Προτεραιότητες και συμπεράσματα από την κρίση της πανδημίας

«Να θέσουμε νέες προτεραιότητες για να ξεφύγουμε από τον εφιάλτη χωρίς να ξαναζήσει η Ελλάδα νέα μνημόνια και νέα φτώχεια»

Πολιτική διαχείριση μιας κρίσης σε εξέλιξη

του Δημήτρη Παπαδημούλη

Η διεθνής κρίση πανδημίας που ζούμε ανέδειξε πολλά προβλήματα, αλλά διασαφήνισε και νέες προτεραιότητες, τις οποίες οφείλουμε να θέσουμε αν θέλουμε να ξεφύγουμε από τον εφιάλτη, χωρίς να αναγκαστεί να ξαναζήσει η Ελλάδα νέα μνημόνια και νέα φτώχεια. Μετά τον κορωνοϊό τίποτα δεν θα είναι το ίδιο με πριν. Ωστόσο, ο τρόπος που θα ερμηνεύσουμε αυτήν την κρίση έχει πολύ μεγάλη σημασία και αναδεικνύει θεμελιακά διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς την επίλυση των προβλημάτων που φέρνει η επιδημία και η επερχόμενη ύφεση. Τη στιγμή που γράφεται το κείμενο αυτό, υπάρχουν χώρες που επιμένουν να ανοίξουν οι αγορές, έστω κι αν θρηνούν θύματα από τον κορωνοϊό σε καθημερινή βάση.

Η σημασία της Δημόσιας Υγείας

Η Αριστερά πρέσβευε ανέκαθεν πως οι άνθρωποι είναι πάνω απ’ τα κέρδη, προτάσσοντας τη Δημόσια Υγεία ως υπέρτατο δημόσιο αγαθό για όλους ανεξαιρέτως, μια ουμανιστική σκοπιά που όλο και εξαπλώνεται διεθνώς στις μέρες μας. Οι σοβαρότατες επιπτώσεις της πανδημίας απέδειξαν σήμερα, ανεξάρτητα από ιδεολογικές διαφορές, τη σημασία ενός ισχυρού δημόσιου Συστήματος Υγείας. Κι αυτό γιατί, όπως αποδείχθηκε παγκοσμίως, μόνον ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας, χωρίς εισοδηματικούς αποκλεισμούς, μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά απέναντι στις επιδημίες που είναι απειλητικές για την υγεία. Το νεοφιλελεύθερο δόγμα ιδιωτείας και ιδιωτικοποίησης των πάντων, των ιδιωτικών συστημάτων υγείας και των υγειονομικών μονάδων, κατέρρευσε στην πράξη μέσα σε λίγες εβδομάδες. Πλέον μόνον φανατικοί ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού τολμούν να υπερασπίζονται δημόσια το σύστημα των ιδιωτικών κλινικών και να ζητούν την υποβάθμιση του δημόσιου τομέα υγείας.

Αναγκαίος ο οικολογικός μετασχηματισμός

Αποδείχθηκε επίσης το μεγάλο κόστος που έχει στη δημόσια υγεία η κλιματική αλλαγή. Η επιδείνωση του ανοσοποιητικού συστήματος του πλανήτη, δεν αποτελεί εφεύρημα κάποιων ακραίων, οικολόγων και φυσιολατρών, αλλά μια δυστοπική πραγματικότητα που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε άμεσα. Η διατήρηση των οικοτόπων και της βιοποικιλότητας είναι πολύ σημαντική για την ανάσχεση των επιδημιών. Λίγο πριν μπει το 2020, ξεκινήσαμε να συνειδητοποιούμε τις άμεσες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στις ζωές μας, με τις εκτεταμένες πυρκαγιές που έκαιγαν για βδομάδες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, από τον Αμαζόνιο έως την Αυστραλία και πρόσφατα έως και τα δάση του Τσέρνομπιλ. Η πανδημία του θανατηφόρου κορωνοϊού ήρθε να συμπληρώσει την εικόνα ενός πλανήτη που νοσεί σε συνθήκες κλιματικής κρίσης. Έφτασε έτσι η στιγμή, η καθοριστική σημασία του οικολογικού μετασχηματισμού της κοινωνίας, που για χρόνια αποτελούσε θέμα συζητήσεων προοδευτικών και διορατικών επιστημόνων και προοδευτικών κύκλων, να μεταβληθεί πλέον στο νέο αυτονόητο πρόταγμα κάθε ενημερωμένου, προοδευτικού πολίτη και, φυσικά, της Αριστεράς.

