Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να "σκοτώσει" τη λιτότητα στην Ε.Ε.

Greece’s radical left could kill off austerity in the EU

If Syriza wins a possible snap poll in the new year, positive repercussions could be felt across Europe

του Owen Jones, The Guardian, Monday 22 December 2014

μτφ/απόδοση άρθρου από το capital.gr

Ένας νέος πόλεμος ετοιμάζεται να ξεκινήσει στην Ευρώπη, που δεν θα γίνει όμως με όπλα και άρματα μάχης, αλλά με τις αγορές και τα διατάγματα της ΕΕ. Η προειδοποίηση έρχεται από άρθρο της Guardian που περιγράφει πώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό "μέτωπο" κατά της λιτότητας.

Όπως αναφέρει ο αρθρογράφος Owen Jones, η ρημαγμένη από τη λιτότητα Ελλάδα είναι πολύ πιθανό να βρίσκεται στα πρόθυρα εθνικών εκλογών που θα μπορούσαν να φέρουν στην εξουσία μια κυβέρνηση που απορρίπτει κατηγορηματικά τη λιτότητα. Σημαντική στιγμή: κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί ποτέ στα έξι χρόνια περικοπών και επιδείνωσης του επιπέδου διαβίωσης που ακολούθησαν την κατάρρευση της Lehman Brothers.

Αν πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ θριαμβεύσει σε τυχόν εθνικές εκλογές το επόμενο έτος, είναι βέβαιο ότι θα γίνει συντονισμένη προσπάθεια να καταπνιγεί το πείραμα άμα τη γενέσει του, σημειώνει η Guardian. Και αυτό γιατί δεν θα έχει σημασία μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για όλους όσους θέλουν ένα διαφορετικό είδος κοινωνίας και ένα διάλειμμα από τα τόσα χρόνια λιτότητας.

H Guardian περιγράφει τη μιζέρια στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα. Ένας στους τέσσερις Έλληνες είναι άνεργος. Το ποσοστό φτώχειας έχει εκτοξευτεί στο 40,5% και οι έρευνες δείχνουν πώς οι βασικές υπηρεσίες, όπως η υγειονομική περίθαλψη, έχουν πληγεί σοβαρά από τις περικοπές δαπανών. Δεν είναι απορίας άξιον, παρατηρεί ο Guardian, που η χώρα βιώνει μια πολιτική πόλωση που προκαλεί συγκρίσεις με την «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» και επισημαίνει την άνοδο της Χρυσής Αυγής στις δημοσκοπήσεις.

Έπειτα από χρόνια κοινωνικής εξαθλίωσης, ο ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει στους Έλληνες ένα πολύτιμο πράγμα: ελπίδα. Παρότι άλλαξε στάση στο αίτημα για άμεση διαγραφή του χρέους, ζητά μια λύση μέσω επαναδιαπραγμάτευσης. Έχει κατά νου το παράδειγμα της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για το χρέος για μερική διαγραφή χρέους, όπως συνέβη με τη Γερμανία το 1953. 

Σύμφωνα με το μανιφέστο του ΣΥΡΙΖΑ, η αποπληρωμή του χρέους θα μπορούσε να έρθει μέσω της οικονομικής ανάπτυξης και όχι από τις περικοπές του προϋπολογισμού. 

Θέλει ένα ευρωπαϊκό New Deal που θα στηρίζεται από μια επενδυτική τράπεζα. 

Θέλει να κηρύξει πόλεμο, με κάθε μέσο, ενάντια στην ενδημική φοροδιαφυγή της ελληνικής κοινωνίας. 

Θέλει ένα πρόγραμμα έκτακτης ανάγκης για την απασχόληση, αύξηση κατώτατου μισθού και αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. 

Σε συμμαχία με δυνάμεις που τάσσονται κατά της λιτότητας, όπως το ολοένα πιο δημοφιλές ισπανικό κόμμα Podemos, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει η ΕΕ να εγκαταλείψει τις εξοντωτικές πολιτικές λιτότητας υπέρ μιας ποσοτικής χαλάρωσης και μιας ανάκαμψης που θα υποκινείται από την ανάπτυξη.

Ωστόσο ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα για το ΣΥΡΙΖΑ: με την Ελλάδα να έχει βιώσει το καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών από το 1967 έως το 1974, το αντι-αριστερό αίσθημα παραμένει ανεπτυγμένο. Στην αστυνομία έχουν διεισδύσει οπαδοί της Χρυσής Αυγής που φέρονται να έχουν βασανίσει αντι-φασίστες διαδηλωτές. Στο μεταξύ, ο Κεντρικός Τραπεζίτης της Ελλάδας προειδοποίησε για ανεπανόρθωτη βλάβη της οικονομίας εάν η Ελλάδα αποκκλίνει της πορείας της. Κάποιου είδους πραξικόπημα -ακόμη και σε πιο ήπια μορφή από αυτό των Συνταγματαρχών το 1967- δεν μπορεί να αποκλειστεί, σημειώνει η Guardian. Και έπειτα υπάρχει ο επικεφαλής της Κομισιόν Jean-Claude Juncker, o οποίος δύσκολα εμπνέει το δημοκρατικό αίσθημα και έχει ήδη ξεκαθαρίσει πως ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να ψηφίσει με το λάθος τρόπο. Ήδη έχουν αρχίσει συζητήσεις για πιθανή φυγή κεφαλαίων και "bank runs".

Εσωτερικά, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δέχεται επικρίσεις από την αριστερή πτέρυγα. Αυτοί μοιράζονται απόψεις όπως αυτές του Κώστα Λαπαβίτσα, καθηγητή Οικονομικών στο LSE, ο οποίος πιστεύει ότι το πρόγραμμα του κόμματος είναι αδύνατο να εφαρμοστεί εντός μιας νομισματικής ένωσης και χαρακτηρίζει αφελή την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να μεταμορφώσει την Ευρώπη.

Ο οικονομολόγος πιστεύει ότι θα υπάρξει «σύγκρουση μεταξύ μίας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και της Ε.Ε. και πως η Ελλάδα θα χτυπηθεί από εκβιασμούς και ενδεχόμενες «θανάσιμες πιέσεις» από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οι οποίες θα μπορούσαν να στραγγαλίσουν το χρηματοοικονομικό σύστημα μέσα σε λίγες ημέρες. Το "Grexit" μπορεί να συμβεί, είτε το θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι.

Ωστόσο, καταλήγει ο Guardian, μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να δώσει ώθηση και σε άλλες δυνάμεις που μάχονται εναντίον της λιτότητας στην Ευρώπη. Και ενδεικτικά αναφέρεται στην πιθανότητα ανάληψης της εξουσίας από το κόμμα Podemos στην Ισπανία εντός του 2015. Ώθηση θα μπορούσαν να λάβουν και τα αντίστοιχα του γερμανικού Die Linke.


πηγή theguardian.com/commentisfree/2014/dec/22/greece-radical-left-austerity-syriza-poll

Δώστε εκλογές τώρα, πάρτε Δήμα ΠτΔ... αυτή ναι, είναι συναίνεση και κανονικότητα

του Πέτρου Ζερβού

Το ζητούμενο είναι "εκλογές τώρα", όχι ποιος ή ποια θα είναι ΠτΔ... 

Είναι λογικό να λέμε, ότι εάν εξασφαλισθεί η συγκροτημένη δημοκρατική διέξοδος στο πρόβλημα διακυβέρνησης της χώρας και διαπραγμάτευσης του χρέους, με εκλογές τέλη Ιανουαρίου ή αρχές Φεβρουαρίου, θα σπάσει η φούσκα της προεδρολογίας και τα πλαστά διλήμματα χάους και αστάθειας; Ναι, είναι λογικό: η πρόταση "εκλογές τώρα, συναίνεση για Πρόεδρο" απομακρύνει τις περιττές εντάσεις και τις παράπλευρες απώλειες από την μάχη για τους 180, που απελπισμένα δίνει η κυβέρνηση τραβώντας την χώρα βαθιά στον βούρκο της "απολιτικής συναίνεσης" και στην δυσοσμία της συναλλαγής.

Την πρόταση έκανε πρώτος ο Σταύρος Θεοδωράκης παίρνοντας πίσω προηγούμενη θέση για εκλογές τον Νοέμβριο του 2015. 

Το Ποτάμι παραμένει φυσικά ένα αρχηγικό κόμμα με μέλη-κομπάρσους και πολλές λάθος θέσεις - αλλά αυτή η πρόταση ανήκει στις σωστές... Τι πειράζει που την έκανε ο Θεοδωράκης; Ακόμη κι αν την παίρνει περίπου πίσω τώρα συμφωνώντας με το διάγγελμα Σαμαρά... Την έκανε πάντως.

Την πρόταση επανέλαβε χθες στο tvxs.gr, ο Στέλιος Κούλογλου, συνεργαζόμενος με τον ΣΥΡΙΖΑ στο ευρωψηφοδέλτιο και πρώτος επιλαχών ευρωβουλευτής, .

Τέλος, όπως λέει και ο ιδρυτής της Δράσης Στέφανος Μάνος στο fb, υπενθυμίζοντας την ουσία του προβλήματος: "αυτούς τους ανθρώπους δεν τους εμπιστεύομαι να αλλάξουν το Σύνταγμα (μολονότι χρειάζεται βέβαια Αναθεώρηση). Δεν τους εμπιστεύομαι ότι θα τηρήσουν όσα τώρα υπόσχονται για να επιτύχουν την αποφυγή εκλογών.

Μακάρι να αποφύγουμε τις εκλογές. Διατύπωσα και επαναλαμβάνω την άποψη ότι η Ελλάδα χρειάζεται κυβέρνηση που απερίσπαστη θα σαρώσει τα σάπια και θα προχωρήσει χωρίς χρονοτριβή όλες τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για ανάπτυξη.

Πρώτα τέτοια κυβέρνηση και μετά η ψήφος για τον κ. Δήμα. Απομένουν 9 ημέρες."

