Εδώ και 7 χρόνια, από τη στιγμή που ξεκίνησε η βουτιά στην κρίση το 2010, άρχισα να ασχολούμαι ενεργά με τα κοινά. Αυτό που με ώθησε ήταν ένα μεγάλο "Γιατί": γιατί οι ιδέες μας δε γίνονται προϊόντα.
Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να σχεδιάσει κάποιος ένα νέο προϊόν, να το βάλει στην πιλοτική παράγωγη και να αρχίσει την προώθηση και τις πωλήσεις του. Από την άλλη, ξέρω πόσο πλούσια είναι η χώρα μας από όλων των ειδών τις τεχνολογίες έρευνας, ανάπτυξης και παραγωγής. Τόσα μυαλά, τόσες ιδέες, νέοι αλλά και μεγαλύτεροι επιστήμονες, μάστορες, άνθρωποι που σμιλεύουν το μέταλλο, που σχεδιάζουν δορυφόρους, που μπορούν να κάνουν …σχεδόν τα πάντα! Όμως κάτι συμβαίνει, συνέβαινε ακόμη και πριν την κρίση, και με κάποιο «μαγικό» τρόπο το προϊόν δε φτάνει στην παραγωγή.
Ενώ τα έχουμε όλα και προσπαθούν άνθρωποι με μεράκι και γνώσεις, κάτι συμβαίνει και δε βρίσκουμε τους ανθρώπους, τα εργαλεία, τον τρόπο να υλοποιήσουμε τις ιδέες μας. Δε θέλω να μπω στα πολιτικά, περί φορολογίας κλπ – αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Το μεγάλο «Γιατί» που με τρώει και με έτρωγε, ακόμη και πριν την κρίση, ήταν γιατί το πρωτότυπο, τις περισσότερες φορές, παραμένει πρωτότυπο και δε γίνεται προϊόν.
Ψάχνοντας, κατέληξα σε μια σειρά από λόγους. Φυσικά, πρώτα διαπίστωσα τα θεσμικά προβλήματα που μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει. Αλλά, όπως προείπα, δε θέλω να μπω στη συζήτηση αυτή διότι, χωρίς να μειώνω τη σημασία των θεσμικών προβλημάτων, πιστεύω πως η αιτία είναι όλα τα υπόλοιπα προβλήματα που συνιστούν το 80% (αν μπορούμε να το εκφράσουμε αριθμητικά) του συνολικού ζητήματος. Και σχεδόν το 60% του συνόλου είναι η αδυναμία ανεύρεσης ανθρώπων, υποδομών και χρημάτων που θα βοηθήσουν κάποιον στο να υλοποιήσει την ιδέα του μέχρι το σημείο που θα ξεκινήσει την παραγωγή. Και τα υπόλοιπα επιμέρους προβλήματα, κατά τη γνώμη μου, έχουν να κάνουν με τις πωλήσεις, την εξωστρέφεια, την στρατηγική και το μάρκετινγκ και συναπαρτίζουν το υπόλοιπο 20%. Άρα, συμπερασματικά, τα εμπόδια είναι: κράτος 20%, αδυναμία πρόσβασης σε πόρους 60%, έλλειψη επιχειρηματικής παιδείας και μη τεχνολογικής τεχνογνωσίας 20%.
Θα μου πείτε, λίγο το ένα, λίγο το άλλο, όλα είναι σημαντικά, πως ξεκινά κανείς την επίλυση; Η απάντηση για μένα είναι απλή: ως μηχανικός, έχω μάθει να αναλύω το πρόβλημα, να το σπάω σε κομμάτια και να το λύνω σε βήματα. Πρώτα αναλύω, μετά τα βάζω σε σειρά και πάντα ξεκινώ από αυτό που θα έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στο αποτέλεσμα (impact).
Το πρόβλημα, λοιπόν, που θα ξεκινήσουμε να προσεγγίζουμε με αφορμή αυτό το άρθρο είναι το πώς θα καταφέρουμε να φτιάξουμε ένα μηχανισμό που θα είναι σε θέση να ανακαλύψει ανά την επικράτεια, να αναδείξει και να κάνει προσβάσιμες στην ευρύτερη καινοτομική επιχειρηματικότητα τις παραγωγικές δυνατότητες και υποδομές των Ελλήνων υποκατασκευαστών, των Δημόσιων και Ιδιωτικών ερευνητικών εργαστηρίων, των μηχανουργείων, των ειδικών και των διαφόρων μικρών βιοτεχνιών που παρέχουν υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας στην παραγωγή και τη διάθεση προϊόντων.
