"Κεντροαριστερή" αποσύνθεση: το ΠΑΣΟΚ ξαναβυθίζεται, η ΔΗΜΑΡ ξαναπαίρνει ανάσα - φοβερό;

η κεντροαριστερή πραμάτεια...

Τα αποτελέσματα της πασοκικής περιπέτειας (colpo 58) της "κεντροαριστεράς": τι είχες Γιάννη μου, τι είχα πάντα...

Γραφεί το tvxs στο άρθρο του "Διαλύοντας την κεντροαριστερά" (εδώ) :

Την ίδια ώρα, υπάρχει κύμα φυγής προς τη ΔΗΜΑΡ στελεχών που κινούνταν στην περιοχή ΠΑΣΟΚ+58. Σήμερα ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Γρηγόρης Ψαριανός ανακοίνωσε μέσω της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ ότι θα είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ευρωψηφοδέλτιο της ΔΗΜΑΡ, ενώ και ο πρώην εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ Ανδρέας Παπαδόπουλος, έχει αποστασιοποιηθεί από τις διεργασίες για τη δημιουργία της «Ελιάς». Μάλιστα, ο Γ. Γεωργάτος, μέλος του Συντονιστικού των 58 και στέλεχος της ΔΗΜΑΡ, την προηγούμενη Παρασκευή συμμετείχε στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής ως εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ. Είχε προηγηθεί η απομάκρυνση του βουλευτή Επικρατείας και πρώην γραμματέα της ΔΗΜΑΡ Σπύρου Λυκούδη, ενώ η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μαριλένα Κοππά (με συνέντευξή της στον Τύπο της Κυριακής) προανήγγειλε την ένταξή της στη ΔΗΜΑΡ.

Το άρθρο περιγράφει την αποτυχία της ιστορίας των 58 και την επανάκαμψη της ΔΗΜΑΡ. Όμως οι όποιες διαδικασίες στην κεντροαριστερά θυμίζουν έντονα την έκφραση "χύνοντας από το κενό στο άδειο".

Η υπαρκτή κεντροαριστερά πάσχει από ηγεμονισμό επειδή ακριβώς πολιτικά, καιρό τώρα, βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση. Είναι πρακτικά ανύπαρκτη προγραμματικά, στρατηγικά και τακτικά. Δεν έχει να προτείνει τίποτα αλλά δεν βάζει και νερό στο κρασί της. Πχ δεν υιοθετεί φιλελεύθερες ιδέες και προτάσεις που έχει τόσο ανάγκη για να "παραμετροποιήσει" το πρόγραμμά της. Ούτε στα αυτονόητα για την προσαρμογή του κράτους στις σύγχρονες ανάγκες ή την αποκατάσταση της ελευθερίας στην αγορά από τον έλεγχο πελατειακών κρατικοδίαιτων συμφερόντων και της στυγνής γραφειοκρατίας. Ούτε καν σε μέτρα στήριξης της επιχειρηματικότητας.

Είναι μετρημένα στα δάκτυλα τα στελέχη της που έχουν σοσιαλφιλελεύθερες θέσεις (ατομικά) αλλά είναι ανεπιθύμητα στο εσωτερικό της κομματικής νομενκλατούρας και έτσι παροπλισμένα πολιτικά.

Γιατί άραγε;

Γιατί η ελληνική κεντροαριστερά είναι αρχηγική ως συγκρότηση, πελατειακή ως λειτουργία, κρατικιστική ως ιδεολογία. Εικόνα και ομοίωση της πασοκικής μεταπολίτευσης. 

Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν έχει δεχθεί μέχρι σήμερα καμιά συνεργασία με φιλελεύθερες και οικολογικές δυνάμεις αν δεν έχει την πρωτοκαθεδρία και τον έλεγχο. Στην λογική πάντα "πασοκ και συνεργαζόμενες δυνάμεις", "δημαρ και συνεργαζόμενες δυνάμεις". Το φιλελεύθερο κέντρο το απεχθάνεται "ιδεολογικά" (γιατί έχει δίκιο σε πολλά και το ξέρουν γι αυτό και το αντιμετωπίζουν κομπλεξικά ως νεοφιλελεύθερο... - ποιοι, οι νεοσυντηρητικοί του αιώνιου κρατισμού...) και τους οικολόγους ως προεκλογική τσόντα (αφού ούτε εκεί δέχονται την αληθινή οικολογικοποίησή τους παρότι επίσης γνωρίζουν κατά βάθος ότι η ανάμειξή τους με το πράσινο κίνημα θάπρεπε να είναι η επόμενη ανανέωσή τους - κάτι που ο συγκεντρωτισμός τους δεν επιτρέπει).

Και πάντα η "κεντροαριστερά" προτάσσει το μέγεθος ως επιχείρημα. Ποτέ τις ιδέες (που δεν έχει).

Ψάχνει ομπρέλα το ΕΣΚ που κι αυτό είναι στην δική του κρίση (οι γερμανοί σοσιαλιστές πχ μας κουνούν το δάκτυλο σε στυλ Μέρκελ, έχοντας ξεχάσει την θέση για αμοιβαιοποίηση του χρέους).

