Νεοδημοκρατικός λαϊκισμός

της Ράνιας Αντωνοπούλου 

Ο αντιπολιτευτικός λόγος που εκφέρουν τα στελέχη της Ν.Δ. σε μια περίοδο κρίσιμων διαπραγματεύσεων για τη χώρα με τους θεσμούς όχι μόνο παραπλανά τους πολίτες με υποκριτικές και ανεύθυνες σοφιστείες, αλλά ταυτόχρονα είναι και επικίνδυνος καθώς αποσταθεροποιεί τη θέση της κυβέρνησης στην προσπάθεια που καταβάλλει για την επίτευξη μιας κοινωνικά δίκαιης συμφωνίας με τους εταίρους και δανειστές.

Από τη μία ισχυρίζονται ότι καμία συμφωνία (πολιτική ή τεχνική) δεν υπάρχει, αλλά την ίδια στιγμή διακηρύσσουν πως η κυβέρνηση συμφώνησε σε όλα. Εύχονται τη συντομότερη δυνατή ολοκλήρωση της αξιολόγησης λέγοντας ότι σε αντίθετη περίπτωση τα αποτελέσματα θα είναι ολέθρια για την ελληνική οικονομία, αλλά συγχρόνως δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν τα μέτρα γιατί, όπως ισχυρίζονται, εγκλωβίζουν τη χώρα σε μακροχρόνια λιτότητα χωρίς αποτέλεσμα.

Με περισσό θράσος δε η αξιωματική αντιπολίτευση οικοδομεί ένα αφήγημα που αν μη τι άλλο επιδεικνύει παντελή απουσία συλλογικής πολιτικής μνήμης και σίγουρα υποτιμά τη νοημοσύνη των Ελλήνων πολιτών. Οι κύριοι της Ν.Δ. μιλούν σαν να μην κυβέρνησαν μέχρι πρόσφατα οι ίδιοι, σαν να μην ευθύνονται για τον υπερδανεισμό της χώρας, σαν να μην υπέγραψαν Μνημόνια που δέσμευσαν τη χώρα και, τελικά, σαν να μην εφάρμοσαν τα προηγούμενα χρόνια ένα μείγμα μέτρων που οδήγησε την οικονομία και την κοινωνία στα βράχια.

Περί λιτότητας: Το αφήγημα της Ν.Δ. βασίζεται στην καταγγελία των συμφωνιών της κυβέρνησης (που δεν έχουν ολοκληρωθεί) περί δέσμευσης της χώρας σε διαρκή λιτότητα και σε δεκαετή ή δεκαπενταετή πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%, όταν η κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ το 2014 είχε δεσμεύσει τους Έλληνες πολίτες σε πρωτογενή πλεονάσματα 4,5% έως το 2016 και 4,3% έως το 2020 (βλ “Request of exceptional access under the 2012 extended arrangement”, country report 12/57, IMF)! Ισχύει αυτό ή όχι, κύριοι και κυρίες της Ν.Δ.;

Από αυτή τη μέγγενη προσπαθεί η κυβέρνησή μας να ελευθερώσει τη χώρα, αναδιαπραγματευόμενη το χρέος και την αποπληρωμή του. Ακόμα και με πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% έως το 2020, η κυβέρνηση εξοικονομεί για την περίοδο 2015-2020 πλεονάσματα ύψους 14 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ συγκριτικά με όσα είχε δεσμευτεί να επιβάλει στον ελληνικό λαό η Ν.Δ. Αυτή η διαφορά αντιστοιχεί σε 26 δισ. λιγότερα μέτρα (βλ. πίνακα 1).

Περί αξιοπιστίας: Το αφήγημα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ότι η Ν.Δ. θα διαπραγματευόταν καλύτερα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ., λόγω της μεταρρυθμιστικής ικανότητας και αξιοπιστίας που υποτίθεται ότι διαθέτει. Για τις δήθεν μεταρρυθμιστικές ικανότητες της Ν.Δ. ενδεικτική είναι η πρόσφατη δήλωση του Γερμανού υφυπουργού Οικονομικών Γενς Σπαν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. υλοποίησε περισσότερες μεταρρυθμίσεις από κάθε προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση.

