Μια υποδειγματική συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων βγάζει οικολόγο δήμαρχο στην Κοζάνη (#λιγνιτωρυχεία ΔΕΗ)

Ο νέος και Πράσινος δήμαρχος Κοζάνης εκλέχθηκε έχοντας την υποστήριξη των Οικολόγων Πρασίνων, του ΣΥΡΙΖΑ, της Δράσης και της Δημιουργίας Ξανά. Τα τέσσερα κόμματα τίμησαν την προσωπικότητα και το έργο του Λευτέρη Ιωαννίδη και της κίνησης "Κοζάνη-Τόπος να Ζεις", συμμετέχοντας στην κίνηση και στηρίζοντας τον υποψήφιο δήμαρχο: αποτέλεσμα; 

Ο πρώτος Πράσινος δήμαρχος και μάλιστα σε μια περιοχή που κυριολεκτικά πεθαίνει για να δώσει ενέργεια στην υπόλοιπη χώρα. Στην περιοχή των λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ. 

Με οικολογική στρατηγική και πρόγραμμα 20ετίας (εδώ)! 

Ο Λευτέρης Ιωαννίδης υποστηρίχθηκε από πολύ νωρίς και από τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και μέλος των Οικολόγων Πρασίνων, και αυτό ήταν προφανώς καθοριστικός παράγοντας στην εκλογή του - αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του έναν εκλεκτό αντιπρόσωπο της κοινωνίας των πολιτών. Η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων δεν είναι τελικά στην φαντασία μας - και έχει αποτελέσματα: μπορεί να αλλάξει αυτήν την χώρα, στηρίζοντας ότι καλύτερο αυτή διαθέτει.
ΑΣ

Ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα:

Η ΑΡΧΗ

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

29 Σεπτεμβρίου 2010 στις 10:53 π.μ.

Είναι κάποιοι καιροί, που οι περιστάσεις μας ξεπερνάνε. Ξεπερνάνε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, τον τρόπο που μάθαμε να λειτουργούμε, τον τρόπο που μάθαμε να ζούμε. Τότε πρέπει να σταθούμε στο ύψος μας, όταν αυτό όμως, μετριέται με έμας όρθιους.

Κανείς δεν είναι περισσότερο υπεύθυνος για εμάς, από εμάς τους ίδιους. Πιστοί λοιπόν στην λογική και στην συνέπεια των αρχών και των αξιών της κίνησης μας, κάνουμε ένα ανοιχτό κάλεσμα. Μια χειρονομία συμμετοχικότητας, στην οποία καλούμε τους πάντες να πάρουν θέση. Καλούμε όσους νιώθουν πως έχουν κάτι να προσφέρουν, όσους νιώθουν πως έχουν ένα λιθαράκι να βάλουν στο οικοδόμημα που λέγεται κοινωνία των πολιτών του νέου Δήμου Κοζάνης και όσους αντιλαμβάνονται την πολιτική, ως ηθική.

Καλούμε να έρθουν μαζί μας, να συμμετέχουν ενεργά, να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια μας, να εμπλουτίσουν τις ιδέες μας με τις δικές τους, να συμμετέχουν ενεργά σε αυτό το μεγάλο ζυμωτήρι  που λέγεται τοπική αυτοδιοίκηση. Για μια κίνηση ζωντανών και ενεργών πολιτών που είναι διατεθειμένοι να κάνουν ότι χρειαστεί προκειμένου να έρθει η αλλάγη που ονειρευόταν.

Ας γίνουμε, όλοι μας, η αλλάγη που θα θέλαμε να έρθει στην κοινωνία μας.

Ας γίνει η Κοζάνη μας, ο νέος μας δήμος, ένας τόπος για να ζεις.

Κοζάνη “Τόπος να Ζεις”

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  http://protovouliadk.wordpress.com/πρόγραμμα/

Η ΕΚΛΟΓΗ

• A' Κυριακή
• B' Κυριακή

Ενημέρωση:	Ενσωμάτωση:
26-05 11:42	150/150   100,00 %

	Υποψήφιος	%	Εδρες
	ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ	57,38	25
	ΜΑΛΟΥΤΑΣ ΛΑΖΑΡΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ	42,62	9

Για μια μη σοσιαλιστική Αριστερά

του Κίμωνα Χατζημπίρου*

Η Αριστερά αναδύεται από την ελπίδα, βασίζεται στην αισιόδοξη προοπτική ότι μακροπρόθεσμα οι κοινωνικές καταστάσεις εξελίσσονται προς το καλύτερο. Παράλληλα όμως δεν αναγνωρίζει εύκολα τα λάθη της, ίσως διότι ο ορθολογισμός της ανάλυσης επικαλύπτεται από τον υπερβάλλοντα συναισθηματισμό της. 

