Η κοινή συνέντευξη τύπου Μ. Γλέζου και G. Zimmer για τις γερμανικές οφειλές

Ακούστε την με μετάφραση εδώ:

Πολύ σημαντική κίνηση - προάγγελος θετικών εξελίξεων;

γράφει σχετικά η Κατερίνα Μπρέγιαννη στην Αυγή:

Μαν. Γλέζος: Συμβολική η σημερινή μέρα από θέμα ελληνικό ανυψώνεται σε ευρωπαϊκό

"Από θέμα ελληνικό ανυψώνεται σε ευρωπαϊκό" δήλωσε ο Μανώλης Γλέζος στην κοινή συνέντευξη τύπου στις Βρυξέλλες για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και χαρακτήρισε τη μέρα "συμβολική" καθώς ο αγώνας του ελληνικός, γίνεται γερμανοελληνικός". 

Αναφέρθηκε στις ρίζες της γερμανοελληνικής φιλίας που όπως βασίζεται σε αγώνες και όχι στην τύχη, ή σε πολιτικαντισμούς. 

Ξεκαθάρισε ότι "δεν είναι σε καμιά περίπτωση υπεύθυνος ο γερμανικός λαός, αλλά το Γ' Ράιχ. Δεν θέλουμε να μας ζητάνε συγγνώμη οι Γερμανοί πολίτες και ο γερμανικός λαός, δεν τους ταυτίζουμε με το Γ' Ράιχ, ζητάμε την αποκατάσταση της δικαιοσύνης."

Η G. Zimmer (Die Linke) πρόεδρος της Ευρωομάδας της Αριστεράς υποστήριξε ότι ένα «πέπλο λήθης έχει καλύψει το θέμα» εντοπίζοντας τις ευθύνες για αυτό στην «άρνηση των πολιτικών να τεθούν ενώπιον των ευθυνών τους». 

Δήλωσε την υποστήριξη της και την αλληλεγγύη στο αίτημα των γερμανικών αποζημιώσεων και δεσμεύτηκε ότι σε συνεργασία με τον Μαν. Γλέζο θα προσπαθήσει να φέρει το θέμα στην ημερήσια διάταξη παρ' όλες τις δυσκολίες. 

Εξήγησε ότι έλαβε την απόφαση να ζητήσει να επανεξεταστεί το θέμα και η Γερμανία να επωμιστεί την ευθύνη, αντί να την αποποιείται. 

Δήλωσε πρόθυμη να επαναφέρει το θέμα στην επικαιρότητα και πρόσθεσε ότι είναι σημαντική, αυτή η συμβολική εκδήλωση ώστε να "συναντήσουμε με σεβασμό ο ένας τον άλλο".

Πρόσθεσε ότι με αυτή την εκδήλωση αλλά και με την ευκαιρία του εορτασμού της κατάρρευσης του τείχους θα προσπαθήσει να επαναφέρει το θέμα στην επικαιρότητα. Έχει μεγάλη σημασία ως επανεννωμένη Γερμανία να θυμηθούμε αυτά τα πράγματα και να ξαναμιλήσουμε για αυτά σε σχέση και με την οικονομική κρίση. Είναι θέμα σεβασμού στην αξιοπρέπεια την Ελλήνων, συμπλήρωσε.

Στη συνέντευξη τύπου παρευρέθηκε ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Δημ. Παπαδημούλης.

Οι όψιμοι "φωτοβολταϊστές" και ο Μανώλης Γλέζος

Η απάντηση του Μανώλη Γλέζου μέσα από την Κίνηση Ενεργών Πολιτών:

Ήταν 1988, όταν έγινε στην Ελλάδα το πρώτο διεθνές συνέδριο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στα Απεράθου της Νάξου.
Ο άνθρωπος που θέλησε να βάλει στη σκέψη των συμπολιτών του τη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και μάλιστα της Ηλιακής, ήταν ο ο Μανώλης Γλέζος που εκείνη την εποχή ήταν πρόεδρος στην κοινότητα του Κυκλαδίτικου νησιού.

