Είδηση - ανέκδοτο: Η Δράση αποχωρεί από το Ποτάμι και προσχωρεί στην ΝΔ :)

Η ολοκληρωμένη στρατηγική "κατασκευής συναίνεσης" των νεοφιλελεύθερων κρατιστών σε ένα παράδειγμα

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Διαβάζουμε στο διαδίκτυο την παρακάτω είδηση - ανέκδοτο:

"Ο λόγος για τον Θεόδωρο Σκυλακάκη που ετοιμάζεται να αποχωρήσει από το «Ποτάμι» σύμφωνα με ρεπορτάζ του Alpha. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού, υπήρξαν επαφές μεταξύ των δύο πλευρών, με τον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη έπειτα από συνομιλίες με τους συνεργάτες του να αποφασίσει πως η σχετική ανακοίνωση θα γίνει αύριο."

Γιατί ανέκδοτο;

Η Δράση (το κόμμα που θα σύρει στην ΝΔ ο Θόδωρος Σκυλακάκης) ως γνωστόν "κατελήφθη" από τον Θ Σκυλακάκη και τους ανθρώπους του, το 2013, σε συνέδριό της "ανοιχτό"  - ανοιχτό σε εγγραφές και συμμετοχή ατόμων από όλους τους πολιτικούς χώρους ανεξαρτήτως ιδεολογικού προσανατολισμού - κατά αφελή (;) πρόθεση των τότε επιγόνων του Στέφανου Μάνου που την ήθελαν τεχνοκρατικό κόμμα προτάσεων και όχι ιδεολογικό μηχανισμό. 

Η κατάληψη έγινε από τον Θόδωρο Σκυλακάκη και την συνιστώσα του (που προσχώρησαν τελευταία στιγμή προσυνεδριακά) που κατεβάζοντας κυριολεκτικά ...πούλμαν και με μαζικές εγγραφές στο παραπέντε μελών του πρώην κόμματος της Ντόρας, "Δημοκρατική Συμμαχία", που ενέγραψε ο Θ.Σκ. ως πολιτικούς του φίλους παραβιάζοντας το προσυνεδριακό κανονισμό της "ισότιμης διεύρυνσης προς αριστερά και δεξιά" χωρίς εισοδιστικά φάουλ - αλλοίωσαν την "δημογραφική" σύνθεση του συνεδρίου. 

Αφού "απέκτησε" με αυτόν τον τρόπο εύκολα το μικρό κόμμα, κράτησε και την θέση του ως ευρωβουλευτής και παρέμεινε στις Βρυξέλλες (είχε βγει ευρωβουλευτής με την ΝΔ, κράτησε και μετέφερε τη έδρα αρχικά στην "Δημοκρατική Συμμαχία" ακολουθώντας κατά πόδας την Ντόρα Μπακογιάννη και μετά στην "Δράση" και στο ευρωπαϊκό κόμμα των Φιλελευθέρων του Φερχόφσταντ)  - αλλά το ίδιο το νέο κόμμα του, την "Δράση", το παρόπλισε και το πάρκαρε κάπου στην Β.Σοφίας ως εφεδρεία του μητσοτακέϊκου. 

Τώρα που ήρθε εκείνη η ώρα που το μητσοτακέϊκο κηρύσσει πανστρατιά, και τα πολιτικά ζόμπι ξυπνούν με τις κρυφές ή φανερές νεοφιλελεύθερες εφεδρείες να επανακάμπτουν στην μητρική δεξιά αγκάλη, ο Θόδωρος Σκυλακάκης ως έτοιμος από καιρό ξεπαρκάρει την Δράση από το Ποτάμι και την παρκάρει στα γκαράζ της ΝΔ... 

Έτσι απλά!
Ο ίδιος ολοκληρώνει έτσι την αποστολή του και ίσως ως ανταμοιβή μπορέσει και να ξαναβγεί μετά από καιρό βουλευτής για να συνεχίσει τη ζωή που ξέρει - και η ΝΔ ίσως εισπράξει ένα (πολύτιμο) τοις εκατό ακόμη. 

Έτσι είναι η προσχεδιασμένη πολιτική.

Όσοι και όσες πιστεύουν ακόμη στην ...μεταρρυθμιστική πρόθεση ή και δυνατότητα των κρατικοδίαιτων νεοφιλελεύθερων, ας ρίξουν και μια ματιά στο τι έγινε χθες στο ευρωκοινοβούλιο: βγήκε δεξιός πρόεδρος στο παραπέντε όταν οι "φιλελεύθεροι" του Φερχοφσταντ απέσυραν την δική τους υποψηφιότητα και ψήφισαν τον δεξιό υποψήφιο. Παγωτό οι σοσιαλδημοκράτες...

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πανευρωπαϊκής ταύτισης των κάποτε κεντροαριστερών ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών με τον νεοφιλελευθερισμό τα προηγούμενα χρόνια και η εξήγηση του γιατί τώρα που ξυπνούν (;) από τον λήθαργο βλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ ένα παράδειγμα/υπόδειγμα αριστερής σοσιαλδημοκρατίας που μπορούν αν προσεγγίσουν για να επιστρέψουν πίσω στο "σοσιαλιστικό" στρατόπεδο, έστω και για να μην καταβυθιστούν προεκλογικά σε Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ιταλία κλπ

Υστερόγραφο:

Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; 

Πρώτον για να υπογραμμίστεί επί τη ευκαιρία, ότι η δεξιά είναι πολύ μπροστά στον μακρόχρονο σχεδιασμό και την στρατηγική και ότι μόνο η μνήμη των εγκλημάτων της στην οικονομία και τη χρεοκοπία της χώρας μας που την βύθισε στον "παράδεισο" των μνημονίων, μπορεί ίσως να φρενάρει για άλλη μια πολύτιμη φορά τα σχέδιά της. Αν βρει απέναντί της ενωμένη την αριστερά, την όλη αριστερά, ριζοσπαστική, ανανεωτική, σοσιαλιστική, δημοκρατική, οικολογική.

Κι επειδή δεύτερον, όλα τα παραπάνω  -τα του "ανοιχτού" συνεδρίου και του τρόπου της "κατάληψης" της Δράσης από τους ανθρώπους του μητσοτακέϊκου αλλά και την στρατηγική των εφεδρειών- τα ζήσαμε από κοντά, "τα είδαμε όλα" και έκτοτε "γνωρίζουμε". Και καλό είναι τώρα που το σχέδιο βρίσκεται σε εφαρμογή "να θυμηθούν οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νέοι", όπως λέει και η γνωστή προτροπή της λαϊκής μας πολιτικής παράδοσης...

πηγή tvxs

Η ώρα του ιστορικού συμβιβασμού εξουσίας της προοδευτικής πλειοψηφίας;

Τυφλοί ένεκεν "ιδεολογίας" ερευνούν το Αυτονόητο...

#μπορούμε και χωρίς ΝΔΠΑΣΟΚ

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Το αίτημα της αλλαγής είναι πλέον πάνδημο. Η υπερφορολόγηση, η πιστωτική εγκατάλειψη των μικρομεσαίων σε συνθήκες μηδενικής ρευστότητας, οι διώξεις των ελεύθερων επαγγελματιών από τον ασφαλιστικό τους φορέα, η υπερχρέωση των νοικοκυριών, η επέλαση των κερδοσκοπικών funds, οι απειλές για ξεπούλημα και των αιγιαλών, η τρομερή ύφεση, ανεργία και απορρύθμιση κάθε εργασιακού δικαιώματος, και κυρίως η καταστροφή του παραγωγικού ιστού της χώρας που συντελείται καθημερινά - όλα αυτά πρέπει να σταματήσουν Τώρα!

Η αντιπολίτευση δείχνει διασπασμένη αλλά συντριπτικά πλειοψηφική. Δυνάμεις που ο παλιός δικομματισμός απέκλειε συστηματικά από την προσέγγιση της εξουσίας, αναδύονται με ημιτελείς τρόπους. 

• Ο κυρίαρχος των ποσοστών ΣΥΡΙΖΑ περικλείει αντιφάσεις και ρίσκα αλλά ενσαρκώνει τις ελπίδες ανατροπής της σημερινής ρεβανσιστικής δεξιάς κυβέρνησης  - η πρωτιά του είναι η μόνη δύναμη που θα κινήσει αποφασιστικά τον τροχό της αλλαγής. 
• Το κυρίαρχο στον κεντροαριστερό χώρο Ποτάμι, παρά τις ασάφειές του περιλαμβάνει ελπιδοφόρες δυνάμεις μεταρρυθμισμού και καινοτομίας. 
• Τέλος οι Γέφυρες, παρά το τζημερικό ολίσθημα, διατηρούν τις ριζοσπαστικές συνεισφορές της Δράσης και άλλων λαμπρών κεντροφιλελεύθερων μυαλών σε βασικούς τομείς όπου πρέπει να χτυπηθεί το πελατειακό κρατικιστικό παρασιτικό σύστημα.

Τι κοινό έχουν αυτές οι δυνάμεις όμως; Είναι δυνατόν να συνεργαστούν με επιτυχία για την σωτηρία και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας;

Τις επόμενες ημέρες αυτό θα γίνει φανερό. Ως ο αναγκαίος και ικανός ιστορικός συμβιβασμός. Ως το νέο αυτονόητο.

Εκείνο που σε μια εποχή κυβερνήσεων συνεργασίας, είναι το μόνο που μπορεί να μας απαλλάξει από τις δυνάμεις της χρεοκοπίας, του καταστροφικού πελατειακού κομματικού συστήματος της μεταπολίτευσης. Του παλιού δικομματισμού που όπως αποδείχτηκε τα τελευταία δυο χρόνια, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να διατηρήσει το σύστημα εξουσίας του καταστρέφοντας κάθε μεταρρύθμιση. 

Η μεγάλη απόσταση σε "ιδεολογικό" επίπεδο των δυνάμεων αυτών δεν αποτυπώνεται κατ΄ανάγκη σε επίπεδο τελικών προτάσεων: ήδη η συγγένεια αν όχι ταύτιση στις θέσεις τους για την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, την αλλαγή του αίσχους του ΟΑΕΕ, την στήριξη των startup επιχειρήσεων, την τήρηση του συντάγματος και των κοινωνικών δικαιωμάτων, του εγγυημένου κατώτατου εισοδήματος, της υγείας για όλους και των οικολογικών δεσμεύσεων βιωσιμότητας δείχνουν ότι είναι δυνατό ένα εναλλακτικό υπόδειγμα διακυβέρνησης με στόχο την έξυπνη ανάπτυξη.

