Βασιλεύ, ιδού οι υπήκοοι σου…

Καθώς αποχαιρετάς τα εγκόσμια πένης και άστεγος, πένης διότι τι να σου κάνουν 13,7 ψωρο-εκατομμύρια ευρώ που έλαβες ως αποζημίωση από το ελληνικό κράτος και άστεγος αφού μόνον μια σουίτα στη Μεγάλη Βρετανία σου απέμεινε, οι υπήκοοί σου κλείνουν το γόνυ με θλίψη και απόγνωση.

Προφανώς στο Τατόι θα παραστεί ο Σαμαράς ο μακεδονομάχος, αφού ονειρευόταν ότι μαζί σου θα παίρνατε από Σκόπια μέχρι Κόκκινη Μηλιά…

Θα παραστεί ο τσεκουράτος Βορίδης, ο άνθρωπος που διαδέχτηκε με τις ευλογίες και την εντολή του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου τον Νίκο Μιχαλολιάκο της Χρυσής Αυγής στην ηγεσία της νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ.

Θα παραστεί η υπουργός Πολιτισμού Μενδόνη, τιμώντας τον βασιλέα του μπολιτισμού σιγοψιθυρίζοντας το «ψωμί , ελιά και Κώτσο Βασιλιά – σύνθημα στην επάνοδο του Κωνσταντίνου του Α΄, το 1920». Η υπουργός που «ξέχασε να παραστεί στην κηδεία του ευγενούς καλλιτέχνη Νότη Μαυρουδή (αυτός δεν γεννήθηκε στα ανάκτορα του Παλαιού Ψυχικού, αλλά στις φυλακές Αβέρωφ, από μαμά αναρχοκομμουνίστρια).

Θα παραστεί η κα Μανωλίδου. Η αντ’ αυτού, πωλητή νανογιλέκων και μονίμως κραυγάζοντος Γεωργιάδη. Είναι κολλητοί φίλοι με την οικογένεια, λέγουν. Ως φίλοι δεν θα έπρεπε να τους συμβουλεύσουν τόσα χρόνια να μην φέρουν τίτλους ευγενείας, αφού το ελληνικό Σύνταγμα δεν αναγνωρίζει τέτοιους τίτλους, και να αποδεχθούν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος? Εκτός και αν η ελπίδα της παλινόρθωσης «πεθαίνει τελευταία».

Θα παραστούν οι πένητες Έλληνες εφοπλιστές. Προφανώς. Ο ιστιοπλόος και ολυμπιονίκης (αυτό με την αξία του) βασιλεύς, μπαινόβγαινε στα γραφεία τους στο Σίτυ του Λονδίνου. Το κοινό τους πάθος για τη θάλασσα τους έδενε, με το αζημίωτο προφανώς . Με μια μικρή λεπτομέρεια. Στην «ανταρσία «του Βέλους», εκεί που ο πλοίαρχος Παππάς και οι αξιωματικοί και ναύτες «έπαιζαν» το κεφάλι τους κυριολεκτικά, ματαίως περίμεναν μια φωνή ενίσχυσης του διαβήματός τους. Και εκεί κρυπτόμενος, όπως και στην αντίσταση οπερέτα κατά της χούντας.

Θα παραστεί ο γνωστός Ζαμπούνης. Οι μη γαλαζοαίματοι μπορούν να εντρυφήσουν στο savoir vive, των βιβλίων του, για το πώς θα συμπεριφερόμαστε μπροστά στον άνακτα. Χάσαμε και τον Ζάχο (Χατζηφωτίου) και δεν μπορεί να μας διαφωτίσει.

Θα παραστούν και ευγενείς από τας Ευρώπας. Ο κος Πατούλης καθ’ οδόν προς το Τατόι θα τους ξεναγήσει υποθέτουμε και στο πέριξ καμένο τοπίο, καταπατητών, αυθαιρέτων και αντι-οικολογικών πολιτικών.

Εμείς μόνον έναν πρίγκιπα ξέρουμε. Τον «Μικρό Πρίγκιπα» του Σαιντ Εξυπερύ. Τον πρίγκιπα που συμβολίζει τον αγνό, καθαρό άνθρωπο που αντιστέκεται στην πλεονεξία , στη ματαιοδοξία που αντιλαμβάνεται τα πράγματα με την ψυχή και όχι με τα μάτια και που προσπαθεί να ανακαλύψει το νόημα της ζωής που χτίζεται με κόπο, καλή διάθεση, κατανόηση, αφοσίωση και εμπιστοσύνη και που δίνει αξία στη ζωή.

Δεν διδάσκουμε για πρίγκιπες , αλλά για τον μικρό πρίγκιπα…

Σημ. Προφανώς αν ο άνθρωπος Κων/νος Γλίξμπουργκ αναπαυόταν κάτω από τον αττικό ουρανό με την ταπεινότητα που αρμόζει στην περίσταση, τότε δεν θα υπήρχε ανάγκη για το κείμενο αυτό.

Βασίλειος Παππάς - εκπαιδευτικός

Οι 213 "κύριοι"

του Βασίλη Παππά - εκπαιδευτικού

Η ελληνική κοινωνία συγκλονίζεται άλλη μία φορά από βορβορώδη σκάνδαλα. Να υποθέσουμε για την οικονομία της συζήτησης ότι στους φερόμενους κατηγορούμενους θα αποδειχθεί η ενοχή τους, με την δικαιοσύνη να επιτελεί το έργο της. Προφανώς όχι σαν τους Λιγνάδηδες ή τους Γεωργιάδηδες.

Οι τελευταίοι έχουν δημιουργήσει και καλλιεργήσει πρότυπα σεξουαλικών συμπεριφορών αποδεκτών σε μέρος του ανδρικού πληθυσμού (θέλουμε να πιστεύουμε ολίγων). Μόνο που οι 213 «κύριοι» είναι πολλοί για να τους ανεχθεί και να τους αντέξει η κοινωνία μας. Καλοί οικογενειάρχες, ακόμη καλύτεροι επαγγελματίες, ίσως και σεβαστά πρόσωπα στους πολιτικούς τους χώρους.

Τιμούν την σύντροφό τους, τη μάνα των παιδιών τους, την οποία ως μάνα μόνο υπολογίζουν. Ως ερωτική σύντροφο μάλλον όχι. Μετά η σκέψη τους και το μυαλό τους αναζητά κάτι διαφορετικό σε ερεβώδη μονοπάτια. Κάποτε η οδός Αθηνάς πρόσφερε τον αγοραίο έρωτα, τις μεταμεσονύκτιες ώρες σε βασανισμένα κορμιά μεταξύ φόβου, ενοχών, αγωνίας, λύπησης. Μιας φευγαλέας ηδονής στον ερωτικά μοναχικό και όχι μόνον, άνθρωπο.

Μετά αναβαθμιστήκαμε. Στην εποχή του «ΚΛΙΚ» αιθέριες υπάρξεις κοσμούσαν τα εξω-εσώφυλλα γκλαμουράτων περιοδικών και οι «κύριοι» με τα 12ρια ουίσκι στο ένα χέρι και τα κοχίμπα στο άλλο έκαναν «παιγνίδι» στα πάρτι της αφθονίας. Ε κάτι μπορούσε να καταλάβει και η κυρία, αλλά το «στάτους» που προσέφερε ο «σύζυγος» ήταν πολύ δυνατό, ώστε να το απεμπολήσει.

Και μετά η παρακμή. 

Κοχίμπα τέλος. 

Τέλος και οι καλλίπυγες υπάρξεις. 

Το trafficking των ασυνόδευτων παιδιών προσφυγόπουλων πέριξ της Πατησίων και στο Μεταξουργείο ήταν μια κάποια λύση. 

Το πρωί όλοι αυτοί οι «κύριοι» διαδηλώνουν να φύγουν τα λαθρο-προσφυγάκια, το βράδυ όμως με τον φθηνό «παρά» αναζητούσαν και αναζητούν την παιδική σάρκα λευκή ή μελαψή, κανένα πρόβλημα. 