Άλλωστε η πορεία των μεταρρυθμίσεων επί Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ αξιολογήθηκε στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ, όπου γίνεται ρητή αναφορά στην αποτυχία εφαρμογής του δεύτερου Μνημονίου (παράγρ. 22, Greece, IMF Country Report No. 17/44, February 2017). Παρ’ όλα αυτά, οι κύριοι της Ν.Δ. υποστηρίζουν ότι διαθέτουν πλεόνασμα αξιοπιστίας και συνεπώς πρέπει να προχωρήσουμε σε εκλογές, διότι μόνο εκείνοι μπορούν να πραγματοποιήσουν μεταρρυθμίσεις.

Περί μείγματος πολιτικής: Το αφήγημα της Ν.Δ. είναι ότι μόνο εκείνοι μπορούν να φέρουν επενδύσεις και ανάπτυξη. Ας δούμε λοιπόν, αντικειμενικά, τι έγινε με τα μέτρα επί Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ και επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. Με βάση τον παρακάτω πίνακα (Πίνακας 2) που συγκρίνει τις μέσες ετήσιες επιδόσεις των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. της εξαετίας 2008-2014 με τις αντίστοιχες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. της διετίας 2014-2016 συνάγονται τα εξής:

* Το ΑΕΠ επί Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ υποχωρούσε κάθε χρόνο κατά 4,6% ενώ με τη σημερινή κυβέρνηση σταθεροποιήθηκε και το 2017 προβλέπεται να ανακάμψει.

* Είχαμε αποεπένδυση της τάξης του 15,3% κάθε χρόνο την πρώτη εξαετία ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. ενώ τη διετία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. είχαμε επενδυτική επέκταση 1,6% ετησίως.

* Οι εξαγωγές αντίστοιχα μειώθηκαν την πρώτη εξαετία 1% ετησίως, ενώ αυξήθηκαν κατά 1,2% την τελευταία διετία.

* Η ιδιωτική κατανάλωση μειωνόταν ετησίως 4,7% επί ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ., ενώ σταθεροποιήθηκε και αυξήθηκε οριακά, 0,3% επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ.

* Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης αυξήθηκε 8,7% ετησίως επί ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ., ενώ μειώθηκε οριακά 0,1% ετησίως επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ.

* Η ανεργία αυξανόταν ετησίως κατά 22,6% επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ., ενώ μειώνεται ετησίως κατά 6% επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. Η δε εκτίναξη της μερικής απασχόλησης κατά 20% και η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 22% είναι επίτευγμα του 2012-2014 και σίγουρα όχι των ημερών μας.

Τα συμπεράσματα δικά σας. Όμως το δίλημμα για τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξακολουθεί να υφίσταται: Η Ν.Δ. θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή θα συνεχίσει τις «τσάμπα μαγκιές» επιμένοντας στη στείρα καταστροφολογική ρητορική;



Ράνια Αντωνοπούλου, αν. υπουργός Εργασίας

πηγή

"Τρομακτική" η παραπληροφόρηση από ΜΜΕ και κόμματα της αντιπολίτευσης για την κατάσταση της αγοράς εργασίας

Ράνια Αντωνοπούλου: Η ΝΔ απέτυχε και με νεοφιλελεύθερους όρους, αλλά τα ΜΜΕ δεν ρωτούν τι διαφορετικό θα κάνει τώρα

Στη ΝΔ υπόσχονται επενδύσεις όταν τις συρρίκνωσαν στο ένα τρίτο και έβαλαν βόμβα στην οικονομία με τη μείωση των μισθών που αντί αύξησης εξαγωγών οδήγησε σε βουτιά της κατανάλωσης, λουκέτα και ανεργία, αλλά τα ΜΜΕ δεν ρωτούν τον κ.Μητσοτάκη "τι θα κάνεις διαφορετικό από αυτά που έκανες πριν;" είπε η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου μιλώντας Στο Κόκκινο και τους Π. Αγγελόπουλο και Γ. Τραπεζιώτη.

Το θέμα του διαχωρισμού "εργασίας" και "απασχόλησης" έχει προκύψει για δύο λόγους. Αφενός, επειδή με την απασχόληση αναφερόμαστε και στους εργαζόμενους και στους αυτοαπασχολούμενους - και δεν υπάρχει κάτι μεμπτό στους αυτοαπασχολούμενους, εάν αυτό είναι επιλογή. Όμως, στο σημερινό καθεστώς, σε συνθήκες στρες και έλλειψης εργασίας, όπου κάποιοι πληρώνουν για να βγάζουν τον επιούσιο, η "απασχόληση" έχει ταυτιστεί με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, την εκ περιτροπής εργασία, τη λογική "ό,τι σου δίνουν το παίρνεις". Έτσι, λέει ο κόσμος ότι η εργασία είναι η κανονικότητα και η απασχόληση όλα αυτά τα φαινόμενα", σημείωσε η κ. Αντωνοπούλου.

