Greek Economists for Reform: Η Ευρώπη θα ωφεληθεί αν δοθεί μια νέα ευκαιρία στην Ελλάδα

η ώρα των πραγματικών μεταρρυθμίσεων;

"η ελάφρυνση χρέους είναι αναγκαία συνθήκη για να μπορέσει να αναπτυχθεί η Ελλάδα και να εκμεταλλευθεί πλήρως τις ικανότητες του λαού της, ώστε να συνεισφέρει στην ενωμένη και δημοκρατική Ευρώπη"



από τον ιστότοπο greek economists for reform

Στις 22 Ιανουαρίου 2015, οι Financial Times δημοσίευσαν επιστολή που έφερε τις υπογραφές 18 οικονομολόγων, περιλαμβανομένων των κατόχων βραβείου Νόμπελ  Joseph Stiglitz και Χριστόφορου Πισσαρίδη (ιδρυτικού μέλους του ιστολογίου GEfR). 

Η επιστολή υποστηρίζει ότι η Ευρώπη έχει να ωφεληθεί αν δοθεί μια νέα ευκαιρία στην Ελλάδα. 

Οι συγγραφείς ξεκινούν από τη θέση ότι το χρέος της Ελλάδος δεν είναι βιώσιμο και ότι μια οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει και να διατηρήσει ένα ικανοποιητικό ρυθμό μεγέθυνσης όταν πρέπει να ξεπληρώνει (κυρίως προς τους ξένους) ένα χρέος του μεγέθους του ελληνικού. 

Προτείνουν τρόπους ελάφρυνσης των βαρών που προκύπτουν από το χρέος που δεν συνεπάγονται χρεωκοπία ή άλλη υπαναχώρηση ως προς τις υποχρεώσεις της Ελλάδος προς τους δανειστές. 

Οι προτάσεις τους περιλαμβάνουν αναβολή πληρωμών μέχρι τότε που ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ θα φτάσει το 3% και η Ελλάδα θα έχει ανακτήσει το μισό από το ΑΕΠ που χάθηκε, περισσότερα κονδύλια για δημόσιες επενδύσεις, διαγραφή μέρους του χρέους κατόπιν αμοιβαίων συμφωνιών με τους διεθνείς δανειστές που ανήκουν στον δημόσιο τομέα ή τους διεθνείς οργανισμούς, καθώς και άλλες.

Η επιστολή:
Financial Times: Παρέμβαση 18 οικονομολόγων για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

από την ΕΧΠΡΕΣ

Υπέρ της ελάφρυνσης του χρέους και της χορήγησης αναπτυξιακών κονδυλίων στην Ελλάδα, τάσσονται με επιστολή τους στους Financial Times 18 διεθνούς φήμης οικονομολόγοι, μεταξύ των οποίων και οι νομπελίστες Χριστόφορος Πισσαρίδης και Τζόζεφ Στίγκλιτς. Οι οικονομικοί επιστήμονες υποστηρίζουν πως η ελάφρυνση χρέους είναι αναγκαία συνθήκη για να μπορέσει να αναπτυχθεί η Ελλάδα και να εκμεταλλευθεί πλήρως τις ικανότητες του λαού της, ώστε να συνεισφέρει στην ενωμένη και δημοκρατική Ευρώπη.

Οι «18» συγχαίρουν τους συντάκτες των Financial Times που έχουν αρθρογραφήσει υπέρ της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους για την ηθική και ρεαλιστική στάση τους.

«Ηθική, όσον αφορά την απόρριψη μίας δογματικής εμμονής για πλήρη αποπληρωμή του χρέους, ανεξάρτητα από τις κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες - ένα δόγμα που διαιρεί ήδη την Ευρώπη. Ρεαλιστική, καθώς αναγνωρίζει το περιθώριο ανάσας που θα δώσει η ελάφρυνση του χρέους σε μία κυβέρνηση που επιδιώκει μεταρρυθμίσεις , αντί να επιδιώκει τη λιτότητα αυτή καθεαυτή».

Στη συνέχεια, οι οικονομολόγοι προτείνουν τρεις μορφές χρηματοπιστωτικής αναδιάρθρωσης που έχουν, όπως σημειώνουν, πρακτικό προηγούμενο:

- Πρώτον, μία περαιτέρω υπό όρους αύξηση της περιόδου χάριτος, ώστε η Ελλάδα να μη χρειάζεται να εξυπηρετεί καθόλου το χρέος της, για παράδειγμα για τα επόμενα πέντε χρόνια και στη συνέχεια να το εξυπηρετεί μόνο εάν έχει ανάπτυξη τουλάχιστον 3% και έως ότου έχει ανακτήσει τουλάχιστον το 50% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προιόντος που έχει χάσει από το 2008.