Οι προσωπικές επιθέσεις των εμπαθών ένθεν κακείθεν, αλλά ειδικά εκείνων που παρεμβαλλόμενοι θάθελαν να επιβάλλουν την διάσπαση των προοδευτικών δυνάμεων και την επανάληψη της (ακρο)δεξιάς ρεβανσιστικής διαχείρισης με την υποστήριξη του βαθέως πελατειακού κράτους, δεν έχουν πια την δύναμη να επικρατήσουν: η καθημερινότητα του Πολίτη δεν του αφήνει ελπίδες και επιλογές. Και κυρίως την πολυτέλεια της μη αλλαγής πορείας "εδώ και τώρα"...

Η Νέα Ελλάδα είναι μπροστά μας - με τον ΣΥΡΙΖΑ, το Ποτάμι και την Δράση υποχρεωτικά σε ένα ρεύμα συνεννόησης και συνεργασίας. 

Σε έναν προωθητικό ιστορικό συμβιβασμό για την επιβίωση πρώτα των ανθρώπων αυτού του τόπου αλλά και των δημιουργικών τους δυνάμεων στην παραγωγή και αναδιανομή του πλούτου: αυτού που οι γύπες της ανήθικης κερδοσκοπίας επιβουλεύονται και σχεδόν έχουν εξασφαλίσει την αρπαγή του με την συνεργασία των δυνάμεων της χρεοκοπίας. 

Τον μοναδικό δυνατό συμβιβασμό και την μοναδική ορατή προοδευτική συνεργασία. Που θα μας ξαναβάλει στην πρίζα, που θα επιτρέψει ένα ελληνικό new deal αντί ένα υποκριτικό μνημόνιο επιβολής της δεσπόζουσας οικονομικής συμμαχίας του Βορρά με όχημα την διατήρηση του πελατειακού παρασιτικού συστήματος εξουσίας των ντόπιων ολιγαρχών. 

Γι αυτό "μεταξύ μας", όχι άλλη προεκλογική δαιμονοποίηση - αυτή εξυπηρετεί μονάχα την επιβίωση του χτες. 
Συνεννόηση, επικράτηση του ήθους, της λογικής και της νηφαλιότητας. 
Υπέρβαση. Υπάρχει ο χώρος, λείπει απελπιστικά ο χρόνος.

Η Ευρώπη-Οικολογία, οι εκλογές και η αναζήτηση "ευρείας προοδευτικής συνεργασίας" με Δράση/ΦιΣ

από το ECO blog

Είχαμε δημοσιεύσει (εδώ) την πρόθεση του πράσινου κόμματος Ευρώπη-Οικολογία να διερευνήσει μαζί με την Δράση, την δυνατότητα παρουσίας ενός υβριδικού σχήματος πράσινων/φιλελεύθερων στις ευρωεκλογές (και μαζί σε κάποιες αυτοδιοικητικές περιφέρειες) που θα υλοποιούσε την σύγκλιση "μεταξύ πολιτών, κινήσεων και κομμάτων που υπερασπίζονται και ενδιαφέρονται να προωθήσουν την ιδέα της Ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης." Η κίνηση αυτή, που έγινε αποδεκτή δημοκρατικά και από τα δύο κόμματα, συμπεριέλαβε αμέσως και την ΦιΣ (Φιλελεύθερη Συμμαχία) και διήρκεσε με πυκνές συνομιλίες για πάνω από ένα μήνα, διεκόπη πρόσφατα μετά την αιφνίδια αλλαγή ατζέντας και εκλογικών προτεραιοτήτων στον χώρο των φιλελευθέρων που προέκυψε από παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Φιλελεύθερου Κόμματος/ALDE. 

Από την κατάρτιση του σχετικού ψηφοδελτίου για την ευρωβουλή αλλά και την περιφέρεια Αττικής, αποχώρησαν έτσι Ευρώπη-Οικολογία και Φιλελεύθερη Συμμαχία (εδώ). Παρά την συνεχιζόμενη παραπληροφόρηση, όπως πχ σε άρθρο του Αθανάσιου Έλλις στην Καθημερινή (Οι "Γέφυρες" της μεταρρύθμισης) με φαντασιώσεις του συγγραφέα ότι "μόνο θετικά μπορεί κανείς να δει τις «Γέφυρες», τη συνεργασία, κοινή πορεία και, γιατί όχι, μελλοντική συνένωση κομμάτων και κινήσεων που περιγράφονται ως μεταρρυθμιστικό τόξο, όπως είναι η «Δράση», η «Δημιουργία ξανά», η «Φιλελεύθερη Συμμαχία» και η «Ευρώπη - Οικολογία»" το γεγονός είναι ότι συνεργάζονται μόνο Δράση και Δημιουργία Ξανά μεταξύ τους και υπό την πολιτική σκέπη του ALDE.

Όσον αφορά την Ευρώπη-Οικολογία αλλά και την στάση της περιφερειακής αυτοδιοικητικής κίνησης "Οξυγόνο" (για την Αττική) που οι συνεργαζόμενες κινήσεις πρόλαβαν να παρουσιάσουν, μπορείτε να δείτε παρακάτω τις σχετικές ανακοινώσεις: (σε επόμενο άρθρο θα παρουσιαστούν οι κινήσεις και οι υποψήφιοι που στηρίζει η Ε-Ο στις δημοτικές και αυτοδιοικητικές εκλογές πανελλαδικά)

Σχετικά με τις Ευρωεκλογές:

Για τις εκλογικές συνεργασίες

Η «Ευρώπη – Οικολογία» είναι ένα σύγχρονο Πράσινο Κόμμα που ιδρύθηκε πριν από δύο μήνες από πολίτες, που ενδιαφέρονται να συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας νέας, δίκαιης και βιώσιμης πορείας της χώρας μας. Στις βασικές πολιτικές μας προτεραιότητες περιλαμβάνονται η προώθηση της βιώσιμης, «έξυπνης» ανάπτυξης και η μετεξέλιξη της Ευρώπης προς ένα ομόσπονδο κράτος. Πρόκειται για επιλογές, που σήμερα περισσότερο από ποτέ, πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητες για την Ελλάδα: Μόνο έτσι θα ξεπεραστεί με δημιουργικό τρόπο η σημερινή πολύπλευρη κρίση και θα αποφύγουμε να τεθούμε στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων.

Ειδικά το θέμα της Ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης θεωρούμε ότι μπορεί να προωθηθεί αποτελεσματικότερα μέσα από συνεργασίες και συγκλίσεις ανθρώπων και ομάδων, που ακόμα και αν διαθέτουν διαφορετικές πολιτικές οπτικές, τους ενώνει το κοινό ευρωπαϊκό όραμα. Το κοινό μανιφέστο των Daniel Cohn-Bendit από τους Πράσινους και Guy Verhofstadt από τους Φιλελεύθερους (Debout l’ Europe!) φαίνεται να δείχνει έναν τέτοιο δρόμο.

Οι επερχόμενες ευρωεκλογές, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ιδανικό πλαίσιο για την επιδίωξη μιας τέτοιας προοπτικής, τόσο μέσα από τον πολιτικό αγώνα στην Ελλάδα, όσο και μέσω της συμβολής στις αντίστοιχες ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις. Για το λόγο αυτό διερευνήσαμε με θάρρος, ειλικρίνεια και ανοικτό πνεύμα τις δυνατότητες συνεργασίας με τη «Δράση». Χωρίς να παραγνωρίζουμε τις διαφορετικές οπτικές και αφετηρίες, θεωρήσαμε ότι στα ευρωπαϊκά ζητήματα θα μπορούσαμε τη διαφορά να τη μετατρέψουμε σε συμπληρωματικότητα.

Μετά από ένα διάστημα συζητήσεων, κατά το οποίο συμφωνήθηκαν αμοιβαία μια σειρά από σημαντικά και για τις δύο πλευρές ζητήματα, η προσπάθεια αυτή δεν καρποφόρησε. Η «Δράση», προτίμησε να ...

Αντύπας Καρίπογλου: ένας κανονικός άνθρωπος που πήγε να φτιάξει ένα μη κανονικό κόμμα

Το αφιέρωμα που ακολουθεί δεν-είναι-ένας-πολιτικός-επικήδειος! Ούτε για τον Αντύπα Καρίπογλου, ούτε για την Δράση... είναι μια απόπειρα αποτίμησης της σύγχρονης ιστορίας των κανονικών ανθρώπων.

Γράφει ο Ηλίας Κανέλλης στα ΝΕΑ:

Εγκώμιο ενός που αποχώρησε

Σε μια εποχή κατά την οποία πολλά νέα πρόσωπα εισέρχονται στην πολιτική, προφανώς δεν περισσεύει πολύς χώρος για μια αποχώρηση (για λίγο; για περισσότερο;) ενός προσώπου όπως ο Antypas Karipoglou.
Θα αναρωτηθείτε: ποιος είναι ο Αντύπας Καρίπογλου; Πράγματι, δεν έγινε ευρύτερα γνωστός. Και γι' αυτό δεν φταίει ότι βρέθηκε έως και επικεφαλής ενός μικρού κόμματος όπως η Δράση, κάθε άλλο. Ο Καρίπογλου είναι και ευφραδής, και έξυπνος, και με πολιτική πείρα, και με μεγάλη ιστορία στα πολιτικά πράγματα. Θα ήταν αδιανόητο γι' αυτόν να πολιτευθεί χωρίς να έχει αποσαφηνίσει τις θέσεις του για τα πράγματα της συγκυρίας. Την ώρα της κρίσης, για παράδειγμα, δεν έλεγε άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Το κόμμα του δεν οχυρώθηκε στα δικά του Ζάππεια, δεν έστησε αγανακτισμένους στις πλατείες για να προσεταιρισθούν μελλοντικούς πελάτες, δεν έβριζε τους δανειστές και εταίρους, γενικώς δεν ζητούσε την επιδοκιμασία πάση θυσία. Αντίθετα, με σαφήνεια και μαχητικότητα, σχεδόν στο περιθώριο της δημοσιότητας, διεκδίκησε τον ευρωπαϊκό δρόμο, το ευρώ, τη Δύση και, κατά συνέπεια, «την ελευθερία, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την ευτυχία των ανθρώπων αυτής της χώρας».
Και όλα αυτά, με τρομερή προσωπική θυσία, ανυστερόβουλα, μάλιστα με προσωπικό ξόδεμα: ζώντας και εργαζόμενος στη Δράμα, ήταν συνεχώς σε ένα αυτοκίνητο με το οποίο ταξίδευε στην Ελλάδα για τις ανάγκες του κόμματος. Δεν είναι εύκολο να κάνει την προσωπική σου ζωή ποδήλατο για ένα αμφίβολο αποτέλεσμα, εκτός αν είσαι πεισμένος ότι η μαγιά που αφήνεις αξίζει τον κόπο.
Ο Καρίπογλου δούλεψε σκληρά γι' αυτήν τη μαγιά. Προσείλκυσε νέους, διόρθωσε και διορθώθηκε, έχτισε έναν οργανισμό στον οποίο συνυπήρξε με σοβαρούς και δημιουργικούς ανθρώπους. Επιστήμονες, επιχειρηματίες, αγρότες. Πρώτα επαγγελματίες που δίνουν έμφαση στην καινοτομία και στην πρόοδο και μετά πολιτικούς. Πρόσωπα που δεν περιμένουν από το κράτος αλλά συμβάλλουν με τους φόρους τους στη λειτουργία του - που, ασφαλώς, θα ήθελαν καλύτερο κράτος, για να μην πηγαίνουν τα λεφτά των φορολογουμένων στον βρόντο.
Βαθύτατα δημοκράτης, ο Αντύπας Καρίπογλου επέλεξε να την κάνει διακριτικά όταν, όπως εκτιμώ διαβάζοντας το ευγενικό κείμενο αποχώρησής του, θεώρησε ότι οι στόχοι της Δράσης συρρικνώθηκαν, ότι έγινε κάτι άλλο από ένας ηθικός πολιτικός χώρος που θα διεκδικούσε την ευρύτερη προοδευτική συνεργασία, επειδή απαιτείται «συνολική πολιτική πρόταση, γιατί το πρόβλημα του τόπου μας είναι πολιτικό, όχι οικονομικό».
Παλαιός φίλος, ο Καρίπογλου δεν ζήτησε ποτέ να βοηθήσω να περάσει έστω μια ανακοίνωση του κόμματός του στην εφημερίδα. Θα ξαφνιαστεί, ελπίζω όχι δυσάρεστα, που γράφω χωρίς να το ξέρει για πρώτη φορά το όνομά του τώρα που αποχώρησε. Ελπίζω να καταλαβαίνει ότι χρειάζεται να επιστρέψει σύντομα.

Ο Αντύπας Καρίπογλου αποχώρησε πριν λίγες μέρες (και λίγες μέρες μετά το τελευταίο συνέδριό της στο οποίο δεν συμμετείχε) από την Δράση. 

Στην Δράση διαδέχτηκε τον Στέφανο Μάνο στην προεδρία, μετά τις εκλογές του 2012, και αμέσως έπεσε με τα μούτρα στο εγχείρημα της μεταμόρφωσης του κόμματος αυτού σε έναν "συριζα του κέντρου": συγκέντρωσε ανθρώπους από τον οικολογικό χώρο, την κεντροαριστερά, τους φιλελεύθερους, εισήγαγε τις τάσεις στο κόμμα, διεύρυνε την ΚΕ με μεταρρυθμιστές κάθε απόχρωσης και απόκλισης και οδήγησε την Δράση σε ένα πολύ επιτυχές ανοιχτό συνέδριο όπου έγιναν αποδεκτές οι προτάσεις του για την διεύρυνση και την συνεργασία που έφτανε μέχρι και την πιθανή αλλαγή ονόματος του νέου σχήματος που θα προέκυπτε - όλα ήταν ανοιχτά και η Δράση προσέφερε τον "μηχανισμό" της όχι για να καπελώσει αλλά για να στηρίξει την δημιουργία του καινούργιου. Και όλα αυτά με την προσωπική ενέργεια και αφοσίωση που περιγράφει παραπάνω ο Ηλίας Κανέλλης.

Όσοι ζήσαμε εκείνες τις δημιουργικές μέρες νοιώθαμε -όπως και οι διστακτικοί απέξω- την δυναμική του εγχειρήματος. Ήταν μια κίνηση την κατάλληλη στιγμή, στον κατάλληλο τόπο και με τον κατάλληλο τρόπο. Και νοιώθαμε ότι κάναμε το αυτονόητο.

Σε ένα πολιτικό σκηνικό παρηκμασμένο και συχνά ποταπό, με επαγγελματίες της μπαλαφάρας και του προσωπικού συμφέροντος, με αναδυόμενους ηγετίσκους και νεοφανατικούς κάθε ιδεολογήματος, με μια κρίση να καλπάζει και να ταρακουνά τους κατά πλειοψηφία απασχολούμενους στον ιδιωτικό τομέα δρασίτες και "προσήλυτους", η ιδέα και η μέθοδος του Αντύπα Καρίπογλου ήταν κάτι πρωτοφανές για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα. 

Η αποτύπωση της επιτυχίας του εγχειρήματος είχε και δεύτερο βήμα: το συνέδριο της διεύρυνσης που έγινε πέρυσι τον Μάιο. Δημοκρατικότατα η Δράση έγραφε μέλη καινούργια με ιλιγγιώδεις για το μέγεθός της ρυθμούς (έφτασαν τα 2500 στην προσυνεδριακή προθεσμία) που θα επικύρωναν την στροφή, θα αποτύπωναν τις τρεις τουλάχιστον βασικές τάσεις, και θα μορφοποιούσαν το νέο ομοσπονδιακό κόμμα της κεντρώας συνεργασίας με πρόβλεψη υποδοχής του επερχόμενου δεύτερου κύματος διεύρυνσης μετά το συνέδριο. Και εκεί ήταν που στην αναπόφευκτη σύγκρουση με την ατζέντα του πολιτικού κατεστημένου, το εγχείρημα ηττήθηκε.

Ηττήθηκε από εισοδισμό.

Μέλη ενός καταργημένου κόμματος, ήρθαν μαζικά μεν σαν άτομα δε, και αντί για ποσόστωση τάσης "έπαιξαν" σαν φράξια. Και έλεγξαν το συνέδριο. Έχουμε περιγράψει τα γεγονότα σε αυτό το ιστολόγιο, που ήταν παρόν σε όλη την διάρκεια του εγχειρήματος, πχ  Η Δράση μετά το συνέδριό της: αμφίβολη η τύχη της αμφίπλευρης διεύρυνσης. Δεν χρειάζεται να ξαναθυμηθούμε τις λεπτομέρειες. Χρειάζεται όμως να επαναλάβουμε την ανάγκη, οι δημιουργικές πρωτοβουλίες να προστατεύουν τα νώτα τους από καπελώματα - υπάρχουν πάντοτε οι επαγγελματίες και οι μηχανισμοί που ...

Οι ευρωπαϊστές Πράσινοι στις Ευρωεκλογές

του Νίκου Ράπτη*

Μετά από μια κάπως μακρόσυρτη εσωκομματική διαδικασία, που κορυφώθηκε με τη διαδικτυακή ψηφοφορία στο φόρουμ του κόμματος Ευρώπη-Οικολογία, οι ευρωπαϊστές Πράσινοι αποφάσισαν να συμμετάσχουν στις Ευρωεκλογές σε συνεργασία με τη Δράση, τους Έλληνες Φεντεραλιστές κ.ά.

Για να ολοκληρωθεί αυτή η συμπόρευση, χρειάζονται ακόμα ορισμένα πράγματα: Οι Πράσινοι αποτελούμε ξεχωριστή πολιτική οικογένεια. Αν συμμετέχουμε ενεργά στις διεργασίες του ενδιάμεσου χώρου μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, είναι ακριβώς για να ξεπεράσει ο χώρος αυτός το κατεστημένο 'σοσιαλδημοκρατικό" και "κεντροαριστερό" πολιτικό του στίγμα -και να συνεισφέρει στη συνολική υπέρβαση της αναχρονιστικής διαίρεσης δεξιά/αριστερά. 

Ως τμήμα του πρώτου αυθεντικού πολιτικού κινήματος του 21ου αιώνα, πιστεύουμε πως το πολιτικό διακύβευμα των ημερών μας είναι κατά πόσο θα κατορθώσουν οι κατεστημένες 'Σοσιαλιστικές", "Φιλελεύθερες", "Χριστιανοδημοκρατικές" κλπ πολιτικές δυνάμεις να γίνουν Πράσινες, όχι το ανάποδο! 

Αυτός είναι ο λόγος που οι εκπρόσωποί μας θα συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές ως υπερήφανα μέλη του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

Όσον αφορά την οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική κρίση, θεωρούμε πως το μόνο πεδίο επίλυσής της είναι εκείνο των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Ναι, πρεσβεύουμε την «ουτοπία» της ομοσπονδιακής Ευρώπης! Αφήνουμε στις κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις τον "ρεαλισμό" της διακυβερνητικής Ευρώπης, που ανακυκλώνει τα προβλήματα και ήδη απειλεί με κατεδάφιση το ευρωπαϊκό οικοδόμημα των τελευταίων εξήντα χρόνων! Όσοι επιθυμούν μιαν Ευρώπη, χωρίς κοινή οικονομική, δημοσιονομική, εξωτερική, περιβαλλοντική και κοινωνική πολιτική, χωρίς άμεση μεταφορά πόρων και αμοιβαία δημοσιονομική πειθάρχηση, χωρίς αιρετούς Ευρωπαίους ιθύνοντες, χωρίς αυθεντικά ευρωπαϊκή πολιτική ζωή, είναι ολοένα και περισσότερο πολιτικοί μας αντίπαλοι!

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί μείζονα απειλή για όλες τις οικονομικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές, πολιτιστικές ισορροπίες στον ευρωπαϊκό και ελλαδικό χώρο. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας, ως το 2100 η συνέχιση της αδράνειας θα έχει κοστίσει στην Ελλάδα 700 δις ευρώ (δυόμισι φορές το υπέρογκο, μη βιώσιμο κ.λπ δημόσιο χρέος της χώρας). Σε συνδυασμό με το δημογραφικό, το μείγμα γίνεται θανατηφόρο.

