Η θεωρία των δυο άκρων κατέρρευσε στο Νέο Ηράκλειο

από την παραπολιτική

Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο Φαήλος Κρανιδιώτης και ο Χρύσανθος Λαζαρίδης υπήρξαν οι «προφήτες» της θεωρίας των δυο άκρων, την οποία στη συνέχεια υιοθέτησε κι επίσημα ο Αντώνης Σαμαράς.

Θυμίζω ότι σύμφωνα με τη θεωρία αυτή ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ένα ακραίο κόμμα, εκτός συνταγματικού τόξου, που αποτελεί κάτι αντίστοιχο της Χρυσής Αυγής στα αριστερά του πολιτικού φάσματος.

Χθες, αμέσως μετά τη δολοφονία δυο μελών της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο, ο Φάηλος Κρανιδιώτης έσπευσε με ένα ειρωνικό tweet να χλευάσει όσους δεν αποδέχθηκαν τη συγκεκριμένη θεωρία. Μέχρι εκεί φαίνεται ότι μπορεί να καταλάβει, ας μην έχουμε παράλογες απαιτήσεις.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι χθες η θεωρία των δυο άκρων κατέρρευσε πανηγυρικά, δυστυχώς με τεράστιο κόστος για την ελληνική κοινωνία. Εκτιμώ ότι κανείς σώφρων άνθρωπος δεν μπορεί να εξισώσει το ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΚΕ με όσους ζώστηκαν τα κουμπούρια -που λέει και ο Φαήλος- και πιθανότατα στο όνομα κάποιας αριστερίστικης ιδεολογίας δολοφόνησαν χθες δυο τυχαία μέλη της Χρυσής Αυγής.

Ελπίζω χθες να συνειδητοποίησαν κι όσοι απλοί πολίτες έσπευσαν να υιοθετήσουν τη συγκεκριμένη θεωρία ότι υπήρξαν οι ίδιοι θύματα του πολιτικού τυχοδιωκτισμού της Νέας Δημοκρατίας η οποία από τη λύσσα της να εμφανιστεί ως η μόνη πολιτική δύναμη σταθερότητας, συκοφάντησε με τρόπο χυδαίο τους πολιτικούς της αντιπάλους, ακόμα και στο διεθνές ακροατήριο.

Αργά ή γρήγορα, δεν θα χρειαστεί μόνο να ξεμπερδέψουμε με τους νεοναζί και τους λοιπούς δολοφόνους αλλά και με αυτούς που δηλητηριάζουν την κοινή γνώμη, πετώντας τα σκουπίδια που έχουν μέσα στο κεφάλι τους στην πόρτα μας, μέσω των ΜΜΕ. Φτάνει.

Οι ακρο-κεντρώοι... (ή, πόσα είναι τα άκρα;)

Θα δεχτούμε -για την οικονομία της συζήτησης- ότι άκρα υπάρχουν στην πολιτική, ότι λέγοντας "άκρο" στην δημοκρατία, εννοούμε όποιον/α αντικαθιστά τα δημοκρατικά μέσα με την βία και εν τέλει θα δεχτούμε ότι άκρο είναι εκείνος/η που εφαρμόζει πολιτική βία για την επίτευξη των στόχων του. 

Πόσα όμως είναι τα άκρα; 

Στην μονοδιάστατη πολιτική γεωγραφία -που κυριαρχεί από παράδοση- άκρα είναι οι δυο άκρες μιας απλής γραμμής - αυτομάτως ορίζονται ως "άκρα δεξιά" και "άκρα αριστερά". Η γνωστή θεωρία των δύο άκρων του Α Σαμαρά.

Στην κυκλική αναπαράσταση όπου η γραμμή καμπυλώνει και κλίνει σε κύκλο, τα άκρα συναντώνται σε ένα σημείο - οπότε μιλάμε για ένα άκρο το οποίο και αντιστοιχεί πλήρως στον ορισμό "η πολιτική βία είναι πάντα φασιστική". Σε αυτήν την εκδοχή οι παραβατικοί της 17 Νοέμβρη θεωρούνται φασίστες ό,τι κι αν επικαλούνται οι ίδιοι ως ιδεολογικό μανδύα. Και ο όρος "σταλινισμός" πλεονασμός ή συνώνυμο του φασισμού.