Η ουσία είναι ότι η αποσύνθεση της κεντροαριστεράς φέρνει τον δηλητηριώδη αέρα της στις προσπάθειες συγκρότησης Προοδευτικού Πόλου, διασπώντας και διαλύοντας τις όποιες προσπάθειες. Και με τον έλεγχο μεγάλου μέρους των ΜΜΕ κατευθύνει και την πληροφόρηση όπως την βολεύει παρουσιάζοντας φανταστικά γεγονότα (πχ το δημοσκοπικό ξεκίνημα με 15% των 58...) και αποκρύβοντας πραγματικά και χρήσιμα εγχειρήματα (τις εργασίες και τα συμπεράσματα του Προοδευτικού Φόρουμ).

Φυσικά η ενίσχυση της ΔΗΜΑΡ μπορεί στην συγκυρία να θεωρηθεί ένα θετικό γεγονός απέναντι στην εκστρατεία παλινόρθωσης του σημερινού ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν λύνει το πρόβλημα του μεταρρυθμιστικού χώρου: είναι γνωστή η εμμονή της ΔΗΜΑΡ στον μοναχικό μη συνεργατικό δρόμο και η πολιτική της αλαλία στα κρίσιμα. Απλά είναι εκατό φορές προτιμότερη σε κυβερνητικό σχήμα από το "δώστα όλα στον Σαμαρά" σημερινό ΠΑΣΟΚ ("αρκεί να μένουμε στην εξουσία").

Η κεντροαριστερή αποσύνθεση απελευθερώνει δυνάμεις. Λίγο αργά για τις ευρωεκλογές ίσως, όχι πολύ αργά μάλλον για ανεξάρτητες υποψηφιότητες στο στυλ των 5 δημάρχων για τις αυτοδιοικητικές και σίγουρα κρίσιμες δυνάμεις για την ανασυγκρότηση ενός ανεξάρτητου προοδευτικού πόλου. 

Το καλό είναι ότι οι πολίτες είδαν, άκουσαν, έμαθαν. Και θα στείλουν το μήνυμά τους στα κεφάλια των ενόχων. Ύστερα ίσως έρθει ξανά η άνοιξη...

"Αρνητικό εισόδημα" (το ελληνικό success story) και μια πρόταση ενότητας του προοδευτικού χώρου

"Να αρχίσει και πάλι να παράγει" (αφίσα από το κόμμα Radikale B, της Δανίας του Βορρά...)

Μπορεί η Δράση να μην είναι κοινοβουλευτικό κόμμα, αλλά το αποτύπωμά της είναι σαφές στο μεταρρυθμιστικό προοδευτικό χώρο από τον καιρό της ίδρυσής της.

Μπορεί να διαφωνεί κανείς με κάποιες από τις προτάσεις της αλλά για το μόνο που δεν μπορεί να την κατηγορήσει είναι ότι ...δεν έχει προτάσεις. Και για κόμμα του μεγέθους της, οι δράσεις της για την φορολογία και το ασφαλιστικό των ελεύθερων επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), είναι εντυπωσιακές.Στον χώρο των προοδευτικών επίσης εμφανίζεται πάντα με προτάσεις και καθαρές θέσεις (αναζητώντας βάση προγραμματικής συνεννόησης πρώτα και μετά ηχηρές συμμαχίες στον αέρα - αντίθετα με άλλους). 

Τώρα που η πασοκική απόπειρα καπελώματος του χώρου κάτω από την ομπρέλα του πασοκ απέτυχε, μήπως είναι η ώρα να συζητήσουμε σοβαρά και σε νέα βάση την συγκρότηση του προοδευτικού χώρου στον οποίο όλες οι κινήσεις μπορούν να είναι ισότιμες συνιστώσες (και οι 58) με ορίζοντα δεκαετίας, όπως ζητά ο πρόεδρος της δράσης στο άρθρο που ακολουθεί;

Χωρίς υποβολιμαίες αντιπαλότητες και ιδεολογικές περιφράξεις; Μιλώντας καθένας καθεμιά μας για τον εαυτό του/της και όχι υπερφίαλα στο όνομα ολόκληρων "χώρων" για τους οποίους δεν έχουμε καν οποιαδήποτε "εξουσιοδότηση";

Είναι θέμα βούλησης και μόνο. "Και όλα τ' άλλα φήμες και ψευτιές και ανοησίες και στατιστικές"...

Μια άλλη συμμαχία, που κανείς δεν περιμένει!

του Θόδωρου Σκυλακάκη

Μπορεί η σημερινή κυβέρνηση και το σημερινό πολιτικό σύστημα να οδηγήσουν τη χώρα εκτός του σημερινού καταστροφικού αδιεξόδου; 

Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού πιστεύει πως όχι και συμμερίζομαι την άποψή του. 