Η Ευρώπη, η Ελλάδα έχουν κάθε συμφέρον να βρεθούν έγκαιρα στην πρωτοπορία του οικολογικού μετασχηματισμού, προς μια οικονομία χαμηλών θερμοκηπικών εκπομπών. Η ΕΕ χρειάζεται πιο φιλόδοξους δεσμευτικούς στόχους όσον αφορά τις εκπομπές CO2, την επέκταση των ΑΠΕ, τη μείωση στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτή είναι μια επένδυση στο μέλλον. Θα αποδειχθεί επιλογή που φέρνει κερδοφορία, καινοτομία, οικονομική ευρωστία και δουλειές -στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Θέλουμε μια μεγάλη παράταξη στο Κέντρο. Μια παράταξη που θα εκπροσωπεί τις μεσαίες τάξεις και όλους όσοι φιλοδοξούν να ενταχθούν σε αυτές. Μια παράταξη που θα πρεσβεύει βαθιές μεταρρυθμίσεις, μια Νέα Μεταπολίτευση. Μια παράταξη που θα συνεισφέρει στην παραγωγικότητα, την καινοτομία, την κερδοφορία και τη δημιουργία δουλειών. Αυτή η παράταξη θα στηρίζεται στην Ευρώπη και την Οικολογία ή δεν θα υπάρξει.

*πηγή Μεταρρύθμιση

Δράση και Ευρώπη - Οικολογία προς συνεργασία στις ευρωεκλογές

Για πρώτη φορά στην χώρα μας ένα φιλελεύθερο μεταρρυθμιστικό κόμμα και ένα ευρωπαϊκό οικολογικό κόμμα αποφάσισαν να διερευνήσουν αποφασιστικά το εύρος μιας συνεργασίας στην οποία η αμοιβαία βούληση για βιώσιμες λύσεις στην οικονομική, κοινωνική και οικολογική κρίση τα οδηγεί. Ενώνουν δυνάμεις για την υπεράσπιση της ιδέας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωση στην ομοσπονδία των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης όσο και για την εφαρμογή των αναγκαίων δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων για την επιτυχία αυτού του σχεδίου και ταυτόχρονα για την προώθηση της έξυπνης ανάπτυξης σαν οδηγού της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας μας. 

Έμπνευση για την συνεργασία αυτή αποτελούν οι ιδέες που μοιράζονται οι Γκυ Φερχόφσταντ και Ντανιέλ Κον Μπεντίτ στην διακήρυξή τους "Ξύπνα Ευρώπη"και εκφράζουν την ανάγκη για νέα ώθηση στην απειλούμενη από τους εθνικισμούς και τους ηγεμονισμούς ευρωπαϊκή ιδέα και ολοκλήρωση. 

Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο νέο αυτό συνεργατικό υβρίδιο που ξεπερνά τις παγιωμένες "ιδεολογικές" καχυποψίες, που ταλανίζουν την ελληνική πολιτική ζωή αφαιρώντας το συγκεκριμένο και το ρεαλιστικό, χάριν φαντασιακών ορθοδοξιών και πολιτικών ορθοτήτων. Η πολιτική οικολογία και το φιλελεύθερο κέντρο μπορούν να αλλάξουν το πολωμένο πολιτικό σκηνικό και να αλλάξουν και τον εαυτό τους, εστιάζοντας σε συνεργασίες για λύσεις και όχι στα συνήθη νεφελώματα μη-πολιτικού κόστους. Τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην διερεύνησή τους αυτή που ξεκινά σήμερα κιόλας.

ΑΣ 

Ακολουθούν οι επίσημες ανακοινώσεις των δύο κομμάτων:

Η “Ευρώπη – Οικολογία” σε αναζήτηση ευρείας προοδευτικής συνεργασίας μαζί με τη “ΔΡΑΣΗ” στις Ευρωεκλογές

Posted on 27/02/2014, europe-ecology.gr/blog/archives/62

Η «Ευρώπη – Οικολογία» θεωρεί ότι στις σημερινές συνθήκες έχει ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα η επίτευξη συγκλίσεων μεταξύ πολιτών, κινήσεων και κομμάτων που υπερασπίζονται και ενδιαφέρονται να προωθήσουν την ιδέα της Ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης. Η ψηφοφορία μεταξύ των μελών και φίλων της “Ευρώπης – Οικολογίας” ανέδειξε την απόφαση να συζητήσουμε τις δυνατότητες συνεργασίας στις επικείμενες Ευρωεκλογές με τη «ΔΡΑΣΗ», ενώ παράλληλα θα γίνει προσπάθεια διεύρυνσης της συνεργασίας αυτής στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.

Η απόφαση λήφθηκε μετά διαδικτυακή ηλεκτρονική ψηφοφορία δύο γύρων με προτάσεις κατατεθειμένες από τα μέλη και κωδικοποιημένες από την Διοικούσα Επιτροπή. Στο διαδικτυακό φόρουμ της “Ευρώπης – Οικολογίας” υπήρξε ένα εισηγητικό κείμενο υποστήριξης για κάθε πρόταση και ακολούθησε διάλογος. Δικαίωμα ψήφου είχαν όσοι/ες εγγράφηκαν ηλεκτρονικά μέχρι και πριν την προκαθορισμένη έναρξη της ψηφοφορίας.

Θεωρούμε πως η επίτευξη συγκλίσεων με ευρύ χαρακτήρα έχει ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα μας και συνακόλουθα για την προώθηση των απόψεών μας. Η ευρωπαϊκή κι η ελληνική κρίση είναι αλληλένδετες. Υπάρχουν προβλήματα αμιγώς ελληνικά, αλλά δεν μπορούμε να τα επιλύσουμε σκεφτόμενοι απλώς στα όρια της ελληνικής επικράτειας. Οι ευρωεκλογές μπορoύν να αποτελέσουν ένα καλό παράδειγμα δημοκρατικών συγκλίσεων και συναινέσεων αρκεί οι θέσεις να είναι ξεκάθαρες, ώστε τα υποκείμενα να ξέρουν ειλικρινά που συμφωνούν και που διαφωνούν.

Επιδιώκουμε να μετάσχουμε σε συνεργασίες διαφορετικών πολιτικών και ιδεολογικών παραδόσεων, ως φορέας πολιτικής οικολογίας και με τρόπο που αυτό θα είναι απολύτως ορατό. Δεν είμαστε τμήμα ούτε της σοσιαλδημοκρατίας, ούτε της κεντροαριστεράς, ούτε του δημοκρατικού σοσιαλισμού, ούτε του φιλελευθερισμού. Αυτό σημαίνει πως αν κάποιος υποψήφιος από αυτούς που θα υποδείξουμε εκλεγεί, θα επιδιώξει να μετάσχει στο Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα.

Η συνεργασία ή το ευρύτερο σχήμα στο οποίο θα μετάσχουμε, θέλουμε να προωθήσει τις εξής κεντρικές θέσεις μας σε σχέση με την Ευρώπη:

• Την ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης, ως τον προοδευτικό δρόμο για την αναγκαία Ευρωπαϊκή ενοποίηση. Η πρόσφατη κρίση έδειξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να πάρει και άλλους δρόμους, λιγότερο δημοκρατικούς, που απομακρύνονται από τις προοδευτικές αρχές και αξίες. Η ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης είναι ο προοδευτικός δρόμος για την ενοποίησή της.
• Την υιοθέτηση δεσμευτικών στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2030 για τη μείωση εκπομπών CΟ2, για τις ΑΠΕ και για την εξοικονόμηση ενέργειας στα ποσοστά που προτείνουν οι Πράσινοι. Αυτό αποτελεί απαραίτητο όρο για την προώθηση της αειφόρου και «έξυπνης» ανάπτυξης, που στηρίζεται στη νέα γνώση, στην καινοτομία, στη δημιουργικότητα, στην επιχειρηματικότητα και στις συλλογικές πρωτοβουλίες των πολιτών.
• Την αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ και των ποσών που δίνονται για έρευνα και τεχνολογία και για ενίσχυση καινοτόμων επιχειρήσεων, νέων ή παλαιών.

Αυτή τη στιγμή θεωρούμε ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να συζητήσουμε εντατικά τις δυνατότητες συνεργασίας με τη «ΔΡΑΣΗ», ένα κόμμα που δηλώνει καθαρά την πρόθεσή του να προωθήσει την ιδέα της Ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης. Θεωρούμε πως είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τη χώρα και ιδιαίτερα επιθυμητό από εμάς, σε αυτή την προσπάθεια να συμμετέχουν πολίτες, κινήσεις και πολιτικά κόμματα και από άλλους προοδευτικούς πολιτικούς χώρους.

Η διοικούσα επιτροπή της «Ευρώπης – Οικολογίας»

Προς κοινή κάθοδο Δράσης και Ευρώπης-Οικολογίας στις ευρωεκλογές

Δράση 4 ώρες πριν Όπως ανακοινώσαμε σήμερα το πρωί:

"Η Δράση χαιρετίζει, με μεγάλη ικανοποίηση, την απόφαση του νέου πράσινου κόμματος "ΕΥΡΩΠΗ - ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ" να συνεργαστεί μαζί της στις Ευρωεκλογές του Μαϊου.

Είναι χαρά μας να συναντηθούμε με πολίτες και κινήσεις που αντιλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο με εμάς τις απαιτήσεις των καιρών. Τις απαιτήσεις για σύνθεση των δυνάμεων που ζητούν μία άλλη Ελλάδα, σε μία άλλη Ευρώπη. Των δυνάμεων εκείνων που αντιλαμβάνονται την Ευρώπη σαν ένα συνεκτικό, ομόσπονδο σύνολο κρατών, που θα προωθεί την ελευθερία, την παραγωγή, την αλληλεγγύη, την προστασία του περιβάλλοντος.

Οι επόμενες ευρωεκλογές είναι κρίσιμες για το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη και για το μέλλον της Ευρώπης στην παγκόσμια σκηνή.

Οι αποσταθεροποιητικές για την Ευρώπη δυνάμεις των ευρωσκεπτικιστών που ενισχύονται περισσότερο σήμερα λόγω της οικονομικής κρίσης, της μη ολοκληρωμένης ευρωπαϊκής ενοποίησης, της συντηρητικής ευρωγραφειοκρατίας, πρέπει να αντιμετωπιστούν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αποτελεσματικά από μια ευρεία και ανοιχτή στο καινούργιο συμμαχία.

