Κώστας Λαπαβίτσας: Πιο αλλοπρόσαλλος εσμός ερασιτεχνών δε νομίζω ότι έχει κυβερνήσει τη χώρα στη Μεταπολίτευση

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

ΝΔ: Ούτε πολιτική ούτε οικονομική σοβαρότητα

του Κώστα Λαπαβίτσα*

Την τιμητική μου έχω τις τελευταίες μέρες από τα στελέχη της ΝΔ. Ο ένας, με σχετική αφέλεια, με είδε να παίρνω τα άλογα και να κατεβαίνω στον κάμπο. Ο άλλος, με συκοφαντικό κυνισμό, έμαθε λέει, ότι αμείβομαι αδρά από μεγάλους κερδοσκόπους για να βλάψω τη χώρα. Ο τρίτος, σκοτεινή φυσιογνωμία της πολιτικής ίντριγκας, αποφάσισε ότι έχω πρόγραμμα που θα διαλύσει τον Σύριζα. Τελευταίος ο ίδιος ο πρωθυπουργός που διαπίστωσε ότι από τα λόγια μου κινδυνεύει η Ελλάς. 

Η αιτία της καταιγίδας είναι προφανής. Η εκλογική προσπάθεια του κ. Σαμαρά καταρρέει σε ένα σύμφυρμα θέσεων, αντιθέσεων, προσθέσεων, διαθέσεων. Όποιος βρει άκρη στο πως ακριβώς ελπίζει η ΝΔ να κερδίσει τις εκλογές ας το πει και στους υπόλοιπους.

Ο μόνος κοινός παρονομαστής είναι η διασπορά του φόβου στο εκλογικό σώμα. Αλλά το 2015 δεν είναι 2012, ο φόβος δεν περνάει πια και η εκστρατεία κατατρομοκράτησης του κόσμου ήδη γυρνάει εναντίον της ΝΔ. Βλέπετε, εκτός όλων των άλλων, η απερισκεψία που χαρακτηρίζει το κόμμα του κ. Σαμαρά, έχει απειλήσει και τις ίδιες τις τράπεζες. 

Δεν είναι συχνό φαινόμενο στην παγκόσμια ιστορία μια κυβέρνηση να προσπαθεί η ίδια να δημιουργήσει συνθήκες ‘επιδρομής’ στις τράπεζες, υποσκάπτοντας τα θεμέλια της οικονομικής δραστηριότητας.

Στην επικράτεια της ΝΔ όμως συμβαίνουν κι αυτά. 

Και πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς όταν η κυβέρνηση Σαμαρά μια έδιωχνε την τρόικα και μια την ικέτευε να επιστρέψει, μια έσκιζε το μνημόνιο και μια εκλιπαρούσε για καινούργιο, μια έβγαινε στις αγορές και μια γυρνούσε με την ουρά στα σκέλια, μια θριαμβολογούσε γιατί η Ελλάδα πλέον αναπτύσσεται και μια θρηνολογούσε ότι είμαστε στο χείλος του γκρεμού; Πιο αλλοπρόσαλλος εσμός ερασιτεχνών δε νομίζω ότι έχει κυβερνήσει τη χώρα στη Μεταπολίτευση.

Διάβασα όμως στον τύπο ότι οι εγκέφαλοι του Μαξίμου αποφάσισαν ότι το μήνυμα του φόβου θα πρέπει να συμπληρωθεί και με μια επιθετική πολιτική που θα τονίζει την υπεροχή του προγράμματος της ΝΔ απέναντι στον Σύριζα. 