Υπάρχει επίσης μία "γενική αμνησία, στην αντιπολίτευση και ΝΔ, σαν να έχουν ξεχάσει τι έχουν κάνει... μεταξύ 2013 και 2014 αυξήθηκε η εκ περιτροπής και η μερική εργασία κατά 71%, από το Μάιο του 2014 ως το Μάιο του 2015 κατά 44%", συνέχισε η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας. 

"Με όλες τις προσπάθειες που κάνουμε, υπάρχει ανάσχεση ... από το Μάιο του 2015 ως το Μάιο του 2016 η αύξηση ήταν μόλις 9%, ας το συγκρίνουμε", σημείωσε. "Όταν συγκρίνουμε στοιχεία, να αναφερόμαστε στην ανάσχεση της απομείωσης του ΑΕΠ, της αύξησης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, της ανεργίας".

Χαρακτήρισε, στην ίδια κατεύθυνση, «τρομακτική» την παραπληροφόρηση από ΜΜΕ και κόμματα της αντιπολίτευσης, που «αφήνουν τους πολίτες με την εντύπωση ότι καταστράφηκε επί των ημερών μας η αγορά εργασίας».

"Το πλέον εκνευριστικό είναι να λέει η ΝΔ ότι "εμείς είμαστε οι μόνοι ικανοί ... να φέρουμε τις μεταρρυθμίσεις ... τις επενδύσεις. Κοιτάζει κανείς τα στοιχεία ... οι επενδύσεις των 60 δισ. ευρώ ετησίως το 2010 έγιναν 20 δισ. ευρώ ... βγαίνουν και ξαναγράφουν την Ιστορία". 

Την ίδια ώρα, δεν τίθεται από τα ΜΜΕ η ερώτηση "τι θα κάνεις διαφορετικό από αυτά που έκανες πριν ... και βγάζουν αυτό το λόγο αυτοί που μας υπερχρέωσαν, που μας οδήγησαν το 2010 στα μνημόνια, αυτοί εμφανίζονται πάλι ως σωτήρες".

Θύμισε επίσης το μεγάλο πλήγμα στις αποδοχές και την οικονομία με την μείωση των μισθών κατά 22% (με την μείωση του κατώτατου), με το επιχείρημα ότι έτσι θα ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα. 

Αντίθετα, κοιτώντας τις εξαγωγές βλέπει κανείς ότι επί των ημερών τους απομειώθηκαν, από το 2008 ως το 2011, κατά 14,5% και συνέχισαν να απομειώνονται ως το 2014. 

"Επί των ημερών μας, καταγράφηκε αύξηση 2,5%", όπως είπε.

Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας δεν βοήθησε τις εξαγωγές γιατί η χώρα μας δεν είχε εξαγωγικό μοντέλο και προϊόντα που να ευνοούνται από τη μείωση του μισθολογικού κόστους. 

Κοιτώντας το με τη νεοφιλελεύθερη λογική, δεν έλαβαν υπόψιν τι οικονομία είχαν και τι προϊόντα, η απορρύθμιση «έσκασε σαν βόμβα» στην οικονομία, μειώθηκαν οι μισθοί, η κατανάλωση, έκλεισαν μαγαζιά και οι εξαγωγές δεν αυξήθηκαν. 

Ήταν μία λάθος συνταγή και μέσα στα νεοφιλελεύθερα πρότυπα, υπογράμμισε η κ. Αντωνοπούλου.

Σημείωσε εξάλλου ότι υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι συνολικά στην Ευρώπη μία αύξηση μισθών από 0,5% ως 1,5%, σε τρία χρόνια θα παρήγαγε 11 εκατ. νέες θέσεις εργασίας. Αυτό, καθώς ουσιαστικά η ίδια η ΕΕ δεν εξάγει, "γίνονται ανταλλαγές μεταξύ μας ... εκτός από τη Γερμανία".

