Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημόσιο Χρέος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημόσιο Χρέος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 23 Αυγούστου 2016

Πώς επιμερίζεται η υπερχρέωση της χώρας σε Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ;



Οι σημερινές, όμως, ηγεσίες τόσο της Ν.Δ. όσο και του ΠΑΣΟΚ θέλουν να ξεχάσουν ότι τα κόμματά τους είχαν εναλλάξ κυβερνήσει τη χώρα την 35ετία 1974-2009 και, κατά συνέπεια, είναι αποκλειστικά υπόλογα στον ελληνικό λαό για την υπερχρέωσή της, δηλαδή την εκτίναξη του δημόσιου χρέους στο δυσθεώρητο ύψος των 301 δισ. ευρώ το 2009.
Πώς, όμως, επιμερίζονται οι ευθύνες στα δύο κόμματα γι’ αυτό το δημόσιο χρέος; Στο άρθρο αυτό γίνεται προσπάθεια να δοθεί μια απάντηση στο ερώτημα. Πρώτα, όμως, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι:
■ Οπως δείξαμε σε ένα άρθρο μας στην «Ελευθεροτυπία» της 30.12.2010, είναι μύθος ότι η χούντα δεν άφησε δημόσιο χρέος. Το χρέος αυτό το 1966 ανερχόταν σε 32 δισ. δρχ. και το 1974 εκτινάχτηκε στα 112.
■ Στοιχεία για το δημόσιο χρέος σε ευρώ σε τρέχουσες τιμές υπάρχουν μόνον από το 1995 και μετά. Τα έτη 1974-1994 υπάρχουν στοιχεία μόνο σε δραχμές σε τρέχουσες τιμές.
■ Για να γίνουν συγκρίσεις τα στοιχεία σε τρέχουσες τιμές πρέπει να μετατραπούν σε σταθερές τιμές.
Δημόσιο χρέος σε εκατ. € σε σταθερές τιμές του 2009 τα έτη 1974, 1981, 1989, 1993, 2004 και 2009
Προκειμένου να καταλήξουμε σε συγκρίσιμα στοιχεία μετατρέψαμε τα ποσά του δημόσιου χρέους των ετών 1974, 1981, 1989 και 1993 σε δισ. δρχ. από τρέχουσες τιμές σε σταθερές τιμές του 2009 χρησιμοποιώντας τον εθνικό δείκτη τιμών καταναλωτή και στη συνέχεια σε εκατ. ευρώ χρησιμοποιώντας την ισοτιμία 340,75 δρχ.=1 ευρώ. Μετατρέψαμε επίσης τα ποσά του δημόσιου χρέους των ετών 2004 και 2009 σε εκατ. ευρώ από τρέχουσες τιμές σε σταθερές τιμές του 2009 χρησιμοποιώντας τον ίδιο δείκτη (τα 6 έτη είναι έτη αλλαγής «φρουράς» Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνηση της χώρας).
Τα στοιχεία του δημόσιου χρέους σε εκατ. ευρώ σε σταθερές τιμές του 2009 για τα 6 έτη δίνονται στην 1η στήλη του πρώτου μέρους του πίνακα, στη 2η στήλη του μέρους αυτού δίνονται οι αυξήσεις του δημόσιου χρέους την περίοδο που μεσολαβεί από το ένα έτος στο άλλο.
Στην 1η στήλη του δεύτερου μέρους του πίνακα δίνονται τα συνολικά ποσά του δημόσιου χρέους σε εκατ. ευρώ σε σταθερές τιμές για τα οποία την ευθύνη έχουν τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα: η Ν.Δ. τις περιόδους 1974-81, 1989-93 και 2004-2009 (1η γραμμή) και το ΠΑΣΟΚ τις περιόδους 1981-1989 και 1993-2004 (2η γραμμή).
Στην 3η γραμμή δίνεται η συνολική αύξηση του δημόσιου χρέους την 35ετία 1974-2009. Στη 2η στήλη του μέρους αυτού δίνεται η ποσοστιαία συμμετοχή του κάθε κόμματος στη συνολική αύξηση του δημόσιου χρέους.
Από τη 2η στήλη του δεύτερου μέρους του πίνακα φαίνεται ότι η Ν.Δ. έχει ελαφρά μεγαλύτερο ποσοστό (κατά 3%) ευθύνης από το ΠΑΣΟΚ για την αύξηση του δημόσιου χρέους κατά 286.330 εκατ. ευρώ την 35ετία 1974-2009. Η διαφορά αυτή είναι μεγαλύτερη όταν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η μεν Ν.Δ. κυβέρνησε τη χώρα επί 16 έτη, το δε ΠΑΣΟΚ επί 19. Η μέση, επομένως, ετήσια αύξηση του δημόσιου χρέους για την οποία την ευθύνη φέρει η Ν.Δ. είναι 9.223 εκατ. ευρώ, ενώ εκείνη για την οποία είναι υπεύθυνο το ΠΑΣΟΚ 7.303 εκατ. ευρώ (και τα δύο ποσά σε σταθερές τιμές του 2009).
Παρά το διαβόητο PSI, δηλαδή το «κούρεμα» των ομολόγων του Δημοσίου που είχαν στα χαρτοφυλάκιά τους τα ασφαλιστικά ταμεία και οι τράπεζες (εξαιτίας του οποίου βρίσκονται σε δεινή κατάσταση σήμερα), οι μονοκομματικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. την περίοδο 2009-2012 και η συγκυβέρνησή τους την περίοδο 2012-2014, αντί να μειώσουν, αύξησαν το δημόσιο χρέος από 301.062 το 2009 σε 319.718 εκατ. ευρώ το 2014.
Πότε επιτέλους η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ –αντί να ερίζουν για το τι έγινε το 2009– θα δώσουν λόγο στον λαό για την υπερδιόγκωση του δημόσιου χρέους την 35ετία 1974-2009 και, λόγω του χρέους αυτού, την υποταγή της χώρας στους δανειστές της μέσω των μνημονίων την 5ετία 2010-2014 με αποτέλεσμα την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που προκάλεσε η εφαρμογή των μέτρων που περιλαμβάνονται σ’ αυτά;
* Πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ
πηγή efsyn.gr

Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

Ποτέ στην Ιστορία της Ανθρωπότητας δεν υπήρξε πολιτικός που να κατάφερε να µεταφέρει τόσες πολλές ζηµιές από τους ώµους των τραπεζιτών στους ώµους των φτωχότερων και πιο αδύναµων πολιτών

του Πέτρου Ζερβού (efsyn.gr)
Η Κρυφή Μεταβίβαση

Ενισχύοντας 
τον 
Νίκο  

του Γιάνη Βαρουφάκη*

Προ ηµερών έλαβα το εξής email:

"Γιάννη γεια χαρά! Με λένε Νίκο, είµαι 28 χρονών και τα πράγµατα είναι απλά για µένα. Δεν καταλαβαίνω! Διαβάζω ανελειπώς το Hot Doc απο την πρώτη µέρα κυκλοφορίας του και δυσκολεύοµαι πάρα πολύ να κατανοήσω τα άρθρα σου.
Πες ότι είµαι στο δρόµο και συνταντώ τον Βενιζέλο (κάτι που συµβαίνει πολύ συχνά) και του λέω: «Εσύ και η παρέα σου, καταστρέφετε την Ελλάδα» και µου απαντάει: «Γιατί;». Τότε σκαλώνω και προσπαθώ να του περιγράψω µε απλά λόγια και οικονοµικούς όρους τι εννοώ. Δεν µπορώ να το κάνω, θα µε τυλίξει σε µια κόλλα χαρτί." 
Νίκο, θα προσπαθήσω να σε ενισχύσω όχι µε λεπτοµέρειες και δυσνόητες αναλύσεις που µπερδεύουν αλλά πηγαίνοντας κατ’ ευθείαν στο «ψητό». Σε µια συζήτηση του δρόµου µε έναν από τους θρασύτερους των πρωτεργατών του εγκλήµατος προέχει να µπορείς, µε µια φράση, να συνοψίσεις το ένα πράγµα για το οποίο θα µείνουν µε µαύρα γράµµατα στην Ιστορία του τόπου. Για να µπορέσεις να αρθρώσεις αυτή την φράση πρέπει πρώτα εσύ ο ίδιος, στο µυαλό σου, να έχεις κατασταλλάξει ως προς ποιο ακριβώς ήταν το έγκληµα. Ως προς αυτό, επίτρεψέ µου να σου πω ποιο ήταν, κατ’ εµέ, το βασικό συστατικό του. Θα το ονοµάσω Κρυφή Μεταβίβαση.