Εδώ εγκαταλείπουμε το πεδίο του ερασιτεχνισμού και περνάμε σε αυτό της πολιτικής ανοησίας. Διότι μόνο έτσι μπορεί να εκληφθεί η απόφαση να γίνει αντιπαραβολή του οικονομικού προγράμματος της ΝΔ με το πρόγραμμα του Σύριζα. Τι θα συγκρίνει ο ψηφοφόρος και θα προτιμήσει τη ΝΔ; 

Το πρόγραμμα του Σύριζα λέει ότι θα επιδιώξει, πρώτον, διαγραφή του χρέους, δεύτερον, άρση της λιτότητας και τρίτον, καθαρά χέρια στην κυβέρνηση. Δεν είναι εύκολα όλα αυτά, όπως έχω δηλώσει δημόσια από νωρίς, δεν θα γίνουν χωρίς συγκρούσεις και σίγουρα δεν είναι επαναστατικά. Είναι όμως μια αρχή για την κοινωνική και εθνική αναγέννηση που χρειάζεται η Ελλάδα. 

Το πρόγραμμα της ΝΔ από την άλλη, λέει ότι θα κάνουμε ότι μας πει η τρόικα με την ελπίδα ότι, αν επιδείξουμε διαγωγή κοσμιωτάτη θα μας χαρίσουν και λίγο από το χρέος μας. Τι ακριβώς θα ...

Ο Σαμαράς παρακαλά τις αγορές να επιτεθούν στη χώρα;

του Γιάννη Καλαϊντζή

Ολική επαναφορά 
του Grexit 
στην ομιλία Σαμαρά 
στην ΚΟ της ΝΔ

το ρεπορτάζ από το tvxs.gr

Την ολική επαναφορά του Grexit λίγες ημέρες προ της προεδρικής εκλογής επιχείρησε ο Αντώνης Σαμαράς μιλώντας στην ΚΟ της ΝΔ σήμερα το μεσημέρι.

Ο πρωθυπουργός έκανε σαφές από χθες το είδος της στρατηγικής που θα ακολουθήσει κι αυτή είναι να πείσει ότι στην προεδρική εκλογή «παίζεται» το νόμισμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι παρακαλά τις αγορές να επιτεθούν στην Ελλάδα και χαρακτηρίζει τη σημερινή του ομιλία μια ομολογία αποτυχίας.

Ο Αντώνης Σαμαράς επιτέθηκε στο ΣΥΡΙΖΑ καταλογίζοντάς του ότι προσπαθεί να ματαιώσει την επιτυχία της χώρας. «Δεν πρόκειται να τους περάσει. Έχουμε τρία όπλα: την ίδια την επιτυχία μας, την αλήθεια που δεν μπορεί να κρυφτεί και την ευθύνη που είναι άγνωστη λέξη για εκείνους» υποστήριξε ο πρωθυπουργός.

Κατηγόρησε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πως «έχει γραμμή ρήξης με την Ευρώπη, γραμμή κατάργησης όλων των τολμηρών μεταρρυθμίσεων». «Φτύσαμε αίμα για να φύγει από το στόμα των ξένων η λέξη Grexit, ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναφέρνει τη λέξη Grexit στο στόμα των ξένων» είπε χαρακτηριστικά.

«Οι βουλευτές να μη σκύψουν το κεφάλι στον ψυχολογικό εκβιασμό που τους γίνεται» υποστήριξε και αναφέρθηκε σε «πολιτική ευθύνη ολόκληρου του κοινοβουλίου» εν όψει της προεδρικής εκλογής και πρόσθεσε: «Καταφέραμε να βγάλουμε τη χώρα από τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων 40 ετών και κάποιοι τώρα απειλούν να μας πάνε πίσω». Υποστήριξε ότι «τώρα ξεπερνάμε την κρίση» και σημείωσε ότι «δεν θα πάρουμε μέτρα επώδυνα, που δεν τα χρειαζόμαστε».

Ο πρωθυπουργός κάλεσε τους βουλευτές όλων των κομμάτων «να πάρουν την ευθύνη και να αποφασίσουν αν θα αφήσουν τη χώρα να γυρίσει πίσω ή αν θα της επιτρέψουν να προχωρήσει μπροστά». «Καλούνται», πρόσθεσε, «να αποφασίσουν αν θα σκύψουν τον κεφάλι στον ψυχολογικό εκβιασμό που τους γίνεται».