Ακούγεται τεράστιο, ε; Ναι είμαι λίγο …τρελός. Αλλά όπως είπε κάποιος μεγάλος, αν δεν είναι αρκετά τρελό αυτό που θα κάνετε, μην μπείτε στον κόπο. Δεν είναι όμως δύσκολο, αρκεί να το δουλέψουμε μεθοδικά.
Πάμε, λοιπόν, να δούμε με την σειρά τι απαρτίζει ένα προϊόν για να καταλάβετε καλύτερα τι λέω. Ως παράδειγμα, πιάνω ένα μέρος των προϊόντων μου, που παράγονται εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα, και παίρνω ένα συγκεκριμένο κομμάτι από αυτό, ένα «απάρτιο» (από το part) όπως λέμε στην γλώσσα μας: είναι ένα ολοκληρωμένο κομμάτι που μπαίνει μέσα στα ThunderPack και στα ServerPacks και δεν είναι άλλο από ένα φατνίο (Canister) για 8 σκληρούς δίσκους και SSDs, 2,5” SATA και SAS 12Gbit. Στην πρώτη φωτογραφία βλέπετε το canister με τους δίσκους, μαζί με το μπροστινό καπάκι του.
Ένα από τα φατνία (canisters) του Τhunderpack
Για να παραχθεί αυτό το πραγματάκι που βλέπετε, δουλεύουν οι ακόλουθες επιχειρήσεις – υποκατασκευαστές, με δικά μας σχέδια:
O "καλουπατζής" για να φτιαχτεί το καλούπι όπου με διέλαση (extrusion) θα βγει το προφίλ αλουμινίου που βλέπετε.
Η Βιοχάλκο που παράγει το αλουμίνιο.
Το χυτήριο που βγάζει το 3-μέτρο προφίλ από το καλούπι.
Το μηχανουργείο που κόβει το 3-μέτρο προφίλ σε κομμάτια των 145 χιλιοστών και κατεργάζεται το κομμάτι, ώστε να έχει όλα τα σπειρώματα και τις οπές που χρειάζονται για τον αερισμό του και την λειτουργία.
Η βιοτεχνία ανοδίωσης που το βάφει μαύρο.
Η βιοτεχνία που παράγει από φύλλα αλουμινίου το "ταψάκι" (tray) που "πατάει" ο κάθε μεμονωμένος δίσκος.
Το ειδικό βαφείο που κάνει την επεξεργασία alodine στο ταψάκι.
Η βιοτεχνία που παράγει το τυπωμένο κύκλωμα της πλακέτας που βλέπετε στο πίσω μέρος.
Το εργαστήριο που αναλαμβάνει τη ρομποτική τοποθέτηση των εξαρτημάτων στην πλακέτα.
Η βιοτεχνία που συναρμολογεί το κομμάτι και την καλωδίωσή του.
Η βιοτεχνία που παράγει τα μονωτικά (foams) της στεγάνωσης.
Η βιοτεχνία που κόβει με CNC Router και κοπτικό όλα τα αντικραδασμικά μονωτικά και λάστιχα.
Το εργαστήριο που μας βοήθησε στη μέτρηση της αντοχής του κομματιού σε δονήσεις και χτυπήματα.
Τέλος, η μικρή βιοτεχνία που φτιάχνει τα ειδικά αυτοκόλλητα που χρησιμοποιούμε παντού στις συσκευές μας.
Τα ολοκληρωμένα κυκλώματα των φατνίων του Thunderpack
Μετρήστε θέσεις εργασίας που δημιουργεί ένα τέτοιο εξάρτημα (ένα από τα πολλά και διαφορετικά που ενσωματώνει το τελικό προϊόν) και τώρα φανταστείτε που μπορείτε να βρείτε όλους αυτούς τους παραγωγούς, αν δεν έχετε χρόνια εμπειρίας στην αγορά, και μάλιστα τέτοιους που να είναι αξιόπιστοι στο αποτέλεσμα της εργασίας και χρονικά συνεπείς.
