Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φτωχοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φτωχοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 3 Ιουνίου 2014

ΓΙΑΤΙ; (#Θυσίες ζωών για μια αδιέξοδη πολιτική - και με την βούλα Κομισιόν/Στουρνάρα)

του Γιάννη Καλαϊτζή
Δυο αποκαλυπτικά άρθρα από το capital.gr:

Κομισιόν: Έκρηξη φοροδιαφυγής και φτώχειας στην Ελλάδα

της Δήμητρας Καδδά
Το 2013 στα κρατικά ταμεία έφτασε μόνο το 36,7% του ΦΠΑ έναντι του 50,8% το 2002 και του 46,2% των δυνητικών εσόδων το 2008, καθώς, μεταξύ άλλων παραγόντων, η φοροδιαφυγή αυξήθηκε εν μέσω κρίσης. Στην παραπάνω εκτίμηση προβαίνει η Κομισιόν στην αξιολόγηση του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων του ΥΠΟΙΚ που είχε παρουσιάσει το Capital.gr.

Στην ίδια έκθεση η Επιτροπή παραδέχεται το πολύ βαρύ τίμημα της κρίσης: Χάθηκαν 37,4 δισ. ευρώ από το εισόδημα των νοικοκυριών την περίοδο 2009-2012 και το ίδιο διάστημα αυξήθηκε κατά 749.000 ο αριθμός των φτωχών Ελλήνων στα 3.795.000 ανατρέποντας κάθε στόχο για πραγματική και κοινωνική σύγκλιση έως το 2020.

Μάλιστα, όπως το ίδιο το ΥΠΟΙΚ παραδεχόταν στην ετήσια έκθεσή του το πρόβλημα συνεχίζεται έως σήμερα με τον αριθμό των «φτωχών» να έχει ξεπεράσει τα 4 εκατ., απλά δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη οι επίσημες μετρήσεις…. Το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων εστάλη από το ΥΠΟΙΚ στην Διεύθυνση Οικονομικών υποθέσεων της Κομισιόν με βάση ετήσια υποχρέωση που έχουν όλα τα κράτη και ακολουθεί η αξιολόγηση του κοινοτικού οργάνου. Και το ΥΠΟΙΚ, αφού αναλύει διεξοδικά «την εντυπωσιακή προσαρμογή» των τελευταίων 4 ετών, παραδέχεται ότι «συνοδεύτηκε από σημαντικό κοινωνικοοικονομικό κόστος».

Το κόστος αναλύεται διεξοδικά στα παραρτήματα της έκθεσης της Κομισιόν. Πέραν από την τεράστια έκρηξη φοροδιαφυγής και τη φτώχεια, ειδική μνεία γίνεται στην καθίζηση των δαπανών για νέες τεχνολογίες και στη συνεχή έλλειψη ρευστότητας. Επίσης καταγράφεται μεταξύ άλλων:
- Πτώση απασχόλησης από το 66,5% το 2008 στο 53,2% το 2013
- Μείωση μισθών κατά 16,1% σε 4 χρόνια που οδήγησε σε αύξηση παραγωγικότητας κατά 10,9%


Η έκθεση κάνει εκτενή αναφορά στη συνολική πρόοδο στο πλαίσιο του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής, σημειώνοντας ότι «απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες για να διατηρηθεί η δυναμική».

Πρώτος κίνδυνος τα κατεστημένα συμφέροντα

«Οι κίνδυνοι παραμένουν σημαντικοί, ιδίως σε σχέση με την επιμονή στην αντιμετώπιση των κατεστημένων συμφερόντων» επισημαίνεται. Η Επιτροπή αναφέρει ότι η πλήρης συμμόρφωση με τους δημοσιονομικούς στόχους και η πλήρης εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, εξακολουθούν να είναι ζωτικής σημασίας.

Η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων στους τομείς των προϊόντων (αγαθών και υπηρεσιών) των αγορών, της δημόσιας διοίκησης και της καταπολέμησης της διαφθοράς θα μπορούσε σαφώς να μειώσει το κόστος για τις επιχειρήσεις και για τα νοικοκυριά και να στηρίξει την ανάκαμψη των επενδύσεων.