Η ελληνική κοινωνία για να βγει από την κρίση χρειάζεται:

1. Να αρχίσει και πάλι να παράγει. Να προσελκύσει μικρές μεσαίες και μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις στον εξωστρεφή τομέα της οικονομίας και να δημιουργήσει πολλές εκατοντάδες χιλιάδες μόνιμες και διεθνώς ανταγωνιστικές θέσεις εργασίας.
2. Να αλλάξει ριζικά τον τρόπο λειτουργεί το ελληνικό κράτος. Να εκριζώσει το λαοκοόντιο σύμπλεγμα κομματισμού, γραφειοκρατίας, διαφθοράς, σπατάλης και αναποτελεσματικότητας που χαρακτηρίζει τον τρόπο που λειτουργεί ως σήμερα.
3. Να αποκαταστήσει την κοινωνική συνοχή, με την στροφή του κοινωνικού κράτους από την εξυπηρέτηση πελατειακών και συντεχνιακών αναγκών στην στήριξη αυτών που βρίσκονται σε απόγνωση, αλλά και με την επαναδημιουργία του κατεστραμμένου κοινωνικού κεφαλαίου της χώρας, με τη μορφή τόσο της διαπροσωπικής εμπιστοσύνης όσο και της εμπιστοσύνης στην ηγεσία και τους θεσμούς.

Για να τα επιτύχει αυτά είναι αναγκαίο να αλλάξει ριζικά το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε εδώ. Σύστημα άρρηκτα συνδεδεμένο και με την οικονομική μας αποτυχία και με το λαοκοόντιο σύμπλεγμα που καταστρέφει τις κρατικές λειτουργίες, αλλά και με την βαλκανική διαστροφή του ελληνικού «κοινωνικού κράτους» σε ένα σύστημα εκμαυλισμού και πολιτικής συναλλαγής που δεν είχε καμία σχέση με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.

Η οικονομική προτεραιότητα –να αρχίσει η χώρα και πάλι να παράγει– απαιτεί αναπόφευκτα την μαζική μεταφορά πόρων και την παροχή δραστικών κινήτρων στον παραγωγικό και εξωστρεφή τομέα της οικονομίας. Αυτό σημαίνει μια στρατηγικά σχεδιασμένη μείωση του κράτους και της φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης, που θα λειτουργήσει ως παραγωγικό σοκ για την οικονομία και την κοινωνία. 

Η λύση στο οικονομικό μας πρόβλημα είναι συνεπώς οικονομικά φιλελεύθερη. Προτεραιότητα σ’ αυτούς που παράγουν.

Η αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής απαιτεί μια διπλή προσπάθεια. Χρειάζεται σε τεχνοκρατικό επίπεδο να μεταφερθούν πόροι που χρησιμοποιούντο για πολιτική συναλλαγή με τα μεσαία στρώματα (υπό τον μανδύα του κοινωνικού κράτους) σε όσους είναι πραγματικά σε απόγνωση σήμερα. Κάτι που περιλαμβάνει όχι μόνο τους παραδοσιακά φτωχούς, αλλά και αυτούς που λόγω της οικονομικής κατακρήμνισης έχουν βρεθεί όχι με μικρή ή καθόλου περιουσία, αλλά με αρνητική περιουσία. Με ...

"Κεντροαριστερά"; Last year...

Παρακολουθώντας τις εργασίες του Προοδευτικού Φόρουμ, ένα πράγμα ήταν βασανιστικά σαφές μέσα στην γενικευμένη αναζήτηση οποιασδήποτε επιτέλους σαφήνειας στο επίδικο μιας προγραμματικής συνεργασίας του μεσαίου χώρου: η αφασία στην οποία βρίσκεται η λεγόμενη κεντροαριστερά. Ο χώρος που εκλογικά/δημοσκοπικά εκπροσωπείται από ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.

Ακόμη και η συμπεριφορά των ανθρώπων της, είναι αφόρητα παλαιοκομματική. Χθες ας πούμε εμφανίστηκαν μαζικά στο πρώτο θέμα του Φόρουμ για να αποχωρήσουν ικανοποιημένοι αμέσως μετά την λήξη του, όπως συνηθίζουν να κάνουν στα συνέδριά τους όταν μιλήσει ο αρχηγός και κάνα δυο μεγαλοστελέχη - αφήνουν τον βαρετό διάλογο στους παρίες, τα απλά μέλη και τους outsiders. 

Αν κάτι παίξει δυνατά θα τρέξουν αργότερα να το ενσωματώσουν στον μηχανισμό τους - είτε τον κομματικό που ανταλλάσσει ιδέες με δουλειές είτε στον προπαγανδιστικό, που ανταλλάσσει πραγματικότητες με πολιτική ορθότητα...

Τι να περιμένει κανείς από μια κεντροαριστερά τόσο πια αποστεωμένη, ένα συνονθύλευμα παραγόντων και παραγοντίσκων χωρίς ιδέες πέραν των τηλεγραφημάτων του Σόιμπλε και το drama queen της υποτιθέμενης αντίστασης; 

Το ένα μέρος της ακολουθεί άνευ όρων την ΝΔ, το άλλο διεκδικεί απλά τον ρόλο του μπαλαντέρ δίπλα στον νικητή. Από δικό τους πρόγραμμα, ιδέες, αρχές, αυτοκριτική, διαφάνεια προθέσεων τίποτα. Όλα ένα απλό πολιτικό παζάρι για τοποθέτηση μέσα ή εγγύς στην εξουσία - οποιαδήποτε μάλλον εξουσία...

