Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα eurogroup. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα eurogroup. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 23 Ιουνίου 2018

Είναι η απόφαση για το χρέος, καταστροφή ή σωτηρία για την Ελλάδα;



της Κατερίνας Πάντα*
Τελικά το ΔΝΤ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος από τις θέσεις του.
Οι Financial Times την χαρακτήρισαν Ιστορική συμφωνία με 10 ετή επιμήκυνση, μείωση επιτοκίων, επιστροφές κερδών Κεντρικών Τραπεζών, αύξηση του cash buffer στα 24,1 δις καλύπτοντας τις ανάγκες δανεισμού της χώρας για τους επόμενους 22 μήνες όπου χρειαστεί, μέτρα με εμπροσθοβαρή χαρακτήρα κλπ.
Η Γερμανία έδινε μόνο τριετή επιμήκυνση και καθόλου εμπροσθοβαρή μέτρα.
Πολύ απλά όμως, δεν θα άντεχαν οι Ευρωπαίοι αρνητική έκθεση για το χρέος από το ΔΝΤ, ούτε νέο χρηματοδοτικό πακέτο να περάσουν από τη Βουλή τους.
Οπότε ο δρόμος του συμβιβασμού στις απαιτήσεις του ΔΝΤ -με τα σχετικά παζάρια-, ήταν μονόδρομος.
Ti όφελος, τελικά, έχουμε;
Μεσοπρόθεσμα το χρέος κρίνεται βιώσιμο & αν προσθέσουμε τις Ευρωπαικές εγγυήσεις, και μακροπρόθεσμα, χωρίς γαλλικό κλειδί.
Συνυπολογίζοντας τις επιμηκύνσεις, την περίοδο χάριτος και τα χαμηλότερα επιτόκια, η Ελλάδα ωφελείται κατά 4 δις το χρόνο έως το 2022 και κατά 2,8 δις τον χρόνο από το 2022 έως το 2032.
Την τετραετία 2019 -2022 το ετήσιο όφελος υπολογίζεται 2,3 δις από την αναβολή πληρωμών, 0,5 δις από την μη πληρωμή τόκων και 1,2 δις από την επιστροφή των κερδών των ομολόγων.
Όλα αυτά από προεξόφληση μέρους των ακριβών δανείων (μέρος δανείου του ΔΝΤ με επιτόκιο 3,8%, ομόλογα υψηλού επιτοκίου που κατέχουν κεντρικές τράπεζες με ΜΟ επιτοκίου 5% και μέρος των διακρατικών δανείων) συν οι επιστροφές κερδών από τα ANFAs – SMPs περί τα 5 δις.
Οι επιστροφές θα αρχίσουν το 2019, θα ολοκληρωθούν το 2022 και θα είναι της τάξης των 1,2 δις τον χρόνο. Θα εγγράφονται στα έσοδα -που θα βοηθήσει στην επίτευξη ετήσιων στόχων-, αλλά θα πηγαίνουν στο χρέος.
Το χρεος αυτό θα αντικατασταθεί από τον ESM με σταθερή επιτοκιακή επιβάρυνση πέριξ του 1,7%. Οι ρυθμίσεις θα προέρχονται από το υπόλοιπο του ποσού του τρίτου μνημονίου, αφού προηγουμένως εκταμιευθεί και αποδοθεί η τελευταία δόση του δανείου ύψους 15 δισ. ευρώ.
Από αυτό το ποσό τα 3,3 δις ευρώ μπορούν να διατεθούν για την επαναγορά χρέους – δηλαδή, την αποπληρωμή μέρους του δανείου του ΔΝΤ – και τα υπόλοιπα θα χρησιμοποιηθούν στο μαξιλάρι ρευστότητας.
Η αποπληρωμή μεγάλου μέρους του χρέους μετατίθεται μετά το 2032.
Μετάφραση σε απλά Ελληνικά
Τα παραπάνω σε απλά Ελληνικά σημαίνει, γεροί να’μαστε και σε κάποια χρόνια το αναδιαρθρώσουμε εκ νέου.
Γιατί ας μη γελιόμαστε, το χρέος εξακολουθεί να μην είναι βιώσιμο, αλλά γίνεται, με συνεχή σταδιακή αναδιάρθρωση.
Στη πραγματικότητα δεν πρόκειται ακριβώς περί βιώσιμου χρέους, αλλά περί διαχειρίσιμου για μια δεκαετία με σφιχτή δημοσιονομική πολιτική.
Η σωρευτική ελάφρυνση του χρέους που ανακοινώθηκε, θα ξεπεράσει, σύμφωνα με το ESM, τα συνολικά 100 δισ. μέχρι το 2060. Τα περίπου 50 δισ. ευρώ προέρχονται από τα βραχυπρόθεσμης παρέμβασης μέτρα ελάφρυνσης τα οποία υλοποιήθηκαν σιωπηρά μέσα στο 2017.
Τα επιπλέον περίπου 50 δισ. ευρώ προγραμματίστηκαν να προέλθουν από το τελικό πακέτο που ανακοινώθηκε.
Η καμπύλη του χρέους βελτιώνεται, τα spreads θα μειωθούν περαιτέρω (ηδη μειώνονται), η ΕΚΤ θα αποδεχτεί τα ομόλογα μας, διότι μπορεί το QE να τελειώνει, η ΕΚΤ όμως διατηρεί το δικαίωμα της να αναδιαρθρώνει το χαρτφυλάκιο των ομολόγων της με τη λήξη τους κατά το δοκούν και επι μακρόν, στα ποσά που ήδη δαπάνησε. Εκτός αυτού θα μπορεί να τα αποδέχεται ως εγγυήσεις από τις τράπεζες με το σχετικό discount, εξασφαλίζοντας τες ρευστότητα.
Συμπέρασμα
Η πόρτα για τις αγορές ανοίγει για μετά τον Αυγουστο, προσδοκούμε νέες αναβαθμίσεις, αλλά τα πρωτογενή πλεονάσματα εξακολουθούν να γίνονται απαιτητά στο 3,5% μέχρι το 2022 & κατόπιν πέριξ του 2%.
Νέα μέτρα πέραν των ψηφισθέντων & συμφωνηθέντων ήδη δεν θα ζητηθούν, παρά μόνο αν δεν επιτευχθούν οι ετήσιοι στόχοι, πάντως και οι συντάξεις θα περικοπούν κατά 1% του ΑΕΠ από 1-1-19, ενώ συμφωνήθηκε η κάλυψη μέρους των απωλειών από τα τυχόν υπερπλεονάσματα & το αφορολόγητο θα μειωθεί από 1-1-2020.
Η ενισχυμένη εποπτεία θα συνεχιστεί.
Μη ξεχνάμε ότι τα πάντα είναι τελικά θέμα ψυχολογίας στην οικονομία, ειδικά όταν το μεγάλο βουνό χρέους απομακρύνεται παράλληλα με την αναδιάρθρωση και επιτρέπει σε επενδυτές να μπουν χωρίς κίνδυνο με τις λήξεις χρέους που αγοράζουν να προηγούνται & να καλύπτουν όλη τη καμπύλη του.
Η αναδιάρθρωση που ανακοινώθηκε, δεν προσφέρεται ούτε για πανηγυρισμούς, ούτε για κλάματα.
Απλά μισανοίγει το δρόμο προς την κανονικότητα.

*πηγή άρθρου new-economy.gr
**το σκίτσο είναι του Τάσου Αναστασίου από την Αυγή

Παρασκευή 16 Ιουνίου 2017

Απόφαση eurogroup: τελικά ο Σόιμπλε ΔΕΝ είναι αήττητος



της Κατερίνας Πάντα

Τελικά αποδείχθηκε ότι ο Σόιμπλε ΔΕΝ είναι αήττητος.

1. Αποδέχθηκε την δρομολόγηση της αναδιάρθρωσης του χρέους, που δεν αποδέχονταν και μάλιστα σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και υπό την απειλή αρνητικής έκθεσης από το ΔΝΤ.
Η Λαγκάρντ στη συνέντευξή της δεν μπορούσε να γίνει πιο ξεκάθαρη. 

2. Αποδέχθηκε το γαλλικό κλειδί, Χρέος με Ρήτρα Ανάπτυξης, που δεν αποδέχονταν.

3. Αποδέχθηκε 2% πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2022, που δεν αποδέχονταν.

4. Αποδέχθηκε αυτόν ως τον τελευταίο χρόνο μνημονίου και διαδικασία εξόδου στις αγορές, που δεν αποδέχονταν, ενώ υπάρχει η αντίστοιχη δέσμευση από το eurogroup .

5. Αποδέχθηκε ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας, που δεν αποδέχονταν.

Ολα τα παραπάνω δείχνουν συμμετοχή προσεχώς στο QE της ΕΚΤ.

Τίποτε δεν θα είναι εύκολο για εμάς, αλλά είναι η πρώτη φορά που μια απόφαση του eurogroup είναι τόσο ξεκάθαρα δρομολογημένη.

Η κυβέρνηση μάλλον πήρε περισσότερα απ όσα περίμενε.