Μετά ως καλοί οικογενειάρχες, το δήλωσε άλλωστε και ο ειδικός φρουρός – τηλεμαϊντανός, άσπιλοι και αμόλυντοι, καλλιεργούν με μέγιστη στοχοπροσήλωση το τρίπτυχο «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Η όλο και αυξανόμενη θρασύτητα των «κυρίων» αυτών σε κλειστές ομάδες αναζήτησης της λείας τους τους κάνει όλο και περισσότερο επικίνδυνους για το κοινωνικό σύνολο.

Και ο «γείτονας» για άλλη μια φορά μένει έκπληκτος, «καλό παιδί, καλός οικογενειάρχης, δεν έδειχνε …» και άλλα φαιδρά παρόμοια. Δεν «έβλεπαν» τα παιδάκια στη γκαρσονιέρα του διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, δεν είχαν «ακούσει» για την καταδίκη στη Μολδαβία του στελέχους (δεν το είπαν και τα πρωινάδικα»)
, δεν τους αφορά που δωδεκάχρονο παιδάκι υποτίθεται ότι εργαζόταν σε σούπερ μάρκετ, ενώ θα έπρεπε να βρίσκεται σχολείο. 

Ίσως και κάποιοι να αναρωτήθηκαν και αναζήτησαν κοινωνικές δομές. Αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο ανέκδοτο για την ύπαρξη και στελέχωση των κοινωνικών δομών με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς που θα ενσκήψουν στο πρόβλημα, θα θεραπεύσουν ή θα καταφύγουν στη Δικαιοσύνη.

Αυτοί οι «κύριοι» λοιπόν στους σκοτεινούς δρόμους του διαδίκτυου αισθάνονταν ατρόμητοι. Αυτοί οι «213» και ίσως πόσοι άλλοι με το «δικέ μου, έχω κάτι καλό» ευτελίζουν κάθε έννοια ανθρώπινης και πολύ περισσότερο παιδικής ζωής, για την ικανοποίηση του βορβορώδους εγώ τους.

Ας συντρέξουμε τα θύματα. Δεν φθάνει το «Χαμόγελο του Παιδιού», η «Κιβωτός του Κόσμου». 

Ας αφουγκραστούμε με έγνοια και όχι με περιέργεια τι συμβαίνει γύρω μας, στον μικρόκοσμό μας. 

Ας προσεγγίσουμε στην αίθουσα παιδιά αγέλαστα και ας προσπαθήσουμε να ξεκλειδώσουμε τον ψυχικό τους κόσμο. 

Ας διδάξουμε τους μαθητές και τις μαθήτριες μας ότι το ερωτικό σκίρτημα και η έλξη είναι αποτέλεσμα του νου και της καρδιάς (ίσως και χημικών μεταβολών του εγκεφάλου), και όχι αγοραίο δούναι και λαβείν. 

Ας τους κάνουμε να προσεγγίσουν το ωραίο της Αφροδίτης της Μήλου και της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι.

Τελικά θέλει πολύ δουλειά ώστε οι 213 «κύριοι» να μην γίνουν «214» , για
να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα και να δούμε τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο,
κατά τον ποιητή.


Βασίλειος Παππάς – μέλος Πρωτοβουλίας Καθηγητών Τρικάλων

Το χρέος της γενιάς της Μεταπολίτευσης

του Βασίλη Παππά

Γενιά της Μεταπολίτευσης:

Αυτή που θέλησε με τον δικό της τρόπο να αλλάξει τον κόσμο.

Αυτή που διαδήλωνε με σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», με τις νωπές μνήμες της  χούντας των συνταγματαρχών.

Αυτή που 20 Ιουλίου έκλινε το γόνυ στους νεκρούς και αγνοούμενους της Κυπριακής  τραγωδίας  όχι αφρόνων , αλλά πρακτόρων του αμερικανικού Πενταγώνου.

Αυτή που διαδήλωνε στο σκοπευτήριο της Καισαριανής  εν μέσω αυρών και δακρυγόνων που έστελνε ο Καραμανλής.

Αυτή η γενιά που στα αμφιθέατρα προσπαθούσε να βρει αν η πορεία μετάβασης προς τον σοσιαλισμό θα γίνει με τη θεωρία των σταδίων ή της μετωπικής κατάληψης  των θερινών ανακτόρων. 

Αυτή η γενιά του Ευρωκομουνισμού και των σφοδρών αντιπυρηνικών διαδηλώσεων στην Ευρώπη. 

Αυτή η γενιά που προσπαθούμε να αποκωδικοποιήσει  την Μετά-Μάο εποχή , και το πόσο «αριστερός» ήταν ο Βιντέλα στην Αργεντινή.

Αυτή η γενιά της ετεροχρονισμένης αμφισβήτησης και των αγώνων του φεμινιστικού κινήματος.

Αυτή η γενιά που την περίοδο αποκατάστασης της δημοκρατίας είχε τους δικούς της νεκρούς. Για τους αμνήμονες : Ισιδωρόπουλος  - 1976 (Κ.Ο. Μαχητής), Τσιρώνης – 1978, «αυτοκτόνησε», Βασιλακοπούλου – 1980 (ΚΝΕ), Κουμής,  Κανελοπούλου – Πολυτεχνείο 1980, Καλτεζάς  - 1990, Κάπα Μαρούσης (Ρεπάνης, Κοντόπουλος, Νεμετζίδης, άγνωστος) – 1991.  Και για να προλάβουμε τους καλοθελητές ναι ας βάλουμε στο «ζύγι» και τους νεκρούς της 17 Νοέμβρη. 

Αυτή η γενιά πριν εξαιρέσεων χαμαιλεόντων, οσφυοκαμπτών που την μεταπήδηση από κόμμα σε κόμμα δεν την επέλεξαν ως απλοί στρατιώτες, αλλά ως στελέχη και υπουργοί, είναι η γενιά του σύγχρονου παραγωγικού ιστού της χώρας. Αξιοπρεπείς εκπαιδευτικοί, γιατροί με εξοντωτικά ωράρια στην εποχή του covid19, ελεύθεροι επαγγελματίες που ασφυκτιούν χωρίς «πέτσινα» δάνεια, αγρότες που δεν ξεπούλησαν τη γη τους με τις επιδοτήσεις (θυμάστε τον αγρότη Χατζηγάκη  στο τρακτέρ), εργαζόμενοι στην χειμάζουσα τουριστική βιομηχανία της χώρας, άνθρωποι του μόχθου και της βιοπάλης με οικογένεια και παιδιά με αβέβαιο μέλλον. 

Τα παιδιά τους λοιπόν, αυτής της γενιάς της Μεταπολίτευσης, με μέλλον άδηλο , με όνειρα που συνθλίβονται από τα νεοφιλελεύθερα κυνικά προτάγματα, από τον αμοραλισμό της νεοδημοκρατικής εξουσίας και των φασιστοειδών συνοδοιπόρων της , προσπαθούν να βρούν  διέξοδα. Και πέφτουν πάνω στα γκλοπς  των Ματ που με περισσή ευκολία τα ανεβοκατεβάζουν πάνω στα κεφάλια και τις πλάτες  διαδηλωτών! Πέφτουν πάνω στην κατευθυνόμενη χορηγία εκατομμυρίων  ευρώ στους «κολλητούς» των ΜΜΕ!  Πέφτουν πάνω σε Τσουκάτους και Μαντέληδες με βαλίτσες του ενός εκατομμυρίου και νεοδημοκράτες με βαλίτσες δύο και τριών εκατομμυρίων ευρώ! Πέφτουν πάνω σε αρίστους με πέτσινα ή ανύπαρκτα μεταπτυχιακά! Πέφτουν πάνω σε εισαγγελείς που πλημυρίζουν τα υπόγειά τους και «χάνονται» δικογραφίες χωρίς να γνωρίζουν τις μίζες του συζύγου (Novartis), εκτός και αν είναι κατά συνθήκην σύζυγοι! Πέφτουν επάνω σε ένα παγκόσμιο σκάνδαλο (Novartis) , το οποίο ειδικά στη χώρα της φαιδράς  πορτοκαλέας είναι σκευωρία στην οποία με τους εισαγγελείς γίνεται του «κουτρούλη ο γάμος»!  Πέφτουν πάνω σε υπουργό Δημόσιας Τάξης που μπροστά του ο Μπάλκος ήταν κολεγιόπαις! με τα πορίσματα προ-έτοιμα στο γραφείο του!  Πέφτουν πάνω σε ανακριτές που κολλούν μια νέα αρρώστια απόρροια  της ηρωίνης  την νοορονήτιδα από το πλοίο noor-one!  Πέφτουν πάνω σε εκείνο το όνειδος υπουργού που ισχυρίζεται ότι αν υπουργός «πηγαίνει» με πιτσιρίκες 17 ετών δεν τρέχει και τίποτα, αρκεί να μην είναι οι δικές του!