Το τελικό προϊόν Thunderpack (η «βαλίτσα» δεξιά κάτω) σε πλήρη ανάπτυξη, μαζί με τα περιφερειακά του.
Θα σας πω ότι, ακόμη και για μένα, με 30 χρόνια έρευνας και ανάπτυξης προϊόντων, μου ήταν απίστευτα δύσκολο να …ξετρυπώσω όλους αυτούς τους συντελεστές, χωρίς τους οποίους το προϊόν μου θα έπρεπε να μείνει στα σχέδια ή να παραχθεί στο εξωτερικό. Και πρέπει να σας πως ότι, παρά τα 30 χρόνια μου μέσα σ’ αυτές τις δουλειές, ακόμη εκπλήσσομαι όταν π.χ. πάω σε ένα ισόγειο πίσω από τα Δικαστήρια της Ευελπίδων και είναι ο Νικόλας, ένας απίστευτος μηχανολόγος μηχανικός, με τελευταίας τεχνολογίας κοπτικό laser που κάνει τα πάντα, ή όταν πάω στον μαστρο-Τάσο, σε ένα οικόπεδο στου Ρέντη, και είναι εκεί με τα παιδιά του και 5 εργαλειομηχανές CNC τελευταίας τεχνολογίας που κάνουν τέχνη πάνω σε μέταλλο. Και ακόμη με συγκινεί η χαρά των μηχανικών που συμβάλλουν στο να φτιάχνονται νέα προϊόντα, όπως των παιδιών της ΕΑΒ όταν δοκιμάζαμε τα μηχανήματα μας στον ανηχοϊκό θάλαμο και στην πλατφόρμα κραδασμών.
Αυτό που θέλω να κάνουμε, λοιπόν, και η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας το έχει αγκαλιάσει, είναι μια ηλεκτρονική πλατφόρμα που θα έχει ανεβασμένους όλους αυτούς τους μικρούς μάγους της Ελληνικής παράγωγης, ερευνάς και ανάπτυξης. Και το πρώτο που χρειάζεται είναι ένας μηχανισμός που θα τους ανακαλύπτει, θα καταγράφει τις δυνατότητές τους και θα στήνει την τιμολογιακή πολιτική τους για την πλατφόρμα, ώστε να είναι εύκολα κατανοητή η διαδικασία που κάποιος πρέπει να ακολουθήσει για να συνεργαστεί μαζί τους. Εδώ θα πρέπει να βοηθήσουν και "στρατολόγοι" (scouters και recruiters), δηλαδή ειδικοί σύμβουλοι επιχειρήσεων που, με μια λογική αμοιβή κι ένα πολύ μικρό ποσοστό επί των πωλήσεων, θα "ξετρυπώνουν", όπως είπα παραπάνω, τους μάγους και θα τους βγάζουν στον "αφρό". Ελπίζω το αρχικό κόστος για αυτή την δουλειά να μπορέσει να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ, όμως η συνέχεια μπορεί να είναι κάλλιστα αυτοχρηματοδοτούμενη.
Το επόμενο βήμα θα είναι τα λεγόμενα κουπόνια καινοτομίας (vouchers): με μια απλή και έξυπνη διαδικασία, ακόμα και άτυπες (δηλαδή, χωρίς έναρξη επιχείρησης) ομάδες νέων startuppers θα παίρνουν ένα πόσο σε πίστωση στην παραπάνω πλατφόρμα και θα μπορούν να προμηθευτούν ό,τι πιστεύουν ότι τους χρειάζεται για να υλοποιήσουν την ιδέα τους. Στην πλατφόρμα, εκτός από πρόσβαση σε εργαστήρια, θα μπορεί κάποιος π.χ. να αγοράσει χρόνο σε μια θερμοκοιτίδα, ή υπηρεσίες κατοχύρωσης πατέντων, ή πρόσβαση σε πανεπιστημιακές υποδομές όπως π.χ. στην αεροσήραγγα του Μετσοβίου κλπ.
Η διαδικασία των vouchers με πιστοποιημένους παρόχους υπηρεσιών καινοτομίας είναι κάτι που θα κάνει την όλη χρηματοδότηση της φάσης εκκίνησης μιας επιχείρησης και κατασκευής πρωτοτύπου ένα δημιουργικό παιχνίδι για όλους. Φυσικά, πρόσβαση θα έχουν και υφιστάμενες επιχειρήσεις ή όσοι θέλουν να αγοράσουν με δικά τους χρήματα απευθείας υπηρεσίες από τους παρόχους.
