Η πρώτη αίσθηση από την ανάγνωση των δεσμεύσεων Τσίπρα, είναι μια ανακούφιση - ότι κάποια αυτονόητα θα γίνουν αμέσως (πχ σταμάτημα των διώξεων/κατασχέσεων για τις αμφιλεγόμενες οφειλές στο Δημόσιο και τα Ταμεία, ρεύμα και συσσίτια στους κατεστραμμένους από την κρίση, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και δίκαιη φορολόγηση, άμεσος έλεγχος ενδοομιλικών συναλλαγών, offshore και λιστών, σεισάχθεια στα χρέη που δεν μπορούν αν εισπραχθούν και ρυθμίσεις οφειλών μετά το ξεκαθάρισμα με νέα κοινωνικά κριτήρια). Το ζήτημα της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους δεν είναι σαφές αλλά σίγουρα κάποιος θα κάθεται και από την δική μας πλευρά του τραπεζιού με ρεαλιστικές εναλλακτικές - δεν ξέρουμε τι θα κάνουν οι "άλλοι"... Σήμερα στις 1 στην συνέντευξη τύπου θα λυθούν πολλές απορίες και μετά θα μπορέσουμε να δούμε πιο ψύχραιμα τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι τότε ας ακούσουμε αφιλτράριστα τι ακριβώς λέει: (ΑΣ)
Η ομιλία του Α.Τσίπρα στην ΔΕΘ*:
Με μεγάλη χαρά βρίσκομαι και πάλι στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Η παρουσία μου εδώ είναι ουσιαστική.
Βρίσκομαι απέναντί σας για να πω αλήθειες και να δεσμευτώ απέναντί στον Ελληνικό λαό, σ' ένα σχέδιο ελπίδας, προοπτικής και δικαιοσύνης για την έξοδο από τη κρίση.
Ορίζοντας τις βασικές συντεταγμένες της νέας, μεταμνημονιακής πορείας του τόπου.
Δίνοντας συγκεκριμένο ρεαλιστικό και κοστολογημένο προγραμματικό περιεχόμενο στις βασικές αξίες και αρχές της κυβερνητικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ:
Στην κοινωνική δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την ισότητα, στο κράτος δικαίου, τη διαφάνεια και την αξιοκρατία, στην οικονομική ασφάλεια και την αξιοπρεπή διαβίωση όλων των πολιτών.
Φίλες και φίλοι,
Μας αφήνει αδιάφορους η παλαιοκομματική εθιμοτυπία των φθινοπωρινών υποσχέσεων στους Θεσσαλονικείς, οι οποίες ξεχνιούνται μόλις απογειωθεί το αεροπλάνο του εκάστοτε Πρωθυπουργού για την Αθήνα.
Γνωρίζουμε τα χρόνια προβλήματα αυτής της πόλης, έχουμε βασανιστεί αρκετά για να βρούμε τις λύσεις τους.
Για το πως θα απελευθερωθεί η δυναμική της Θεσσαλονίκης – που την πνίγει ο υδροκεφαλισμός και η εσωστρέφεια του συγκεντρωτικού και διαπλεκόμενου κράτους.
Για τον πρωταγωνιστικό ρόλο που μπορεί και πρέπει να αναλάβει στην αναγκαία διαβαλκανική συνεργασία και τη βαλκανική υπανάπτυξη, ιδιαίτερα στους τομείς του πολιτισμού, της οικονομίας και του περιβάλλοντος.
Πόσο δε μάλλον στις μέρες μας, όπου σε ένα περιβάλλον διεθνούς αναστάτωσης, αβεβαιότητας και ρευστότητας, έχουμε ανάγκη η Θεσσαλονίκη, η Βόρειος Ελλάδα να γίνει το επίκεντρο ενός νέου περιφερειακού πόλου συνανάπτυξης και σταθερότητας, μακριά από τις παρωχημένες εθνικιστικές ιδεοληπτικές συμπεριφορές που τόσο πολύ ταλαιπώρησαν τα Βαλκάνια στο πρόσφατο παρελθόν.
Σ' ένα τέτοιο διεθνή περίγυρο, η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να συμπεριφέρεται ως υπεύθυνη ευρωπαϊκή δύναμη, αλλά με ρόλο αξιόπιστου συνομιλητή διεθνώς.
Όχι τελευταίου τροχού της άμαξας, παρακολουθητή των εξελίξεων.
Ασφαλώς εντός των δυνατοτήτων της, αλλά με τόλμη. Χωρίς σύμπλεγμα πολιτικού επαρχιωτισμού.
Μόνο με ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική θα μπορεί να διασφαλίζει τα συμφέροντά της.
Ξεφεύγοντας τόσο από το ρόλο του υπάκουου μαθητή όσο και του ...