Φίλοι, αστοί, μικροαστοί της γενιάς της μεταπολίτευσης πενηντάρηδες και εξηντάρηδες οικογενειάρχες. Δεν μπορούμε ως γονείς να βλέπουμε τα παιδιά μας να κινδυνεύουν από την μπολσονάρια εκδοχή της δημοκρατίας. Δεν μπορούμε να βλέπουμε στην κοινωνία να σκηνοθετείται από τη Νέα Δημοκρατία το πραγματικό σίριαλ «La patrona»! Δεν μπορούμε να αγωνιούμε για τα παιδιά μας, πως θα μας έλθουν αν έλθουν μετά τις διαδηλώσεις. Εμείς πρέπει να ξανακατέβουμε στους δρόμους. Τα παιδιά μας έχουν να χάσουν πολλά. Εμείς σχεδόν τίποτα (μόνον τον καναπέ μας)! Και επειδή κάποιοι «φύλακες» της τάξης τολμούν και λένε ότι η δημοκρατία τους περιορίζει  στην εκτέλεση των «καθηκόντων»  τους, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού τους άλλα …

Ας υπενθυμίσουμε  ότι η βία της εξουσίας μπορεί να έχει και κοινοβουλευτικό μανδύα (βλ. μπανανίες λατινικής Αμερικής). Χρειάζεται λοιπόν πριν γίνουμε μπανανία, να υπενθυμίσουμε στους κρατούντες ότι:

Η ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος (άρθρο 120 παρ. 4) ορίζει: "Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία". 

Βασίλης Παππάς  - εκπαιδευτικός  - Καλαμπάκα Τρικάλων.

Ανεμογεννήτριες στον Ασπροπόταμο...

Η σιωπή των "αμνών"

ή η εκκωφαντική σιωπή βουλευτών, αυτοδιοικητικών, περιφερειακών συμβούλων κά!

του Βασίλη Παππά

Επιτέλους η ανάπτυξη έρχεται στον Ασπροπόταμο. Εκεί που βρίσκονται δάση, εκεί που πηγάζουν ποτάμια, εκεί που υπάρχουν «απάτητες» κορφές, εκεί που οι μάστορες ένωσαν με τα τοξωτά γεφύρια τις κοίτες των χειμάρρων, εκεί που η πέτρα σμιλεύτηκε με το καλέμι του πρωτομάστορα, εκεί που τα αιωνόβια πλατάνια στέκουν αγέρωχα, εκεί που ο παππούς συναντά τον εγγονό στην αρχέγονη γη, εκεί που τα αρχοντικά του παρελθόντος αφήνουν ακόμη το αποτύπωμά τους στις νέες γενιές, εκεί έρχεται η «ανάπτυξη»!

 Οι αμνήμονες «άρχοντες» του τόπου πιστεύουν ότι με τη λήθη θα ξεχαστούν οι υπογραφές τους? Ας τους θυμίσουμε λοιπόν τι υπέγραφαν στο παρελθόν σταχυολογώντας από κείμενα της Περιφέρειας, των Δήμων Μετεώρων, Πύλης, Τρικάλων,  του ΚΕΝΑΚΑΠ.

Ειδικοί στόχοι του προγράμματος LEADER (Ι): «είναι  η ενίσχυση του

εναλλακτικού τουρισμού. Αυτός ο στόχος επιτεύχθηκε με τη σύνδεση των Μετεώρων και του ορεινού όγκου του Ασπροποτάμου με τον άξονα Πύλης- Περτουλίου, δημιουργώντας έτσι το ≪τετράπολο≫ Μετέωρα –Ασπροπόταμος- Περτούλι- Πύλη».

Ανεμογεννήτριες λοιπόν στην Πολυθέα (Ασπροποτάμου), στην Τριανή (Ασπροποτάμου), στο Δίκορφο (Ασπροποτάμου), στη Τραμπάλα (Καστανιάς), στη Νεράϊδα (Καλαμπάκας).

Και συνεχίζει το LEADER (I): «Η αξιοποίηση της τοπικής γεωργικής και δασικής παραγωγής, …στόχος σημαντικός γιατί θα ενισχύονταν μονάδες που θα διαφοροποιούσαν το κατεστημένο παραγωγικό μοντέλο της περιοχής αξιοποιώντας με νέο ≪έξυπνο≫  τρόπο τους τοπικούς πόρους». 

Αλήθεια αυτοί είναι οι «έξυπνοι» τρόποι που υπέγραψαν οι τότε παράγοντες που τώρα ξέχασαν την υπογραφή τους?

Ειδικοί στόχοι του LEADER (II): «Η αξιοποίηση της τοπικής γεωργικής και δασικής παραγωγής, μέσω της ενίσχυσης των βιοτεχνικών και μεταποιητικών μονάδων, που απέβλεπε:

• Στην αξιοποίηση της τοπικής παραγωγής με νέους τρόπους
• Στην παραγωγή ποιοτικών τοπικών παραδοσιακών προϊόντων …

• Στη διατήρηση της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς και η βελτίωση του περιβάλλοντος και του περιβάλλοντος χώρου με κύριες κατευθύνσεις: Την αποκατάσταση και αξιοποίηση του τοπίου περιοχών <<ιδιαίτερουφυσικού κάλλους>>. Την αποκατάσταση και συντήρηση των μνημείων της πολιτιστικής κληρονομιάς».

Με τις γιγάντιες ανεμογεννήτριες θα γίνουν όλα αυτά? Στην Τριγία (Ασπροποτάμου), στον Κέδρο (Ασπροποτάμου) , στο Χιόλι (Καστανιάς), στο Κοκόσι (Καστανιάς), στον Καλόγηρο (Καλαμπάκας), στη Μεγάλη Καψάλα (Ασπροποτάμου), στον Καλτσά (Κλεινοβού)?

Και έπεται συνέχεια. Κοινοτική πρωτοβουλία LEADER plus. Δύο οι γενικοί αναπτυξιακοί στόχοι του προγράμματος: «1) Την ολοκληρωμένη, υψηλής ποιότητας, αειφόρο ανάπτυξη της υπαίθρου μέσω, πιλοτικών εφαρμογών. 2) Την ενίσχυση της προσπάθειας για άρση της απομόνωσης των περιοχών σε όλα τα επίπεδα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής».

Αυτοί οι στόχοι υπάρχει περίπτωση να υλοποιηθούν με την καταστροφή των δασών και τη διάνοιξη τεράστιων δρόμων για να περάσουν τα οικοδομικά μηχανήματα σε υψόμετρο 1500 μέτρων, την αποψίλωση και αποσάθρωση των εδαφών με τις χιλιάδες κυβικών μπετόν, που θα «φυτευτούν» για τις βάσεις των ανεμογεννητριών, με τις τομές ως σαλίγκαρου των πλαγιών για να καλυφθούν οι μεγάλες κλίσεις στις πλαγιές και  την κυριολεκτική ισοπέδωση των κορυφογραμμών?