Εκτίμησε και πάλι ότι ο λαός «δεν θέλει πρόωρες εκλογές για να μην ανακοπεί η πορεία του τόπου» και θα τιμωρήσει αυτούς που θα τις προκαλέσουν. Χωρίς να κατονομάσει στο σημείο αυτό τον ΣΥΡΙΖΑ πρόσθεσε: «αγνοούν προκλητικά τη θέληση του ελληνικού λαύ, ξεχνώντας ότι ο λαός τιμωρεί» και συμπλήρωσε πως «τρομοκρατούν έναν έναν τους βουλευτές».

Εκτός από το ΣΥΡΙΖΑ ο πρωθυπουργός έστρεψε τα πυρά του και εναντίον αρχηγού μικρότερου κόμματος που «φαίνεται να συμμαχεί με εκείνους που ο ίδιος κατήγγειλε πριν από λίγους μήνες ως επικίνδυνους». Εκτιμάται ότι φωτογράφιζε το Φώτη Κουβέλη.

Τέλος ο Αντώνης Σαμαράς έσπευσε να ξεκαθαρίσει για ακόμη μια φορά ότι δεν θα υπάρξει άλλη υποψηφιότητα χαρακτηρίζοντας «εξαιρετική» αυτή του Σταύρου Δήμα. «Κάποιοι προσπαθούν να την αποδυναμώσουν, διαδίδοντας ότι ταχα θα υπάρχει άλλη υποψηφιότητα. Δεν παίζουμε με τους θεσμούς ο Σταύρος Δήμας θα είναι υποψήφιος μέχρι και την τελευταία εκλογή» τόνισε.

Όχι κύριοι. Δεν θα πάρω άλλον Σαμαρά...

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου από το elefenet
(H φωνή των εργαζομένων στην Ελευθεροτυπία/enet.gr)

"Τι στο διάολο είναι αυτό το εθνικό συμφέρον που στρέφεται εναντίον των συμφερόντων μου;"

του Παντελή Μήτσιου

Να με συγχωρείτε αλλά όσο και να κουνάτε το φόβητρο του Τσίπρα μπροστά μου, δεν μπορείτε να με πείσετε ότι αυτός ο οικτρός Σαμαράς αξίζει να είναι έστω και μια μέρα ακόμα πρωθυπουργός.

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που από ως το 2011, με κοιτούσε στα μάτια και εκστόμιζε μύδρους κατά του μνημονίου και ζητούσε κάθε μέρα εκλογές, που καυτηρίαζε ως αντιλαϊκά και αντεθνικά τα όποια μέτρα για να έρθει μετά να εφαρμόσει πολύ χειρότερα από όσα κατηγορούσε και να ξηλώσει τις λιγοστές έστω μεταρρυθμίσεις;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που στήθηκε δυο φορές στο Ζάππειο κοιτώντας με στα μάτια για να μου παρουσιάσει το δικό του αύριο το οποίο ξέχασε την επόμενη της ανάληψης της πρωθυπουργίας; Πορεία την οποία πολλοί θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που με κοίταξε στα μάτια για να μου μιλήσει για success story την ώρα που με πνίγουν τα χρέη που η δική του πολιτική μου δημιούργησε και με κατατρέχει η ανεργία χωρίς ελπίδα ανάκαμψης;

Ποιος; 

Ο άνθρωπος που με κοίταξε στα μάτια μόλις πριν λίγες εβδομάδες για να μου πει ότι το μνημόνιο τελείωσε και ότι βγαίνουμε μόνοι στις αγορές χωρίς βοήθεια και αναπτυγμένοι;

Αυτόν τον άνθρωπο να εμπιστευτώ; 

Αυτόν που, αφού αρνήθηκε κάθε συνεννόηση για να γίνει πρωθυπουργός, αφού τορπίλισε κάθε υποτυπώδη προσπάθεια διακομματικής συμφιλίωσης, κατηγορεί τους άλλους ότι δεν συζητούν μαζί του; Αυτόν που μπορεί ανερυθρίαστα να μου λέει αποδεδειγμένα ψέμματα;

Αυτόν τον άνθρωπο, μου λέτε ότι είναι εθνικό συμφέρον να στηρίξω; Τι στο διάολο είναι αυτό το εθνικό συμφέρον που στρέφεται εναντίον των συμφερόντων μου;

Όχι κύριοι. 