Στην δισδιάστατη επίπεδη αναπαράσταση με δυο τεμνόμενους άξονες (αριστερά-δεξιά, πρόοδος-συντήρηση, ένα γεωμετρικό τετράγωνο με τέσσερις περιοχές - μια πιο σύγχρονη απεικόνιση) υπάρχουν άκρα παντού - περιφερειακά... Μπορεί όμως ένας ακραίος προοδευτικός να είναι βίαιος; Προφανώς! Ακραίοι υπάρχουν παντού. Και συνήθως είναι και δογματικοί και βίαιοι. Τίποτα πχ δεν εγγυάται ότι κάποιος επειδή είναι κεντρώος στις πολιτικές του αντιλήψεις, δεν είναι και βίαιος, αυταρχικός ή "φασίστας" στην συμπεριφορά του.

Κι έτσι ερχόμαστε στο κέντρο. Ελέγχοντας την δικολαβική άποψη ότι τα άκρα είναι δυο γιατί έτσι μας βολεύει.

Στην καινοφανή θεωρία των δύο άκρων το κέντρο θεωρείται μη βίαιο εξ ορισμού. 
Έτσι, εάν κάποια κυβέρνηση τοποθετήσει /ορίσει την αυταρχική της πολιτική ως κεντρώα, ή έχει λάβει ψήφο ως κεντροδεξιά ή κεντροαριστερά παράταξη, ισχυρίζεται ότι εξ ορισμού δεν είναι άκρο, δεν είναι αυταρχική ούτε βίαιη, ότι μέτρα και αν παίρνει. 
Ο λόγος της προώθησης αυτής της θεωρίας είναι λοιπόν προφανής. Εξυπηρετεί απλά την πολιτική αθώωση του αυταρχισμού, αρκεί να περιβληθεί τον κεντρώο ιδεολογικό μανδύα.

Αλλά όσο νόμιμη μπορεί να είναι η βία του εθνικιστή ναζί ή του ακροαριστερού εκτελεστή άλλο τόσο νόμιμη μπορεί να είναι και μια πολιτική δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης που παραβιάζοντας τις δεσμεύσεις της -με τις οποίες έχει εκλεγεί- εφαρμόζει μέτρα που οδηγούν στην φτώχεια, την πείνα, την ψυχική απόγνωση, την απελπισία ή και την αυτοκτονία τους ψηφοφόρους της. Προσοχή: νόμιμη όχι νομότυπη. Νόμιμη και ηθική βάσει του συντάγματος και των ...

H τοπολογία της βίας και η εξίσωση Σαμαρά v(i)*a=S(y)*[r(i)-z(a)]

από την cynical

Τελικά η «Θεωρία των Δύο Άκρων» (ΘτΔΑ) θα πρέπει να είναι η πιο διαδεδομένη, αφού όλοι σ’ αυτήν αναφέρονται, και συνάμα η πιο απλή θεωρία που γνώρισε ποτέ ο επιστημονικός κόσμος. Ακούμε συνέχεια γι αυτήν, αλλά η καρδιά της παραμένει μυστική, στα τρίσβαθα θαμμένη, γνωστή μόνο στους μύστες και τους σοφούς αυτού του τόπου. Γιατί εμείς οι ατελείς κοινοί θνητοί δεν βλέπουμε, όπως αρμόζει σε μια Θεωρία, ούτε θέσεις και προϋποθέσεις, ούτε πορίσματα, ούτε κάποια πειστήρια που να την επαληθεύουν, ούτε κάποια μονοσήμαντα συμπεράσματα. Και για προβλέψεις, ούτε λόγος. Όμως σ’ αυτές τις περιπτώσεις, αρκεί που οι σοφοί μάς διαβεβαιώνουν για την ύπαρξη και παντοδυναμία της, οπότε και δεν πρέπει ν’ αμφιβάλουμε για την ειλικρίνειά τους.