Οι  11 νέες ξενοδοχειακές  μονάδες, 102 δωματίων - 222 κλινών, καθώς και οι παλαιότερες 13, δυναμικότητας 125 δωματίων και 337 κλινών τι θα προσφέρουν στον φυσιολάτρη επισκέπτη της περιοχής? Το θρόισμα των πτερυγίων των ανεμογεννητριών ή το θρόισμα των ελάτων και το κελάρυσμα  του Ασπροπόταμου? Και φέρελπι νέε πολιτευτή με αρχοντικό στην περιοχή, στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος αλήθεια πως θα διαφημίζεις το αρχοντικό του παππού σου?  

Τον Μπάτη (Κλεινοβού-Αιθήκων), τις Αλατιάρες (Πύλης), την Τσούμα (Αιθήκων-Κλεινοβού), το Ξεροβούνι (Πύλης), το Αυγό (Πινδέων-Αιθήκων), τη Σίφυλα (Αιθήκων) κά, κά….

Εκεί βέβαια που οι υπογράφοντες «ξέχασαν» είναι οι Δημοτικοί άρχοντες (πρώην και νυν) Τρικάλων – Μετεώρων - Πύλης, οι Πρόεδροι και Διευθυντές Τραπεζών, οι Πρόεδροι Συνεταιρισμών, οι Διευθυντές γεωργικών και δασικών δομών, το Επιμελητήριο Τρικάλων, το Εργατικό Κέντρο Καλαμπάκας κά. οι οποίοι ενέκριναν τους στρατηγικούς στόχους του ΚΕΝ.Α.ΚΑΠ. Α.Ε. μεταξύ των οποίων βλ. ΜΕΤΡΟ 1.4, αποσκοπούν : «στην αναβάθμιση των φυσικών οικοσυστημάτων και των περιοχών οικολογικού ενδιαφέροντος (δάση, περιοχές φυσικού κάλλους, τοπία, δρυμοί κλπ) στα πλαίσια ορθολογικής διαχείρισής τους, με βάση τις αρχές της αειφορικής ανάπτυξης, …,  με προτεραιότητα αυτών που ήταν ενταγμένα στο δίκτυο NATURA 2000, και γενικότερα των περιοχών οι οποίες λόγω οικολογικού ενδιαφέροντος (π.χ. δρυμοί, φαράγγια) απαιτούσαν την εφαρμογή ειδικών παρεμβάσεων προστασίας και διαχείρισης».

Στην Τσούμα (Αιθήκων-Κλεινοβού), στο Κόκκινο (Καστανιάς-Μαλακασίου),  στον Κυνηγό (Ασπροποτάμου-Καστανιάς), στου Θανασάκη (Καλαμπάκας) , στη Πέτρα – Μέλισσα (Μαλακασίου-Καλαμπάκας), …

 Αλήθεια η σιωπή των αρχόντων για τις δεκάδες ανεμογεννήτριες που θα ισοπεδώσουν την ορεινή Πίνδου (με ποιο δικαίωμα νυν, αλλά και πρώην, ακούς κύριε Σταθάκη?) σε τι συνίσταται? Είναι τσιφλίκι τους η πατρώα γη για να την παραδώσουν σε κάθε «επενδυτή» για είκοσι χρόνια, ώστε να χαριεντίζεται μετά καλλιπύγων καλλονών στη Μύκονο? (βλέπε energa)? 

 Εμείς θέλουμε να περπατάμε και να βλέπουμε καστανιές και όχι στύλους, να βλέπουμε γυπαετούς και όχι πτερύγια, να ακούμε το λύκο και όχι τους «λύκους» του κέρδους στις μπετονιέρες, να περπατούμε σε μονοπάτια, να ακούμε τον Ασπροπόταμο. 

Διότι όπως μου διηγήθηκαν και ντόπιοι της περιοχής (μέτοικος γαρ), όταν θυμώνει ο Ασπροπόταμος  συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα του!  

Σημ. Για το ενεργειακό αποτύπωμα – κέρδος θα υπάρξει λεπτομερής αναφορά. Οι ηθελημένα αγράμματοι ας γνωρίζουν – πιθανόν να το γνωρίζουν αλλά το αποσιωπούν – αυτό που γνωρίζει ένας δευτεροετής φοιτητής μηχανολόγος  ηλεκτρολόγος. Για τη σταθερότητα ενός δικτύου παραγωγής και διανομής ηλεκτρικού ρεύματος το 30 % της ενέργειας χρειάζεται να παράγεται από θερμικά εργοστάσια. Έχει σχέση με την αποταμίευση της παραγόμενης ενέργειας και τους νόμους της θερμοδυναμικής.    Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. 

Βασίλης Παππάς  - εκπαιδευτικός (φυσικός) 

Μια οφειλόμενη απάντηση στους κκ Τέλογλου – Χασαπόπουλο για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση

ΠΡΑΞΕΙΣ  ΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΩΝΩΠΩΝ

(σχόλια πάνω στο ενοχλητικό βούισμα των Τέλογλου και Χασαπόπουλου)

Πέντε? πολλοί περισσότεροι και περισσότερες συνωμοτούν υπό βροχήν κάτω από την ομπρέλα του Υπουργείου Παιδείας. Είναι πράξις πολιτική. Στοιβάζονται οι εκπαιδευτικοί στο διαδίκτυο προσπαθώντας να αποκτήσουν κωδικούς, να «ανεβάσουν» πλατφόρμες εκπαίδευσης, να οργανώσουν μαθήματα. Και τούτο όχι από ένα μοναχικό ΙΕΚ σε παραλία ερημική, αλλά μέσα από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο των χιλιάδων δημοσίων ελληνικών σχολείων.

Και εδώ ακριβώς αρχίζουν οι αντιδράσεις των κωνώπων, λόγω του υγρού κλίματος που δημιουργεί η μόλις καταφθάσασα βροχή. Οι κώνωπες (δύο τρείς επώνυμοι δημο-σιο-κοχλίες κοινώς δημοσιο-σιάλαγκες), αρχίζουν και αντιδρούν στις πράξεις των πολλών εκπαιδευτικών που η ευθύνη και το ήθος τους έχει γίνει συνείδηση πρώτα και κύρια στους μαθητές τους, και έπειτα στην πολιτεία. Οι κώνωπες, στα έλη  των μέσων μαζικής αποβλάκωσης καθώς ζουν και αναπτύσσονται, δρουν και αντιδρούν μη σκεπτόμενοι, αλλά λοιδορώντας προσπαθούν μέσω του κοινωνικού αυτοματισμού να επιβάλλουν το νόμο του Λιντς και στο χώρο της παιδείας, μετά το χώρο των μεταναστών. 

Ποιοι ενεργούν σε αυτή την ανυποληψία των προσπαθειών της εκπαιδευτικής κοινότητας που επιδιώκει , όσο τα μέσα της επιτρέπουν, να στήσει την εξ αποστάσεων εκπαίδευση? Οι κώνωπες. ΄Εχοντας εκμεταλλευτεί τα έλη μιας μέχρι σήμερα  αδιαφορίας κρατικής γύρω από την εκπαίδευση, οι κώνωπες επωφελήθησαν, τοποθετήθηκαν σε θέσεις κλειδιά, κάλυψαν την αμορφωσιά τους με διπλώματα ευκαιρίας, απέκτησαν ευλύγιστη μέση και οφέλη, βοηθούμενοι και από άλλους κώνωπες του ημερήσιου και διαδικτυακού τύπου και επέζησαν και επιζούν σε ένα κατεστημένο  χωρίς αλληλεγγύη, χωρίς παιδεία, χλευάζοντας κάθε τι που δεν μπορούν να ελέγξουν.  

