Χ. Πισσαρίδης: "Είμαι σοκαρισμένος από το ευρωπαϊκό σχέδιο της κυπριακής διάσωσης"

Χ. Πισσαρίδης: Μιλάνε για την Κύπρο αλλά όχι για το Λουξεμβούργο
Υπέρ του “κουρέματος” στις καταθέσεις ο νομπελίστας καθηγητής

“Να μη δεχτούμε την άποψη ότι πρέπει να μειώσουμε κατά το ήμισυ το τραπεζικό μας σύστημα, επειδή κάποιοι στο Eurogroup το βρήκαν καλή ιδέα. Το Λουξεμβούργο είναι ακόμη πιο εξαρτημένο από εμάς στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και δεν άκουσα κανέναν να μιλάει για αυτό”, δήλωσε σε υψηλούς τόνους ο καθηγητής και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Οικονομίας της Κύπρου κ. Χριστόφορος Πισσαρίδης, ο οποίος, με δεδομένη τη στάση της Ευρωζώνης, τάχθηκε υπέρ της φορολόγησης των κυπριακών καταθέσεων ως της καλύτερης δυνατής λύσης.

Μιλώντας σήμερα σε συνέδριο του Εconomist στην Κύπρο, ο κ. Πισσαρίδης εξέφρασε την εκτίμηση ότι το σχέδιο διαχωρισμού της Λαϊκής Τράπεζας σε “καλή” και “κακή” δεν θα γίνει αποδεκτό από την Ευρωζώνη. “Δε ζητάμε δάνεια από τη Γερμανία, αλλά από το ευρωσύστημα, το οποίο οφείλει να βοηθήσει τις τράπεζές μας. Δεν είναι δυνατό να συμβαίνουν αυτά επειδή εκείνοι που τις χρησιμοποιούν περισσότερο είναι οι Ρώσοι, τους οποίους δεν θέλουν”, είπε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας την άποψη ότι η στάση του Eurogroup απέναντι στην Κύπρο θα έπρεπε να προσβάλλει μία χώρα-μέλος της Ευρωζώνης.

Σύμφωνα με τον κ. Πισσαρίδη, η πηγή του προβλήματος στην Κύπρο, όπως και ευρύτερα στην Ευρώπη, είναι το θέμα της τραπεζικής εποπτείας, “το οποίο ουδέποτε διευθετήθηκε, απλώς ανατέθηκε στο εκάστοτε κράτος προκαλώντας κρίση εμπιστοσύνης”.

Ο ίδιος χαρακτήρισε ανεξήγητο, όπως είπε, το γεγονός ότι η Ευρωζώνη βάζει εμπόδια στη χρηματοδότηση της κυπριακής οικονομίας την ώρα που οι αδυναμίες της αφορούν μόνο στο τραπεζικό της σύστημα, στοιχείο που τη διαφοροποιεί και από την ελληνική περίπτωση, η όποια έτυχε αδράς χρηματοδότησης.

*news.gr

Χ. Πισσαρίδης: "Είμαι σοκαρισμένος από το ευρωπαϊκό σχέδιο της κυπριακής διάσωσης"

του Peter Coy 

O κ. Χριστόφορος Πισσαρίδης, στον οποίο απενεμήθη το Νόμπελ Οικονομικών το 2010, δήλωσε στο Bloomberg Businessweek «σοκαρισμένος» από το ευρωπαϊκό σχέδιο για την επιβολή φόρου επί των καταθέσεων των κυπριακών τραπεζών ούτως ώστε να κλείσει η συμφωνία για πακέτο στήριξης 10 δισ. ευρώ. Ο κ. Πισσαρίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κύπρο. Ως έφηβος, θυμάται στη βιογραφία του, «συνήθιζα να περνώ χρόνο με τα ξαδέλφια μου, πηγαίνοντας για ψάρεμα στην Κερύνεια (ως επί το πλείστον ανεπιτυχώς) ή παίζοντας στα ποτάμια και τις πηγές στον Αγρό.