Αυτήν τη συμμαχία έρχεται να υπηρετήσει τόσο η Δράση όσο και η «Ευρώπη-Οικολογία». Θα φροντίσουμε ώστε , άμεσα, εντός της εβδομάδας, να συζητήσουμε αμοιβαία τον τρόπο υλοποίησης της συνεργασίας μας."

Ποιοι προτιμούν -και επιβάλλουν- την σύγκρουση αντί ενός αναγκαίου ιστορικού συμβιβασμού;

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Η πολιτική στην Ελλάδα έχει τους δικούς της κανόνες - κι αυτοί συχνά κινούνται αντίθετα με τα συμφέροντα της κοινωνίας. Τα "συμφέροντα" στην ιδιότυπα βαλκανική μεταοθωμανική αυτή χώρα είναι συμφέροντα μεταπρατών που συνήθως κυριαρχούν επί των ντόπιων αστικών και "αστικών" δυνάμεων. Όπως τα "εισαγόμενα" είναι πιο φθηνά από τα "ντόπια" έτσι και η εισαγόμενες πολιτικές και ιδεολογίες είναι πιο εμπορεύσιμες από τις ντόπιες. Η έλλειψη εθνικής αστικής τάξης έκανε την χώρα πρότυπο εξάρτησης, κατέστρεψε τον παραγωγικό της ιστό και την έκανε "αντιπροσωπεία" και σε επιχειρηματικό και σε πολιτικό επίπεδο. Βάσει όλων αυτών, η μετέωρη ανάγκη ενός ιστορικού εθνικού συμβιβασμού δεν αφορά τόσο τα κόμματα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, όσο τις καταπιεσμένες σε όλα τα κόμματα μειοψηφικές δυνάμεις της εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης. Δεν είναι ιδεολογικό ζήτημα αλλά εθνικό: αφορά το τέλος της εξάρτησης και την αρχή της αυτόνομης διαχείρισης.

Ποιοι δεν θέλουν κάτι τέτοιο; Μα οι συντηρητικοί όλων των πολιτικών δυνάμεων... Όσοι και όσες έχουν ήδη διαμορφωμένα, συχνά διαχρονικά, συμφέροντα, ελέγχουν την οικονομία με τζάκια και λόμπι, νταβατζήδες και άλλες διαταξικές συσσωματώσεις συμφερόντων και διαθέτουν ικανούς αριθμούς διορισμένων στο Δημόσιο "δικών τους" ή υπεσχημένη πρόσβαση σε αυτό για άλλους που βρίσκονται στην σειρά αναμονής. 

Αυτό το καταστροφικό πρότυπο είναι που δεν άλλαξε, ακόμη και εν μέσω ανθρωπιστικής κρίσης και συνεχίζει να καθορίζει τις μοίρες μας. Η δυνατότητα αλλαγής του είναι το κλειδί για την "παραγωγική ανασυγκρότηση" που δεξιά, αριστερά και πράσινοι αναζητούν στην αλλαγή του "συσχετισμού δυνάμεων" - αλλά που δεν βρίσκεται εκεί...

Η αλλαγή βρίσκεται στην κατίσχυση επί των μηχανισμών αναδιανομής υπέρ των μεταπρατικών συμφερόντων. Η όποια παραγωγή πλούτου και τα δάνεια, είτε από τις αγορές είτε από την τρόικα αναδιανέμονται μέσω  του παρασιτικού κομματικού μηχανισμού που ελέγχει το κράτος - όλοι οι πολίτες επιβαρύνονται, λίγοι ωφελούνται. Όσο η διαχείριση περνά μέσα από τα κομματικά μαγαζιά και όχι ένα θεσμικό κράτος, η μεταπολίτευση θα αναπαράγεται αενάως και η χρεοκοπία θα επανέρχεται άλλοτε σφοδρή και ανεξέλεγκτη άλλοτε "ελεγχόμενη".

Εν όψει εκλογών βλέπουμε ξανά τα πράγματα να παίρνουν την ίδια ροή: αποτυχημένα κόμματα υπέυθυνα για την χρεοκοπία επανακάμπτουν και μεταμφιέζονται σε δυνάμεις "αλλαγής", ηγετίσκοι με ακέραιες ευθύνες για την αποτυχία εξόδου από τα μνημόνια "αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες", δογματικές δυνάμεις με άγνοια κινδύνου εκβιάζουν τα κόμματά τους να αποφύγουν τον οποιονδήποτε ρεαλισμό. Όλος ο εσμός των συντηρητικών, δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας στελεχών και οπαδών, κομματικών πατριωτών και γραναζιών των σκουριασμένων μηχανισμών, επανέρχονται στο προσκήνιο. Όσοι και όσες δεν είχαν τίποτα εναλλακτικό να προτείνουν όλα αυτά τα χρόνια, διεκδικούν την εξουσία ξανά με μοναδική προίκα την κομματική πελατειακή τους δύναμη και επιρροή. Πρόκειται για την εαρινή εκλογική αντεπίθεση των παρασιτικών.

Είναι δεινή η θέση των προοδευτικών όλων των παρατάξεων. Εκείνων που προκρίνουν τον εθνικό διάλογο για αναζήτηση συμπτώσεων, συγκλίσεων, προωθητικών συμβιβασμών έως την διατύπωση ενός εθνικού συναινετικού σχεδίου "παραγωγικής ανασυγκρότησης". Γιατί έχουν απέναντί τους υπέρτερες δυνάμεις του παλιού υποδείγματος με δύναμη στα ΜΜΕ, διεισδυτικότητα στα κόμματα και τις κινήσεις και δύναμη πελατειακής υπόσχεσης ακόμη και τώρα. Έτσι η παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ στον μεταρρυθμιστικό χώρο διέλυσε πρόσφατα κάθε ελπίδα αυτόνομης συγκρότησης του ριζοσπαστικού κέντρου, οι αρχηγικές φιλοδοξίες και ο έλεγχος των μηχανισμών διέλυσαν ως πολιτικά σχέδια ΔΗΜΑΡ, Δράση και Δημιουργία Ξανά, οι ακροδεξιοί πατριώτες της λαϊκής δεξιάς ό,τι φιλελεύθερο είχε η ΝΔ και οι δογματικοί επαναστάτες χωρίς αιτία νοσταλγοί του υπαρκτού κομματάρχες απειλούν να εκμηδενίσουν την όποια ρεαλιστική προσαρμογή της αριστεράς στις σημερινές συνθήκες. 

Ήδη η σύγκρουση "ή εμείς ή αυτοί" προετοιμάζεται με πύκνωση των αντιπαραθέσεων φανατικών ομάδων, με τους πολίτες βασανισμένους και σε σύγχυση από την ένταση της ανθρωπιστικής κρίσης να μην έχουν καμιά καθαρή εικόνα ποιοι είμαστε εμείς και ποιοι είναι αυτοί...

Φυσικά είναι πιο εύκολο για το παλιό να σκιαμαχεί, να παίζει το θεατρικό έργο ο καλός ο κακός και ο άσχημος αντί να επιζητεί διάλογο με το καινούργιο, με την πραγματικότητα, με τις ανάγκες. Και αν δει κανείς τους υποψήφιους καταλαβαίνει... Πρόκειται για απόπειρα ολικής επαναφοράς ότι πιο πρόστυχου, πελατειακού, παρασιτικού έχει βγάλει η ελληνική κοινωνία τα τελευταία τριάντα χρόνια: με ...

"Αρνητικό εισόδημα" (το ελληνικό success story) και μια πρόταση ενότητας του προοδευτικού χώρου

"Να αρχίσει και πάλι να παράγει" (αφίσα από το κόμμα Radikale B, της Δανίας του Βορρά...)

Μπορεί η Δράση να μην είναι κοινοβουλευτικό κόμμα, αλλά το αποτύπωμά της είναι σαφές στο μεταρρυθμιστικό προοδευτικό χώρο από τον καιρό της ίδρυσής της.

Μπορεί να διαφωνεί κανείς με κάποιες από τις προτάσεις της αλλά για το μόνο που δεν μπορεί να την κατηγορήσει είναι ότι ...δεν έχει προτάσεις. Και για κόμμα του μεγέθους της, οι δράσεις της για την φορολογία και το ασφαλιστικό των ελεύθερων επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), είναι εντυπωσιακές.Στον χώρο των προοδευτικών επίσης εμφανίζεται πάντα με προτάσεις και καθαρές θέσεις (αναζητώντας βάση προγραμματικής συνεννόησης πρώτα και μετά ηχηρές συμμαχίες στον αέρα - αντίθετα με άλλους). 

Τώρα που η πασοκική απόπειρα καπελώματος του χώρου κάτω από την ομπρέλα του πασοκ απέτυχε, μήπως είναι η ώρα να συζητήσουμε σοβαρά και σε νέα βάση την συγκρότηση του προοδευτικού χώρου στον οποίο όλες οι κινήσεις μπορούν να είναι ισότιμες συνιστώσες (και οι 58) με ορίζοντα δεκαετίας, όπως ζητά ο πρόεδρος της δράσης στο άρθρο που ακολουθεί;

Χωρίς υποβολιμαίες αντιπαλότητες και ιδεολογικές περιφράξεις; Μιλώντας καθένας καθεμιά μας για τον εαυτό του/της και όχι υπερφίαλα στο όνομα ολόκληρων "χώρων" για τους οποίους δεν έχουμε καν οποιαδήποτε "εξουσιοδότηση";

Είναι θέμα βούλησης και μόνο. "Και όλα τ' άλλα φήμες και ψευτιές και ανοησίες και στατιστικές"...

Μια άλλη συμμαχία, που κανείς δεν περιμένει!

του Θόδωρου Σκυλακάκη

Μπορεί η σημερινή κυβέρνηση και το σημερινό πολιτικό σύστημα να οδηγήσουν τη χώρα εκτός του σημερινού καταστροφικού αδιεξόδου; 

Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού πιστεύει πως όχι και συμμερίζομαι την άποψή του. 