Οι κώνωπες υψιπετούν – ρουφούν το αίμα κι ενοχλούν – καθήκον του πολίτη είναι να συνεργήσει για να «σκοτωθούν» - τότε τα λουλούδια ανθούν  - κι ο ύπνος είναι ατάραχος – και για τους άλλους τους ολίγους που ξαγρυπτούν ας τους αφήσουμε να εργαστούν. 

Ας μας αφήσετε λοιπόν «κύριε» Τέλογλου και «κύριε» Χασαπόπουλε να εργαστούμε, για όλο το έθνος, για όλο τον λαό, για τους/τις μαθητές/τριες μας. ΄Ισως και σεις κερδίσετε κάτι!

ΥΓ. «κύριοι», ο σχολιασμός πάνω σε κείμενο του Μ. Χατζιδάκι, «Τα Σχόλια του Τρίτου», Εξάντας, Αθήνα 1980.  

Βασίλειος Παππάς – δ/ντης 1ου Γυμνασίου Καλαμπάκας 

Η «αριστεία» των κολλεγίων και η αριστεία των Πανεπιστημίων

  

(Η «εκπαίδευση» των Κολάμπια και η εκπαίδευση «παρασκευής» μολότοφ)

του Βασίλη Παππά, εκπαιδευτικού

Μετά την επαίσχυντη διάταξη της κυβέρνησης του Μητσοτάκη που ποδοπατεί το άρθρο 16 του Συντάγματος και την αναγνώριση των ακαδημαϊκών τίτλων των κολλεγίων, πολλοί διερωτώνται για τον τρόπο αντίδρασης της εκπαιδευτικής κοινότητας ενάντια στους ολετήρες της δημόσιας εκπαίδευσης.

Ας επικεντρωθούμε λοιπόν στα ζητήματα «αριστείας» για τα οποία ξιφουλκούν οι «άριστοι» των Κολάμπια (χωρίς πολλές φορές να κατέχουν πτυχία και τίτλους σπουδών), προσπαθώντας και με τη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης να καλλιεργήσουν τον νέο μύθο της ιδιωτικής παιδείας, ως πανάκεια στα δεινά της εκπαίδευσης. Και ας παίξουμε το παιγνίδι της αξιολόγησης που τόσο αρέσκονται στο ΙΕΠ και το ΥΠ. Παιδείας. Αναζητείστε στο διαδίκτυο τις λίστες αξιολόγησης των Ελληνικών Πανεπιστημίων αυτών που «παρασκευάζουν μολότωφ». Λίστα Σαγκάης, (βλ. Καθημερινή 29-8-2019). Επτά από τα ελληνικά Πανεπιστήμια βρίσκονται σε πολύ καλή σειρά (500 συν, πλήν) ανάμεσα σε χιλιάδες, με τάσεις υποχώρησης τα τελευταία δέκα χρόνια και αυτό οφείλεται κυρίαρχα στην υποχρηματοδότηση λόγω κρίσης και μνημονίων! (http://www.shanghairanking.com/aboutarwu.html)

H λίστα QS (QuacquarelliSymonds) χρησιμοποιεί τέσσερις βασικούς πυλώνες αξιολόγησης : την έρευνα, τη διδασκαλία, τη δυνατότητα εύρεσης εργασίας και τη διεθνοποίηση. (http://www.topuniversities.com/university-rankings/world-university-rankings/2018). Σε αυτή τη λίστα για το 2018 το ΕΜΠ βρίσκεται στη 476 σειρά κατάταξης. Τα δε πανεπιστήμια (ειδικά αγγλόφωνα) που «συνεργάζονται» με ελληνικά κολλέγια βρίσκονται, αλήθεια που?

Στη λίστα https://www.4icu.org/ η αξιολόγηση βασίζεται σε έναν αλγόριθμο, ο οποίος περιλαμβάνει τρεις ανεξάρτητους τρόπους μέτρησης στο διαδίκτυο από τρεις διαφορετικές μηχανές αναζήτησης: GooglePageRank, AlexaTrafficRank και Majestic SeoReferring Domains . Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης βρίσκεται στη θέση 116 το 2019, ανάμεσα στα 200 πρώτα πανεπιστήμια της Ευρώπης.

Και επειδή του κ. πρωθυπουργού του αρέσει τόσο πολύ η ψηφιακή εποχή και η καινοτομία ας πάμε και στη λίστα η οποία περιλαμβάνει και κολλέγια : http://www.webometrics.info/en/Europe/Greece%20

Ερευνά την παρουσία στο διαδίκτυο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Χρησιμοποιούνται τέσσερις δείκτες: το μέγεθος (ο αριθμός των σελίδων), η ορατότητα (ο αριθμός των εξωτερικών συνδέσμων/links), η χρήση κειμένων/φακέλων που έχουν δημιουργηθεί με συγκεκριμένα προγράμματα [Adobe Acrobat (.pdf), Adobe PostScript (.ps & .eps), Microsoft Word (.doc & .docx) and Microsoft Powerpoint (.ppt & .pptx)] και η επιστημονικότητα (επιστημονικές δημοσιεύσεις). Εδώ θα γελάσει και ο κάθε «πικραμένος» και χρειάζεται να δημοσιοποιήσουμε μερικά στοιχεία. ΕΚΠΑ θέση 226, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο 272, ΕΜΠ 379, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 539, Πάτρας 549, Κρήτης 656 αλλά και Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου 2140. Να πάμε και στα κολλέγια. Το πρώτο εκ των κολλεγίων το Am… College of Greece 4871 !!! , το Me… 6327 !!! και μετά το κολλεγιακό ΧΑΟΣ!!!.

Ας πάμε και στο προσωπικό που διδάσκει σε ένα κλασσικό κολλέγιο, από αυτά που αυτοδιαφημίζεται ως πρώτο στις μεταξύ των κολλεγίων συγκρίσεις, και σε ένα επαρχιακό πανεπιστήμιο π.χ. στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ας συγκρίνουμε το εκπαιδευτικό και ερευνητικό status δύο παρεμφερών σχολών Πληροφορικής. Στο Κολλέγιο αυτό 23 διδάσκοντες, με διδακτορικό οι 9. Με πλήθος εργασιών ανά διδάσκοντα αξιόλογο, κάτω των δέκα, αλλά μη δημοσιοποιήσιμο. Με εταιροαναφορές? Άγνωστος αριθμός. Με βάση εισαγωγής 20.000 μόρια? 12.000, 9000, 0000 μόρια?

Στο τμήμα Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής (Ιωάννινα): Διδάσκοντες 28 με διδακτορικό και οι 28. Υποχρεωτικά στο link που αντιστοιχεί σε κάθε διδάσκοντα, το πλήθος και ο τίτλος κάθε εργασίας, paper, ερευνητικού προγράμματος. Δεκάδες οι εργασίες στην πλειοψηφία των διδασκόντων. Δεν κάνουμε αξιολογική κρίση. Απλά παραθέτουμε στατιστικά στοιχεία. Με αξιόλογο πλήθος εταιροαναφορών σε πολλούς από τους/τις διδάσκοντες/σες. Με βάση εισαγωγής 12386 μόρια. Τελικά η Αριστεία πως ορίζεται μεταξύ των σχολών αυτών?

Η Αριστεία δεν έχει σχέση με εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές και επιστημονικές αξιολογήσεις. Είναι μια ταξικά μεροληπτική θέση κατά του Δημόσιου Πανεπιστήμιου και υπέρ της ιδιωτικής εκπαίδευσης των ημετέρων, αντιγραφόντων! Και όσοι κόπτονται για τα καημένα τα παιδιά που σπουδάζουν νομικά στην Κύπρο θα πρέπει να εξηγήσουν επαρκώς γιατί κατήργησαν τη Νομική Πάτρας και πλήθος άλλων σχολών.