Της τόσο γερασμένης κεντροαριστεράς της έχουν πέσει προ πολλού τα μαλλιά των ιδεών - της έχει μείνει μόνο το κεντρί - ο μηχανισμός. Κι έτσι ανακατεύονται εκεί που δεν τους σπέρνουν, αλλοιώνουν και υπονομεύουν κάθε πρωτοβουλία διαλόγου και προγραμματικής δέσμευσης, αλλάζουν τραπέζια εκλογικών παζαριών κατά το δοκούν, κρατούν ή διώχνουν ανθρώπους με κριτήριο τον κυνισμό της αναγνωρισιμότητας και όχι των ιδεών ή της προσφοράς αλλά της δυνατής ψηφοθηρίας, των εντυπώσεων που δημιουργούν τα δικά τους ακόμη ΜΜΕ (πχ περίπτωση Τατσόπουλου)

Όποια κίνηση δεχθεί το τσίμπημα της "κεντροαριστεράς" μαραίνεται, αρρωσταίνει, παρακμάζει. Και το χειρότερο είναι ότι όταν δεν μείνει κανείς για να κεντρίσουν, τσιμπιούνται ...μεταξύ τους: αυτό που συμβαίνει μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ με επίδικο τους 58, ή και μέσα στο ΠΑΣΟΚ ή την ΔΗΜΑΡ με επίδικο τον "τρίτο πόλο", μόνο σαν ανέκδοτο μπορεί να αντιμετωπιστεί. 

Ο ένας βγάζει τα μάτια του αλλουνού, αλλά όλα γίνονται για τον έλεγχο των εξελίξεων: όχι για πολιτικές θέσεις, όχι για προγραμματικές συμφωνίες ή διαφωνίες, όχι για το σχέδιο εξόδου από την κρίση. Μόνο για τον έλεγχο!

Τα βάσανα της κίνησης των 58 πχ, ήταν προδιαγραμμένα: από την αρχική "πασοκική" σύλληψη: "πάμε με το ΠΑΣΟΚ και μετά, τι θα κάνουν, και με την ΔΗΜΑΡ" - οι υπόλοιποι είναι διακοσμητικοί. Δεν τους επιτρέπεται να διαμορφώσουν θέσεις, δεν υπάρχουν διαδικασίες των προσχωρούντων που θα μπορούσαν να επιλέξουν κάτι άλλο από την ομπρέλλα του ευρωπαϊκού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, οι φιλελεύθεροι και οι οικολόγοι όπως πάντα καλούνται για ξεκάρφωμα, καλές ιδέες ατομικά συμμετεχόντων αλλά δεσμεύσεις το σχήματος σε πολιτική, αύριο. 

Η "κεντροαριστερά" γίνεται πια απωθητική και σαν όρος. Συμβολίζει το παλιό, το γερασμένο, τον κρατισμό της αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ, την διαφθορά και το πελατειακό σύστημα. Περισσότερο ακόμη και από την "λαϊκή δεξιά" της σημερινής ΝΔ! Δεν είναι τυχαίο ότι η κεντροαριστερά έχει κρυφτεί στα φουστάνια της είτε με "κόκκινες γραμμές" είτε και όχι...

Όσο πιο γρήγορα το παραδεχτούν αυτό οι απογοητευμένοι μεν, κουρασμένοι αλλά ακόμη καλόπιστοι συνεργάτες τέτοιων κινήσεων που ανακατεύουν τα ξερά με τα χλωρά, τόσο το καλύτερο για μια έγκαιρη εμφάνιση μιας αυθεντικής συνεργασίας του προοδευτικού χώρου. Στα πρότυπα της κίνησης των 5 δημάρχων. 

Αυτό είναι ίσως και το σημαντικότερο μέχρι στιγμής συμπέρασμα όσων παρακολουθούμε το Προοδευτικό Φόρουμ. "Κεντροαριστερά"; Last year...

Η κουλτούρα των συναινέσεων απέναντι στον λαϊκισμό και το πολιτικό μίσος

Μαθαίνοντας τον διάλογο

Το Φόρουμ μιας νέας πολιτικής κουλτούρας

της Αντιγόνης Λυμπεράκη και του Παναγιώτη Βλάχου*

Υπάρχει πραγματική εναλλακτική στη λιτότητα;Πως θα καταφέρουμε να σταματήσουμε να φορτώνουμε τα βάρη στα παιδιά μας;Αρκεί να αυξήσουμε τις εξαγωγές για να μετασχηματιστεί η ελληνική οικονομία; Με ποιές δημόσιες υπηρεσίες θα χτίσουμε τη νέα δημόσια διοίκηση;Ποιο φορολογικό σύστημα εξασφαλίζει ότι το κράτος θα συλλέγει έσοδα με δίκαιο τρόπο, και χωρίς να σκοτώνει την επιχειρηματικότητα;Γιατί η κοινωνική πολιτική δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως περίσσευμα και φιλοδώρημα; Τι μας επιφυλάσσει η Τραπεζική Ένωση;Τι κοινωνία, τι οικονομία, τι κράτος θέλουμε;

Αυτά τα ερωτήματα αναζητούν απαντήσεις. Για να γίνουν οι απαντήσεις κοινωνικές επιλογές, χρειάζεται διάλογος ΚΑΙ συνεργασία. Δηλαδή, χρειάζεται μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα.

