Μια παραμυθένια επένδυση στην Ελλάδα

του Νίκου Xρυσολωρά*

Ύστερα από αφόρητες πιέσεις της Αγκελα Μέρκελ και του Νικολά Σαρκοζί, μεγάλη ευρωπαϊκή επιχείρηση, συγκεκριμένα μία αυτοκινητοβιομηχανία, αποφασίζει να επενδύσει στην Ελλάδα, κατασκευάζοντας εργοστάσιο παραγωγής στη χώρα μας. 

Το έργο πρόκειται να δώσει δουλειά σε χιλιάδες συμπολίτες μας, από ανειδίκευτους εργάτες μέχρι διδάκτορες του Πολυτεχνείου, τόσο κατά το στάδιο της κατασκευής του όσο και κατά τη λειτουργία του. Επίσης, πολλές άλλες ελληνικές εταιρείες, σε τομείς όπως οι μεταφορές για παράδειγμα, θα αποκτήσουν έναν νέο, μεγάλο και σοβαρό πελάτη και η χώρα μας θα εισάγει πολύτιμη τεχνογνωσία.
Υποψιασμένη από όσα έχει ακούσει στα διεθνή μίντια, η επιχείρηση προσλαμβάνει μια ομάδα νομικών-κομάντος, ώστε να καταδυθούν στα ερεβώδη σπήλαια της ελληνικής νομοθεσίας - περιβαλλοντικής, χωροταξικής, πολεοδομικής, φορολογικής. 

Ύστερα από πολύμηνη έρευνα στον λαβύρινθο, οι εξουθενωμένοι δικηγόροι αποφαίνονται ότι το έργο κολλάει στην παράγραφο τάδε, του Προεδρικού Διατάγματος τάδε, όπως αυτό ερμηνεύεται κατά την εγκύκλιο τάδε. 

Η επιχείρηση ειδοποιεί τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο ότι το έργο δεν μπορεί να γίνει. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες όμως συνεχίζουν να της ζητούν να προχωρήσει, διότι παρά τις πιέσεις που δέχονται από τους ψηφοφόρους τους, δεν θέλουν να αφήσουν την Ελλάδα να καταρρεύσει, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης και των επιπτώσεων που κάτι τέτοιο θα είχε για την Ευρωζώνη.
Το πρόβλημα είναι ότι η βιομηχανία δεν μπορεί να ζητήσει ανοιχτά την άρση του νομικού κωλύματος στο πλαίσιο δημόσιας διαβούλευσης, διότι οι μισθοδοτούμενοι από τα δανεικά του κράτους εθνοπατέρες θα επαναστατήσουν για την «ωμή παρέμβαση των ξένων συμφερόντων» στα εσωτερικά της χώρας. 

Οι υπεύθυνοι της εταιρείας θα πρέπει λοιπόν να αποκτήσουν κρυφίως πρόσβαση στο υπουργικό γραφείο και να ζητήσουν να περάσει σχετική τροπολογία σε κάποιο άσχετο νομοσχέδιο. Η δουλειά πρέπει να γίνει αργά τη νύχτα, λίγο πριν από εορταστικό τριήμερο, κατά προτίμηση με σελήνη 12 ημερών, ανάδρομο Ερμή και βοριά φρέσκο, μην τυχόν και τους πάρει χαμπάρι κανείς.