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν κάνει εκείνος, κάποια στιγμή μεταξύ 1ης και 3ης εκλογής την παραπάνω πρόταση, ειδικά μετά το διάγγελμα Σαμαρά (που υπόσχεται υπουργικές καρέκλες έναντι ψήφου...) θα έχει κάνει κίνηση ματ στον στριμωγμένο αντίπαλο: 

• αν ο Σαμαράς αρνηθεί την συναίνεση, παίρνει πάνω του το βάρος της προεδρικής αναταραχής και όσα απορρέουν από αυτήν την φούσκα που πάει να αποκρύψει το πραγματικό πρόβλημα που είναι τα νέα καταστροφικά μέτρα που ακολουθούν αν η κυβέρνηση αυτή παραμείνει. 
• αν ο Σαμαράς δεχθεί την πρόταση, πάμε σε εκλογές νομιμοποιημένες για τον ρόλο που ακριβώς χρειάζονται (νωπή λαϊκή εντολή - διαπραγμάτευση του χρέους από κυβέρνηση πλειοψηφίας, όχι μειοψηφίας), σε κλίμα κανονικότητας  - και ο Σαμαράς παραδίδει ήσυχα την εξουσία σε κλίμα πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι καταστροφολογίας.

Ποιος νοιάζεται άλλωστε επί της ουσίας αν ο επόμενος πρόεδρος θα είναι ο Δήμας, ο Κουβέλης ή η ...Αρβελέρ; Αφού είναι ένα πρόσωπο θεσμικό μεν αλλά σχεδόν διακοσμητικό. Αν μάλιστα γίνουν και οι σχετικές περικοπές σε μισθούς και προεδρικές αποζημιώσεις, κανένας και καμία δεν θα έχει πρόβλημα για ένα πρόσωπο με ρόλο συνταγματικό μεν, περιορισμένο δε. Αρκεί να κάνει για την δουλειά.

Υπάρχει πάντα ένα ερώτημα: αν εκλεγεί ο Δήμας συναινετικά και μετά οι μαιτρ της απάτης Σαμαράς Βενιζέλος αρνηθούν τις εκλογές με πρόσχημα "εθνικό ζήτημα" ή κάτι ανάλογο; Φανταζόμαστε ότι θα υπάρχει τρόπος δέσμευσης για αποκλεισμό τέτοιου ενδεχομένου... 

Εκλογές λοιπόν 25 Ιανουαρίου ή 1 Φεβρουαρίου και ο Δήμας ...χάρισμά σας. 

Αυτό είναι συναίνεση και ανοίγει δρόμους για τον ΣΥΡΙΖΑ ως διακυβέρνηση, να έχει στήριξη ή ανοχή από ευρύτατες δυνάμεις από το κέντρο έως και την αριστερά στις δύσκολες εθνικές διαπραγματεύσεις για το χρέος που θα ακολουθήσουν.

Γιώργος Παπασπυρόπουλος

υγ Ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς και τις εκλογές θα επιβάλλει με την τακτική του, και θα τις κερδίσει και ΠτΔ θα εκλέξει η νέα βουλή μετά συναινετικά - αλλά στο μεταξύ, θα έχουμε περάσει δια πυρός και σιδήρου, με απειλές για χάος, προβοκάτσιες και ακραία παραπειστικά επιχειρήματα δλδ με μεγάλες παράπλευρες απώλειες για την κλονισμένη ήδη κοινωνική καθημερινότητα και την ισχνή αγορά. Υπάρχει πιθανότατα και άλλη μέθοδος με πολύ μικρότερο κόστος (και ολόκληρο στις πλάτες του Σαμαρά): η παραπάνω πρόταση...

Αγορές: δεύτερες σκέψεις για ΣΥΡΙΖΑ και κούρεμα χρέους - εγκαταλείπουν Σαμαρά, αναγνωρίζουν την πραγματικότητα...

Διαβάζουμε στο ΒΗΜΑ:

Bloomberg: Προτείνει ανοικτά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους

Η Ελλάδα δεν μπορεί να διαχειριστεί περισσότερη λιτότητα

Στην επισήμανση ότι ανεξαρτήτως των πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και του αποτελέσματος ενδεχόμενων πρόωρων εκλογών οποιοσδήποτε έρθει στην εξουσία το επόμενο έτος δεν θα μπορέσει να διαχειριστεί περισσότερη λιτότητα προχωρεί το Bloomberg σε σημερινό του άρθρο, προτείνοντας ανοικτά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Aναφέρει πως η χθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή κατέδειξε πως ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ενδεχομένως να μην λάβει την εντολή που επιθυμεί προκειμένου να συνεχίσει τα μέτρα οικονομικής λιτότητας και να αποφύγει την κήρυξη χρεοστασίου. Το άρθρο τονίζει πως η αναγκαστική διενέργεια νέων βουλευτικών εκλογών πιθανό να αναδείκνυε νικητή τον «αντι- μνημονιακό» και «νέο-μαρξιστικό» ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα μετά από έξι χρόνια  πολιτικών λιτότητας που επιβλήθηκαν στο πλαίσιο των προγραμμάτων διάσωσης η Ελλάδα έχει πλέον εξαντληθεί. Αν και η οικονομία επέστρεψε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης , ωστόσο 1 στους 4 Έλληνες παραμένει άνεργος, και ποσοστό άνω του 70% είναι μακροχρόνια άνεργοι.

Το άρθρο σημειώνει πως η λιτότητα στέρησε από επαρκή περίθαλψη του Έλληνες, μείωσε τις κρατικές δαπάνες στον τομέα της υγείας και της ψυχικής υγείας, αύξησε τις αυτοκτονίες κατά 45%, δεκαπλασίασε  τις μολύνσεις με HIV και επανέφερε την ελονοσία μετά από 40 χρόνια.

Όπως επισημαίνεται ακόμα και τώρα που καταγράφεται πρωτογενές πλεόνασμα τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα κομίζουν πρόσθετη λιτότητα, κάτι που στρέφει πολλούς Έλληνες  προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υπόσχεται να αυξήσεις τις δαπάνες, να αντιστρέψει τις περικοπές στον προϋπολογισμό, αλλά και να παράσχει δωρεάν ρεύμα.

Το Bloomberg αναφέρει πως ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται πως με κάποιον τρόπο θα αποφύγει μια χρεοκοπία ή επιστροφή της χώρας στη δραχμή και ότι θα μεταπείσει τους διεθνείς πιστωτές να αναδιαρθρώσουν το χρέος της Ελλάδας και να χρηματοδοτήσουν την αύξηση των δαπανών. Ωστόσο, υπογραμμίζει πως η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Γερμανία αρνούνται να διαγράψουν οποιοδήποτε μέρος του κρατικού χρέους της Ελλάδας.

«Οι περισσότεροι οικονομολόγοι αναγνωρίζουν πως η χώρα δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει το χρέος της που τώρα πλησιάζει το 180% του ΑΕΠ. Και η προοπτική ατελείωτων ετών λιτότητας στην προσπάθεια να ξεχρεώσει, είναι πολιτικό δηλητήριο», σημειώνει χαρακτηριστικά το Bloomberg, προσθέτοντας πως  «η αναδιάρθρωση χρέους δεν θα ήταν καλή μόνο για την ευρωζώνη, αλλά παράλληλα θα διαμοίραζε με δίκαιο τρόπο το βάρος».

Στη βάση αυτή το δημοσίευμα υποστηρίζει πως η Ευρώπη δεν θα πρέπει πλέον να πιέζει τους Έλληνες να πληρώνουν για να μειωθούν τα χρέη τους με την επιβολή περισσότερων περικοπών στον προϋπολογισμό και πως η συμφωνία που θα έπρεπε να κάνουν τώρα οι δανειστές της Ελλάδας δεν θα πρέπει να αφορά στην παροχή περισσότερων κεφαλαίων με αντάλλαγμα περισσότερη λιτότητα, αλλά στην ελάφρυνση του χρέους με αντάλλαγμα τις βαθιές οικονομικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται ώστε να γίνει η ελληνική οικονομία να γίνει βιώσιμη.

«Ο Σαμαράς έχει μείνει πίσω σε τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να διαλύσει αυτές που έχουν ήδη επιτευχθεί, στο κυνήγι του για μια αδύνατη αριστερή ουτοπία», σημειώνει το δημοσίευμα.

Σχόλιο ΑΣ:
Αγορές και ΣΥΡΙΖΑ τέμνονται ήδη στα αυτονόητα: Ο αγγλικός τίτλος  του κειμένου είναι ακόμη πιο χαρακτηριστικός - ζητά μια τελική πράξη στο ελληνικό δράμα της ΕΕ.
Οι αγορές κατά βάθος, και προοδευτικά κατά πλάτος, συμφωνούν με το κούρεμα/αναδιάρθρωση δλδ με την επίτευξη βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και την προοπτική ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και εγκαταλείπουν τους χαμένους της συγκυβέρνησης -

Οι αγορές προφανώς δεν αυτοκτονούν κκ Σαμαρά και Βενιζέλο...

...ειδικά για "πάρτη" σας.

Καλά σε τι χώρα ζούμε; Ο Διοικητής της ΤτΕ θεωρεί κρίση τις εκλογές στην γραμμή Βούλτεψη... #εκλογές=πιστωτικό γεγονός

Άστα Στουρνάρα...

Οι θεσμοί δεν υπάρχουν πια - τους πάτησε το (κομματικό) τραίνο

Διαβάζουμε και δεν πιστεύουμε στα μάτια μας:

"Μιλώντας για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, ο κ. Στουρνάρας ανέφερε: «Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου ως Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οφείλω να επισημάνω ότι η κρίση των τελευταίων ημερών λαμβάνει πλέον σοβαρές διαστάσεις, ότι η ρευστότητα στην αγορά μειώνεται με ταχύ ρυθμό, ότι ο κίνδυνος όχι μόνο ανακοπής της αναπτυξιακής πορείας που μόλις ξεκίνησε, αλλά ο κίνδυνος μιας ανεπανόρθωτης βλάβης της ελληνικής οικονομίας, είναι μεγάλος.