Τελικά το Πανεπιστήμιο ως χώρος διδασκαλίας, εκπαίδευσης αλλά και ΕΡΕΥΝΑΣ, ειδικά βασικής έρευνας, απειλείται από τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες. Και αν ως θεσμός θεμελιώθηκε στην Ευρώπη του Διαφωτισμού, στην Ευρώπη των κοινωνικών επαναστάσεων, στην Ευρώπη της διάχυσης της επιστημονικής σκέψης, τώρα επιχειρείται η άλωσή του με υποταγμένους διδάσκοντες και ανεγκέφαλους και με έλλειμμα παιδείας διδασκόμενους.

ΥΓ. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα με τον αστείρευτο αρχαιολογικό πλούτο, εντύπωση κάνει η απουσία φιλολογικών/αρχαιολογικών σπουδών από τα κολλέγια. Γιατί άραγε οι τιμητές της πατρίδας και της θρησκείας δεν εντάσσουν και αυτές τις σπουδές στα προγράμματά τους?



Βασίλειος Παππάς – εκπαιδευτικός – μέλος Πρωτοβουλίας καθηγητών Τρικάλων

Το κάρο (της αξιολόγησης) μπροστά από το βόδι (της δύσμοιρης δημόσιας παιδείας)

του Βασίλη Παππά, εκπαιδευτικού

Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) ανακάλυψε ότι για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης φταίει η απουσία αξιολόγησης. Το κυρίαρχο μέλημά του δε σε συνεργασία με το Υπ. Παιδείας θα είναι το νέο νομοθετικό πλαίσιο επαναφοράς της αξιολόγησης του 2013, ίσως με κάποιες αναγκαίες τροποποιήσεις.

Πάνω στο καθημαγμένο σώμα της ελληνικής εκπαίδευσης κάποιοι λιμπερ-άδες ανασύρουν το μαγικό ραβδάκι της αξιολόγησης, προσπαθώντας να μας πείσουν και κατ’ επέκταση την ελληνική κοινωνία, ότι για τα προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης κυρίαρχα φταίνε τα συνδικάτα και οι «συνδικαλιστές».

Για την οικονομία της συζήτησης ας αποδεχθούμε την έννοια της αξιολόγησης (το περιεχόμενο της οποίας εγείρει επιφυλάξεις, προβληματισμούς και απόρριψη) και ας θέσουμε μερικά απλά ερωτήματα.

• Πότε αξιολογήθηκαν τα Προγράμματα Σπουδών του Πολυκλαδικού Λυκείου και γιατί καταργήθηκε ο συγκεκριμένος τύπος Λυκείου;
• Ποια τα δέκα Κλασσικά Λύκεια, πως αξιολογήθηκε η λειτουργία τους και γιατί καταργήθηκαν;
• Πότε αξιολογήθηκε η μεταρρύθμιση «Αρσένη» και η εισαγωγή του πολλαπλού βιβλίου και γιατί σιωπηρά μέσω των αλλεπάλληλων «εκπτώσεων» ουσιαστικά καταργήθηκε;
• Πότε αξιολογήθηκε το πρόγραμμα PSSC (πειραματική διδασκαλία φυσικής) στα πιλοτικά Λύκεια και γιατί καταργήθηκε;
• Πότε αξιολογήθηκαν τα προτελευταία βιβλία Φυσικών Επιστημών στο γυμνάσιο και ποια η αναγκαιότητα για την αντικατάστασή τους;
• Πότε αξιολογήθηκε η διδασκαλία της τοπικής Ιστορίας στο γυμνάσιο και γιατί καταργήθηκε;
• Πότε αξιολογήθηκε η εισαγωγή της πειραματικής διδασκαλίας της Φυσικής στην α΄ γυμνασίου;
• Πότε αξιολογήθηκε η συγκρότηση και λειτουργία των Σχολικών Βιβλιοθηκών και γιατί καταργήθηκαν;
• Πότε αξιολογήθηκε η παροχή laptop (επί Καραμανλή του νεώτερου) στο γυμνάσιο, ποια τα αποτελέσματα της διδασκαλίας με τη χρήση ΤΠΕ και γιατί «εν μία νυκτί» ακυρώθηκε το μέτρο. (πολλοί ομιλούν για σκάνδαλο που ευνόησε συγκεκριμένες εταιρίες υπολογιστών);
• Πότε αξιολογήθηκαν τα νέα Προγράμματα Σπουδών ΔΕΠΠΣ και ΑΠΣ (2003);
• Ποια η αξιολόγηση και η τύχη των Προγραμμάτων Σπουδών του 2015;
• Πότε και με ποιες διαδικασίες έχουν αξιολογηθεί τα Εργαστηριακά Κέντρα Φυσικών Επιστημών, τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης τα Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης Διάγνωσης και Υποστήριξης (τώρα ΚΕΣΥ) και τόσες και τόσες δομές στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευσης που έχουν να επιδείξουν αξιολογότατο έργο.
• Και τέλος, τι γίνεται με τη θεματική έβδομάδα; Καταργήθηκε αφού αξιολογήθηκε ως ανεπαρκής;

Είναι πολλά για τα οποία ο κατά τα άλλα λαλίστατος Πρόεδρος του ΙΕΠ, ο ανακαλύψας ότι η γη γυρίζει και πάλι κανονικά από τον Ιούλιο του 2019, χρειάζεται να δώσει απάντηση.

Όταν προτάσσεις την αξιολόγηση ως μέγιστο μέλημα του ΙΕΠ και του Υπ. Παιδείας και όχι νέα Προγράμματα Σπουδών , όχι επιμορφώσεις ουσιαστικές (αλήθεια από ποιους), όχι αναβάθμιση των ψηφιακών εργαλείων, όχι νέους διορισμούς που θα ανανεώσουν το στελεχικό δυναμικό των σχολείων, τότε έχουμε κάθε λόγο να είμαστε επιφυλακτικοί. 

Ναι εμείς οι εκπαιδευτικοί που και σε Erasmus συμμετέχουμε και υλοποιούμε, και σε προγράμματα STEM και σε περιβαλλοντικά, και σε ρητορικούς αγώνες, και σε ομάδες ποίησης, και σε ομάδες καταγραφής ιστορικών γεγονότων και διδάσκουμε και πειραματιζόμαστε και και … και το σπουδαιότερο είμαστε μακριά από κέντρα και παράκεντρα εξουσίας που φθάνουν μέχρι την κεντρική πολιτική σκηνή ή ακόμη χειρότερα διαπλέκονται πολλές φορές οριζόντια με τοπικό επίπεδο (πρώην σχ. σύμβουλος 1500 ψήφους έταζε για να γίνει διοικητής!).

Ας μιλήσουμε πρώτα για το Σχολείο του 2050, που να προσφέρει Παιδεία και όχι δεξιότητες, σε κάθε μαθητή/τρια ομόγλωσσο/η και ετερόγλωσσο/η αυτής της χώρας και μετά ζεύουμε το κάρο πίσω από το άλογο!

Βασίλης Παππάς - Πρωτοβουλία Καθηγητών Τρικάλων

Πρόεδρε είδα φως. Να μπω ;

Σύντροφε Πρόεδρε,

Τον τελευταίο καιρό «αλωνίζεις» όλη τη χώρα για την ανασυγκρότηση του χώρου της αριστεράς με ολίγον άρωμα αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, ώστε αυτός ο χώρος να γίνει το ανάχωμα στην ακροδεξιά θύελλα. Οι όποιες αντιρρήσεις που πιθανόν να έχουν κάποιοι για το εγχείρημα κάμπτονται από το 32% που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές και το οποίο 32% είναι μια προσωπική σου επιτυχία.

΄Ηλθες και στην μικρή μας πόλη στα δυτικά όρια του θεσσαλικού κάμπου.

Το εγχείρημα εδώ ήταν εύκολο, αφού προσπάθησε πολύ γι΄ αυτό, ο 80-χρονος πολιτευτής της περιοχής που έφερε (κατά δήλωσή του) 2000 ψηφοφόρους στη Ν.Δ. και περίμενε να υλοποιηθεί η υπόσχεση του Κούλη!