Στα ιστορικά προηγούμενα αυτού περιλαμβάνεται η ρήτρα του δανείου που πήρε η Βρετανία από τις ΗΠΑ, την οποία διαπραγματεύθηκε ο Τζον Μέιναρντ Κέινς και δεν προέβλεπε καμία εξυπηρέτηση του χρέους, έως ότου η βρετανική οικονομία ικανοποιούσε κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες.

- Δεύτερον, κάποια μείωση του χρέους, ιδιαίτερα στα διμερή επίσημα δάνεια, για να αυξηθεί περαιτέρω το περιθώριο για τη δημοσιονομική πολιτική.

- Τρίτον, σημαντικά κεφάλαια για αποδοτικά επενδυτικά προγράμματα, ιδιαίτερα για τις εξαγωγές.

Το σχέδιο Γιούνκερ θα μπορούσε να προσφέρει ένα καλό πλαίσιο για τέτοιες επενδύσεις, που θα χρηματοδοτηθούν, για παράδειγμα, από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ και τη γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW. Εκτός από την αύξηση της συνολικής ζήτησης, ένα τέτοιο μέτρο από την πλευρά της προσφοράς θα ενισχύσει περαιτέρω την ανάπτυξη.

Οι οικονομολόγοι τονίζουν ότι η ανακούφιση του χρέους δεν αποτελεί επαρκή συνθήκη για μία τέτοια ενάρετη δυναμική και ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει η ίδια μεταρρυθμίσεις.

«Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να κάνουμε τη διάκριση της λιτότητας από τις μεταρρυθμίσεις. Το να καταδικάζεις τη λιτότητα δεν συνεπάγεται ότι είσαι κατά των μεταρρυθμίσεων. Η μακροοικονομική σταθεροποίηση μπορεί να επιτευχθεί με την ανάπτυξη και την αυξημένη αποτελεσματικότητα της είσπραξης φόρων, παρά με περικοπές των δημοσίων δαπανών, που έχουν μειώσει τη βάση των εσόδων και οδήγησαν στην αύξηση του λόγου του χρέους ως προς το ΑΕΠ», αναφέρουν.

Κλείνοντας σημειώνουν: «Θεωρούμε ότι όλη η Ευρώπη θα ωφεληθεί αν δοθεί στην Ελλάδα η δυνατότητα μίας νέας αρχής. Σε τελευταία ανάλυση, όπως μας θύμισε η κυρία Τετ (αρθρογράφος των FT), η γερμανική οικονομία κατάφερε να αναπτυχθεί και να μεταρρυθμισθεί μετά τη σημαντική ελάφρυνση του χρέους της χώρας στη δεκαετία του ΅50».

Οι νομπελίστες που υπογράφουν την επιστολή είναι:

Prof Joseph Stiglitz - Columbia University
Prof Chris Pissarides - London School of Economics
Prof Charles Goodhart - London School of Economics
Prof Marcus Miller -    Warwick University
Michael Burke - Economists Against Austerity
Prof Panicos Demetriadis -    University of Leicester
Prof Stephany Griffith-Jones - IPD Columbia University
Prof Gustav A Horn - Macroeconomic Policy Institute (IMK)
Prof Mary Kaldor - London School of Economics
Neil MacKinnon - VTB Capital
Prof Jose Antonio Ocampo - Columbia University
Avinash Persaud Peterson - Institute for International Economics
Helmut Reisen -    Shifting Wealth Consult
Robert Skidelsky - University of Warwick
Prof Frances Stewart - University of Oxford
Prof Robert Wade - London School of Economics
Hilary Wainwright - Transnational Institute, Amsterdam
Prof Simon Wren-Lewis - Merton College Oxford

Γιάνης Βαρουφάκης: να πούμε πρώτα την Αλήθεια στους εταίρους, στους λαούς των εταίρων και στους πολίτες της χώρας μας

Photo: K. Τσακαλίδη @SOOC

Για την τρισάθλια κατάσταση σε κράτος, θεσμούς, πλεονάσματα, επενδύσεις και τράπεζες αλλά και το μέγεθος των μαύρων τρυπών που, σήμερα, ΕΛΣΤΑΤ και EUROSTAT συγκαλύπτουν ανερυθρίαστα (και η ενδεχόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα αποκαλύψει)