Ο δε Σόιμπλε αυτοακυρώθηκε πλήρως ως προς τις δηλώσεις του, ότι δήθεν τίποτε δεν άλλαξε από το προηγούμενο eurogroup, αλλά και από τους παριστάμενους, προσπαθώντας επικοινωνιακά να μη δείξει ότι ηττήθηκε. 

Ξεκίνησε μια καλή συμφωνία δεδομένων των συνθηκών & τα υπόλοιπα επί της οθόνης μας.



Κυριακή 12 Ιουλίου 2015

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη - του οικονομικού εθνικού δολοφόνου

του Μάριου Μπόρα
Αποπομπή Σόιμπλε τώρα!

Η Ευρώπη έγινε τόπος ζοφερός. Άφησε τον γερμανικό οικονομικό εθνικισμό ανεξέλεγκτο και τώρα πληρώνει τις συνέπειες. Ο παγκόσμιος καταστροφέας που λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων της εποχής συγχωρέθηκε και μάλιστα του χαρίστηκε και το δολοφονικό του χρέος προς τους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου, επανέκαμψε. Με την ίδια φιλοδοξία: την κυριαρχία - το μεγάλο γερμανικό όνειρο!

Τα οράματα της Ενωμένης Ευρώπης συνετρίβησαν βίαια από τους ακροδεξιούς βαυαρούς και τους αναγεννημένους χριστιανούς πρώην σταζίτες της σύγχρονης γερμανικής δεξιάς: η Ευρώπη έγινε αγορά των προϊόντων τους, οι χώρες αποικίες για επέκταση και κέρδη, οι μίζες κεντρικό όργανο "ανταγωνισμού"... Δεν τα έβλεπαν αυτά οι ευρωπαίοι; Είναι το ίδιο ανόητοι σαν τον Τσάμπερλεν και τους άλλους πολιτικούς την δεκαετία του 40, που έβλεπαν το θηρίο να ξαναξυπνά και έχωναν το κεφάλι στην άμμο; Είναι. Λίγοι ευρωπαίοι πολιτικοί ξέφυγαν από αυτήν την μοίρα - της μετριότητας και της ανοησίας. Και τώρα ανέλαβαν οι κολαούζοι του Σόιμπλε να κάνουν "ευρωπαϊκή πολιτική" - να διαγράφουν λαούς, να ρίχνουν κυβερνήσεις, να υπηρετούν τον νέο άξονα...

Χωρίς την αποπομπή Σόιμπλε, η Μέρκελ, οι γερμανοί σοσιαλδημοκράτες, οι γερμανικές ελίτ, δεν θα μπορέσουν να μας πείσουν ποτέ ότι δεν έχουν ξαναπάρει τον δρόμο του κτήνους

Εδώ είμαστε και αναμένουμε - ακόμα ζωντανοί.


Γνώμη: η αριστερή στρουθοκάμηλος


Παρασκευή 19 Ιουνίου 2015

Γιάνης Βαρουφάκης: δημοσιοποιώ την εισήγησή μου στο σημερινό eurogroup ως αντίδοτο στην προπαγάνδα και τις κακόβουλες "διαρροές"


Με αυτήν την κίνηση ο Γιάνης Βαρουφάκης κάνει την κίνηση ΜΑΤ - τους στριμώχνει στα σχοινιά, τους εκθέτει, τους διασπά - ο θρασύτατος Ντάισεμπλουμ είχε την χυδαιότητα να πει σήμερα μετά τις ελληνικές προτάσεις ότι δεν άκουσε τίποτα νέο από την Ελλάδα. Τώρα θα εισπράξει την αλήθεια - ήδη ο Γιούνκερ διαφοροποιείται, ο Μοσκοβισί είναι στο τσακ και οι άλλοι δεν νοιώθουν πια καλά μέσα στο ψέμα - αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις:

Greece’s Proposals to End the Crisis: My intervention at today’s Eurogroup

The only antidote to propaganda and malicious ‘leaks’ is transparency. After so much disinformation on my presentation at the Eurogroup of the Greek government’s position, the only response is to post the precise words uttered within. Read them and judge for yourselves whether the Greek government’s proposals constitute a basis for agreement.
πηγή yanisvaroufakis.eu
μεταφρασμένο κείμενο* 
«Συνάδελφοι,
Πριν πέντε μήνες, με την πρώτη μου παρέμβαση στο Eurogroup εξέφρασα την άποψη ότι η νέα Ελληνική κυβέρνηση αντιμετώπιζε μια διπλή πρόκληση:
Έπρεπε να κερδίσουμε μια πολύτιμη αξία χωρίς να εξαντλήσουμε ένα σημαντικό κεφάλαιο.
Η πολύτιμη αξία που έπρεπε να κερδίσουμε είναι η εμπιστοσύνη, εδώ, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας και τους θεσμούς. Η επίτευξη αυτού θα απαιτούσε μια σημαντική δέσμη μεταρρυθμίσεων και ένα αξιόπιστο σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Όσον αφορά το σημαντικό κεφάλαιο που δεν έπρεπε να εξαντλήσουμε, αυτό ήταν η εμπιστοσύνη του Ελληνικού λαού ο οποίος θα έπρεπε να συμπλεύσει με ένα συμφωνημένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που θα τερματίσει την Ελληνική κρίση. Η προϋπόθεση για να μην εξαντληθεί αυτό το κεφάλαιο ήταν και παραμένει μία: η απτή ελπίδα ότι η συμφωνία με την οποία θα επιστρέψουμε πίσω στην Αθήνα:
• είναι η τελευταία που σφυρηλατείται μέσα σε συνθήκες κρίσης∙
• αποτελείται από μία δέσμη μεταρρυθμίσεων που βάζουν τέλος στην 6-ετή και συνεχιζόμενη ύφεση∙
• δεν χτυπάει άγρια τους πιο φτωχούς όπως οι προηγούμενες μεταρρυθμίσεις∙
• καθιστά το χρέος μας βιώσιμο και δημιουργεί πραγματική προοπτική για επιστροφή στις αγορές χρήματος, βάζοντας έτσι τέλος στην αναξιοπρεπή εξάρτησή μας από τους εταίρους μας για να πληρώσουμε τα δάνεια που έχουμε λάβει από αυτούς.
Πέντε μήνες έχουν περάσει, το τέλος του δρόμου είναι κοντά, αλλά αυτήν τη λεπτή πράξη εξισορρόπησης δεν την έχουμε ακόμα επιτύχει. Πράγματι, στο Brussels Group έχουμε έρθει κοντά. Αλλά πόσο κοντά; Στο δημοσιονομικό κομμάτι οι θέσεις είναι πραγματικά κοντά, ειδικά για το 2015. Για το 2016, το υπολειπόμενο κενό είναι της τάξης του 0.5% του ΑΕΠ. Έχουμε προτείνει παραμετρικά μέτρα που ανέρχονται στο 2% του ΑΕΠ, έναντι του 2.5% στο οποίο επιμένουν οι θεσμοί. Το υπόλοιπο 0.5% έχουμε προτείνει να καλυφθεί με διοικητικά μέτρα. Θα ήταν, κατά την άποψή μου, μείζον σφάλμα να αφήσουμε μια τέτοια ελάχιστη διαφορά να προκαλέσει τεράστια ζημιά στην ακεραιότητα της Ευρωζώνης. Έχουμε επίσης επιτύχει σύγκλιση σε μια ευρεία σειρά θεμάτων.
Ωστόσο, δεν μπορώ να αρνηθώ ότι οι προτάσεις μας δεν φαίνεται να σάς έχουν εμπνεύσει την εμπιστοσύνη που χρειάζεστε. Παράλληλα, οι προτάσεις των θεσμών που ο κ. Juncker έχει μεταφέρει στον Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα δεν προκαλούν την ελπίδα που ο λαός μας έχει τόση ανάγκη. Έτσι, έχουμε έρθει κοντά σχεδόν σε αδιέξοδο.
Σε αυτή την ύστατη στιγμή, στο στάδιο των διαπραγματεύσεων στο οποίο βρισκόμαστε τώρα, και πριν μας προλάβουν ανεξέλεγκτες καταστάσεις, έχουμε ηθικό καθήκον, πόσο μάλλον πολιτικό και οικονομικό, να ξεπεράσουμε αυτό το αδιέξοδο. Δεν είναι η ώρα για αντεγκλήσεις και αλληλοκατηγορίες. Οι Ευρωπαίοι πολίτες θα μας καταστήσουν συλλογικά υπεύθυνους, όλους όσους θα έχουμε αποτύχει να καταλήξουμε σε μια βιώσιμη λύση.
Ακόμα και εάν κάποιοι, έχοντας παραπλανηθεί από φήμες ότι μια Ελληνική έξοδος από το ευρώ δεν μπορεί να είναι και τόσο τραγική, ή ακόμα και ότι μπορεί να είναι και επωφελής για την υπόλοιπη Ευρωζώνη, έχουν ήδη αποδεχθεί ένα τέτοιο αποτέλεσμα, αυτό είναι ένα γεγονός που θα απελευθερώσει καταστρεπτικές δυνάμεις που κανένας δεν μπορεί να δαμάσει. Οι λαοί σε κάθε γωνιά της Ευρώπης θα στοχεύσουν, όχι τους θεσμούς, αλλά τους δικούς τους εκλεγμένους υπουργούς οικονομικών, τους δικούς τους Πρωθυπουργούς και Προέδρους.
Εξάλλου, μάς εξέλεξαν να προωθήσουμε την κοινή μας ευημερία στην Ευρώπη και να αποφύγουμε τις παγίδες που θα βλάψουν την Ευρώπη.
Η πολιτική μας εντολή είναι να βρούμε έναν έντιμο, λειτουργικό συμβιβασμό. Είναι τόσο δύσκολο; Δεν νομίζουμε. Πριν λίγες μέρες ο Olivier Blanchard, επικεφαλής Οικονομολόγος του ΔΝΤ, δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο: «Ελλάδα: Μία αξιόπιστη συμφωνία θα απαιτήσει δύσκολες αποφάσεις από όλες τις πλευρές». Έχει δίκιο, και η έμφαση είναι στο «από όλες τις πλευρές». Ο Δρ Blanchard πρόσθεσε τα εξής: «Στην καρδιά της διαπραγμάτευσης είναι βρίσκεται απλό ερώτημα. Πόση προσαρμογή πρέπει να γίνει από την Ελλάδα, και πόση από τους επίσημους πιστωτές της;»
Ότι η Ελλάδα χρειάζεται να προσαρμοστεί δεν υπάρχει αμφιβολία. Το ερώτημα ωστόσο δεν είναι πόση προσαρμογή πρέπει να γίνει. Είναι μάλλον τι είδους προσαρμογή πρέπει να γίνει. Αν με ...

Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα: Η πιθανότητα πυροδότησης μιας νέας παγκόσμιας κρίσης είτε οι πολιτικές συνέπειες μιας ηθικής νίκης της ελληνικής αριστερής κυβέρνησης στο ζύγι των δανειστών

GREXIT? are you sure? 

Σκέψεις ως συμβολή στη διαπραγμάτευση με τους πιστωτές

από την ΚΟΟΠΕΡΑΤΙΒΑ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ
Είναι προφανές ότι η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους πιστωτές βρίσκεται σε πολύ κρίσιμο σημείο. Προσπαθώντας να βοηθήσουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, καταθέτουμε μια ανάλυση της κατάστασης και μια πρόταση ενεργειών.
Τι συμβαίνει στ αλήθεια;
Η «δημιουργική ασάφεια» της 20ης Φεβρουαρίου ερμηνεύτηκε διαφορετικά από την ελληνική πλευρά και διαφορετικά από τους πιστωτές.
Για μας η «ασάφεια» σήμαινε μια ευκαιρία να μεταβούμε από τις δεσμεύσεις Χαρδούβελη στη νέα συμφωνία, με την απαραίτητη βοήθεια στη ρευστότητα για το ενδιάμεσο διάστημα.
Για τους πιστωτές και κατ’ αρχήν για τη γερμανική πλευρά, που φαίνεται όμως να επιβάλλει την άποψη της στους υπόλοιπους, η «ασάφεια» σήμαινε μια ευκαιρία για την ελληνική κυβέρνηση να πείσει το εσωτερικό της μέτωπο ότι θα αποδεχτεί επί της ουσίας τις περισσότερες από τις δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης.
Η μεγάλη αυτή διαφορά οπτικής επιχειρήθηκε από την πλευρά των πιστωτών να λυθεί στο γήπεδο του συσχετισμού ισχύος. Με την ασφυξία στη ρευστότητα, να υποχρεωθεί η ελληνική κυβέρνηση να υιοθετήσει την οπτική των πιστωτών.
Μετά την πολυμερή συνάντηση κορυφής της Πέμπτης 19/3 και τη συνάντηση Τσίπρα – Μέρκελ στο Βερολίνο τη Δευτέρα 23/3, δεν μπορούμε βέβαια να θεωρήσουμε ότι επικράτησε  η ελληνική οπτική, αλλά φάνηκε ότι υπάρχει μια εκ νέου δυνατότητα συγκερασμού απόψεων, πάντα με όρους συνεχούς διαπραγμάτευσης.
Από τα όσα έχουν γίνει γνωστά, μετά τη συνάντηση  του Βερολίνου υπήρξε πρόοδος στις συζητήσεις των διάφορων τεχνικών ομάδων. Ταυτόχρονα, όμως, διατηρείται μια σκληρή στάση των δανειστών στο –τελικά καθοριστικό- επίπεδο της πολιτικής διαπραγμάτευσης.
Σκληρή στάση συνολικά, αλλά με σημαντικές αποχρώσεις. Η καγκελάριος Μέρκελ εμφανίζεται στη νέα συνάντηση με Τσίπρα στις 23 Απριλίου να επιθυμεί μια αποδεκτή και από την ελληνική πλευρά λύση. Την επόμενη μέρα στο Eurogroup, οι πιέσεις προς την Ελλάδα ξαναγίνονται ασφυκτικές.
Πιστεύουμε ότι δεν πρόκειται απλώς για το παιχνίδι του «καλού και κακού αστυνομικού», αλλά για μια πραγματική δυσκολία και της πλευράς των δανειστών να καταλήξουν σε τελική στάση απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση.
Στο σημείο αυτό σφάλλουν και πολλές αναλύσεις στο εσωτερικό της χώρας και, πιο συγκεκριμένα,  στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες ερμηνεύουν όλη την εξέλιξη μόνον σαν ένα σχέδιο των δανειστών να φέρουν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού με τη συνεχιζόμενη οικονομική ασφυξία και τότε ή να επιβάλλουν την πλήρη συνθηκολόγηση ή να οδηγήσουν τη χώρα σε χρεοκοπία.
Θεωρούμε ότι η πλευρά των δανειστών δεν έχει πλήρως λυμένο το πρόβλημα της μη μετάδοσης ενός ελληνικού default , παρά τους ισχυρισμούς τους για το αντίθετο. Αχαρτογράφητα σε τέτοιο βαθμό νερά κρύβουν ρίσκα που επεκτείνονται στην αγορά των παραγώγων, στις επισφάλειες των ασφαλιστικών εταιριών και στο επίπεδο ισοτιμίας του Ευρώ με το δολάριο. Ρίσκα που, στο ανώτατο επίπεδο, θα προτιμούσαν να αποφύγουν.Τα ρίσκα αυτά εξηγούν και την σε ένα βαθμό συμβιβαστική παρέμβαση των ΗΠΑ, για την οποία, όμως, δεν πρέπει να υπερβάλλουμε και να την ερμηνεύουμε σαν μια δική μας συμμαχία. Ο Ομπάμα και το επιτελείο του προτιμούν, σε τελευταία ανάλυση, να αποφευχθεί μια παγκόσμια όξυνση των ανισορροπιών, χωρίς όμως να «χαρίζονται» στην ελληνική πλευρά.
Μιλώντας με όρους της αριστεράς, οι κορυφαίοι εκφραστές των καπιταλιστικών συμφερόντων σε παγκόσμιο επίπεδο φοβούνται την πιθανότητα πυροδότησης μιας νέας παγκόσμιας κρίσης, ακόμη και από ένα σχετικά «μικρό» γεγονός, όπως ένα ελληνικό   default.
Επίσης, όμως, φοβούνται και τις πολιτικές συνέπειες μιας ηθικής νίκης της ελληνικής αριστερής κυβέρνησης. Παρακολουθούν με μεγάλη χαρά τη δημοσκοπική   υποχώρηση του Podemos στην Ισπανία. Και θα ήθελαν μια έκβαση της διαπραγμάτευσης με την Ελλάδα που να μην δώσει φτερά ούτε στο Podemos ούτε σε κανέναν άλλον.
Άρα, οι διαφορές και οι αντιφάσεις που εμφανίζονται στην πλευρά των δανειστών πρέπει να ερμηνευτούν με βάση το δίλημμα στο οποίο αυτοί βρίσκονται. Όσοι θεωρούν βασικότερο στόχο τους μια πολιτική αποδυνάμωση της ελληνικής αριστερής κυβέρνησης στο εσωτερικό, και κυρίως στο εξωτερικό, και σ’ αυτή την ομάδα θεωρούμε ότι ανήκει π.χ. ο Σόιμπλε, ακολουθούν την πιο σκληρή γραμμή. Όσοι φοβούνται περισσότερο τις συνέπειες μιας απρόβλεπτης παγκόσμιας κρίσης (Μέρκελ, Ομπάμα) εμφανίζονται πιο υποχωρητικοί.
Είναι, λοιπόν, απλοϊκή –ως συνήθως- η εικόνα στα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ ότι οι δυο πλευρές παίζουν ένα chicken game με μόνο ζητούμενο ποιος θα φοβηθεί πρώτος. Δίλημμα έχει και η δική μας πλευρά, πόσο μπορούμε να συμβιβαστούμε για να αποφύγουμε τη ρήξη, δίλημμα έχει και η δική τους πλευρά, πόσο μπορούν να είναι σκληροί χωρίς να κινδυνέψουν να τινάξουν το σύστημα στον αέρα.
Όσο δικαιολογημένα φοβόμαστε εμείς τις συνέπειες του οικονομικού στραγγαλισμού που μας επιβάλλουν, τόσο φοβούνται κι αυτοί το τι θα συμβεί αν πάρουμε το μεγάλο ρίσκο.Το συμπέρασμα που οι συντάκτες αυτού του κειμένου βγάζουμε είναι ότι έχουμε φτάσει στο χρονικό σημείο που ένας επωφελής συμβιβασμός είναι εφικτός. Πιο νωρίς ίσως να μην μπορούσαμε. Πολύ αργότερα ίσως να είναι αργά.
Ποιες είναι οι επιλογές μας;
Αυτό που, κατά τη γνώμη μας, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να αποφύγει είναι να βρεθεί  μπροστά στο δίλημμα «αποδοχή των αρχικών όρων των πιστωτών ή πλήρης ρήξη». Εκτός αυτών των δυο ακραίων ενδεχόμενων, πιστεύουμε ότι έχει δημιουργηθεί πολιτικά  το έδαφος – και υπάρχει  χρόνος, έστω και περιορισμένος – για την τρίτη επιλογή, τον λεγόμενο «επωφελή συμβιβασμό». Η επίτευξη του προφανώς εμπεριέχει δυσχέρειες.
Ενώ, δηλαδή, είναι σωστή η θέση της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού προσωπικά ότι απαιτείται «πολιτική λύση», αυτή πρέπει να συνδυαστεί με προτάσεις οικονομικής πολιτικής που να «χωράνε» στο πλαίσιο της υφιστάμενης διαπραγμάτευσης στους «θεσμούς».
Η δική μας στόχευση πρέπει να είναι να ζητήσουμε την πολιτική λύση πάνω στο έδαφος συγκεκριμένων προτάσεων και αναπτυξιακού προγράμματος. Έτσι ώστε να αποδεικνύεται ότι η ευθύνη σε περίπτωση ασυμφωνίας βαρύνει την πλευρά των πιστωτών, κι αυτό με στόχο όχι την ασυμφωνία, αλλά την πολιτική πίεση για μια επιτυχή για την ελληνική πλευρά συμφωνία.
Η βασική αντίρρηση που εκφράζεται μέσα στην Αριστερά στα όσα παραπάνω αναφέρουμε είναι ότι ...