Πλήθος λοιπόν πολύ για να ακούσει και να συστρατευθεί στη νέα προσπάθεια. Πολλοί από τα παλαιά κόμματα της κεντρο-αριστεράς , του ΠΑΣΟΚ κυρίαρχα. Ουδέν το μεμπτόν. Πολλοί αναζητούν ένα νέο όραμα, μια καινούργια ελπίδα, γιατί εκείνη η «περίεργη» κολλεγιά με τους ΑΝΕΛ, μάλλον δεν μας βγήκε σε καλό. Και αποτύχαμε να δώσουμε τις σωστές απαντήσεις σε πολλά και μικρά καθημερινά που καταδυναστεύουν τον πολίτη.

Αλλά Πρόεδρε ο απλός κόσμος, αυτός που αυτοπροσδιορίζεται αριστερός ή σοσιαλδημοκράτης, αυτός που για πολλούς λόγους του πήραν τα οράματα της αλλαγής κάτι μάγκες της ίντριγκας και της συναλλαγής, βλέπει έκπληκτος τις πρώτες θέσεις να τις έχουν «καπαρώσει» κάποιοι και κάποιες από το παλιό κατεστημένο! 

Και επαναλαμβάνεις τα ίδια λάθη. 

Δεν μπορεί αυτός που βγάζει ωραίες selfies να γίνεται ευρωβουλευτής (επειδή κατά δήλωσή του πέρασε και από την Κουμουνδούρου) αφήνοντας έξω από το ευρωκοινοβούλιο τον Μουζάλα ή τώρα στην Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης να συνωστίζονται ηθοποιοί και τρακτερο-δήμαρχοι (βγάζουν μια βαρβατίλα λόγω των πολιτικών τους θέσεων και στάσεων πώς να το κάνουμε!) και πιο πίσω να βρίσκονται αυτοί που πράγματι αγωνιούν για τη χώρα και τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι για την νέα διανομή της εξουσίας.

Πρόεδρε, αν στη κεντρική πολιτική σκηνή οι γραμμές είναι ξεκάθαρες, στην επαρχία πέρα από τις θέσεις και τα οράματα υπάρχει και η προσωπική διαδρομή και στάση του καθενός. 

Ρητορικό ερώτημα: Μπορείς να έλθεις σε έντιμο συμβιβασμό ή ρήξη με τη θεσμική εκκλησία, όταν αρκετοί σε τοπικό επίπεδο κολάκευαν ή αλληθώριζαν στις καταπατήσεις και πολεοδομικές παραβάσεις χώρων λατρείας για τις οποίες παραβάσεις ο Συνήγορος του Πολίτη ήταν καταπέλτης; Τότε που βρίσκονταν όλοι αυτοί; ΄Η ξέρεις στον τόπο που επισκέφθηκες εκτός των υπέργηρων πολιτευτών κυκλοφορούσαν και άλλοι με το σύνθημα « Σ… για μια θεσούλα», και αυτοί που έχασαν τη θεσούλα προσπαθούν να την ξαναβρούν στον νέο ΣΥΡΙΖΑ!

Πρόεδρε,
Όσοι θέλουν από τα παλιά καλώς να κοπιάσουν. 

Αλλά αφού θέλουν τόσο πολύ να προσφέρουν και αγωνιούν για τον τόπο, ας δώσουν τη θέση τους στους νέους αγρότες, τους νέους εργάτες, στις νέες γυναίκες, στους νέους και νέες επιστήμονες σε εκείνους που από 18 έως 30 ετών έδωσαν την υπεροχή στο όραμα της αριστεράς στις τελευταίες εκλογές.

Γιατί Πρόεδρε, μην ξεχνάς και τη δική σου πορεία, νεαρός διεκδίκησες τη δημαρχία, τον ΣΥΡΙΖΑ, την πρωθυπουργία μέσα από τα κοινωνικά κινήματα, και τα οράματα μιας κοινωνίας που ασφυκτιούσε. Διπλό λάθος θα ήταν ολέθριο.




με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Βασίλης Παππάς – Πρωτοβουλία καθηγητών Τρικάλων

Οι ερωτικές φαντασιώσεις στα χρόνια της (μιντιακής) χολέρας

του Βασίλη Παππά

Πρώτη ημέρα αντιμέτωπος με τους μαθητές. Θέλει να σπάσει τον «πάγο», να εκμαιεύσει απαντήσεις για το πώς νιώθουν, τι κάνουν, τι σκέπτονται, πως περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους οι μικροί δυνάστες που έχει απέναντί του. Ανάμεσα στα άλλα, η συζήτηση για το τι βλέπουν στην τηλεόραση. 

Προβοκατόρικη ερώτηση: «Βρε παιδιά ποια πέρασε στο επόμενο στάδιο για να γίνει μοντέλο? Δεν πρόλαβα να το δώ!». Ως ελατήρια 22 (είκοσι δύο) χέρια σηκώνονται αυθόρμητα και απονήρευτα για να απαντήσουν: « η τάδε και η δείνα κύριε. Πως δεν το είδατε»? Εκπληκτος ο εκπαιδευτικός ρωτά: «καλά σας άφησαν μέχρι στις 12 το βράδυ να δείτε την εκπομπή»? «όχι κύριε, δεν το βλέπουμε μόνοι/ες μας, το βλέπει όλη η οικογένεια!!!»

Πράγματι, τον τελευταίο καιρό η νεοελληνική οικογένεια, αυτή η ραχοκοκαλιά της μεσαίας τάξης, ονειρεύεται, φαντασιώνεται και αποχαυνώνεται με τα οπίσθια καλλίπυγων νεαρών που προσφέρουν το σώμα τους στην κρεατομηχανή των top models σε μια χώρα που δεν έχει να επιδείξει πλέον κανέναν, ή σχεδόν κανέναν παγκοσμίου φήμης οίκο μόδας , δεν έχει να επιδείξει κανέναν παγκοσμίου φήμης σχεδιαστή, παρά άτομα που σαν διάττοντες αστέρες έχουν το δικό τους πεντάλεπτο στα πρωινάδικα και τα αντίστοιχα μεσημεριανά με τις «γκλάμουρους» αποχρώσεις του γκρι μέσα από χαζοχαρούμενες εκπομπές.

Την αρχή, αν θυμάστε την έκαμνε το παιδί του Λαλιώτη, με το «ΚΛΙΚ» που έφερε την κλειδαρότρυπα εντός των τειχών. Τα εξώφυλλα με τα πλούσια μπούστα, τα σαρκώδη χείλη και όχι μόνο υπήρχαν σε κάθε είδους χώρους αναμονής, επιμελώς τακτοποιημένα παρουσιάζοντας τον «πετυχημένο» άνδρα με το ρολόι “rolex” (μπορεί και απομίμηση) στο ένα χέρι, το πούρο Αβάνας στο άλλο (παρέπεμπε στην άλωση του τελευταίου προπυργίου του κομμουνισμού) και περιστοιχιζόμενος από καλλίγραμμες πολλά υποσχόμενες , όπως αυτές που οι διάφοροι «φλώροι» τιτίβιζαν στη Μύκονο. Η κυρία αναπολούσε το πάλαι πότε νεανικό και σφριγηλό σώμα της, ο δε κύριος φαντασιωνόταν τον επιτυχημένο «επιχειρηματία».