Δεν θα πάρω άλλον Σαμαρά, όχι αν μπορώ να απαλλαγώ μια ώρα αρχύτερα από αυτόν. 

Όχι, εκτός αν ο λαός αποφασίσει ξανά ότι αυτόν θέλει για πρωθυπουργό, γνωρίζοντας ότι μπορεί να τον κοιτάζει στα μάτια και να ψεύδεται.

Όχι, θα πάρω τα ρίσκα της προσφυγής στις κάλπες

*δημοσιεύτηκε στο fb - δημοσιεύεται με την άδεια του συγγραφέα

"Φύγε Σαμαρά" ζητούν φίλοι και εχθροί... (#κούραση)

Τίτλοι τέλους πέφτουν στην οθόνη αυτής της συγκυβέρνησης - το μόνο που μπορούν πια να προσφέρουν στον τόπο είναι να φύγουν μια ώρα αρχύτερα. Για να μην μετακυλήσουν άλλο από το κόστος της παρουσίας τους στο λαό και τις επόμενες γενιές.

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Ο Αντώνης Σαμαράς βαριακούει... 

Οι ευρωπαίοι του λένε "φύγε" (να λυθεί πρώτα η πολιτική εκκρεμότητα και μετά η διαπραγμάτευση...), τα spreads/αγορές του λένε "φύγε" (καλπάζουν στο 9% τα επιτόκια), το χρηματιστήριο του λέει "φύγε" (δις χάνονται για πλάκα καθημερινά), το ΔΝΤ του λέει "φύγε" ("άι κουρέψου πρώτα" για την ακρίβεια...), η citigroup του λέει "φύγε" (οι ομολογιούχοι δεν έχουν να φοβούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ...), η τρόικα του λέει "φύγε" (όχι στις 100 δόσεις και τις ελαφρύνσεις) - αλλά αυτός συνεχίζει να εφαρμόζει ότι του κατέβει, να καίει κάθε εναλλακτική και να δηλώνει "ΕΓΩ δεν χάνω από τον Τσίπρα". 
Βασικά "ΕΓΩ"...

Αυτό το (ακρο)δεξιό ΕΓΩ που πληρώνουμε είκοσι χρόνια στο μακεδονικό, πόσο θα το πληρώνουμε στην κρίση; Πόσο θα μας κοστίσει το τετράμηνο του πείσματος; 

Εκείνος δεν έχει κανένα πρόβλημα να εξαφανιστεί καμιά δεκαπενταετία από την πολιτική (τόχει ξανακάνει) μέχρι να ξεχαστούν οι πολιτικές πομπές του ή να τον ξαναχρειαστούν στην Δεξιά - αλλά η χώρα δεν αντέχει το πείσμα του ενός. 

Κανέναν δεν συμφέρει η επόμενη κυβέρνηση να κληρονομήσει καμένη γη, πραγματική όχι ρητορική - υπονομευμένες διαπραγματεύσεις, πεταμένες μεταρρυθμίσεις, απορρύθμιση των πάντων. 

Η Μέρκελ του το εξήγησε όσο καλύτερα μπορούσε στο τσάι και συμπάθεια: "έχεις την συμπόνοια μου - τίποτε άλλο - εκτός αν μαζέψεις 180 βουλευτές".

Ο Ντράγκι, η Λαγκάρντ, η Κομισιόν: δεν τελείωσες την δουλειά σου - ή κάνε την ή κάνε εκλογές - εμείς πάντως δεν θα αφήσουμε χωρίς στήριξη την Ελλάδα (όχι την ΝΔ, την Ελλάδα - όποιος κι αν είναι κυβέρνηση...).