Παρασκευή 8 Μαΐου 2015

Ο χρόνος τελειώνει για τους εταίρους μας (Νο 2)

Μέχρι χθες... (της Σοφίας Μαμαλίγκα)
Θα ξυπνήσουν οι ευρωπαίοι από τον λήθαργο; Θα προχωρήσει ξανά 
η ενωμένη Ευρώπη;

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Στο άρθρο "Ο χρόνος τελειώνει για τους εταίρους μας"(10 Απριλίου, εδώ στο tvxs) γράφαμε:
"Στις 24 Απριλίου το αργότερο οι εταίροι θα αρνηθούν το γερμανικό διάβημα - έδωσαν όλο τον χρόνο σε Σόιμπλε και Ντράγκι να δοκιμάσουν όλα τα μέσα συνεπικουρούμενοι από τα διαπλεκόμενα γερμανικά κυρίως ΜΜΕ - αλλά δεν μπορούν πλέον να ρισκάρουν ένα ατύχημα, μια κόντρα με αμερικάνους, ρώσους και κινέζους που δεν έχουν καμιά όρεξη να ρισκάρουν νέα και μεγαλύτερη ύφεση παγκοσμίως. Αν η Γερμανία δεν μπορεί να διαχειριστεί το 2% της ευρωζώνης, δεν κάνει για παγκόσμιος παίκτης. Γι αυτό και η Μέρκελ μένει στο παρασκήνιο και στρογγυλεύει τον προκλητικό λόγο των συνεργατών της - αυτή θα εμφανιστεί ως υπεράνω και ως ηγέτης στο παρά πέντε."
Πέσαμε έξω; Και ναι και όχι - μα επί της ουσίας όχι: με μια μικρή μετατόπιση, στις 11 Μαΐου η αντίστροφη μέτρηση θα έχει τελειώσει - η χώρα μας δεν θα πληρώσει την επόμενη δόση στο ΔΝΤ και όλα τα σενάρια  θα απελευθερωθούν. 

Με ευθύνη εκείνων που έχουν στερήσει - παρανόμως, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση που θα κάνουμε μετά για την "ενωμένη Ευρώπη" - την ρευστότητα σε μια χώρα που τηρεί τις υποχρεώσεις της, πληρώνει τις δόσεις της - αν και διαφωνεί με το μνημόνιο - αλλά δεν εισπράττει τίποτα από την δανειακή σύμβαση που είναι σε ισχύ  - ούτε καν τα υπεσχημένα: τους τόκους 1.9 από την ΕΚΤ και την επιστροφή του 1.2 δις από το "λάθος" του ΤΧΣ. Και ταυτοχρόνως δεν μπορεί να εκδώσει έντοκα γραμμάτια ως εγγυήσεις δανείων από τις τράπεζες που το κράτος δανείστηκε για να διασώσει...

Στις 11 Μαΐου το παιχνιδάκι του Σόιμπλε τελειώνει. Μπορεί να το έφτασε πεισματικά στις καθυστερήσεις μα τώρα πραγματικά τελειώνει. Θα συνεχίσει να μας βρίζει ανόητους που ζητάμε το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις - αλλά δεν είναι εκείνος, ανεύθυνος ως ευρωπαίος και αμετανόητος ως γερμανός, που θα αποφασίσει αλλαγή πλεύσης - είναι οι εταίροι μας. Εκείνοι οι υπόλοιποι, οι υποταγμένοι στα γερμανικά πλεονάσματα που διαταράσσουν την δημοσιονομική ισορροπία και το μέλλον της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής και του ίδιου του ευρώ, χειρότερα από την κρίση στην μικρή Ελλάδα. Που το βουλώνουν για να παρατείνουν τα ελλείμματά τους αγοράζοντας έτσι την σιωπή των γερμανών. Που δεν τολμούν να εφαρμόσουν τους κανόνες της ΕΕ και να πάρουν μέτρα εναντίον της Γερμανίας που παραβιάζει για 5η συνεχή χρονιά το όριο του 6% στο πλεόνασμα, αλλά συναινούν στην ασφυξία της Ελλάδας που έχει με αίμα περιορίσει στο ελάχιστο το έλλειμμά της... 

Είναι η ώρα που ο χρόνος τελειώνει για τους δειλούς, τους διαπλεκόμενους, τους μοιρολάτρες. Είναι η ώρα των αποφάσεων πριν γαία πυρί μιχθήτω από την ψυχολογία των αγορών. Και οδηγηθούν στα αχαρτογράφητα νερά που κανείς τους δεν θέλει να επισκεφθεί. Έτσι, όχι μόνο θα πάρουν αποφάσεις αλλά θα τις πάρουν και γρήγορα. Πριν αλλάξουν πλευρό στον ευρωπαϊκό τους ύπνο...

Μέχρι την Δευτέρα τα γιουσουφάκια του Σόιμπλε θα "δουν" πρόοδο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και κοντά στην Δευτέρα ή στο παραπέντε θα βγει και ο απομηχανής θεός της παράστασης: είτε θα δεχθούν την νέα συμφωνία, είτε θα πληρώσουν εκείνοι το ΔΝΤ, είτε θα κλείσει η αυλαία με μια εμφάνιση της αυτοκράτειρας Άνγκελας (Γοδ σειβ δε κουιν). Εκείνη θα σώσει την παρτίδα και την ...Γερμανία ακόμη μια φορά.

Το θέμα είναι ότι οι εταίροι δυσκολεύονται να ξυπνήσουν από τον λήθαργο  - να καθαρίσουν τα βλέφαρά τους από τα όνειρα της δήθεν ενωμένης Ευρώπης και να αντικρίσουν την πραγματικότητα της Γερμανικής Ευρώπης. 
Παθητικοί όπως πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, υπνωτισμένοι από την γερμανική "επιτυχία" και "δύναμη", παραλυμένοι από την προσωπική τους πολιτική μετριότητα και ανυποληψία, χρειάστηκαν την ελληνική "ανταρσία" για να αρχίσουν να συνειδητοποιούν τι τρέχει γύρω τους. 
Χρειάστηκε να δουν τα βασανιστήρια του αγίου Σεβαστιανού πάνω στο σώμα της άμοιρης χώρας μας από την γερμανική προπαγανδιστική μηχανή και την υποταγμένη ΕΚΤ για να αρχίσουν να αντιδρούν. 
Χρειάστηκε να δουν τις ελεεινότητες του Νερομπλούμ και του σλοβένου υποταχτικού στην Ρίγα κατά του έλληνα ΥΠΟΙΚ για να καταλάβουν ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει. 
Χρειάστηκε να ξανακούσουν την απαίτηση του ΔΝΤ για κούρεμα του μη βιώσιμου ελληνικού χρέους, για να ξυπνήσουν από την μαγεία του γερμανικού-σαμαροβενιζελικού παραμυθιού του δήθεν ελληνικού success story. 
Χρειάστηκε να δουν με τα μάτια τους που έχει φτάσει η ανθρωπιστική κρίση στην χώρα των χωρίς αποτέλεσμα πιο σκληρά εργαζόμενων της Ευρώπης και μια αριστερή κυβέρνηση να βγάζει το φίδι της φοροδιαφυγής των εχόντων από την τρύπα.