Παραγωγική ανασυγκρότηση

Η πρόσφατη επιδημία ανέδειξε την προβληματική διαχείριση στις οικονομίες των κρατών, που έχει να κάνει με τις συνέπειες της «μονοκαλλιέργειας». Η οικονομία μιας μικρής χώρας, όπως η Ελλάδα, πλήττεται ανεπανόρθωτα από αυτή την πρακτική της μονοκαλλιέργειας, η οποία αποδεικνύεται πολλαπλώς επιζήμια όχι μόνον στην αγροτική, αλλά και στη βιομηχανική παραγωγή. Η «μονοκαλλιέργεια» της τουριστικής «βαριάς βιομηχανίας» μας εν μέσω γενικής αποβιομηχανοποίησης είναι όχι μόνο επισφαλής μέθοδος οικονομικής συγκρότησης, αλλά μπορεί και να συμπαρασύρει στην πτώση της τα πάντα. Ο μεσογειακός Νότος πλήττεται από την επιδημία -και οι περισσότερες χώρες, μέχρι στιγμής, πολύ βαρύτερα από την χώρα μας. Ακόμη και αν υπάρξουν πολλοί που ίσως προτιμήσουν την Ελλάδα για διακοπές, ο τουρισμός μας θα δεχθεί αναμφιβόλως τεράστιο πλήγμα, όχι μόνο λόγω της γενικευμένης ύφεσης, αλλά και επειδή είναι εξαιρετικά πιθανόν πολλές χώρες, όπως οι ΗΠΑ, από τις οποίες δεχόμαστε ετησίως πολύ μεγάλο αριθμό επισκεπτών, να αναγκαστούν να παρατείνουν την καραντίνα τους. Μια ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση είναι επιτακτική σήμερα, στοχευμένη, επιπλέον, στο πλεονέκτημα της συντριπτικής κυριαρχίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Αυτές εξάλλου δίνουν δουλειά στον κόσμο και έσοδα στο κράτος, διατηρώντας ένα υψηλό επίπεδο τεχνικής και καινοτομίας, αλλά και μεγάλη προσαρμοστικότητα στην αγορά,. Δικτυωμένες μεταξύ τους ιστορικά και συμπληρωματικές ως προς την παραγωγή και τις υπηρεσίες, αποτελούν ήδη μια εναλλακτική πρόταση στην κρίση κι εύκολα επιβιώνουν εάν χρηματοδοτηθούν, αφού ήδη επιβίωσαν σε πολύ δυσμενέστερες συνθήκες και μάλιστα αυτοχρηματοδοτούμενες. Ο σκοπός μιας ισορροπημένης και ανθεκτικής οικονομίας εν μέσω της ύφεσης, που θα επακολουθήσει της πανδημίας, οφείλει να εξυπηρετηθεί με τη στήριξη της μικρής παραγωγής και όχι με την εξόντωσή της από παραρτήματα πολυεθνικών, με δανεικούς εργαζόμενους και υπαλληλοποιημένους τεχνίτες. Υλοποιώντας μια εσωτερική επανεπένδυση στο δίκτυο των μικρών επιχειρήσεων, η Ελλάδα θα έχει τη δυνατότητα να θωρακιστεί οικονομικά, έτσι ώστε αν για κάποιο λόγο ο τουρισμός ξαναγνωρίσει κρίση στο μέλλον, η χώρα να σταθεί όρθια.

