται για να στήσεις μια επιχείρηση χρειάζεται απλά μία υπουργική απόφαση. Επίσης οι τομείς που επιλέγουμε ανήκουν στην αρμοδιότητα των δύο κατ' εξοχήν αυτοχαρακτηριζόμενων "φιλομεταρρυθμιστών" - Κώστα Χατζηδάκη και Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο πρώτος δείκτης αφορά τον αριθμό των διαδικασιών πού απαιτούνται για να στήσεις μία επιχείρηση. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Έκθεση Ανταγωνιστικότητας το 2013 η Ελλάδα βρισκόταν στη θέση 126 της παγκόσμιας κατάταξης μεταξύ 148 χωρών (όπου η θέση 1 είναι η καλύτερη και η θέση 148 η χειρότερη). Δηλαδή, σε αυτόν τον δείκτη η Ελλάδα ήταν κάπου στον πάτο. Αλλά ήταν επίσης σε ακόμα χειρότερη θέση σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Έτσι, το 2012 ήταν στη θέση 110!

Ο δεύτερος δείκτης αφορά την ευκολία με την οποία μπορείς να αμφισβητήσεις νομικά μία κυβερνητική απόφαση που αφορά τις οικονομικές σου δραστηριότητες. Σε αυτόν τον δείκτη η Ελλάδα ήταν το 1913 στη θέση 130 της παγκόσμιας κατάταξης. Το 2012 ήταν στη θέση 132. Με άλλα λόγια, τα τελευταία δύο έτη παρέμεινε στην ίδια περίπου θέση στον παγκόσμιο πάτο όσον αφορά ...

Τετάρτη 1 Μαΐου 2013

Οι ρυθμίσεις-κοροϊδία για τις οφειλές στο ΤΕΒΕ/ΟΑΕΕ, οι διώξεις των αδυνατούντων και τα έσοδα που δεν θάρθουν (ένα θέμα που τα ΜΜΕ αγνοούν επιδεικτικά)

Οι ρυθμίσεις-κοροϊδία για τις οφειλές στο ΤΕΒΕ/ΟΑΕΕ

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου από το tvxs.gr*
Η οικονομική κρίση και η χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου, έφεραν στο φως μια σειρά από παθογένειες σε πολλούς πυλώνες του ελληνικού "κοινωνικού κράτους". Κι ένας από αυτούς είναι το ασφαλιστικό σύστημα. Η συζήτηση που άνοιξε γύρω από το ορατό πρόβλημα των ασφαλιστικών ταμείων εν γένει, δεν μπόρεσε να κρύψει για πολύ τον όγκο του σκανδάλου που λέγεται ΤΕΒΕ/ΟΑΕΕ και που μέχρι χθες αναφερόταν απλά σαν το "ταμείο των ελεύθερων επαγγελματιών".
Σήμερα, όλος ο παραλογισμός αλλά και η εκτός πραγματικότητας ύπαρξη και λειτουργία αυτού του ταμείου έχει αναδειχθεί στις πραγματικές της διαστάσεις.
Αφορμή;

Μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας, εκείνοι που είναι ασφαλισμένοι στο πρώην ΤΕΒΕ, νυν ΟΑΕΕ, παρακολουθούν πλέον με απελπισία τον ωμό εκβιασμό που υφίστανται από τις πρακτικές του Ταμείου τους σε σχέση με την είσπραξη των ασφαλιστικών τους εισφορών.
 
Την ώρα που πάνω από τους μισούς ασφαλισμένους, ελεύθερους επαγγελματίες, αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, θύματα της δυσπραγίας και της οικονομικής κρίσης, η διοίκηση του ταμείου τους, αντί να αντιδράσει βοηθητικά, προσφέροντας ευελιξία τόσο στις χρεώσεις όσο και στον τρόπο αποπληρωμής, υιοθετεί ολοένα και πιο πιεστικά μέτρα για την είσπραξη, ισχυριζόμενη μάλιστα ότι πιέζεται από την τρόικα.