Από την προηγούμενη θητεία μου ως Υπουργός Οικονομικών, γνωρίζω πολύ καλά το τεράστιο βάρος της νομοθετικής προσαρμογής στις νέες συνθήκες που σήκωσαν οι Έλληνες βουλευτές. Με το θάρρος της προσωπικής γνωριμίας με κάθε ένα εξ αυτών αλλά και της στήριξης που μου παρείχαν στη Βουλή τα προηγούμενα χρόνια, θα ήθελα να προχωρήσω ένα βήμα παραπάνω και να τους ζητήσω να συνεκτιμήσουν το μεγάλο αυτό και άμεσο κίνδυνο στις αποφάσεις τους." ("Κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης στην οικονομία")

Κι εντάξει, ο πρωθυπουργός είναι ένας κομματικός τυχοδιώκτης που για να επιζήσει θα μπορούσε "να προκαλέσει και bankrun" αν ήταν δυνατόν... όπως υποθέτει εύλογα ο Α Τσίπρας. 

Αλλά ο κος διοικητής της ΤτΕ, θεσμικό πρόσωπο που πληροφορεί και ενίοτε συμβουλεύει κατ΄ιδίαν κυβέρνηση και κόμματα και μετράει τα λόγια του δημόσια, πως κατάντησε απολογητής της Βούλτεψη; 

Πως τολμά να μιλά δημόσια για πιθανότητα "ανεπανόρθωτης βλάβης" στην οικονομία λόγω των εκλογών - τις οποίες αποκαλεί ..."κρίση των ημερών" - και να "σπρώχνει" το κυβερνητικό σχέδιο χωρίς να λογαριάζει - ως άλλος Σαμαράς - τις παράπλευρες απώλειες για την χώρα από τον κομματικό πανικό της ΝΔ; 

Δλδ κε Στουρνάρα, "εκλογές=πιστωτικό γεγονός"; Συμφωνείτε δημόσια με την κα Βούλτεψη; 

• Μήπως ήρθε η ώρα να παραιτηθεί, εδώ και τώρα, για την μεγάλη του αυτή απρέπεια; 
• Όπως θα έπρεπε να παραιτηθεί και ο Γιούνκερ από πρόεδρος της Κομισιόν μετά την παρεμβασή του στα εσωτερικά της χώρας μας;

Όταν οι θεσμοί καταρρέουν επειδή στην θέση τους λειτουργεί το κομματικό κράτος, η ώρα της αλλαγής έχει φτάσει. 

Το "σύστημα" παίζει τα ρέστα του - στο τραπέζι των ΜΜΕ, αποκλειστικά

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Ευρώπη άκουσες τα νέα; 

Ο θεσμικός εκπρόσωπος της ΕΕ Γιούνκερ επεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας μας. Ο γερμανός υπουργός εξωτερικών Σταϊνμάγιερ επεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας μας. Οι οίκοι της χρεοκοπίας μας απειλούν με υποβάθμιση αν κάνουμε εκλογές, οι επενδυτές του πρόσκαιρου κέρδους πουλάνε μετοχές, οι οικονομικοί γύπες φτερουγίζουν ανήσυχα. Κι ο πρωθυπουργός της χώρας καλεί τις αγορές να επιτεθούν στην ...χώρα του. 

(Και τα ελληνικά ΜΜΕ μεταφέρουν μια εικόνα ξαναζεσταμένου grexit αποκλείοντας τις άλλες ειδήσεις - φτιάχνουν κλίμα.)

Γιατί τόσος "πανικός"; Υποτίθεται ότι η Ευρώπη είναι μια δημοκρατική περιοχή του πλανήτη που το καμάρι της είναι οι θεσμοί και η διάκριση των εξουσιών που διαφυλάττει ως κόρη οφθαλμού (και θέλει να τους εξάγει μάλιστα στις "βάρβαρες" χώρες) και η Ελλάδα μια δημοκρατική χώρα. Και οι εκλογές το λίκνο και η καρδιά της δημοκρατίας και των δημοκρατικών θεσμών: εδώ οι άνθρωποι αποφασίζουν, και όχι οι ελίτ, οι κληρονομικώ δικαιώματι άρχοντες ή οι εκατομμυριούχοι δικτάτορες: ή μήπως όχι;

Ποιος νομιμοποιεί τον μαιτρ της φοροαποφυγής Γιούνκερ ή τον νεοφιλελέ πρώην σοσιαλδημοκράτη Σταϊνμάγιερ να επεμβαίνουν στα εσωτερικά μας παραβιάζοντας τις θεσμικές τους ιδιότητες; Και σε ποιους απευθύνονται; Κρατικοί ευρωπαίοι αξιωματούχοι μαζί με τον τραγικό πρωθυπουργό μας, παρακαλούν τις αγορές να συντρίψουν την χώρα μας; ή να επιβάλλουν με τη βία τους εκλεκτούς τους στην κυβέρνηση;

Αν αυτοί, ειδικά ο Γιούνκερ, που τόσα debate και διαδικασίες καταναλώθηκαν κατά την εκλογή του ως προέδρου της Κομισιόν για να πείσουν ότι η Ευρώπη προχωρά στην ενοποίηση και βαθαίνει την δημοκρατία ισχυροποιώντας τους κοινούς θεσμούς της, δεν το έχουν σε τίποτα να ξεσκίσουν κάθε θεσμική τους υποχρέωση προειδοποιώντας ένα ευρωπαϊκό λαό "να μην κάνει το λάθος"... τότε η παράσταση θα μείνει από θεατές. Όλοι καταλαβαίνουν πια ότι πίσω από τις πιέσεις βρίσκεται ο γερμανικός οικονομικός εθνικισμός που αμφισβητείται πλέον έντονα πανευρωπαϊκά και ένα ρήγμα στην Ελλάδα θα μπορούσε να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου εναντίον του - να ξυπνήσει την Ευρώπη από τον λήθαργο της λιτότητας και να ενεργοποιήσει το ντόμινο της αλλαγής. 

Ο εκλεκτός της Μέρκελ Γιούνκερ, ο συνεργάτης της Μέρκελ Στάϊνμάγιερ, ο εκλεκτός της Μέρκελ Σαμαράς: όλοι μαζί με μια φωνή αρνούνται το δικαίωμα αυτού του λαού να αποφασίζει. 

Γιατί η δημοκρατία βλάπτει σοβαρά την υγεία των οικονομικών αποικιοκρατών και κυρίως, αποκαλύπτει τα πήλινα πόδια των γιγάντων του πλεονάσματος. 

Κι ανοίγει την σελίδα της απομυθοποίησής τους: Οι μίζες ως κυρία μέθοδος πωλήσεων δεν περιποιούν τιμή στην πρώτη οικονομική δύναμη της Ευρώπης - ο καταναλωτικός δανεισμός ως μέθοδος παγίδευσης άλλων χωρών στο χρέος  δεν είναι εταιρική πρακτική σε μια "ενωμένη" Ευρώπη. Και η στήριξη μιας πελατειακής παρασιτικής πολιτικής τάξης στην Ελλάδα, που μισεί τις μεταρρυθμίσεις αλλά μεταφέρει ευχαρίστως τις διαχειριστικές πομπές της στις πλάτες του λαού στο όνομά τους, δεν έχει καμιά σχέση με την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Τι απειλείται από την πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα; Το δόγμα της λιτότητας ως μόνη εναλλακτική, η αποικιοκρατική παγίδα χρέους χωρίς αναπτυξιακή διέξοδο, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου έναντι πινακίου φακής στα συμφέροντα, η παράδοση του τουρισμού στα γραφεία all inclusive και των επόμενων γενεών ελλήνων στην εξάρτηση από τους πλούσιους βόρειους γείτονες.

Τι ευνοείται από την πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα; Η ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση, το αμοιβαίο όφελος από την αντιμετώπιση του χρέους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η επιβίωση της οικονομίας με ραχοκοκκαλιά την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, το σταμάτημα της υπερχρέωσης των νοικοκυριών, η μεταρρύθμιση του πελατειακού κράτους των ημετέρων και η ικανοποίηση των ελαχίστων δικαιωμάτων του λαού στην ζωή, το εισόδημα και το φυσικό περιβάλλον.

Δεν είμαστε όμως στο 2012 μέσα στην σύγχυση των προθέσεων και των δυνατοτήτων. Ο λαός δεν έχει πια να χάσει τίποτα. Γι αυτόν η πολιτική αλλαγή είναι το φυσιολογικό, το απαραίτητο, η μοναδική του πιθανότητα επιβίωσης. Και αδιαφορεί για την ολική επαναφορά των εκβιαστικών διλημμάτων του 2012: του πουλάνε ληγμένα και το ξέρει...

Κι όμως: τα ελληνικά ΜΜΕ μεταφέρουν μια εικόνα ξαναζεσταμένου grexit αποκλείοντας τις άλλες ειδήσεις - φτιάχνουν κλίμα.

Το "σύστημα" έχει τα ΜΜΕ δικά του. Σε καθεστώς ομηρείας τα ιδιωτικά με προσωρινές άδειες, θαλασσοδάνεια, κομματικούς δημοσιογράφους... Σε καθεστώς υποτέλειας στον κυβερνητικό εκπροσώπο την κρατική ΝΕΡΙΤ...

Τα ΜΜΕ έχουν την δύναμη με τον καθημερινό βομβαρδισμό ανησυχίας, φόβου και προπαγάνδας να μεταφέρουν μια τελείως διαφορετική εικόνα: να παρουσιάσουν όλον τον κόσμο εναντίον μας, όλη την Ευρώπη υπέρ του Σαμαρά, όλους τους επενδυτές αρνητικούς και πανικόβλητους. Μπορούν έναν κουρασμένο λαό να τον απελπίσουν ή τουλάχιστον να πείσουν τους νέους να απέχουν από τις εκλογές αφού "όλοι είναι ίδιοι" και να κάνουν την ήττα διαχειρίσιμη.

Η κατασκευή "συναίνεσης" ήταν και είναι ακόμη το ατού του "συστήματος" - και τα ΜΜΕ ο κατασκευαστής: με το καλό παλιότερα (καταναλωτισμός) 'η με το κακό τώρα (φόβος). Εδώ θα κριθούν οι αντοχές της κοινωνίας μας, οι δυνατότητες αντίστασης στις σειρήνες του εφιάλτη και στις προφητείες καταστροφής. 

