του Γιώργου Δ., από το sabotaz
Αν αύριο οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση σκίσει το μνημόνιο και αποφασίσει να εκτεθεί στις αγορές για νέα δανεικά για να χρηματοδοτήσει νέα επιδόματα έγκαιρης προσέλευσης και χρήσης υπολογιστών οι μοναδικοί που θα ανταποκριθούν θα είναι όσοι οικονομολόγοι της lehman brothers έχουν μπει στην μπουζού, οι οποίοι και χρόνο να περιμένουν έχουν, και λαλάκια monopoli να πετάξουν στα σκουπίδια αν δεν τους βγει, και οι επενδύσεις τους δεν απεδείχθησαν και οι καλύτερες.
Δεν υπάρχει ούτε ένας επενδυτής που θα πρότεινε σε κάποιον να αγοράσει ελληνικά ομόλογα, εκτός ίσως από κανένα γκαντέμη φανατικό του ιππόδρομου που θα ήθελε να αλλάξει παραστάσεις.
Οπότε οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση θα έλεγε ναι, σε οποιοδήποτε σχέδιο δανειακής χρηματοδότησης και όρων, αρκεί να μην έφερε στο όνομα της και στα παραγωγά της την λέξη μνημόνιο. Κάπως σαν τον ηρωικό αγώνα μας σκόπια- μακεδονία ‘’το όνομα μας είναι η ψυχή μας’’. Η συνέχεια του ήταν το success story!!
Οπότε το μόνο ζητούμενο είναι όσο υπάρχουν κάποιοι που μας δανείζουν με 1% για να πληρώνουμε τα προηγούμενα χρέη μας, με μόνο όρο να μην δημιουργούμε νέα ελλείμματα, καλύτερα να προτείνουμε και εμείς σε αυτούς τίποτα που να αξίζει να ακουστεί (σε σχέση με παπαριές του σαμαρικού στυλ θα μοιράσουμε το πρωτογενές πλεόνασμα (ποιο;) στους ένοπλους ή του τσίπρικου θα επαναφέρουμε την σύνταξη των άγαμων θυγατέρων.
Γιατί η απάντηση στις ανωτέρω μπαρούφες είναι ότι οι ένοπλοι και οι παρελάσεις αρμάτων για να τονωθεί το πατριωτικό αίσθημα των τριών χιλιάδων που παρακολουθούν τις παρελάσεις μάλλον δημιουργούσε τα πρωτογενή ελλείμματα και ότι όσο αφορά τις άγαμες θυγατέρες υπάρχουν και οι απροστάτευτοι άγαμοι γυιοί που αδικούνταν σε σχέση με τις αδελφές τους, και ευτυχώς που ήταν γυιοι ένοπλων και έπαιρναν κανένα μόριο να μπουν και αυτοί στο κράτος να βοηθούν την αύξηση των πρωτογενών ελλειμμάτων.
Ειρωνεία.
Είχα την σπάνια τύχη να γνωρίσω 32χρονο που έκανε έναρξη επαγγελματικής δραστηριότητας φέτος στην εφορία και δεν άνοιξε καφέ ή fast food. Υδραυλικός.
Πήρε το ρίσκο και βγήκε στην αγορά εργασίας αφεντικό του εαυτού του(βέβαια σύντομα θα διαπιστώσει ότι το 70% των εσόδων του άμεσα ή έμμεσα θα καταλήγουν στο κράτος).
Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι ότι έχει χαρτιά την εποχή που οι περισσότεροι κλείνουν τα δικά τους και δουλεύουν μαύρα. (αν θα γίνει μειονέκτημα εξαρτάται από τους πολίτες πελάτες του).
Το πρόβλημα του είναι ότι αναγκαστικά το κοστολόγιο του είναι σημαντικά μεγαλύτερο έναντι των υπολοίπων.
Πρόσφατα πήρε δουλειά των 950ευρω με εργασία και υλικά και φπα, από κάποιον που έδωσε προσφορά 550ευρω χωρίς φπα. Αυτός που έδωσε την άλλη προσφορά με την τεράστια προς τα κάτω διαφορά είναι υπάλληλος στην δημοτική επιχείρηση ύδρευσης, χαρτιά δεν έχει, φόρο και φπα δεν πληρώνει, και τα υλικά μάλλον τα έχουμε πληρώσει όλοι οι υπόλοιποι για να ‘’χρησιμοποιηθούν’’ στον δήμο. Ήταν ο πελάτης όμως που κατάλαβε σε ποιον τον συμφέρει να δώσει την δουλειά και ότι τα
550 ευρώ του 2ου ‘’φτηνού’’ υδραυλικού μας κοστίζουν σημαντικά ακριβότερα από τα ...