Ποιος είναι όμως ο ωμός εκβιασμός;
Μα οι ποινικές διώξεις όσων αδυνατούν να ανταποκριθούν. 
Δεν θα συζητήσουμε εδώ την ποιότητα των παροχών του ΟΑΕΕ στους ασφαλισμένους του ούτε το ύψος της σύνταξης που καταβάλλει. 
Θα συζητήσουμε όμως το γεγονός ότι:

  1. Η εισφορά στον ΟΑΕΕ αυξάνεται την ώρα που οι συντάξεις μειώνονται.
  2. Η εισφορά δεν αντιστοιχεί στην εργασία που καταβάλλει ο ασφαλισμένος (όπως πχ οι εισφορές στο ΙΚΑ αντιστοιχούν σε ημερομίσθια) ούτε καν στον τζίρο του ως ΕΕ. Με κέρδη και ζημιές η εισφορά είναι ίδια!
  3. Το ύψος της εισφοράς καθορίζεται αυθαίρετα βάσει των αναγκών του οργανισμού και όχι των δυνατοτήτων του ασφαλισμένου.
  4. Η αδυναμία καταβολής της εισφοράς θεωρείται εισφοροδιαφυγή και τιμωρείται ποινικά.
  5. Οι «ρυθμίσεις» του νέου πολυνομοσχεδίου, είναι το αποκορύφωμα του παραλογισμού. Κανείς ασφαλισμένος που ήδη αδυνατεί να ανταποκριθεί στις τρέχουσες «υποχρεώσεις» του προς τον ΟΑΕΕ (όπως αντίστοιχα στο ΤΣΕΜΔΕ και τα άλλα ταμεία των ΕΕ) δεν θα μπορέσει φυσικά να ωφεληθεί από μια ρύθμιση που του προσθέτει και την δόση, αντί να μειώνει ή και να αναστέλλει έναντι μικρής δόσης αδύνατες να πραγματοποιηθούν πληρωμές.
Η κατάρρευση των εσόδων του ΟΑΕΕ λογικά θα κλιμακωθεί και οι διώξεις (που σημαίνουν στέρηση της ελευθερίας, λουκέτα και ανεργία) θα φέρουν τους Ελεύθερους Επαγγελματίες μπροστά στην επιλογή της οριστικής πλέον παύσης πληρωμών μέχρι την πλήρη απελευθέρωση του ασφαλιστικού συστήματος (με την καθιέρωση ελάχιστης εγγυημένης σύνταξης από τον προϋπολογισμό και ελευθερίας ατομικών ασφαλιστικών επιλογών) και το αναδρομικό κούρεμα των οφειλών.



Παρασκευή 12 Απριλίου 2013

Σε μια χρεοκοπημένη χώρα τολμάμε ακόμα να λέμε ότι το μέγεθος του δημοσίου δεν είναι πρόβλημα

Όταν οι νόμοι προστατεύουν τους παράνομους

του Λεωνίδα Καστανά*
Όταν το Πολιτικό Σύστημα έχτιζε το πελατειακό του κράτος ήξερε τι έκανε και το έκανε καλά. Τακτοποιούσε τους πελάτες του, αλλά μετά δεν τους άφηνε στην τύχη τους. Η επιχείρηση είχε και after sales.
Ένα ιδιαίτερα πυκνό, πολυπλόκαμο και «έξυπνο» δίκτυο νόμων, ο λεγόμενος και νομικός μας πολιτισμός, αναλάμβανε μετά την τοποθέτηση να προστατεύει την πελατεία από τις κακοτοπιές. Το Σύστημα είχε προβλέψει ότι τις μπαγαμποντιές, τις κλεψιές και τις συστηματικές κοπάνες, δεν θα τις έκαναν τίποτα τυχαίοι που βρέθηκαν κατά λάθος στο δημόσιο, χωρίς κάλυψη. Θα τις έκαναν τα δικά του παιδιά, αυτά που είχαν τις πλάτες των μηχανισμών, των συνδικάτων, των κομμάτων. Αυτά τα παιδιά φρόντισε να θωρακίσει, έτσι ώστε να μη μπορεί ποτέ κανείς να τα πειράξει. Πάνω στο θώρακα αυτό προσέκρουσε ο Μανιτάκης και έπαθε ζημιές, γιατί ήταν μάλλον απροετοίμαστος. Δεν είχε χαρτογραφήσει επαρκώς το βυθό του κράτους.