Ο κύκλος αυτός τελείωσε. Το ρόλο αυτόν τον συνεχίζουν πλέον τα ΜΜΑ (μέσα μαζικής αποβλάκωσης). Η μικροαστική ηθική της δεκαετίας του 60, που ακόμη βλέπουμε στις ταινίες του ελληνικού σινεμά, με τους τίμιους και τίμιες νέους και νέες που με την σκληρή δουλειά θα προκόψουν, με το πηλοφόρι, το μυστρί, τον αργαλειό, το κέντημα τελείωσε. Η ανέλιξη τώρα θα γίνει μέσα από τις «μπίζνες», από τα «ντιλς» - συμφωνίες κατά την ελληνικήν, με το χρήμα να κατακλύζει τα πάντα και τους πάντες. Και με την κρεατομηχανή να κάνει τα κοριτσάκια να ονειρεύονται μεγάλη ζωή και τα αγοράκια την επιτυχημένη καριέρα. Η «τάξις και η ηθική» ισχύει μόνο στο εργοστάσιο, στους χώρους εργασίας των πολυεθνικών, στις «άναρχες» γειτονιές της Αθήνας , στους χώρους συγκέντρωσης των προσφύγων, στις απαγορευμένες διαδηλώσεις .

Όταν πέφτει το σούρουπο, με το άλλοθι του καθημερινού κάματου, η οικογένεια θα έχει να ασχοληθεί με τους αγώνες της κλειδαρότρυπας και του θεαθήναι. Είναι τυχαίο που στην ελληνική τηλεόραση δεν υπάρχει ούτε μια σειρά που να αναφέρεται σε κοινωνικούς αγώνες? Μην φανταστείτε αναρχοάπλυτους, με ταγάρια κατά δήλωση της Παναγιωταρέας (του εκπροσώπου τάφου) αλλά ένας Θεοτόκης, ένας Μυριβήλης, ένας Βενέζης, ένας Τσίρκας? Ένας Λάνθιμος, βρε παιδί μου, ένας Γαβράς (ποιος είναι αυτός)?

Ζητάει πολλά τελικά αυτός ο εκπαιδευτικός εν μέσω κανονικότητας!!!

Βασίλης Παππάς – εκπαιδευτικός

Φύκια για μεταξωτές κορδέλες ή είναι πολλά τα λεφτά κυριάκο!

 

του Βασίλη Παππά, εκπαιδευτικού

Τις τελευταίες ημέρες και όσο πλησιάζει η ημέρα ανακοίνωσης των
αποτελεσμάτων των πανελληνίων εξετάσεων , στα ΜΜΕ ηλεκτρονικά και μη
δημοσιοποιούνται πλήθος αναρτήσεων για σπουδές σε πανεπιστήμια του εξωτερικού και σε «πανεπιστημιακά» κολλέγια στο εσωτερικό. 

Ο ενδιαφερόμενος που θέλει να σπουδάσει νομικά έχει έτοιμη τη λύση.
Καταργήθηκε η Νομική Πατρών, αφού έχουμε πολλούς δικηγόρους, αλλά
προσφέρουμε σπουδές με το αζημίωτο σε Νομική ομόγλωσσου κράτους, αφού οι αποτυχόντες στα ελληνικά ΑΕΙ θα έρχονται ως «άριστοι» από το εξωτερικό. 

Άλλος/η ενδιαφερόμενος/η προσπαθεί να «ανακαλύψει» το πρόγραμμα
σπουδών και τους διδάσκοντες σε «πανεπιστημιακό» κολέγιο της βόρειας Ελλάδας. Έκπληκτος βλέπει ότι μόνον το ένα τρίτο των διδασκόντων κατέχει διδακτορικό δίπλωμα σπουδών, ενώ οι υπόλοιποι διδάσκοντες/σες έχουν απλούς μεταπτυχιακούς τίτλους. Κανείς δεν αντιλέγει ότι και τούτοι/ες είναι ικανοί/ές αλλά είθισται εκεί στο Κολάμπια (Columbia) το διδακτικό προσωπικό να έχει τουλάχιστον διδακτορικό δίπλωμα. Το ίδιο βεβαίως – βεβαίως συμβαίνει σε όλα μα όλα τα ελληνικά ΑΕΙ ακόμη και στην πλειοψηφία των πρώην ΤΕΙ. Μόνο κάποιοι παλαιοί καθηγητές εφαρμογών έχουν απλούς τίτλους σπουδών – οι οποίοι τείνουν να εκλείψουν. 

Εκεί όμως που γελά ο κάθε πικραμένος είναι αν μπεί στον κόπο και συγκρίνει
τα εργαστηριακά προγράμματα σπουδών. Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΜΠ και σχολή μηχανολόγων μηχανικών κολεγίου του θείου μου του «Φερδινάνδου».
Πενήντα δύο (52) σελίδες το πρόγραμμα σπουδών στο ΕΜΠ με πλήθος εργαστηρίων και υποδομών με αναλυτική περιγραφή και πολλές φωτογραφίες – μερικές σελίδες το πρόγραμμα «σπουδών» χωρίς καμία φωτογραφία από εργαστηριακούς χώρους (τυχαίο?) και με την εξής «ακαδημαϊκή» πληροφορία «πολλά από τα εργαστήριά μας γίνονται σε εξειδικευμένα» εργαστήρια εταιρειών με τις οποίες συνεργάζεται το «ίδρυμα», σικ. Ερώτημα. Πόσα τέτοια «πανεπιστήμια» στην Ελλάδα έχουν τη «σεισμική τράπεζα» του ΕΜΠ ή τη δεξαμενή για μεγάλα μοντέλα πλοίων της σχολής Ναυπηγών? 

Και το οξύμωρο. Φωνάζουν οι καλοθελητές: «Με 4 και 6 μπαίνουν στα
πανεπιστήμια. Να βάλουμε τη βάση του 10, για να μπαίνουν οι άριστοι». Οι
υπόλοιποι? Προφανώς πληρώνοντας στα «πανεπιστημιακά» κολέγια και μετά ώ του θαύματος, ως άριστοι θα προσλαμβάνονται από τις εταιρίες, αφού πολλά από τα «ιδρύματα» αυτά λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία με αντίστοιχες εταιρίες! 

Προφανώς σε ελεύθερη και καπιταλιστική κοινωνία ζούμε. Προφανές επίσης
ότι πολλά τα προβλήματα και οι κακοδαιμονίες στα ελληνικά ΑΕΙ. Η κατευθυνόμενη παραπληροφόρηση για «την αριστεία των μολότωφ» και η σκόπιμη απόκρυψη της πολύ καλής σειράς που έχουν ελληνικά ΑΕΙ και σχολές στη παγκόσμια εκπαιδευτική κοινότητα, είναι εκ του πονηρού! Η σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ έβδομη (7) στην παγκόσμια κατάταξη με τη λίστα Σαγκάης! Όσο για το κόστος των διδάκτρων σε καλές σχολές του εξωτερκού – πέραν του κόστους διαβίωσης βλέπε:
https://www.look4studies.com/ekpaideusi-teleutaia-nea-spoudes-stis-ipa-gia-ligous-kai-eklektous-i-elit-twn-panepistimiwn.html. 

Είναι σαφές ότι οι επιλογές των παιδιών και των ελληνικών οικογενειών για
σπουδές είναι απολύτως σεβαστές και ελεύθερες. Πίσω όμως από αυτή τη θέληση για γνώση ή επαγγελματική αποκατάσταση ή και τα δύο, στήνεται διαχρονικά και μεθοδικά η απαξίωση των ελληνικών ΑΕΙ, γιατί είναι πολλά τα λεφτά κ. πρωθυπουργέ , ακόμη και για τους αντιγραφείς νεοσσούς του μακεδονομάχου πρωθυπουργού σου.

ΥΓ. «Ει το τρέφειν πώγωνα δοκείς σοφίαν περιποιείν, και τράγος
ευπώγων αίψ’ όλος εστὶ Πλάτων». Μετ: Αν το να έχεις γένια νομίζεις ότι φέρνει σοφία, τότε και ο τράγος θα ήταν Πλάτων.  

Λουκιανός 120-180 μ.Χ. , Σύρος συγγραφέας.

Καλαμπάκα 26/8/19

εν αναμονή των αποτελεσμάτων των πανελληνίων

Λουκιανός 120-180 μ.Χ. , Σύρος συγγραφέας.