από το ιστολόγιο Ενδογενής Παραγωγική Ανασυγκρότηση
Ανεπιτυχώς ο Έλληνας αναλώνει τη δημιουργικότητά του επενδύοντας σε εστιατόρια γρήγορης εστίασης και καφετέριες. Άλλοι πάλι προτιμούν τον ρόλο του εισαγωγέα και μεταπωλητή. Αυτό όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επιχειρηματικότητα.
- Το 2014 το εμπορικό έλλειμμα της χώρας ξεπέρασε τα 20 δις ευρώ. Η απουσία ουσιαστικής παραγωγής μετατρέπει την ελληνική αγορά σε μεταπωλητή βάζοντας σε κίνδυνο την οικονομία.
- Η έλλειψη αναπτυξιακής πολιτικής με ταυτόχρονη επιβολή εισπρακτικών μέτρων που στραγγαλίζουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις οδηγούν σε αδιέξοδο.
- Η υιοθέτηση εθνικού στρατηγικού σχεδίου με στόχο σε πρώτη φάση τη μείωση των εισαγωγών και εν συνεχεία την εγχώρια παραγωγή συγκεκριμένων προϊόντων, θα εξοικονομούσε $8 δις για την οικονομία μας.
- Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η ουσιαστική ανάπτυξη και η ανθεκτικότητα της οικονομίας είναι εξαγόμενα επιχειρηματικής δράσης που θα προϋποθέτουν την αγορά/παραγωγή πρώτης ύλης και τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου προϊόντος που θα είναι ανταγωνιστικό διεθνώς.
Πόσο είναι εξαρτημένη από τις εισαγωγές η Ελλάδα
Έχει ακουστεί πολλές φορές ότι η λιτότητα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Έχει επίσης ειπωθεί ότι μέτρα που προκαλούν ύφεση οδηγούν σε έναν φαύλο κύκλο με αρνητική επίδραση για την οικονομία. Δυστυχώς, η χώρα μας βρίσκεται σε διαρκή ύφεση από το 2009, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι το οικονομικό πρόγραμμα και οι μεταρρυθμίσεις θα βελτίωναν τους οικονομικούς δείκτες. Αντιθέτως, μετά από 6 χρόνια είναι βέβαιο ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει με τα αποτελέσματα να είναι τραγικά.του Μάνου Κοκκινέλη*
Το ¼ των Ελλήνων είναι άνεργοι. Οι νέοι, που παρεμπιπτόντως δεν συμμετείχαν στις καταστροφικές επιλογές των πολιτικών, βιώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό το πώς είναι να αισθάνεσαι μη παραγωγικός. Η ανεργία στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ των 20 έως 24 ετών αγγίζει το 51%. Το 40% των αποφοίτων των τεχνολογικών και πανεπιστημιακών σχολών έχοντας βασική εργασιακή εμπειρία βρίσκεται δίχως εργασία. Αποκαρδιωτικά είναι και τα ευρήματα της μακροχρόνιας ανεργίας, η οποία κατά την περίοδο 2007 έως 2014 αυξήθηκε κατά 375% (Rodgers & Stylianou, 2015).
Αυτό πρακτικά σημαίνει μειωμένη παραγωγή, ανασφάλιστη εργασία, μειωμένο εισόδημα προς κατανάλωση, λιγότερα έσοδα για τα ασφαλιστικά ταμεία, υψηλότερες κρατικές δαπάνες προς τους πολίτες που έχουν ανάγκη και αύξηση του δανεισμού για να καλυφθούν τα παραπάνω. Το αντάλλαγμα προφανώς είναι η υποθήκη περιουσιακών στοιχείων που έχουν σημαντική αξία ώστε να μπορέσουμε να δανειστούμε.
Ένα ακόμη αρνητικό αποτέλεσμα της κρίσης, η οποία δεν είναι μόνον οικονομική, είναι η αύξηση που παρατηρείται στην έλλειψη ιατρικής βοήθειας, αφού 990.000 συμπολίτες μας εξαιτίας του κόστους, της απόστασης και του χρόνου αναμονής δεν λαμβάνουν ιατρική περίθαλψη. Επιπλέον, το 2013 οι γεννήσεις υπέστησαν σημαντική πτώση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια φθάνοντας τις 93.500. Από την άλλη πλευρά, οι θάνατοι αυξήθηκαν σε 112.200 (Rodgers & Stylianou, 2015). Η συρρίκνωση του πληθυσμού είναι γεγονός και θα πρέπει να μας απασχολήσει. Δεν θεωρείται υπερβολή ότι το 2013 χάθηκε μία μικρή κωμόπολη, αφού οι γεννήσεις σε σχέση με τους θανάτους ήταν λιγότερες κατά 18.700.