Κι όμως, ένας από τους μεγάλους ηττημένους της ελληνικής κρίσης είναι η πολιτική μας κουλτούρα. Βουτηγμένο στην πόλωση, το ελληνικό πολιτικό σύστημα λειτουργεί πιο εύκολα όταν πλειοδοτεί σε λαϊκισμό, εξουθενώνει τον αντίπαλο, ακυρώσει το συνομιλητή του. Θύματα είναι η συνεννοήση, ο συμβιβασμός και ο οργανωμένος διάλογος. Παράπλευρη απώλεια είναι η αδυναμία να απαντηθούν τα ερωτήματα και να υλοποιηθούν οι λύσεις.

Αντί για ουσιαστικό διάλογο, υπάρχει μια προσπάθεια να διατηρηθεί η πόλωση με την αναπαραγωγή ψευδοδιλημμάτων και κυνηγιού μαγισσών. Επιδιώκεται η μετατροπή του πολιτικού διαλόγου σε ρωμαϊκή αρένα, όπου ψεκασμένοι, λαϊκιστές και μεσσίες πλαισιώνουν το νέο δικομματισμό ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Στην αρένα αυτή, μετριοπαθείς και προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις -που σέβονται ιδέες, προτάσεις, προγράμματα και ανθρώπους- περιθωριοποιούνται και αποκλείονται.

Όσο οι νέοι μονομάχοι αναμετρώνται, ο προοδευτικός χώρος στην Ελλάδα και στην Ευρώπη περνάει τη δική του υπαρξιακή κρίση. Χρειάζεται να επανεξετάσει το παραδοσιακό οπλοστάσιο της σοσιαλδημοκρατίας και να το προσαρμόσει στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. 

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η ηττοπάθεια κυριαρχεί στον Ευρωπαϊκό προοδευτικό χώρο: η δημοσιονομική προσαρμογή πραγματοποιείται χωρίς αντίβαρα κοινωνικής δικαιοσύνης, οι μεταρρυθμίσεις γίνονται αποσπασματικά και δύσθυμα. 

Στην Ελλάδα απουσιάζει παντελώς ένα εθνικό σχέδιο. Η αμφισβήτηση του “success story” βαφτίζεται αντι-ευρωπαϊσμός, ενώ η υπεράσπιση των ευρωπαϊκών θεσμών και ο μεταρρυθμιστικός λόγος βαφτίζονται ενδοτισμός και υποτέλεια.

Ο δικομματισμός ελπίζει να χωρίσει την Ελλάδα στα δύο. Από τη μια οι φοβισμένοι και από την άλλοι οι απελπισμένοι. Στη μέση κενό. Οι πολιτικές επιλογές θα υπαγορευθούν για άλλη μια φορά ως πιεστικό εκλογικό δίλημμα, εφήμερο και παρελκυστικό. Ένα δίλημμα που δεν έχει κανένα σημείο επαφής με το ποια Ευρώπη θέλουμε.

Ακόμα και η Ελλάδα, ως προεδρεύουσα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, πρόκειται να διαχειρίζεται τις ευρωεκλογές σαν άλλη μια εκλογική αναμέτρηση – το μόνο σπορ που φέρει εις πέρας άψογα το πολιτικό μας σύστημα. Σε ένα τέτοιο τοξικό πολιτικό περιβάλλον, οδεύουμε προς πολιτική αντιπαράθεση όπου δεν απουσιάζει απλά ο ορθός λόγος, αλλά ...

Προοδευτική συνεργασία χωρίς προοδευτικές θέσεις δεν γίνεται (#Προοδευτικό Φόρουμ, 18-19 Ιανουαρίου)

Προοδευτική συνεργασία χωρίς θέσεις δεν γίνεται. 
Χωρίς σαφή και αποκρυσταλλωμένη συναντίληψη όπου αυτή υπάρχει, κωδικοποίηση των ταυτίσεων και των διαφορών και αξιολόγηση της προωθητικής δύναμης που πραγματικά προκύπτει, δεν είναι δυνατόν να χτίζεις "συνεργασίες" που απλά πληγώνουν την δυνατή ενότητα. 