Ο Γιάνης Βαρουφάκης σε δυο σχεδόν ταυτόχρονα κείμενά του - ένα άρθρο και μια συνέντευξη -  "κρούει τον κώδωνα" για τις δυσκολίες ανάκαμψης χωρίς νέα συμφωνία με την Ευρώπη και χωρίς μια πολιτική που επιτέλους λέει την αλήθεια για την πτωχευμένη οικονομία μας και τα εικονικά πλεονάσματά της και κάνει τους εταίρους συνεταίρους στην ανάπτυξη και όχι στην οικοδόμηση μιας Νέας Κλεπτοκρατίας. Και υποστηρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το μόνο που μπορεί να υποσχεθεί είναι "αίμα και δάκρυα" πέραν της ελάχιστης δέσμης μέτρων ανακούφισης ανθρώπων και επιχειρήσεων: δλδ μια αποκάλυψη της πραγματικής κατάστασης και μια αιματηρή διαπραγμάτευση και ένα planΒ μαζί, για συν-εταιρική (με την ΕΕ) ανάπτυξη με ρήτρα κουρέματος. (ΑΣ)

Μια άλλη ΔΕΘ

15η Σεπτεμβρίου 2014 - άρθρο στο protagon.gr

Ένα κόμμα της αντιπολίτευσης που προετοιμάζεται να κυβερνήσει εν μέσω της δραματικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η πλειοψηφία των πολιτών, δεν μπορεί παρά να νιώσει την ανάγκη να παρουσιάσει, και να δεσμευτεί, σε κάποια ελάχιστη δέσμη μέτρων ανακούφισης ανθρώπων και επιχειρήσεων που θα εφαρμόσει από τον πρώτο μήνα μιας μελλοντικής κυβέρνησης της οποίας θα αποτελεί τον κορμό.

Το κατανοώ αυτό. Όμως πόσο θα ήθελα να ακούσω κάτι διαφορετικό στην προεκλογική περίοδο που, όπως φαίνεται, έχει αρχίσει ήδη! Πόσο θα ήθελα μια τοποθέτηση που να λέει πάνω-κάτω τα εξής:

• Αν πιστεύετε ότι τα Μνημόνια που ψηφίστηκαν ήταν η μόνη εναλλακτική εντός της Ευρωζώνης, δεν πρέπει να μας ψηφίσετε. •Αν κρίνετε ότι το 2ο Μνημόνιο τελειώνει επί της ουσίας, κι όχι για το θεαθήναι, με τον ελληνικό λαό να αποκτά ξανά τη δυνατότητα να πάρει τις τύχες του στα χέρια του, π.χ. μέσω της εκκολαπτόμενης επιμήκυνσης, παρακαλούμε ψηφίστε τη Συγκυβέρνηση – όχι εμάς.

• Αν θεωρείτε ότι το τραπεζικό μας σύστημα βρίσκεται σε καλή πορεία, μετά την ανακεφαλαιοποίηση, και πως θα αρχίσει, όπως έχει διαμορφωθεί και όπως είναι δομημένο σήμερα, να χρηματοδοτεί την ανάπτυξη της χώρας χωρίς να αποτελεί πλέον καρκίνωμα στη κοινωνική οικονομία μας, τότε μακρυά από τα ψηφοδέλτιά μας.

• Αν νομίζετε ότι η Ευρώπη έκανε το καθήκον της απέναντι στον εαυτό της και βρίσκεται στη σωστή (έστω και εκνευριστικά) αργή πορεία προς την έξοδο από την Κρίση, δεν είμαστε εμείς αυτοί που πρέπει να εμπιστευτείτε.

• Αν περιμένετε από εμάς να σας πούμε ότι είμαστε σε θέση να επανεκκινήσουμε την οικονομία, και να ανατρέψουμε τις κατάφορες αδικίες που ζείτε καθημερινά, προτού επιτευχθεί μια νέα συμφωνία με την Ευρώπη, θα σας απογοητεύσουμε.

Γιατί να μας ψηφίσετε; Επειδή σας υποσχόμαστε μόνο δύο πράγματα:
•Αίμα και Δάκρυα, όπως υποσχέθηκε στους συμπολίτες του ο Τσώρτσιλ το 1939 τότε που τους ζητούσε την βοήθεια και υποστήριξή τους μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας εν μέσω πολέμου.
•Αίμα και Δάκρυα που, όμως, θα δώσουν σε όλους μας, κι όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, το δικαίωμα να ελπίζουμε για ένα τέλος στον σιωπηλό αλλά αμείλικτο πόλεμο για την Αξιοπρέπεια και για την Αλήθεια.