Το 2010 το ελληνικό δηµόσιο πτώχευσε, το οποίο σήµαινε ότι ήταν πλέον αδύνατον να αποπληρώσει τα 300 δις συσσωρευµένο χρέος που χρωστούσε, βασικά, προς ξένες ιδιωτικές τράπεζες. Τότε, το πολιτικό και οικονοµικό κατεστηµένο συναίνεσε µε το αντίστοιχο ευρωπαϊκό για να γίνει η εξής Κρυφή Μεταβίβαση: 

1. Να µεταφερθούν οι ζηµίες (λόγω της αδυναµίας του ελληνικού δηµοσίου να αποπληρώσει τα χρέη του) από τους τραπεζίτες στους ώµους των φορολογούµενων, αρχικά των ελλήνων και µετέπειτα των υπόλοιπων ευρωπαίων.  
2. Να εµφανιστεί αυτή η µεταφορά ως δείγµα της ευρωπαϊκής αλληλλεγγύης προς τον χειµαζόµενο ελληνικό λαό, παραπλανώντας (εις βάρος της αξιοπιστίας της Ευρώπης) τόσο τους γερµανούς όσο και τους έλληνες πολίτες (και βουλευτές) όσον αφορά την ουσία του «εγχειρήµατος». 
Αυτή η Κρυφή Μεταβίβαση των ζηµιών των τραπεζιτών στους ευρωπαίους φορολογούµενους ήταν µόνο η αρχή καθώς η αλήθεια αργά ή γρήγορα θα φαινόταν την στιγµή που το ελληνικό δηµόσιο θα «βάραγε κανόνι», τουλάχιστον απέναντι σε κάποιους από τους πιστωτές του. Το ότι το «κανόνι» θα «βάραγε» (προς το ευγενικότερον θα είχαµε «αναδιάρθρωση του χρέους» ή «κούρεµα») ήταν δεδοµένο ότι θα γίνει. Όταν ένα χρέος είναι μη βιώσιµο τότε απλά δεν ζει – «κουρεύεται». Όµως οι Βενιζέλοι της πολιτικής µας σκηνής όποιον τόλµαγε να το πει τον εξύβριζαν ως εθνοπροδότη και τον απέκλειαν από την δηµόσια τηλεόραση (µιλώ εκ πείρας προσωπικής). 

Κι όταν το «κούρεµα» έγινε, ο κ. Βενιζέλος απαίτησε (και απαιτεί και σήµερα!) να τον δοξάσουµε που το... έκανε τόσο καλά!

Πόσο καλά το έκανε; Βέλτιστα από την σκοπιά των τραπεζιτών και χείριστα από την σκοπιά του ελληνικού λαού αλλά και των υπόλοιπων λαών της Ευρώπης.

Πρόσεξε να δεις Νίκο πως χρησιµοποίησαν τον ενάµιση χρόνο που «κέρδισαν» µε το πρώτο Μνηµονιακό δάνειο, πριν έρθει το «κούρεµα» (το PSI) και το δεύτερο Μνηµονιακό δάνειο: 
  • Πρώτον, η ΕΚΤ αγόρασε 50 δις οµόλογα από τις ευρωπαϊκές τράπεζες, που ακόµα τα ξεπληρώνουµε, καθώς η ΕΚΤ αρνήθηκε, και ο κ. Βενιζέλος, αποδέχθηκε, να κουρευτούν µε το PSI. 
  • Δεύτερον, Από τον Νοέµβριο του 2011, η ΕΚΤ έδωσε 1 τρις ευρώ στις ευρωπαϊκές τράπεζες µε αντάλλαγµα «εχέγγυα» που συµπεριλάµβαναν και τα οµόλογα του ελληνικού δηµοσίου. 
  • Τρίτον, όταν έγινε το «κούρεµα», οι ελληνικές τράπεζες έχασαν περί τα 38 δις. Όµως, την ίδια στιγµή, ο κ. Βενιζέλος και η επίσηµη Ευρώπη, σύναπταν νέο δηµόσιο δάνειο εκ µέρους των τραπεζιτών που τους εµφύσησαν 50 δις στις τράπεζες µε την υπόσχεση µάλιστα ότι, αν και τύποις θα έχαναν την πλειοψηφία των µετοχών, δεν θα τους άγγιζαν και, σε λίγο καιρό, θα τους επέστρεφαν και τις µετοχές (όπως κάνουν αυτή την εποχή) ζηµιώνοντας κι άλλο τον φορολογούµενο. 
Αποτέλεσµα αυτών ήταν οι τραπεζίτες (έλληνες και ευρωπαίοι) να βρεθούν στο απυρόβλητο και η Ελλάδα να είναι η µόνη χώρα στην Ιστορία που και πτώχευσε και είδε το χρέος της να παραµένει το ίδιο!

Για να µην πολυλογούµε, ο κ. Βενιζέλος είναι µέρος µιας οµάδας πολιτικών που ...

Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013

"Είναι ψευδαίσθηση να αναμένουμε ότι η χώρα θα επιστρέψει στις αγορές μετά το 2014" (Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής)

Τι λέει η έκθεση του γραφείου προϋπολογισμού του κράτους, της ελληνικής Βουλής με τίτλο "ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ «ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ» (2014) ";

1. Δηλώνει με σαφήνεια ότι "είναι ψευδαίσθηση να αναμένουμε ότι η χώρα θα επιστρέψει στις αγορές μετά το 2014".

2. Διαπιστώνει ότι "οι ελαφρύνσεις (παράταση/επιτόκια*) είναι μεν αναγκαίες, αλλά δεν αρκούν για μια οριστική λύση του προβλήματος και αφήνουν την Ελλάδα έκθετη στις απροσδόκητες διαταραχές της διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομίας."

3. Προτείνει "οργανωμένη διαγραφή μέρους του χρέους εντός της ΕΕ και της Ευρωζώνης".

4. Σημειώνει ότι "Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν εγγυηθεί τα δάνεια στην Ελλάδα και επομένως κάθε περικοπή θα ανέβαζε το δικό τους χρέος, πιθανόν το κόστος εξυπηρέτησης και θα επιβάρυνε εν τέλει τους φορολογούμενούς τους".

5. Προτείνει "κούρεμα" μέσω  "Ανάληψης του κόστους ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών από το ESM " και "Αμοιβαιοποίησης μέρους του χρέους ή ένα σύμφωνο απόσβεσης όπως έχει προταθεί από το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων της Γερμανίας και, σε παραλλαγές, από άλλους ερευνητές.

*(και επίσης δικαιώνει τον ... Γ Βαρουφάκη)

(ακολουθούν εκτεταμένα αποσπάσματα)

"Μια συμφωνία για νέα δάνεια στήριξης ή και άλλες διευκολύνσεις (μείωση
επιτοκίων κλπ) είναι η πιθανότερη λύση με τα σημερινά δεδομένα. Προβλέπονται άλλωστε στη δήλωση της Ευρωομάδας.

Επίσης και συναφώς, η ελληνική πλευρά
εξετάζει το ενδεχόμενο να καλύψει μέρος του δημοσιονομικού κενού με διάφορους τρόπους εκτός δανεισμού από τους εταίρους, ένας από τους οποίους είναι η προσφυγή στις «αγορές».

Η Τρόικα για τους δικούς της λόγους την παρακινεί προς
αυτή την κατεύθυνση. 

Επισημαίνουμε ότι μια νέα δανειακή σύμβαση για το κλείσιμο του δημοσιονομικού
κενού δίνει μόνο προσωρινή λύση για ένα-δύο χρόνια. Ουσιαστικά αναβάλλει την
αντιμετώπιση του μείζονος προβλήματος που είναι ο όγκος του Δημόσιου Χρέους
της χώρας.

Επομένως, τα ερωτήματα που τίθενται είναι τι πρέπει να γίνει με το Δημόσιο Χρέος,
τι ακριβώς μπορεί να αναμένει ή να ζητήσει η χώρα, πότε και τι είναι διαπραγματευτικά εφικτό. Θα απασχολήσουν αναγκαστικά τη Βουλή. Είναι
προφανές ότι συνυφαίνονται με ένα άλλο: Ποια πολιτική οικονομικής προσαρμογής θα είναι δυνατή από ή μετά το 2014.

Το ερώτημα είναι αν η μείωση των επιτοκίων και η επιμήκυνση της αποπληρωμής
χρεών (= παράταση των ωριμάνσεων) θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να επιστρέψει
στις αγορές για να καλύψει υποχρεώσεις χρεολυσίων με λογικούς όρους. Μολονότι
η αποπληρωμή του Δημόσιου Χρέους μέσω νέου δανεισμού (π.χ. από την ΕΚΤ ή το
ΕΤΣ) δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον, είναι ψευδαίσθηση να αναμένουμε ότι
η χώρα θα επιστρέψει στις αγορές μετά το 2014 για να καλύψει με λογικούς όρους
τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του χρέους συν τυχόν έκτακτες ανάγκες. Μόνο για
τα χρεολύσια, οι απαιτήσεις τα επόμενα χρόνια ανέρχονται σε 70,5 δις € (2014-
2020, βλ. γράφημα 1 στο παράρτημα ΙΙ)

Κατά την εκτίμησή μας, οι ελαφρύνσεις είναι μεν αναγκαίες, αλλά δεν αρκούν για μια οριστική λύση του προβλήματος και αφήνουν την Ελλάδα έκθετη στις ...

Πρόσφατα περιεχόμενα

Recent Posts Widget