Η ελληνική κυβέρνηση ευφυώς πίστεψε στα όπλα της και τον εαυτό της. Και τίμησε την εντολή και την σθεναρή στήριξη του λαού της παρά το βασανιστικό καθημερινό μαρτύριο της ασφυξίας και των διαπραγματεύσεων χωρίς τέλος. Και τα κατάφερε. 

Έχουμε ξαναπεί ότι δεν έχει σημασία πως θα παρουσιαστεί η αναπόφευκτη συμφωνία. Ούτως ή άλλως θα είναι σε κομμάτια και το μαρτύριο θα συνεχιστεί στον δρόμο προς την μεγάλη νέα συμφωνία που ακολουθεί το τέλος του μνημονιακού προγράμματος. Σημασία έχει ότι η Ευρώπη κοιτάζει ξανά τις εναλλακτικές της πέραν του γερμανικού μονόδρομου της λιτότητας όλων για τα πλεονάσματα της Γερμανίας. Και η Ελλάδα διασώζει στρατηγικές επιβίωσης και ανάταξης και ξαναδιαγράφει ορίζοντα ανασυγκρότησης. 

Όλα αυτά φαινόντουσαν πριν τρεις μήνες όνειρο απατηλό - και μόνη ελπίδα επιβίωσης η νέα μετανάστευση και το brain drain για την χώρα που ξεπουλούσε ότι είχε χτίσει μετά τον πόλεμο για να γεμίζει ένα πηγάδι δίχως πάτο - ως οριστική αποικία χρέους. 
Τώρα η ελπίδα μένει ζωντανή, οι εταίροι αναγκαστικά ξυπνούν και η παραγωγική ανασυγκρότηση αχνοφέγγει ξανά σαν πιθανότητα και προοπτική - κάτι δλδ για να ονειρευτεί και να δουλέψει κανείς. Δεν είναι και λίγο...

*από το tvxs

Πόση δημοκρατία αντέχει η "Γερμανική Ευρώπη";

"ο πρόεδρός του δεν υποχρεούνται να εμφανίζεται ενώπιον κανενός
κοινοβουλευτικού σώματος ούτε χρειάζεται να ανησυχεί
για τις «επιπτώσεις» μιας κακής απόφασης"
EUObserver: "Η άνοδος του αδιαφανούς Eurogroup"
"Η άνοδος του αδιαφανούς Eurogroup" είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύεται σήμερα στη διαδικτυακή πύλη ευρωπαϊκής ενημέρωσης EUObsever.
Στο άρθρο επισημαίνεται ότι, αν και το σώμα αυτό αναδείχθηκε σε σημαντικό παράγοντα της εξελισσόμενης οικονομικής διακυβέρνησης της Ε.Ε., ιδίως όσον αφορά τον ρόλο του στη διάσωση της Ελλάδας, δεν λογοδοτεί δημοκρατικά σε κανέναν.
Από νομική άποψη πρόκειται απλά για ένα μηνιαίο φόρουμ των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, το οποίο δεν αποτελεί ευρωπαϊκό θεσμό και δεν δύναται να λάβει νομικά δεσμευτικές αποφάσεις, σημειώνεται στο άρθρο. Ωστόσο, «το μέγεθος της οικονομικής κρίσης και η παραγωγή νέων κανόνων το κατέστησαν de facto σημαντικό παίκτη του νέου ευρωπαϊκού συστήματος οικονομικής διακυβέρνησης, ένα παίκτη ο οποίος ολοένα ενισχύεται».
Η ισχύς του γίνεται φανερή από τη συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της ως προς το τι μεταρρυθμίσεις πρέπει να κάνει η Αθήνα προκειμένου να λάβει χρηματοδότηση, σχολιάζει η EUObserver, τονίζοντας ότι οι αποφάσεις του δεν έχουν νομική ισχύ.
Σύμφωνα με τον Ρενέ Ρεπασί από το Πανεπιστήμιο Leiden, το Eurogroup λειτουργεί εν μέσω ενός κενού διαφάνειας
"Το Eurogroup δεν υποχρεούται νομικά να πληροφορεί το κοινό ή τους άλλους θεσμούς για τις δραστηριότητές του. Δεν υπάρχουν κανόνες διαφάνειας για το Eurogroup. Δεν υπάρχουν πρακτικά των συνεδριάσεών του."
Επιπλέον, ο πρόεδρός του δεν υποχρεούνται να εμφανίζεται ενώπιον κανενός κοινοβουλευτικού σώματος ούτε χρειάζεται να ανησυχεί για τις «επιπτώσεις» μιας κακής απόφασης, τόνισε ο Ρεπασί, μιλώντας σε ευρωβουλευτές της επιτροπής συνταγματικών υποθέσεων.
Από την πλευρά της, η Ντανιέλα Σβάρτζερ από το German Marshall Fund αναφέρει ότι η ενίσχυση του ρόλου των κοινοβουλίων δεν αποτελεί απαραίτητα τη λύση, επισημαίνοντας το σημαντικό de facto ρόλο που έχει αποκτήσει το γερμανικό κοινοβούλιο όσον αφορά όλες τις σημαντικές αποφάσεις. «Αν το μελετήσεις από διευρωπαϊκή προοπτική, θα αναρωτηθείς κατά πόσο είναι νόμιμο να υπάρχουν παίκτες που μπορούν να ασκήσουν βέτο σε εθνικό πλαίσιο», σημειώνει.
Πηγή: ΑΜΠΕ

Δευτέρα 27 Απριλίου 2015

Μηχανορραφίες Μέσω Ειδήσεων (Πώς στήθηκε το bullying κατά Βαρουφάκη στη Ρίγα)

του Νίκου Σβέρκου*
Ο αποδέκτης του πολεμικού κλίματος των διεθνών ΜΜΕ, Γιάνης Βαρουφάκης 
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
"Όποιος κατέχει τα ηνία στα δίκτυα ενημέρωσης, έχει και μεγαλύτερη δύναμη", λένε όσοι γνωρίζουν τα της πολιτικής επικοινωνίας, που τα εργαλεία της δεν εξαντλούνται σε προεκλογικές περιόδους. Κάθε άλλο. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η δύναμη στα κέντρα λήψης αποφάσεων δεν στηρίζεται μόνο στο μέγεθος μιας οικονομίας, αλλά και στον τρόπο που χειρίζεται τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ.
Είναι άλλωστε κοινό μυστικό στις Βρυξέλλες ότι τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα από το 2008, τη χρονιά που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, λειτουργεί με ένα μιντιακό σύστημα με "καλολαδωμένα γρανάζια", που μπορούν να μεταφέρουν άμεσα την πληροφορία και να τη μοιράσουν σε λίγες ώρες σε όλα τα μέσα ενημέρωσης της ηπείρου.
Ο μηχανισμός αυτός στηρίζεται στη μυστικότητα των πηγών των δημοσιογράφων, αρχή απαραβίαστη για τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Ωστόσο, εδώ χρησιμοποιείται αντίστροφα, προστατεύοντας τον μηχανισμό, που παραμένει παρασκηνιακός: Ουδείς δημοσιογράφος στην πρωτεύουσα του Βελγίου είναι διατεθειμένος να "ρισκάρει" την εργασία του. Και έτσι διατηρείται η "ομερτά".

"Το σκληρό μπλοκ"

Τον πρώτο λόγο στον συγκεκριμένο μηχανισμό έχει το "σκληρό μπλοκ" της ευρωζώνης, ήτοι η γερμανική αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες, συνεπικουρούμενη από κλιμάκια άλλων μικρότερων χωρών, κυρίως πολιτικών και οικονομικών "δορυφόρων" της Γερμανίας, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία και οι Βαλτικές χώρες, μία εκ των οποίων, η Λετονία, κατέχει την προεδρία της Ε.Ε. 
Σαφώς μικρότερη πρόσβαση διαθέτει η Γαλλία και η Ιταλία.
"Πρωταγωνιστές" στη συλλογή και μετάδοση ειδήσεων είναι τρία μεγάλα μέσα ενημέρωσης με πανευρωπαϊκή απήχηση: Το πρακτορεία Reuters και Bloomberg και η εφημερίδα Financial Times. 
Πρόκειται για τις "ναυαρχίδες" που όλα τα ΜΜΕ στην Ευρώπη σπεύδουν να αναπαράγουν, μεταδίδοντας, ηθελημένα ή μη, τις πληροφορίες και τα ρεπορτάζ τους.

Η μεταφορά των πληροφοριών που τελικά αναπαράγονται κινείται σε τρία επίπεδα: από εργαζόμενους στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, που παρακολουθούν τις κρίσιμες συνεδριάσεις (διερμηνείς και διοικητικοί υπάλληλοι), από τους ίδιους τους πολιτικούς συμμετέχοντες ή στενούς συνεργάτες τους και από υψηλόβαθμους υπαλλήλους της Ε.Ε.
Αυτά τα τρία επίπεδα χρησιμεύουν για να ικανοποιήσουν την «ανάγκη» για γρήγορη και αποκλειστική μετάδοση μιας "είδησης", η οποία κάνει τους δημοσιογράφους πολύ ανταγωνιστικούς στη λήψη πληροφοριών για το τι συζητείται εκεί κατά τη διάρκεια κρίσιμων συνεδριάσεων.