Και σίγουρα, ο νόμος για τα ΜΜΕ θα πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης - να τελειώσει πια το πιο διεφθαρμένο καθεστώς κομματικής εξυπηρέτησης στην επικοινωνία και τα δίκτυα ενημέρωσης πανευρωπαϊκά - και αντίστοιχα οι δυνατότητες αλλοίωσης της λαϊκής ετυμηγορίας με την παραπληροφόρηση και καθημερινή πλύση εγκεφάλου. Πόσο μάλλον για να προστατευθεί η πληροφόρηση, άρα και η οικονομική σταθερότητα, κατά την διάρκεια της εθνικής διαπραγμάτευσης για το χρέος από την νέα κυβέρνηση τους επόμενους μήνες.

Μέρκελ, Γιούνκερ, Σταϊνμάγιερ και Σαμαράς δεν θα είχαν καμιά απήχηση στον ελληνικό λαό χωρίς την καθημερινή εκστρατεία φρίκης και εκβιασμών εν χορώ των δόλιων ΜΜΕ της μνημονιακής εποχής και των λαϊκιστών εκπροσώπων τους.  Και παρά την εγγενή αδυναμία τους να καθορίσουν και αυτήν την φορά τις εξελίξεις λόγω της γενικευμένης φτωχοποίησης και απελπισίας του κόσμου, κάποια επιρροή στο αποτέλεσμα μπορούν να έχουν, ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες και ειδικά τους συνταξιούχους που έχουν ακόμη κάτι να φοβηθούν.

Το σύστημα παίζει τα ρέστα του - στο τραπέζι των ΜΜΕ, αποκλειστικά.


Γιώργος Παπασπυρόπουλος
http://tvxs.gr/news/apopseis/systima-paizei-ta-resta-toy-sto-trapezi-ton-mme-apokleistika

Ο Σαμαράς παρακαλά τις αγορές να επιτεθούν στη χώρα;

του Γιάννη Καλαϊντζή

Ολική επαναφορά 
του Grexit 
στην ομιλία Σαμαρά 
στην ΚΟ της ΝΔ

το ρεπορτάζ από το tvxs.gr

Την ολική επαναφορά του Grexit λίγες ημέρες προ της προεδρικής εκλογής επιχείρησε ο Αντώνης Σαμαράς μιλώντας στην ΚΟ της ΝΔ σήμερα το μεσημέρι.

Ο πρωθυπουργός έκανε σαφές από χθες το είδος της στρατηγικής που θα ακολουθήσει κι αυτή είναι να πείσει ότι στην προεδρική εκλογή «παίζεται» το νόμισμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι παρακαλά τις αγορές να επιτεθούν στην Ελλάδα και χαρακτηρίζει τη σημερινή του ομιλία μια ομολογία αποτυχίας.

Ο Αντώνης Σαμαράς επιτέθηκε στο ΣΥΡΙΖΑ καταλογίζοντάς του ότι προσπαθεί να ματαιώσει την επιτυχία της χώρας. «Δεν πρόκειται να τους περάσει. Έχουμε τρία όπλα: την ίδια την επιτυχία μας, την αλήθεια που δεν μπορεί να κρυφτεί και την ευθύνη που είναι άγνωστη λέξη για εκείνους» υποστήριξε ο πρωθυπουργός.

Κατηγόρησε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πως «έχει γραμμή ρήξης με την Ευρώπη, γραμμή κατάργησης όλων των τολμηρών μεταρρυθμίσεων». «Φτύσαμε αίμα για να φύγει από το στόμα των ξένων η λέξη Grexit, ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναφέρνει τη λέξη Grexit στο στόμα των ξένων» είπε χαρακτηριστικά.

«Οι βουλευτές να μη σκύψουν το κεφάλι στον ψυχολογικό εκβιασμό που τους γίνεται» υποστήριξε και αναφέρθηκε σε «πολιτική ευθύνη ολόκληρου του κοινοβουλίου» εν όψει της προεδρικής εκλογής και πρόσθεσε: «Καταφέραμε να βγάλουμε τη χώρα από τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων 40 ετών και κάποιοι τώρα απειλούν να μας πάνε πίσω». Υποστήριξε ότι «τώρα ξεπερνάμε την κρίση» και σημείωσε ότι «δεν θα πάρουμε μέτρα επώδυνα, που δεν τα χρειαζόμαστε».

Ο πρωθυπουργός κάλεσε τους βουλευτές όλων των κομμάτων «να πάρουν την ευθύνη και να αποφασίσουν αν θα αφήσουν τη χώρα να γυρίσει πίσω ή αν θα της επιτρέψουν να προχωρήσει μπροστά». «Καλούνται», πρόσθεσε, «να αποφασίσουν αν θα σκύψουν τον κεφάλι στον ψυχολογικό εκβιασμό που τους γίνεται».

Εκτίμησε και πάλι ότι ο λαός «δεν θέλει πρόωρες εκλογές για να μην ανακοπεί η πορεία του τόπου» και θα τιμωρήσει αυτούς που θα τις προκαλέσουν. Χωρίς να κατονομάσει στο σημείο αυτό τον ΣΥΡΙΖΑ πρόσθεσε: «αγνοούν προκλητικά τη θέληση του ελληνικού λαύ, ξεχνώντας ότι ο λαός τιμωρεί» και συμπλήρωσε πως «τρομοκρατούν έναν έναν τους βουλευτές».

Εκτός από το ΣΥΡΙΖΑ ο πρωθυπουργός έστρεψε τα πυρά του και εναντίον αρχηγού μικρότερου κόμματος που «φαίνεται να συμμαχεί με εκείνους που ο ίδιος κατήγγειλε πριν από λίγους μήνες ως επικίνδυνους». Εκτιμάται ότι φωτογράφιζε το Φώτη Κουβέλη.

Τέλος ο Αντώνης Σαμαράς έσπευσε να ξεκαθαρίσει για ακόμη μια φορά ότι δεν θα υπάρξει άλλη υποψηφιότητα χαρακτηρίζοντας «εξαιρετική» αυτή του Σταύρου Δήμα. «Κάποιοι προσπαθούν να την αποδυναμώσουν, διαδίδοντας ότι ταχα θα υπάρχει άλλη υποψηφιότητα. Δεν παίζουμε με τους θεσμούς ο Σταύρος Δήμας θα είναι υποψήφιος μέχρι και την τελευταία εκλογή» τόνισε.

Υπό αυτές τις συνθήκες, το πρόσωπο του Προέδρου καταλήγει να μην έχει σημασία

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Πρώτες σκέψεις

του Νίκου Ξυδάκη*

Πρώτες σκέψεις, χθες βράδυ, 9-11 μμ, εκφωνημένες στα ερτζιανά:

1. Οι δανειστές σπρώχνουν άλλη μια κυβέρνηση στον γκρεμό, κατ’ αναλογίαν με το φθινόπωρο 2011, όταν στην Ελλάδα επεβλήθη η υπερψήφιση και ολολκλήρωση του PSI, από κυβέρνηση ειδικού σκοπού.

2. Την ώρα που το Eurogroup έδινε δίμηνη παράταση, η κυβέρνηση επέσπευσε την προεδρική εκλογή. Ωστε στο δίμηνο, αν ψηφιστεί πρόεδρος, να χωρέσουν
(α) η επιβολή των υπολειπόμενων μέτρων
(β) η επιβολή των όρων-μέτρων για το δεύτερο Μνημόνιο-Πιστωτική Γραμμή Στήριξης κλπ.

3. Τούτων δοθέντων:
Υπερψήφιση Προέδρου ισοδυναμεί με Υπερψήφιση μέτρων και Μνημονίου 2.

4. Αν δεν ψηφιστεί πρόεδρος, τότε η διπλή εκκρεμότητα των δανειστών μεταφέρεται στην επόμενη κυβέρνηση. Το πλαίσιο έχει τεθεί.

5. Ο όλος χειρισμός του ελληνικού προβλήματος διεξάγεται εν μέσω πανευρωπαϊκής θύελλας:

5α. Στην Ιταλία, υποβαθμισμένη ήδη πιστοληπτικά σε ΒΒΒ, φουντώνει η ρητορική για Italexit.
5β. Η Μέρκελ επικρίνει Γαλλία και Ιταλία για ατελή μέτρα λιτότητας. Γαλλία και Ιταλία αντιδρούν.
5γ. Ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί την ευρωζώνη για ύφεση και αποπληθωρισμό και υποδεικνύει αλλαγή πλεύσης.
5δ. Το σημαντικότερο ίσως: Ο Ντράγκι της ΕΚΤ υπαινίσσεται ότι θα συνεχίσει την ποσοτική χαλάρωση ακόμη και χωρίς την ομόφωνη γνώμη όλων των μελών του Συμβουλίου του (δλδ των Γερμανών).
Αρχές Ιανουαρίου πιθανότατα θα δούμε αγορά ιταλικών ομολόγων.

6. Δυστυχώς, υπό αυτές τις συνθήκες, το πρόσωπο του Προέδρου καταλήγει να μην έχει σημασία.

*από το vlemma

Όχι κύριοι. Δεν θα πάρω άλλον Σαμαρά...

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου από το elefenet
(H φωνή των εργαζομένων στην Ελευθεροτυπία/enet.gr)

"Τι στο διάολο είναι αυτό το εθνικό συμφέρον που στρέφεται εναντίον των συμφερόντων μου;"

του Παντελή Μήτσιου

Να με συγχωρείτε αλλά όσο και να κουνάτε το φόβητρο του Τσίπρα μπροστά μου, δεν μπορείτε να με πείσετε ότι αυτός ο οικτρός Σαμαράς αξίζει να είναι έστω και μια μέρα ακόμα πρωθυπουργός.