Τέλος, στην πλατφόρμα όλοι θα αξιολογούν και θα αξιολογούνται: οι πελάτες τους παρόχους και το αντίστροφο, και φυσικά όλοι τους συμβούλους και το αντίστροφο.
* Η εκδήλωση - συζήτηση αυτή, είναι η 2η που διοργανώνει το ΙΝΕΠΑ για την Ελληνική Βιομηχανία μετά από εκείνη που πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαρτίου 2017 επίσης στο αμφιθέατρο του ΤΕΕ, για την Ιστορία της Ελληνικής Βιομηχανίας, με ομιλητές
την ιστορικό Χριστίνα Αγριαντώνη και
τον οικονομολόγο Κώστα Μελά
Είχαν ακολουθήσει τότεπαρεμβάσεις από τους εξής:
Στρατής Ζαφείρης, Γενικός Γραμματέας Βιομηχανίας.
Ανδριανός Μιχάλαρος, Πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά.
Λάζαρος Δραγογιάννης, Πρόεδρος Πανελληνίου Συνδέσμου Βιοτεχνιών και Βιομηχανιών Πλεκτού Ενδύματος
Την εκδήλωση είχε συντονίσει ο Βαγγέλης Πισσίας - Δρ. Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Γενικός Γραμματέας του ΙΝ.Ε.Π.Α.
Τα βίντεο με τις ομιλίες και παρεμβάσεις της 1ης εκδήλωσης μπορείτε να τα παρακολουθήσετε εδώ στην ιστοσελίδα του ΙΝΕΠΑ.
** Σκοπός του ΙΝΕΠΑ - και της ιστοσελίδας του endogenis.blogspot.gr - είναι να συγκεντρώσει τον προβληματισμό και τις προτάσεις για τη χάραξη μιας νέας εθνικής παραγωγικής στρατηγικής.
Γιατί: Έχουμε οδηγηθεί σε έναν πλήρη εκτροχιασμό από την προαιώνια βασική επιβιωτική μας αρχή: "παράγω, κερδίζω με τον μόχθο μου, και δεν ξοδεύω περισσότερα από όσα βγάζω", οπότε, ακόμη και αν ξαφνικά "βρέξει χρήματα", δεν θα επωφεληθούν παρά οι παρασιτικοί τομείς της ελληνικής οικονομίας.
Η συμμετοχή μας στην παραγωγική πραγματικότητα του τόπου, μας διδάσκει πως η ελληνική κρίση δεν θα ξεπεραστεί, εάν η χώρα δεν ξαναβρεί τη παραγωγική της δύναμη, την αυτοεκτίμηση της, την δημιουργική ψυχή - στυλοβάτη της παραγωγικής της υπόστασης, αν δηλαδή δεν ανασυστήσει με νέα ήθη και νοοτροπίες, την ιδιαίτερη επιστημονική, τεχνολογική και προπαντός τεχνική ενδογενή της βάση, τον ελάχιστο αναγκαίο όρο για να υπερβεί τα αδιέξοδα και να ανακτήσει την εθνική της ανεξαρτησία¹.
"Δεν θα χαράξουμε όμως τέτοια στρατηγική χωρίς βαθιά συνείδηση, με γνώμονα πάντοτε τους καιρούς που ζούμε:
Πρώτον, του τι μας συμβαίνει, του βαθύτερου δηλαδή χαρακτήρα της χρεοκοπίας της Μεταπολίτευσης και τις επιπτώσεις της στην ελλαδική μας υπόσταση και στη συνολική συνακόλουθα μοίρα του Ελληνισμού.
Δεύτερον, του γιατί μας συμβαίνει, του πώς δηλαδή οι "χρυσοφόρες" δεκαετίες της μεταπολιτευτικής… χαύνωσης {των πολλών ευρωπαϊκών "πακέτων", της "Αλλαγής", του "εκσυγχρονισμού" και "της ισχυρής Ελλάδας"} μας οδήγησαν, ...στη μετανεωτερική υποτέλειά μας εντός της …Ευρωπαϊκής Ένωσης (με καλλιεργούμενη ψευδαίσθηση ισοτιμίας και ανεξαρτησίας στο πλαίσιό της!).