Η Αριστερά να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει

Η κρίση της πανδημίας, μας δίδαξε και κάτι ακόμη: Ότι κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του τις κρίσεις –πόσο μάλλον μια κρίση τέτοιου πρωτοφανούς μεγέθους– χωρίς να διαθέτει ισχυρές συλλογικότητες και δίκτυα αλληλεγγύης. Και χωρίς δημοκρατική πληροφόρηση, απαλλαγμένη από τον «ιό των fake news». Τα ελληνικά ΜΜΕ, ελεγχόμενα στην πλειοψηφία τους από το νέο «κράτος της δεξιάς», δεν βοήθησαν επαρκώς τους πολίτες να έχουν έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρηση, αλλά μεροληπτική, υπέρ της κυβερνητικής πολιτικής. Σε ένα τέτοιο τοπίο, η Αριστερά οφείλει να μετασχηματισθεί σε ένα φορέα με διεξοδικές προτάσεις κι απαντήσεις για την επόμενη μέρα. Το οφείλει στον κόσμο που εκπροσωπεί και που την έχει αναδείξει είτε κυβέρνηση, είτε αξιωματική αντιπολίτευση για μια σχεδόν δεκαετία. Αλλά το οφείλει επίσης στον εαυτό της και την Ιστορία της.
Και οφείλει να δώσει τις δικές της απαντήσεις προοδευτικής διακυβέρνησης αναφορικά με την απο-παγκοσμιοποίηση, τον απειλητικό νέο προστατευτισμό για την εξαρτώμενη από εισαγωγές χώρα μας, για το πώς θα στηριχθούν τα δημόσια συστήματα Υγείας, Παιδείας, Ενέργειας.
Με προτάσεις για την επιδότηση της εργασίας, κι όχι μόνο της ανεργίας, την κλιματική αλλαγή και τις πυκνές κρίσεις της, για την ανάγκη διατήρησης της βιοποικιλότητας και την προστασία των οικοτόπων. Για τον απαραίτητο οικολογικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μας.
Χρειάζεται επίσης να αντιμετωπίσει την έλλειψη επαρκούς μηχανισμού επικοινωνίας κι ανεξάρτητης πληροφόρησης της κοινωνίας, πέραν της όποιας παρουσίας της στα social media. Η Αριστερά οφείλει σήμερα να ανασυγκροτηθεί άμεσα στις τοπικές κοινωνίες και στην αυτοδιοίκηση και να διευρύνει τις συλλογικότητες. Να κινητοποιήσει και να εμπνεύσει, κάνοντας παρεμβάσεις και από τα κάτω, ώστε να αντιστοιχηθούν οι προσπάθειές της με την αυξανόμενη αντιπολιτευτική διάθεση των πληττόμενων πολιτών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία έχει ήδη κάνει άνοιγμα στις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου και στοχεύει σε έναν ισότιμο και θεσμικό διάλογο κοινών δράσεων μαζί τους, τόσο στη βάση όσο και στην κορυφή. «Προοδευτική Συμμαχία» σημαίνει, εκτός των άλλων, σαφήνεια στους κοινούς σκοπούς, στον τύπο της Δημοκρατίας που επαγγέλλεται και στα μέσα που θα χρησιμοποιήσει για μια προοδευτική διακυβέρνηση.



*Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επικεφαλής της Ευρωομάδας ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

εφημ. Εποχή 3/5/20 http://epohi.gr/politikh-diaxeirish-mias-krishs-se-exelixh/

Απάνθρωπη ακροδεξιά πολιτική στην Υγεία

Σκοτώνουν την πρόληψη

της Ντάνι Βέργου*

Απάνθρωπες, πέρα από αντιεπιστημονικές, είναι οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες του ΕΟΠΥΥ για τις προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις στην πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Πετσοκόβουν την πρόληψη και μάλιστα για καρκίνους που θερίζουν τον πληθυσμό, όπως του μαστού, του προστάτη, των ωοθηκών, της μήτρας και του τραχήλου, του θυρεοειδούς, αλλά και εξετάσεις κρίσιμες για τη ζωή, όπως το τρίπλεξ καρδιάς, ακόμα και σε χειρουργημένους ασθενείς!

Με άξονα για ακόμη μια φορά τη μείωση του κόστους, αυτή τη φορά των διαγνωστικών εξετάσεων συνολικά στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, το υπουργείο Υγείας εκδίδει και εφαρμόζει με διαδικασίες fast track κατευθυντήριες οδηγίες που εισήγαγε από άλλα συστήματα υγείας, εκείνα της Βρετανίας, των ΗΠΑ και του Καναδά.

Οδηγίες που έχουν λάβει υπόψη τους ξένα δημογραφικά και πληθυσμιακά στοιχεία και νομικά πλαίσια. Δίχως επιστημονική τεκμηρίωση ή μεθοδολογία που να βασίζεται στα ελληνικά δημογραφικά και πληθυσμιακά στοιχεία, στην ποιότητα της περίθαλψης, στο νομικό πλαίσιο της χώρας μας, στοιχεία που θα μπορούσαν να διασφαλίσουν το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ), που λειτουργεί με τη συμβουλή των επιστημονικών εταιρειών οι οποίες έχουν την επιστημονική τεκμηρίωση, ενημερώνονται από τη διεθνή βιβλιογραφία, μελετούν τον πληθυσμό και κρίνουν τι του αρμόζει.

Ο ΕΟΠΥΥ, ακολουθώντας πιστά τις συστάσεις του υπουργείου για άμεση μείωση της δαπάνης μέσω έκδοσης οδηγιών, γκούγκλαρε την πάθηση και αντέγραψε από site βρετανικών και αμερικανικών επιστημονικών εταιρειών αλλά και του υπουργείου Υγείας του Καναδά, βγάζοντας άρον άρον τις οδηγίες, όπως φαίνεται καθαρά στο σχετικό ΦΕΚ, Αρ. Φύλλου 2243 της 18ης Αυγούστου 2014. Σύμβουλοί του στο έργο αυτό, «όλοι οι συνδικαλιστικοί φορείς» (!), όπως δήλωσε στην «Εφ.Συν.» το γραφείο του υπουργού Υγείας.

Μέχρι σήμερα ο γιατρός είχε την πλήρη ευθύνη για τον ασθενή. Αυτό σημαίνει ότι αποφάσιζε για τα πάντα και είχε και τη νομική ευθύνη. Οταν ο γιατρός υποχρεούται πλέον να ακολουθήσει τις εισαγόμενες οδηγίες του ΕΟΠΥΥ, ποιος θα έχει την ευθύνη για τον καρκίνο που δεν θα διαγνωστεί έγκαιρα ή για τις συνέπειες σε έναν καρδιολογικό ασθενή; Το βρετανικό και το αμερικανικό σύστημα υγείας ή ο ίδιος ο υπουργός;

«Υπολογίζουν στο υπουργείο ότι ένας καρκίνος θέλει τρία χρόνια για να εμφανιστεί. Οταν η σεξουαλική δραστηριότητα ξεκινά από την εφηβεία, τα 21 έτη για το πρώτο δικαιολογημένο τεστ Παπανικολάου (σ.σ. προληπτική δοκιμασία ελέγχου της υγείας του τραχήλου, που ανιχνεύει με επιτυχία κύτταρα ενδεικτικά καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ή κύτταρα που μπορεί μελλοντικά να εξελιχθούν σε καρκινικά κύτταρα) είναι πολύ αργά. Κι όταν χαθεί ένας καρκίνος, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;» λέει στην «Εφ.Συν.» ο Γεώργιος Φαρμακίδης, MD PhD, συντονιστής-διευθυντής της ΣT’ κλινικής του νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου» και καθηγητής του Πανεπιστημίου Stony Brook στη Νέα Υόρκη, υπογραμμίζοντας ότι ο εν λόγω προληπτικός έλεγχος πρέπει να αρχίζει έναν χρόνο μετά την πρώτη σεξουαλική επαφή.