Για τη μετάδοση χρησιμοποιούνται κυρίως τα γραπτά μηνύματα των κινητών (SMS), ενώ για τις αναλυτικές «διαρροές» υπάρχει εδώ και μήνες μια άτυπη σύσκεψη ενημέρωσης, στην οποία συμμετέχουν ρεπόρτερ των τριών μέσων που αναφέρθηκαν νωρίτερα και άλλα, κυρίως γερμανικά και βρετανικά.

Σε αυτές τις συσκέψεις την ενημέρωση αναλαμβάνει πολύ συχνά ο ίδιος υπάλληλος του γραφείου Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γερμανικής καταγωγής, που "ξεχνά" τους "ευρωπαϊκούς" τρόπους συμπεριφοράς, αλλά και τον ουδέτερο ρόλο που οφείλει να διαδραματίζει.


Μιντιακό σύστημα με "καλολαδωμένα γρανάζια", που ελέγχεται 
από τους Γερμανούς, εδρεύει στις Βρυξέλλες 
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
Η χαρακτηριστικότερη περίπτωση όπου δούλεψε αποτελεσματικά ο συγκεκριμένος μηχανισμός ήταν στη Ρίγα, στην πρόσφατη συνεδρίαση του Eurogroup:

Την Πέμπτη 23 Απριλίου ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών συμμετείχε σε δείπνο με τους συναδέλφους του στην πρωτεύουσα της Λετονίας, εν είδει προεργασίας των όσων θα συζητηθούν την επόμενη ημέρα. 
Όλα έμοιαζαν να κυλούν ως συνήθως. 
Η 24η Απριλίου, ωστόσο, ήταν η ημέρα κατά την οποία «ξεδιπλώθηκε» η άκρως επιθετική ρητορική ενάντια στον Ελληνα υπουργό Οικονομικών.
Ο εξωγήινος

Ο ανώτερος υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λίγα λεπτά μετά τη λήξη του Eurogroup, κάλεσε οκτώ δημοσιογράφους για την «καθιερωμένη» άτυπη ενημέρωση. "Ήταν εξαιρετικά επιθετική απέναντι στην ελληνική αποστολή", λέει δημοσιογράφος με έδρα τις Βρυξέλλες, που μίλησε στην "Εφ.Συν.", αλλά προτιμά να κρατήσει την ανωνυμία του. Σημείωσε δε πως "όταν ρωτήσαμε τι υποστήριξε ο Βαρουφάκης στη συνεδρίαση, ο υπάλληλος είπε "ο άνθρωπος είναι σε άλλον κόσμο" κι έκανε υποτιμητικές χειρονομίες. Δεν έχουμε συνηθίσει κάτι τέτοιο από υπαλλήλους της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, ούτε από τον συγκεκριμένο".

Πανομοιότυπη «ενημέρωση» επαναλήφθηκε και από ακόμα δύο υπαλλήλους, έναν του Eurogroup και έναν από διπλωματική αποστολή χώρας του ευρωπαϊκού Νότου. "Ήταν το ίδιο επιθετικοί, προσπαθώντας να παρουσιάσουν τον Βαρουφάκη ως έναν ‘‘εξωγήινο’’", μας λέει ο δημοσιογράφος, που παρέστη στις συζητήσεις. Και προσθέτει ότι "όταν μπήκαμε στην ουσία των θεμάτων για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, οι ‘‘πηγές’’ δεν ήθελαν να πουν τίποτα περισσότερο. Μόνο κατηγορούσαν τον Βαρουφάκη". 
Έπειτα ακολούθησαν σκληρές δηλώσεις από υπουργούς που συμμερίζονται την οπτική της γερμανικής κυβέρνησης.

Οι συγκεκριμένες πληροφορίες αναρτήθηκαν στα τρία μεγάλα μέσα ενημέρωσης που αναφέραμε παραπάνω, μεταφέροντας ένα άκρως "πολεμικό" κλίμα, σπάζοντας τον κανόνα που επιβάλλει την τήρηση αποστάσεων από σκληρές εκφράσεις. 
Η ελληνική αποστολή αποφάσισε κατόπιν να μη συμμετάσχει ο Γιάνης Βαρουφάκης στο βραδινό δείπνο, δείχνοντας την ενόχλησή του για τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονται οι συνάδελφοί του τον ίδιο και την Ελλάδα.
Η επιθετικότητα, ωστόσο, από υπουργούς, αξιωματούχους και μέσα ενημέρωσης δεν κόπασε. Αντιθέτως, το Reuters παρουσίασε τον Γιάνη Βαρουφάκη ως "απομονωμένο", δεν ζήτησε την οπτική της ελληνικής πλευράς, γιατί δεν παραβρέθηκε στο δείπνο, ενώ σχολίασε μέχρι και το γεγονός ότι είναι ο μοναδικός υπουργός που δεν φοράει... γραβάτα. 

Το "σύνθημα", μάλιστα, για την νέα επιχείρηση αποδόμησης δόθηκε με ένα SMS από Γερμανό αξιωματούχο σε ρεπόρτερ ενός από τα τρία προαναφερόμενα μέσα. Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος κάλεσε μάλιστα πηγές του στην Αθήνα για να τους προειδοποιήσει...

Το τείχος

Η ελληνική κυβέρνηση, βλέποντας το αδιαπέραστο επικοινωνιακό τείχος που υψώνεται γύρω της, επιχείρησε να του προκαλέσει «ρήγματα» κατά τη διάρκεια των απανωτών συνεδριάσεων του Eurogroup τον περασμένο Φεβρουάριο. 
"Το γεγονός ότι διέρρευσε από την ελληνική αποστολή το προσχέδιο απόφασης του Γερούν Ντάισελμπλουμ, που ανέτρεπε όλες τις συζητήσεις εξόργισε ουκ ολίγους στις Βρυξέλλες" μας λέει ο δημοσιογράφος. "Τότε άρχισε ο πόλεμος και οι απανωτές διαρροές των ελληνικών θέσεων στον Peter Spiegel των “Financial Times”", συμπληρώνει.

Το ερώτημα, πάντως, που θέτει ο δημοσιογράφος στις Βρυξέλλες είναι χαρακτηριστικό: 
"Θα αντέξει ο Βαρουφάκης την πίεση;". "Τουλάχιστον ο Τσίπρας τον εμπιστεύεται ακόμα", απαντάμε εμείς. "Τότε πες τους εκεί στην Αθήνα, στην κυβέρνηση και τον κόσμο, να περιμένουν ακόμα περισσότερα τρομοκρατικά σενάρια" ανταπαντά.

*από την Εφημερίδα των Συντακτών

Σάββατο 25 Απριλίου 2015

Mafia war κατά της Ελλάδας στο eurogroup: πολεμούν το New Deal με νύχια και με δόντια...

κι ενώ οι "διαπραγματεύσεις" συνεχίζονται...

Το "ανέντιμο Plan B" των πιστωτών
...και των "λαγών" τους

ανάλυση του tvxs
Μ’ ένα "ανέντιμο Plan B", όπως θα έλεγε ίσως κι ο "τυχοδιώκτης" Γιάνης Βαρουφάκης, οι πιστωτές σπέρνουν με νάρκες κάθε πολιτική δίοδο προς το new deal που επιδιώκει η κυβέρνηση με την Ευρώπη.
Το εν λόγω σχέδιο δεν είναι ούτε το Grexit, ούτε το Graccident με το οποίο απείλησε ευθέως στο χθεσινό Eurogroup ο - γνωστός «λαγός» του Σόιμπλε - υπουργός Οικονομικών της Σλοβενίας, προκαλώντας τον Γιάνη Βαρουφάκη να μιλήσει για «ανέντιμα» και «αντιευρωπαϊκά» σενάρια. Δεν είναι επίσης ούτε τα προειδοποιητικά πυρά περί capitals controls, ούτε η πλήρης πιστωτική ασφυξία την οποία υπαινίχθηκε επίσης χθες ο Μάριο Ντράγκι.
Το «ανέντιμο Plan B» του σκληρού κλαμπ των πιστωτών είναι απλά ο σταθερός και κλιμακούμενος τορπιλισμός κάθε δυνατότητας για έναν πραγματικά «έντιμο συμβιβασμό».
Με το Grexit να έχει αποκλειστεί οριστικά και αμετάκλητα στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο από τον άξονα Μέρκελ - Γιούνκερ, η «φράξια των γερακιών» πυροβολεί κατά ριπάς το πολιτικό κεφάλαιο της κυβέρνησης Τσίπρα. Με στόχο να την σύρει, την ύστατη ώρα, σε συμφωνία άτακτου συμβιβασμού, τραυματισμένη και βαριά εκτεθειμένη απέναντι στους ίδιους τους ψηφοφόρους της.