"Άρα, όταν το εισόδημα των μισθωτών ανέβει, θα υπάρχει μεγαλύτερη ζήτηση για προϊόντα που παράγονται στην Ευρώπη, για να καταναλωθούν στην Ευρώπη. Ενώ το βλέπουν και "είναι φως φανάρι", δεν υπάρχει η πολιτική βούληση και η ηγεσία για μία άλλη Ευρώπη, γιατί αυτό θα βοηθούσε τις οικογένειες και τα εισοδήματά τους, την οικονομία και το κεφάλαιο στην Ευρώπη".

«Δεν το βλέπουν, το νεοφιλελεύθερο μοντέλο έχει τόσο πολύ ενσωματωθεί στη σκέψη αυτών των ηγετών, που δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή τη μέγγενη», είπε χαρακτηριστικά.

"Υπάρχει πολύ μεγάλη πόλωση. Το κέντρο θα εξαφανιστεί, θα υπάρχει αυτή η ενίσχυση δεξιών και ακροδεξιών ιδεών και ιδεοληψιών. Εκεί είναι ο ρόλος της Αριστεράς, καθώς αυτή η αντιπαράθεση, ιστορικά δεν μπορεί παρά να εξελιχθεί σε μία μεγάλη σύγκρουση πραγματικά προοδευτικών δυνάμεων που δεν έχουν ενσωματώσει στη ρητορική τους και την πρακτική τους νεοφιλελεύθερες ιδέες, με το άκρο της νεοφιλελεύθερης τακτικής, που περιλαμβάνει και το ρατσισμό και το διχασμό της εργατικής τάξης", εκτίμησε η κ.Αντωνοπούλου.

"Δική μας υποχρέωση είναι να μην περιοριζόμαστε στο στενό πλαίσιο, το ζουρλομανδύα που φοράμε σήμερα, αλλά να βλέπουμε μπροστά μας, από πλευράς πολιτικών να προτείνουμε και προκρίνουμε αυτές που θα μπορέσουν να μπουν στον κοινωνικό διάλογο σαν ευθεία, μετωπική αντιπαράθεση με τις ακροδεξιές και συντηρητικές ιδέες", υπογράμμισε.

Με την επιστροφή της ελληνικής οικονομίας σε ρυθμούς ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια, και στο μέτωπο της αντιμετώπισης της ανεργίας «ξέρουμε ότι θα έχουμε θετικά αποτελέσματα», είπε η κ. Αντωνοπούλου, με δεδομένο ότι ήδη επετεύχθη την προηγούμενη διετία η απομείωσή της κατά 3%.

"Υπάρχει ωστόσο μεγάλη αγωνία για το αν θα μπορέσει να ξαναρυθμιστεί η αγορά. Χωρίς συλλογικές συμβάσεις και όλα τα άλλα για τα οποία αγωνιζόμαστε δεν μπορεί να έρθει μία ισορροπία ... η προσπάθεια τώρα, πέραν της καταπολέμησης της ανεργίας, είναι η αντιμετώπιση της μερικής απασχόλησης ... θα πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο και για αυτούς που είναι υποαπασχολούμενοι, θέλουν θέσεις πλήρους απασχόλησης".

Ακούστε ολόκληρη την συνέντευξη εδώ:  stokokkino.gr/podcast/antonopoulou

Ινστιτούτο Levy: Το κράτος να γίνει "εργοδότης τελευταίας προσφυγής"

"προβλέπεται εκτόξευση της ανεργίας στο 34% το 2016 αν συνεχιστεί η ίδια μνημονιακή πολιτική"

της Ράνιας Αντωνοπούλου*

Η ερευνήτρια Ράνια Αντωνοπούλου προτείνει τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης από το Κράτος για να σταματήσει η κατάρρευση της απασχόλησης

Σχέδιο για δημιουργία θέσεων εργασίας με συμμετοχή του Κράτους σε ρόλο "εργοδότη τελευταίας προσφυγής" προτείνει το ινστιτούτο Λεβί για την Ελλάδα, στο πλαίσιο του εναλλακτικού οικονομικού σχεδίου για τη χώρα το οποίο επεξεργάζεται για λογαριασμό του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ.