Κατέχει καθηγητική έδρα τόσο στο London School of Economics όσο και στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Τον περασμένο μήνα ανέλαβε επικεφαλής ενός συμβουλίου οικονομικής πολιτικής που θα παρέχει συμβουλευτικό έργο στον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη. Κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στην στην Κίνα έδωσε τις ακόλουθες απαντήσεις στα ερωτήματα που του εστάλησαν μέσω e-mail στον συντάκτη οικονομίας Peter Coy του Bloomberg Businessweek.

Ως Κύπριος, πώς σας κάνουν να αισθάνεστε τα τελευταία γεγονότα;
Είμαι συγκλονισμένος από την απόφαση του Eurogroup. Η ιδέα του ενιαίου νομίσματος και της νομισματικής ένωσης συνίστατο στο να έχουμε μια ένωση ισότιμων εταίρων βοηθώντας ο ένας τον άλλο σε δύσκολες στιγμές. Εδώ έχουμε ένα μεγάλο εταίρο (Γερμανία) που εκφοβίζει έναν μικρό, για λόγους που ο μικρός αντιλαμβάνεται ως πολιτικούς. Και οι Κύπριοι καταθέτες που έπεσαν στην "τρύπα" είναι μία ατυχής παράπλευρη απώλεια.

Είστε υπέρ ή κατά του φόρου επί των τραπεζικών καταθέσεων;
Είμαι απολύτως εναντίον. Πρώτον, οι καταθέσεις κάτω των 100.000 υποτίθεται ότι είναι ασφαλισμένες. Τι απέγινε εκείνη η ασφάλιση; Πώς μπόρεσε το Eurogroup να συμφωνήσει στη φορολόγηση καταθέσεων ακόμα και του ενός ευρώ; Ποια είναι η έννοια της ασφάλειας καταθέσεων στην ευρωζώνη;

Δεύτερον, οι καταθέσεις αυτές είναι οι οικονομίες των έντιμων ανθρώπων που έχουν πληρώσει τους φόρους τους και αποταμιεύουν για τη συνταξιοδότηση τους, για να ...

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης και το υπόδειγμα DMP

Χριστόφορος Αντωνίου Πισσαρίδης: ο επιστήμων

Από τους ΚΩΣΤΑ ΑΖΑΡΙΑΔΗ και ΓΙΑΝΝΗ Μ. ΙΩΑΝΝΙΔΗ 

στην  Athens Review of Books*

Το 2010, η Επιτροπή Νόμπελ για τις Οικονομικές Επιστήμες βράβευσε τον Χριστόφορο Πισσαρίδη για την πρωτοποριακή συμβολή του στην κατανόηση της αγοράς εργασίας. Μαζί με τους επίσης βραβευμένους Ντέιλ Μόρτενσεν (Dale Mortensen ) και Πίτερ Ντάιαμοντ (Peter Diamond), ο Χριστόφορος Πισσαρίδης ανέπτυξε ένα καινούργιο οικονομικό υπόδειγμα που δίδει ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο της αναζήτησης, όπου οι εργάτες αναζητούν δουλειές και οι επιχειρήσεις εργαζόμενους. Το σύνολο των εργασιών των επιστημόνων αυτών, που είναι γνωστό, στην οικονομική επιστήμη, σαν το υπόδειγμα DMP από τα αρχικά των επωνύμων των εφευρετών του, μας έχει οδηγήσει σε βαθύτερη κατανόηση της ανεργίας και των μέτρων οικονομικής πολιτικής που απαιτούνται για την αντιμετώπιση προβλημάτων όπως έλλειψη εργατών, απώλεια θέσεων εργασίας και υποαπασχόληση.

Η θεωρία αναζήτησης είναι καινοτομία διότι περιγράφει τις αγορές με τελείως διαφορετικό τρόπο από την ανταγωνιστική οικονομία του Άνταμ Σμιθ στον Πλούτο των Εθνών. 