Αντίθετα, η αναβολή ή η ελλιπής εφαρμογή τους θα μπορούσε να διαιωνίσει ένα βαρίδι για την οικονομία, γεγονός που θα καθιστά δύσκολο να επιτευχθεί μια ουσιαστική βελτίωση στην απασχόληση και στην αύξηση της παραγωγικότητας, και ως εκ τούτου, σε μια σταθερή μείωση του λόγου του χρέους προς το ΑΕΠ.

ΥΠΟΙΚ: Το μνημόνιο "θηλιά" στις επενδύσεις


της Δήμητρας Καδδά

Την ανεπάρκεια χρηματοδότησης προς τις νέες τεχνολογίες που ...

Σάββατο 1 Μαρτίου 2014

Το ποτάμι της φτώχειας, το μόνο πραγματικό…


του Δημήτρη Τρικεριώτη*

Ήταν Ιούνιος του 2011 και πολύς κόσμος ένα χρόνο μετά το μούδιασμα της Μαρφίν είχε αρχίσει να ξαναβγαίνει στους δρόμους. Τότε σχολιάζαμε: «Έρχονταν και πύκνωναν την ήδη πλημμυρισμένη πλατεία που παλλόταν από φωνές και μουσικούς ρυθμούς. Έρχονταν ασταμάτητα από τη Σταδίου, την Πανεπιστημίου, την Αμαλίας, την Ερμού, το Μετρό, τα σοκάκια, όλοι μια παρέα, χωρίς κομματικές σημαίες, με πρόσωπα χαμογελαστά που δυνάμωναν το χαμηλό απογευματινό φως της πρώτης πιο ζεστής μέρας του φετινού καλοκαιριού»…

Και λίγες μέρες μετά για τα γεγονότα στο σταθμό του Μετρό στο Σύνταγμα: «Κοιτώντας τους πολίτες που τους έφερναν στο ιατρείο μες στους εμετούς και τα συμπτώματα ασφυξίας από τα χημικά, σκέφτηκα τα θύματα των ναζί όταν τα έκλειναν στα στρατιωτικά καμιόνια και τους άδειαζαν τα καυσαέρια γυρνώντας μέσα τις εξατμίσεις».

Και σαν γενικό σχόλιο για κείνο το κίνημα των αγανανακτισμένων: «ανεξαρτήτως αν εκτονωθεί ή αν καταπνιγεί είναι βαθύτατα πολιτικό γιατί εκφράζει τη δίκαιη και αχειραγώγητη οργή του κόσμου με έναν, προς το παρόν, πολιτισμένο και ειρηνικό τρόπο. Εκφράζει την οργή για τη διαφθορά και την ατιμωρησία του κομματικού κράτους. Για τις αντισυνταγματικές δανειακές συμφωνίες που κατάργησαν την εθνική ανεξαρτησία και παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών για μια αξιοπρεπή εργασία και διαβίωση».

Τι πιο φυσικό για τα κυρίαρχα ΜΜΕ της εποχής από το να το συκοφαντήσουν και για τους κυβερνώντες από το να το καταπνίξουν. Ωστόσο οι αριθμοί, έστω και αργά, έρχονται να καταδείξουν και την πραγματική οικονομική του βάση. Ότι δηλαδή δεν ήταν απλά ένα κίνημα βολεμένων που τελικά βοήθησε και στην άνοδο της ακροδεξιάς, αλλά μια πρόβα σε εξέγερση των αναξιοπαθούντων εξωσυστημικών Ελλήνων που πατούσε γερά πάνω στην ανέχεια που είχε ήδη αρχίσει να σαρώνει την καθημερινότητά τους. Τα στοιχεία της eurostat για την φτώχεια στην χώρα μας και την εξέλιξή της στα χρόνια της κρίσης μέχρι και την 4η χρονιά της ύφεσης, το 2011, που έλαβαν χώρα και οι τελευταίες «ακομάτιστες» κινητοποιήσεις του κόσμου, είναι αποκαλυπτικά σε πολλά επίπεδα.

Στον Πίνακα που ακολουθεί και βασίζεται σε στοιχεία από τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις στο site της eurostat, παρατίθενται τα ποσοστά του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατατάσσοντάς τες με βάση την μεγαλύτερη αρνητική επίπτωση στα επίπεδα της φτώχειας τα πρώτα χρόνια της κρίσης σε σχέση με πριν – από το 2007 μέχρι και το 2011.