Η ελληνική κοινωνία για να βγει από την κρίση χρειάζεται:

1. Να αρχίσει και πάλι να παράγει. Να προσελκύσει μικρές μεσαίες και μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις στον εξωστρεφή τομέα της οικονομίας και να δημιουργήσει πολλές εκατοντάδες χιλιάδες μόνιμες και διεθνώς ανταγωνιστικές θέσεις εργασίας.
2. Να αλλάξει ριζικά τον τρόπο λειτουργεί το ελληνικό κράτος. Να εκριζώσει το λαοκοόντιο σύμπλεγμα κομματισμού, γραφειοκρατίας, διαφθοράς, σπατάλης και αναποτελεσματικότητας που χαρακτηρίζει τον τρόπο που λειτουργεί ως σήμερα.
3. Να αποκαταστήσει την κοινωνική συνοχή, με την στροφή του κοινωνικού κράτους από την εξυπηρέτηση πελατειακών και συντεχνιακών αναγκών στην στήριξη αυτών που βρίσκονται σε απόγνωση, αλλά και με την επαναδημιουργία του κατεστραμμένου κοινωνικού κεφαλαίου της χώρας, με τη μορφή τόσο της διαπροσωπικής εμπιστοσύνης όσο και της εμπιστοσύνης στην ηγεσία και τους θεσμούς.

Για να τα επιτύχει αυτά είναι αναγκαίο να αλλάξει ριζικά το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε εδώ. Σύστημα άρρηκτα συνδεδεμένο και με την οικονομική μας αποτυχία και με το λαοκοόντιο σύμπλεγμα που καταστρέφει τις κρατικές λειτουργίες, αλλά και με την βαλκανική διαστροφή του ελληνικού «κοινωνικού κράτους» σε ένα σύστημα εκμαυλισμού και πολιτικής συναλλαγής που δεν είχε καμία σχέση με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.

Η οικονομική προτεραιότητα –να αρχίσει η χώρα και πάλι να παράγει– απαιτεί αναπόφευκτα την μαζική μεταφορά πόρων και την παροχή δραστικών κινήτρων στον παραγωγικό και εξωστρεφή τομέα της οικονομίας. Αυτό σημαίνει μια στρατηγικά σχεδιασμένη μείωση του κράτους και της φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης, που θα λειτουργήσει ως παραγωγικό σοκ για την οικονομία και την κοινωνία. 

Η λύση στο οικονομικό μας πρόβλημα είναι συνεπώς οικονομικά φιλελεύθερη. Προτεραιότητα σ’ αυτούς που παράγουν.

Η αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής απαιτεί μια διπλή προσπάθεια. Χρειάζεται σε τεχνοκρατικό επίπεδο να μεταφερθούν πόροι που χρησιμοποιούντο για πολιτική συναλλαγή με τα μεσαία στρώματα (υπό τον μανδύα του κοινωνικού κράτους) σε όσους είναι πραγματικά σε απόγνωση σήμερα. Κάτι που περιλαμβάνει όχι μόνο τους παραδοσιακά φτωχούς, αλλά και αυτούς που λόγω της οικονομικής κατακρήμνισης έχουν βρεθεί όχι με μικρή ή καθόλου περιουσία, αλλά με αρνητική περιουσία. Με ...

Εκστρατεία της Δράσης κατά της άδικης καταδίωξης των ανασφάλιστων του ΟΑΕΕ

Πήραμε και δημοσιεύουμε με χαρά την παρακάτω ανακοίνωση της Δράσης που ξεκινά εκστρατεία για  την επανέναρξη της νόμιμης επιχειρηματικής και επαγγελματικής δράσης των ελεύθερων επαγγελματιών, χωρίς τον βραχνά της άδικης καταδίωξής τους από τον ΟΑΕΕ και το ΚΕΑΟ:

Από τις υποσχέσεις...

...στις διώξεις!

Ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ αντιΔράστε στην άδικη καταδίωξη Οι εισφορές σας δεν είναι δικές τους

 

Η Δράση πιστεύει σε μια άλλη πολιτική, με λιγότερους φόρους, μικρότερο κράτος και ανταποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα. 

Η αμείλικτη καταδίωξη των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ (και πολλών άλλων ταμείων ελευθέρων επαγγελματιών που στηρίζονται στην αυτασφάλιση), οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες, επιστήμονες και μικρούς επιχειρηματίες στην απόγνωση, αφού την αδυναμία πληρωμής εισφορών ακολουθεί μια άδικη και αμείλικτη καταδίωξη που αφορά τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Η καταδίωξη αυτή πρέπει να σταματήσει. Για τρείς λόγους:

Οι εισφορές σας είναι δικές σας. Ένα κράτος που χρεοκόπησε δεν μπορεί να σας καταδιώκει σαν εσείς να του χρωστάτε.

Οι ασφαλιστικές εισφορές δεν είναι φόρος, δεν ανήκουν στο κράτος. 

Είναι υποχρεωτική αποταμίευση που δίνουν οι πολίτες για να έχουν μια σύνταξη όταν γεράσουν. 

Δεν επιτρέπεται ποτέ να ξεπερνούν τις αντικειμενικές δυνατότητες του πολίτη για αποταμίευση και το κράτος έχει υποχρέωση να τις επιστρέφει και με τόκο. 

Οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ πλήρωναν κανονικά τις εισφορές τους εδώ και δεκαετίες. Το κράτος που υποτίθεται ότι εγγυάται τις συντάξεις χρεοκόπησε και το χρέος του είναι τόσο μεγάλο, ώστε παρακαλάει τους δανειστές να του το περικόψουν. Ταυτόχρονα δεν έχει καν –ως οφείλει- επικαιροποιημένη αναλογιστική μελέτη για τη συνολική βιωσιμότητα του συστήματος.

Οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ είναι τώρα σε δεινή θέση. Η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 25%, σε πολλούς κλάδους ο τζίρος μειώθηκε κατά 70% και 80%. Οι επιχειρήσεις τους έκλεισαν ή κλείνουν, οι φόροι αυξάνονται (αυξημένοι φόροι εισοδήματος και το νέο τέλος επιτηδεύματος) και το εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών έχει μειωθεί δραματικά. 

Πάνω από τους μισούς (370.000), δεν έχουν να πληρώσουν τις εισφορές τους και το κράτος τους καταδιώκει σαν εγκληματίες. 

Ποινικές διώξεις, κατασχέσεις, δεσμεύσεις περιουσίας, αποκλεισμός των ιδίων και των οικογενειών τους από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. 

Η καταδίωξη αυτή δεν έχει κανένα ηθικό και πολιτικό έρεισμα. 

Η λύση είναι: ΟΑΕΕ ανταποδοτικός. 

• Εισφορές ανάλογες με τη δυνατότητα των ασφαλισμένων. 
• Διαχωρισμός της περίθαλψης από την σύνταξη. 
• Τέλος στις ποινικές διώξεις και τις κατασχέσεις. 
• Δίκαιη μοιρασιά της τριμερούς χρηματοδότησης.

Η λύση δεν είναι η καταδίωξη των ασφαλισμένων, την οποία υπόσχεται η κυβέρνηση στους δανειστές ως βασική μέθοδο κάλυψης του δημοσιονομικού κενού. Η λύση είναι να αποταμιεύουν για σύνταξη αυτά που μπορούν, όσο και όπως μπορούν. 

Με τη δημιουργία ατομικών ανταποδοτικών λογαριασμών για κάθε ασφαλισμένο του ΟΑΕΕ, με βάση τους οποίους θα ...

Γιατί δεν υπέγραψα το κείμενο των "58", αν και το σκέφτηκα...

της Αντιγόνης Λυμπεράκη*

Μπήκα στην πολιτική, με συμπληρωμένα ένσημα κεντροαριστεροσύνης, γιατί πιστεύω στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων. Το επιχείρημά μου το 2012 ήταν «Πριν αποφασίσουμε αν πάμε Κυκλάδες ή Σποράδες, πρέπει πρώτα να μην πάμε στον πάτο». Τελικά αποφύγαμε τον πάτο, αφού πολλοί εφήρμοσαν επιλογές που αποκήρυσσαν πριν από τις εκλογές. Το έκαναν όμως με μεμψιμοιρία, με συνεχή επίκληση έξωθεν πιέσεων. 

Προετοιμάζουν το αύριο με το βλέμμα σταθερά προσηλωμένο στο παρελθόν. Οσο έχουμε μεταρρυθμίσεις χωρίς μεταρρυθμιστές, ο κίνδυνος παραμένει. Για αυτό και θεωρώ, προσωπικά, ότι η προσπάθεια να μην πάμε στον πάτο οφείλει να συνεχίσει.

Για αυτόν τον λόγο δεν υπέγραψα το κείμενο των «58» για σύμπηξη «Κεντροαριστερού Μετώπου» με το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Αν και συμφωνώ με πολλά σημεία, θεωρώ ότι μια υπογραφή μου τώρα θα ισοδυναμούσε με αναστολή της προσπάθειας για καθαρό λόγο υπέρ των μεταρρυθμίσεων και κατά του λαϊκισμού. Δεν χρειαζόμαστε θολές εκκλήσεις καλών προθέσεων. Οι περιστάσεις απαιτούν καθαρή φωνή ειλικρίνειας και τόλμης.

Το κείμενο των «58» ήταν πιο ισχυρό στις υπογραφές παρά στο περιεχόμενο. Είναι γραμμένο ώστε να συστεγάσει ανθρώπους με ριζικά αποκλίνουσες απόψεις αλλά και ευθύνες για την κατάσταση της χώρας. Τα παλιά κόμματα εξουσίας μάς είχαν συνηθίσει σε μια γενικόλογη ηθικολογία που απέκρυπτε έλλειψη αυτοκριτικής. Με τρόπο γνώριμο σε αυτά, το κείμενο των «58» προσφέρει ευκαιρία αναβάπτισης χωρίς αυτογνωσία.

Οι κεντρώοι δεν είχαν ώς τώρα αυτόνομη εκπροσώπηση. Εντάσσονταν σε έναν από τους δύο πόλους εξουσίας, εξασκώντας αυτό που στην τροτσκιστική ορολογία αποκαλείται «εισοδισμός». Εξαργύρωναν, δηλαδή, την απώλεια πολιτικής ταυτότητας με επιρροή – και τοποθέτηση σε θέσεις ευθύνης. Η δικαιολογία τους ήταν ότι, για να προωθήσεις τις απόψεις σου, πρέπει πρώτα να εκλεγείς. Και για να εκλεγείς, πρέπει να λες πράγματα που δεν πιστεύεις. 

Αρα φροντίζουμε να εξασφαλίσουμε «οχυρές τοποθεσίες» από τις οποίες θα εφαρμόσουμε διά της πλαγίας κάτι που δεν τολμάμε να παραδεχτούμε. 