Η μέχρι σήμερα ιστορία των αποτυχιών σε διευρύνσεις και συνεργασίες στον κεντρώο, φιλελεύθερο, οικολογικό, προοδευτικό χώρο αυτό ακριβώς αποδεικνύει: απαιτείται πρώτα συζήτηση και δέσμευση σε ένα σαφές πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση και μετά η οργανωτική αποτύπωση. Αλλιώς χτίζεις στην άμμο και οι κατασκευές αυτές δεν αντέχουν στην συντριπτική ισχύ της προεκλογικής διλημματικής πόλωσης σε συχνά φαντασιακές επιλογές.
Σε αυτήν την κατεύθυνση έρχεται μετά από πολύμηνη προετοιμασία, να προσφέρει ότι μπορεί, το "Προοδευτικό Φόρουμ" - με καλεσμένες όλες τις προοδευτικές δυνάμεις από την Δράση μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ, κι από την οικολογία μέχρι τους φιλελεύθερους και την αριστερά. Ξεκινά με την πρώτη του εκδήλωση το Σ/Κ που μας έρχεται και φιλοδοξεί να αποτυπώσει μια καθαρή βάση συγκλίσεων των προοδευτικών δυνάμεων και να συνεχίσει να υπηρετεί την προγραμματική της συγκεκριμενοποίηση με σταθερή διαδικτυακή παρουσία και συνθετική λειτουργία αλλά και νέες δημόσιες εκδηλώσεις όπου χρειαστεί. (ΑΣ)

Αντιγράφουμε από το progressive-forum.gr:

To "Προοδευτικό Φόρουμ" είναι ένα διήμερο ανοιχτού πολιτικού διαλόγου που θα διεξαχθεί στις 18 και 19 Ιανουαρίου στην περιοχή του Κεραμεικού, στο αμφιθέατρο του 9.84. Είναι η πρώτη φορά που κόμματα και κινήσεις πολιτών προσπαθούν να χτίσουν γέφυρες συναντίληψης στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, από τη φιλοευρωπαϊκή Αριστερά μέχρι το Φιλελεύθερο Κέντρο και την Πολιτική Οικολογία. 

Η πρωτοβουλία προέκυψε μετά τη θετική ανταπόκριση των κομμάτων “Δράση” και “Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα” και των κινήσεων πολιτών “Δυναμική Ελλάδα”, “Δίκτυο Π80”, “ThinkΠ“ και “ Μπροστά” στη σχετική πρόσκληση που απηύθυναν οι τελευταίοι.

Φιλοδοξία των συνδιοργανωτών δεν είναι να ιδρύσουμε ένα νέο κόμμα, αλλά να προτείνουμε νέες λύσεις μέσα από μια οργανωμένη συζήτηση σε συγκεκριμένες θεματικές ενότητες. Για αυτό και στο Φόρουμ θα δώσουν το “παρών” προσωπικότητες από όλο το προοδευτικό πολιτικό φάσμα, από κόμματα, κινήσεις πολιτών και μη κυβερνητικών φορέων σε μια προσπάθεια να καταγραφούν ιδέες για ένα εθνικό σχέδιο πολιτικής οικονομίας, που απουσιάζει από την άσκηση δημόσιας πολιτικής στη χώρα μας.

Το πρόγραμμα του φόρουμ θα το βρείτε εδώ. Αντιστοιχεί στις παρακάτω Θεματικές Ενότητες. Στο τέλος κάθε πάνελ θα αφιερώνονται περίπου 30 λεπτά για ανοιχτή συζήτηση, στα οποία μπορεί ο καθένας να συμμετέχει. Τους ομιλητές των πάνελ θα τους γνωρίσετε εδώ.

• Εκτός από το πραγματικό, υπάρχει και το ψηφιακό Φόρουμ στην ενότητα Forum Πολιτών -  κάθε πολίτης μπορεί να απαντήσει online στα ερωτήματα που θα κληθούν να απαντήσουν οι βασικοί ομιλητές, ώστε οι πιο ενδιαφέρουσες απόψεις να τεθούν υπόψιν τους το διήμερο της εκδήλωσης. 
• Για όσους δεν τα καταφέρουν να είναι παρόντες, προβλέπεται η δυνατότητα παρακολούθησης των συζητήσεων μέσω live streaming. Παρόντες και μη θα έχουν τη δυνατότητα να σχολιάζουν τις απόψεις των ομιλητών στο twitter στο #ProgForum14.

Οι Θεματικές Ενότητες

Διακυβέρνηση

1. Ποιό είναι το μέλλον της Ελλάδας σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση λιτότητας και αυξανόμενων κοινωνικών ανισοτήτων; Αργός θάνατος, δραχμή ή νέα εθνική στρατηγική;

2. Πολυνομία, άβουλοι νομοθέτες και εκτελεστική εξουσία των υπουργικών αποφάσεων και των τροπολογιών. Πώς κερδίζεται η λογοδοσία, ο έλεγχος και η ...