Τρίτον, τέλος, του πώς θα βγούμε από τα πνιγηρά αδιέξοδά μας και θα μπούμε στη δύσκολη τροχιά της εθνικής μας αξιοπρέπειας, με πλήρη επίγνωση των απαιτούμενων σε βάθος χρόνου μεγάλων θυσιών από τον (καλά ενημερωμένο!) λαό μας."²
Αγαπητοί φίλοι,το Ινστιτούτο Ενδογενούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης -ΙΝ.Ε.Π.Α. σας καλεί στην σημαντική και επίκαιρη εκδήλωση - συζήτηση για την την Ελληνική Βιομηχανία και το μέλλον αυτού του τόπου. Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017, ώρα 19:00 Αμφιθέατρο ΤΕΕ, Νίκης 4, Σύνταγμα Ομιλητές:Χριστίνα Αγριαντώνη, Ιστορικός Ομότιμη καθ. Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.Κώστας Μελάς, Οικονομολόγος καθ. Διεθνών Οικονομικών, Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Δελτίο τύπου εκδήλωσης ΙΝΕΠΑ για την Ελληνική Βιομηχανία
Το ΙΝΕΠΑ, Ινστιτούτο για την Ενδογενή Παραγωγική Ανασυγκρότηση, κλείνει έναν περίπου χρόνο λειτουργίας. Ιδρύθηκε με πρωτοβουλία ανθρώπων της οικονομικής επιστήμης, της τεχνικής και της παραγωγής με στόχο την ανάδειξη και ανάπτυξη των υπαρκτών, ωστόσο υποτιμημένων, δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας.
Το ΙΝ.Ε.Π.Α. με οικονομικό-κοινωνικό πρότυπο την ενδογενή ανάπτυξη, επιθυμεί να συμβάλει στην δημιουργία ενός Εθνικού Στρατηγικού Παραγωγικού Οράματος.
Στα πλαίσια της δραστηριότητας του το ΙΝΕΠΑ διοργανώνει εκδήλωση σε δύο μέρη, για την Ιστορία της Ελληνικής Βιομηχανίας.
Το πρώτο μέρος αυτής της συζήτησης με την ιστορικό Χριστίνα Αγριαντώνη και τον οικονομολόγο Κώστα Μελά, καλύπτει τις απαρχές της, στα τέλη του 19ου αιώνα, έως και την περίοδο ανέλιξής της στον μεσοπόλεμο.
Το δεύτερο μέρος θα διεξαχθεί τον Μάϊο μήνα και θα καλύψει από την πρώτη περίοδο, της μεταπολεμικής ανάκαμψης έως την περίοδο της στασιμότητας και της παρακμής.
Η σημερινή παραγωγικη καχεξία αναδύει βασανιστικά ερωτήματα που επιζητούν απαντήσεις:
είχε η όχι στ' αλήθεια παραγωγικη υπόσταση αυτή η χώρα; πότε και πως;
ποιες ιστορικές συγκυρίες την σημάδεψαν;
πως αλληλοεπηρεάστηκε με το αξιακό σύστημα της ελληνικής κοινωνίας;
ποια τα ειδοποιά χαρακτηριστικά της τεχνικής της παράδοσης;
πως, που και γιατί χάθηκε στις μέρες μας;
Σκοπός της συζήτησης είναι η κατανόηση της ταυτότητας του ελληνικού βιομηχανικού εγχειρήματος. Ευχή η εξαγωγή συμπερασμάτων που θα συνεισφέρουν στην συγκρότηση προτάσεων για το παρόν και το μέλλον της παραγωγικής βάσης της χώρας μας συνεισφέροντας στην αναζήτηση ενός προτύπου ενδογενούς ανάπτυξης για την χάραξη μιας εθνικής παραγωγικής στρατηγικής.
σχόλιο του Θοδωρή Σκαμάγκου
Όλα τα βέλη της φαρέτρας μας πρέπει να στοχεύσουν στην ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.
Αν αποτύχουμε, η πατρίδα απλά θα "γεννάει" υπαλλήλους των 400 ευρώ, ο πληθυσμός θα "λατινοποιηθεί" και θα εξαφανιστεί η ήδη ασθμαίνουσα μεσαία τάξη. Και μια κοινωνία χωρίς μεσαία τάξη είναι καταδικασμένη στην εξαφάνιση.