Αίμα και δάκρυα που θα πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να χύσουμε ώστε να μπει η χώρα σε βιώσιμη πορεία, η οποία σήμερα είναι αδύνατη όσο, 

- είτε (Α) πιστεύουμε πως η συμμόρφωση «προς τας υποδείξεις» της τρόικας είναι η λύση (με κάποιες κουτοπονηριές που θα μας επιτρέψουν μια πιο χαλαρή συμμόρφωση από αυτή που απαιτούν οι δανειστές), 

- είτε (Β) νομίζουμε ότι η λύση μπορεί να δοθεί αναδιανέμοντας τους λιγοστούς πόρους ενός κράτους που μόνο εικονικά πλεονάσματα έχει, τα οποία μάλιστα είναι προϊόν μη βιώσιμης αφαίμαξης μιας φθίνουσας οικονομίας (και των συνήθων κορόιδων).

Πράγματι, αν θέλετε να μας ψηφίσετε να το κάνετε επειδή τα Δάκρυα και το Αίμα που σας υποσχόμαστε τα θεωρείτε ως ένα μικρό αντίτιμο για να ακούτε από κυβερνητικά χείλη την Αλήθεια. Για να έχετε αντιπρόσωπους στην Ευρώπη που δεν θα παρακαλάνε αλλά ούτε και θα ενστερνιστούν την τακτική του τσαμπουκά και της μπλόφας αλλά που, αντίθετα, θα υιοθετήσουν μια στρατηγική που καμία ελληνική κυβέρνηση δεν τόλμησε να υιοθετήσει έως τώρα: τη στρατηγική κίνηση του να λέμε την Αλήθεια στους εταίρους, στους λαούς των εταίρων και στους πολίτες της χώρας μας. Την Αλήθεια για την κατάσταση των τραπεζών (αντί την προσποίηση ότι είναι «ισχυρές»). Την Αλήθεια για τα ανύπαρκτα πλεονάσματα του κράτους μας. Την Αλήθεια για τις επενδύσεις και τις ανύπαρκτες προοπτικές τους όσο συνεχίζεται ο θανάσιμος εναγκαλισμός πτωχευμένου κράτους, πτωχευμένων τραπεζών, πτωχευμένων επιχειρήσεων, πτωχευμένων θεσμών.

Τέλος, πρέπει να ξέρετε ότι τη νίκη στις εκλογές τη φοβόμαστε περισσότερο από την ήττα. Την τρέμουμε, για την ακρίβεια. Αν όμως εσείς αποφασίσετε να μας ψηφίσετε για να κάνουμε πράξη το Αίμα και τα Δάκρυα που σας υποσχόμαστε, με αντάλλαγμα την Αλήθεια και την Αξιοπρέπεια - αν εσείς ξεπεράσετε τον φόβο αυτής της δέσμευσής μας- τότε θα ξεπεράσουμε κι εμείς τον τρόμο που μας προκαλεί η ιδέα να κυβερνήσουμε αυτή τη χώρα στη σημερινή τρισάθλια συγκυρία.


Πρώτα διαπραγμάτευση, μετά εξαγγελίες

16 Σεπ. 2014 - συνέντευξη στην Κατρίν Αλαμάνου/tvxs.gr

«Οι εθνικοί μας λογαριασμοί […] είναι γεμάτοι με εικονικά πρωτογενή πλεονάσματα που σήμερα ΕΛΣΤΑΤ και EUROSTAT συγκαλύπτουν ανερυθρίαστα και θα αποκαλυφθούν αν νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ», δηλώνει στο tvxs.gr ο οικονομολόγοςΓιάννης Βαρουφάκης. «Πρώτα η διαπραγμάτευση και κατόπιν εξαγγελίες, προϋπολογισμοί και κοστολογήσεις», σημειώνει σχετικά με το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο παρουσίασε στη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας, Όπως αναφέρει, πρέπει «να αναγνωρίσουμε τους πολιτικούς περιορισμούς της γερμανικής κυβέρνησης» και σε περίπτωση που δεν γίνει αποδεκτή η μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους κατά τις διαπραγματεύσεις, «να προτείνουμε ένα Plan B».Παράλληλα, επισημαίνει ότι ακόμη και αν το κόστος του κυβερνητικού προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ ήταν 17 δισ. ευρώ «το ποσό είναι σχετικά μικρό αν συγκριθεί με τα ποσά που, π.χ., καταβάλουμε από το 2012 στην ΕΚΤ για να της αποπληρώνουμε παλαιότερα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου».

