Η μακάβρια ελληνική συνταγή και ο εγκλωβισμός της χώρας μας σε συνθήκες "κλινικού θανάτου"

"Για τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία, που δεν έχει παρόμοια στην Ευρώπη, η ευθύνη προσάπτεται βεβαίως στους αρχιτέκτονες της μακάβριας ελληνικής συνταγής, αλλά και όχι λιγότερο στις ελληνικές κυβερνήσεις της επταετίας, οι οποίες όχι μόνο δεν ανέδειξαν επαρκώς τις καταστροφικές συνέπειές της, αλλά και σπεύδουν μέχρι σήμερα να διαβεβαιώνουν ότι με την υποδειγματική και σχολαστική τήρησή της ανοίγει ο δρόμος για τις αγορές και την επιστροφή της ανάπτυξης."

Η χαμένη επταετία

του Κώστα Βεργόπουλου*

Σύμφωνα με τη Eurostat, από τις πέντε υπερχρεωμένες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας (Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρο και Ελλάδα) που έχουν υποβληθεί σε "σταθεροποιητικά προγράμματα" κατά την επταετία 2010-2016, είτε υπό στενή ευρωπαϊκή επιτήρηση είτε αυτοβούλως, όπως η Ισπανία, οι τέσσερις έχουν ήδη εξέλθει από την ύφεση και μόνον η χώρα μας παραμένει εντός αυτής.
Κατά την επίμαχη επταετία, η Ελλάδα κατέγραψε σωρευτική απώλεια εθνικού εισοδήματος 31%, ενώ αντιθέτως η Ιρλανδία αύξησε το εθνικό της εισόδημα κατά 31%, η Ισπανία κατά 3,8%, η Πορτογαλία κατά 3,4% και η Κύπρος έχει ήδη σταθεροποιήσει το δικό της.
Κι ακόμη, κατά την τελευταία τριετία, 2014-2016, ενώ η Ελλάδα καταγράφει συρρίκνωση του εθνικού της εισοδήματος κατά 2,4%, η Ισπανία σημειώνει συνολική αύξηση κατά 8,3%, η Πορτογαλία κατά 10,6%, η Ιρλανδία κατά 25,6% και η Κύπρος κινείται σε θετικούς ρυθμούς. 

Γιατί άραγε η χώρα μας παραμένει σε κατάσταση σοκ, ενώ οι άλλες ομόλογες και ομοιοπαθείς φαίνεται να το έχουν ξεπεράσει;

Ο Γερμανός Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητος (ΕΣΜ), διατυπώνει πρόσφατα αυτή την απορία σε συνέντευξή του στην ισπανική εφημερίδα El Mundo και ταυτόχρονα σπεύδει ο ίδιος να απαντήσει.

Η κυριότερη αιτία για την ελληνική καθυστέρηση στην ανάκαμψη είναι, κατά τον Γερμανό αξιωματούχο, το μεγαλύτερο μέγεθος των ελληνικών προβλημάτων, όπως και οι σχετικές αδυναμίες των ελληνικών κυβερνήσεων.

Τα προγράμματα λιτότητας, διαβεβαιώνει, είναι αναγκαία για τη σταθεροποίηση ελλειμματικών χωρών, χωρίς να διανοείται καν ότι, εάν η λιτότητα επιβάλλεται σε όλες, θα έπρεπε τουλάχιστον αυτή να εφαρμόζεται με την αναλογούσα κατά περίπτωση δοσολογία και με την προϋπόθεση ότι εξ αυτής δεν πλήττεται η εξίσου αναγκαία ανάκαμψη.

Εάν γίνει δεκτό ότι από την αρχή της επταετίας η Ελλάδα είχε τις μεγαλύτερες στρεβλώσεις, πώς άραγε αυτό συμβιβάζεται με το ότι κατά την προηγηθείσα περίοδο 2000-2008 η χώρα μας μαζί με την Ιρλανδία και τη Νότια Ευρώπη κατέγραφαν τους υψηλότερους στην ευρωζώνη ρυθμούς ανάπτυξης και συσσώρευσης πάγιου κεφαλαίου;

Μήπως τα μεγάλα ελλείμματα και οι ανισορροπίες δεν οφείλονται τόσο στις στρεβλώσεις της ελληνικής οικονομίας, αλλά απλώς στην υπερεπέκτασή της, στην υπερσυσσώρευση επενδύσεων και κεφαλαίου; Στον "χορό υπερεπενδύσεων", στον οποίο φυσικά οι Ελληνες μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν συμμετείχαν ούτε καν ως θεατές;

Πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) διαπιστώνει ότι τα προγράμματα προσαρμογής κατά την περίοδο 2010-2014 είχαν άμεση συνέπεια τη δραματική περικοπή της ελληνικής εσωτερικής αγοράς κατά 40%, ενώ στις Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία η συρρίκνωση ήταν μόνον 10%.

Εάν σ’ αυτό προστεθεί και η τριετία 2014-2016, η συρρίκνωση της εσωτερικής αγοράς στην Ελλάδα υπερβαίνει το 50%, ενώ στις ομοιοπαθείς της ευρωπαϊκής περιφέρειας, αντί συρρίκνωσης σημειώνεται επέκταση της εσωτερικής ζήτησης, πράγμα που αποτελεί και τον μοχλό για τη σημειούμενη ανάκαμψη σε αυτές.

Στην Ελλάδα, κατά την επίμαχη επταετία, οι μισθοί και συντάξεις περικόπηκαν κατά 50%, ενώ αυτό δεν συνέβη σε καμιά από τις ομοιοπαθείς χώρες, στις οποίες οι μισθοί και συντάξεις αυξήθηκαν, όπως στην Ισπανία, ή δεν περικόπηκαν περισσότερο από 10%, όπως στην Ιρλανδία.

Οι βίαιες περικοπές εισοδημάτων και η υπερφορολόγηση στην Ελλάδα στάθηκαν οι κύριες αιτίες για την κατάρρευση όχι μόνον της εσωτερικής αγοράς, αλλά και των τραπεζικών καταθέσεων, δεδομένου ότι οι φορολογούμενοι αναπληρώνουν τις απώλειες εισοδήματος αντλώντας από τις αποταμιεύσεις τους.

Παράλληλα, η αιφνιδιαστική συρρίκνωση εισοδημάτων και εσωτερικής αγοράς έχει συμπαρασύρει στην Ελλάδα τη δραματική κατάρρευση των κάθε είδους νέων επενδύσεων και του σχηματισμού παγίου κεφαλαίου, ο οποίος το 2016 έχει απολέσει 97% του επιπέδου του 2008. Στην Ισπανία, η απώλεια επενδύσεων κατά την αυτή περίοδο ήταν 27,6%, στην Ιρλανδία 42%, στην Πορτογαλία 34%.

Στην ίδια μελέτη της, η ΕΚΤ σημειώνει χαρακτηριστικά για την Ελλάδα ότι "ουδέποτε σε καιρό ειρήνης έλαβε χώρα τέτοια αναπροσαρμογή προς τα κάτω στο βιωτικό επίπεδο σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Ακόμη και οι βαρύτερες συρρικνώσεις εσωτερικής αγοράς στην παγκόσμια οικονομική ιστορία ουδέποτε είχαν ξεπεράσει το 7% με 10%".

Εάν μέχρι σήμερα διαιωνίζεται ο εγκλωβισμός της χώρας μας σε συνθήκες "κλινικού θανάτου", αυτό δεν οφείλεται τόσο στις αρχικές παθογένειες, που οπωσδήποτε υπήρχαν προ του 2009, όσο κυρίως στην καταστροφική και οπωσδήποτε αλυσιτελή διαχείρισή τους, που αυταρχικά επιβλήθηκε από δανειστές και εταίρους από το 2010.

Ακόμη μία φορά, το φάρμακο αποδείχθηκε φρικτότερο από την ασθένεια. Και αν υποτεθεί ότι κάποτε ο ασθενής θεραπεύεται, κινδυνεύει τότε να βρεθεί σε πλήρη αδυναμία να επιστρέψει στη ζωή. Στην Ελλάδα επελέγη ως θεραπευτική μέθοδος η λεγόμενη "εσωτερική υποτίμηση", με αποτέλεσμα τη νέκρωση της εσωτερικής αγοράς και της οικονομίας.

Δεν ελήφθη καμιά μέριμνα για τη διατήρηση της οικονομικής δραστηριότητας σε θετικές επιδόσεις, έστω και σε κατώτερα επίπεδα, με αποτέλεσμα η χώρα να έχει εγκλωβιστεί σε υφεσιακό φαύλο κύκλο που δεν έχει προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία και δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη υπερχρεωμένη χώρα της Ευρώπης, ενώ παράλληλα τα αρχικά προβλήματά της δεν βελτιώνονται, αλλά συνεχώς επιδεινώνονται.

Το δημόσιο χρέος από 115% του ΑΕΠ το 2010, σήμερα έχει φτάσει στο 185%. Και σε απόλυτα μεγέθη δεν μειώνεται αλλά αυξάνεται: από 299 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009 σε 320 δισ. το 2016.

Για την επιδείνωση της οικονομίας κατά την τελευταία επταετία, ο Γερμανός αξιωματούχος ενοχοποιεί το μέγεθος του ελληνικού προβλήματος και την ανεπαρκή τήρηση από τις ελληνικές κυβερνήσεις των συμφωνιών με τους δανειστές και εταίρους.

Ωστόσο, όσο μεγάλο και εάν ήταν το αρχικό ελληνικό πρόβλημα, θα όφειλε η πρόσφορη διαχείρισή του να το ελαφρύνει και όχι να το επιδεινώνει. Εξάλλου, εάν οι ελληνικές κυβερνήσεις της επταετίας διακρίθηκαν για κάτι, δεν ήταν διόλου για πλημμελή τήρηση των συμφωνηθέντων με τους δανειστές, αλλά αντίθετα για την πρόθυμη και πιστή εφαρμογή τους.

Εάν μέχρι σήμερα η Ελλάδα δεν ανακάμπτει, αλλά συνεχίζει την πτωτική πορεία της, δεν είναι επειδή δήθεν δεν εφαρμόζει τα συμφωνηθέντα, αλλά αντίθετα επειδή τα εφαρμόζει και με υποδειγματικό τρόπο. Μαρτυρούν γι’ αυτό 1,3 εκατομμύριο άνεργοι που απώλεσαν τις θέσεις τους εξαιτίας της εφαρμογής προγραμμάτων που υποτίθεται διασώζουν τη χώρα από την πτώχευση.