Κοντολογίς, η ΘτΔΑ είναι μια θεωρία τηλεγράφημα. Μια θεωρία τόσο συνοπτική ώστε ν’ αρχίζει και να τελειώνει στ’ όνομά της. Μια θεωρία που θα την ζήλευαν όλοι οι μεγάλοι θεμελιωτές θεωριών, που άρχισαν και τέλειωσαν την καριέρα τους με ένα μονάχα όνειρο, όμως πεισματικά ανεκπλήρωτο: Στο πώς δηλαδή, θα κατάφερναν να σκαρώσουν μια θεωρία οικουμενική όπως η ΘτΔΑ, της οποίας το αποτύπωμα και η ουσία, θα συνοψίζονταν σε έναν κομψό, λιτό, περιεκτικό και εύληπτο τύπο, όπως τον ονειρεύτηκε ο Αϊνστάιν και τον κατάφερε τελικά ο Σαμαράς με την εξίσωση

v(i)*a=S(y)*[r(i)-z(a)]

Κι όμως, αν κρίνει κανείς από τον πακτωλό των κειμένων που παράγονται καθημερινά, που όμως αντί να διαφωτίσουν περεταίρω, εμφανίζονται να βολοδέρνουν παγιδευμένα στα δίχτυα του παράξενου ελκυστή της, αδυνατώντας να δραπετεύσουν προς ένα καταληπτό και μονοσήμαντο συμπέρασμα, η ΘτΔΑ θα πρέπει να έχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Ή μάλλον δύο.

Το ένα πρόβλημα είναι οντολογικό, το άλλο τοπολογικό.

Οντολογικό, καθ’ ότι η θεωρία εμφανίζεται ελλιπής ως προς τον προσδιορισμό του «τι συνιστά άκρο». Γεγονός, που θέτει εν αμφιβόλω την ανωτέρω μαθηματική, καταληκτική της έκφραση, καθ’ ότι δεν νοείται Θεωρία που να εγκαταλείπει τους ορισμούς των μεταβλητών της σε τυχάρπαστες και αυθαίρετες εννοιοδοτήσεις. Κι απ’ όσο γνωρίζουμε καμιά τροπολογία της ΘτΔΑ προς την κατεύθυνση αυτή, δεν έχει ακόμα κατατεθεί.

Και τοπολογικό, εφ’ όσον δεν καθίσταται σαφής, ως όφειλε, η υφή, η γεωμετρία και οι διαστάσεις του χώρου επί του οποίου θεμελιώνεται η ΘτΔΑ. Η ύπαρξη δυο άκρων προϋποθέτει χώρο με κατοπτρική συμμετρία ως προς κάποιο κέντρο, άξονα ή επίπεδο, όπου το δεξιό άκρο θα αποτελεί εικόνα του αριστερού. Τέτοιοι χώροι όντως προβλέπονταν μέχρι πρόσφατα από τις Υπερσυμμετρικές Θεωρίες, οι οποίες όμως με την ανακάλυψη στο CΕRN του σωματιδίου Higgs, ετέθησαν δια παντός εις το χονδροντούλαπον της επιστήμης. Συνεπώς, το ένα άκρο ουδόλως προϋποθέτει την ύπαρξη και του συμμετρικού του. Κάλλιστα θα μπορούσε να υπάρχει κι από μόνο του.