Δεν είναι ευχάριστο να ανασύρει κανείς παλιά πολιτικά κείμενα κριτικής της Αριστεράς και να διαπιστώνει ότι δυστυχώς παραμένουν επίκαιρα. 

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΝΕΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ πριν 22 χρόνια, τότε που ο ενθουσιασμός της Μεταπολίτευσης δεν είχε κοπάσει στην Ελλάδα, ενώ ο πλανήτης ζούσε στην έξαρση της δημοκρατικής κοσμογονίας που ήλθε ξαφνικά, 200 χρόνια μετά την Γαλλική Επανάσταση. Η ιστορική αυτή καμπή χάραξε νέες ιδεολογικές κατευθύνσεις που μάλλον θα καθορίσουν την πορεία του κόσμου μας για πολλές δεκαετίες. 

Είναι λοιπόν απογοητευτικό να διαπιστώνεται σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, ότι η Αριστερά δεν έχει καταλάβει τί συνέβη τότε και, ακόμα και το ανανεωτικό της κομμάτι, εξακολουθεί να προβάλει ιδεολογικά σχήματα, π.χ. δημοκρατικός σοσιαλισμός (προφανώς διαφορετικός από την σοσιαλδημοκρατία!), που στερούνται υπαρκτού συγκεκριμένου περιεχομένου.

Το άρθρο στην "Νέα Οικολογία":

Η κοσμογονία των διεθνών πολιτικών εξελίξεων κατά τους τελευταίους μήνες συνδέεται κυρίως με μακροχρόνιες μεταβολές στο επίπεδο της οικονομίας, που συνετέλεσαν αποφασιστικά στο να αναδειχτεί ο νικητής του Τεσσαρακονταετούς Ψυχρού Πολέμου. Η ομολογημένη πια οικονομική αποτυχία του ανατολικού κόσμου δεν μπόρεσε να εμποδίσει άλλο την αποκάλυψη της πολιτικής του αποτυχίας, η οποία ξέσπασε αλλού βίαια και αλλού ειρηνικά, αλλά παντού με πρωτοφανή σφοδρότητα. 

Έτσι, οι συμπυκνωμένες ιστορικές στιγμές, που σφράγισαν το τέλος της δεκαετίας, βάζουν ήδη στο περιθώριο τις γνωστές κλασικές αντιλήψεις της Αριστεράς, που ουσιαστικά περιορίζεται στο να παρατηρεί ανήμπορη τις εξελίξεις. 

Ωστόσο, η αμφισβήτηση των παραδοσιακών αριστερών ιδεών είχε από αρκετά χρόνια φουντώσει, ιδιαίτερα στους πιο προβληματισμένους κύκλους της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Παρά την προχωρημένη κριτική της όμως, τελικά αποδείχτηκε «λίγη», με την έννοια ότι προσπάθησε να μετασχηματίσει παραδεδεγμένα πρότυπα, που αναπόφευκτα ήταν καταδικασμένα να καταρρεύσουν. 

Το 8ο Συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων ξεκινά την Παρασκευή

Στo αμφιθέατρο του 9.84 στην Τεχνόπολη στο Γκάζι (Πειραιώς 100) στην Αθήνα. 21-22-23 Οκτωβρίου, 2011

Ένα από τα πολλά και ενδιαφέροντα (ειδικά για τους οικοαριστερούς αναγνώστες της ΑΣ) κείμενα του προσυνεδριακού διαλόγου των ΟΠ, που έχουν δημοσιευτεί στο site,  Προοδευτική Πολιτική, είναι κι  εκείνο της Βασιλικής Γεωργιάδου. Το ξεχώρισα και το αναδημοσιεύω στο μικρό αυτό αφιέρωμα στο "πράσινο" συνέδριο, επειδή κυρίως ταυτίζομαι σχεδόν 100% με τις διαπιστώσεις της. 

Πίστευα πάντα ότι το μέλλον της αριστεράς βρίσκεται στην οικολογικοποίησή της κι ότι αυτή είναι η επόμενη, κρίσιμη για την ίδια της την ύπαρξη, ανανέωση.  Ακόμη, ότι η απάντηση στην οικονομική κρίση, δεν μπορεί να είναι πλήρης, αν εκτός από τους τρέχοντες χειρισμούς δεν απαντά και στο πρόβλημα της "ανάπτυξης" και των ορίων της, κάτι που κρύβεται πιθανότατα πίσω από τις "νεοφιλελεύθερες" ακρότητες του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού. 