Όταν το κόστος εργασίας αποβαίνει μοναδική και αποκλειστική «μεταβλητή προσαρμογής», ολόκληρο το βάρος της διάσωσης επιρρίπτεται στον κόσμο της εργασίας με περικοπές εισοδημάτων, εκτίναξη της ανεργίας και υπερφορολόγηση. Η οικονομία "εξυγιαίνεται" μεταθέτοντας το κόστος της "εξυγίανσής" της στις οικογένειες μισθωτών και συνταξιούχων.

Όμως έτσι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι "εξυγιαίνεται", η ίδια καταποντίζεται σε υποβιβασμένο επίπεδο λειτουργίας και χωρίς κίνητρα για σοβαρή ανάκαμψη.

Για τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία, που δεν έχει παρόμοια στην Ευρώπη, η ευθύνη προσάπτεται βεβαίως στους αρχιτέκτονες της μακάβριας ελληνικής συνταγής, αλλά και όχι λιγότερο στις ελληνικές κυβερνήσεις της επταετίας, οι οποίες όχι μόνο δεν ανέδειξαν επαρκώς τις καταστροφικές συνέπειές της, αλλά και σπεύδουν μέχρι σήμερα να διαβεβαιώνουν ότι με την υποδειγματική και σχολαστική τήρησή της ανοίγει ο δρόμος για τις αγορές και την επιστροφή της ανάπτυξης.

πηγή άρθρου efsyn

Κ.Ζουράρις : "Η κυβέρνηση ηττήθηκε από τους δανειστές, δεν εξαπάτησε τους πολίτες"

Διδασκαλία λογικής σε ένα παράλογο αντιπολιτευτικό σκηνικό

...η συνέντευξη του Κώστα Ζουράρι στην εφημερίδα Ελευθερία της Λάρισας

του Φώτη Καραγιάννη* 

Ο πλέον αναγνωρίσιμος Έλληνας διανοούμενος ανταποδίδει τα «βέλη», παραθέτοντας ένα διάσημο παράδειγμα της παγκόσμιας πολιτικής ιστορίας με πρωταγωνιστή τον κομμουνιστή Βλαδίμηρο Λένιν, το οποίο κατ’ αυτόν δείχνει την ύπαρξη «ελλείμματος διαλεκτικής λογικής (λόγω ίσως συμφέροντος) στους φωνασκούντας περί «εξαπατήσεως» και «δεξιάς» κωλοτούμπας από την πάντοτε αριστερή, αλλά νικημένη ελληνική νυν κυβέρνηση».

Ο κ. Ζουράρις με «οδηγό» τον… Ελύτη εκφράζει τη χειρότερη άποψη για τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ για τη συγκρουσιακή κοινοβουλευτική συζήτηση του νέου νόμου που ψηφίστηκε και απαγορεύει τη συμμετοχή πολιτικών προσώπων σε εταιρίες offshore, υπογραμμίζει ότι η Ν.Δ. «δεν έπραξε το αυτονόητο, να καταθέσει δικό της σχέδιο νόμου» και διερωτάται «γιατί απεχώρησε ως δυνητικά ένοχη;».

Αναλυτικά η συνέντευξη έχει ως εξής:

* Η πρώτη αριστερή κυβέρνηση – με δεξιά στήριξη – στην Ελλάδα, εξαπάτησε πολιτικά τους Έλληνες όπως την κατηγορεί η αντιπολίτευση;

– Η αντιπολίτευση χρησιμοποιώντας τη λέξη «εξαπάτησε», ενδεχομένως για αντιπολιτευτικούς λόγους, δείχνει ανεπαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας! Η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν εξαπάτησε τους Έλληνες… Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση νικήθηκε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων του περασμένου Ιουλίου! Ηττήθηκε λόγω ετεροβαρούς συσχετισμού ισχύος! Ως γνωστόν στην πολιτική συνύπαρξη μεταξύ συστημάτων ισχύος υπάρχει πάντοτε και η ήττα…

ΨΗΦΙΣΑΜΕ ΜΕΤΡΑ ΩΣ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ

* Για τα πολλά αντιλαϊκά και υφεσιακά μέτρα που ψήφισε, πήρε το ανάλογο αντίτιμο από τους δανειστές με τη συμφωνία στο Γιούρογκρουπ της 24ηςΜαΐου;

– Στα χαρτιά το πήρε! Ξέρουμε ότι από 15 Ιουνίου θα ξεκινήσουν χρηματορροές ύψους 700 εκατ. ευρώ κάθε μήνα μέχρι να συμπληρωθεί το κονδύλι των 9 δισ. ευρώ της οφειλόμενης δόσης. Επιπλέον, πέτυχε να μην αυξηθεί από το 13% στο 23% ο ΦΠΑ στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού, αλλά η αύξηση να μοιραστεί από 0,5% και 1% σε 72 προϊόντα. Ακόμη, εξαιρέθηκε η πρώτη κατοικία στους πλειστηριασμούς των «κόκκινων δανείων», δεν υπάρχει μείωση των αμυντικών δαπανών, επιτεύχθηκε η επιβολή προστίμου στις χώρες μέλη της Ε.Ε. που δεν τηρούν τη συμφωνία για τη φιλοξενία προσφύγων κ.α.! Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα σκληρών διαπραγματεύσεων που απαιτούσαν χρόνο καθότι οι δανειστές επέμεναν στις απαιτήσεις τους για άμεση απόδοση εσόδων με τον πιο εύκολο και αντικοινωνικό τρόπο! Δηλαδή τον οριζόντιο και μη αναλογικό φόρο.

* Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ και υπουργός Άμυνας κ. Π. Καμμένος χαρακτήρισε «εγκληματική» και «αντισυνταγματική» την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά μετά την ψήφισή της από το κόμμα του με το οποίο συνεργάζεστε! Πώς εξηγείτε αυτή την τοποθέτηση που γενικά εξέπληξε;

– Το συναμφότερον… Και τα δυο είναι σωστά! Το μέτρο πράγματι είναι «εγκληματικό» και το ψηφίσαμε βέβαια ως νικημένοι! Θα σας δώσω ένα διάσημο παράδειγμα… Ο Λένιν στις 3 Μαρτίου του 1918, εξακολουθούσε να είναι στην εξουσία με την κυβέρνηση των Μπολσεβίκων και να κυβερνούν την Ρωσία οι κομμουνιστές; Ναι! Τότε λοιπόν ο Λένιν υπέγραψε ταπεινωτική συνθήκη με τη Γερμανία και την Αυστρία, αναγκαζόμενος να δώσει 5 δισ. μάρκα ως πολεμική αποζημίωση στους Γερμανούς, να αφοπλίσει τον στόλο και να δώσει τα πετρέλαια της Κασπίας σε ποιους; Στην Τουρκία! Τον Λένιν και την επανάσταση των Μπολσεβίκων έσωσαν οι δυο ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, η Γαλλία και η Αγγλία, που έξι μήνες μετά νικήσαν την άλλη ιμπεριαλιστική δύναμη, τη Γερμανία! Έτσι είναι η ετερογονία των σκοπών! Ο Λένιν εξακολουθούσε και μετά την ήττα του να είναι αριστερός ή όχι; Υπάρχει αναμφισβήτητα έλλειμμα διαλεκτικής λογικής (λόγω ίσως συμφέροντος) στους φωνασκούντας περί «εξαπατήσεως» και «δεξιάς» κωλοτούμπας από την πάντοτε αριστερή, αλλά νικημένη ελληνική νυν κυβέρνηση. Προσωρινοί ίσως νικητές οι αποικιοκράτες χρηματοκοπρίτες των Βρυξελλών.

ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

* Συμμερίζεστε την αισιοδοξία του κ. Καμμένου, αλλά και της κυβέρνησης για γρήγορη έξοδο της Ελλάδας από τα δεσμά των μνημονίων και για «εκτίναξη» της ανάπτυξης τους επόμενους μήνες;

– Ανάπτυξη μικρή θα υπάρξει εάν βεβαίως μειωθεί η υποχρέωση του πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ, αρχίσουν οι χρηματορροές και αρθούν σιγά σιγά τα capital controls! Όμως η Ελλάδα θα είναι δεσμευμένη με τις υποχρεώσεις του μνημονίου για τα επόμενα 40 ή 50 χρόνια, ασχέτως των όποιων επιμηκύνσεων και μειώσεων επιτοκίων εφαρμοστούν. Σκεφτείτε ότι τα δάνεια που πήραμε μετά τον διεθνή οικονομικό έλεγχο του 1897, δηλαδή μετά το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χ. Τρικούπη, αποπληρώθηκαν το 1970! Πάρα ταύτα βέβαια, 15 χρόνια μετά την τότε χρεοκοπία, η Ελλάδα διεξήγαγε το 1912, νικηφόρο πόλεμο με την Τουρκία (απελευθέρωση της Μακεδονίας, Θράκης και των μεγάλων νήσων του Αιγαίου).

* Ποια είναι η άποψή σας για το λεγόμενο «υπέρ-ταμείο» που βάσει του ιδρυτικού του νόμου, υποθηκεύει τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια και ουσιαστικά ολοκληρώνει την μνημονιακή απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας;

– Την εθνική της κυριαρχία η Ελλάδα την έχασε τον Δεκέμβρη του 1944 όταν ο Αγγλικός ιμπεριαλισμός αψήφησε την πραγματικότητα και λόγω των λαθών του Κομμουνιστικού Κόμματος που υπήγαγε τον ΕΛ.Α.Σ. στο στρατηγείο της Μέσης Ανατολής και επέτρεψε στον Άγγλο στρατηγό Σκόμπι να στείλει εδώ στρατεύματα προκαλώντας το εμφύλιο πόλεμο! Με το ταμείο αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, το 40% των εισπράξεων θα είναι στη διάθεση της κυβέρνησης που θα μπορεί να υλοποιεί οποιαδήποτε αναπτυξιακή δράση για τη χώρα. Από το υπόλοιπο 60%, το 30% θα διατίθεται για την εξυπηρέτηση των χρεών και το άλλο 30% για την αντιμετώπιση πιθανών μελλοντικών «ανοιγμάτων» του προϋπολογισμού. Επίσης, το ελληνικό κράτος θα έχει τη συνιδιοκτησία για παράδειγμα των δυο λιμανιών μας, εάν αυτά δοθούν σε επενδυτές για εκμετάλλευση. Δηλαδή, εκτός του τιμήματος της υπενοικίασης για 99 χρόνια, η χώρα θα λαμβάνει κάθε χρόνο και 30% επί των κερδών.

*  Γιατί άραγε παραχώρηση για 99 και όχι για 98 ή 100 χρόνια;

– Έτσι γίνεται πάντα στις εμπορικές συναλλαγές! Και η Κίνα είχε παραχωρήσει το Χονγκ Κονγκ για 99 χρόνια και είδαμε την τελετή που έγινε πριν από 15 χρόνια όπου οι Κινέζοι δεν απένειμαν τιμές στην αγγλική σημαία. Έτσι αναγκάστηκε ο επικεφαλής Άγγλος αποικιοκράτης να την τυλίξει κλαίγοντας και να φύγει στον αγύριστο!

ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΗ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

* Πώς ερμηνεύετε τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσηςτο χρονικό διάστημα των διαπραγματεύσεων; Ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο τον Αύγουστο του 2015 και στη συνέχεια εξαπέλυαν μύδρους εναντίον της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό, το φορολογικό και τα άλλα μέτρα που καταψήφισαν στη Βουλή, παρότι αποτελούσαν προαπαιτούμενα των δανειστών μας!

– Είναι αντιφατική η στάση τους! Για παράδειγμα, στη συζήτηση για το ασφαλιστικό, η Νέα Δημοκρατία και σε μεγαλύτερο ποσοστό η Δημοκρατική Συμπαράταξη (το πρώην ΠΑΣΟΚ), ψήφισαν περίπου το 40% των άρθρων! Δεν δέχτηκαν την ψήφιση του νόμου επί της αρχής, αλλά στην κατ’ άρθρο συζήτηση ψήφισαν το 40% αυτών! Είναι αντιπολίτευση και… πρέπει να κάνουν αντιπολίτευση! Τέτοιου είδους ενδεχομένως!

* Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του νόμου για την απαγόρευση συμμετοχής πολιτικών προσώπων σε offshore;

– Αυτός ο νόμος αποτελεί ευρωπαϊκή υποχρέωσή μας στο πλαίσιο της εναρμόνισης του κοινοτικού δικαίου με το εθνικό μας δίκαιο και προήλθε από τον Όμιλο που έχει ιδρύσει η Ε.Ε. για τον έλεγχο της διαφθοράς στις τραπεζικές συναλλαγές. Ήδη ψηφίστηκε νέος νόμος που απαγορεύει τη συμμετοχή πολιτικών προσώπων στις εταιρίες αυτές… Αλλά και με τον παλιό, οι ένοχοι αποκρύψεως συμμετοχής, άρα ψευδούς δηλώσεως, παραπέμπονταν για κακούργημα! Άρα υπήρξε πρόνοια. Η δε μείζων αντιπολίτευση δεν έπραξε το αυτονόητο, δηλαδή να καταθέσει δικό της σχέδιο νόμου! Γιατί λοιπόν απεχώρησε ως δυνητικώς ένοχη;

* Η Ελλάδα ήταν απροετοίμαστη να διαχειριστεί τις συνεχείς μεταναστευτικές ροές και δημιουργήθηκαν σοβαρά προβλήματα τύπου Ειδομένης;

– Βεβαίως η χώρα μας δεν ήταν έτοιμη, όπως φυσικά και η Ιταλία! Καμία χώρα δεν θα μπορούσε να είναι έτοιμη! Δεχθήκαμε περίπου 1,2 εκατομμύριο πρόσφυγες μέσα σε δυο χρόνια και άλλο 1,5 εκατομμύριο η Ιταλία, η οποία είναι σήμερα η 6η οικονομική δύναμη στον κόσμο με 65 εκατομμύρια κατοίκους, ενώ η Ελλάδα είναι η Ψωροκώσταινα των 11 εκατομμυρίων! Χρειαζόμασταν ένα χρονικό διάστημα για να αντιμετωπίσουμε αυτό το πολύ σοβαρό ζήτημα που είχε και μεγάλο ενδιαφέρον από υγειονομικής άποψης, δεδομένου ότι κανείς από τους πρόσφυγες δεν είχε μαζί του (αν διέθετε φυσικά) τον ιατρικό του φάκελο! Πλέον, όπως βλέπω και στη Θεσσαλονίκη, όσοι απέμειναν ζουν και στεγάζονται ευπρεπώς, σιγά-σιγά δηλαδή, από τον Νοέμβριο που διογκώθηκε η έλευσή τους. Άρα πολύ γρήγορα! Εύγε στην Ελλάδα!

Ο Ε.Ε. ΚΑΤΑ ΤΟΝ… ΕΛΥΤΗ

* Ποια είναι η γνώμη σας για τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση και τους «θεσμούς» της;

– Η χειρότερη δυνατή! Είναι απότοκο της παλιάς ληστρικής, αποικιοκρατικής τους παράδοσης! Απάντηση στο ερώτημά σας αποτελεί μια υπέροχη φράση του Οδυσσέα Ελύτη… Είναι από την «Επιστροφή εις την παρ’ ολίγον Ελλάδα» από το «Εν Λευκώ», στην τυποποιημένη έκδοση του Ικάρου, στη σελίδα 473. Η φράση έχει ως εξής: «Στο συντομότατο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα σε πέντε στίχους του Ίβυκου και άλλους τόσους του Κάλβου, πρόφτασε να αφυπνιστεί από τον πρωτογονισμό και την ωμοφαγία της η ομάς των λαών που επέτυχε στην συνέχεια να συγκροτήσει τα κράτη της Ευρώπης, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Βουτηγμένα στο συμφέρον, όπως οι ποντικοί στο λάδι, και για ένα διάστημα τόσο χαμηλής μετατρεψιμότητας που και ο τελευταίος φθόγγος της φωνής τους να ΄χει σταθεί ανάμεσα στην ρίνα και τον λάρυγγα. Δόξα να ΄χει ο Θεός που εις την κορυφή του Ομήρου εστάθηκαν της θαλάσσης ο θρούς και των ανοιχτών φωνηέντων το πάφλασμα»… Είναι από τα μεγαλύτερα κείμενα της Ελληνικής Γραμματείας όλων των εποχών! «Βουτηγμένα στο συμφέρον» (οι χώρες της Ευρώπης), «όπως οι ποντικοί στο λάδι» γιατί δεν πρόλαβαν να βγουν από τον πρωτογονισμό και την ωμοφαγία τους! Δείτε τον Σόϊμπλε και τον Ντάισεμπλουμ πώς συμπεριφέρθηκαν αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα και έχετε οπτική εικόνα αυτού του πρωτογονισμού και της ωμοφαγίας στο σωματότυπό τους!

ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

* Οι δεσμευτικές συμφωνίες και τα τεράστια δάνεια που έχει συνάψει η χώρα μας της αφήνουν περιθώρια αλλαγής πορείας προς μία αντιμνημονιακή κατεύθυνση;

– Εάν οι Δυτικοί «ωμοφάγοι» και «ποντικοί του λαδιού» που λέει και ο Ελύτης, τηρήσουν τα συμπεφωνημένα του Ιουλίου 2015, στις αρχές του 2018 θα ξεκινήσει η συζήτηση για περικοπή και όχι για επιμήκυνση του 40% ή 50% του ελληνικού χρέους το οποίο πλέον όλοι θεωρούν ότι δεν είναι διαχειρίσιμο (ομιλώντας ελληνικά) και όχι «βιώσιμο», όπως… αλαμπουρνέζικα (!) λέγεται στην τηλεόραση! Διότι θα ήμασταν πανευτυχείς εάν το χρέος δεν ήταν βιώσιμο και… ψοφούσε!

Με το ισχύον εκλογικό σύστημα – ακόμη και αν υπάρξουν μικροαλλαγές όπως η μείωση των βουλευτικών εδρών του λεγόμενου «μπόνους» από +50 που είναι σήμερα, στο +20 ή +30 – σε επόμενες εθνικές εκλογές βλέπω να προκύπτει δικομματική η τρικομματική κυβέρνηση, άρα το νέο πολιτικό μίγμα θα είναι ανίσχυρο και αμήχανο έναντι των μνημονίων που θα λειτουργούν υπό μορφή πάλι συνεχών διαπραγματεύσεων. Δεν βλέπω κάποια συνταρακτική πολιτική αλλαγή, συν του ότι μετά από δυο χρόνια θα υπάρξουν ευνοϊκές εξελίξεις για την Ελλάδα με την περικοπή – επαναλαμβάνω – του χρέους και όχι απλώς την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και τη μείωση των επιτοκίων… Αυτό που έγινε δηλαδή το 1953 (μας εξανάγκασαν βέβαια οι Αμερικάνοι, μαζί με τις άλλες 27 χώρες λόγω του ψυχρού πολέμου) με τη διαγραφή του χρέους της Γερμανίας η οποία σημειωτέον είχε κατασφάξει τους λαούς των χωρών που στη συνέχεια την ευεργέτησαν! Εμείς δεν πειράξαμε κανέναν! Εμείς αποτύχαμε οικονομικά στη χώρα μας, ενώ τους σφαγείς του πλανήτη, τους απήλλαξαν από την υποχρέωσή τους! Έκοψαν το 56% του χρέους συμπεριλαμβανομένων και των πολεμικών αποζημιώσεων! Δεν υπήρχε τότε κάποια οικονομική συναλλαγή, οι εγκληματίες έπρεπε να πληρώσουν τους νεκρούς μας, τα 3.000 χωριά που είχαν κάψει στην Ελλάδα! Κι, όμως είπαν επιπλέον στους Γερμανούς ότι η αποπληρωμή του υπολειπόμενου προς τους σφαγμένους λαούς θα γίνει μόνο όταν εξασφαλίζεται ένα 4% παραπάνω ετήσια ανάπτυξή τους!

* Υπάρχει πιθανότητα να πληρώσουν οι Γερμανοί στην Ελλάδα τις οφειλόμενες πολεμικές αποζημιώσεις;

– Το κατοχικό δάνειο θα αναγκαστούν να το δώσουν! Ακόμη και σε Επιτροπές της Γερμανίας όπου συμμετέχουν επιστήμονες διεθνούς κύρους και με μεγάλη επιρροή, μιλάνε γι’ αυτή την υποχρέωση. Όμως θα υπάρξει βεβαίως και συζήτηση για τις αποζημιώσεις. Τα μοναδικά χρήματα που πήραμε το 1956, όταν ήρθε στην Ελλάδα ο Έρχαρτ, τότε υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, ήταν ένα γελοίο ποσό της τάξης των 215 εκατ. μάρκων το οποίο μάλιστα δόθηκε ως δάνειο στην Ελλάδα!

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟ PLAN B ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ

* Αποτελούσε μια αξιόπιστη διέξοδος από την οικονομική «μέγγενη» ΕΚΤ, ΕΕ και ΔΝΤ το plan B του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη;

– Ένα μεγάλο τμήμα αυτών των προτάσεων (του plan B Βαρουφάκη) που ήταν γενικές, εφαρμόζονται εμπειρικά βλέπω από τις τροπολογίες που ψηφίζουμε! Δηλαδή ενσωματώνονται στα επιμέρους σχέδια νόμου… Παράδειγμα η διασπορά του ΦΠΑ που προείπαμε, ο οποίος αντί να αυξηθεί μόνο σε ηλεκτρικό ρεύμα και νερό, μοιράστηκε σε 72 προϊόντα! Και κυρίως όπως ξέρουμε από τον διεθνή οικονομικό έλεγχο του 1897, για σχετικά ζητήματα – εξαρτάται από την εξέλιξη των δανειστριών χωρών και της δικής μας περίπτωσης βέβαια – κάθε τόσο γίνονται συζητήσεις ξανά και ξανά και μετά από μήνες, ή πολλά χρόνια επαναλαμβάνονται οι διαπραγματεύσεις.

* Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα μπορέσει να υλοποιήσει τα σκληρά μέτρα που ψήφισε, αλλά και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που εγείρουν συνεχώς οι εταίροι και δανειστές μας;

– Την τελευταία χιλιετία, όλοι αυτοί οι βάρβαροι Βησιγότθοι, Γότθοι, Αλαμανοί κλπ τα ίδια κάνουν! Από αυτή την άποψη, δεν υπάρχει τουλάχιστον κανένας αιφνιδιασμός προς την πλευρά μας! Ξέρουμε ότι είναι μπαταχτσήδες, ότι είναι ληστρικές νομάδες και κάνουν συνεχώς τα ίδια… Οι τελευταίες υποχωρήσεις τους όμως γίνονται διότι ζορίζονται από την επικείμενη κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση στην Ισπανία την οποία δεν περίμεναν, αλλά και το δημοψήφισμα για το Brexit! Ο Ραχόι έχει βγει στο περιθώριο και με μια νέα κυβέρνηση τύπου Τσίπρα η Ευρωζώνη θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες! Πιστεύω ότι οι Άγγλοι τελικά θα ψηφίσουν υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε. ωστόσο έχει πλέον δημιουργηθεί τεράστια αναστάτωση, ενώ επιτέλους κινήθηκε και η αγαπημένη μου Γαλλία, η οποία θα στείλει τον άθλιο αντεργατικό νόμο της «σοσιαλίστριας» υπουργού Έλ Κομρί στο πυρ το εξώτερον! Η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ομώνυμη ταινία ήταν πιο σοσιαλίστρια από τον Ολάντ…

πηγή eleftheria.gr

Από το αδιέξοδο θα βγούμε με όπισθεν…

της Κρυσταλίας Πατούλη* 

Μέσα σε 6 μόλις χρόνια από τη στιγμή που άρχισε η συναλλαγή με το ευρώ (1η Μαρτίου 2002 δεν καταργήθηκε η δραχμή;) η οικονομία του κράτους βούλιαξε. Τη λύση, δε, βρήκε η ελληνική κυβέρνηση στο ΔΝΤ, ενώ υπήρχαν κι άλλες πιθανές λύσεις, που πρόσφατα ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου άρχισε να σκέφτεται, και σε αυτό πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον ΣΥΡΙΖΑ, που με την δικαιολογημένη αποτυχία του να φέρει μία επωφελή και έντιμη συμφωνία, χάσαμε και την τελευταία ελπίδα που μας τύφλωνε να δούμε και κυρίως να χωνέψουμε την πραγματικότητα…

Πριν χρόνια, το 2002 ή το πολύ το 2003, συνάντησα έναν Έλληνα οικονομολόγο από το dream team της Αμερικής που ζούσε πλέον μόνιμα εκεί, αλλά είχε έρθει για λίγο εσπευσμένα στην πατρίδα ως σύμβουλος σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες.

Πολλά χρόνια μετά θα θυμόμουν και κυρίως θα αντιλαμβανόμουν τι εννοούσε, όταν μου έλεγε:

«Μετά την Ολυμπιάδα η οικονομία της χώρας θα καταρρεύσει, όπως κατέρρευσε το πάτωμα στο γάμο του Ισραήλ (βλ. βίντεο). Η Ελλάδα τέλειωσε! Φύγε από αν μπορείς, αλλιώς βγάλε έξω οπωσδήποτε τουλάχιστον τα χρήματά σου και επένδυσε, αν επιμένεις, μόνο σε γη και ακίνητα»

Τον είχα ρωτήσει: «Οι κυβερνήσεις δεν το ξέρουν;». «Και βέβαια το γνωρίζουν» είπε. «Και τι κάνουν γι’ αυτό;» αναρωτήθηκα. «Προσπαθούν να σωθούν και αν μπορούν, επιπλέον, να επωφεληθούν…» απάντησε.

Τότε μου είχε φανεί έως απίθανο αυτό το πολύ υπερβολικό σενάριο να… τελειώσει η Ελλάδα. Μετά από κάποια χρόνια, όμως, 4 μόλις χρόνια μετά την Ολυμπιάδα, θα ανακοίνωνε ο Γιώργος Παπανδρέου την είσοδό μας στο ΔΝΤ.

Όλα λοιπόν ήταν γνωστά στους κυβερνώντες…

Πιο μετά, το 2010, θα μάθαινα πως όχι μόνο για την ελληνική κρίση ήταν γνωστό στους κυβερνώντες της Ελλάδας, αλλά και σε πάρα πολλά άλλα μεγάλα κράτη, εφόσον υπήρχαν εμπεριστατωμένες μελέτες από το 1970, που προέβλεπαν δομική κρίση όλου του συστήματος περί το 2008, αφού είχε ξεπεράσει τα όριά του (βλ. λεπτομερής ανάλυση του ανθρωπολόγου Σωτήρη Δημητρίου).

Άρα η Ελλάδα ήταν, αυτό που τώρα πια όλοι λένε, το σύμπτωμα του μεγάλου προβλήματος.

Μετά από αλλεπάλληλες προσπάθειες να ξεπεραστεί αυτή η δομική κρίση με τρόπο ίδιο ακριβώς με αυτόν που τη δημιούργησε, όπως δείχνουν και τα αποτελέσματα της ακτιβιστικής Έρευνας για την Κρίση (βλ. Έρευνα για την Κρίση (2010-2014) εκδ. Κέδρος – υπενθυμίζοντας ότι τα έσοδα της έκδοσης θα δοθούν στο ΚΕΘΕΑ και στη ΜΕΡΙΜΝΑ), ελάχιστα έχουμε αντιληφθεί ως κοινωνία, και στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, κυρίως μετά από τη στιγμή που κυβέρνησε ο ΣΥΡΙΖΑ (και πάλι τον ευχαριστούμε).

Η ελληνική κρίση έχει πυροδοτήσει την έρευνα για τις αιτίες και τις πιθανές λύσεις του φαινομένου, που πολλοί πια καταλαβαίνουν ότι δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά γενικά τον πολιτισμό κυρίως του καπιταλισμού, που από κρατικομονοπωλιακός το 2000 -με την αποβιομηχάνιση- ονομάστηκε καπιταλισμός της σπέκουλας (δηλ. της κερδοσκοπίας).

Άρα το αίτημα να αλλάξει όλη η Ευρώπη, δεν ήταν ούτε είναι λάθος, αν και δεν θα μπορούσαμε να βασιστούμε μόνο πάνω σε αυτό… διότι συνήθως, δεν περιμένεις να αλλάξει όλο το σύστημα για να αλλάξεις εσύ. Μετακινείσαι πρώτα εσύ, για να δημιουργήσεις τριγμούς και αλλαγές στο σύστημα. Ή αλλιώς όπως είπε ο Γκάντι, γίνεσαι η αλλαγή που θέλεις να δεις…

Τα συμφέροντα όμως των τραπεζών και αντίστοιχα των κρατών τους, δεν αφήνουν περιθώρια επαρκούς επίγνωσης και συνειδητοποίησης του αδιεξόδου που έχουμε βρεθεί στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη και παγκοσμίως, οπουδήποτε ακολουθείται αυτό το σπεκουλαδόρικο σύστημα διακυβέρνησης.

Και βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, αφού ο τρόπος που ζούμε, βασισμένος στον καταναλωτισμό και στον τζόγο του κέρδους, δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο που μόνο αν κάποιος δει όλη την εικόνα,  μπορεί να καταλάβει, ότι η ασθένεια εξαπλώνεται σιγά σιγά σαν γάγγραινα, καταστρέφοντας μακροπρόθεσμα όλους τους λαούς που τον ασπάζονται.

Από τα αδιέξοδα όμως, συνήθως βγαίνουμε με όπισθεν…

Αν δεν αποφασίσουμε ότι τα μνημόνια θα μας παρασύρουν σύντομα σε άτακτη χρεοκοπία, δεν θα αποφασίσουμε να μιλήσουμε ουσιαστικά για Grexit, και κυρίως να προετοιμαστούμε κατάλληλα γι’ αυτό.

Οι κυβερνώντες(κι ας φροντίσουμε να τους επιλέξουμε σωστά στις επόμενες εκλογές), χρειάζεται να συνεργαστούν με ανθρώπους που ασχολούνται με την αποανάπτυξη, που μελετούν τον τρόπο επιβίωσης μέσω της πρωτογενούς παραγωγής και της οικονομίας της ενέργειας όσο και των φυσικών πόρων, οργανώνοντας ένα σχέδιο ελεγχόμενου Grexit, και όχι να ψάχνουν τρόπους να υπογράφουμε και να ακολουθούμε όλο και περισσότερα νοσηρά και εξοντωτικά μνημόνια, με δάνεια που όπως και το ΔΝΤ απεφάνθη καθιστούν μη βιώσιμο το όποιο κατασκευασμένο χρέος.

Τα μνημόνια μας οδηγούν και μάλιστα σύντομα, σε μη ελεγχόμενο Grexit.

Συνοψίζοντας, η κρίση αυτή που περνάμε είναι κρίση του πολιτισμού μας και αν δεν αλλάξουμε τον πολιτισμό μας -τον τρόπο που ζούμε- θα χαθούμε, όπως ακριβώς το προέβλεψε και εκείνος ο οικονομολόγος, που μέχρι στιγμής ότι είχε πει, συνέβη με κάθε λεπτομέρεια.

Αυτή η διαπίστωση, μάλλον, ήταν και ο σοβαρότερος λόγος που με έκανε να αναζητήσω τα αίτια αυτής της κρίσης, αλλά και το τι πρέπει να κάνουμε, για να καταλήξω προσωπικά, κι ας μην είμαι οικονομολόγος ούτε γενικά ειδικός, πως ένας τρόπος υπάρχει, να βάλουμε επιτέλους την όπισθεν για να βγούμε από το αδιέξοδο βασιζόμενοι στον πραγματικό θησαυρό μας, που αφήσαμε να απαξιωθεί στους γκισέδες των απανταχού ταμείων.

Κρυσταλία Πατούλη

afigisizois.wordpress.com

Το πιο πυκνό σκοτάδι είναι λίγο πριν φύγετε...