Κάποιος όμως θα μπορούσε να επικαλεστεί μια παράλληλη εκδοχή της ΘτΔΑ, στην οποία τα δύο άκρα, αντί να τοποθετούνται επί ενός άξονος σε δυο αντιδιαμετρικά σημεία, θα μπορούσαν και να ταυτίζονται. Στην περίπτωση αυτή, στο χώρο εφαρμογής της θεωρίας, που θα έμοιαζε ας πούμε με σαμπρέλα, θα ήταν αδύνατον, όπως αντιλαμβάνεστε, να προσδιοριστεί ένα κέντρο επ' αυτής, μιας και το σημείο όπου θα συνέπιπταν τα άκρα θα μπορούσε να βρίσκεται οπουδήποτε. Το ίδιο και το εκάστοτε κέντρο. Έτσι το άκρον και συνεπώς η «βία» δεν θα αποτελούσε μονοπώλιο κάποιου συγκεκριμένου σημείου του χώρου, μιας και κάλλιστα θα μπορούσε να εντοπιστεί και στο κέντρο.

Άλλωστε αυτό ακριβώς εκφράζει και μια πρόσφατη, βελτιωμένη θεωρία, η αποκαλούμενη και "Θεωρία του Εξτρεμισμού του Κέντρου", (ΘτΕΚ), σύμφωνα με την οποία άκρο μπορεί να είναι και το κέντρο και ότι η βία που εκπορεύεται από αυτό μπορεί και να υπερτερεί αυτής που εκπορεύεται από τα άκρα, όποια και να είναι αυτά.

Σύμφωνα λοιπόν με τα ανωτέρω, η ΘτΔΑ όπως αυτή διακινείται εσχάτως στο δημόσιο χώρο, λόγω των κενών που παρουσιάζει, δεν πληροί τις προϋποθέσεις μια κανονικής θεωρίας, και θα πρέπει πάραυτα να εγκαταλειφθεί.

*e-cynical.blogspot.gr

Η ανύπαρκτη κεντροαριστερά

Claire Fontaine, έργο από την Biennale: 4, Θεσ/νίκη 

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου από την Athens Voice

Υπάρχει μια πεισματική προπαγάνδα -για τον χειρισμό της κοινής γνώμης από την κυβέρνηση του πρώην δικομματισμού- όπου διακρίνεται ετσιθελικά η «βία από όπου κι αν προέρχεται» από την αυταρχική διακυβέρνηση των «κεντρώων» εκπροσώπων της στα υπουργεία πχ Οικονομικών, στις γραμματείες εσόδων, στις έκτακτες νομοθετήσεις χαρατσιών και φόρων πέραν κάθε δυνατότητας, και μέτρων διώξεων, κατασχέσεων και συντριπτικών προστίμων για ότι κινείται ακόμη στην οικονομική σφαίρα.

Η θεωρία των δύο άκρων, οδηγεί την προσοχή της κοινής γνώμης στις απειλές βίας των νεοναζιστών και των ένοπλων αριστεριστών (μεγέθη ήδη μη συγκρίσιμα) για να αποτρέψει την αντιμετώπιση του κεντρώου αυταρχισμού που χρησιμοποιεί ως το απόλυτο όπλο η κυβέρνηση για την διάσωση των ελίτ και του πελατειακού συστήματος, παρουσιάζοντας ως επικάλυμμα την λογιστική συμμόρφωση με τα μνημόνια.

Πίσω όμως από τους αριθμούς που παρουσιάζονται στην τρόικα, υπάρχει το αίμα της κοινωνίας που κυλάει σιωπηρά από την εφαρμογή της οθωμανικής φοροεισπρακτικής πολιτικής με όχημα τις απειλές, τους εκβιασμούς, τους ραβδούχους της εξουσίας και τους κλητήρες των ανύπαρκτων πια χρηματοδοτικών οργανισμών/τραπεζών.

Αυτό που διαφεύγει μόνιμα από τον κεντροαριστερό μεταρρυθμιστικό χώρο -που έχει καταπιεί αμάσητα την ατζέντα Σαμαρά έναντι της «συριζαϊκής απειλής»- είναι η αυταρχική διακυβέρνηση στην οποία γίνεται αθέλητα αρωγός και συνένοχος.

Έχει ξεχάσει την έννοια «αντιπολίτευση» για να μην συνδράμει την υπαρκτή αξιωματική αντιπολίτευση - στην οποία όσο είναι αλήθεια ότι έχουν καταφύγει εκπρόσωποι του βαθέως Πασοκ της χρεοκοπίας και των συντεχνιών άλλο τόσο είναι πρόφαση μη διαλόγου.