Προοδευτικό Φόρουμ: η τελευταία ευκαιρία για ανοιχτό οργανωμένο πολιτικό διάλογο;

Το «Προοδευτικό Φόρουμ» έχει ως στόχο να δημιουργήσει γέφυρες συναντίληψης μεταξύ κομμάτων και κινήσεων από τον ευρύτερο προοδευτικό πολιτικό χώρο που εκτείνεται από την φιλοευρωπαϊκή Αριστερά μέχρι το φιλελεύθερο Κέντρο και την πολιτική οικολογία. Φιλοδοξία των συνδιοργανωτών δεν είναι να ιδρύσουμε ένα νέο κόμμα, αλλά να προτείνουμε νέες λύσεις. Έτσι, θα επιδιώξουμε έναν ανοιχτό, οργανωμένο πολιτικό διάλογο για να καλύψουμε το κενό πολιτικής συζήτησης, μέσα από συγκεκριμένες θεματικές ενότητες και δομημένα ερωτήματα με τη συμμετοχή των πολιτών. Ταυτόχρονα το Φόρουμ θα είναι η πρώτη οργανωμένη απόπειρα να διαπιστώσουμε πιθανές ιδεολογικές και προγραμματικές συγκλίσεις και να διατυπώσουμε προτάσεις για ένα εναλλακτικό εθνικό σχέδιο πολιτικής οικονομίας, ώστε τα συμπεράσματα του διημέρου να αξιοποιηθούν από κόμματα, ενώσεις πολιτών και πρωτοβουλίες ενόψει των ευρωπαϊκών και αυτοδιοικητικών εκλογών του 2014.

Το Προοδευτικό Φόρουμ απέκτησε την ιστοσελίδα του (progressive-forum.gr) η οποία "θα λειτουργεί ως ένα ψηφιακό Φόρουμ πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διημερίδα, με στόχο τον ανοιχτό διάλογο και την καταγραφή πολιτικών προτάσεων". Ήδη ανακοινώθηκε και το βασικό πρόγραμμα, εδώ, το οποίο είναι προφανώς ανοικτό μέχρι και την τελευταία στιγμή σε όσους όσες ακόμη ανταποκριθούν στην ανοιχτή πρόσκληση. 

Στο Φόρουμ είναι προσκεκλημένες όλες οι προοδευτικές δυνάμεις, "από την φιλοευρωπαϊκή Αριστερά μέχρι το φιλελεύθερο Κέντρο και την πολιτική οικολογία", γεγονός που απεικονίζεται και στους διοργανωτές του. Όλες - από την Δράση έως τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το βασικό κενό που έρχεται να καλύψει το Φόρουμ αυτό είναι το κενό πολιτικής συζήτησης που με την δαιμονοποίηση του αντιπάλου και την τεχνητή προεκλογική πόλωση, αποτελεί και το βασικό εμπόδιο στην διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων και λύσεων στην επταετή ύφεση που μαστίζει την χώρα μας, στην χρεοκοπία του ελληνικού δημοσίου που μεταφέρθηκε στην ιδιωτική οικονομία και στη τετραετή μνημονιακή περίοδο που πέρασε χωρίς να διατυπωθεί ένα ελληνικό εναλλακτικό σχέδιο που θα αποτελούσε ίσως και την οικονομοτεχνική βάση ενός "ιστορικού συμβιβασμού  a la ελληνικά" που τώρα μπορεί να προκύψει πλέον αιφνιδίως ως αναγκαστικό "μεταμνημόνιο" από την αδιέξοδη ροπή των πραγμάτων...

Το Προοδευτικό Φόρουμ με αυτήν την έννοια, γίνεται στο πάρα πέντε σημαντικών εξελίξεων και φαντάζει σαν η τελευταία ευκαιρία διαπίστωσης προγραμματικών συγκλίσεων του προοδευτικού χώρου πριν βυθιστούμε για μια ακόμη φορά στην χαοτική πόλωση των προεκλογικών τελετουργικών μαχών επί πραγματικών ή και φανταστικών διλημμάτων. Και επειδή αυτή η φορά είναι μάλλον η κρισιμότερη όλων (όλοι και όλες είμαστε πλέον σοφότεροι/ες εκείνης της περιόδου των εκλογών της άνοιξης του 2012) δεν χωρά διαχωρισμούς, δαιμονοποιήσεις και χαρακώματα: μόνο συζήτηση, υπέρβαση, ανασύνθεση, δημιουργικούς συμβιβασμούς. Γι αυτό και η συμμετοχή όλων των προσκεκλημένων πολιτικών δυνάμεων εκτός από την απαραίτητη συνεισφορά τους θα είναι και μια απόδειξη των "καλών τους προθέσεων" για συνεργασία και διάλογο για την "επόμενη μέρα" που πλησιάζει καλπάζοντας. 

Το ερώτημα, για όλες τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις είναι πλέον κατεπείγον: θα συνεχίσουμε χωρίς σχέδιο εφαρμόζοντας τις μεσοβέζικες πολιτικές μιας απρόθυμης για άμεση ενοποίηση σε όλα τα επίπεδα Ευρώπης (άρα, εφαρμόζοντας απλά το σχέδιο Σόιμπλε) ή θα τερματίσουμε συνειδητά τις αποτυχίες της ελληνικής μεταπολίτευσης κάνοντας ένα νέο restart; Με ένα ελληνικό εθνικό σχέδιο πολιτικής οικονομίας;

Οι απαντήσεις στο Φόρουμ. Λίγο πριν το χάος...