Καταλαμβάνουμε θέσεις-καρέκλες για να προωθήσουμε θέσεις-προτάσεις. 

Αν και είχε κάποιες επιτυχίες, η στρατηγική αυτή ταυτίστηκε με τη σταδιακή απαξίωση της πολιτικής και οδήγησε στην ολοκληρωτική ήττα του 2009. Κάποιες μάχες κερδήθηκαν, ο πόλεμος όμως χάθηκε.

Στο σημερινό σταυροδρόμι πρέπει να τεθεί με ευθύτητα, σαφήνεια και αμεσότητα το σχέδιο για έναν νέο τρόπο λειτουργίας της ελληνικής κοινωνίας. Σε αντίθεση με το παρελθόν, οι θέσεις-καρέκλες είναι αδιάφορες. Τώρα χρειαζόμαστε θέσεις-προτάσεις. Τώρα έφτασε η ώρα το Κέντρο να πει ανοιχτά τι πιστεύει. Πρέπει να μιλά ως το Κέντρο της πεποίθησης και όχι ως το Κέντρο μιας επαμφοτερίζουσας ασάφειας και διπλής άρνησης.

Εκεί έγκειται και το πρόβλημά μου με την τακτική των «58». Συμφωνώντας προκαταβολικά με (ό,τι απέμεινε από) τον ένα από τους δύο παραδοσιακούς πόλους, οι «58» υποστέλλουν τη σημαία καθαρότητας των θέσεων πριν ακόμη αυτές προλάβουν να εκτεθούν.

Το ΠΑΣΟΚ του 2013 διατηρεί ακόμη ...

Κατάργηση των εισφορών εργοδότη και εργαζομένου και σύνταξη για όλους στα 67 από τον προϋπολογισμό

Για τη Βασική Εθνική Σύνταξη:

 της Γεωργίας Πανοπούλου*

Σύμφωνα με την έκθεση της ΤτΕ για τη νομισματική πολιτική που δημοσιοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, το ποσοστό αναπλήρωσης του εισοδήματος στη σύνταξη θα πέσει, το διάστημα 2020-2060 στο 48,5% κατά μέσο όρο, έναντι 95,7% (το υψηλότερο στον ΟΟΣΑ!) που ήταν μέχρι το 2010. Αυτό σημαίνει ότι, «ελλείψει άλλων πηγών εισοδήµατος, το µειωµένο ποσοστό αναπλήρωσης του πρώτου πυλώνα θα οδηγεί κάτω από το όριο της σχετικής ένδειας όσους κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου λάµβαναν µέχρι και 1,2 φορές το διάµεσο εισόδηµα». 

Δεδομένης της πολύ σημαντικής μείωσης του βασικού και του μέσου μισθού, οι περισσότεροι συνταξιούχοι θα ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας.

Οι κρατήσεις για τη σύνταξη παραμένουν εξαιρετικά υψηλές, το ίδιο και η φορολογία, το προσδοκώμενο όμως εισόδημα κατά τη συνταξιοδότηση έχει περιοριστεί στο ελάχιστο. Προφανώς μόνο κατ' ευφημισμό είναι κρατήσεις για σύνταξη. 

Θα έπρεπε ευθέως να ειπωθεί ότι ένα μικρό μέρος αυτών στηρίζουν το ασφαλιστικό, ενώ το μεγαλύτερο μέρος κατευθύνεται, όπως ακριβώς και τα έσοδα από τη φορολογία, στη διατήρηση του πελατειακού κράτους. 

Η κυβέρνηση δεν λέει το προφανές: οι συνταξιοδοτικές κρατήσεις είναι φορολογία.

Για αντιστάθμισμα, η έκθεση προτείνει την «αξιοποίηση της επαγγελματικής και ιδιωτικής ασφάλισης» - δεν μας λέει όμως με τι χρήματα θα πρέπει να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι. 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πρόταση της Δράσης για κατάργηση των εισφορών εργοδότη και εργαζομένου και σύνταξη για όλους στα 67 από τον προϋπολογισμό είναι εξαιρετικά επίκαιρη. Με τις σημερινές δυνατότητες του προϋπολογισμού, η σύνταξη αυτή θα έφτανε τα 700 ευρώ, θα ήταν δηλαδή σχεδόν διπλάσια από τις τρέχουσες αγροτικές συντάξεις και αρκετά μεγαλύτερη από την πλειονότητα των συντάξεων.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα αυτής της πρότασης; 

• Αυτομάτως, αυξάνεται το διαθέσιμο εισόδημα του εργαζομένου κατά 20% και μειώνονται οι δαπάνες του εργοδότη κατά 22% για τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ – υπάρχουν φυσικά διαφοροποιήσεις ανάλογα με το ταμείο, την αρχαιότητα του ασφαλισμένου, κλπ, ενώ σε άλλα ταμεία η αύξηση, δεδομένου ότι οι κρατήσεις δεν είναι αναλογικές του εισοδήματος, μπορεί να είναι πολύ ...

Η Δράση μετά το συνέδριό της: αμφίβολη η τύχη της αμφίπλευρης διεύρυνσης

"Προέρχομαι από την Αριστερά αλλά δεν κατευθύνομαι προς τη Δεξιά. Το πολιτικό Κέντρο δεν είναι κέντρο διερχομένων. Μπορεί, όμως, να γίνει αφετηρία εξελίξεων. Η Δράση είναι δύναμη χειραφέτησης και συγκροτεί μέτωπο απέναντι στο κατεστημένο πελατειακό πολιτικό σύστημα. Είναι δύναμη αισιοδοξίας και αξιοπρέπειας. Είναι δύναμη επιστροφής στην πολιτική."
Από την ομιλία υποψηφιότητας για την προεδρία της Δράσης, της Αντιγόνης Λυμπεράκη

Γράφαμε την περασμένη Κυριακή 26/5/13:

Η Δράση επί ξυρού ακμής (στο έκτακτο συνέδριό της) 

Η γνώμη μας*: 

- Εάν επιβεβαιωθούν η φήμες για κυριαρχία στο σώμα μεταφερόμενων ψήφων από πολιτικούς φίλους του πρώην ΔηΣυ (και του ευρωβουλευτή Θ Σκυλακάκη) και έλεγγχο της Δράσης μέσω εισοδισμού μεγάλου αριθμού αγνώστων ανθρώπων του σχετικού κλίματος, η Δράση θα περάσει στην ανυποληψία διαψεύδοντας το άνοιγμά της σε ολόκληρο το μεταρρυθμιστικό φάσμα και αποτυγχάνοντας να προστατέψει τον εαυτό της από ένα αντιδεοντολογικό "take over" από την κεντροδεξιά. 

- Εάν οι φήμες που στοίχειωσαν τις εργασίες του συνεδρίου δεν επιβεβαιωθούν, ανοίγεται πεδίον δόξης λαμπρόν για την συνέχεια και την ολοκλήρωση της πολλαπλής διεύρυνσης της Δράσης από κάθε προοδευτικό πολιτικό χώρο και του ρόλου της πια ως καταλύτη της δημιουργίας του τρίτου πόλου στην πολιτική ζωή του τόπου - πόλου ανάχωμα στον λαϊκισμό και προώθησης της εξόδου της χώρας από την παραγωγική υπανάπτυξη, την μνημονιακή εξάρτηση και την οικολογική καταστροφή.
Ίδωμεν...

Η γνώμη μας:*

Χτες, Σάββατο 1/6/13, επιβεβαιώθηκε δυστυχώς το πρώτο σενάριο. Ο Θοδωρής Σκυλακάκης εξελέγη πρόεδρος από την ΚΕ, με το θηριώδες (για άνθρωπο που είναι μόλις δυο μήνες στο κόμμα) ποσοστό του 70%... Η υποψήφια που εξέφραζε την συνέχιση της διεύρυνσης προς την κεντροαριστερά και την οικολογία, Αντιγόνη Λυμπεράκη, έλαβε 22% και ο εκφραστής της παλαιάς Δράσης, Αλέξανδρος Φιλιππίδης, το 8%.

Είναι φανερό ότι η μάχη κερδήθηκε από τον ΘΣ χάρη στις αθρόες εγγραφές μελών της πρώην Δημοκρατικής Συμμαχίας στην Δράση, με μοναδικό σκοπό ...

Αντιγόνη Λυμπεράκη: Είμαστε στα μισά της διαδρομής (για ένα αυτόνομο, ισχυρό και ανθεκτικό μεταρρυθμιστικό κέντρο)

Η ομιλία της Αντιγόνης Λυμπεράκη στο Συνέδριο της Δράσης

Είμαστε στα μισά της διαδρομής: σκέψεις για τα επόμενα βήματα χειραφέτησης και σύνθεσης
Πώς φτάσαμε εδώ

Τέτοιες μέρες, πριν από ένα χρόνο διαπιστώναμε τη συντριβή της Δράσης, αλλά και την αποτυχία των δυνάμεων του μεταρρυθμιστικού κέντρου έξω από τα κομματικά μαγαζιά. Το αποτέλεσμα αυτών των δύο ήταν η είσοδος της χώρας στην περιπέτεια των δεύτερων εκλογών και ο σχηματισμός ενός κυβερνητικού πόλου εξουσίας από τον οποίο απουσίαζε πανηγυρικά το κέντρο... 

Από τότε, η τρικομματική διακυβέρνηση υλοποιεί ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα χωρίς μεταρρυθμιστές και χωρίς να πιστεύει η ίδια στις μεταρρυθμίσεις. Άτονες μεταρρυθμίσεις, πασπαλισμένες με αναμνήσεις παλαιοκομματισμού!
12 μήνες μετά, υπάρχουν και θετικές και αρνητικές διαπιστώσεις.