Έχει ξεχάσει την ανάγκη να αντικαθίστανται αποτυχημένες κυβερνήσεις με τυχοδιώκτες επί κεφαλής.

Έχει ξεχάσει ότι στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, και οι κυβερνήσεις πρέπει να αλλάζουν κάτω από την λαϊκή δυσφορία είτε από την παρούσα Βουλή είτε από εκλογές.

Έχει ξεχάσει το κοινωνικό ζήτημα, το οποίο γίνεται προνομιακός χώρος ανάπτυξης ακραίων φασιστικών προσεγγίσεων.

Αποτέλεσμα; Οι νεοναζιστές είναι τρίτο κόμμα και η κεντροαριστερά ανύπαρκτη...

*athensvoice.gr

Σε λίγο θα μας πουν ότι η ΧΑ ήταν απαραίτητη για να ανασχεθεί ...η βία της άκρας αριστεράς

Στοχοποιούν την Αριστερά τα "γεράκια" του Μαξίμου

Συντονισμένα πυρά κατά του ΣΥΡΙΖΑ από Α. Σαμαρά, Φ. Κρανιδιώτη, Μ. Βορίδη και Χρ. Λαζαρίδη.

του Τάσου Τσακίρογλου*

Στο βαρύ πολιτικό κλίμα που έχουν δημιουργήσει οι εξελίξεις σχετικά με τη δράση της Χρυσής Αυγής, ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του λειτουργούν εμπρηστικά, δίνοντας τα ρέστα τους στην προσπάθεια να "πουλήσουν" τη θεωρία των δύο άκρων. Η συζήτηση για το εάν σύμβουλοι και "περιβάλλοντα" έχουν την κάλυψη του Αντώνη Σαμαρά έγινε σκόνη από τον ίδιο, ο οποίος στις ΗΠΑ, και ενώπιον διεθνούς ακροατηρίου, μίλησε εμμέσως πλην σαφώς για την Αριστερά και την "ακραία αντιπολίτευση" που μιλάει για έξοδο από το ευρώ, το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

κι είναι το μάτι μου θολό πω πω πω...

Σε πλήρη συμπόρευση και προφανώς συνεννόηση, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ, Μ. Βορίδης, και ο πρωθυπουργικός συνεργάτης, Φ. Κρανιδιώτης, στο όνομα της αντιμετώπισης της προοπτικής να εκτραχυνθεί η κατάσταση, στοχοποίησαν τον ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα την Αριστερά.

Μιλώντας χθες σε ραδιοφωνικό σταθμό, ο Μάκης Βορίδης επιχείρησε μια διασταλτική ερμηνεία των δυνατοτήτων που έχει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τη Χρυσή Αυγή, στηριζόμενη κατ’ ουσίαν σε μιαν αυταρχική θεωρία. "Υπάρχουν οι νομικές δυνατότητες να κάνει ό,τι κρίνει σκόπιμο η κυβέρνηση [...] θα βρεθεί ο τεχνικός τρόπος, δεν υπάρχει συνταγματικό πρόβλημα" τόνισε αναφερόμενος στο ενδεχόμενο να τεθεί, εάν χρειαστεί, εκτός νόμου το κόμμα Μιχαλολιάκου. Στη συνέχεια υποστήριξε ότι οι διατάξεις περί εγκληματικής οργάνωσης δεν αφορούν μόνο τη Χρυσή Αυγή, αλλά και όποιον τελεί κακούργημα ή πλημμέλημα υπό τον μανδύα πολιτικής οργάνωσης, κόμματος ή… μαφίας. "Ας εκληφθεί αυτό ως μήνυμα για όσους θεωρούν ότι βρίσκονται στο απυρόβλητο και μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν". Σε άλλη του συνέντευξη τόνιζε ότι η κυβέρνηση θα σταθεί αποφασιστικά απέναντι στην πολιτική βία, "και της Χ.Α και της άκρας Αριστεράς". Πρόσθεσε μάλιστα με νόημα: "Το ότι η Ελλάδα περνάει δύσκολα σε μια οικονομική κρίση, δεν θα την οδηγήσει σε εμφύλιο. Και όσοι υποτίμησαν τη δύναμη του κράτους, σύντομα θα διαπιστώσουν ότι εξετίμησαν λάθος τα δεδομένα".