«Το ΠΑΠ τεστ δεν θα γίνεται για όλες τις ηλικίες και κάθε χρόνο, το ίδιο και για τον προστάτη και τον μαστό. Επομένως, κόβονται οι προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις για τους πιο συχνούς καρκίνους. Οταν εφαρμόζεται μια τέτοια πολιτική, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα αυξηθούν οι καρκίνοι», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Ηλίας Σιώρας, καρδιολόγος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων «Ευαγγελισμού», και διερωτάται: «Τι να το κάνεις να εξαγγέλλουν ότι ανοίγουν αίθουσες χειρουργείων όταν κόβουν την πρόληψη;»

Για το τρίπλεξ καρδιάς (υπερηχογράφημα) σε χειρουργημένους ασθενείς, το οποίο οι οδηγίες ορίζουν να γίνεται για πάνω από μία πενταετία μετά την επέμβαση μπαϊπάς, ο Ηλίας Σιώρας εξηγεί ότι οφείλει να εξετάσει τον ασθενή ένα ...

Η τρίτη επέτειος της πυρηνικής καταστροφής στην Φουκουσίμα (11 Μαρτίου 2011) έφτασε κιόλας - η μόλυνση όμως δεν θα φύγει ποτέ

Επειδή για μερικούς, και στα σεισμογενή Βαλκάνια και την Τουρκία, αυτή η συζήτηση όχι μόνο δεν τελειώνει αλλά κάθε τόσο ετοιμάζονται να κατασκευάσουν νέους πυρηνικούς σταθμούς. Τόση κι άλλη τόση είναι η ανοησία και η απληστία των πολιτικών ελίτ... (ΑΣ)

"Είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι, αν οι υγειονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες όλων των πυρηνικών δραστηριοτήτων ήταν γνωστές στο κοινό, η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια θα τελείωνε αύριο. Στην πραγματικότητα, το κοινό θα την απέκλειε πιθανότατα αμέσως ως ενεργειακή επιλογή." 

Εικόνα της διασποράς της μόλυνσης από την αμερικανκή National Oceanic and Atmospheric Administration

"Κανείς δεν πέθανε, κανενός η υγεία δεν καταστράφηκε" - το μεγάλο ψέμα της Φουκουσίμα

Η πυρηνική βιομηχανία και οι μαζορέτες της στα μέσα ενημέρωσης έχουν ενεργοποιήσει μια χορωδία παραπληροφόρησης πάνω στο ζήτημα της Φουκουσίμα, γράφει ο Karl Grossman. Αλλά οι προσπάθειές τους να καταστείλουν την αλήθεια είναι τελικά καταδικασμένες σε αποτυχία.

Fukushima graffiti. Photo: Abode of Chaos via Flickr.com.

του Karl Grossman* από τον the ecologist, 8 Μαρ 2014

Ενώ φτάνουμε στην τρίτη επέτειο από την πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα Daiichi την επόμενη εβδομάδα, η  επιχείρηση Το Μεγάλο Ψέμα σχετικά με την καταστροφή συνεχίζεται - μια καταστολή των πληροφοριών, μια απόπειρα ανειλικρίνειας ιστορικών διαστάσεων.

Περιλαμβάνει διεθνείς φορείς, ιδίως του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, εθνικά κυβερνητικά όργανα - με επικεφαλής στην Ιαπωνία και τον νυν πρωθυπουργό της, την ισχυρή πυρηνική βιομηχανία και ένα παγκόσμιο «πυρηνικό χωριό» επιστημόνων και άλλων με έννομο συμφέρον στην ατομική ενέργεια.

