Η σχέση της Εκκλησίας με τους gay, τις λεσβίες και τις transexual είναι
μια σχέση δύσκολη, με αφοριστικές διαθέσεις. Ειδικά, η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία βρήκε κατά καιρούς, διάφορους τρόπους για να
εκφράσει την δυσανεξία της απέναντι στην λεγόμενη «αρσενοκοιτία» που
απαγορεύουν οι γραφές ή χρησιμοποίησε δια
στόματος του τέως αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου μια πιο λαϊκή έκφραση, το λεγόμενο
«κουσούρι» όπως το ονόμαζε.
Εντελώς διαφορετική
και παντελώς άγνωστη στην Ελλάδα, είναι ωστόσο, η σημερινή πραγματικότητα στην
Δύση. Σήμερα, υπάρχουν gay
επίσκοποι, transsexual
και λεσβίες ιερείς που δηλώνουν επίσημα την σεξουαλική τους προτίμηση. Βέβαια,
υπάρχουν και μεγαλόσχημοι καθολικοί ιερείς, που υποστηρίζουν επίσημα την παιδεραστία και
συμμετέχουν σε νόμιμες Ενώσεις στην Ολλανδία!
Εν τω μεταξύ, τα βέλη Ευρωπαϊκών αλλά κυρίως Αμερικανικών εφημερίδων, στρέφονται πλέον ευθέως κατά του Βατικανού, αλλά και του ίδιου του Πάπα, καθώς έρχονται συνεχώς στο φως όλο και περισσότερες περιπτώσεις σεξουαλικών κακοποιήσεων στους κόλπους της καθολικής εκκλησίας, που αντιδρά σπασμωδικά μέχρι και κατά των New York Times. Ενδεικτικό είναι, πως για πρώτη χρονιά φέτος, η Διεθνής Αμνηστία, που υπερασπίζεται τα ατομικά δικαιώματα σε 157 χώρες, περιλαμβάνει το Βατικανό στην λίστα των κρατών που ενέχονται σε τέτοια αδικήματα.. Γνωρίζουμε ότι το θέμα είναι δύσκολο, προκλητικό, εύκολο για παρερμηνείες. Ωστόσο οι νέες, ραγδαίες εξελίξεις στους κόλπους της Δυτικής Εκκλησίας αξίζει πράγματι, να καταγραφούν ανεξάρτητα αν κάποιοι τις θεωρήσουν ως Σόδομα και Γόμορρα ή άλλοι τις βρουν επαναστατικές!
της Βασιλίκας Σαριλάκη*
"Θάρρος να
αγαπήσεις" (Courage to love). Έτσι λέγεται το βιβλίο που έγραψαν το 1997,
δύο ομοφυλόφιλοι ιερείς, οι Will Leckie και Barry Stopfel, που περιγράφουν τους
αγώνες που έδωσαν, σαν ζευγάρι, μέσα στην Εκκλησία τους, την Επισκοπική
Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Maplewood του New Jersey (ΗΠΑ).Κάποιος συντηρητικός επίσκοπος ζήτησε να αποχωρήσουν από την ιεροσύνη, αλλά μετά από κάποιο εκκλησιαστικό δικαστήριο που συνήλθε, η ομοφυλοφιλία θεωρήθηκε ότι δεν αποτελεί κανένα απολύτως κώλυμα για το λειτούργημα της ιεροσύνης, το θέμα έκλεισε υπέρ των δύο ομοφυλόφιλων ιερέων, οι οποίοι κρίθηκαν ελεύθεροι να συνεχίσουν να εξασκούν τα ποιμαντικά τους καθήκοντα. Η απόφαση αυτή δημιούργησε χιονοστιβάδα εξελίξεων. Τα παραδείγματα πολλά.
Χρόνο με το χρόνο, μέσα στους κόλπους των διαφόρων εκκλησιών, η ομοφυλοφιλία εδραιώνεται επίσημα. Ενδεικτικό είναι, πως τον Ιούλιο του 2008 στην συνάντηση 650 επισκόπων στον καθεδρικό του Cantembury, που γίνεται κάθε 10 χρόνια στην Αγγλία, πάνω από 7 οργανώσεις λεσβιών, gay, transsexual και bisexual παρευρέθησαν για να εξασφαλίσουν την ισότιμη συμμετοχή των «ιδιαίτερων ιερέων» στην αγγλικανική εκκλησία.
Πέτρα του σκανδάλου ήταν αν θα
παρευρεθεί ή όχι στην συνάντηση ο γνωστός αιδεσιμότατος Gene Robinson, ο οποίος
εκλέχτηκε το 2004 πρώτος gay επίσκοπος της Επισκοπικής Εκκλησίας του New Hampshire των ΗΠΑ, από την Σύνοδο της
Μινεάπολης. Ο 62χρονος τότε Robinson, πατέρας δύο
παιδιών, ζει έχοντας ομοφυλοφιλική σχέση τα τελευταία 13 χρόνια, αφoυ εγκατέλειψε τη πιστή του η
σύζυγο, όταν, γιατί όπως λέει ο ίδιος "τον κάλεσε ο Θεός για να κάνει γνωστό σε όλους ότι είναι
ομοφυλόφιλος". "Ο Θεός είναι υπομονετικός και καλός, ισχυρίζεται ο Robinson. Εάν αναγνωρίζουμε
την ανάγκη μας για τον Θεό, η αμαρτία μας συγχωρείται, και ενδυναμωνόμαστε για
να αγαπήσουμε τον κόσμο στο όνομά Του--σαν άτομα, σαν αδελφοί και αδελφές στο
σώμα Χριστού…», δηλώνει στην βιογραφία του.
Μα σε πόσους τελικά μιλάει ο Θεός καθημερινά;
" Στο τέλος, φυσικά", προσθέτει, "ο Ιησούς Χριστός μας
προκαλεί να τον δεχθούμε στον Λόγο Του, για να δεχτούμε το μεγάλο πλεονέκτημα
της αγάπης που μας δίνει, για να γίνουμε τα παιδιά του Θεού που για αυτό
δημιουργηθήκαμε, και για να τον υπηρετήσουμε καλύτερα όσο και αν κοστίσει αυτό.
Απάντησα στην κλήση του Θεού για να κάνω γνωστό ότι είμαι ομοφυλόφιλος".