Από την πλευρά του, ο Φαήλος Κρανιδιώτης χαρακτήρισε alter ego του ΣΥΡΙΖΑ τη Χ.Α., "της οποίας ήταν δεινοί στρατολόγοι με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους" και προειδοποίησε ότι θα συνεχιστεί η καταστολή της βίας με "πολιτική αχρωματοψία, δηλαδή χωρίς τις κατάπτυστες “ποιοτικές” διακρίσεις σε κακή ακροδεξιά βία και καλή προοδευτική". Ο πρωθυπουργικός σύμβουλος επανέφερε τις αιτιάσεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παραφυάδες βίας, τις οποίες "χαϊδεύει, όπως έκανε το 2008". Μάλιστα, με το γνωστό πεζοδρομιακό ύφος, ο κ. Κρανιδιώτης απευθύνθηκε στα "παιδιά της Τσίπρας και Κολλητοί Α.Ε.", λέγοντάς τους ότι θα ακολουθήσει "καταστολή της ανομίας και της βίας χωρίς διακρίσεις".

Λίγες μέρες νωρίτερα, αλλά στην ίδια γραμμή, ο βουλευτής Επικρατείας Χρύσανθος Λαζαρίδης, με αφορμή, όπως είπε, το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταδικάζει τα γεγονότα στις Σκουριές, τον είχε τοποθετήσει για πολλοστή φορά "εκτός συνταγματικού τόξου". Είναι σαφές ότι η τακτική αυτή αλληθωρίζει επικίνδυνα όχι μόνο όσον αφορά τους ψηφοφόρους της Χ.Α, αλλά, κυρίως, την ατζέντα της.

*από την Εφημερίδα των Συντακτών

*ο τίτλος της ανάρτησης είναι της ΑΣ

Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ: "Η εξίσωση του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΧΑ είναι βλακώδης"

Αναδημοσίευση από Τα Νέα και την Προοδευτική Πολιτική

Περιοδεία στην Ελλάδα έκανε τις τελευταίες ημέρες ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ (Daniel Cohn-Bendit, DC-B), ο συμπροεδρεύων των Ευρωπαίων Πρασίνων, στο πλαίσιο της εκστρατείας "Για μια διαφορετική Ευρώπη, μια διαφορετική Ελλάδα". Από την Αθήνα όπου βρέθηκε την Πέμπτη (26/9), τον τρίτο και τελευταίο σταθμό του έπειτα από τη Θεσσαλονίκη και το Ηράκλειο, παραχώρησε σε έκτακτο συνεργάτη των "Νέων" συνέντευξη εφ' όλης της ύλης. Σχολιάζοντας από τη "χρυσή αυγή"(ΧΑ), τον ΣΥΡΙΖΑ και τη "βλακώδη" θεωρία των δύο άκρων, μέχρι το ζήτημα των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων και τις εξελίξεις που σηματοδοτούνται μετά τις γερμανικές εκλογές.Παύλος Καπάνταης (ΠΚ)

"Η κριτική που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωπαϊκές πολιτικές έχει πολλά σωστά σημεία. Το θέμα είναι πού θα είχε οδηγήσει η στρατηγική της σύγκρουσης. Η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση θα είχε σταματήσει, η εξαθλίωση των Ελλήνων θα είχε επέλθει ακόμα πιο γρήγορα και με πιο άγριο τρόπο"