«Οι πιέσεις κατά της χώρας είναι αναμενόμενο ότι θα ενταθούν όσο πλησιάζει η ώρα της συμφωνίας», σημείωναν πηγές του Μαξίμου μετά το χθεσινό... πολεμοχαρές Eurogroup, ενώ για «τακτικές υπονόμευσης μέχρι την τελευταία στιγμή» μίλησε και ο υπουργός Οικονομικών.

Τις εν λόγω τακτικές επιβεβαιώνουν και παράγοντες που βρίσκονται κοντά στις διαπραγματεύσεις τονίζοντας ότι «είναι αστεία τα επιχειρήματα περί ανύπαρκτης μεταρρυθμιστικής λίστας» και πως «η δουλειά που ήδη έχει γίνει στο Brussels Group είναι βαθιά και απολύτως τεκμηριωμένη». Ο ίδιος ο Γιάνης Βαρουφάκης, άλλωστε, άφησε χθες από τη Ρίγα ευθείες αιχμές ακόμη και για τον ρόλο του επικεφαλής του EuroWorkingGroup Τόμας Βίζερ, ενώ κυβερνητικές πηγές κάνουν λόγο για «επιχείρηση αποδόμησης κάθε προόδου σε μεσαίο πολιτικό και τεχνοκρατικό επίπεδο».

Σ' αυτή την «επιχείρηση» εντάσσουν οι ίδιες πηγές και την - ευρωπαϊκή και εγχώρια - στοχοποίηση του υπουργού Οικονομικών. «Ο Βαρουφάκης», τόνιζε κυβερνητικό στέλεχος, «δεν πάει στην Ευρώπη για να κομίσει τις προσωπικές του απόψεις. Δεν είναι δική του απόφαση ότι δεν κόβουμε τις συντάξεις. Ο Βαρουφάκης μεταφέρει τις κεντρικές κυβερνητικές θέσεις. Και τον χτυπούν για να χτυπήσουν την κυβέρνηση και να εγκλωβίσουν τον Τσίπρα».

Παρά τις πολεμικές ιαχές στην Ευρώπη, πάντως και το κλίμα... Αρμαγεδδώνα στα συστημικά media, το Μαξίμου αντιμετωπίζει την κατάσταση με ψυχραιμία και «ρεαλιστική αισιοδοξία». Κύκλοι του Μαξίμου και του οικονομικού επιτελείου επέμεναν χθες πως η συμφωνία θα κλείσει σύντομα, ενδεχομένως και πριν από τις 11 Μαίου, κι έδειχναν σταθερή εμπιστοσύνη στους πολιτικούς διαύλους που έχουν ανοίξει ανάμεσα στον πρωθυπουργό και την γερμανική καγκελαρία. Η ίδια η Άνγκελα Μέρκελ, βεβαίως, επέλεξε ρόλο... παρατηρητή στη χθεσινή σύρραξη και περιορίστηκε να επαναλάβει ότι «θα κάνουμε το παν για διασφαλιστεί η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ». Το πώς ακριβώς εννοεί αυτό «το παν» θα φανεί μέσα στις επόμενες μέρες...


Ένα New Deal για την Ελλάδα

     του Γιάνη Βαρουφάκη

Την άποψη ότι οι διαφωνίες για μία συμβιβαστική συμφωνία δεν είναι αγεφύρωτες εκφράζει ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης σε άρθρο του, υπό τον τίτλο "Ένα New Deal για την Ελλάδα" στο Project Syndicate. Όπως σημειώνει τόσο Ελλάδα όσο και Ευρώπη συμφωνούν στα σημεία που πρέπει να μεταρρυθμιστούν, έχουν ωστόσο διαφορετική προσέγγιση αναφορικά με τη μέθοδο της απαιτούμενης δημοσιονομικής εξυγίανσης αλλά και τη στήριξη που θα πρέπει αυτή να τυγχάνει από τον λαό.

Οι κοινοί μεταρρυθμιστικοί στόχοι


Σύμφωνα με τον Γιάνη Βαρουφάκη Ελλάδα και Ευρώπη έχουν πολλούς κοινούς τόπους συμφωνίας. «Το φορολογικό σύστημα της Ελλάδας χρειάζεται να αναμορφωθεί και οι φορολογικές αρχές θα πρέπει να ελευθερωθούν από πολιτικές και επιχειρηματικές επιρροές», αναφέρει ο υπουργός Οικονομικών και προσθέτει:

Τετάρτη 22 Απριλίου 2015

"Οι Ελληνες είναι έτοιμοι για χρεοκοπία και Grexit, οι Ευρωπαίοι όχι"

"Πίσω από τις δυνατές λέξεις, η ευρωπαϊκή στρατηγική αναφορικά με την Αθήνα δείχνει να καταρρέει" υποστηρίζει η γαλλική εφημερίδα La Tribune.
Ο δημοσιογράφος Ρομαρίκ Γκοντάν σε μακροσκελή ανάλυσή του υποστηρίζει ότι κατά το διάστημα που πέρασε από τις 20 Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα μοιάζει να μην έχουν γίνει και πολλά, ωστόσο τονίζει ότι «πίσω από αυτή την πρόσοψη της ακινησίας, η κατάσταση εξελίσσεται» κι ας μη φαίνεται.
Επίσης, επισημαίνει ότι «η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει πολύ πίσω» σε σχέση με τις προεκλογικές της εξαγγελίες.
Η ελληνική κυβέρνηση έκανε πολλούς συμβιβασμούς, δεν θα κάνει άλλους
Χαρακτηριστικό είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας, μέσα στις «πολλές υποχωρήσεις» που έχει κάνει, συγκαταλέγονται και αυτές του «να μην επαναδιαπραγματευτεί άμεσα το δημόσιο χρέος, να δεχθεί ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις, ακόμα και να δεχθεί να υποβάλει ως τώρα τέσσερις διαφορετικές λίστες με μεταρρυθμίσεις έπειτα από απαίτηση των πιστωτών».
Ομως μέχρι εκεί. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν μπορεί να δώσει κι άλλα στους δανειστές, υποστηρίζει ο Γάλλος αναλυτής και αναφέρει ως ενδεικτική τη στάση της ελληνικής πλευράς μετά το Euro Working Group της 1ης Απριλίου, όπου «η Αθήνα εξακολούθησε να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση» έναντι των εταίρων της. Ετσι, «ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέχεια διεμήνυσε πως δεν θα παρουσιάσει κι άλλη λίστα και πως θα αρνηθεί να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις λιτότητας».
Ετσι, κατά τον Γκοντάν, το Euro Working Group της 1ης Απριλίου είναι ο σημαντικός σταθμός στη διακοπή κάθε προόδου στις συνομιλίες. Αυτό το Euro Working Group αποτελεί «μια πραγματική ρήξη» μεταξύ Αθήνας και εταίρων.
Το Euro Working Group της 1ης Απριλίου αποτελεί την πραγματική ρήξη Αθήνας-δανειστών
«Με την a priori άρνησή της να προχωρήσει σε περισσότερες παραχωρήσεις, η Αθήνα αλλάζει σταδιακά το στρατόπεδο όπου υπάρχει πίεση», υποστηρίζει ο δημοσιογράφος της La Tribune, καθώς «μέχρι σήμερα οι δανειστές εφάρμοζαν την τακτική της “θηλιάς” γύρω από το ελληνικό κράτος, μέσω της έλλειψης ρευστότητας, προκειμένου να αναγκάσει την Αθήνα να δεχθεί τα πάντα. Οσο περισσότερο πλησιάζαμε στη χρεοκοπία, τόσο πιο πιθανό ήταν η Αθήνα να δεχθεί τα πάντα. Ως εκ τούτου, το Eurogroup υιοθέτησε την τακτική της αναμονής. Αλλά τώρα, αυτή η στρατηγική μοιάζει να πέφτει έξω. Η “θηλιά” όσο περνάει ο καιρός σφίγγει όλο και περισσότερο, αλλά αυτό δεν οδηγεί την ελληνική κυβέρνηση να υποχωρεί και να γίνεται πιο ευέλικτη - το αντίθετο μάλιστα».
Αυτό, κατά τον Γκτοντάν, έχει ως αποτέλεσμα, «σταδιακά, οι Ευρωπαίοι να βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο που δημιούργησε η δική τους στρατηγική: αν η θηλιά γίνει τόσο σφιχτή, ώστε να στραγγαλίσει την Ελλάδα, αν δηλαδή η λογική τους είναι να φτάσουν μέχρι το τέλος, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες μιας ελληνικής χρεοκοπίας, ή ακόμη κι ενός Grexit».
Οι Ελληνες είναι έτοιμοι για χρεοκοπία και Grexit, οι Ευρωπαίοι όχι
Σύμφωνα, δε, με τον οικονομικό αναλυτή, «οι Ελληνες, από την άλλη πλευρά, είναι προετοιμασμένοι για το χειρότερο» κι αυτό φαίνεται από το γεγονός πως «έχουν προχωρήσει σε μια σειρά από ενέργειες που τους κάνει να θεωρούν ότι είναι πρόθυμοι να αναλάβουν τις συνέπειες του κινδύνου της αδυναμίας πληρωμής».
Πρώτο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η προσέγγιση με τη Ρωσία. Δεύτερο, τα σενάρια για πιθανό δημοψήφισμα ή νέες πρόωρες εκλογές που θα έδινε στον ΣΥΡΙΖΑ μια νέα ακόμη πιο καθαρή εντολή. Τρίτο, οι πληροφορίες των New York Times πως ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης συναντήθηκε κατά την επίσκεψή του στις ΗΠΑ με τον δικηγόρο κι έναν εκ των ειδικών στις αναδιαρθρώσεις δημοσίων χρειών, τον Lee Buchheit της εταιρείας Cleary Gottlieb Steen & Hamilton LLP.
Ωστόσο, εν αντιθέσει με την Ελλάδα, «είναι προφανές ότι οι Ευρωπαίοι δεν είναι έτοιμοι να αποδεχθούν μια τέτοια ακραία εξέλιξη» υποστηρίζει ο Γάλλος δημοσιογράφος, ο οποίος θεωρεί ότι, «παρά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις» που δίνουν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι πως πλέον η Ευρωζώνη και η ΕΕ είναι θωρακισμένη και μπορεί να αντιμετωπίσει τις συνέπειες ενός Grexit, θα σημειωθεί ένα ντόμινο «τεράστιων και σοβαρών προβλημάτων στα κράτη, στους θεσμούς και τις τράπεζες της ζώνης του ευρώ».
Σε αυτό το σημείο παραθέτει μια λίστα από επιπτώσεις οι οποίες θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν, όπως το ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να βρουν τρόπο να καλύψουν τις ζημιές από τα ελληνικά ομόλογα, ζημιές τις οποίες δεν θα έχουν με ποιον να τις διαπραγματευτούν, αφού το ελληνικό κράτος θα έχει δηλώσει χρεοκοπία.
Εκτός από το πλήθος των επιπτώσεων στο νομισματικό, οικονομικό και τραπεζικό σύστημα, για το Βερολίνο ειδικά, μια ελληνική χρεοκοπία θα έχει και πολιτικό κόστος. «Το Βερολίνο θα πρέπει να εξαργυρώσει πολιτικά τις συνέπειες της ελληνικής χρεοκοπίας» αναφέρεται στο άρθρο της La Tribune.
«Είναι άραγε διατεθειμένο να δώσει περισσότερα για να σωθεί το ευρώ;» αναρωτιέται ο Γκοντάν και προσθέτει: «Ενα είναι βέβαιο: Η Μέρκελ θα προτιμούσε να μην πάρει το ρίσκο (σ.σ.: ενός Grexit)». Κι αυτό γιατί «εν τέλει, θα δημιουργούσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο που θα ισοπέδωνε τον μύθο του ευρώ: τη μη αναστρεψιμότητά του». Αλλωστε, αν καταρρεύσει το ευρώ, κατά τον Γάλλο αναλυτή, κινδυνεύει και η ΕΚΤ η οποία «είναι βασισμένη στον μύθο του ευρώ».
Ωστόσο, «στο μπρα ντε φερ Ελλήνων και Ευρωπαίων αυτός που φοβάται λιγότερο ή προσποιείται ότι φοβάται λιγότερο το Grexit τα παίρνει όλα».