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που από ως το 2011, με κοιτούσε στα μάτια και εκστόμιζε μύδρους κατά του μνημονίου και ζητούσε κάθε μέρα εκλογές, που καυτηρίαζε ως αντιλαϊκά και αντεθνικά τα όποια μέτρα για να έρθει μετά να εφαρμόσει πολύ χειρότερα από όσα κατηγορούσε και να ξηλώσει τις λιγοστές έστω μεταρρυθμίσεις;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που στήθηκε δυο φορές στο Ζάππειο κοιτώντας με στα μάτια για να μου παρουσιάσει το δικό του αύριο το οποίο ξέχασε την επόμενη της ανάληψης της πρωθυπουργίας; Πορεία την οποία πολλοί θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που με κοίταξε στα μάτια για να μου μιλήσει για success story την ώρα που με πνίγουν τα χρέη που η δική του πολιτική μου δημιούργησε και με κατατρέχει η ανεργία χωρίς ελπίδα ανάκαμψης;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που με κοίταξε στα μάτια μόλις πριν λίγες εβδομάδες για να μου πει ότι το μνημόνιο τελείωσε και ότι βγαίνουμε μόνοι στις αγορές χωρίς βοήθεια και αναπτυγμένοι;

Αυτόν τον άνθρωπο να εμπιστευτώ; 

Αυτόν που, αφού αρνήθηκε κάθε συνεννόηση για να γίνει πρωθυπουργός, αφού τορπίλισε κάθε υποτυπώδη προσπάθεια διακομματικής συμφιλίωσης, κατηγορεί τους άλλους ότι δεν συζητούν μαζί του; Αυτόν που μπορεί ανερυθρίαστα να μου λέει αποδεδειγμένα ψέμματα;

Αυτόν τον άνθρωπο, μου λέτε ότι είναι εθνικό συμφέρον να στηρίξω; Τι στο διάολο είναι αυτό το εθνικό συμφέρον που στρέφεται εναντίον των συμφερόντων μου;

Όχι κύριοι. 

Δεν θα πάρω άλλον Σαμαρά, όχι αν μπορώ να απαλλαγώ μια ώρα αρχύτερα από αυτόν. 

Όχι, εκτός αν ο λαός αποφασίσει ξανά ότι αυτόν θέλει για πρωθυπουργό, γνωρίζοντας ότι μπορεί να τον κοιτάζει στα μάτια και να ψεύδεται.

Όχι, θα πάρω τα ρίσκα της προσφυγής στις κάλπες

*δημοσιεύτηκε στο fb - δημοσιεύεται με την άδεια του συγγραφέα

Και τώρα, το πικρό ποτήρι των εκλογών...

Τσίπρας: ψήφος για ΠτΔ=ψήφος για μέτρα

Η (αναμενόμενη) έγκριση του προϋπολογισμού με αριθμό βουλευτών πολύ κάτω των 180-απαραίτητων για την εκλογή ΠτΔ από αυτήν την Βουλή, φέρνει μπροστά στην συγκυβέρνηση το πικρό ποτήρι της επόμενης και τελευταίας δοκιμασίας: της έναρξης των διαδικασιών για νέο ΠτΔ αμέσως μετά τις γιορτές.

Η συγκυβέρνηση δεν θέλει να βιαστεί αλλά δεν μπορεί και να αργήσει. Η τρόικα ζητά συνθήκες πολιτικής σταθερότητας, το ίδιο και οι "αγορές". Το ίδιο ζητά και η αντιπολίτευση, έχοντας επιβεβαιωθεί στην διαπίστωση της δυσαρμονίας λαϊκής βούλησης και οριακής και νόθας (λόγω μπόνους και μόνο) κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Το ζήτημα πρέπει να επιλυθεί άμεσα.

Το δημοκρατικό πολίτευμα αυτούς τους κανόνες έχει. Διαπραγματεύσεις στο όνομα του λαού για κρισιμότατα θέματα όπως το χρέος, μπορούν να κάνουν μόνο δυνάμεις με νωπή λαϊκή εντολή ή τουλάχιστον επικαιροποιημένη και νομιμοποιημένη από ενδιάμεσες εκλογές - πράγμα που δεν συνέβη. Επίσης, μια κυβέρνηση που ούτως ή άλλως, δεν εκτέλεσε τις προεκλογικές της διακηρύξεις αλλά κάτι τελείως διαφορετικό ακολουθώντας εντολές της τρόικας - που η ίδια έχει παραδεχθεί ότι ήταν λάθος... - δεν νομιμοποιείται εφόσον και εκεί έχει αποτύχει δραματικά στις προβλέψεις της και τα κατά καιρούς προπαγανδιζόμενα success story, να συνεχίσει χωρίς να ρωτήσει τους Πολίτες της χώρας αν συμφωνούν. 

Η χώρα, είναι φανερό, δεν έχει λόγο και βιώσιμες προτάσεις υπό την συγκυβέρνηση. Απλά, εκτελεί εντολές ενός αποτυχημένου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής - και συνεχίζει να το κάνει, μόνο και μόνο γιατί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προσπαθώντας να προστατεύσουν το πολιτικό τους προσωπικό από τον έλεγχο των πεπραγμένων του και το πελατειακό κομματικό κράτος από την κατάρρευση, δεν νοιάζονται για τίποτε άλλο παρά να περάσουν κάθε μέτρο που τους υπαγορεύουν τα email της τροϊκανής γραφειοκρατίας, όπως όπως. Κι επειδή οι υποσχέσεις τους έχουν συντριβεί από την πραγματικότητα της φτωχοποίησης, της ανεργίας και της καταστροφής των επιχειρήσεων, την μείωση των εξαγωγών και των μηδενικών επενδύσεων, προκαλούν πλέον και μόνο με την παρουσία τους την οργή των πολιτών που δεν επιθυμούν άλλο σκοτάδι, φτώχεια και μεταφορά χρεών στις πλάτες τους.

Μια νέα κυβέρνηση, απαλλαγμένη από δεσμεύσεις και υποχρεώσεις στις παρασιτικές ελίτ του τόπου, με νωπή λαϊκή εντολή και βιώσιμες προτάσεις θα μπορούσε να σταθεί ρεαλιστικά απέναντι στους εταίρους μας με επίδικο το αμοιβαίο όφελος. Κανείς άλλωστε στην Ευρώπη δεν θέλει να συνεχίσει να χρηματοδοτεί μια μαύρη τρύπα κάνοντας πολιτικές πλάτες σε μια αποτυχημένη κυβέρνηση - εξ ου και η πίεση στον Σαμαρά "ή κάνε τα όλα τώρα ή δεν μας νοιάζει τι θα απογίνεις". Τον ελληνικό λαό βέβαια δεν τον απασχολούν οι εσωτερικές κόντρες τρόικας-συγκυβέρνησης ούτε οι ακροβασίες επιβίωσης των Σαμαρά Βενιζέλου. Θέλει να έχει λόγο - και αυτό μόνο με εκλογές πριν την αποφασιστική διαπραγμάτευση για το χρέος μπορεί να συμβεί.

Το ζήτημα των 180 είναι συνταγματική πρόβλεψη για τέτοια ακριβώς περίπτωση δυσαρμονίας κυβερνώντων και λαϊκής βούλησης εν όψει κρισίμων εθνικών αποφάσεων. 

Η δυσαρμονία αποτυπώνεται στην δυσκολία των κυβερνώντων να εκλέξουν συναινετικά με άλλες δυνάμεις νέο Πρόεδρο. Ότι άλλο και να λέγεται σχετικά, αυτή είναι η ουσία - αλλιώς η εκλογή ΠτΔ θα γινόταν ταυτόχρονα με τις βουλευτικές και με την ίδια θητεία...

Η ψήφιση τα μεσάνυχτα της Κυριακής 7 Δεκεμβρίου του προϋπολογισμού της φτώχειας με 155 ψήφους απέδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας την ανυπαρξία σιναίνεσης για την συνέχιση της ίδιας αποτυχημένης πολιτικής. 

Τώρα η κυβέρνηση δεν έχει άλλο δρόμο μπροστά της από το να πιει το πικρό ποτήρι των εκλογών... Πικρό γι αυτήν, γλυκό όμως για την κοινωνία που επανέρχεται στο προσκήνιο και αποφασίζει εκείνη για το μέλλον της. Για να σώσει ότι ακόμη σώζεται.

ΑΣ

Δεύτε τελευταίον προϋπολογισμόν...

Απέτυχε η οργανωμένη προβοκάτσια 

Κι ενώ η ομίχλη από τα δακρυγόνα διαλύεται και οι εκατοντάδες μεταμφιεσμένοι σε "αναρχικούς" μυστικοί επιστρέφουν άπραγοι αφού βιαιοπράγησαν κατά ειρηνικών πολιτών, η πραγματικότητα που μας επιφυλάσσει η παραπαίουσα κυβέρνηση αποκαλύπτεται: 

Το τελευταίο έγκλημα κατά της χώρας μετράει σήμερα τις ψήφους των προθύμων - δεύτε τελευταίον προϋπολογισμόν...

από το fb:

..και ενώ οι μπαχαλάκηδες ασφαλίτες έχουν κάνει την Αθήνα σκ... για να προσφέρουν θέαμα και εντυπώσεις,......
..........................................................
αυτή την στιγμή στη Βουλή είναι υπό συζήτηση (ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΗΜΕΝΗ ΨΗΦΙΣΗ) αυτά:
Αύξηση έμμεσων και άμεσων φόρων 1,5 δις
Μείωση κοινωνικού προϋπολογισμού 1,6 δις
Περικοπές στην υγεία 340 εκατομμύρια ευρώ
Περικοπές στα Δημόσια Νοσοκομεία 500 εκατομ. Ευρώ
Κόβουν τα χρήματα για τους ανασφάλιστους μιας και τα 340 εκατομμύρια τα κάνουν 70 εκατομμύρια
Περικοπές στην Παιδεία 300 εκατομμύρια ευρώ
Περικοπές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση 60 εκατομμύρια ευρώ
Μείωση προγράμματος δημοσίων επενδύσεων 400 εκατομμύρια ευρώ
Μείωση Κοινωνικής Ασφάλισης και Περίθαλψης 831 εκατομμύρια ευρώ
Δίνουν στον πολιτισμό 37 εκατομμύρια ευρώ
Μείωση του φόρου στα νομικά πρόσωπα
Απόλυση 190 καθαριστριών μετά από τόσο αγώνα που έχουν κάνει

Αφήνουν το Ρωμανό να αργοπεθαίνει
Αφήνουν τους Σύριους στο Σύνταγμα οι οποίοι μετρούν ήδη δύο θανάτους

Την ώρα που συζητιούνται και γίνονται όλα αυτά, παρακαλούν την Τρόικα να επιστρέψει με:
Απόσυρση πρότασης μείωσης κατά 30% της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης
Επιβολή φόρου πολυτελείας
Αύξηση ΦΠΑ
Πάγωμα συντάξεων
Αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης
Κατάργηση ΕΚΑΣ
Κατάργηση επικουρικών συντάξεων
Τάζουν ιδιωτικοποίηση της Ελληνικής Περιουσίας
Αλλαγές δηλαδή επιζήμιες από την εργαλειοθήκη ΟΟΣΑ 1,2 και 3

Ουδέν σχόλιον...