Δεν έχει σημασία η βαρύτητα ή το είδος του αδικήματος. Σημασία έχουν η απόφαση, τα ένδικα μέσα, το δικαιικό σύστημα. Η υπόθεση που πρέπει να τελεσιδικήσει. 


Τι κι αν το σύστημα είναι σκοπίμως αργό, τι κι αν τα υπηρεσιακά συμβούλια αποφεύγουν να δικάσουν, τι κι αν καραμπινάτες περιπτώσεις συνεχίζουν να μισθοδοτούνται από το 1.5 εκατομμύριο ανέργους. Πρέπει να τηρούμε τους νόμους. Και βέβαια πρέπει. 
Αλλά η αρνησιδικία δεν είναι παράνομη σύμφωνα με το νομικό μας πολιτισμό; 
Η λευκή απεργία των καθ’ ύλην αρμόδιων είναι σύννομη; 
Γιατί, ένα χρόνο τώρα, οι μεταρρυθμιστικές αριστερές δυνάμεις δεν έφτιαξαν ένα δικαστικό σώμα εκτάκτου ανάγκης (fast track), για να καθαρίζει γρήγορα και δίκαια αυτές τις περιπτώσεις; Μήπως το πρότειναν και δεν έγινε αποδεκτό; 
Καταλαβαίνω την καθυστέρηση στην εκδίκαση ενός διαζυγίου ή μιας ιδιωτικής αντιδικίας, αλλά εδώ πρόκειται για το κράτος δικαίου, για το αίμα των αθώων. Γιατί δεν μπορούμε να αποκτήσουμε ένα δικαστικό «πρώτων βοηθειών»;

Όχι πως θα σωνόταν η χώρα αν απέλυε το Δημόσιο χίλια λαμόγια. Μιλάμε για 883.735 και βάλε ψυχούλες μαζί με τα ΝΠΔΔ και τα ΝΠΙΔ του δημοσίου σε ενεργό οικονομικά πληθυσμό 4,7 εκατομμυρίων εκ των οποίων το 1,5 εκατομμύριο είναι άνεργοι. 
Πώς είπατε, το νούμερο αυτό αμφισβητείται; 
Ακριβώς, ακόμα και το νούμερο είναι αδύνατο να προσδιοριστεί με ακρίβεια, έργο και αυτό του ίδιου Πολιτικού Συστήματος. 
Κανείς δεν πρέπει να ξέρει το «πόσοι τελικά είναι» έτσι ώστε να είναι αδύνατος ο έλεγχος και δυνατός ο επικοινωνιακός χειρισμός του μεγέθους. 
Σε μια χρεοκοπημένη χώρα τολμάμε ακόμα να λέμε ότι το μέγεθος του δημοσίου ...

Η Δράση για ΤΕΒΕ/ΟΑΕΕ: Ευελιξία στις χρεώσεις και στον τρόπο αποπληρωμής των εισφορών και όχι διώξεις

Η Δράση για τις εισφορές των αφαλισμένων του ΤΕΒΕ/ΟΑΕΕ:

Ευελιξία στις χρεώσεις και στον τρόπο αποπληρωμής των εισφορών και όχι διώξεις
Μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας, εκείνοι που είναι ασφαλισμένοι στο πρώην ΤΕΒΕ, νυν ΟΑΕΕ, παρακολουθούν με απελπισία τον ωμό εκβιασμό που υφίστανται από τις πρακτικές του Ταμείου τους σε σχέση με την είσπραξη των ασφαλιστικών τους εισφορών.Πάνω από τους μισούς ασφαλισμένους, ελεύθερους επαγγελματίες, αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, θύματα της δυσπραγίας και της οικονομικής κρίσης. 
Αντί η διοίκηση του ταμείου τους να αντιδράσει βοηθητικά, προσφέροντας ευελιξία τόσο στις χρεώσεις όσο και στον τρόπο αποπληρωμής, υιοθετεί ολοένα και πιο πιεστικά μέτρα για την είσπραξη, ισχυριζόμενη μάλιστα ότι πιέζεται από την τρόϊκα.
Δεν έχει καμία λογική να απαιτούνται από άνεργους, στην πραγματικότητα, επαγγελματίες, να πληρώνουν:
  •  υψηλότερα ασφάλιστρα, μέσω αυτόματης αναπροσαρμογής, ανά τριετία σε υψηλότερα κλιμάκια, 
  •  να εφαρμόζονται εξωπραγματικές και άκαμπτες ρυθμίσεις δόσεων αποπληρωμής, 
  •  να διακόπτεται η υγιεινομική κάλυψη των αδυνατούντων να ανταποκριθούν,
  •  να αποκλείονται από πιθανές εργασίες λόγω μη παροχής ασφαλιστικής ενημερότητας στους αδυνατούντες.

Η ΔΡΑΣΗ ζητεί να αλλάξει η παράλογη αυτή κατάσταση και να υιοθετηθεί σύστημα ευελιξίας όπου οι ασφαλισμένοι να επιλέγουν το ποσό στο οποίο μπορούν να ανταποκριθούν, με αντίστοιχη αναπροσαρμογή των καλύψεων και των μελλοντικών συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τους.
Ζητεί επίσης να σταματήσουν οι ποινικές διώξεις όσων αδυνατούν να πληρώσουν. Η διακοπή των καλύψεων τους είναι αρκετή τιμωρία. 
Η δικαστική δίωξη είναι μία απαράδεκτη υπερβολή.
Προέχει η προσαρμογή στην πραγματικότητα.


Σημείωση: η Δράση έχει εγκαίρως προτείνει την μετάβαση σε ένα διαφορετικό ασφαλιστικό σύστημα που θα παρέχει ένα πραγματικό δίχτυ κοινωνικής ασφάλισης και προστασίας: ένα σύστημα, όπου όλες και όλοι θα λαμβάνουν βασική σύνταξη στα 67 έτη της ηλικίας τους χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς εισφορές. Πρόκειται για ένα σύστημα δίκαιο, χωρίς γραφειοκρατικά βάρη, με κατάργηση των εισφορών, μιας μη-ανταποδοτικής και άδικης φορολογίας. Και η ελεύθερη αγορά μπορεί να προσφέρει ένα συνδυασμό κρατήσεων και παροχών πέρα από τις βασικές.
Η Δράση θεωρεί ότι η άμεση κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών θα αποτελέσει ένα αναζωογονητικό σοκ για την αγορά και θα αποκαταστήσει το μεγαλύτερο μέρος των αδικιών του ασφαλιστικού συστήματος.

*από την drassi.gr

Για το Δημόσιο και τη Δημόσια Διοίκηση (και το γαϊτανάκι με την τρόικα και την κοινωνία)

Ζητούν από την κοινωνία να "χρηματοδοτήσει" την αναδιοργάνωση χωρίς να προχωράει το Δημόσιο στις απαραίτητες δραστικές ενέργειες.
Για το Δημόσιο και τη Δημόσια Διοίκηση

του Γιώργου Προκοπάκη


Πολύ κουβέντα γίνεται για το μέγεθος του κράτους και την ποιότητα των υπηρεσιών του, συγκρίσεις με πληθυσμούς Δ.Υ. σε άλλες χώρες και τέτοια. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

1. Το Δημόσιο είναι, που έχει φαλιρίσει. Χρεοκοπία θα πει ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΕΦΤΑ ο συγκεκριμένος εργοδότης.