Συχνά στην ιστορία μοιραίες προσωπικότητες δημιουργούν στα έθνη αξεπέραστα προβλήματα - κι άλλες ανοίγουν δρόμους ή φεύγουν όταν πρέπει για να διευκολύνουν τις εξελίξεις. Ο Σαμαράς δεν ανήκει στις δεύτερες - τόχει αποδείξει - μόνο προβλήματα κληρονομεί η παρουσία του. Κι αυτό είναι κάτι που ήδη βλέπουν και οι φίλοι του. 

Σύντομα η λιγοστή πια υπομονή τους τελειώνει οριστικά και το "ΕΓΩ δεν χάνω από τον Τσίπρα!" θα γίνει αναγκαστικά ..."ας χάσει άλλος από τον Τσίπρα - όχι ΕΓΩ!". 

Η μόνη διέξοδος του Σαμαρά είναι να γίνει ...Σημίτης. 

Όλοι άλλωστε θέλουν πλέον εκλογές το συντομότερο δυνατόν. Η κούραση από τους συνεχείς τυχοδιωκτισμούς και τα success story του διδύμου με τον Β Βενιζέλο (με αποτελέσματα πχ επιτόκιο αγορών 9% την ώρα που Ιρλανδία και Πορτογαλία ήδη εκτός προγραμμάτων δανείζονται με 1,5-2,5%) έχει γίνει βαριά και ασήκωτη. 

Τίτλοι τέλους πέφτουν στην οθόνη αυτής της συγκυβέρνησης - το μόνο που μπορούν πια να προσφέρουν στον τόπο είναι να φύγουν μια ώρα αρχύτερα. 

Για να μην μετακυλήσουν άλλο από το κόστος της παρουσίας τους στο λαό και τις επόμενες γενιές.

*πηγή tvxs.gr

Τελικά υπέγραψε (το πολιτικό του τέλος) ο παρολίγον πρωθυπουργός της δραχμής

Τζάμπα μαγκιές τέλος. Με μια επιστολή στα όρια της ...συγγνώμης και της απολογίας, ο ήρωας της δραχμής υπέκυψε. Όσο και να στριφογύρισε τις λέξεις στο ασφυκτικό πλαίσιο του ναι ή του όχι, το νόημα είναι σαφές. 
Ναι στο ευρώ, ναι στο νέο δανειακό πρόγραμμα. Ό,τι αλλαγή ζητηθεί θα βρίσκεται "αυστηρά εντός του πλαισίου". 
Τέλος η "επαναδιαπραγμάτευση", άξονας της "εθνικά υπερήφανης" πολιτικής της ΝΔ. Τέρμα η "εθνικά κυρίαρχη" στάση του "δεν υπογράφω". Τέρμα και σε μια πολιτική καριέρα που χτίστηκε πάνω στον εθνολαϊκισμό και την ακροδεξιά ρητορική. 
Στο καλό...


Η επιστολή,  μνημείο κωλοτούμπας:

Όπως αναφέρθηκε στη συνάντηση των τριών Πολιτικών Αρχηγών υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια: "συμφωνήθηκε ότι το έργο της νέας κυβέρνησης είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 26ης Οκτωβρίου 2011 και η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές."
Ο νέος Πρωθυπουργός έχει ήδη δεσμευτεί να εκπληρώσει αυτό το έργο.
Η Νέα Δημοκρατία δεσμεύεται να στηρίξει το νέο Πρωθυπουργό.

Όσα δεν φτάνει ο Σαμαράς... και η Οικο-Αριστερά

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αριστεροί και οικολόγοι* μπαίνουμε στον κόπο (του) ή και βάζουμε και πλάτη ακόμα με δηλώσεις, στον Σαμαρά και το show του γύρω από την άρνηση υπογραφής των δεσμεύσεών του για συμφωνία στη νέα δανειακή σύμβαση. 