Πώς αξιολογείτε την κριτική που ασκείται στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σύμφωνα με την οποία το κυβερνητικό πρόγραμμα που εξήγγειλε από τη ΔΕΘ θα οδηγήσει σε ...

Πολ Κρούγκμαν: Δεν έχουμε κρίση χρέους και ποτέ δεν είχαμε

Paul Krugman: An Imaginary Budget and Debt Crisis

Μια κατά φαντασίαν κρίση προϋπολογισμού
και χρέους

Ακόμη και εντός της Ευρώπης η σοβαρότητα της κρίσης του χρέους μειώθηκε γρήγορα με το που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα άρχισε να κάνει τη δουλειά της, καθιστώντας σαφές ότι θα κάνει "ό,τι χρειαστεί".

του Πολ Κρούγκμαν* 
The New York Times
 
Για ένα μεγάλο μέρος των τελευταίων πέντε ετών οι αναγνώστες της πολιτικής και της οικονομικής επικαιρότητας έμεναν χωρίς πολλές αμφιβολίες για το ότι τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και το αυξανόμενο χρέος ήταν το πιο σημαντικό θέμα που αντιμετώπιζε η Αμερική. Σοβαροί άνθρωποι εξέδιδαν συνεχώς τρομερές προειδοποιήσεις ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κινδύνευαν να μετατραπούν σε μια άλλη Ελλάδα ανά πάσα στιγμή. Ο πρόεδρος Ομπάμα διόρισε ειδική διακομματική επιτροπή για να προτείνει λύσεις για την υποτιθέμενη δημοσιονομική κρίση και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης θητείας του προσπαθώντας να διαπραγματευτεί έναν Μεγάλο Διακανονισμό για τον προϋπολογισμό με τους Ρεπουμπλικανούς.

Αυτός ο διακανονισμός δεν έγινε ποτέ, γιατί οι Ρεπουμπλικανοί αρνήθηκαν να εξετάσουν οποιαδήποτε συμφωνία που θα αύξανε τους φόρους. Παρ' όλα αυτά, το χρέος και τα ελλείμματα έχουν ξεθωριάσει από τις ειδήσεις. Και υπάρχει ένας καλός λόγος γι' αυτή την πράξη εξαφάνισης: Το όλο θέμα αποδεικνύεται ότι ήταν από την αρχή ένας άνευ λόγου και αιτίας συναγερμός.

Δεν είμαι σίγουρος αν οι περισσότεροι αναγνώστες συνειδητοποιούν πόσο πολύ αυτός ο μεγάλος δημοσιονομικός πανικός έχει πια ξεθυμάνει -την ίδια στιγμή που οι γκρινιάρηδες για το έλλειμμα, φυσικά, εξακολουθούν να γκρινιάζουν. Μέχρι που προσπαθούν ακόμα και να μεθερμηνεύσουν τις τελευταίες μακροπρόθεσμες προβλέψεις από το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου -προβλέψεις που είναι σαφώς μη ανησυχητικές - ως κατά κάποιο τρόπο επιβεβαίωση των προηγούμενων τακτικών εκφοβισμού που οι ίδιοι είχαν επιχειρήσει. Άρα, αυτή εδώ φαίνεται να είναι μια καλή στιγμή για να κάνουμε μια ενημερωτική αναφορά σχετικά με την καταστροφή του χρέους που δεν ήρθε ποτέ.

Σχετικά με τις προβλέψεις αυτές: Το Γραφείο του Προϋπολογισμού προβλέπει ότι το ομοσπονδιακό φετινό έλλειμμα θα είναι μόλις 2,8 % του ΑΕΠ, άρα κάτω από το 9,8 % του 2009. Είναι αλήθεια ότι το γεγονός πως είμαστε ακόμα με έλλειμμα σημαίνει ότι το ομοσπονδιακό χρέος σε όρους δολαρίου συνεχίζει να αυξάνεται - αλλά η οικονομία αυξάνεται επίσης, τόσο που το Γραφείο Προϋπολογισμού αναμένει την κρίσιμη αναλογία του χρέους προς το ΑΕΠ να παραμένει περισσότερο ή λιγότερο ακίνητη για την επόμενη δεκαετία.