2. Λόγω της χρεοκοπίας του, το Δημόσιο είναι, που πρέπει να σκιστεί να μειώσει το κόστος του.
3. Η προσέγγιση Μανιτάκη και όλων όσοι εμφανίζονται (και πιθανότατα έτσι είναι) πρωταθλητές της βελτίωσης της ποιότητας των υπηρεσιών, λειτουργεί εις βάρος ΚΑΙ του Δημοσίου
Ζητούν από την κοινωνία να "χρηματοδοτήσει" την αναδιοργάνωση χωρίς να προχωράει το Δημόσιο στις απαραίτητες δραστικές ενέργειες.
4. Τα ζητήματα είναι πολλών επιπέδων. Υπάρχουν παρεμβάσεις που μειώνουν άμεσα το κόστος του Δημοσίου
Ο απίθανος αριθμός των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων είναι υποχρεωτικό να μειωθεί άμεσα και δραστικά. ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ή να συγχωνευθούν χθες. Χωρίς μέριμνα για αναβάθμιση των υπηρεσιών ΤΩΡΑ. 
Αυτή η αναβάθμιση ας γίνει με τους ρυθμούς Μανιτάκη από αύριο, στους απομένοντες (ή/και συγχωνευμένους) οργανισμούς.
5. Τα διοικητικά συμβούλια, οι γραμματείς, οι πρακτικογράφοι, οι νομικές υπηρεσίες, οι κλητήρες, τα λογιστήρια, οι οδηγοί, η φύλαξη, τα νοίκια, τα λειτουργικά έξοδα, κόβονται με το μαχαίρι
Δεν μπορεί να γίνεται συζήτηση για κάτι τέτοιο. 
Δεν είναι δυνατόν να αποδέχεται η κοινωνία την πολιτική απάτη "κύκλων" του Υπουργείου Μανιτάκη πως ...η παρέμβαση σε 285 οργανισμούς καταλήγει σε 28 αποχωρήσεις!
6. Από τους υπαλλήλους όλων αυτών των οργανισμών, υπάρχει ένα μικρός αριθμός (αν δεν είναι μηδέν) που είναι απαραίτητος ή χρήσιμος για τη συνέχεια της παροχής της όποιας υπηρεσίας παρείχαν. 
Αυτοί να μείνουν. 
Όλοι οι υπόλοιποι, απλώς δεν χρειάζονται όπως δεν χρειάζονταν και οι οργανισμοί.
7. Υπάρχει το ζήτημα της δικαιοσύνης (fairness) προς τους αποχωρούντες εργαζομένους. 
Ε ας το καταλάβουμε επί τέλους! Δεν υπάρχει δικαιοσύνη, επιλεκτική μάλιστα, στην κόλαση της κρίσης και της ανεργίας. 
Η δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι ζήτημα εντός ενός υποσυνόλου της κοινωνίας - είναι ζήτημα του συνόλου της κοινωνίας.
8. Την επομένη, μπορούν ο κ. Μανιτάκης και όποιος άλλος να βάλουν τη σοφία τους και να αναβαθμίσουν τις υπηρεσίες. Δουλειά τους είναι, αυτό εκλήθησαν να υπηρετήσουν.
9. Ο κ. Μανιτάκης και οι λοιποί που θολώνουν το ζήτημα με δικαιοσύνες, νέα οργανογράμματα και τέτοια, υποθηκεύουν υποθηκεύουν τη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης και το μόνο σίγουρο είναι πως οι υπηρεσίες ΔΕΝ θα αναβαθμισθούν. 
Τα οργανογράμματα Μανιτάκη είναι λειτουργικά εκτρώματα. Στην προσπάθεια να μην πειραχτεί κανένας, καταλήγουν σε οργανισμούς που δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσουν και θα απαιτήσουν νέα στελέχωση.
Ας σταματήσει η κοροϊδία. Ακόμη και από σεβαστούς ανθρώπους όπως ο κ. Μανιτάκης ή τους υποτιθέμενους κεντροαριστερούς σωτήρες.