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Πάλι καλά, που δεν ζήτησαν γυναίκες και παιδιά

του Στέλιου Κούλογλου

από το tvxs.gr

Ούτε το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι δεν μπορεί να περιγράψει την κατάσταση. Με μια σειρά παιδαριώδη, εγκληματικά λάθη από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση μετέτρεψε την τρόικα σε απόλυτη ρυθμιστή του ελληνικού πολιτικού παιχνιδιού. Στις συζητήσεις την προηγούμενη εβδομάδα στο Παρίσι, οι δανειστές προσήλθαν μετά από παρακάλια και γνώριζαν πολύ καλά ότι κρατούσαν την τύχη της κυβέρνησης στα χέρια τους. 

Οι αποικιοκρατικού τύπου παρατηρήσεις τους ήταν του τύπου «έτσι γουστάρουμε» ενώ δεν άργησαν να κάνουν την κίνηση ματ: «αν δεν κάνετε όλα όσα ζητάμε», είπαν στην ελληνική αντιπροσωπεία, «το υπάρχον μνημόνιο θα παραταθεί για 6 μήνες».

Το success story, η έξοδος από το μνημόνιο, η προληπτική γραμμή χρηματοδότησης και όλη η κυβερνητική αφήγηση θα κατέρρεαν αυτομάτως. Οι Χαρδούβελης και σία γύρισαν στην Αθήνα, όπου οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος δεν χρειάστηκε να σκεφτούν πολύ: αφού πρόκειται για την παραμονή τους στην εξουσία, θα πάρουν και εκείνα τα μέτρα για τα οποία μέχρι τώρα δίσταζαν, μόνο και μόνο επειδή είναι τόσο επαχθή που θα μετατρέψουν την κυβέρνηση από αντιδημοφιλή σε μισητή.

Την άτακτη υποχώρηση ανέλαβε να ανακοινώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός με ένα σουρεαλιστικό, ψυχολογικού τύπου άρθρο με τον τίτλο: "Το πιο πυκνό σκοτάδι είναι λίγο πριν χαράξει". (στο Εθνος*)

Tα πιστεύει άραγε ο ίδιος; Του τα λένε οι σύμβουλοι στο Μαξίμου για να του δώσουν θάρρος μέσα στην μαύρη μαυρίλα; 

Θέλει ο ποιητής να αποφύγει να αναφερθεί στις νέες περικοπές μισθών και τις μειώσεις στις συντάξεις που αποδέχθηκε, στην αύξηση του ΦΠΑ ή στο ΔΝΤ που θα συμμετέχει περήφανο και στην νέα συμφωνία; To βέβαιο είναι ότι στα παγκόσμια χρονικά πρωθυπουργικής αρθρογραφίας δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο στο οποίο πολιτικός να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο και με αυτό το περιεχόμενο: να παραδέχεται δηλαδή ότι, αντί να προοδεύει όπως μέχρι τώρα διαλαλούσε, η χώρα βρίσκεται σήμερα στο πιο πυκνό σκοτάδι!

Την συνέχεια την ξέρουμε, αφού πρόκειται για επανάληψη του έργου που επαναλαμβάνεται μονότονα από το 2010: για να... σωθεί η χώρα θα πρέπει οι βουλευτές των κυβερνώντων κομμάτων να ψηφίσουν και αυτά τα μέτρα, όπως ψήφισαν μέχρι τώρα τα διαδοχικά μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, πολυνομοσχέδια και άλλα νομοθετικά τερατουργήματα που έφεραν την χώρα «στο πιο πυκνό σκοτάδι».

Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι η τρόικα θα αρκεστεί στις νέες και πολύ γενναίες παραχωρήσεις της ελληνικής πλευράς και θα αποδεχθεί τις νέες προτάσεις που έστειλε χθες η κυβέρνηση. Αν δηλαδή οι δανειστές απλώς εκμεταλλεύτηκαν τα παιδαριώδη λάθη των αδίστακτων ερασιτεχνών που μας κυβερνούν για να αποσπάσουν περισσότερα νεοφιλελεύθερα μέτρα ή δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση συμφωνία, παρά μόνο αφού ξεκαθαρίσουν τα πράγματα με την προεδρική εκλογή. Αν έχουν αποφασίσει δηλαδή να μην εκταμιεύσουν σε καμιά περίπτωση την δόση των 7 δις, ώστε τον Μάρτιο να μπορούν να εκβιάζουν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή, πριν ξεκινήσουν καν οι διαπραγματεύσεις που ζητάει ο Τσίπρας για το χρέος. Να του στήσουν δηλαδή αμέσως μια κρίση, όπως την ελληνοτουρκική με τα Ίμια το 1996, αλλά οικονομική αυτή τη φορά.

Ο κ. Σαμαράς έχει πάντως σίγουρη την συμφωνία γιατί στο άρθρο του ψέγει την αξιωματική αντιπολίτευση επειδή... είχε προβλέψει την αποτυχία των «διαπραγματεύσεων», τις οποίες περιέργως θεωρεί τελειωμένες: «πόνταραν – γράφει - στο «ναυάγιο» της προσπάθειας για ολοκλήρωση του προγράμματος και διαψεύστηκαν επίσης»! 

Αν πάντως δεν είναι το γνωστό θέατρο των πιέσεων και δήθεν διαπραγματεύσεων όπου στο τέλος υποχωρεί η ελληνική κυβέρνηση, η τρόικα θα δυσκολευθεί να αποφύγει την συμφωνία. Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν αποφασίσει να δώσουν τα πάντα. Ευτυχώς που οι δανειστές δεν ζήτησαν τις γυναίκες και τα παιδιά. Ακόμη.

*σημείωση της ΑΣ

Άλλα είναι τα σοβαρά θέματα κι όχι το γάλα και τα φάρμακα στο πολυνομοσχέδιο

Αθωώνουν τους μαφιόζους μιζαδόρους υπαλλήλους με το πολυνομοσχέδιο; Τεράστιο σκάνδαλο καταγγέλλει η Ζωή Κωνσταντοπούλου του ΣΥΡΙΖΑ

του Ανδρέα Σταματόπουλου* 

H μόνη διαφωνία που έχω σχετικά με τις ρυθμίσεις για το γάλα και τα φάρμακα είναι ότι άργησαν πολλά χρόνια. Θέλει πολύ δουλειά για να γίνει η πατρίδα μας σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος και μόλις πάει να γίνει ακόμα κι ένα μικρό βήμα ξεσηκώνονται οι συντεχνίες με τους ελεγχόμενους βουλευτές τους να το σταματήσουν. 

Το σκάνδαλο και η αιτία καταψήφισης του πολυνομοσχεδίου είναι αν αληθεύουν τα όσα αποκαλύπτει η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου (δείτε εδώ) περί αλλαγών στα άρθρα 235 κ 236 του ποινικού κώδικα και οδηγούν σε παραγραφή υποθέσεις μαφιόζων κρατικών υπαλλήλων που κατηγορούνται για μίζες ακόμη κι άνω των 120 χιλιάδων ευρώ. Γι αυτό το θέμα δεν μιλάει κανείς, ούτε καν ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ για το δήθεν συμφέρον 3500 χιλιάδων αγελαδοτρόφων έχει ξεσηκωθεί το σύμπαν.

Στην Ελλάδα τη γαλακτοκομική χρονιά του 2013 παρήχθησαν συνολικά 627.481 τόνοι γάλακτος. Η ετήσια κατανάλωση αγελαδινού σε διάφορες μορφές (δηλαδή γιαούρτια, τυριά, επιδόρπια κ.λπ.) είναι περίπου 1,2 εκατ. τόνοι. Εξ αυτών οι 400.000 - 500.000 τόνοι είναι νωπό - εν ολίγοις, οι παραγόμενες ποσότητες τυπικά επαρκούν για να καλύψουν τη ζήτηση γι’ αυτό. Παράγουμε 627 χιλιάδες τόνους γάλα και καταναλώνουμε 1,2 εκατ. τόνους (νωπό και γαλακτοκομικά). Μένουν λοιπόν περίπου 600.000 τόνοι προϊόντων που είναι αδύνατον να είναι φτιαγμένα από ελληνικό γάλα, γιατί αυτό απλώς… δεν φτάνει! Η ποσόστωση μάλιστα από την Ευρωπαϊκή Ένωση μας δίνει τη δυνατότητα για 900χιλιάδες τόνους ετήσια παραγωγή την οποία δεν καλύπτουμε.
Η κυβέρνηση με την εφεύρεση του γάλακτος 2 ημερών δίνει ουσιαστικά ένα μεγάλο μπόνους σε τοπικούς παραγωγούς και συνεταιρισμούς να πουλήσουν απ ευθείας το δικό τους γάλα στις περιοχές τους καθώς έχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών.
Κι εδώ έρχεται το ερώτημα: όσοι κόπτονται δήθεν για τα δικαιώματα των αγελαδοτρόφων μήπως στο βάθος ανησυχούν για τα κέρδη των μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών που έχουν δεσπόζουσα θέση στην Ελληνική αγορά αποκρύπτοντας από τους καταναλωτές ότι χρησιμοποιούν εισαγόμενο γάλα;

Την ίδια ώρα o κ.Χαρακόπουλος υποβάλει παραίτηση γιατί δεν μπορεί να θίξει τα συμφέροντα μερικών εκατοντάδων κτηνοτρόφων της περιοχής του (ή μήπως όχι;) ενώ έχει αρνηθεί επί πάνω από ένα έτος έστω και να συναντήσει την ΠΕΠΤΕΓ που εκπροσωπεί δεκάδες χιλιάδες πτυχιούχους γεωπόνους τεχνολογικής εκπαίδευσης .

Εύχομαι λοιπόν και ελπίζω οι βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου να πράξουν τα αυτονόητα υπερψηφίζοντας τις συγκεκριμένες διατάξεις, και θέτοντας το βέτο τους και την πίεση τους στα σοβαρά θέματα της αλλαγής των άρθρων του ποινικού κώδικα, αν επαναλαμβάνω όσα έχει αποκαλύψει η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι αλήθεια.