Τα πράγματα αναμένεται να επιδεινωθούν μετά από αυτό, κυρίως λόγω των επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού σχετικά με το Medicare και τις κοινωνικές ασφαλίσεις. Αλλά υπήρξε μια δραματική επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης, το οποίο χρησιμοποιείται για να παίξει μεγάλο ρόλο στα σενάρια τρόμου για τον προϋπολογισμό. 

Ως εκ τούτου, παρά τη γήρανση, το χρέος το 2039 -ένα τέταρτο του αιώνα από τώρα!- προβλέπεται να είναι όχι μεγαλύτερο, ως ποσοστό του ΑΕΠ, από το χρέος που η Αμερική είχε στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ή εκείνο που η Βρετανία είχε για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα. 

Α ναι, και το Γραφείο Προϋπολογισμού αναμένει τώρα τα επιτόκια να παραμείνουν αρκετά χαμηλά, όχι πολύ υψηλότερο από τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας. Αυτό με τη σειρά του αποδυναμώνει -για την ακρίβεια, σχεδόν εκμηδενίζει- τον κίνδυνο ενός φαύλου κύκλου του χρέους, το κόστος εξυπηρέτησης χρέους εξωθεί το χρέος ακόμη υψηλότερα.

Παρ' όλα αυτά, η αύξηση του χρέους δεν είναι καλό. Λοιπόν, τι θα χρειαζόταν για να αποφύγει κανείς τυχόν άνοδο του δείκτη του χρέους; Παραδόξως λίγα. 

Το Γραφείο του Προϋπολογισμού εκτιμά ότι η σταθεροποίηση του δείκτη του χρέους προς το ΑΕΠ στο σημερινό του επίπεδο θα απαιτήσει περικοπές δαπανών ή / και φορολογικές αυξήσεις επιπέδου 1,2 % του ΑΕΠ, αν ξεκινήσετε τώρα, ή 1,5% του ΑΕΠ, αν περιμένουμε μέχρι το 2020. Πολιτικά αυτό θα είναι δύσκολο δεδομένης της συνολικής αντίθεσης των Ρεπουμπλικανών προς οτιδήποτε ένας πρόεδρος Δημοκρατικός θα μπορούσε να προτείνει, αλλά από οικονομική άποψη δεν θα ήταν μεγάλη υπόθεση και δεν θα απαιτούσε καμία ουσιαστική αλλαγή στα κρίσιμα κοινωνικά προγράμματά μας.

Εν ολίγοις, η βιβλικών διαστάσεων καταστροφή από το χρέος έχει αναβληθεί για αργότερα.

Μισό λεπτό - και με τον κίνδυνο μιας κρίσης εμπιστοσύνης; Έχουν υπάρξει πολλές προειδοποιήσεις ότι μια τέτοια κρίση ήταν επικείμενη, μερικές από αυτές σε συνδυασμό με εκπληκτικά ειλικρινείς ομολογίες απογοήτευσης ότι δεν είχε συμβεί ακόμα. Για παράδειγμα, ο Alan Greenspan προειδοποιούσε για ένα "ελληνικό ανάλογο" και δήλωνε ότι ...

Γιάνης Βαρουφάκης: να καταστήσει η Ελλάδα τους πιστωτές της εταίρους στην ανάπτυξή της και όχι στην μιζέρια της

Αποπληρωμή με ρήτρα ανάπτυξης & αφελληνισμός τραπεζών

"Εδώ και δυο χρόνια έχουμε μια φαρσοκωμωδία ότι οι τράπεζες έχουν σταθεί στα πόδια τους και είναι έτοιμες να αρχίσουν να δανείζουν πάλι στον ιδιωτικό τομέα, όταν αυτό δεν ισχύει."

Συνέντευξη στον Νίκο Μίχο*
από το Tvxs.gr

Όχι κούρεμα (γιατί δεν θα το δεχτούν οι πιστωτές) αλλά αποπληρωμή του χρέους βάσει ρήτρας ανάπτυξης προτείνει ο οικονομολόγος, Γιάννης Βαρουφάκης, σημειώνοντας ότι η μόνη λύση είναι να καταστήσει η Ελλάδα τους πιστωτές της εταίρους "στην ανάπτυξή της και όχι στην μιζέρια της". Παρατηρεί, δε, ότι όσον αφορά την αναδιαπραγμάτευση του χρέους το φθινόπωρο, οι διαθέσεις της Γερμανίας είναι δεδηλωμένες προς μια επιμήκυνση κάτι που απλά "θα προβάλει την χρεοκοπία μας στο μέλλον".
Καθώς, όμως, το πρόβλημα κατ’ εκείνον, δεν συνίσταται μόνο στο χρέος και στην ανάπτυξη, αλλά περιλαμβάνει και τον τραπεζικό τομέα προτείνει "αφελληνισμό των τραπεζών" προκειμένου να εκκαθαριστούν από εξωτερικούς παράγοντες και κατόπιν να πουληθούν.