Ο κόσμος του Άνταμ Σμιθ κατοικείται από μεγάλο αριθμό σχετικά μικρών οικονομικών μονάδων, ανωνύμων αγοραστών και πωλητών. Στον κόσμο αυτόν, κανένας δεν είναι αρκετά μεγάλος για να επηρεάσει τη λειτουργία της αγοράς, και όλες οι ανταλλαγές γίνονται στην ίδια τιμή. Απρόσκοπτος ανταγωνισμός αποτρέπει χονδρεμπόρους και άλλους μεσάζοντες από το να επηρεάζουν την τιμή, και αναγκάζει τους αγοραστές να αποδεχθούν το ελάχιστο δυνατό κέρδος το οποίο τους επιτρέπει να επιζήσουν στην αγορά.

Τα πάντα λειτουργούν τέλεια στην οικονομία του Άνταμ Σμιθ. 

Ο ανταγωνισμός εγγυάται ότι μόνο οι πλέον ταλαντούχοι παραγωγοί επιζούν, με περιορισμένες δυνατότητες κερδών, πουλώντας στη μικρότερη δυνατή τιμή. Όλοι οι αγοραστές βρίσκουν πωλητές και όλοι οι πωλητές βρίσκουν αγοραστές στην τιμή που κυριαρχεί στην αγορά – γρήγορα και ανώδυνα. Δεν υπάρχουν αποθέματα απώλητων προϊόντων. 

Αυτοί που πωλούν σπίτια δεν χρειάζεται να περιμένουν, φρέσκια σοδειά δεν παραμένει στα τελάρα των μανάβηδων, και δεν χρειάζονται μεγάλες εκπτώσεις για να κινηθεί η αγορά. Σε κατάσταση ειρήνης, με πλήρη προστασία της ιδιωτικής περιουσίας, και όπως λέει και ο Σμιθ, «ανεκτή εφαρμογή των νόμων», τα οικονομικά αποτελέσματα είναι τόσο καλά σαν να καθοδηγούνται από το «αόρατο χέρι» της Θείας Πρόνοιας. Οι αγορές λειτουργούν τέλεια διαρκώς. 

Και εάν ποτέ δημιουργούν υπερβολικές ανισότητες στην κατανομή του εισοδήματος ή του πλούτου, αρκεί να μεταβιβάσουμε χρήμα από εύπορους σε πτωχούς και να αφεθούμε στη μαγική λειτουργία των αγορών.

Η θεωρία αναζήτησης, και ειδικά το υπόδειγμα DMP, προσφέρει δόση υγιούς ρεαλισμού στο όμορφο σενάριο του Άνταμ Σμιθ, που έχει πολύ λίγα πράγματα να πει για φαινόμενα όπως συνύπαρξη πολύ διαφορετικών τιμών, ανενεργά εργοστάσια, απούλητα σπίτια, άνεργοι εργάτες, ιδιωτικά χρηματοοικονομικά συμβόλαια, και ακόμα λιγότερα για κολοσσιαίες αποτυχίες του οικονομικού μας συστήματος όπως την Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930 και τη Μεγάλη Κρίση των τελευταίων τεσσάρων ετών. 

Ανατομία της ελληνικής κρίσης και προτάσεις για ανάπτυξη

Μια τέτοια μελέτη αναμένουμε μήνες από την μεταρρυθμιστική αριστερά - που όχι βέβαια να συμφωνεί απαραίτητα με τις παρακάτω προτάσεις των καθηγητών της φιλελεύθερης οικονομικής σχολής αλλά που να έχει την ίδια επάρκεια σε δυνατές προβλέψεις και οικονομική αποτίμηση των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων. Κάτι σαν την οικονομοτεχνική συνέχεια του κειμένου "Από την χρεοκοπία στην αυτογνωσία". Η παρουσίασή της είναι εκ των ουκ άνευ πια σε ένα κλίμα αργού θανάτου της οικονομίας όπου ακόμη και η λύση της πτώχευσης "μιαν ώρα αρχύτερα" προκειμένου να ανακτήσουμε τουλάχιστον την αυτονομία κινήσεων αρχίζει να μοιάζει ως η τελευταία λύση... (ΑΣ)