Οι ευρωπαίοι προτιμούν ήδη την διαπραγμάτευση με τον ΣΥΡΙΖΑ;

του Μιχάλη Κουντούρη, efsyn.gr

Οι πρόωρες εκλογές και το τελευταίο κόλπο Σαμαρά - Βενιζέλου

Πώς η κυβερνητική τακτική έφτασε σε αδιέξοδο. Γιατί παράγοντες της Ευρωπαικής Ένωσης συζητούν πλέον με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τους είναι ο Τσίπρας πιο χρήσιμος από τον Σαμαρά;

του Γιώργου Λακόπουλου*

Στο μέτρο που οι τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο με την τρόικα έφτασαν σε αδιέξοδο, η κυβέρνηση έφτασε σε διασυρμό. Σε αυτοδιασυρμό για την ακρίβεια. Από τις αρχές του φθινοπώρου- από την ομιλία του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη-μέχρι και πριν από μερικές ημέρες- διαβεβαίωνε – πολύ βιαστικά όπως της καταλογίζουν οι δικοί της πλέον- ότι το Μνημόνιο τελειώνει, η τρόικα φεύγει, σχεδόν εκδιώκεται, η επιτήρηση μαλακώνει και τελικά, η κρίση βαίνει προς τη λήξη της.

Ειδικά ο αντιπρόεδρος της επιδόθηκε σε κρεσέντο προβλέψεων για “αλλαγής σελίδας”, “επιστροφή στην κανονικότητα” και διαβεβαιώσεις ότι “δυσάρεστα μέτρα δεν θα υπάρξουν”. Προηγουμένως, ο ίδιος είχε βγάλει τη χώρα στις αγορές, οι οποίες ως “έξυπνες” που είναι, της έδωσαν τα 16 δις ευρώ που χρειάστηκε για να διώξει το ΔΝΤ. Κι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

Σε αυτό το κλίμα, πέρασε απαρατήρητη μια περίεργη δήλωση που έκανε στις Βρυξέλλες, όπου βρέθηκε ως υπουργός Εξωτερικών, συνδέοντας τη “διαπραγμάτευση” με “το πολιτικό πλαίσιο της νέας σελίδας” και τις “δυσκολίες” των συζητήσεων με τη δημοσκοπική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ!

Για να αναδείξει αυτό που ήθελε να πει, το επανέφερε από την Ελβετία και το έκανε χειρότερο, καθώς τα προηγούμενασυνδέθηκαν με τη λαϊκή ετυμηγορία μέσω πρόωρων εκλογών και ανάγκασαν τον ίδιο τον Πρωθυπουργό να τα μαζέψει – προτού το φάντασμα των Καννών – όπου ο Βενιζέλος κινήθηκε στις πλάτες του Πρωθυπουργού, αντί να τον υπηρετεί- επανεμφανιστεί στην … επέτειο του!

Πέρασε επίσης απαρατήρητο ότι ο αναξιόπιστος Χατζημαρκάκης- τον οποίο ο ίδιος διόρισε πρόσφατα πρέσβη εκ προσωπικοτήτων – τρομάρα του- δεν είχε καμιά δυσκολία να ζητήσει από τους δανειστές – εκπροσωπώντας ποιον άραγε; - να μην δώσουν ούτε Ευρώ στην Ελλάδα, αν δεν υπογράψει και ο ΣΥΡΙΖΑ! Ωραίος τύπος.

Ολοι διακρίνουν ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τις συζητήσεις με την τρόικα για να στήσει σκηνικό παραπλάνησης, ενόψει της προεδρικής εκλογής και των πρόωρων εκλογών, που ενδεχομένως θα φέρει.

Εν πάση περιπτώσει, όπως εξελίσσονται τα πράγματα με την τρόικα, προκύπτει ότι η κυβερνητική τακτική έφτασε σε αδιέξοδο. Από τη μια, γιατί οι αποτυχημένοι χειρισμοί της και ο βερμπαλισμός της με τις “κόκκινες γραμμές” αναβίωσαν, στην Ευρώπη, τα σύνδρομα του 2011- όταν ο Παπανδρέου αλλά έλεγε, αλλά έκανε, αλλά συμφωνούσε κι άλλα ανήγγειλε. Κι από την άλλη, γιατί όλοι διακρίνουν ότι χρησιμοποιεί τις συζητήσεις με την τρόικα για να στήσει σκηνικό παραπλάνησης, εν όψει της προεδρικής εκλογής και των πρόωρων εκλογών, που ενδεχομένως θα φέρει.

Δεν είναι λάθος, αλλά συνειδητή επιλογή. Η κυβέρνηση γνωρίζει από καιρό ότι είναι εκτιθέμενη απέναντι τους δανειστές και τους εταίρους. Ότι δεν την εμπιστεύονται, γιατί δεν είναι συνεπής σε όσα συμφώνησε και επιπλέον προσπαθεί να τους αποπροσανατολίσει. Αυτά υποβόσκουν στις κυβερνητικές επαφές με την τρόικα, αλλά το είχε ήδη ξεκαθαρίσει και η Μέρκελ στον Σαμαρά, όταν έσπευσε ως ικέτης για να του “δώσει κάτι”, προκειμένου να αναχαιτίσει τον Τσίπρα. Ακόμη πιο πρόσφατα, το διευκρίνισε ο Σόιμπλε στον μετρημένο Γκίκα Χαρδούβελη .

Αλλά αυτό που προκαλεί νευρικό κλονισμό στο Μέγαρο Μαξίμου είναι οι πληροφορίες από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τους κοινοτικούς διαδρόμους, κατά τις οποίες δανειστές, παράγοντες της Ένωσης και κυβερνήσεις συζητούν πλέον με τον….ΣΥΡΙΖΑ, για την επόμενη φάση.

Εφόσον αυτό είναι ακριβές, προκύπτει ότι στα μάτια τους αυτή η κυβέρνηση τελειώνει και ο συνομιλητής τους αλλάζει. Συνεπώς αν είναι να προσφέρουν μια διευκόλυνση για το χρέος – άλλο δεν υπάρχει προς συζήτηση- είναι πιο λογικό να την προσφέρουν στον Τσίπρα. Πλην των άλλων, θα διευκολύνουν τους χειρισμούς του τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και στο εσωτερικό- της χώρας και του κόμματος του.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το τελευταίο διάστημα τα πράγματα ήταν σαφή από τη πλευρά της τρόικας- και αυτό είναι το μόνο στο οποίο έχει δίκιο ο Άδωνις: η Ελλάδα δεν είναι συνεπής. Η κυβέρνηση της, είτε δεν έχει αναλάβει δράσεις που όφειλε, είτε τις ανέλαβε μόνο στα χαρτιά και σε κάποιες περιπτώσεις αρνείται να παραδεχθεί τις υποχρεώσεις της, όταν δεν προσπαθεί να τις αλλοιώσει ή να τις μεταθέσει στο μέλλον, με ψιλομπακάλικες αντιπροτάσεις, που απλώς ενισχύουν την καχυποψία.

Σε αυτά προστέθηκε -και προκαλεί ενόχληση - η αίσθηση ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να χειριστεί τις συζητήσεις με την τρόικα και τους κοινοτικούς αξιωματούχους, με κριτήριο εσωτερικές πολιτικές ανάγκες της και όχι τις εξωτερικές υποχρεώσεις της χώρας.

Για την τρόικα όμως και τους κοινοτικούς αξιωματούχους δεν έχει σημασία ποιος θα κυβερνήσει, αν γίνουν εκλογές

Γι' αυτούς όμως δεν έχει σημασία ποιος θα κυβερνήσει, αν γίνουν εκλογές – όπως αυτοεξευτελιζόμενοι τους υπενθύμιζαν ορισμένοι υπουργοί κατά καιρούς για να στους στρέψουν κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Το είπε άλλωστε ο Χαρδούβελης ως αυτονόητο. Ενδιαφέρονται με ποιο τρόπο αυτός που θα κυβερνήσει- κατά τις επιλογές του ελληνικού λαού. τις οποίες σέβονται- θα λειτουργεί στο τραπέζι μαζί τους με επάρκεια, θα αντιλαμβάνεται την υλοποίηση των συμφωνιών ως προϋπόθεση για χρηματοδότηση και θα κινείται. Γενικά. στο κοινοτικό πλαίσιο, βάσει των Συνθηκών. Και γι' αυτά δεν αναγνωρίζουν σε κανέναν το μονοπώλιο- όλα κρίνονται στα τραπέζια των συζητήσεων.

Με την κυβερνητική αποδιοργάνωση της τελευταίας περιόδου έφτασε ο ...

Το πιο πυκνό σκοτάδι είναι λίγο πριν φύγετε...

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Πάλι καλά, που δεν ζήτησαν γυναίκες και παιδιά

του Στέλιου Κούλογλου

από το tvxs.gr

Ούτε το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι δεν μπορεί να περιγράψει την κατάσταση. Με μια σειρά παιδαριώδη, εγκληματικά λάθη από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση μετέτρεψε την τρόικα σε απόλυτη ρυθμιστή του ελληνικού πολιτικού παιχνιδιού. Στις συζητήσεις την προηγούμενη εβδομάδα στο Παρίσι, οι δανειστές προσήλθαν μετά από παρακάλια και γνώριζαν πολύ καλά ότι κρατούσαν την τύχη της κυβέρνησης στα χέρια τους. 

