Το ΠΑΣΟΚ ως αυτοβυθιζόμενο ρυμουλκό της (ακρο)δεξιάς

Ένα χαρακίρι είναι ίσως το ελάχιστο που μπορεί να προσφέρει το σημερινό ΠΑΣΟΚ στον εαυτό του

Το ΠΑΣΟΚ, με όλες τις οβιδιακές του μεταμορφώσεις (κίνηση των 58, Ελιά, Δημοκρατική Παράταξη) όφειλε και οφείλει στον ελληνικό λαό. Όχι μόνο το λογαριασμό της ΔΕΗ των γραφείων του, ούτε μόνο τα 170 εκατομμύρια δανεικά και αγύριστα, ούτε ακόμη την απολογία για τα χρόνια της ρεμούλας που μαζί με την "υπέρβαση" σε διόγκωση του κράτους επί ΝΔ έφεραν την χρεοκοπία...
Οφείλει να πάψει να ρυμουλκεί ως τέταρτο κόμμα την ακροδεξιά ατζέντα του Δεξιού Οικονομικού Τιτανικού!

Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να απαλλάξει την χώρα από αυτήν την κυβέρνηση έκτρωμα, οφείλει να σταματήσει να στηρίζει Βορίδη και Άδωνη, Βούλτεψη και Αθανασίου, Ντινόπουλο και Γιακουμάτο. Οφείλει κι ας μην το μπορεί ιδεολογικά ή προγραμματικά μέσα στην ακραία ταύτισή του με την Δεξιά, να αποκολληθεί από την Πολιτική Άνοιξη του Σαμαρά, να εμποδίσει έστω και την τελευταία στιγμή τα εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος και της οικονομίας που τρέχει να νομιμοποιήσει στα θερινά τμήματα της κλειστής Βουλής η ΝΔ. 

Δεν ενδιαφέρει πως: με οποιαδήποτε πρόφαση, δικαιολογία, αιτιολόγηση - ούτως ή άλλως δεν πρόκειται να γίνει πιστευτό ακόμη και αν το παίξει αντιμνημονιακό, ευαίσθητο στο Σύνταγμα ή το περιβάλλον. Ούτε αυτή η κίνηση θα δώσει στο ΠΑΣΟΚ μια θέση στην επόμενη κυβέρνηση: το ΠΑΣΟΚ έχει πεθάνει προ πολλού και δεν το ξέρει - κι ότι ακουμπά το σκοτώνει. Η πιθανή εκπλήρωση αυτής του της υποχρέωσης θα ληφθεί απλά ως ελαφρυντικό ομολογίας. Ακόμη κι αν αποχωρήσει -όπως πέρυσι η ΔΗΜΑΡ- από το πλευρό του Σαμαρά καταγγέλοντάς τον...

Το ΠΑΣΟΚ οφελήθηκε όσο κανείς άλλος από την υπερχρέωση που οδήγησε τελικά στην χρεοκοπία της χώρας. Άσκησε απόλυτα πελατειακή πολιτική (μαθαίνοντας και στην ΝΔ τα κόλπα), εφάρμοσε απόλυτα κομματικό κράτος, γιγάντωσε τις συντεχνίες και εξαφάνισε τον αυτόνομο συνδικαλισμό με την συνδιοίκηση στις ΔΕΚΟ, πολλαπλασίασε τα σκάνδαλα και γιγάντωσε την διαφθορά μικρή και μεγάλη και την εξουσία των ημετέρων (εξαγοράζοντας και εκπορνεύοντας και μέρος της Αριστεράς), αποθέωσε τον κρατισμό και διαμόρφωσε την σημερινή κρατικοδίαιτη ολιγαρχία. Έ, πριν εξαφανιστεί από προσώπου γης, οφείλει τουλάχιστον να σταματήσει να προδίδει τις αρχές και την ιδεολογία έστω της τριτοκοσμικής σοσιαλδημοκρατίας που κάποτε πρέσβευε και γι αυτό εκλεγόταν, για την ασυλία μερικών στελεχών του. 

του Γιάννη Καλαϊτζή

Το βαθύ ΠΑΣΟΚ θα ξεριζωθεί προσεχώς υποχρεωτικά από τους ιστούς της ελληνικής κοινωνίας. Από τον κρατικό μηχανισμό, τον κομματικό μηχανισμό, ακόμη και τα σταγονίδια που έχουν εισχωρήσει σε άλλα κόμματα και στον ΣΥΡΙΖΑ είναι επικίνδυνα. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος ή ελπίδα για την ελληνική κοινωνία. Δεν αρκεί η πτώση της συγκυβέρνησης με την (ακρο)δεξιά: όπως και στον μύθο της λερναίας ύδρας πρέπει να καυτηριαστεί ότι γεννά "βαθύ ΠΑΣΟΚ" με την προσοχή και την ένταση που ξηλώνεται το βαθύ κράτος στην γειτονική Τουρκία: ως προϋπόθεση επιβίωσης της χώρας, των ανθρώπων και του πολιτισμού της - ή απλά της δυνατότητάς της για αυτόνομη ύπαρξη και ανασυγκρότηση.