Όλοι αυτοί κάθονται στις καρέκλες τους τους δέκα μήνες τώρα. Είχαν και δυόμισυ χρόνια που υποτίθεται προβληματίζονταν. 
Δεν έχουν να παρουσιάσουν τίποτε πέρα από κάποια ανόητα οργανογράμματα. 
Ας λυπηθούν την κοινωνία τουλάχιστον!

Η επιλογές είναι δύο:
1. Άμεσες παρεμβάσεις μέγιστης επίπτωσης
2. Να πάνε να πνιγούνε.

Η κοινωνία δεν έχει κανένα λόγο να στηρίζει τους βιαστές της. Ακόμη και εάν είναι γλυκείς άνθρωποι με προϊστορία στο κίνημα.
Αμάν πια!



Πέμπτη 11 Απριλίου 2013

Οι απολύσεις στο Δημόσιο και το γαϊτανάκι με την τρόικα

του Χρήστου Παπανίκου
του Γιώργου Προκοπάκη*
Αναρωτιέμαι...
Πόσο κακή μπορεί να είναι μια λύση όπως η παρακάτω:
1. Κλείνουν σήμερα ΟΛΟΙ οι οργανισμοί που περισσεύουν.
2. Όλο το προσωπικό από τους οργανισμούς που κλείνουν τίθεται σε τρίμηνη διαθεσιμότητα με τις βασικές αποδοχές.
3. Αξιολογούνται οι ευρισκόμενοι σε διαθεσιμότητα.
4. Προσδιορίζονται ανάγκες του υπόλοιπου δημόσιου τομέα.
5. Γίνεται αντιστοίχιση των σε διαθεσιμότητα με τις ανάγκες.
6. Συμπληρώνονται οι ανάγκες με τους σε διαθεσιμότητα μέχρι του επιθυμητού αριθμού δημοσίων υπαλλήλων.
7. Οι υπόλοιποι απολύονται.
8. Εάν επιθυμούμε σταδιακή προσαρμογή, μπορεί να κλείνουν οι οργανισμοί σταδιακά ενώ οι αξιολογήσεις θα προχωρούν.
9. Εάν επιθυμούμε ΚΑΙ ανανέωση, στο βήμα 5 μπορεί με τις ανάγκες του υπόλοιπου δημοσίου να αντιστοιχίζεται πληθυσμός που να αποτελείται από υπαλλήλους σε διαθεσιμότητα και ίσο αριθμό (ή άλλο πλήθος) επιτυχόντων του ΑΣΕΠ.

Είναι απολύτως νόμιμη, είναι γρήγορη, είναι αποτελεσματική, σταματάει το γαϊτανάκι με την τρόικα, καταλήγει σε πιο λειτουργικό δημόσιο - από τους οργανισμούς που κλείνουν παραμένουν οι ικανοί.



*από την Μεταρρυθμιστική Αριστερά στο fb

Τρίτη 9 Απριλίου 2013

Αναζητείται Plan (χωρίς α, β, γ και αστερίσκους)

του Ανδρέα Γιάνναρου*
Τι σημαίνει ρήξη με το πελατειακό κράτος; 
Ανακατανομή των πόρων από τους εντός (συντεχνίες, κομματικοί στρατοί, εθνικοί προμηθευτές, κολλητοί και ημέτεροι) στους εκτός συστήματος (άνεργοι, επισφαλείς εργαζόμενοι, νέοι επιχειρηματίες, έμποροι). 
Τι έχει γίνει μέχρι σήμερα; 
Ακόμα να ενταχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο το 40% των ΔΕΚΟ, ακόμα να γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών όπου θα στηριχθεί η πραγματική οικονομία, ακόμα να συγχωνευθούν και να κλείσουν δημόσιοι οργανισμοί και φορείς φαντάσματα (που εδώ και χρόνια μας είχε προειδοποιήσει ο Ο.Ο.Σ.Α), ακόμα επιδοτούμε τα ταμεία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και άλλα ευγενή ταμεία, την ώρα που η παραοικονομία και η διαφθορά οργιάζει, ακόμα να γίνει μια ιδιωτικοποίηση και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, αφού θα πειράξουμε τις οικολογικές ευαισθησίες δημάρχων, πολιτών, αλλά και τα φιλέτα που δίνονται για τα δικά μας παιδιά, ακόμα είναι στο κράτος τα καζίνο και ο τζόγος, ώστε να λυμαίνονται το πλεόνασμα τρωκτικά, εργατικά και επιχειρηματικά, ακόμα να γίνει το περιουσιολόγιο, να καταγραφεί το πραγματικό εισόδημα των πολιτών και με βάση αυτό να γίνει μια δίκαιη φορολογική μεταρρύθμιση. 