*πηγή logiastarata  

Ο Ανδρέας Σταματόπουλος είναι γεωπόνος Τ.Ε. - Οικονομολόγος, ΜΒΑ, Msc statistics ,

Αντιπρόεδρος ΚΔΣ ΠΕΠΤΕΓ


Ακολουθεί η συνέντευξη της κας Κωνσταντοπούλου στο tvxs:

Βιομηχανία ασυλίας για μιζαδόρους το πολυνομοσχέδιο
TVXS ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

«Για πραγματική βιομηχανία χορήγησης ασυλίας για μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς» μιλά η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ,Ζωή Κωνσταντοπούλου, αναφορικά με διάταξη του πολυνομοσχεδίου που ορίζει ότι τα ποινικά αδικήματα της δωροδοκίας και της δωροληψίας υπαλλήλου μετατρέπονται από κακουργήματα σε πλημμελήματα εφόσον δεν «αντίκεινται στα καθήκοντα του υπαλλήλου». Η διάταξη καθ’ ότι ευμενέστερη θα ισχύσει αναδρομικά «ανοίγοντας την πόρτα της παραγραφής» για υποθέσεις όπως η Siemens και τα εξοπλιστικά προγράμματα.
«Επιχειρείται μια ευθεία, ωμή παρέμβαση στη δικαιοσύνη και στις εκκρεμείς υποθέσεις» τονίζει μεταξύ άλλων η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Μιλώντας στο tvxs.gr αναφέρεται και στη διαδικασία ψήφισης του πολυνομοσχεδίου σημειώνοντας ότι οι βουλευτές καλούνται να λειτουργήσουν σε ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα. Αφήνει πάντως αιχμές σημειώνοντας ότι κάποιοι έχουν προσχωρήσει στο «μοντέλο Χρυσοχοΐδη» και υπερψηφίζουν αδιάβαστοι, πράξη που «συνιστά προδοσία της λαϊκής εντολής». 

Της Αγγελικής Δημοπούλου* 

Μιλάτε για διατάξεις στο νέο πολυνομοσχέδιο που οδηγούν σε παραγραφή σωρείας ποινικών υποθέσεων διαφθοράς. Με ποιον τρόπο δρομολογείται κάτι τέτοιο και σε τι είδους υποθέσεις αναφέρεστε;

Πρόκειται για μια πραγματική βιομηχανία αμνηστίας, ασυλίας και ατιμωρησίας για υποθέσεις μεγάλης κλίμακας διαφθοράς και διαπλοκής. Μιλάμε για τα ποινικά αδικήματα της δωροδοκίας και της δωροληψίας υπαλλήλου. Αυτά τα αδικήματα ενώ μέχρι σήμερα τιμωρούνταν ως κακουργήματα όταν υπήρχε περιουσιακή ζημία άνω των 120.000 ευρώ - και ανεξαρτήτως του αν επρόκειτο για πράξη σιωπής που αντίκειται ή ανάγεται στα καθήκοντα του υπαλλήλου - τώρα πια γίνονται πλημμελήματα. Πλημμελήματα ανεξαρτήτως του ποσού αν δεν αποδειχτεί ότι η πράξη για την οποία δόθηκε το «δώρο», το παράνομο όφελος, η μίζα δηλαδή, αντίκειται στα καθήκοντα του υπαλλήλου.

Τι σημαίνει «δεν αντίκειται στα καθήκοντα του υπαλλήλου»;

Σημαίνει ότι ...

Η γυμνή αλήθεια είναι ότι πορευόμαστε στο κενό οδηγημένοι από ακόμη πιο φοβισμένους και ναρκωμένους εθελότυφλους

Το μνημόνιο του Θεού
του  Γιώργου Γιαννούλη Γιαννουλόπουλου

Οι Ελληνες είμαστε είτε λαός βαθειά θρησκόληπτος (πράγμα πολύ διαφορετικό από το θρήσκος, όπως είναι για παράδειγμα οι Ιρλανδοί) είτε ένας λαός βαθειά φοβισμένος. Πράγμα κατά βάθος το ίδιο.
Πάσχουμε από το φόβο του αγνώστου, τον πανικό απέναντι στη δυνατότητα επιλογής, τη φοβία της ευθύνης, τον τρόμο της ελευθερίας.

Ακόμη και σήμερα, τρία χρόνια μετά την πρώτη καταστροφή, μεγάλο μέρος των συμπατριωτών μας κατορθώνουν να πείσουν τον εαυτό τους ότι υπάρχει μια συνειδητή ροή γεγονότων, ένα προκαθορισμένο πλάνο, μια σειρά από προϋπάρχουσες βεβαιότητες για το καλό ή για το κακό (δεν έχει και μεγάλη σημασία γιατί η κατάληξη της πεποίθησης αυτής είναι η ίδια).
Από τις πιο αβαθείς ως τις πιο ψαγμένες ανησυχίες το ίδιο μοτίβο αναδύεται κάτω από την επιφάνεια των ανακουφιστικών πεποιθήσεων: κάποιοι μας επιβουλεύονται προφανώς μ'εναν απώτερο σκοπό, κάποιοι μας ψεκάζουν ή μας παραμυθιάζουν, κάποιοι έχουν στο νου τους μια προοπτική για τη χώρα και για εμάς μαζί της, ένα μνημόνιο του Θεού, μια δυνατότητα όχι πολύ καλή αλλά τέλος πάντων ένα αύριο, ένα μέλλον. 

Κάποιοι θα μας σώσουν λίγο πριν έλθει το δεύτερο κύμα από το τσουνάμι, πριν βουτήξουμε στο χάος της βίας και της διάλυσης γιατί "δε μπορεί να γίνει αλλοιώς".
Μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων, όχι απαραίτητα αμόρφωτοι ή φανατικοί, αρνούνται να δουν το προφανές και γραπώνονται από μιαν αυταπάτη, μια φενάκη.
Νάναι η γλύκα του κλίματός μας και η αγκαλιά των τοπίων μας; Νάναι η συνήθεια και το άφεμα στη ναρκωτική οικογενειακή θαλπωρή; Νάναι η φυσική αντίδραση απέναντι στα τρομερά πούχουν συμβεί στον τόπο αυτό, που ερήμωσε και ξαναγέμισε αμέτρητες φορές από όλου του κόσμου τις φυλές, όλα κείνα που ξεχνούμε για να κοιμόμαστε ήσυχοι;
Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: 

H μάταιη πεποίθηση ότι αυτοί που μας κυβερνούν, που διοικούν το κράτος, που κουμαντάρουν τις περισσότερες επιχειρήσεις, οι πατεράδες των σογιών, έχουν ένα πλάνο σε βάθος χρόνου, ένα κάποιο έστω ιδιοτελές σχέδιο. 

Κι αφού αυτό υπάρχει, έπεται το χαλαρωτικό και μοιραίο συμπέραμα: "τότες δε μπορεί, μάλλον θάμαστε κι εμείς μέρος του. Εχει ο Θεός".
Λες κι αν υπήρχε κάποιο σχέδιο, οποιασδήποτε μορφής και είδους, θα είμαστε στην κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.

Κι όταν διακρίνουμε το προφανές, το αυταπόδεικτο, στα άδεια κι έντρομα μάτια των ισχυρών μας, ότι τελικά δεν υπάρχει τίποτα, ότι πορεύονται όπως-όπως και μαζί μ’αυτούς κι εμείς, μέρα με την ημέρα, ώρα με την ώρα, αυτοσχεδιάζοντας με χειρονομίες, μεγαλοστομίες και βλαστήμιες, κωλυσιεργώντας το μέλλον, τότε ...

Θα υπογράψει ο κ. Τσίπρας το νέο μνημόνιο;

του Ανδρέα Κούτρα*

Είναι οδυνηρό να βλέπεις τους αντιπροσώπους των πελατειακών κομμάτων να ωρύονται στην τηλεόραση για πρωτογενή πλεονάσματα, την ανάγκη ή όχι νέων μέτρων και για το αν χρειαστεί νέα δανειακή σύμβαση με τους πιστωτές μας. Είναι τρομακτικό να υπάρχει τόση κακοφωνία για κάτι που είναι απλώς αριθμητική έκτης δημοτικού.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. 

Η δανειακή σύμβαση, κατά κόσμον Μνημόνιο, λήγει το 2014. Η αρχική πρόβλεψη ή καλύτερα ο ευσεβής πόθος ήταν ότι η Ελλάδα θα ήταν σε θέση να βγει στις διεθνείς χρηματαγορές για να καλύψει τα όποια κενά. Ποια είναι όμως αυτά τα κενά; Θα μπορούσαν να καλυφθούν από τα περίφημα πρωτογενή πλεονάσματα;

Η δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδος είναι πραγματικά εκπληκτική για τα παγκόσμια δεδομένα. Οι θυσίες των μισθωτών και συνταξιούχων αλλά και αυτών που δεν μπορούν να φοροκλέψουν ήταν και είναι τεράστιες. Αποτέλεσμα αυτών είναι το κράτος έστω και με λογιστικές αλχημείες (μεταφορά από Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κερδών) να παρουσιάζει μικρά πλεονάσματα για το 2013. Με άλλα λόγια, αν και ευπρόσδεκτα τα πρωτογενή πλεονάσματα δεν επαρκούν ούτε κατ’ ελάχιστο για να καλύψουν το χρηματοδοτικό κενό.

Η περίφημη έξοδος προς τις αγορές δεν είναι λύση βιώσιμη. Κανένας σώφρων δεν θα αναχρηματοδοτούσε χρέος με 7% - 9% όταν τα δάνεια της Ευρώπης είναι κοντά στο 1% - 1,5%. Η έξοδος μπορεί να γίνει για το θεαθήναι, αλλά με κανένα τρόπο δεν είναι χρηματοοικονομική λύση. Τα χρήματα που πρέπει να βρεθούν πλέον του όποιου δημοσιονομικού κενού είναι τα εξής:

Χρέος προς ΕΚΤ. Το 2014 λήγουν ομόλογα αξίας 9 δισ. ευρώ από αυτά που παράνομα ανταλλάχθηκαν με νέα (για να μην «κουρευτούν» από το PSI) και διακρατούνται από την ΕΚΤ. Το 2015 περί τα 7 δις. ενώ το 2016 γύρω στα 1,6 δις. Αυτά θα πρέπει να τα πληρώσουμε μαζί με τους τόκους.

Χρέος προς ΔΝΤ. Η δανειακή σύμβαση προβλέπει τη σταδιακή αποπληρωμή των δανείων του ΔΝΤ με 8,2 δισ. το 2014, 9,3 δισ. το 2015 και 4 δισ. το 2016.

Χρέος από τα ομόλογα Αλογοσκούφη. Με νόμο που είχε ψηφιστεί από τον τότε υπουργό Οικονομικών κ. Αλογοσκούφη είχαν δοθεί στις τότε ιδιωτικές ελληνικές τράπεζες ομόλογα για να ενισχυθεί η κεφαλαιακή επάρκεια. Το 2014 λήγουν 5,3 δις. Το Δημόσιο είχε πάρει τότε προνομιακές μετοχές με 10% κουπόνι που κάποιοι δεν ήθελαν να πληρώσουν. Περιττό να πούμε πως αυτές οι προνομιακές μετοχές δεν αξίζουν και πολλά, άρα το Δημόσιο έχασε τα λεφτά του. Το τραγελαφικό είναι πως τώρα το ελληνικό Δημόσιο μέσω του ΤΧΣ είναι ο κύριος μέτοχος των τραπεζών με 80% - 90%.