Πώς βλέπετε να εξελίσσονται τα πράγματα όσον αφορά το ελληνικό χρέος μετά τις ευρωεκλογές και ενόψει της αναδιαπραγμάτευσης του φθινοπώρου;

Στον βαθμό που μπορούμε να προφητεύσουμε υπάρχουν στοιχεία που καταδεικνύουν σαφέστατα ποιες είναι οι διαθέσεις του Βερολίνου και της Φρανκφούρτης. Πάνε για μια επιμήκυνση. Μια επιμήκυνση άλλων 20-30 ετών. Το σημερινό μνημονιακό σχέδιο υποτίθεται ότι τελειώνει - όσον αφορά τις αποπληρωμές - το 2030. Μπορεί να λοιπόν να το πάνε με μια μικρή μείωση του επιτοκίου στο 2055 ή στο 2066…

Το αποτέλεσμα θα είναι να μειωθούν οι αποπληρωμές σε ετήσια βάση που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση. Αυτές μπορεί να μειωθούν ακόμη και στο 50%. Το συνολικό χρέος όμως θα παραμείνει μη βιώσιμο. Θα παραμείνει μέσα στο μαύρο σύννεφο εκείνου που εγώ ονομάζωχρεοκοπαροικίας. Όταν παρατείνεις το χρέος κάποιου στην ουσία προβάλεις την χρεοκοπία του στο μέλλον.

Οι αγορές πως θα ανταποκριθούν σε κάτι τέτοιο;

Οι αγορές δεν ενδιαφέρονται. Το 90% του χρέους μας το κρατούν δημόσιοι φορείς. Μόνο το 10% είναι στον ιδιωτικό τομέα - και αυτοί είναι μόνο hedge funds. 

Αυτοί ξέρουν ότι δεν πρόκειται να κουρευτεί το 10% αλλά μόνο το 90%. Είναι σαφές ότι εάν μετά το PSI και με αγγλικό δίκαιο κουρέψουμε τα ομόλογα αυτά, θα τρέχουμε στα δικαστήρια του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης απέναντι στους καλύτερους δικηγόρους του κόσμου. Εάν είναι να κουρευτεί κάτι θα κουρευτεί το 90% το οποίο θα χρωστάς στους υπόλοιπους φορολογούμενους του κόσμου.

Με την έξοδο στις αγορές τι έγινε;

Πριν από λίγο καιρό εκδώσαμε νέα ομόλογα. Αυτά πουλήθηκαν με σχετικά χαμηλά επιτόκια. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η κυβέρνηση του Βερολίνου έκλεισαν το μάτι στους αγοραστές αυτών των ομολόγων και τους είπαν ότι «ξέρετε πως το ελληνικό Δημόσιο είναι πτωχευμένο. Μην ανησυχείτε, όμως. Αυτά τα 3 δις θα σας τα πληρώσουμε εμείς αν χρειαστεί». Έπρεπε να τα πάρουν για την προπαγανδιστική αξία ότι η Ελλάδα βγήκε στις αγορές.

Άρα τα πράγματα για το χρέος είναι σκούρα;

Από το 2010 λέω ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι τέτοιο που είναι αδύνατο να εξυπηρετηθεί μακροπρόθεσμα συνεπώς το δημόσιο έχει χρεοκοπήσει. Το PSI δεν το βοήθησε. Είναι η πρώτη φορά που ένα κράτος χρεοκόπησε (γιατί αυτό ήταν το PSI στην ουσία) και το χρέος του παρέμεινε μη βιώσιμο.

Ποια θα έπρεπε να είναι τότε η πρόταση για την λύση;

Η λύση δεν μπορεί να αφορά μόνο το χρέος. Το χρέος είναι σαν τον πόνο ενός καρκινοπαθή. Ο πόνος είναι δυσβάσταχτος αλλά δεν είναι η αιτία του κακού. Το χρέος δείχνει το πρόβλημα. Το πρόβλημα πρέπει να το δούμε σε ένα τρίγωνο: είναι το χρέος, οι επενδύσεις και βεβαίως το τραπεζικό σύστημα - που είναι και αυτό βαθιά χρεοκοπήμένο. Η λύση θα πρέπει να αντιμετωπίζει και τα τρια αυτά ταυτόχρονα.