Η φυγή του ανθού της νεολαίας μας είναι ένα πρώτο πολύ δυνατό χαστούκι στις γενιές που αδιαφόρησαν για την εθνική παραγωγή επιλέγοντας τις "φούσκες" του φτηνού δανεικού χρήματος. Η ανάπτυξη του ρατσισμού και του bullying είναι στο ίδιο σαθρό μονοπάτι.
Το ΙΝΕΠΑ είναι προιόν της αγωνίας και της οργής ανθρώπων της παραγωγής, της οικονομίας και του πνεύματος που αντιλαμβάνονται ότι η άγνοια οδηγεί έναν πολιτισμό 3000 ετών στην εξαφάνιση.
Όμως οι νέες ιδέες και η σύνθεση λύσεων απαιτεί συνεχώς "φρέσκο αίμα".
Στηρίξτε τους με πείσμα. Κατεβάστε ιδέες.
Να επιστρέψουμε με νέα όπλα στην κοινωνία των φουγάρων που καπνίζουν, των χωραφιών που παράγουν, των γεμάτων θαλασσών, των ελληνικών προιόντων.Στηρίξτε τους ανεπιφύλακτα!
Η ιστορία πρέπει να γράφεται από τους καθημερινούς ανθρώπους που τη βιώνουν.
Με πρωτοβουλία ανθρώπων της οικονομικής επιστήμης και της παραγωγής ιδρύθηκε το «Ινστιτούτο Ενδογενούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης» (ΙΝ.Ε.Π.Α.), ένα μη κερδοσκοπικό Σωματείο, με στόχο την ανάδειξη και ανάπτυξη των υπαρκτών, ωστόσο υποτιμημένων, δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας. Αρχές Φλεβάρη εξέλεξε Δ.Σ., συγκροτήθηκε σε σώμα, και στις 29 Φλεβάρη πραγματοποίησε την προγραμματική του συνέλευση.
Το Ι.Ν.Ε.Π.Α. επιδιώκει να συνδέσει τη μελέτη της πραγματικής οικονομίας με την καθημερινή πρακτική εκείνων που τη ζουν, τη σχεδιάζουν και παράγουν το προϊόν της. Επικεντρώνει στον δημιουργικό παραγωγικό προσανατολισμό του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας -επιστημονικό, τεχνικό και επιχειρηματικό-, καθώς και στη συνδυασμένη αξιοποίηση της ερευνητικής και εμπειρικής-πρακτικής καινοτομίας.
Το ΙΝ.Ε.Π.Α. προτάσσει τη συλλογική-κοινωνική ευημερία του ελληνικού λαού έναντι του ιδιοτελούς ατομικού συμφέροντος συνδέοντας άρρηκτα την οικονομική με την κοινωνική και την πολιτισμική ανάπτυξη. Για την επίτευξη των παραπάνω σκοπών του υιοθετεί το πρότυπο της Ενδογενούς Ανάπτυξης εντάσσοντάς το σε ένα πλαίσιο Παραγωγικής και Κοινωνικής Ανασυγκρότησης.
Καθώς η παραγωγική βάση συρρικνώνεται η Ενδογενής Παραγωγική Ανασυγκρότηση (Ε.Π.Α.) αποτελεί μονόδρομο. Το πρότυπο Ε.Π.Α. που προτείνει το ΙΝ.Ε.Π.Α. σε συνθήκες επενδυτικής στασιμότητας, μπορεί να επιτευχθεί κυρίως μέσω κύκλων συσσώρευσης στον τομέα της μεταποίησης υψηλής εγχώριας προστιθέμενης αξίας. Οι κύκλοι αυτοί συνδυάζουν τρόπους παραγωγής χαμηλής έως μέσης έντασης κεφαλαίου και υψηλής έντασης εργασίας. Ο σχεδιασμός προσβλέπει σε κατάλληλες-καινοτόμες μεθόδους και η παραγωγή σε ανταγωνιστικά, ποιοτικά προϊόντα
Το ΙΝ.Ε.Π.Α. με οικονομικό-κοινωνικό πρότυπο την ενδογενή ανάπτυξη, επιθυμεί να συμβάλει στην δημιουργία ενός Εθνικού Στρατηγικού Παραγωγικού Οράματος.
