Δεν μπορεί να υπάρξει πολιτική ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης χωρίς μια προοδευτική βιομηχανική πολιτική
Μαξίμ Μπενατούιγ από το transform europe
Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι
Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση στα πρόθυρα της κατάρρευσης; Τον περασμένο χρόνο ζήσαμε ορισμένα γεγονότα που μας κάνουν να το πιστεύουμε. Από τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εξαναγκάστηκε να υπογράψει το πιο βάρβαρο κοινωνικά και το πιο καταστροφικό οικονομικά από όλα τα Μνημόνια Κατανόησης που επιβλήθηκαν στην χώρα, την 13η Ιουλίου 2015, μέχρι την ώρα που μια καθαρή πλειοψηφία Βρετανών ψηφοφόρων αποφάσισαν ότι είναι καλύτερο για τη χώρα τους να είναι εκτός της ΕΕ, δημιουργώντας ένα πολιτικό κενό άνευ προηγουμένου. Και ως επιστέγασμα, η κατάληξη της Συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας, με στόχο την απέλαση όλων των προσφύγων που πατάνε το πόδι τους σε ευρωπαϊκό έδαφος στην Τουρκία –αυξάνοντας, ωστόσο, δραματικά το φόρο αίματος στη Μεσόγειο, με 4000 θύματα μόνο για το πρώτο εξάμηνο του 2016- αποτελεί καθαρή παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύης, αλλά και μια ηθική αποτυχία για την Ευρώπη.
Ο Αλέξης Τσίπρας, πριν ακόμη εκλεγεί για πρώτη φορά πρωθυπουργός, τον Ιανουάριο του 2015, έκανε σαφές ότι η τύχη τα Ελλάδας είναι συνδεδεμένη με την ΕΕ. Το αποκαλούμενο Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν αφορούσε μόνο το τέλος της πολιτικής της λιτότητας και τον σχεδιασμό μιας βιώσιμης ανάπτυξης, αλλά κυρίως την πρόθεση για αλλαγή πορείας της ΕΕ ως συνόλου. Ποτέ πριν ο νεοφιλελευθερισμός, που θεσμοθετήθηκε σταδιακά μέσα από τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες, δεν είχε τύχει τόσο μεγάλης αμφισβήτησης στην Ευρώπη. Και αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα δέχτηκε τόσο συστηματικά ανοιχτή εχθρότητα, αν όχι βαρβαρότητα.