Τι ζητάμε από το ΠΑΣΟΚ; Να τιμήσει τον εαυτό του με ένα χαρακίρι μπροστά στον κάποτε λαό του, παρουσία του Πρωθυπουργού της πείνας. Ή να αυτοβυθιστεί ως ρυμουλκό της (ακρο)δεξιάς. Θα παρθεί υπόψιν...

ΑΣ

Κοιτάζοντας προς την άλλη μεριά (#ο ΟΗΕ εξέφρασε την ..."ανησυχία" του)

Γάζα:"Η μάσκα έχει πέσει και οι άνθρωποι γνωρίζουν"

από το OmniaTV

H Ιρλανδή Elaine Bradley εργάζεται ως ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Παλαιστίνη και μας έστειλε σήμερα το πρωί αυτή την αναφορά. 

Η Elaine γράφει: 
Όταν ξυπνάω ανοίγω το lap-top μου για να δω τι έχει συμβεί το διάστημα που κοιμόμουν. Με «χτυπά» σχεδόν αμέσως μια φωτογραφία. Δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι ένα σώμα κομμένο στα δύο, ή δύο σώματα από τα οποία λείπουν κάποια μέλη. 

Από τα ρούχα του ενός , μαντεύω ότι είναι ένας νεαρός άνδρας – ένα τζιν και μια ζώνη που ο γιος μου θα μπορούσε να φορέσει. Τα ανθρώπινα κομμάτια είναι απέναντι από έναν τοίχο μέσα σε μια λίμνη αίματος, ριγμένο πάνω με το αίμα μουλιασμένα φύλλα. Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί σε ένα νοσοκομείο, και συνοδεύεται από τα διαλυμένα μέταλλα των νοσοκομειακών κλινών μέσα σε ένα σύνολο από συντρίμμια . 

Ο φίλος μου που δημοσιεύει αυτήν την φωτογραφία, λέει ότι έχει μια στάση να μην ποστάρει ανατριχιαστικές φωτογραφίες, μια στάση που έχει πλέον εγκαταλείψει. Γιατί; Επειδή «Αυτό είναι το νοσοκομείο που το Ισραήλ βομβάρδισε σήμερα ... Αλλά το BBC θεώρησε ότι ήταν καλύτερα να παρουσιάσει τον δημοσιογράφο John Simpson , για να μας δείξει ένα σπασμένο πολυέλαιο στο Σντερότ αντ 'αυτού.» 

Πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν και 70 τραυματίστηκαν σε αυτό το νοσοκομείο, όπου οι άνδρες και οι γυναίκες εργάζονται, αφιερώνοντας τη ζωή τους για να παρηγορήσουν  και να θεραπεύσουν άρρωστους και τραυματισμένους ανθρώπους. Σκέφτομαι την κόρη μου που είναι νοσοκόμα . Τα νοσοκομεία έχουν ειδικό καθεστώς ειδικής προστασίας βάσει του διεθνούς δικαίου, όπως θα έπρεπε. Ο βομβαρδισμός ενός νοσοκομείου αποτελεί έγκλημα πολέμου.

Και όμως αυτό είναι το δεύτερο νοσοκομείο που το Ισραήλ βομβάρδισε, από όσο γνωρίζω, μέσα σε αυτές τις δύο εβδομάδες επίθεσης, όπου ένα από τα πιο εξελιγμένα στρατιωτικά μηχανήματα του κόσμου, τα έχει βάλει με ένα φυλακισμένο,  μισό πεινασμένο άμαχο πληθυσμό. 

Πού είναι η διεθνής κοινότητα; Πού είναι οι θεματοφύλακες των νόμων να απαιτήσουν αυτό να σταματήσει; Χθες είδα την Navi Pillay, την Ύπατο Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με τον ΟΗΕ στην τηλεόραση. Ήταν στα αραβικά, έτσι δεν κατάλαβα τι είπε. Πήγα στο διαδίκτυο και βρήκα τη δήλωσή της. 

Το κομμάτι που ένιωσα σαν χαστούκι στο πρόσωπό μου ήταν εκείνο, όπου εξέφρασε την "ανησυχία" της. Ανησυχία; Ανησυχώ για τα ...

Μια γενοκτονία μπροστά στα μάτια μας...

Ας αποδείξει εδώ και τώρα, η διεθνής κοινότητα ότι είναι ευαίσθητη και δημοκρατική. Ας αποδείξει εδώ και τώρα η ΕΕ ότι είναι ευαίσθητη και δημοκρατική. Μπορούν. Το έχουν αποδείξει σε πολύ ελαφρότερες καταστάσεις. Όλα τα άλλα, ψηφίσματα και εκκλήσεις, είναι "λόγια και ψευτιές και ανοησίες και στατιστικές". 

Ιδού η γενοκτονία ενός λαού εγκλωβισμένου μέσα σε ένα ναζιστικό στρατόπεδο... γιατί ποια ήταν η διαφορά του Άουσβιτς; Ίσως ότι τώρα τα εγκλήματα πολέμου γίνονται όχι κρυφά αλλά μπροστά στα μάτια όλων μας;