Ιστορικό:
Στα τέλη του 2012, η κοινή πεποίθηση πώς ο μοναδικός δρόμος που διαθέτει η χώρα, προκειμένου να αντιμετωπίσει την τεράστια εθνική, κοινωνική και οικονομική καταστροφή, είναι εκείνος της δημιουργίας πλούτου μέσω μιας παραγωγικής ανασυγκρότησης στηριγμένης κύρια στις εγχώριες δυνατότητες, έφερε κοντά τρεις ανθρώπους της τεχνικής της παραγωγής και της επιστήμης, τον Ανδρέα Κυράνη, τον Αλέξανδρο Οικονομίδη και τον Βαγγέλη Πισσία. Μετά τις πρώτες μεταξύ τους συζητήσεις, που κατέδειξαν την ύπαρξη κοινού τόπου σκέψεων και προβληματισμού, καταγεγραμμένων ήδη σε σειρά κειμένων, ο αρχικός κύκλος των συνομιλητών διευρύνθηκε.
Οι πρώτες δημόσιες παρεμβάσεις συνάντησαν την αγωνία πολλών συμπολιτών μας, πέρα από ιδεολογικούς και πολιτικούς προσανατολισμούς, για το παρόν και το μέλλον αυτού του τόπου. Το εγχείρημα στα πρώτα του κρίσιμα βήματα ενθαρρύνθηκε ηθικά και πρακτικά με την συμμετοχή του ομότιμου καθηγητή και τέως πρύτανη του ΕΜΠ Θεμιστοκλή Ξανθόπουλου. Αυτός ο αρχικός όμιλος προβληματισμού και κοινωνικής παρέμβασης αποφάσισε το καλοκαίρι του 2015 την σύσταση του ΙΝΕΠΑ.
ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ του Ινστιτούτου Ενδογενούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης (ΙΝ.Ε.Π.Α.)
Προοίμιο Tο «Ινστιτούτο Ενδογενούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης» (ΙΝ.Ε.Π.Α.) ιδρύεται με στόχο την ανάδειξη και ανάπτυξη των υπαρκτών, ωστόσο υποτιμημένων, δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας. Επικεντρώνει την προσπάθειά του στο δημιουργικό παραγωγικό αναπροσανατολισμό του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, στην ενθάρρυνση και υποστήριξή του, στη συνδυασμένη αξιοποίηση των επιχειρηματικών, επιστημονικών, τεχνολογικών και τεχνικών του γνώσεων, εμπειρίας και ικανοτήτων.
Το ΙΝ.Ε.Π.Α. φιλοδοξεί να καταστεί προωθητικός συντελεστής με κάθε πρόσφορο τρόπο εκείνων των παραγωγικών δραστηριοτήτων, που συμβάλλουν στην ολοκληρωμένη ανάπτυξη, συγκρότηση και συνοχή του ελληνικού οικονομικού χώρου, με σεβασμό στην ιδιοτυπία του και ενίσχυση των χαρακτηριστικών της ιδιαίτερης ταυτότητας που διαθέτει, αξιοποιωντας με ορθολογικό σχεδιασμό και περιβαλλοντική μέριμνα τον φυσικο του πλούτο.
Το ΙΝ.Ε.Π.Α. προτίθεται με τις δράσεις του να υπηρετήσει την ελληνική κοινωνία με όρους αξιακούς και ηθικούς. Προτάσσει την συλλογική-κοινωνική ευημερία του ελληνικού λαού έναντι του ιδιοτελούς ατομικού συμφέροντος, συνδέοντας άρρηκτα την οικονομική με την κοινωνική και την πολιτισμική ανάπτυξη. Για τους παραπάνω λόγους, το ΙΝ.Ε.Π.Α. υιοθετεί το πρότυπο της Ενδογενούς Ανάπτυξης, εντάσσοντάς το σε πλαίσιο Παραγωγικής και Κοινωνικής Ανασυγκρότησης.