Ακόμα συζητάμε αν θα πρέπει να υπάρχει ενιαίος φόρος ακινήτων που θα συμπεριλαμβάνει προοδευτικά όλους (και τους μικρούς) απέναντι σε όσους δεν έχουν κατοικία (αλήθεια, η αριστερά δεν θα έπρεπε να είναι κοντά σε όσους δεν έχουν σπίτι, παρά να χαϊδεύει τα αυτιά σε όσους έχουν…), ακόμα να γίνει μια σύγχρονη μεταρρύθμιση στην παιδεία χωρίς κομματικά και πελατειακά κριτήρια και με πανεπιστήμια που θα συνδέονται με την αγορά εργασίας, ακόμα καταγράφουμε μαϊμού συντάξεις, την ώρα που οι άνεργοι αυξάνονται και τα επιδόματα συρρικνώνονται. 

Ακόμα πληρώνουμε χιλιάδες υπολοχαγούς, ανθυπολοχαγούς, εποπ, ώστε να διασφαλιστεί το εθνικό μας φρόνημα, ακόμα και τώρα γίνεται ανακατανομή διορισμών στην ΕΡΤ, αλά και σε διοικητικές θέσεις των ΔΕΚΟ.  

Η διαφορά από χθες είναι ότι το κράτος είναι τρικομματικό (έστω και με ανισοκατανομή των ρόλων), άρα υπάρχει μεγαλύτερη νομιμοποίηση και περιθώριο ελιγμών.
Η αριστερή διοίκηση έχει βαλτώσει (Παντελάκης στην ΑΤΕ, Ζερβός στην ΔΕΗ, Μανιτάκης στη Δημόσια Διοίκηση), ενώ η κυβερνώσα Αριστερά πελαγοδρομεί μεταξύ ...

Πέμπτη 4 Απριλίου 2013

Είσπραξη ΦΠΑ εν μέσω κρίσης: Ανίκανοι και αντιαναπτυξιακοί και στα αυτονόητα;

Έγραφε πρόσφατα ο Γιάνης Βαρουφάκης στο κείμενό του Τρεις μεταρρυθμίσεις που αναδημοσεύσαμε και εδώ:
"Μεταρρύθμιση 3: Κατάργηση της προ-πληρωμής του ΦΠΑ

Είναι δυνατόν, ιδίως σε αυτή την εποχή της Κρίσης, επιχειρήσεις που βουλιάζουν επειδή οι πελάτες τους καθυστερούν μήνες και χρόνια να τις εξοφλήσουν (για αγαθά και υπηρεσίες που έλαβαν) να πρέπει να προκαταβάλουν τον ΦΠΑ; Από πού κι ως πού ο ΦΠΑ καταβάλεται προτού εισπραχθεί το τίμημα από την επιχείρηση; Με το ισχύον καθεστώς, οι επιχειρήσεις τελούν υπό καθεστώς ομηρείας κακοπληρωτών και κλείνουν, καθώς το κράτος εισπράττει το μερτικό του από συναλλαγές που δεν ολοκληρώθηκαν και που μπορεί ποτέ να μην ολοκληρωθούν.