Οι θετικές: είμαστε ακόμα εδώ. Και μάλιστα στο Συνέδριο αυτό συμμετέχουν πολλοί σύνεδροι, άνδρες και γυναίκες που προέρχονται από το χώρο της οικολογίας, της κεντρο-αριστεράς και της κεντρο-δεξιάς. Καθώς και πολλοί και πολλές που για πρώτη φορά δραστηριοποιούνται στα κοινά. Έχουμε κάνει βήματα, έχουμε προσδιορίσει με μεγάλη σαφήνεια στο προηγούμενο σύνεδρο το στρατηγικό μας προσανατολισμό. Το στρατηγικό μας στόχο για την Ελλάδα:
Ένα ισχυρό, αυτόνομο, μεταρρυθμιστικό κέντρο, που λειτουργεί με τρόπο διαφοροποιημένο από τα παλιά κόμματα –για Πολίτες και όχι Πελάτες.
Είναι σαφές, και αυτό είναι το σημαντικότερο, ότι η συμμετοχή στη Δράση σημαίνει αυτονόητα και υιοθέτηση αυτού του κεντρικού στόχου. Αυτό δεν αφήνει περιθώρια για τακτικισμούς, υστεροβουλίες και αξιοποίηση του αυτόνομου χώρου του μεταρρυθμιστικού κέντρου σαν εφαλτήριο ή διαβατήριο για κάτι άλλο...

Τώρα ας σκεφτούμε και τα αρνητικά: ο στρατηγικός μας στόχος –να δημιουργήσουμε, δηλαδή, ένα αυτόνομο, ισχυρό και ανθεκτικό μεταρρυθμιστικό κέντρο δεν έχει ακόμα διασφαλισθεί. Έχουμε κάνει βήματα. Έχουμε αναλάβει πρωτοβουλίες. Έχουμε απλώσει το χέρι σε ομάδες, κινήσεις και άτομα που θα μπορούσαμε να συνταιριάξουμε τον βηματισμό μας. Οικοδομούμε, αργά αλλά σταθερά, γέφυρες εμπιστοσύνης, αμοιβαίας αναγνώρισης και καλής διάθεσης.
Αυτές οι διεργασίες δεν μας έχουν ακόμα οδηγήσει σε στέρεο έδαφος. Το ...

Το στοίχημα της Δράσης: να συνεχίσει να διευρύνεται και να διευρύνει (τον προοδευτικό χώρο)

Η Δράση και το "ιδεολογικό ζήτημα"

Το ακόλουθο κείμενο αποτέλεσε εισαγωγική εισήγηση του Γιώργου Παπασπυρόπουλου στην ολομέλεια του Συνεδρίου της Δράσης στις 25 Μαΐου 2013.

Η πιο συχνή ερώτηση για την Δράση είναι συνήθως: Ποια είναι η ιδεολογία της; Που ανήκει; Στην δεξιά ή στην αριστερά;
Βλέπετε η πολιτική γεωγραφία θεωρείται δεδομένη : αποτελείται από μια γραμμή που στην μία άκρη γράφει «δεξιά» και στην άλλη «αριστερά». Στο κέντρο οι δυο περιοχές ακουμπούν. Δεν προβλέπεται «κέντρο» – μόνο κεντροδεξιά και κεντροαριστερά.

Όλα αυτά είναι απότοκα ενός αναχρονισμού. Γιατί όταν τα παραπάνω ίσχυαν, τα πράγματα ήσαν πιο απλά – σήμερα είναι πολύ πιο σύνθετα. Τότε, η ιδεολογία ταυτιζόταν σχεδόν απόλυτα με το πολιτικό πρόγραμμα. Τότε οι διάφοροι «-ιστές» ήταν όπως είναι σήμερα πχ οι ισλαμιστές: ιερά πολιτικά βιβλία, προφήτες και πιστοί οπαδοί…
Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει. Όλοι αναζητούν μίγματα πολιτικής με δανεικά από τα αποθέματα κάθε ιδεολογίας. Ζούμε στην εποχή της σύνθεσης.

Μήπως λοιπόν οι ιδεολογίες μας τελείωσαν; Όχι βέβαια. Απλά δεν επαρκούν.Δεν δίνουν απαντήσεις πια, δεν κάνουν για συνταγές για κάθε ασθένεια. Ο κόσμος μας είναι πολύπλοκος και αντιφατικός.

Μήπως λοιπόν η πολιτική σήμερα δεν έχει ιδεολογία; Μήπως είναι ουδέτερη; Κι αυτήν την ουδετερότητα προσπαθεί να εκφράσει η Δράση;

Προφανώς κάθε πολιτική έχει σαφώς και κάποια αναφορά – ιστορικά τουλάχιστον – σε κάποια ιδεολογική προσέγγιση. Αλλά μια πετυχημένη πολιτική ως σύνολο, έχει συχνά και ταυτόχρονα πολλές αναφορές σε διαφορετικές ιδεολογικές προσεγγίσεις. Έτσι σήμερα η πολιτική προηγείται της ιδεολογίας. Οι συλλογικότητες δεν χρειάζεται πια να υποφέρουν για την ιδεολογική τους καθαρότητα. Δεν είναι ούτε δόγματα ούτε θρησκείες. Είναι ζωντανά ρεύματα ιδεών.

Εδώ και καιρό, κάθετα στην γραμμή που συνόψιζε κάποτε την πολιτική γεωγραφία, έχει προστεθεί κάθετα και μια δεύτερη γραμμή. Εκείνη που στην μια άκρη της έχει τους προοδευτικούς και στην άλλη τους συντηρητικούς. Και η πολιτική γεωγραφία έχει γίνει δυο διαστάσεων, έχει αποκτήσει χώρο. Και η πραγματικότητα απαιτεί να γίνει και τριών διαστάσεων – προσθέτοντας όγκο στον χώρο με την κάθετη γραμμή της οικολογικής διάστασης. Που στην μια άκρη έχει τους οικολόγους και στην άλλη τους αρνητές της κλιματικής αλλαγής.

μια πιο αληθινή προσέγγιση της πολιτικής γεωγραφίας

Γνωρίζουμε άλλωστε ότι υπάρχουν προοδευτικοί «δεξιοί» και συντηρητικοί «αριστεροί». Ότι δεν υπάρχει πια η αυτόματη ταύτιση της δεξιάς με την «αντίδραση» και της αριστεράς με την «πρόοδο». Ούτε καν καθαρότητα στο «κέντρο». Παντού συναντάμε μίγματα και υβρίδια ιδεολογιών που προσδιορίζονται από τις θέσεις τους (και ιδίως τις πράξεις τους) παρά από αφηρημένες κοσμοθεωρίες.

Η μεταφυσική μάχη της αοριστίας έχει αντικατασταθεί από το μέτρο της επίλυσης προβλημάτων. Και η ιδεολογική μάχη από το ερώτημα: «ποιών κυρίως τα προβλήματα επιλύει η κάθε συγκεκριμένη πολιτική πράξη;». Όσο περισσότεροι είναι οι ωφελημένοι, τόσο πιο προοδευτική και λαϊκή είναι η δύναμη που κινεί τις εξελίξεις. 

Κι η Δράση εστιάζει στο όφελος των πολλών. Είναι γεωγραφικά και εξ ανάγκης κεντρώο κόμμα προοδευτικής «ιδεολογίας» και συνθετικό υβρίδιο της νέας ευρωπαϊκής αντίληψης. Δεν είναι ούτε επιδιώκει να γίνει κόμμα ιδεολογικής καθαρότητας. Αντίθετα επιδιώκει να γίνει κόμμα πολιτικής καθαρότητας.

Τα μέλη και οι φίλοι της Δράσης μπορούν έτσι να συζητούν συμφωνώντας ή διαφωνώντας όσο θέλουν για τις ιδεολογικές τους προτιμήσεις και καταβολές. Αλλά αυτό δεν είναι το αντικείμενο της Δράσης: αντικείμενό της είναι η επίλυση προβλημάτων της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας στην κατεύθυνση ενός προοδευτικού ριζοσπαστισμού. Με πολιτική καθαρότητα!

Μανιφέστο Δράσης για την Παιδεία

Το ακόλουθο κείμενο αποτέλεσε εισαγωγική εισήγηση του Σπύρου Κασιμάτη στην ολομέλεια του Συνεδρίου της Δράσης στις 25 Μαΐου 2013.

Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε κρίση· βρίσκεται και σε παρακμή. Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει σπάσει το συμβόλαιο μεταξύ γενεών και έχει φορτώσει δυσθεώρητα χρέη στα παιδιά και στα εγγόνια μας. Η αγορά έχει καταστραφεί. Το κράτος δικαίου δεν έχει πια κανένα κύρος και η κοινωνία πολιτών μεταμορφώνεται ραγδαία σε κοινωνία απολιτίστων. 

Με όρους παιδείας αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει διαπλάσει πολίτες καταστροφικούς, τόσο για τον εαυτό τους όσο και για τον διπλανό τους. 

Είναι απαραίτητο να σταματήσει αυτή η καταστροφή. Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως να μορφώνει πολίτες άξιους και δημιουργικούς.

Άξιους: 

• να φροντίζουν την ψυχική και σωματική τους ισορροπία
• να σχετίζονται ισότιμα, δημιουργικά και άφοβα με το διπλανό τους
• να μεγαλώνουν παιδιά χωρίς να τα κακοποιούν ή να τα καταπνίγουν
• να διαλέγουν συμπεριφορές φροντίδας, σύνεσης και μέτρου και στο κοινωνικό και στο φυσικό περιβάλλον

Δημιουργικούς: 

• στη χρήση της πληροφορίας και της γνώσης
• στην επίλυση πολύπλοκων και πιεστικών κοινωνικών προβλημάτων 
• στην παραγωγή εργασίας και πλούτου με βάση τους πόρους του τόπου μας και με όρους διάρκειας και μέλλοντος.

Η Ελλάδα δε χρειάζεται πια "καλούς εργαζόμενους"· χρειάζεται εξαιρετικούς δημιουργούς θέσεων εργασίας. 

Η Δράση ζητά την εκ θεμελίων ανατροπή της κοινωνικής παιδαγωγικής στο σύνολό της. Το εκπαιδευτικό σύστημα, και μάλιστα στον τομέα της σχολικής εκπαίδευσης από τα τρία ώς τα δεκαοχτώ, θέλουμε να βρεθεί στο επίκεντρο αυτής της ανατροπής. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει καθήκον να υποστηρίζει τις έμφυτες δημιουργικές ικανότητες των παιδιών, την έμφυτή τους τάση για ανακάλυψη και μάθηση, την έμφυτή τους ικανότητα για αυτο-οργάνωση, συνεργασία και έργο. Πρέπει αμέσως να σταματήσει η καταστροφική λειτουργία της παιδαγωγικής που μας έχει φέρει σε τέτοια διάλυση και παρακμή. 

Επειδή δε η ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος ΔΕΝ βρίσκεται στο ...