Η συμμετοχή στην παραγωγική πραγματικότητα του τόπου διδάσκει πως, η ελληνική κρίση δεν θα ξεπεραστεί, εάν η χώρα δεν ξαναβρεί τη δημιουργική παραγωγική της δυναμική, αν δεν ανασυστήσει με νέο ήθος, νοοτροπία και οργανωτική αντίληψη, την ιδιαίτερη επιστημονική, τεχνολογική και τεχνική της βάση υιοθετώντας μία στρατηγική παραγωγικής ανασυγκρότησης, πράγμα που αποτελεί τον ελάχιστο αναγκαίο όρο για να υπερβεί τα σημερινά αδιέξοδα. Καθώς η παραγωγική βάση συρρικνώνεται, μειώνονται οι παραγωγικές ικανότητες, και διαρρηγνύεται απερίσκεπτα ο οικονομικός, κοινωνικός και πολιτισμικός της ιστός, η Ενδογενής Παραγωγική Ανασυγκρότηση (Ε.Π.Α.) αποτελεί μονόδρομο.
Το ΙΝ.Ε.Π.Α. συνδέει την κοινωνική ευημερία και πρόοδο πρωταρχικά με την παραγωγή και αντιλαμβάνεται την παραγωγική δραστηριότητα ως τη θεμελιώδη δραστηριότητα μέσω της οποίας δημιουργείται ο κοινωνικός πλούτος και εξασφαλίζεται η κοινωνική αναπαραγωγή.
Η Ε.Π.Α. συναρτάται κατά κύριο λόγο με την οικονομική δομή και τους μετασχηματισμούς της και δευτερευόντως με την οικονομική συγκυρία, εγγράφεται δε σε κατάλληλο για την χώρα μας κύκλο συσσώρευσης κεφαλαίου. Εμπεριέχει την καινοτομία της έρευνας-ανάπτυξης αλλά και την πρακτική καινοτομία. Είναι κοινωνικά και οικολογικά ευαίσθητη με όρους κοινωνικής ευημερίας και βιώσιμης ανάπτυξης και όχι μόνο με κριτήρια οικονομικής μεγέθυνσης.
Το ΙΝ.Ε.Π.Α. προτάσσει ως κεντρική θέση του τη σημασία εσωτερικών κύκλων συσσώρευσης κεφαλαίου και δημιουργίας κοινωνικού πλούτου. Θεωρεί ότι η στρατηγική που βασίζεται στην προσέλκυση ξένων μεγάλων επενδύσεων ως μοναδική συνθήκη ικανή για την ανάπτυξη της χώρας, οδηγεί σε εξαρτημένη ανάπτυξη, απαξιώνοντας το εγχώριο δυναμικό και καταστρέφοντας τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.
Η Ε.Π.Α. δεν προϋποθέτει ένα παραγωγικό κύκλο υψηλής έντασης κεφαλαίου. Αντίθετα προωθεί παραγωγικούς κύκλους χαμηλής έντασης κεφαλαίου, έντασης εργασίας και υψηλής εγχώριας προστιθέμενης αξίας.
Για τους λόγους αυτούς, η δραστηριότητα του ΙΝ.Ε.Π.Α. θα κατατείνει:
στην αποσαφήνιση, τεκμηρίωση και υποστήριξη της σύγχρονης ελληνικής παραγωγικής ιδιαιτερότητας,
στη συμβολή για την συγκρότηση ενός σαφούς Εθνικού Στρατηγικού Παραγωγικού Οράματος (E.Σ.Π.Ο.) και
στον εμπλουτισμό τόσο των θεωρητικών και τεχνικών εργαλείων, όσο και των υποδειγματικών πρακτικών για την προώθηση του E.Σ.Π.Ο.
Άρθρο 1 Επωνυμία 1. Ιδρύεται σωματείο με την επωνυμία «Ινστιτούτο Ενδογενούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης (ΙΝ.Ε.Π.Α)». 2. Είναι μη κερδοσκοπικό επιστημονικό σωματείο, υπαγόμενο στις ρυθμίσεις των άρθρων 78-107 του Αστικού Κώδικα.
Την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2015, πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη (στο στέκι του Άρδην) εκδήλωση-συζήτηση με τα μέλη του Ινστιτούτου για την Ενδογενή Παραγωγική Ανασυγκρότηση (ΙΝ.Ε.ΠΑ) και θέμα, Ο δικός μας δρόμος - η ενδογενής παραγωγή ως απάντηση στην καταβύθιση της χώρας.