Η πρόταση**, την οποία έχει αναπτύξει η ερευνήτρια του Ινστιτούτου, καθηγήτρια Ράνια Αντωνοπούλου, προβλέπει τη δημιουργία θέσεων εργασίας από το Κράτος, βασίζεται σε ιδέα του οικονομολόγου Hyman Minsky και έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε άλλες χώρες, όπως η Αυστραλία και η Σουηδία. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την κυρία Ράνια Αντωνοπούλου οι θέσεις εργασίας θα πρέπει να εστιάσουν σε παροχή κοινωφελών υπηρεσιών και να αφορούν θέσεις εργασίας με όλα τα νόμιμα δικαιώματα. Ο όρος δηλώνει ότι σε περιπτώσεις μεγάλης ανεργίας, το Κράτος θα πρέπει να λειτουργεί ως ύστατο καταφύγιο για τη δημιουργία απασχόλησης, κατ' αναλογία με το ρόλο του "δανειστή τελευταίας προσφυγής" που αναλαμβάνουν οι κεντρικές τράπεζες για χορηγήσουν ρευστότητα.

Το Ινστιτούτο Levy είναι ένα από τα πιο έγκυρα και προοδευτικά think tank των ΗΠΑ, ιδιαίτερα υψηλού κύρους, ασχολείται επισταμένως με την κρίση στην ευρωζώνη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Εχει αναπτύξει μάλιστα και ελληνικές σελίδες στο site του. Η πρόταση για τον εργοδότη τελευταίας προσφυγής βασίζεται σε ένα ευρύτερο εναλλακτικό σχέδιο για την εφαρμογή "σχεδίου Μάρσαλ" στην Ελλάδα, το οποίο θεωρείται απαραίτητο για να ανασχεθεί η καταστροφή της οικονομίας και της κοινωνίας.

Σύμφωνα με την μακροοικονομική ανάλυση των ερευνητών του Levy, προβλέπεται εκτόξευση της ανεργίας στο 34% το 2016 αν συνεχιστεί η ίδια μνημονιακή πολιτική. Η μελέτη αντιπροτείνει αύξηση των κρατικών δαπανών αντί για συνεχή μείωσή τους, ώστε να παίξουν σταθεροποιητικό ρόλο στην περίοδο της κρίσης.

Κίνδυνος για ανεργία 34%

« Είναι απαραίτητο να εφαρμοστεί άμεσα μια αναπτυξιακή πολιτική με βασικό άξονα ένα πρόγραμμα δημοσίων δαπανών, ένα σχέδιο Μάρσαλ προσαρμοσμένο στις σημερινές συνθήκες στην Ελλάδα. Τότε μόνο θα βγούμε από την κρίση με γρηγορότερο ρυθμό. Να κάνουμε το αντίθετο από αυτό που προτείνει η Τρόικα και εφαρμόζει το υπουργείο οικονομικών», υποστηρίζει η κ. Αντωνοπούλου, η οποία είναι και σύμβουλος του ΟΗΕ σε θέματα απασχόλησης, σε συνέντευξή της στην εφημερίδα "Εποχή" , ρίχνοντας το μπαλάκι στην κυβέρνηση αφού λεφτά βρίσκονται, όπως προσθέτει, όταν υπάρχει πολιτική βούληση.

Το σχέδιο Μάρσαλ που στηρίζεται στην ενίσχυση της απασχόλησης από το κράτος που θα παίξει το ρόλο του «εργοδότη ύστατης προσφυγής» θα παρουσιαστεί** στο διεθνές συνέδριο που οργανώνει το Ινστιτούτο Λεβί στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα στις 8-9 Νοεμβρίου με θέμα «Η κρίση στην Ευρωζώνη και την Ελλάδα και η εμπειρία με τις πολιτικές λιτότητας».

Το σχέδιο Μάρσαλ απαιτεί κονδύλια ύψους 30 δισ. συνολικά ξεκινώντας από σήμερα έως και το τέλος του 2016, με κατανομή 2 δις ανά τρίμηνο. Στην ερώτηση που θα βρεθεί αυτό το μεγάλο κονδύλι η κ. Αντωνοπούλου προτείνει πέντε πηγές χρηματοδότησης με πρώτη στη λίστα την Ευρωπαική Τράπεζα Επενδύσεων.

«Αν αναλογιστούμε – επισημαίνει η κυρία Αντωνοπούλου- τα ποσά που έχουμε δανειστεί με τα δύο Μνημόνια από την Τρόικα για ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών και για τις ανάγκες των κρατικών χρεολυσίων ,νομίζω ότι γίνεται ξεκάθαρο ότι είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης και ιδεολογικής κατεύθυνσης».

Το σχέδιο χρηματοδότησης του «εργοδότη ύστατης προσφυγής» προβλέπει τη δημιουργία ενός Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Απασχόλησης στο οποίο ...