Πηγή: La Tribune: Πώς οι Ευρωπαίοι κινδυνεύουν να πέσουν οι ίδιοι μέσα στο λάκκο που άνοιξαν για την Ελλάδα | iefimerida.gr 

Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Προσβλέποντας ακόμη στο δημοκρατικό πρόσωπο της Ευρώπης…

...η Ελλάδα, είναι η μοναδική χώρα παγκοσμίως που δεν αναχρηματοδοτεί το χρέος της, που επί εννέα μήνες δεν δανείζεται ούτε από τις αγορές, ούτε από τους πιστωτές της αλλά συνεχίζει να εξυπηρετεί πλήρως τις υποχρεώσεις της

Περί Συντάγματος και διαθεσίμων 
(Για δες ποιος μιλάει…)

της Νικόλ Λειβαδάρη / tvxs.gr

«Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας», είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας στις προγραμματικές δηλώσεις του στη Βουλή. Εάν εξακολουθεί να ισχύει αυτό, τότε ίσως το συνταγματικό «γράμμα» να είναι κατά δύο λέξεις φτωχότερο, μετά τη δεύτερη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αυτής της κυβέρνησης. Τα κρατικά ταμεία όμως θα γίνουν κατά περίπου 2 δις ευρώ πλουσιότερα στην πιο κρίσιμη φάση της ευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης για την χρηματοδότηση της χώρας.

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για τη δέσμευση των διαθεσίμων των Δήμων ήταν, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, μονόδρομος στην μάχη της ρευστότητας. Το κατά πόσο πρόκειται και για βιώσιμο μονόδρομο θα το κρίνουν οι εξελίξεις των επόμενων εβδομάδων, καθώς η «σκούπα» στα αποθέματα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης έχει νόημα μόνον εάν όντως επίκειται συμφωνία με τους πιστωτές.

Εως τότε, και αυτή η μάχη φαίνεται καταδικασμένη να περάσει μέσα από – εγχώριες και διεθνείς – θύελλες, με τη Νέα Δημοκρατία να σηκώνει πρώτη το λάβαρο… προάσπισης του Συντάγματος.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Κυριάκος Μητσοτάκης κατήγγειλε «ευθεία παραβίαση του Συντάγματος και του άρθρου 102 περί οικονομικής αυτοτέλειας των Οργανισμών Τοπικών Αυτοδιοίκησης», ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδος Κώστας Μπακογιάννης προανήγγειλε προσφυγή στο ΣτΕ προς ακύρωση της ΠΝΠ και ο ευρωβουλευτής Γιώργος Κύρτσος με οργίλη ανάρτηση στο Facebook κατήγγειλε «σοβιετικής μεθοδολογίας οικονομικό στραγγαλισμό της τοπικής αυτοδιοίκησης» για να καταλήξει: «Επέλεξαν τον Παυλόπουλο γιατί ήθελαν Πρόεδρο της Δημοκρατίας πρόθυμο να υπογράφει τις κυβερνητικές αθλιότητες».

Και οι τρεις, πάντως, μάλλον παρέλειψαν να… θυμηθούν ότι η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είχε υπογράψει δεκάδες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, όχι για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις αλλά για να περάσει μνημονιακά μέτρα. «Πραξικοπηματική ενέργεια» και «παιχνίδια με τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ταμείων» κατήγγειλε και το ΠΑΣΟΚ, ξεχνώντας, πάντως, και εκείνο ότι επί ημερών συγκυβέρνησης, το «μεγάλο παιχνίδι» του PSI είχε κοστίσει στα ασφαλιστικά ταμεία ζημιές πάνω από 12 δις ευρώ.

Πηγές του Μαξίμου τόνιζαν, άλλωστε, χθες το βράδυ ότι «η μεταφορά ταμειακών διαθεσίμων των φορέων του Δημοσίου δεν αφορά σε καμία περίπτωση τα ασφαλιστικά ταμεία», πρόσθεταν δε ότι «μετά την πρόσφατη τροπολογία, τα διαθέσιμα όλων των φορέων είναι πλήρως εξασφαλισμένα με δικαίωμα αποζημίωσης από το Δημόσιο».

Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, πάντως, έντονες είναι οι αντιδράσεις και από την πλευρά των Δήμων. Γιώργος Καμίνης και Γιώργος Πατούλης έκαναν λόγο επίσης για προσφυγή στο ΣτΕ, ενώ σήμερα συνεδριάζει η ΚΕΔΕ για να καθορίσει τη στάση της.

Ακόμη πιο θερμά ήταν τα εκτός συνόρων πυρά, με πρωταγωνιστή αυτή τη φορά της καταστροφολογίας το Bloomberg: «Αφήστε την Ελλάδα να φύγει από το ευρώ», έγραψε ο αρθρογράφος του πρακτορείου Μαρκ Γκίλμπερτ σχολιάζοντας την απόφαση δέσμευσης των διαθεσίμων, για να συμπληρώσει με πλεόνασμα… λυρισμού: «Ενας έξυπνος μπάρμαν ξέρει πότε είναι ώρα να σταματήσει να σερβίρει στον μεθυσμένο στη γωνία και να φωνάξει τον πορτιέρη. Για την Ελλάδα, το πάρτι του ευρώ ίσως να τελείωσε, είτε φύγει σκοντάφτοντας από μόνη της, είτε αν την πετάξουν έξω για κακή διαγωγή».

Παρεμπιπτόντως πάντως, μάλλον και το Bloomberg ξεχνά μια βασική παράμετρο: Ότι από το καλοκαίρι του 2014 η Ελλάδα πληρώνει το… πάρτυ απολύτως μόνη της. Είναι η μοναδική χώρα παγκοσμίως που δεν αναχρηματοδοτεί το χρέος της, που επί εννέα μήνες δεν δανείζεται ούτε από τις αγορές, ούτε από τους πιστωτές της αλλά συνεχίζει να εξυπηρετεί πλήρως τις υποχρεώσεις της. Προσβλέποντας ακόμη στο δημοκρατικό πρόσωπο της Ευρώπης…

•Σκίτσο του Μιχάλη Κουντούρη για την Εφημερίδα των Συντακτών

Πρόσφατα περιεχόμενα

Recent Posts Widget