Οι αποικιοκρατικού τύπου παρατηρήσεις τους ήταν του τύπου «έτσι γουστάρουμε» ενώ δεν άργησαν να κάνουν την κίνηση ματ: «αν δεν κάνετε όλα όσα ζητάμε», είπαν στην ελληνική αντιπροσωπεία, «το υπάρχον μνημόνιο θα παραταθεί για 6 μήνες».

Το success story, η έξοδος από το μνημόνιο, η προληπτική γραμμή χρηματοδότησης και όλη η κυβερνητική αφήγηση θα κατέρρεαν αυτομάτως. Οι Χαρδούβελης και σία γύρισαν στην Αθήνα, όπου οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος δεν χρειάστηκε να σκεφτούν πολύ: αφού πρόκειται για την παραμονή τους στην εξουσία, θα πάρουν και εκείνα τα μέτρα για τα οποία μέχρι τώρα δίσταζαν, μόνο και μόνο επειδή είναι τόσο επαχθή που θα μετατρέψουν την κυβέρνηση από αντιδημοφιλή σε μισητή.

Την άτακτη υποχώρηση ανέλαβε να ανακοινώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός με ένα σουρεαλιστικό, ψυχολογικού τύπου άρθρο με τον τίτλο: "Το πιο πυκνό σκοτάδι είναι λίγο πριν χαράξει". (στο Εθνος*)

Tα πιστεύει άραγε ο ίδιος; Του τα λένε οι σύμβουλοι στο Μαξίμου για να του δώσουν θάρρος μέσα στην μαύρη μαυρίλα; 

Θέλει ο ποιητής να αποφύγει να αναφερθεί στις νέες περικοπές μισθών και τις μειώσεις στις συντάξεις που αποδέχθηκε, στην αύξηση του ΦΠΑ ή στο ΔΝΤ που θα συμμετέχει περήφανο και στην νέα συμφωνία; To βέβαιο είναι ότι στα παγκόσμια χρονικά πρωθυπουργικής αρθρογραφίας δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο στο οποίο πολιτικός να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο και με αυτό το περιεχόμενο: να παραδέχεται δηλαδή ότι, αντί να προοδεύει όπως μέχρι τώρα διαλαλούσε, η χώρα βρίσκεται σήμερα στο πιο πυκνό σκοτάδι!

Την συνέχεια την ξέρουμε, αφού πρόκειται για επανάληψη του έργου που επαναλαμβάνεται μονότονα από το 2010: για να... σωθεί η χώρα θα πρέπει οι βουλευτές των κυβερνώντων κομμάτων να ψηφίσουν και αυτά τα μέτρα, όπως ψήφισαν μέχρι τώρα τα διαδοχικά μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, πολυνομοσχέδια και άλλα νομοθετικά τερατουργήματα που έφεραν την χώρα «στο πιο πυκνό σκοτάδι».

Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι η τρόικα θα αρκεστεί στις νέες και πολύ γενναίες παραχωρήσεις της ελληνικής πλευράς και θα αποδεχθεί τις νέες προτάσεις που έστειλε χθες η κυβέρνηση. Αν δηλαδή οι δανειστές απλώς εκμεταλλεύτηκαν τα παιδαριώδη λάθη των αδίστακτων ερασιτεχνών που μας κυβερνούν για να αποσπάσουν περισσότερα νεοφιλελεύθερα μέτρα ή δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση συμφωνία, παρά μόνο αφού ξεκαθαρίσουν τα πράγματα με την προεδρική εκλογή. Αν έχουν αποφασίσει δηλαδή να μην εκταμιεύσουν σε καμιά περίπτωση την δόση των 7 δις, ώστε τον Μάρτιο να μπορούν να εκβιάζουν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή, πριν ξεκινήσουν καν οι διαπραγματεύσεις που ζητάει ο Τσίπρας για το χρέος. Να του στήσουν δηλαδή αμέσως μια κρίση, όπως την ελληνοτουρκική με τα Ίμια το 1996, αλλά οικονομική αυτή τη φορά.

Ο κ. Σαμαράς έχει πάντως σίγουρη την συμφωνία γιατί στο άρθρο του ψέγει την αξιωματική αντιπολίτευση επειδή... είχε προβλέψει την αποτυχία των «διαπραγματεύσεων», τις οποίες περιέργως θεωρεί τελειωμένες: «πόνταραν – γράφει - στο «ναυάγιο» της προσπάθειας για ολοκλήρωση του προγράμματος και διαψεύστηκαν επίσης»! 

Αν πάντως δεν είναι το γνωστό θέατρο των πιέσεων και δήθεν διαπραγματεύσεων όπου στο τέλος υποχωρεί η ελληνική κυβέρνηση, η τρόικα θα δυσκολευθεί να αποφύγει την συμφωνία. Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν αποφασίσει να δώσουν τα πάντα. Ευτυχώς που οι δανειστές δεν ζήτησαν τις γυναίκες και τα παιδιά. Ακόμη.

*σημείωση της ΑΣ

"180": #ο λαός δεν δικαιούται δια να αποφασίζει...

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ελλάδα... η δημοκρατία!

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

tvxs.gr

Η συγκυβέρνηση, παρότι κυβερνά χάρις -και μόνο- στο bonus των 50 εδρών (στο πρώτο έστω και με μια ψήφο κόμμα) και όχι ως πραγματικά πλειοψηφούσα συμμαχία, δεν θέλει εκλογές. Η δεδηλωμένη της έστω και έτσι, είναι ισχνή - στις δημοσκοπήσεις ΝΔ ΠΑΣΟΚ μαζεύουν δεν μαζεύουν ένα 20-25% μαζί - αλλά κάνουν ότι μπορούν να μην ψηφίσουν οι πολίτες αυτό που θέλουν. Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από αυτήν την Βουλή μοιάζει όνειρο θερινής νυκτός, παρόλα αυτά κάνουν ότι μπορούν να συγκεντρώσουν τον μαγικό αριθμό των 180 βουλευτών για να παραμείνουν μέχρι τον Ιούνιο του 2016 (και τότε ίσως κάτι να σκεφτούν...).

Η τρόικα δεν επιθυμεί "πολιτικές εκκρεμότητες" αλλά ούτε και εκλογές... προτιμά έναν υπάκουο συνεργάτη από έναν διαπραγματευτή με λαϊκή εντολή...

Οι αγορές πάλι προτιμούν "σταθερότητα" - δεν τους αρέσουν οι εκλογές, τους είναι κάτι απεχθές να ανακατεύονται οι Πολίτες στην οικονομική πολιτική. Προτιμούν δοτούς πρωθυπουργούς, μη εκλεγμένους τεχνοκράτες, παρά φύσιν συμμαχίες όπως εκείνη με το ΛΑΟΣ επί Παπαδήμου, οτιδήποτε - αλλά όχι δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους της πλειοψηφίας...

Υπάρχει πρόβλημα προφανώς με τον άτακτο λαό και την επικίνδυνη δημοκρατία. 

Αν μπορούσαν θα καταργούσαν τις εκλογές αφού όλες τους οι μεθοδεύσεις κατασκευής συναίνεσης έχουν και τα όριά τους: κανείς δεν ξέρει πότε ο σιωπηλός λαός, ο υπομονετικός λαός, ο αποσυνδικαλισμένος λαός που δεν συμμετέχει συχνά σε πορείες και διαμαρτυρίες, θα ξεσπάσει - και θα στείλει το παλιό πολιτικό σύστημα στον αγύριστο. 

Η τρόικα εκβιάζει αυτήν την κυβέρνηση αλλά δεν θέλει άλλη να την αντικαταστήσει - εδώ περνούν οι εκβιασμοί, με τους άλλους δεν ξέρεις...

Οι αγορές ετοιμάζουν άνοδο των spreads, βουτιά του χρηματιστηρίου σε περίπτωση που πλησιάσουν και μόνο εκλογές...

Η συγκυβέρνηση εκβιάζει βουλευτές, τραπεζώνει βουλευτές, παρακαλάει βουλευτές - έχει υποσχεθεί το μαγικό νούμερο των 180 στην Μέρκελ έναντι "πολιτικής λύσης" για το μνημόνιο που δεν βγαίνει... κι αν δεν της φέρει τους 180 κινδυνεύει να δει την ...πλάτη της αντί για "πολιτική λύση".

Ποιο είναι το πρόβλημα; Η δημοκρατία! 

Η δημοκρατία απειλεί το status quo των προτεσταντικών πολιτικών λιτότητας που έχει επιβάλλει ο γερμανικός οικονομικός εθνικισμός, απειλεί τις φούσκες χρέους, απειλεί την αποικιοποίηση των χρεοκοπημένων. Η δημοκρατία απειλεί τις δήθεν μεταρρυθμίσεις, την απορρύθμιση δλδ κάθε δημόσιου θεσμού προστασίας, παιδείας, υγείας, την ιδιωτικοποίηση των πάντων ως ιδεολογική εμμονή ακόμη και όταν δεν είναι ευκαιρία κερδοσκοπίας. Η δημοκρατία φέρνει το πόπολο στο προσκήνιο, καταστρέφει τον προγραμματισμό των πολιτικών παρασίτων και των γυπών της οικονομικής κερδοσκοπίας. 

Γι αυτό αφαιρώντας ένα ένα τα δικαιώματα των πολιτών, στην δίκαιη φορολόγηση, στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, στο νερό και το ρεύμα, στην εκπαίδευση και το φυσικό περιβάλλον, έφτασαν στην καρδιά των δικαιωμάτων: στο δικαίωμα του αποφασίζειν.

Φθονεί το "σύστημα" τις δημοκρατικές συμμετοχικές διαδικασίες - προτιμά κλειδωμένα πανεπιστήμια και ψήφο από το σπίτι, χωρίς αληθινή συζήτηση, από αγνώστους μεταξύ αγνώστων. Προτιμά συνδικάτα αδύνατης απαρτίας και απόφασης - δλδ να αποφασίζουν οι απέχοντες. 