ΠΚ: Τον Ιούνιο του 2012 επικρίνατε πολύ έντονα τον ΣΥΡΙΖΑ για τις «μη πραγματοποιήσιμες»υποσχέσεις του (επιστροφή των μισθών στην προ μνημονίου εποχή κ.τ.λ.). Δεκαπέντε μήνες μετά τη νίκη της ΝΔ πώς βλέπετε αυτή την επιλογή σας;

DC-B: Η νίκη της ΝΔ πριν από 15 μήνες ήταν το μικρότερο δυνατό κακό. Δεν χάρηκα για αυτή. Πιστεύω πως εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή, η εξέλιξη αυτή επέτρεπε να «σταματήσει η αιμορραγία». Μία σύγκρουση, τότε, της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγούσε με βεβαιότητα την Ελλάδα εκτός Ευρώπης.

Η κριτική που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωπαϊκές πολιτικές έχει πολλά σωστά σημεία. Το θέμα είναι πού θα είχε οδηγήσει η στρατηγική της σύγκρουσης. Αν είχε σταματήσει η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, η εξαθλίωση του ελληνικού λαού θα είχε επέλθει ακόμα πιο γρήγορα και με πολύ πιο άγριο τρόπο. Τι θα γινόταν όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να πληρώσει δημοσίους υπαλλήλους και συντάξεις και τα ταμεία θα ήταν άδεια; Με δεδομένη τη σύγχρονη ιστορία της χώρας, ο κίνδυνος πραξικοπήματος θα ήταν σοβαρός. Η πολιτική δεν είναι παιχνίδι. 'Αλλωστε, 15 μήνες μετά τις εκλογές νομίζω πως πλέον είναι σαφές ότι λάθος πολιτικοί χειρισμοί μπορεί κάλλιστα να οδηγήσουν στην επιστροφή ενός δικτατορικού καθεστώτος...

ΠΚ: Μήπως η αντιμνημονιακή ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ ήταν απλώς ένα προεκλογικό πυροτέχνημα;

DC-B: Δεν νομίζω, και πιστεύω πως γνωρίζω τη ριζοσπαστική αριστερά αρκετά καλά Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πολύ παραπάνω θάρρος από τον κ. Σαμαρά. Νομίζω πως πιστεύουν αυτά που λένε. 

Ο Σαμαράς δεν πιστεύει αυτά που λέει. Τον γνωρίζω από τη θητεία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ). Λέει αυτά που νομίζει πως "πρέπει" να πει. 

Αυτό που προσάπτω στην τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα είναι πως επιλέγουν την πιο εύκολη, πολιτικά, λύση:"οι άλλοι είναι οι κακοί κι εγώ σας υπερασπίζομαι". Σε κανένα επίπεδο δεν υπάρχει το ερώτημα: "εμείς, ως κοινωνία, πού αποτύχαμε;". Φταίνε οι πλούσιοι, οι εφοπλιστές και η εκκλησία, σωστά. Αλλά ο λαός δεν έχει καμία ευθύνη; Αυτό δυσκολεύει πάρα πολύ τη συνεννόηση με την Ευρώπη.

ΠΚ: Ο κ. Τσίπρας δήλωσε πως ως κυβέρνηση θα ζητήσει από τη Γερμανία την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου καθώς και των πολεμικών αποζημιώσεων. Ποια είναι η θέση σας;

DC-B: Όπως ξέρετε, έχω παρέμβει για αυτό το θέμα. Η γερμανική κοινή γνώμη πρέπει να δεχθεί πως σε κάποια κομβικά ιστορικά σημεία άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, δέχθηκαν να «βάλουν στην κατάψυξη» τα γερμανικά χρέη. Είναι όντως ένα επιχείρημα για να ανοίξει κάποιος τα μάτια και τα αυτιά του γερμανικού λαού. Αλλά από μόνο του δεν δικαιολογεί τη διαγραφή του χρέους.