Νέα ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών. Όσοι νόμιζαν πως η πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ήταν και η τελευταία, πλανάται πλάνην ...

Η χώρα μας παζαρεύει μόνο για τον ρυθμό και την ταχύτητα της επιβολής μιας αδιέξοδης πολιτικής

...που μαζί διατηρείτε το κομματικό κράτος και την "σοβιετική" οικονομία!

Αν είχαμε σχέδιο, θα βρίσκαμε συμπαραστάτες

του Κώστα Καλλίτση*

Ποια κληρονομιά θα αφήσει η λιτότητα στην Ευρωζώνη; 

Δύο διάσημοι οικονομολόγοι που ασχολούνται ειδικά με την κρίση της Ευρωζώνης, ο Βέλγος καθηγητής στην Οικονομική Σχολή του Λονδίνου (LSE), κ. Paul De Grauwe, και η Κινέζα καθηγήτρια στο Κολλέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, κ. Yuemei Ji, σε κοινή εργασία τους, μελετούν τα δεδομένα και καταλήγουν στην εξής απάντηση: 

Κληρονομιά της λιτότητας θα είναι τα μη βιώσιμα χρέη, που θα θέτουν σε δοκιμασία τις αντοχές των πολιτικών θεσμών των υπερχρεωμένων. 

Μεταξύ των περιπτώσεων που επικαλούνται για να στηρίξουν το συμπέρασμά τους είναι η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και βεβαίως (όπως θα έχετε καταλάβει...) η χώρα μας. 

Αν υποθέσουμε -γράφουν- ότι η Ελλάδα θα πληρώνει επιτόκια όχι μεγαλύτερα από τον ρυθμό της ετήσιας οικονομικής μεγέθυνσής της, για να μειωθεί το χρέος της στο 90% του ΑΕΠ θα απαιτηθούν 22 έως 50 χρόνια, ανάλογα με το ύψος των ετήσιων πρωτογενών πλεονασμάτων. 

Θα απαιτηθούν 50 χρόνια αν το πρωτογενές πλεόνασμα είναι 2% ετησίως, 30 χρόνια αν είναι 3% και 22 χρόνια αν είναι 4%. 

Οπερ σημαίνει, επιβολή πολύ βαριάς λιτότητας επί 22 χρόνια ή βαριάς επί 30 χρόνια ή λιγότερο βαριάς (αλλά, πάντως, λιτότητας…) επί μισό αιώνα, για 50 χρόνια. 

Ποιο πολιτικό σύστημα αντέχει να εφαρμόζει τόσο «προσωρινά» προγράμματα λιτότητας ώστε, αργά και επώδυνα, να μειωθεί ένα χρέος;…

Η κυρίαρχη θεωρία της "αναπτυξιακής λιτότητας" βάλλεται, και όχι με αφορμή μόνο ή κύρια την Ελλάδα. 

Πρωτοεμφανίστηκε το 1988, με κύριο εμπνευστή τον Alberto Alesina, του Μποκόνι. 

Αντίθετα με το John Williamson, εμπνευστή της «Συναίνεσης της Ουάσιγκτον» (1989), που δήλωσε ότι ποτέ δεν θεώρησε τις «δέκα εντολές» του ΔΝΤ ως θεραπεία διά πάσα νόσο, ο Alesina πίστεψε ότι η θεωρία του (1998) ήταν το απόλυτο φάρμακο κατά της κρίσης: 

Μεγάλες περικοπές κοινωνικών δαπανών στη φάση της ύφεσης - αυτό ήταν το φάρμακο. Τον Απρίλιο 2010, ο Alesina κλήθηκε να παρουσιάσει τη θεωρία του στο ECOFIN (Μαδρίτη). Το ECOFIN είχε βρει αυτές τις ιδέες χρήσιμες για τη δικαιολόγηση της κυρίαρχης πολιτικής. Γι’ αυτό τις περιέλαβε στο τελικό ανακοινωθέν του, αναγορεύοντάς τες σε επίσημη πολιτική της Ευρωζώνης.

Τώρα, σε όλη την Ευρώπη (και στις ΗΠΑ) η συζήτηση για τα αδιέξοδα της πολιτικής που επιβάλλουν οι κυρίαρχες δυνάμεις της Ευρωζώνης έχει φουντώσει. 

Διαμορφώνεται ένα κλίμα που θα ήταν πολύ ευνοϊκό για τη χώρα μας, στον βαθμό που θα ήθελε να σταθεί στα πόδια της και να σχεδιάσει η ίδια, το δικό της μέλλον. 

Στον βαθμό, δηλαδή, που θα διέθετε ένα δικό της σχέδιο για τη μετά-την-κρίση-Ελλάδα. 

Αν αυτό έθετε σε διαπραγμάτευση, θα εύρισκε πολλούς συμμάχους. 

Ενώ θα βρει πολύ λίγους, εφόσον παζαρεύει μόνο για τον ρυθμό και την ταχύτητα της επιβολής μιας αδιέξοδης πολιτικής. 

Όπως κάνει σήμερα – αφού ο σχεδιασμός έχει εκχωρηθεί σε ξένα κέντρα και στις αγορές.

*από την Καθημερινή

Τα νούμερα δεν βγαίνουν και εφόσον το ιππικό δεν εμφανισθεί προς βοήθεια, τότε οι εκλογές είναι μονόδρομος

Κι όμως, "ήξεραν από την αρχή ότι οι θυσίες δεν είχαν νόημα δίχως τις μεταρρυθμίσεις..."

Αυτή την φορά δεν είναι μπλόφα!

του Θανάση Μαυρίδη*

Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι οι δραματικές εκκλήσεις προς την τρόικα είναι ένα ακόμη επικοινωνιακό παιγνίδι, σαν κι αυτά που κατά καιρούς εμπνέεται ο κ. Χρύσανθος Λαζαρίδης. Πολύ φοβόμαστε, όμως, ότι σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για κάτι περισσότερο: Τα νούμερα δεν βγαίνουν και εφόσον το ιππικό δεν εμφανισθεί προς βοήθεια, τότε οι εκλογές είναι μονόδρομος.

Το κακό είναι ότι οι διαρροές που γίνονται προς τον Τύπο δεν μπορούν να απαντηθούν. Τις τελευταίες ημέρες, λοιπόν, γίνεται μία συστηματική προσπάθεια να φορτωθούν όλες οι ευθύνες στην τρόικα. Κάτι που σαφώς περιέχει στοιχεία αληθείας, αλλά και ο τρόπος που γίνεται δείχνει ταυτόχρονα έναν τυχοδιωκτικό χαρακτήρα που είναι αδύνατον να φέρει στο τέλος θετικά αποτελέσματα. 

Για παράδειγμα, η τρόικα έχει μεγάλη ευθύνη για το άνοιγμα στα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς η ίδια πίεσε για τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις. Κι είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η Κομισιόν δεν έχει απαντήσει ακόμη στις σχετικές και επίμονες ερωτήσεις ευρωβουλευτών! Από την άλλη, είναι εντελώς παράλογο να κατηγορεί κανείς την τρόικα για το γεγονός ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν (ακόμη χειρότερα) να προχωρήσουν τις μεταρρυθμίσεις.

Διαβάζουμε στα "πολεμικά ανακοινωθέντα" των ημερών ότι η Ελλάδα δεν θα πάρει νέο δάνειο, αν αυτό συνοδεύεται με την απαίτηση νέων μέτρων. Κοιτάξτε να δείτε πόσα πράγματα μαθαίνει κανείς μέσα από μία έντεχνη κυβερνητική διαρροή: Ότι η χώρα θα χρειαστεί νέα κεφάλαια και ότι αυτό σημαίνει ένα ακόμη μνημόνιο...

Η αλήθεια είναι ότι φέτος η κατάσταση στην ελληνική Οικονομία δεν μοιάζει με την περσινή. Το κλίμα έχει αλλάξει σημαντικά στις διεθνείς αγορές και κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να δούμε μία άλλη εξέλιξη από εκείνη της συνεχούς ύφεσης που έχουμε συνηθίσει. Πολύ φοβόμαστε, όμως, ότι κάποιοι βιάζονται και μάλιστα υπερβολικά, με κίνδυνο να τινάξουν τα πάντα στον αέρα.

Είναι οι ίδιοι που βιαζόντουσαν πριν λίγο καιρό να παρουσιάσουν ένα πλεόνασμα που δεν υπήρχε. Έχουν χαράξει μία στρατηγική και έχουν παρασύρει τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση σε ένα παιγνίδι που θα κριθεί στην κυριολεξία σε μία ζαριά. Είναι κρίμα, διότι έχει γίνει μία μεγάλη και σοβαρή προσπάθεια μέχρι σήμερα για να σπαταληθεί στον τζόγο.

Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν πρέπει να μας ξενίζει. Υπάρχει ολόκληρη σχολή στην Ευρώπη που έχει και μαθητές της στην Ελλάδα. Σχολή που έχει ποντάρει στο παρελθόν στην δημιουργική λογιστική και πιο πρόσφατα στην δράση των κερδοσκοπικών funds. Αλίμονο, αν στην περίπτωση της Ελλάδας τα ζάρια δεν φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αλίμονο για μας. Διότι τα ντόπια μέλη του club μπορούν να συνεχίσουν την καριέρα τους στο εξωτερικό δίνοντας διαλέξεις και λέγοντας εξυπνάδες σε συνέδρια.

Το κακό είναι ότι τα τελευταία χρόνια κι ενώ η μάχη θα έπρεπε να δοθεί για να στείλουμε στην ανακύκλωση τα παλιά και φθαρμένα υλικά, σπαταλήσαμε τον χρόνο μας στην ψεύτικη αντιπαράθεση "μνημόνιο - αντιμνημόνιο".

Λαϊκιστές πολιτικοί κατόρθωσαν να πείσουν μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού ότι όλα γίνονται καλώς και ότι για τα δεινά μας φταίνε οι ξένοι. Έφτασαν στο σημείο να πούνε ότι για την κρίση φταίει το μνημόνιο, λες και δεν ήταν η κρίση που έφερε το μνημόνιο. Την ίδια ώρα δεν παρουσίασαν ούτε μία πρόταση, πέρα από το μην πληρώσουμε τους ομολογιούχους. Στην πράξη οι λαϊκιστές έχουν κερδίσει και μάλιστα κατά κράτος. Ίσως επειδή εκείνοι που κλήθηκαν να υπηρετήσουν την πολιτική των μεταρρυθμίσεων δεν την πίστεψαν και την είδαν απλώς ως μία ακόμη σημαία ευκαιρίας. Γι΄ αυτό και επέμεναν μόνο στις θυσίες του ελληνικού λαού. Κι ας ήξεραν από την αρχή ότι οι θυσίες δεν είχαν νόημα δίχως τις μεταρρυθμίσεις...