Ο Μ.Γλέζος προχώρησε ακόμα περισσότερο, εκεί στα Απεράθου, στήθηκε πειραματικά μια από τις πρώτες εφαρμογές εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας, μέσα από φωτοβολταϊκά.
Οι ενέργειες του αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνει αντικείμενο χλευασμού και επικρίσεων για τις "οικολογικές του ευαισθησίες" από σημερινούς όψιμους "φωτοβολταϊστές"

Αυτά σαν εισαγωγή για όσους «είδαν» με κριτικό μάτι την τοποθέτηση του Μανώλη Γλέζου, στην Επιτροπή για την Αγροτική πολιτική του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.

Από το 1988 μέχρι το 2009 τα βήματα που έγιναν για την εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας στη χώρα μας, ήταν δειλά, ανύπαρκτα και πολλές φορές αρνητικά και τίποτα δεν προμήνυε την νέα εποχή, την εποχή της "πράσινης ανάπτυξης" του Γ.Παπανδρέου και της υπουργού Τ.Μπιρμπίλη.

Ένα νέο Εldorado στην Ελλάδα της κρίσης, στήθηκε, με όρους που θύμιζαν την χρηματιστηριακή φούσκα της περιόδου 98-99.

Τα φωτοβολταϊκά, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, εξελίχτηκαν σε μια νέα μετοχή-φούσκα και χιλιάδες αγρότες, παρατούσαν τις καλλιέργειες τους για να στήσουν τις νέες, "πράσινες", "οικολογικές", "σίγουρες" και κυρίως ξεκούραστες επενδύσεις που το σύστημα πρόβαλλε σαν λύση, όχι στο ενεργειακό πρόβλημα, αλλά στη κρίση χρέους που είχε ξεσπάσει.

Φτηνά τραπεζικά δάνεια και εγγυημένο εισόδημα για αυτούς που θα παρατούσαν τις καλλιέργειες και θα φύτευαν στα χωράφια την νέα «πράσινη» τεχνολογία.

Τελικά η φούσκα έσκασε.

Οι «επενδυτές» που άφησαν τις καλλιέργειες, έμειναν με τα χρέη προς τις τράπεζες και με τη ΔΕΗ να υποχρεώνεται να αθετεί τις υποσχέσεις του κράτους.

Η ηλιακή ενέργεια είναι μια από τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, που μαζί με τις υπόλοιπες, όταν με σύνεση και σεβασμό στο περιβάλλον, στους ίδιους τους συμπολίτες μας αλλά και τους νόμους που έχει θεσπίσει το κράτος και η Ε.Ε. μπορεί να γίνει πυλώνας ανάπτυξης για τη χώρα.

Στην σημερινή Ελλάδα των "ημετέρων", που καταστρατηγούνται οι νόμοι και οι κανόνες που έχουν οι ίδιοι και οι Ε.Ε. θεσπίσει, στην Ελλάδα της "ανάπτυξης" του Α.Σαμαρά και του Ευ.Βενιζέλου που καταστρατηγείται και η ίδια η λογική της ανάπτυξης και επικρατεί το πρόχειρο, η εξυπηρέτηση των συμφερόντων, και η απέχθεια προς τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, το μόνο που δεν περιμέναμε από όλους αυτούς, είναι να κατανοήσουν την τοποθέτηση του Μανώλη Γλέζου που αναφέρθηκε αρνητικά στην μετατροπή της καλλιεργήσιμης γης σε "σιδερένια πάρκα" και όχι στην ανάγκη εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας που έμπρακτα έχει προωθήσει.

Όμως για όλα αυτά θα υπάρξει και συνέχεια και θα πρέπει να αποδοθούν και ευθύνες σε αυτούς που ξεγέλασαν αγρότες, ξερίζωσαν καλλιέργειες, φύτεψαν τα σιδερένια πάρκα εκεί που δεν έπρεπε, αλλά κατάφεραν με ευκολία να προωθήσουν τραπεζικά δάνεια και επιχειρηματικά συμφέροντα.