Από τους Κώστα Αζαριάδη, Γιάννη Μ. Ιωαννίδη, και Χριστόφορο Α. Πισσαρίδη*

[Περίληψη] Οι υπογράφοντες αυτό το άρθρο αυτό πιστεύουν ότι τα μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας και οικονομικής μεταρρύθμισης του Μνημονίου είναι απαραίτητα σαν πρώτο βήμα.
Αλλά πρέπει να συνοδευθούν από ισχυρότατο πρόγραμμα αναπτυξιακής πολιτικής ώστε να απομακρύνουν την χώρα απο φαύλο κύκλο μειούμενης παραγωγής, αυξανόμενης ανεργίας και εξαπλούμενων χρεωκοπειών. 

 Προτείνουμε λοιπόν δεκαεπτά μέτρα τα οποία θα έχουν διττό αποτέλεσμα. Πρώτο, θα αυξήσουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά τουλάχιστον 4% τον χρόνο, επιτρέποντας έτσι στην Ελλάδα όχι μόνο να ικανοποιήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά κάνοντας βαθειές τομές, να βελτιώσει σημαντικά την παραγωγικότητα και την διεθνή ανταγωνιστικότητα της και να μπει σε σταθερή τροχειά ευημέριας. Και δεύτερον, θα αντιστρέψουν τις προσδοκίες και του Ελληνικού λαού και της διεθνούς κοινής γνώμης για το μέλλον της χώρας.
Bαθειές τομές στην οργάνωση της παραγωγής, την διοίκηση και την κοινωνική δομή θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, θα περιορίσουν τα μονοπωλιακά προνόμια, θα καταργήσουν τις πολιτικές δυναστείες και θα περιορίσουν την εξουσία των εργατικών συνδικάτων. Η κεντρική κυβέρνηση θα παραμείνει υπεύθυνη μόνο στους χώρους της δικαιοσύνης, άμυνας και προστασίας του πολίτη, κοινωνικής δικαοσύνης και αναδιανομής και υποδομών.
Οι μεταρρυθμίσεις που προτείνουμε επιδιώκουν ώστε μέσα σε μία δεκαετία από την εφαρμογή τους να αυξηθεί η παραγωγικότητα από το 80% στο 120% της μέσης στην ΕΕ-27, δηλαδή στο επίπεδο των ευπόρων μελών της ΕΕ, και το εθνικό εισόδημα απο 240 σε 425 δις. Ευρώ, και να δημιουργηθούν 1,2 εκατομμύρια νέων θέσεων εργασίας στο ιδιωτικό τομέα, έτσι να απασχοληθούν 800 χιλιάδες νέοι και να απορροφηθούν 400 χιλιάδες εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα οι οποίοι θα πλεονάζουν. Τέτοια βελτίωση της παραγωγικότητας απαιτεί μαζικές επαναστατικές παρεμβάσεις σε τέσσερες στυλοβάτες της εθνικής οικονομίας: (α) Διαφθορά και δημόσια διοίκηση· (β) υποδομές και ανθρώπινοι πόροι· (γ) αγορές και ανταγωνισμός· και (δ) ασφαλιστικό, φορολογία και δημόσιο χρέος. 

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ
Δεκαεπτά Προτάσεις για μία Νέα Αναπτυξιακή Στρατηγική**
Κώστας Αζαριάδης, Πανεπιστήμιο Washington, Στ. Λούις, 

Γιάννης Μ. Ιωαννίδης, Πανεπιστήμιο Tufts, 

και Χριστόφορος Α. Πισσαρίδης, LSE, νόμπελ Οικονομίας 2010