Τα καθήκοντα αυτά ανέλαβε να εκπληρώσει, από τα αριστερά, το εγχείρημα της Δημοκρατικής Αριστεράς. Ακολούθησε δυστυχώς η γνωστή "αριστερή" παραπομπή του οικολογικού θέματος στις καλένδες.  Η Δημοκρατική Αριστερά απέτυχε να ανταποκριθεί σε αυτήν της την δέσμευση -όπως και σε πολλές άλλες όπως στην δημιουργία μεταρρυθμιστικού μετώπου, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα- , παρά τις αποφάσεις του ιδρυτικού της συνεδρίου. Το γεγονός αυτό παρόπλισε και συρρίκνωσε τον οικολογικό της λόγο και μαζί, την οικολογική της "συνιστώσα". 

Από αυτό το ιστολόγιο κάναμε ότι μπορούσαμε να ανοίξουμε τον διάλογο Αριστεράς και Οικολογίας, την υιοθέτηση των αμεσοδημοκρατικών κατακτήσεων των "πράσινων" από την αριστερά και την ανοιχτή συνεργασία με αμοιβαίο αλληλοεπηρεασμό και σύγκλιση των δύο χώρων. 

Η αποτυχία υπήρξε πλήρης -και παρότι χρεώσαμε τους ΟΠ με προσχηματική αποφυγή της συνεργασίας, τελικά αποδείχτηκε ότι είχαν δίκιο στους δισταγμούς τους. Το πρόβλημα υπήρξε κυρίως στην άλλη πλευρά. Απόδειξη αυτού είναι ότι σήμερα δεν υπάρχει πρακτικά οικολογική διάσταση στην παρουσία της ΔΗΜΑΡ. Αυτός είναι και ο λόγος της δικής μου αποστασιοποίησης από το εγχείρημα και η απόφασή μου να συμβάλλω στις διαδικασίες συγκρότησης και διατύπωσης πλήρους πολιτικού στίγματος στην άλλη πλευρά πλέον, τους Οικολόγους Πράσινους. 

Εύχομαι λοιπόν κάθε επιτυχία στο συνέδριό τους και καλές αποφάσεις, ώστε οι ΟΠ να μπορέσουν να συμβάλλουν εν μέσω κρίσης στην αναδιάταξη του ελληνικού πολιτικού συστήματος και στο βάθεμα της οικολογικής πρότασης.

Το πρόγραμμα του Συνεδρίου, εδώ.

"Οι Έλληνες 'πράσινοι' δεν είναι τόσο Ευρωπαίοι όσο εγώ θα το ήθελα" 

της Βασιλικής Γεωργιάδου* (συζήτηση με τον Νίκο Ράπτη)

Προσχηματική άρνηση συγκροτημένου διαλόγου με την Δημοκρατική Αριστερά από τους Οικολόγους Πράσινους

έτσι έ;; απογοητεύτηκα...

Πριν λίγο καιρό και με αφορμή κοινή τοπική εκδήλωση στην Ανάκασα, διατυπώθηκε επίσημη πρόσκληση συνεργασίας (εδώ) από την ΔΑ προς τους ΟΠ μέσω του προέδρου της, Φ. Κουβέλη. Λίγες μέρες μετά ήρθε η απάντηση (εδώ) της γραμματείας και του συντονιστή των ΟΠ.

Η άρνηση επί της ουσίας, έναρξης συγκροτημένου διαλόγου ανάμεσα στους δυο πολιτικούς χώρους -που είναι διατυπωμένη επιθυμία του κόσμου της ευρύτερης αριστεράς και οικολογίας εδώ και καιρό- γίνεται απόπειρα να δικαιολογηθεί με εφευρήματα που θυμίζουν ...Παπαρήγα. 

Τι  "κλειστοφοβικό Φόρουμ", τι "συμφωνίες κορυφής", τι "προνομιακή σχέση", όλα επιστρατεύτηκαν σε αυτήν την όντως κλειστοφοβική ανακοίνωση για να απορριφθεί προσχηματικά η προσέγγιση των δυο χώρων.

Μπορεί η πρόταση της ΔΑ να ήταν βιαστική προς έναν χώρο που ακόμα διαμορφώνει στίγμα και προσωπικότητα - μπορεί όμως και να ήταν πρόσκληση "ελάτε να διαμορφωθούμε μαζί" αν σκεφτεί κανείς ότι και η ΔΑ υπό διαμόρφωση είναι. 