Είναι άραγε εξευτελιστικό και για ποιον, το να υπογράψει ο Σαμαράς, μια συμφωνία που -από πολλούς θεωρείται πια βέβαιο, ότι- υποκριτικά αποδέχτηκε μόνο και μόνο για να μην κλείσει ο δρόμος του  προς την εξουσία;

Μήπως η υπογραφή του προσβάλλει αυτόν τον λαό, που ήδη έχει πληρώσει ακριβά τις επόμενες δόσεις και ζητά με μεγάλη πλειοψηφία να εξασφαλιστεί η συνέχεια της πορείας μας μέσα στην ΕΕ; Μάλλον όχι...

Μήπως προσβάλλει όσους θέλουν καθαρές δεσμεύσεις και όχι παιχνιδάκια "είπα ξείπα" από τους τυχοδιώκτες πολιτικούς τύπου Σαμαρά; Σίγουρα όχι...

Μήπως προσβάλλει όσους ελπίζουν ότι ο Παπαδήμος θα τα καταφέρει παρά τις τρικλοποδιές των κομματικών ισορροπιών; Αυτούς οπωσδήποτε όχι!

Ποιος άραγε επιθυμεί, ο πρωθυπουργός της χώρας να καταναλώνει το κρίσιμο πολιτικό του κεφάλαιο για να βρει τρόπο να ξεγλιστρήσει ο Σαμαράς και η ΝΔ από τις δεσμεύσεις τους;

Ποιος άραγε επιθυμεί οι δυνάμεις της δραχμής και της χρεοκοπίας να επιβάλλουν για άλλη μια φορά την διάψευση των ελπίδων μας ότι θα παραμείνουμε τελικά σε ευρωπαϊκή πορεία και σε κοινή στρατηγική με τους εταίρους μας -παρότι εκείνοι "μέχρι να κάνουν το σωστό, θα δοκιμάσουν όλα τα άλλα";

Ας πιει λοιπόν η ΝΔ το πικρό ποτήρι μέχρι το τέλος. Ας πληρώσει για την διγλωσσία της.

Ας πέσουν εδώ και τώρα οι μάσκες κι ας αποκαλυφθούν οι πραγματικές της προθέσεις. 

Αρκετά έπαιξε με τις τύχες μας. 

Εξουσία με χρεοκοπία ή δεσμευτική υπογραφή και bye bye Antonis dear...;

Το δίλημμα του Σαμαρά: 

"Ή δεν υπογράφω και παρασύρω με ευθύνη μου τη χώρα στη χρεοκοπία ή υπογράφω και δεν με χρειάζονται πια ( οι δυνάμεις της δραχμής ), ούτε καν για μετά ( δηλαδή χάνω και τις εκλογές..! ). 

Τι κάνω;"

Και η απάντηση ( η εκδίκηση σερβίρεται κρύα ):
"Ο λαός θέλει καθαρές κουβέντες. 

Ή συμφωνείς και υπογράφεις ή διαφωνείς και βγαίνεις και το λες"
Ντόρα Μπακογιάννη

Παράπονο ΑΣ: Γιατί ρε συ Ντόρα τον εκθέτεις τον άνθρωπο; 

Ακόμα και η Αριστερά τον καλύπτει σ' αυτήν την δύσκολη ώρα που περνά! ( ...ραγίζει το αντιμνημονιακό μέτωπο... )

Ο ήρωας Σαμαράς

Ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί μέσω Twitter:
"Η διεφθαρμένη Νέα Δημοκρατία, που διόγκωσε το έλλειμμα στο 15% του ΑΕΠ και ξεδιάντροπα είπε ψέματα για αυτό τώρα θέλει να ξαναγίνει κυβέρνηση της Ελλάδας… η ελληνική αλεπού, η οποία λεηλάτησε το κοτέτσι, τώρα ισχυρίζεται ότι θέλει να το 'φρουρήσει' ξανά. Η αξιοπιστία τους είναι πιο βρώμικη από τη λάσπη."