Το επικίνδυνο είναι ότι οι συστημικές επιδιώξεις φτάνουν πλέον και στα νέα κόμματα όπως το Ποτάμι, μεταμφιεσμένες ως καινοτομία και μεταρρύθμιση: να εκλέγεις δλδ όλα τα όργανα αλλά εκείνα να μην αποφασίζουν για τίποτα... - μόνο να συμβουλεύουν τον αυτοπρόβλητο ηγέτη (δες εδώ). Και φτάσαμε άνθρωποι της αριστεράς, σοσιαλιστικών, φιλελεύθερων και οικολογικών δημοκρατικών πεποιθήσεων να αρνούνται εθελοντικά τα δικαιώματά τους! 

Είναι και αυτό ένα είδος εκπαίδευσης - πως να εκχωρείτε δικαιώματα στους εκ των ελίτ, αρμοδίους - πως να δεχόσαστε Παπαδήμους στην θέση των εκλεγμένων ηγετών σας - πως να εκχωρείτε στους δανειστές το δικαίωμά σας να αποφασίσετε για τον εαυτό σας - πως εν τέλει να δεχόσαστε εθελοντικά να αποφασίζουν άλλοι για σας!

Η ολιγαρχία επιδιώκει να πάρει ρεβάνς από την αποσταθεροποιητική δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα

Ήταν που ήταν η δημοκρατία μετέωρη, τηλεοπτική, ανεπαρκής και συχνά ατελέσφορη, τώρα επιδιώκεται και η επίσημη κατάργησή της. Από τους κομματικούς μηχανισμούς προχωράμε στην παύση του συναποφασίζειν. Από τα καπελώματα των μειοψηφιών στην κατάργηση της πλειοψηφίας. Από την πασαρέλα των εκλογών στην αναβολή τους επ΄αόριστον.

Μα ποιοι μας κυβερνούν; Πως και γιατί βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις; Είναι πιο έξυπνοι, πιο σοφοί, πιο ικανοί από την πλειοψηφία των πολιτών; 

Όχι βέβαια... 

Κυβερνούν τη χώρα με καλπονοθευτικά bonus που καταργούν την αρχή της αναλογικότητας στην αντιπροσώπευση και κάνουν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο. 

Κυβερνούν τα κόμματά τους καταργώντας τα μέλη και τις ενοχλητικές δεσμευτικές αποφάσεις τους. 

Κυβερνούν την ΕΕ όχι με το ευρωκοινοβούλιο αλλά με εξωθεσμικά όργανα, διακυβερνητικές διασκέψεις και τρόικες.

Κι όμως: είναι η ώρα της δημοκρατίας 

Χωρίς αυτήν όλα τα δικαιώματα του Πολίτη που κατακτήθηκαν τον περασμένο αιώνα θα χαθούν και το 1% του πλούτου θα πάρει την ρεβάνς και στην πολιτική σφαίρα - στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία αλλά και στην κάθε χώρα ξεχωριστά. Οι αγορές στην θέση της δημοκρατίας.

Γι αυτό όλο το παλιό πολιτικό σύστημα φρικάρει στην ιδέα των "πρόωρων" εκλογών στην Ελλάδα. 

Μιλούν τα παπαγαλάκια για αστάθεια, αναταραχή, αβεβαιότητα... με εντολή της πλειοψηφίας! 

Δλδ ο λαός δεν δικαιούται δια να ομιλεί και κυρίως δια να αποφασίζει. Είναι επικίνδυνος για την κανονικότητα μιας νόθα διαμορφωμένης κυβερνητικής πλειοψηφίας και μιας εξωθεσμικής τρόικας που δεν ελέγχεται δημοκρατικά. Όσο είναι αναλογικά επικίνδυνο και το ευρωκοινοβούλιο (δλδ ο ευρωπαϊκός λαός) για την ευρωπαϊκή ολιγαρχία γι αυτό και συμβουλεύει αλλά δεν κυβερνά. 

Δεν είναι λοιπόν το φάντασμα του ΣΥΡΙΖΑ που πλανιέται πάνω από την Ευρώπη - είναι το φάντασμα της δημοκρατίας! 

Και οι εκλογές στην Ελλάδα έχουν ήδη αργήσει πολύ. Επικίνδυνα πολύ.

Οι επιλογές για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι δυο, δλδ η εξής μια: να αποδείξει πως επιθυμεί να κυβερνήσει ακολουθώντας ένα άλλο πρότυπο

ΣΥΡΙΖΑ 
όπως συγκυβέρνηση;

του Κωνσταντίνου Αλεξάκου*

Τις επόμενες ημέρες θα κριθεί το αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογών, και είναι στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ αν θα πετύχει ακόμα και την αυτοδυναμία σε αυτές, ή αν θα μας βυθίσει σε χειρότερες περιπέτειες συνεχίζοντας εκεί που το άφησαν οι προηγούμενοι: στις προσωπικές φιλοδοξίες, την πόλωση για μικροκομματικό όφελος και στις μάχες από το παρελθόν.

Σαμαράς και Βενιζέλος έπαιξαν με προσωπική ατζέντα για να πάρουν ό,τι εξουσία απολαμβάνει ο καθένας τους αυτή την ώρα, και συνέχισαν με τον ίδιο τρόπο στη διετία που πέρασαν στη διακυβέρνηση.

Όσο συμμετείχε και η ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση δίνοντας τους μία ικανοποιητική πλειοψηφία, η μόνη έγνοια των δύο ανδρών ήταν το πώς ο ένας θα πάρει τη ρεβάνς από την αριστερά του μυαλού του, αυτή που σύμφωνα με την ακροδεξιά κυριάρχησε τη μεταπολίτευση, ενώ ο κ. Βενιζέλος ασχολήθηκε αποκλειστικά με το να απορροφήσει τη ΔΗΜΑΡ στις διάφορες εκδοχές ΠΑΣΟΚ που δοκίμαζε και τελικά διέλυε ο ίδιος, αφού πρώτα βύθισε το κόμμα του αποκλείοντας όποιον δεν ήταν "δικός του".

Το παιχνίδι αυτό κλιμακώθηκε με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση, ενώ η δυνατότητα για θεσμικές αλλαγές έπεσε στην πλειοψηφία του 0,67% μέσα στη βουλή - δηλαδή στον εκβιασμό όποιων δύο βουλευτών αποφάσιζαν πως αντιτίθενται στο ο,τιδήποτε, ή ζητούσαν κάποιο αντάλλαγμα για να υπερψηφίσουν ό,τι είχαν μπροστά τους την εκάστοτε φορά. 

Έτσι, ακόμα και στο υποθετικό σενάριο όπου το δίδυμο είχε κάποια στιγμή επιφοίτησης και αποφάσιζε να κάνει κάποια μεταρρύθμιση, το πιθανότερο θα ήταν πως πλέον δεν θα περνούσε χωρίς τη συναίνεση της αντιπολίτευσης. 

Της αντιπολίτευσης που λοιδορούσαν καθημερινά με όλα τα Μέσα, και με την οποία δεν έχτισαν καμία γέφυρα επικοινωνίας σε όλο αυτό το διάστημα με εξαίρεση τη Χρυσή Αυγή.

Το αποτέλεσμα ήταν η ακυβερνησία - η αναποτελεσματικότητα σε κάθε τομέα. Και τώρα έχουμε λήξη χρόνου. Χρόνου που δόθηκε με ευρωπαϊκό χρήμα, για να γίνουν όσα οι δύο αρχηγοί αμέλησαν απορροφημένοι από μία ατζέντα που λίγο ενδιέφερε τους πολίτες που περίμεναν διέξοδο, προσδοκώντας μία καινούρια σελίδα. Τους πολίτες που κλήθηκαν ξανά και ξανά να πληρώσουν αυτό τον εγωκεντρισμό, υπερφορολογούμενοι και άνεργοι.

Καλούν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει ταμείο μαζί τους - να αναλάβει μαζί τους την ευθύνη των αποτελεσμάτων τους. Και το κάνουν όχι γιατί ξαφνικά ξύπνησαν, και είπαν να κάνουν κάτι για τους πολίτες της χώρας μέσα από τη συνεννόηση, αλλά για να μείνουν λίγο ακόμα στις καρέκλες τους, και να κόψουν κάποια ποσοστά από το πρώτο κόμμα στις ερχόμενες εκλογές.

Η πρόκληση εδώ για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το αν θα χάσει αυτά τα ποσοστά συνεργαζόμενος ή μη με το δίδυμο. Η πρόκληση, προτού απαντήσει στην κυβέρνηση, είναι να αποδείξει πως δεν έχει προσωπικές ατζέντες, ούτε επιζητεί κάποια ‘ρεβάνς’. 

Να αποδείξει πως επιθυμεί να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, να κυβερνήσει ακολουθώντας ένα άλλο πρότυπο. Κι αυτό δεν είναι εύκολο για ένα κόμμα που μέχρι χθες ήταν “διαμαρτυρίας”, για ένα κόμμα που έχει κυνηγηθεί από τα Μέσα, για ένα κόμμα που δεν μπορούσε να έχει καν ονείρωξη εξουσίας και άρα ποτέ δεν μπήκε στον πραγματισμό που επιβάλλει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Ό,τι κι αν αποφασίσει, θα πρέπει να δείξει πως σκέφτεται τη χώρα και τους πολίτες, πως μπορεί και θέλει να ασκήσει αυτή την εξουσία, μία εξουσία που μέχρι χθες αντιμετώπιζε πιο φοβικά κι από το κεφάλαιο. Πρέπει να δείξει πως δεν κυνηγάει κάποιο σκορ που ζητάει ισοφάριση. 

Αν δεν τα καταφέρει, όποιο εκλογικό αποτέλεσμα κι αν έχει, θα πάει σαν τη σημερινή συγκυβέρνηση. Θα κυνηγήσει φαντάσματα σε μια χώρα που δεν αντέχει άλλο να κρατήσει την αναπνοή της όση ώρα οι πολιτικοί διαγωνίζονται στο ποιος την έχει μακρύτερη· την εκλογική νίκη.


*πηγή Πολίτης