Σε κάθε περίπτωση όμως, πουθενά στην πρόσκληση της ΔΑ δεν υπάρχει αποκλεισμός άλλων, επιθυμία κλειστών συζητήσεων ή προδιαμορφωμένη ατζέντα. 

Αν τώρα η σημερινή γραμματεία των ΟΠ φοβάται ότι θα μολυνθεί ο χώρος από τις επίσημες επαφές με στελέχη της ΔΑ θάπρεπε να αναρωτηθούν για το ζήτημα της ...ιδεολογικής καθαρότητας που επαναφέρουν και που ανάγει σε Συριζα και ΚΚΕ. Και μάλιστα την στιγμή που προεξάρχοντα στελέχη της ΔΑ είναι γνωστοί οικολόγοι με έργο, ιδέες και προτάσεις - και αυτοί θα μολύνουν την καθαρότητα του χώρου; Για διάλογο μιλάμε - τι αντανακλαστικά άραγε είναι αυτά;

Εάν απλά τώρα οι ΟΠ θέλουν να κατέβουν μόνοι για το πολυπόθητο (και εκεί;) 3% και θέλουν να αποφύγουν την πίεση της βάσης τους για συνεργασία με την ΔΑ μετά από έναν πιθανό επιτυχημένο διάλογο και συνδιαμόρφωση απόψεων, τότε ναι, η στεγανοποίηση του χώρου είναι απαραίτητη με την όποια δικαιολογία. Είναι αυτή όμως η επιθυμία του κόσμου των ΟΠ;

Από αυτό το ιστολόγιο έχουμε προτείνει στην ΔΑ, να υιοθετήσει το όντως δημοκρατικό καταστατικό των ΟΠ σαν βάση συζήτησης για την διαμόρφωση του δικού της στο επερχόμενο συνέδριο και για μια  καταστατική συνάντηση Αριστεράς και Οικολογίας στην Ελλάδα. 

Η μικροκομματική άρνηση των ΟΠ δεν θα πρέπει να αποθαρρύνει την ΔΑ από την υιοθέτηση παρόμοιων προτάσεων και κοινών δράσεων. Άλλωστε οι ΟΠ εναλλάσσουν τακτικά συντονιστές και γραμματείες χάρη στο αμεσοδημοκρατικό τους καταστατικό και σύντομα μπορεί και να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους σε επίπεδο ηγεσίας - δεν γνωρίζω εάν η φάση απομονωτισμού εκφράζει την θέληση των μελών τους ή είναι δημιούργημα της τωρινής (Ιούνης '10) ετήσιας ηγεσίας τους. 

Επίσης παράλληλα δεν πρέπει να δημιουργηθούν πικρίες ανάμεσα στους οικολόγους της ΔΑ (που αποτελούν ισχυρή "συνιστώσα" του χώρου) με τους οικολόγους των ΟΠ, αλλά να πεισμώσουν αντίθετα και οι μεν και οι δε, για το ξεπέρασμα των τάσεων ιδεολογικής καθαρότητας. 

Άλλωστε αυτός είναι ένας διάλογος πρώτα απ' όλα μπροστά στην κοινωνία και φυσικά ούτε η ΔΑ περιλαμβάνει όλους τους αριστερούς στις τάξεις της πόσο μάλλον οι ΟΠ τους οικολόγους στις δικές τους. 

Στην Ελλάδα πάντα υπάρχει ισχυρή αντίσταση στον συγκροτημένο διάλογο και έμφαση στην μικροκομματική οπτική - όταν φτάνουμε στο συγκεκριμένο "στρίβουμε δια του -εικονικού- αρραβώνος". 

Όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ πάντα με την ανανεωτική αριστερά: άφηνε να πλανιέται η εικόνα της πολιτικής εγγύτητας αλλά ποτέ δεν μπήκε σε συγκροτημένο διάλογο - απλά υπέκλεπτε με υποσχέσεις τις εντυπώσεις και ανθρώπους του χώρου. Πράγμα που ανάγκαζε συχνά πυκνά τον αείμνηστο Μ. Παπαγιαννάκη να υπενθυμίζει δημόσια ότι "και διεύθυνση και τηλέφωνο έχουμε".

Τα λέω όλα αυτά γιατί όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά διερευνά, τηλεφωνεί, συναντιέται. Αν φοβάται να βγει από την "ζώνη ιδεολογικής καθαρότητας" κλάφτα Χαρίλαε... γιατί κατά κει πάει το πράγμα αν συνεχίσουμε την θεωρία των "υγειονομικών ζωνών" που πρώτο εφηύρε το ΚΚΕ και κατέστρεψε την ενότητα του προοδευτικού λαϊκού κινήματος.

Ίδωμεν.