Πίνακας: Η φτώχεια στην ΕΕ και την χώρα μας πριν την έναρξη της οικονομικής κρίσης και στα πρώτα 4 χρόνια της (2008-2011).


Χώρα
της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης*

% πληθυσμού σε κίνδυνο
φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού
με βάση τα εισοδήματα της
(αμέσως προηγούμενης χρονιάς)
2008-2012
(πραγματική περίοδος
2007-2011)

2008
(2007)
2009
(2008)
2010
(2009)
2011
(2010)
2012
(2011)

διαφορά
%
Ελλάδα
28,1
27,6
27,7
31,0
34,6
6,5
31,9
Λιθουανία
27,6
29,5
33,4
33,1
32,5
4,9
17,7
Ιταλία
25,3
24,7
24,5
28,2
29,9
4,6
18,1
Βουλγαρία
44,8
46,2
49,2
49,1
49,3
4,5
10,1
Ουγγαρία
28,2
29,6
29,9
31,0
32,4
4,2
15,6
Ισπανία
24,5
24,5
26,7
27,7
28,2
3,7
15,1
Μάλτα
20,1
20,3
21,2
22,1
23,1
3
14,9
Λουξεμβούργο
15,5
17,8
17,1
16,8
18,4
2,9
18,7
Δανία
16,3
17,6
18,3
18,9
19,0
2,7
16,5
Λεττονία
34,2
37,9
38,2
40,1
36,2
2,0
5,8
Εσθονία
21,8
23,4
21,7
23,1
23,4
1,6
7,3
Σλοβενία
18,5
17,1
18,3
19,3
19,6
1,1
5,9
Ηνωμένο
Βασίλειο
23,2
22,0
23,2
22,7
24,1
0,9
3,8
Βέλγιο
20,8
20,2
20,8
21,0
21,6
0,8
3,8
Σουηδία
14,9
15,9
15,0
16,1
15,6
0,7
4,6
Γαλλία
18,5
18,5
19,2
19,3
19,1
0,6
3,2
Τσεχία
15,3
14,0
14,4
15,3
15,4
0,1
0,6
Ολλανδία
14,9
15,1
15,1
15,7
15,0
0,1
0,6
Σλοβακία
20,6
19,6
20,6
20,6
20,5
-0,1
-0,6
Αυστρία
18,6
17,0
16,6
16,9
18,5
-0,1
-0,5
Φινλανδία
17,4
16,9
16,9
17,9
17,2
-0,2
-1,1
Γερμανία
20,1
20,0
19,7
19,9
19,6
-0,5
-2,4
Κύπρος
23,3
23,5
24,6
24,6
27,1
-0,7
-3,0
Πορτογαλία
26,0
24,9
25,3
24,4
25,3
-0,7
-2,7
Ρουμανία
44,2
43,1
41,4
40,3
41,7
-2,5
-5,6
Πολωνία
30,5
27,8
27,8
27,2
26,7
-3,8
-12,4

Κροατία**
-

30,7
32,3
32,3
-
-
Ιρλανδία**
23,7
25,7
27,3
29,4
-
-
-

* με έντονα γράμματα οι χώρες της ευρωζώνης , ** Δεν υπήρχαν πλήρη στοιχεία στο site της eurostat για τις ανάγκες του Πίνακα.

Η χώρα μας το 2011 ήταν επικεφαλής στις χώρες της ευρωζώνης των 17 με 34,6% (3.795.100 άνθρωποι) και 4η στην ΕΕ(27) μετά την Βουλγαρία, την Ρουμανία και την Λεττονία. Ωστόσο σε ποσοστό αύξησης της φτώχειας από τα επίπεδα προ κρίσης(2007) μέχρι και την 4η χρονιά της (2011), η χώρα μας ήταν επικεφαλής όλων των χωρών της ΕΕ(27) με αύξηση 6,5 ποσοστιαίων μονάδων, δηλαδή κατά 31,9%! 

Με άλλα λόγια η χώρα μας παρουσίασε μέσα σε 4 χρόνια το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης στην Ευρώπη όσον αφορά τη φτωχοποίηση του πληθυσμού της.

Ήδη λοιπόν το 2011 περισσότεροι από τον 1 στους 3 ...

Πρόσφατα περιεχόμενα

Recent Posts Widget