"Το πρόγραμμα λιτότητας όπως εφαρμόστηκε είναι υπερβολικά σκληρό και αναποτελεσματικό. Ακόμα και το ΔΝΤ το παραδέχεται αυτό. Η Ελλάδα καλείται να πάρει πρωτοβουλίες, να συνάψει συμμαχίες με τις άλλες χώρες του νότου και να υποχρεώσουν τη Γερμανία να εισακούσει τις προτάσεις τους"

ΠΚ: Κάποιοι στην κυβέρνηση έχουν προσπαθήσει τους τελευταίους μήνες να πείσουν την ελληνική κοινωνία για τη "θεωρία των δύο άκρων", όπου από τη μια βρίσκεται η ΧΑ και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ. Τι πιστεύετε για αυτό;

DC-B: Είναι μια ηλιθιότητα. Η ΧΑ είναι ένα εγκληματικό πολιτικό κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς κάνει λάθος. Αυτό που μπορούμε να προσάψουμε στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι τοποθετείται εντελώς διαφορετικά όταν πρόκειται για βία που προέρχεται από τους αναρχικούς κύκλους. Είναι ένα ιστορικό ερώτημα και πρόβλημα της ευρωπαϊκής αριστεράς, κατά πόσον πρέπει ή όχι το κράτος να έχει το μονοπώλιο της βίας. Πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να καταλάβει πως όταν αφήνει να γίνονται τέτοια πράγματα, μπαίνει σε κίνδυνο η δημοκρατία: το παράδειγμα της Γερμανίας της δεκαετίας του '30 είναι ενδεικτικό... Η εξίσωση όμως του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΧΑ είναι βλακώδης.

Υπάρχουν σήμερα δίαυλοι "φιλικής επικοινωνίας" ανάμεσα στην παραδοσιακή δεξιά του Σαμαρά και στη ΧΑ και η ρατσιστική ρητορική χρησιμοποιείται εν μέρει και από μέλη του κυβερνώντος κόμματος. Δεν μπορεί, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, συγχρόνως να εξισώνεις και τη ΧΑ με τον ΣΥΡΙΖΑ!

ΠΚ: Η κυρία Μέρκελ (Merkel) θριάμβευσε στις εκλογές, αλλά οι σύμμαχοί της οι  Φιλελεύθεροι βρέθηκαν εκτός βουλής. Ποιες εξελίξεις σηματοδοτούνται;

DC-B: Η απουσία των «φιλελευθέρων» από τη γερμανική βουλή είναι θετική και για τη Γερμανία και για την Ευρώπη. Ωστόσο μην περιμένετε κάποια τεράστια στροφή. 

Η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει απλώς να κάθεται και να περιμένει τι θα πει η κυρία Μέρκελ. Όλοι γνωρίζουν σήμερα ότι το πρόγραμμα λιτότητας όπως εφαρμόστηκε είναι υπερβολικά σκληρό, ενώ δεν φέρνει και πολλά αποτελέσματα. Το έχει πει μέχρι και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει πλέον. Πρέπει η Ελλάδα να πάρει πρωτοβουλίες, να συνάψει συμμαχίες με τις άλλες χώρες του νότου και να υποχρεώσουν τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις λοιπές χώρες να εισακούσουν τις προτάσεις τους. Η πολιτική είναι οι συσχετισμοί δύναμης.

ΠΚ: Είπατε πριν από λίγες ημέρες πως αν αποδειχθεί ότι η ΧΑ ευθύνεται για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, πρέπει να τεθεί εκτός νόμου.

DC-B: Αν αποδειχθεί ότι η ΧΑ λειτουργεί ως εγκληματική και παραστρατιωτική οργάνωση που δίνει εντολές για δολοφονίες, πρέπει να απαγορευτεί. Αν αυτό δεν είναι συνταγματικά εφικτό, όπως άκουσα, ας μπουν φυλακή οι υπεύθυνοι του κόμματος και οι υπεύθυνοι για εγκληματικές πράξεις. Δεν μπορεί σε μια δημοκρατία να υπάρχει παράλληλος στρατός που επιβάλλει τον δικό του νόμο στους δρόμους.

Ο κ. Daniel Cohn-Bendit είναι Πράσινος και ευρωπαϊστής πολιτικός