ΑΣ

Το διήμερο 18 & 19 Ιανουαρίου 2014 το "Προοδευτικό Φόρουμ". Συμμετέχουν χωρίς αποκλεισμούς, φιλοευρωπαϊκή Αριστερά, φιλελεύθερο Κέντρο, πολιτική οικολογία

Οι διοργανωτές

Μετά από επίμονες συζητήσεις, υπομονετική προετοιμασία και επιμέλεια και χωρίς αποκλεισμούς και μικροκομματικές δαιμονοποιήσεις του "άλλου", η πρωτοβουλία του καλοκαιριού έφτασε στην τελική ευθεία: μια ανοιχτή διημερίδα με συγκεκριμένη θεματολογία που δεν προσφέρεται για προεκλογική πασαρέλα και φέρνει για πρώτη φορά κοντά όλες μα όλες τις προοδευτικές δυνάμεις σε αναζήτηση συγκλίσεων και λύσεων. Θα την παρακολουθήσουμε με πολύ ενδιαφέρον: (ΑΣ)

Διοργάνωση «Προοδευτικού Φόρουμ» στην Αθήνα

Τα πολιτικά κόμματα «Δράση» και «Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα», οι κινήσεις πολιτών «Δυναμική Ελλάδα», «Δίκτυο Π80», «ThinkΠ» και «Μπροστά» θα συνδιοργανώσουμε το διήμερο 18 & 19 Ιανουαρίου 2014 ανοιχτή διημερίδα πολιτικού διαλόγου στην περιοχή του Κεραμεικού, στην Αθήνα. Η πρωτοβουλία προέκυψε μετά τη θετική ανταπόκριση των παραπάνω φορέων στην πρόσκληση που είχε απευθύνει η κοινότητα «Μπροστά» στα μέσα Ιουλίου.

Το «Προοδευτικό Φόρουμ» έχει ως στόχο να δημιουργήσει γέφυρες συναντίληψης μεταξύ κομμάτων και κινήσεων από τον ευρύτερο προοδευτικό πολιτικό χώρο που εκτείνεται από την φιλοευρωπαϊκή Αριστερά μέχρι το φιλελεύθερο Κέντρο και την πολιτική οικολογία. 

Φιλοδοξία των συνδιοργανωτών δεν είναι να ιδρύσουμε ένα νέο κόμμα, αλλά να προτείνουμε νέες λύσεις. 

Έτσι, θα επιδιώξουμε έναν ανοιχτό, οργανωμένο πολιτικό διάλογο για να καλύψουμε το κενό πολιτικής συζήτησης, μέσα από συγκεκριμένες θεματικές ενότητες και δομημένα ερωτήματα με τη συμμετοχή των πολιτών. 

Ταυτόχρονα το Φόρουμ θα είναι η πρώτη οργανωμένη απόπειρα να διαπιστώσουμε πιθανές ιδεολογικές και προγραμματικές συγκλίσεις και να διατυπώσουμε προτάσεις για ένα εναλλακτικό εθνικό σχέδιο πολιτικής οικονομίας, ώστε τα συμπεράσματα του διημέρου να αξιοποιηθούν από κόμματα, ενώσεις πολιτών και πρωτοβουλίες ενόψει των ευρωπαϊκών και αυτοδιοικητικών εκλογών του 2014.

Στο Φόρουμ έχουν ήδη προσκληθεί και θα προσκληθούν εκ νέου κόμματα, κινήσεις πολιτών, μη κυβερνητικοί φορείς, ινστιτούτα σκέψης και προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, που θα στελεχώσουν τα σχετικά πάνελ, μαζί με εκπροσώπους των φορέων που το συνδιοργανώνουν. 

Προβλέπονται πέντε (5) βασικές θεματικές ενότητες συζήτησης (Διακυβέρνηση, Οικονομία, Κοινωνική Πολιτική, Παραγωγή Πλούτου, Κοινωνία των Πολιτών), στις οποίες οι εισηγητές θα κληθούν να απαντήσουν σε στοχευμένες ερωτήσεις και να συζητήσουν με τους πολίτες που θα είναι παρόντες ή θα συμμετέχουν μέσω του διαδικτύου. 

Η πρωτοβουλία θα αποκτήσει σύντομα σχετική ιστοσελίδα (www.progressive-forum.gr), η οποία θα λειτουργεί ως ένα ψηφιακό Φόρουμ πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διημερίδα, με στόχο τον ανοιχτό διάλογο και την καταγραφή πολιτικών προτάσεων.
Οι συνδιοργανωτές απευθύνουμε εκ νέου ανοιχτή πρόσκληση σε κόμματα, κινήσεις πολιτών, μη κυβερνητικούς φορείς να αγκαλιάσουν την πρωτοβουλία και να συμμετέχουν ενεργά με πρόσωπα, ιδέες και προτάσεις.Για επικοινωνία: progressive.forum.gr@gmail.com

*Η πρόσκληση έχει σταλεί στα κόμματα: ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Οικολόγοι Πράσινοι, Δράση, Κοινωνική Συμφωνία, Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα,
και στις Κινήσεις Πολιτών: Δυναμική Ελλάδα, Κοινωνικός Σύνδεσμος, Νέοι Μεταρρυθμιστές, Π80, Πολιτεία 2012, Πρωτοβουλία Β