Η κατάσταση μπορεί να αλλάξει υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστούν αποφάσεις που θα ενισχύουν την επιχειρηματικότητα, την εξωστρέφεια και θα μειώνουν τη γραφειοκρατία και τις εισαγωγές. Το βασικό πρόβλημα της χώρας είναι το εμπορικό έλλειμμα. Επιπλέον, η απουσία προσανατολισμού σε επιχειρηματικές επενδύσεις που προσδίδουν πραγματική αξία στην οικονομία έχουν οξύνει την κατάσταση. Ανεπιτυχώς ο Έλληνας αναλώνει τη δημιουργικότητά του επενδύοντας σε εστιατόρια γρήγορης εστίασης και καφετέριες. Άλλοι πάλι προτιμούν τον ρόλο του εισαγωγέα και μεταπωλητή. Αυτό όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επιχειρηματικότητα.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η ουσιαστική ανάπτυξη και η ανθεκτικότητα της οικονομίας είναι εξαγόμενα επιχειρηματικής δράσης που θα προϋποθέτουν την αγορά/παραγωγή πρώτης ύλης και τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου προϊόντος που θα είναι ανταγωνιστικό διεθνώς. Βέβαια, τεχνολογικά η Ελλάδα ακολουθεί, ενώ ο συνδυασμός υψηλής φορολόγησης και γραφειοκρατίας δημιουργούν εχθρικό επιχειρηματικό περιβάλλον τόσο για τους εγχώριους όσο και για τους ξένους επενδυτές.
Πιο συγκεκριμένα, οι εισαγωγές το 2014 αυξήθηκαν φθάνοντας τα 47,7 δις ευρώ σε σχέση με το 2013, όπου η χώρα μας πλήρωσε 840 εκ. ευρώ περισσότερα. Το 50% των εισαγωγών μας προέρχεται από τις χώρες της Ε.Ε. Η Ρωσία (10%) και η Γερμανία (10%) αποτελούν το 20% των εισαγωγών μας. Ακολουθούν το Ιράκ και η Ιταλία με ποσοστό 8% η καθεμιά. Κίνα, Καζακστάν και Ολλανδία κλείνουν την ομάδα των επτά με ποσοστό 5% για κάθε χώρα ως προς τους πιο σημαντικούς παίκτες από τους οποίους εισάγουμε (Εμπόριο, Invest in Greece). Σε ότι αφορά στα εισαγόμενα, τα καύσιμα βρίσκονται πρώτα στη λίστα με 16 δις ευρώ. Ακολουθούν τα μηχανήματα με 8,5 δις ευρώ για το 2014.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα World’s Richest Countries, η οποία παρουσιάζει τις 10 σημαντικότερες εισαγωγές από 26 διαφορετικά κράτη ομαδοποιημένες ανά χώρα, η Ελλάδα εισάγει 50 διαφορετικά προϊόντα. Για παράδειγμα, στην πρώτη θέση των εισαγωγών βρίσκονται τα καύσιμα με την πατρίδα μας να δαπανά 9 δις και 85 εκ. δολάρια. Μία ακόμη αναφορά είναι και οι εισαγωγές ρούχων που αγγίζουν τα $490 εκ. Στην 32η θέση είναι τα δημητριακά με $59 εκ.
Η υιοθέτηση εθνικού στρατηγικού σχεδίου με στόχο σε πρώτη φάση τη μείωση και εν συνεχεία την εγχώρια παραγωγή προϊόντων που παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα, θα εξοικονομούσε $8 δις για την οικονομία μας.
Αυτό το ποσό θα ήταν πολλαπλάσιο, διότι η εγχώρια παραγωγή ενός προϊόντος περιλαμβάνει την αγορά πρώτης ύλης, τη μεταποίηση, τη συσκευασία και τη μεταφορά του στο σημείο πώλησης. Σε αυτά τα 4 βασικά στάδια το προϊόν άλλαξε χέρια 4 φορές. Πληρώθηκε φόρος 4 φορές. Πληρώθηκε φόρος σε καύσιμα λόγω της μεταφοράς. Αγοράσθηκαν προϊόντα συσκευασίας τα οποία κατασκευάσθηκαν στην εγχώρια αγορά. Εργάσθηκε επιπλέον προσωπικό για την ολοκλήρωση του προϊόντος με αποτέλεσμα να αυξάνεται το ποσοστό του πληθυσμού που διαθέτει αγοραστική δύναμη. Αυτό το κομμάτι του πληθυσμού αγοράζει άλλα εγχώρια προϊόντα και ενισχύει άλλες ελληνικές επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή, αφού υπάρχουν περισσότεροι εργαζόμενοι, τα ασφαλιστικά ταμεία εισπράττουν περισσότερα χρήματα και μπορούν να προσφέρουν ...