Πρόταση 3: Πολύ απλά, ο ΦΠΑ να καταβάλεται την ημέρα της είσπραξης και όχι με την έκδοση του τιμολογίου. Ούτε πριν, ούτε και μετά. Στην εποχή του web-banking δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη σταματήσει αυτός ο παραλογισμός που οδηγεί επιχειρήσεις στο λουκέτο και καταστρέφει ζωές."

Και δυστυχώς τα πράγματα στην αληθινή ζωή είναι ακόμη χειρότερα:


Ως γνωστόν, ειδικά το Δημόσιο, αποπληρώνει τους προμηθευτές του και όσους του παρέχουν υπηρεσίες μετά από ένα έτος πάνω κάτω - πλην εξαιρέσεων. Και όχι λόγω της σημερινής κρίσης - από ...ανέκαθεν.
Επίσης είναι γνωστό ότι ο ΦΠΑ των τιμολογίων αποδίδεται τυπικά είτε εντός μηνός είτε εντός τριμήνου το ανώτερο ανάλογα τον τύπο των εταιριών - στην πράξη σε μερικές ημέρες ή εβδομάδες από την ημερομηνία που θα "κοπεί" το τιμολόγιο.
Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι οι εταιρείες ...δανείζουν το Δημόσιο που τους χρωστά, προκαταβάλοντας φόρο που δεν έχουν εισπράξει! 
Και σε εποχές σαν την σημερινή, μηδενικής ρευστότητας, αυτό σημαίνει ότι συνήθως συνεχίζουν να οφείλουν τον φόρο μέχρι να αποπληρωθούν και επιβαρύνονται με πρόστιμο (ενώ το ίδιο το Δημόσιο ποτέ δεν καταβάλει τα δικά του πρόστιμα καθυστέρησης...).
Επίσης αφήνουν απλήρωτους τους δικούς τους προμηθευτές αλλά και τους εργαζόμενους για το ίδιο διάστημα και δεν καταβάλλουν εμπρόθεσμα ασφαλιστικές εισφορές για τους ίδιους και τους απασχολούμενους στην εταιρεία. Ενοίκια, λογαριασμούς ΔΕΗ κλπ κλπ
Με λίγα λόγια το "αναπτυξιακό" Δημόσιο με τα μεγάλα έργα που "θα φέρουν την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης", απαιτεί χρηματοδότηση των έργων από τις εταιρείες που θα τα αναλάβουν! 
Γι αυτό και σε μια αγορά όπου οι συναλλαγές γίνονται πια αυστηρά σε μετρητά, κανένα έργο δεν προχωρά αφού δεν εμφανίζεται κανείς να δώσει προσφορά γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει το έργο - και οι διαγωνισμοί κηρύσσονται "άγονοι".
Προφανώς η συμπεριφορά αυτή είναι πασιφανώς εναντίον του δημοσίου συμφέροντος γιατί αποτρέπει την κίνηση της οικονομίας επιτρέποντας μόνο σε όσους έχουν την οικονομική άνεση (συχνά από αδιαφανείς πηγές) να αποκτούν, πέραν ικανότητας και ποιότητας προϊόντων και εκτέλεσης έργων, δεσπόζουσα θέση στην αγορά και να επιλέγουν τα φιλέτα των συμφερουσών κομματιών προμήθειας/έργων του Δημοσίου. Και οι καινοτόμες ποιοτικές και έμπειρες εταιρείες όπως και τα προϊόντα ποιότητας και χαμηλού κόστους να αποκλείονται από την "ανάπτυξη". Και τέλος, τα ίδια τα ταμεία του κράτους να στερεύουν από ΦΠΑ και φόρους επί του τζίρου αφού δεν πραγματοποιούνται οικονομικές κινήσεις.
Κι όλα αυτά ως συνέχεια ενός παραλογισμού που επέτρεπε προ κρίσης να παίρνουν τα έργα οι ημέτεροι που οι πολιτικοί τους φίλοι τους εξασφάλιαζαν ρευστότητα ή εγγυήσεις που οι ανταγωνιστές τους ...

Πρόσφατα περιεχόμενα

Recent Posts Widget