Η εξαπάτηση ήταν αναπόσπαστα δεμένη με την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας από την αρχή. Πράγματι, άνοιξα το πρώτο μου βιβλίο για την πυρηνική τεχνολογία, με τίτλο: "Τι δεν υποτίθεται ότι ξέρετε για την πυρηνική ενέργεια", με το εξώφυλλο να γράφει:

"Δεν έχετε ενημερωθεί για την πυρηνική ενέργεια. Δεν σας έχουν πει. Και αυτό έχει γίνει επί σκοπώ. Το να κρατηθεί το κοινό στο σκοτάδι κρίθηκε αναγκαίο από τους υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας για να επιτύχουν τον σκοπό τους."

"Εκείνοι στην κυβέρνηση, στην επιστήμη και στον ιδιωτικό τομέα που είχαν πιέσει για την πυρηνική ενέργεια, είχαν συνειδητοποιήσει ότι αν οι άνθρωποι γνώριζαν τα γεγονότα, αν γνώριζαν τις συνέπειες της πυρηνικής ενέργειας, δεν θα την αποδεχόντουσαν."

Πυρηνική άρνηση

Δημοσιευμένο το 1980, το βιβλίο αυτό με οδήγησε στο να κάνω πολλές παρουσιάσεις για την πυρηνική ενέργεια στις οποίες έχω ακούσει πολλές φορές το σχόλιο ότι μόνο όταν συμβούν καταστροφικά πυρηνικά ατυχήματα οι άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν πλήρως την ημερομηνία λήξης της ατομικής ενέργειας.

Λοιπόν, μαζικά πυρηνικά ατυχήματα έχουν συμβεί - η καταστροφή του Τσέρνομπιλ το 1986 και η καταστροφή στη Φουκουσίμα, που άρχισε στις 11 του Μάρτη του 2011 και βρίσκεται σε εξέλιξη με μεγάλες ποσότητες ραδιενεργών δηλητηρίων να συνεχίζουν να απορρίπτονται στο περιβάλλον.

Εν τω μεταξύ, η στάση όσων προωθούν τα πυρηνικά είναι η άρνηση - επιμένοντας ότι οι επιπτώσεις από την καταστροφή στη Φουκουσίμα είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες. Ένα τεράστιο πυρηνικό ατύχημα έχει συμβεί και εκείνοι θέλουν να πιστεύουν ότι δεν έχει.

«Η Φουκουσίμα είναι μια μυστηριώδης επανάληψη της άρνησης και της διαμάχης που ξεκίνησε με τους ατομικούς βομβαρδισμούς της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι» , έγραψε ο Ομότιμος Καθηγητής του Yale University, Charles Perrow, στο Δελτίο των Ατομικών Επιστημόνων πέρυσι.

"Αυτή είναι η ίδια η πυρηνική άρνηση που επίσης υποδέχθηκε τις δοκιμές της ατομικής βόμβας, τις καταστροφές των εγκαταστάσεων πλουτωνίου στο Windscale στη βόρεια Αγγλία και στο Chelyabinsk στα Ουράλια Όρη, και τα ατυχήματα του πυρηνικού σταθμού στο Three Mile Island στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Τσερνομπίλ σε αυτό που είναι τώρα η Ουκρανία . "


Πολλαπλές καταρρεύσεις στον πυρήνα

Η διαφορά με την Φουκουσίμα είναι στην κλίμακα της καταστροφής. Στην Φουκουσίμα ήταν πολλαπλές οι καταρρεύσεις στο χώρο των έξι πυρηνικών αντιδραστήρων. Υπήρξε συνεχιζόμενη ρύπανση σε ένα μεγάλο μέρος της Ιαπωνίας, με την ραδιενέργεια να πηγαίνει στον αέρα, που μεταφέρεται από τους ανέμους και να σκορπίζεται σε όλο τον κόσμο.