*Πηγή:www.capital.gr

Εύγε! Κοστολογημένα ισοδύναμα μέτρα για περικοπές δαπανών 3 δισ από τους Οικολόγους Πράσινους

"ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΔΑΠΑΝΩΝ ΝΑΙ, σε τομείς που δεν θα έχουν επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία και την κοινωνία" 

"Οι Οικολόγοι Πράσινοι απορρίπτουμε και αντιτασσόμαστε σε κάθε λογική οριζόντιων μέτρων και ρυθμίσεων. Η κυβέρνηση έδειξε την αδυναμία της, μην έχοντας ετοιμάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουμε ετοιμάσει ένα αναλυτικό υπόμνημα προς τον υπουργό Οικονομικών. Εκεί εκθέτουμε ένα άμεσο τρόπο περικοπής δαπανών ύψους 3 δις που δε θα έχει επίδραση στην πραγματική οικονομία."

1. Η Ανοικτή επιστολή στον Γ. Στουρνάρα

Κύριε υπουργέ, με την παρούσα σας εκθέτουμε αναλυτικά τις προτάσεις μας για περικοπή των δαπανών, όπως περιγράφονται στο υπόμνημα που ακολουθεί.

Οι προτάσεις μας αναφέρονται σε κοστολογημένα ποσά, αθροιστικά μεγαλύτερα από όσα φέρεται να ζητάει η τρόικα. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του υπομνήματος, από διάφορες ρυθμίσεις που δεν θα έχουν την παραμικρή επίπτωση στην πραγματική οικονομία, μπορούμε να εξοικονομήσουμε το ποσό των τεσσάρων δις €. Ένα ποσό ικανό να αντισταθμίσει αποκλίσεις του τρέχοντος προϋπολογισμού, αλλά και απαιτήσεις που εγείρουν οι εταίροι μας από το περιεχόμενο των δανειακών συμβάσεων που έχουν υπογράψει οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Ρυθμίσεις, όπως αυτές που προτείνουμε, είναι ικανές να αποκαταστήσουν στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης, μια minimum αξιοπιστία, αφού σε αρκετές απ' αυτές έχουν αναφερθεί πολλάκις τα παγκοσμίου εμβέλειας μέσα Επικοινωνίας. Παράλληλα μια αντίστοιχη πρωτοβουλία από μέρους μας μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για μια αναδιαπραγμάτευση των μνημονίων, στην κατεύθυνση της βιωσιμότητας και των προοπτικών, τόσο της οικονομίας, όσο και της κοινωνικής συνοχής.

Ελπίζουμε, κύριε υπουργέ, προς όφελος της κοινωνίας και της χώρας, να λάβετε υπ' όψη σας τις απτές και εφαρμόσιμες λύσεις που προτείνουμε. 

Με την υπόμνηση ότι η μείωση των δαπανών δεν μπορεί από μόνη της να αποτελέσει διέξοδο. Χρειάζονται βαθιές τομές σε πολλά επίπεδα, με πρώτον τον προσανατολισμό της οικονομίας. Η οικονομία δεν μπορεί να υπηρετεί μια αφηρημένη αριθμητική, αλλά την κοινωνία σε διαγενεακή βάση.
Κι αυτή εξασφαλίζεται μόνο αν επενδύσουμε και πορευτούμε σε βιώσιμη και αειφορική βάση. Με απόλυτο σεβασμό στην πρόσβαση όλων στα συλλογικά αγαθά και στην ποιότητα ζωής.

Δυστυχώς τα δείγματα γραφής και της παρούσας κυβέρνησης δείχνουν ξεκάθαρα τη διάθεση της να κινηθεί στην ...πεπατημένη. Μια πεπατημένη που μας οδήγησε στο γκρεμό και τον διεθνή διασυρμό. Μια πεπατημένη αδιέξοδη και καταστροφική. Οι ευθύνες σας, πέραν αυτών των πολιτικών αρχηγών που σας ενέκριναν σαν υπουργό Οικονομικών, είναι τεράστιες.

2. ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Με δεδομένη την πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, ιδιαίτερα στον τομέα των μισθών στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αλλά και στη βάση σύγχρονων πορισμάτων για την αναποτελεσματικότητα και τα άμεσα και έμμεσα οικονομικά βάρη μιας σειράς δημόσιων πολιτικών, όπως η ποινικοποίηση και εγκληματοποίηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν έως και 4 δις ευρώ, ως ακολούθως:

1. Δημόσιες δαπάνες συντήρησης πολιτικού συστήματος

Η φιλοσοφία του πακέτου σωτηρίας, η διακριτική γοητεία της χρεοκοπίας και οι σημερινές μας προτεραιότητες

Θαύμα, θαύμα! Εξαφανίστηκε ο Βενιζέλος...

του Πολυβώτη* (δυο κείμενα σε ένα)

1. Προτεραιότητες

Μιλούσα στο τηλέφωνο με μία φίλη μου από την Ελλάδα. Δε θέλει να χρεοκοπήσουμε, αλλά δε θέλει να περάσουν και τα μέτρα που αποφασίστηκαν, και ετοιμάζεται να κατεβεί στις διαδηλώσεις. Συμφωνήσαμε ότι για να μη χρεοκοπήσουμε και να μην περάσουν τα μέτρα, πρέπει να βρεθούν ισοδύναμα μέτρα, τα οποία όμως θίγουν ισχυρά κατεστημένα συμφέροντα που η τρόικα Βενιζέλος-Σαμαράς-Καρατζαφέρης δεν υπάρχει περίπτωση να αγγίξει. Άρα, η αντίδραση στα μέτρα χωρίς χρεοκοπία προϋποθέτει, και αυτή είναι η βασική προτεραιότητα αυτή τη στιγμή:

Μία αντιπολίτευση, με την έννοια του κινήματος και του πολιτικού φορέα, που θα πιέσει για αυτά τα ισοδύναμα μέτρα και τις μεταρρυθμίσεις που θα έχουν οικονομικό αποτέλεσμα χωρίς να συμπεριλαμβάνουν τη σφαγή των μισθωτών και των επιχειρήσεων.

Μέχρι τότε; Η φίλη μου ισχυρίζεται ότι προτεραιότητα είναι να μην περάσουν τα μέτρα. Εγώ αντιτείνω ότι μοναδική προτεραιότητα μέχρι να υπάρξει καλύτερη διαχείριση είναι η αποφυγή της χρεοκοπίας. Τα όποια μέτρα μπορούν να αλλάξουν στο μέλλον, κάποια δυσκολότερα από άλλα, αλλά μπορούν να αλλάξουν. Η χρεοκοπία είναι δρόμος χωρίς επιστροφή, και θα σημάνει τρισχειρότερες συνθήκες για όλους τους εργαζόμενους. Το παιχνίδι της μπλόφας που παίζουν οι πολιτικοί μας, και της ρώσικης ρουλέτας που προτείνουν πολλοί ανεύθυνοι σταρ οικονομολόγοι (ονόματα δε λέμε) κουράζει σιγά-σιγά την κοινή γνώμη στην Ευρώπη και θα οδηγήσει, μοιραία, τους εταίρους μας να αποφασίσουν να μας κόψουν την τεχνητή αναπνοή.

Η υπερψήφιση και εφαρμογή της όποιας συμφωνίας γίνεται με τους δανειστές πρέπει να είναι αυτονόητη για όσους δε θέλουν να ζήσουν την τραγωδία της χρεοκοπίας. Η αποφυγή των πιο επώδυνων και άδικων μέτρων θα επιτευχθεί μόνο με την αντικατάσταση της παρούσας πολιτικής ηγεσίας με μία άλλη, όχι από αυτές που υπόσχονται να βρουν χρήματα με τρόπους που δε θίγουν σχεδόν κανέναν ή που ελπίζουν σε επαναδιαπραγμάτευση με τους εταίρους, αλλά αυτές που θα εξορθολογίσουν το κράτος με δραστικές μεταρρυθμίσεις και θα εφαρμόσουν ισοδύναμα μέτρα. Συντομότερες λύσεις δεν υπάρχουν.

Η ατέλειωτη νύχτα των σαλτιμπάγκων

Αν δεν γελάσατε με την παράσταση "Κωλοτούμπες", το πρόγραμμα θα συνεχιστεί όλο το σαββατοκύριακο! Δακρύβρεχτα διαγγέλματα, πολιτικές ταχυδακτυλουργίες και πολύ συγκίνηση.. Για τον Πελάτη ρε γαμώτο... 

Έχουν καταντήσει οι κλόουν της Ευρώπης. Τους έχουν πάρει χαμπάρι και οι πιο ανυποψίαστοι.
Αλλά αυτοί τον χαβά τους.

Θα μας φάνε το σαββατοκύριακο με τα διαγγέλματά τους. Show must go on... 

Θα ρίχνει ο ένας το φταίξιμο στον άλλο για να μην παραδεχτούν ούτε στιγμή αυτό που ξέρουν όλοι - ότι ευθύνονται αποκλειστικά οι δυο τους για την συντήρηση του πελατειακού, κρατικοδίαιτου και παρασιτικού συστήματός τους που έριξε μιαν ευλογημένη χώρα στα βράχια. Θα καταραστούν τους σκληρούς ξένους που μας βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό επειδή τους έχουμε ανάγκη - για να αποκρύψουν ότι τις τελικές αποφάσεις για οριζόντιες περικοπές κάθε είδους τις παίρνουν οι ίδιοι για να προστατέψουν τα προνόμια και τις γκρίζες περιουσίες των δικών τους. Θα το παίξουν σκληροί διαπραγματευτές στο πλευρό της πατρίδας  - για να κρύψουν ότι δίνουν τις τελευταίες μάχες στο πλευρό της διαφθοράς, της μίζας, του κομματικού τους στρατού και των ευνοημένων της μεταπολίτευσης. Λες και μιλάνε σε ηλιθίους..

Αλλά όπως γράφει και ο minority opinion σε σχόλιό του:

"Η επιτυχία των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπ-Σαμ-Καρ είναι ότι, μή κάνοντας το παραμικρό απο αυτά που έπρεπε να κάνουν τα τελευταία τρία χρόνια, "έπεισαν" τον ελληνικό λαό ότι τα συγκεκριμένα ανωφελή και καταστροφικά μέτρα που πήραν, ήταν πρώτον αναπόφευκτα και δεύτερον ότι υπαγορεύθησαν απο τους κακούς και άκαρδους ξένους.