Ο ήρωας Σαμαράς δεν υπογράφει! Δεν δίνει εγγυήσεις στους δανειστές μας ότι θα στηρίξει την συμφωνία της 27/10 - αυτήν για την οποία αναγκάστηκε να θυσιάσει προσωρινά το εικοσαετές όνειρο της πρωθυπουργίας... Πίσω από τον Παπαδήμο πολλά τραγούδια λένε οι καιροσκόποι της παρέας Σαμαρά στην ΝΔ.
Θέλει προσοχή η επάνοδος στην εξουσία. Θέλει πρώτα απ' όλα να υπάρχει "εξουσία". Γι αυτό είναι απαραίτητος ένας Παπαδήμος - να κάνει την βρώμικη δουλειά, να πάρει την 6η Δόση, να προχωρήσει τη νέα δανειακή σύμβαση. Χωρίς καμιά ευθύνη της ΝΔ. Όπως καμία ευθύνη δεν φέρει -η σημερινή της ηγεσία- για τον διπλασιασμό του χρέους σε μια πενταετία διακυβέρνησης ΝΔ... και τότε ο Σαμαράς ήταν απασχολημένος: Διάβαζε...
Τις λίστες διορισμών στο υπουργείο Πολιτισμού.
Και δεν είχε χρόνο να ασχολείται με τα "οικονομικά".
Απολάμβανε όμως το εικοσαετές μπλοκάρισμα της λύσης στο Μακεδονικό με την προσωπική του άρνηση αποδοχής κάθε παραγώγου της λέξης Μακεδονία. Με τον ίδιο λαϊκισμό και καιροσκοπισμό που σήμερα αντιμετωπίζει την αποδέσμευση της 6ης Δόσης για την οποία ήδη έχει κάνει βαριές θυσίες ο ελληνικός λαός. Ο ήρωας Σαμαράς...

Ποιος φοβάται τον Σαμαρά;

Ας σηκώσουμε το γάντι της ακροδεξιάς όσο είναι ακόμη μειοψηφία...

Το κατάφερε και αυτό ο ΓΑΠ. Έδωσε την πρωτοβουλία κινήσεων στον Σαμαρά προσπαθώντας να διεγείρει τον φόβο και τα αντιδεξιά αντανακλαστικά του λαού και να παραμείνει στην εξουσία. Με τον φόβο - όχι με την λαϊκή εντολή. Τώρα, η εθνικιστική ρητορική ξεδιπλώνεται ανεμπόδιστα από τους συνεχιστές της καταστροφικής πενταετίας της ΝΔ και αποκτά λαϊκά ερείσματα. Προηγούμενα είχε συρρικνωθεί από το 31% της ήττας στο δημοσκοπικό 22%.

Ο Βενιζέλος, απειλεί το λαό με την δυσοίωνη κατάσταση στην ΕΕ -που ο ίδιος διαμόρφωσε  με τις τζάμπα μαγκιές του Σεπτεμβρίου- για να μείνει σαν εναλλακτική λύση στο προσκήνιο.

Τώρα είναι η ώρα να υποχωρήσει ο ΓΑΠ στο αίτημα των εκλογών. Πριν ο Σαμαράς εμφανιστεί σαν ο φορέας της λύσης. Όσο νωρίτερα τόσο καλύτερα. Στο κάτω κάτω, η μεν ΝΔ δεσμεύτηκε δημόσια ότι υπογράφει την συμφωνία της 27/10, οι δε Μέρκελ και Σαρκοζύ έχουν συναινέσει ήδη στο γεγονός ότι στις 4 Δεκεμβρίου θα ανανεωθεί με κάποιον τρόπο η λαϊκή εντολή. Και σίγουρα προτιμούν τις εκλογές. Το δέχτηκαν και στην Πορτογαλία άλλωστε. Δεν τους απασχολεί ποιος θα βγει - η συναίνεση στην συμφωνία τους ανησυχεί και νάχουν κάποιον με λαϊκή νομιμοποίηση απέναντί τους να συζητούν.