Και γιγαντιαία ποσά ραδιενέργειας έχουν εισέλθει στον Ειρηνικό Ωκεανό - κινείται με τα ρεύματα και μεταφέρεται από τη θαλάσσια ζωή που καταπίνει τις πυρηνικές τοξίνες.

Αυτός που καθοδηγεί την συγκάλυψη για την Φουκουσίμα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας, που σχηματίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1957 με την αποστολή να «επιδιώκει να επιταχύνει και να διευρύνει τη συμβολή της ατομικής ενέργειας στην ειρήνη, την υγεία και την ευημερία σε ολόκληρο τον κόσμο."

Για τις συνέπειες της καταστροφής στη Φουκουσίμα, Η αναφορά της ΔΟΑΕ το 2011 : "Μέχρι σήμερα δεν έχουν αναφερθεί επιπτώσεις στην υγεία σε κανένα πρόσωπο, ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε ακτινοβολίες από το ατύχημα". 

 Τώρα εν έτει 2014, εμμένει στην εν λόγω αναφορά, παρά τις αυξανόμενες αποδείξεις για το αντίθετο.

Απεικόνιση διασποράς από την Météo France

Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας - υποτελής του ΔΟΑΕ

Σε συνεργασία με τον ΔΟΑΕ βρίσκεται ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ). Ο ΠΟΥ δεσμεύτηκε για θέματα ραδιενέργειας και την πυρηνική ενέργεια νωρίς από τον ΔΟΑΕ. Το 1959, ο ΔΟΑΕ και ο ΠΟΥ, που ιδρύθηκε επίσης από τον ΟΗΕ, ήρθαν σε συμφωνία - που συνεχίζει μέχρι και σήμερα - που προβλέπει ότι ο ΔΟAE και ο ΠΟΥ " ενεργούν σε στενή συνεργασία μεταξύ τους . » και

"Κάθε φορά που η μια οργάνωση προτείνει την έναρξη ενός προγράμματος ή δραστηριότητας για ένα θέμα στο οποίο η άλλη οργάνωση έχει ή μπορεί να έχει ουσιαστικό συμφέρον, το πρώτο μέρος θα διαβουλεύεται με το άλλο, με σκοπό την προσαρμογή του θέματος με αμοιβαία συμφωνία."

Η Alison Katz, η οποία για 18 χρόνια εργάστηκε για την ΠΟΥ, δήλωσε στο podcast, της Libbe Halevy "Η Καυτή Καρέκλα των Πυρηνικών" πέρυσι ότι η συμφωνία ΔΟΑΕ-ΠΟΥ σημαίνει ότι:

«Ο ΠΟΥ δεν μπορεί να αναλάβει οποιαδήποτε έρευνα, δεν μπορεί να δώσει πληροφορίες, δεν μπορεί να έρθει σε βοήθεια του τυχόν πληθυσμού, χωρίς την προηγούμενη έγκριση του ΔΟΑΕ ... Ο ΠΟΥ, στην πράξη, στην πραγματικότητα, είναι υποταγμένη στον ΔΟΑΕ στο πλαίσιο της οικογένειας των Ηνωμένων Εθνών."

Όσον αφορά τα πυρηνικά θέματα »υπήρξε ένα πολύ υψηλό επίπεδο, θεσμικής και διεθνούς συγκάλυψης που περιλαμβάνει τις κυβερνήσεις, τις εθνικές αρχές, αλλά, δυστυχώς, και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας", δήλωσε ο Katz - μιλώντας για το πρόγραμμα με τίτλο, « Η Ανίερη Συμμαχία και τα ψεύδη των ΠΟΥ / ΔΟΑΕ για τα Διεθνή Στατιστικά Υγείας για τα Πυρηνικά ».