Ο απόλυτος Ευρωπαίος (#με τους 310.000+ εντολείς)

Μανώλης Γλέζος

του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη

Διαβάζω κάποιο ξένο άρθρο, κοιτάζω τις δύο αυτές παλιότερες φωτογραφίες και σκέφτομαι με κάποια θλίψη όλα τα "Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;" που ακούστηκαν από τενεκέδες ξεγάνωτους σ' αυτή τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες.

 Ξεπέρασε τους 310.000 σταυρούς ο Μανώλης Γλέζος

Κοιτώ αυτόν τον υπέργηρο έφηβο και αναρωτιέμαι πως γίνεται να παραμένει κανείς συνεπής για τόσο πολύ καιρό.

Κοιτώ και ξανακοιτώ αυτές τις δύο φωτογραφίες που απαντούν μεταξύ άλλων και στο ερώτημα "γιατί μας κύκλωσε η ασχήμια;" και προβληματίζομαι για τη τσιγκουνιά με την οποία τόσοι και τόσοι υποδέχθηκαν τη διαφαινόμενη πρωτιά του στις πρόσφατες ευρωεκλογές.

Στέκομαι μπροστά σ' αυτό το ακράδαντο τεκμήριο ισόβιας Ανησυχίας, προσπαθώντας να βρω μια άκρη για το τι διάολο συμβαίνει στα κεφάλια τόσων ανθρώπων και εμποδίζονται να αισθανθούν έστω και λίγη περηφάνια για τούτον τον σύγχρονο τους.

Κοιτώ αυτόν τον νευρώδη "παππού" που στην ακμή του θα μας έβαζε κάτω με το ένα χέρι και σπάω το κεφάλι μου πως γίνεται σε μια κοινωνία όπως η δική μας, που η αντρική ρώμη θεωρείται (σε σημείο νεύρωσης) μέγιστο προτέρημα, να μην του αναγνωρίζεται έστω, η παλικαριά που απαιτείται για να τα βάζει ένας ενενηντάχρονος με ψωμωμένους και ένοπλους "εγγονούς" του.

Κοιτώ με τι ορμή υπερασπίζεται το δίκιο του και σκέφτομαι το περίσσευμα γενναιοδωρίας με τα οποία γράφτηκε η "Εθνική Αντίσταση" του, που ελπίζω να διδάξει τις επόμενες γενιές.

Παρατηρώ τα χέρια με τα οποία προσπαθεί να προστατευτεί απ' το δηλητήριο και ανακαλώ τις πέτρες που θα κουβάλησαν για να φτιαχτούν οι αντιπλημμυρικές στέρνες και τόσα άλλα κοινωφελή έργα στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Απείρανθο Νάξου, πριν κάμποσα χρόνια.

Τον κοιτάζω ξανά και καταλήγω πως δεν πρόκειται απλά για μια ακόμη εξέχουσα μορφή της Αριστεράς, ούτε καν για μια σημαντική προσωπικότητα της σύγχρονης Ελλάδας. 

Ο Γλέζος είτε μας αρέσει είτε όχι, όσο και να το σκαλίζουμε ελπίζοντας να βρούμε στον μακρύ βίο του δυσάρεστες οσμές, είναι ο απόλυτος Ευρωπαίος, κουβαλά με τον πιο εμφατικό τρόπο όλα όσα έκαναν κάποτε την Ευρώπη τόπο ζηλευτό.

Βρισκόμαστε στην εποχή των συμμαχιών

Μανώλης Γλέζος σε συνέντευξη στον Ανδρέα Παπαδόπουλο στην ΑΥΓΗ 26/4/09

*Έχει έρθει η ώρα να μετατραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα ;

Μα δεν ήταν ποτέ στους ιδρυτικούς στόχους των πολιτικών δυνάμεων που δημιούργησαν τον ΣΥΡΙΖΑ, η μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα. Γι' αυτό και δεν θα 'ρθει ποτέ αυτή η ώρα. Πέρασε ανεπιστρεπτί η εποχή των μοναδικών και μονοδιάστατων κομμάτων. Βρισκόμαστε στην εποχή των συμμαχιών.

(...)