Δόσεις και συνομιλίες δεν κινδυνεύουν λοιπόν στο σύντομο διάστημα των τριών εβδομάδων - ούτε αιφνιδιάζεται κανείς.

Που είναι λοιπόν το πρόβλημα;

Μήπως στις επιλογές του λαού; Στην λαϊκή κυριαρχία;

Ξεφτιλίσαμε την επιλογή του δημοψηφίσματος. Ας μην καταδικάσουμε τελεσίδικα τον λαό στην αλαλία ...και την τηλεθέαση. Είναι ο πρωταρχικά ενδιαφερόμενος και ο μόνος έχων κάθε νόμιμο δικαίωμα να αποφασίσει. Δεν μπορεί να λείπει από το πλάνο στο οποίο σουλατσάρει καθημερινά και προκλητικά όλος ο εσμός των κρατικοδίαιτων παράσιτων που διαχειρίστηκαν καταστροφικά τις εντολές του.

Όποιος λοιπόν φοβάται την επάνοδο Σαμαρά, ΝΔ και ακροδεξιάς, ας μην τους δίνει τις ευκαιρίες να γιγαντωθούν.

Σηκώνοντας το γάντι τώρα, δίνεται η δυνατότητα στον σοφό λαό να στείλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας όλο το μεταπολιτευτικό πολιτικό προσωπικό και τα κόμματα δυναστείες του πελατειακού συστήματος.

Να μαυρίσει τα συνυπεύθυνα κόμματα του καταστροφικού διπόλου, να επιβάλλει επιτέλους πολυκομματική διαχείριση και αντί για αποχή να στείλει με μαζική συμμετοχή κάθε έλλογη πολιτική κίνηση στην βουλή. 

Ποιος λοιπόν φοβάται τον Σαμαρά;

Προσοχή, ο Σαμαράς δεν πολιτεύεται "γελοία", πολιτεύεται ακροδεξιά

Δυο πολύ κατατοπιστικά κείμενα από το the books' journal και τον left liberal synthesis:

Ο Σαμαράς υπονομεύει την πολιτική ομαλότητα

από το editorial του the books' journal

Ανάμεσα στις πολλές ανεπάρκειες που ανέδειξε η οικονομική κρίση, ήταν και εκείνη του πολιτικού προσωπικού. Πολιτικά άναρθρες ηγεσίες, άβουλοι υπουργοί, κοινοβουλευτικές ομάδες από οπορτουνιστές και κοντόθωρους επαρχιώτες, ανεπαρκή στελέχη – ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα το οποίο ένα πράγμα γνωρίζει: τα κλισέ του λαϊκισμού. Η κρίση της πολιτικής εκπροσώπησης είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της περιόδου που διανύουμε. Είναι μια κρίση που από μόνη της θα αρκούσε για να οδηγήσει τη χώρα στην παραλυσία. Και για να είμαστε ακριβέστεροι, η παραλυσία στην οποία βρίσκεται η χώρα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό, στην αναποφασιστικότητα του, στην αβουλία του, στο φόβο του ή και (για το μεγαλύτερο μέρος των αριστερών ηγεσιών) στην άγνοια κινδύνου.

Από αυτό το αδιέξοδο προσκήνιο διαφοροποιείται και ξεχωρίζει ένα πολιτικό πρόσωπο και οι πολιτικές του που, αν τα πράγματα ακολουθήσουν μια φορά κανονικότητας, θα μπορούσε να βρεθεί κάποια στιγμή στα ηνία της χώρας. Είναι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο δημοκρατικώ τω τρόπω κληρονόμος του κόμματος μέσω του οποίου εκφράζονται οι δυνάμεις της συντήρησης στη χώρα: ο Αντώνης Σαμαράς.