Απαιτούν την ανεξαρτησία της ΠΟΥ

Ο Katz είναι τώρα σε μια οργάνωση που ονομάζεται "Ανεξάρτητος ΠΟΥ" που εργάζεται για«την πλήρη ανεξαρτησία του ΠΟΥ από το πυρηνικό λόμπι και ιδίως από το φερέφωνό του, που είναι ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας."

"Απαιτούμε ανεξαρτησία, έτσι ώστε ο ΠΟΥ να μπορεί να εκπληρώσει την συνταγματική επιταγή του στην περιοχή της ακτινοβολίας και της υγείας» , εξηγεί ο Katz.
«Είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι, αν οι υγειονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες όλων των πυρηνικών δραστηριοτήτων ήταν γνωστές στο κοινό, η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια θα τελείωνε αύριο. Στην πραγματικότητα, το κοινό ...

Για Το Δημόσιο Σύστημα Υγείας: Μια πρόταση για τον εκ βάθρων ανασχεδιασμό και τη ριζική του ανασυγκρότηση-αναδιοργάνωση

του Παναγιώτη Κουτσοπίνη*

…Το Δημόσιο Σύστημα Υγείας απέτυχε να προστατεύσει, να νοσηλεύσει και να θεραπεύσει τους πολίτες ως έπρεπε, επειδή ακριβώς δεν λειτούργησε ως δημόσιος χώρος, αλλά πρωτίστως και δυστυχώς ως χώρος εξασφάλισης των συμφερόντων μιας σημαντικής μερίδας των εργαζομένων σ’ αυτόν. Στην Ελλάδα απέτυχε το συγκεκριμένο Δημόσιο Σύστημα Υγείας, όπως δομήθηκε και λειτούργησε τα τελευταία 30 χρόνια…

Συνέντευξη του Ηλία Μόσιαλου, προέδρου της «επιτροπή Σοφών» για την Υγεία, στον Δημήτρη Καραγιώργο, για την εφημερίδα  Έθνος.(από αναδημοσίευση Πολιτική Επιθεώρηση 10/2/11)

Είναι βέβαιο ότι οι δαπάνες για την Υγεία στην χώρα, ανά κεφαλή, είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη ενώ το επίπεδο ποιότητας των υπηρεσιών είναι από τα χαμηλότερα.

Μια σύγχρονη αδέσμευτη και προοδευτική πολιτική ελίτ πρέπει να επιδιώκει και διεκδικεί τον εκ βάθρων ανασχεδιασμό και τη ριζική ανασυγκρότηση-αναδιοργάνωση του Δημοσίου Συστήματος Υγείας της χώρας με έμφαση στη μέτρηση της ποιότητας και αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών.

Βασική και απαράβατη αρχή του Δημοσίου Συστήματος Υγείας, την οποία πρέπει να  επιδιώκει η πολιτική ηγεσία, οφείλει να είναι η ίση και ανεμπόδιστη πρόσβαση για όλους τους κατοίκους της χώρας, με γνώμονα την κοινωνική ισότητα και σύμφωνα με τις συνταγματικές, ευρωπαϊκές και διεθνείς επιταγές οι οποίες δεσμεύουν την χώρα.

Η γεωγραφική κατανομή όλων των μονάδων υγείας πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να είναι εύκολη και προσιτή η πρόσβαση στους πολίτες-χρήστες.

Σχεδιασμός και Χρηματοδότηση

Ο ανασχεδιασμός και η ανακατανομή των πόρων για την Υγεία, σύμφωνα με την πληθυσμιακή κατανομή των κατοίκων, σε επίπεδο διοικητικής περιφέρειας (Καλλικράτης) αποτελεί κυρίαρχη αναγκαιότητα για την δημιουργία ενός σύγχρονου και δημοκρατικού Δημοσίου Συστήματος Υγείας στην υπηρεσία του πολίτη.