Όσον αφορά το χρέος θα πρέπει να κουρευτεί. Μονοκοντυλιά. 

Είναι μεγάλο και μη βιώσιμο. 

Η κα Μέρκελ βέβαια θα αδυνατεί να συμφωνήσει μαζί μου, πόσω μάλλον να το περάσει από την ομοσπονδιακή Βουλή. Πρέπει, λοιπόν, να τους το δώσουμε με ένα πιο εύσχημο τρόπο.

Η πρότασή μου, λοιπόν, είναι: "κανένα κούρεμα αλλά θα εκδώσουμε νέα ομόλογα ύψους όσο ακριβώς και το χρέος. Αυτά θα τα ανταλλάξουμε με το χρέος που έχουμε στον ESM και στο ΔΝΤ. Αυτά τα ομόλογα όμως θα περιέχουν δυο συνθήκες.

• Η πρώτη θα είναι η ρήτρα ανάπτυξης. Αυτό σημαίνει ότι κάθε χρόνο θα τους δίνουμε αυτά που έχουμε συμφωνήσει με τα μνημόνια - τα 20 δις. Αλλά θα το δίνουμε μόνο εάν η ανάπτυξή μας είναι πάνω από 3%. Αν η ανάπτυξη είναι 1%-2% τότε αυτό το ποσό θα καταβληθεί στο 1/3. Εάν, δε, η ανάπτυξη είναι ακόμη χαμηλότερη από αυτό το ποσοστό, δεν θα γίνεται καμία πληρωμή. 
• Η δεύτερη συνθήκη που θα πρότεινα είναι "τα ομόλογα να είναι 20ετή. Μετά την πάροδο αυτού του χρόνου θα εξαϋλώνονται". Θα παύουν να υπάρχουν, ανεξάρτητα από το ποσό που έχει αποπληρωθεί. Δεν μπορούμε να δεσμεύσουμε την Ελλάδα για πάντα."

Κατά αυτόν τον τρόπο τους καθιστάς συνέταιρους στην ανάπτυξή σου και όχι στην μιζέρια σου. Τους αναγκάζεις να σε βοηθήσουν να αναπτυχθείς.

Και με τις τράπεζες;

Ξεκινάω από το γεγονός ότι οι τράπεζες είχαν πτωχεύσει σε τέτοιο βαθμό, που οι μαύρες τρύπες τους, που επιχείρησαν να καλυφθούν από το υστέρημα του ελληνικού λαού, παρέμειναν τεράστιες. Εδώ και δυο χρόνια έχουμε μια φαρσοκωμωδία ότι οι τράπεζες έχουν σταθεί στα πόδια τους και είναι έτοιμες να αρχίσουν να δανείζουν πάλι στον ιδιωτικό τομέα, όταν αυτό δεν ισχύει. Δείτε τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Είναι γεγονός ότι οι ελληνικές τράπεζες αυτή την στιγμή που μιλάμε χρωστάνε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα περί τα 40 δις για ρευστότητα που έχουν πάρει. Αυτό το ποσό είναι πέρα των 41 δις που τους δώσαμε πέρυσι ως κεφαλαιακή ένεση. Παρά τις θυσίες, λοιπόν, παραμένουν βαθιά πτωχευμένες.

Η μόνη λύση, λοιπόν, για τις τράπεζες είναι ο αφελληνισμός τους. 

Να αναλάβει την διαχείρισή τους η ΕΚΤ και ο ESM, να αλλάξουν τα διοικητικά συμβούλια με τον διορισμό μη Ελλήνων σε αυτά - είναι λίγο παρακινδυνευμένο αλλά το πιστεύω ακράδαντα, να ανακεφαλαιοποηθούν από τον ESM και να ελέγχονται από την ΕΚΤ. Αφού εκκαθαριστούν ύστερα από έξι μήνες να ιδιωτικοποιηθούν παγκοσμίως. Όποιος θέλει ας τις αγοράσει. 

Δεν γίνεται ο πτωχευμένος Έλληνας φορολογούμενος να διατηρεί αυτές τις τράπεζες. Είναι σαν να ρίχνει μερικές σταγόνες σε έναν άδειο κουβά και να προσπαθεί να τον γεμίσει.

Σημειώνεται ότι σε όλη αυτή την διαδικασία δεν θα πρέπει να υπάρχει συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου. Η διαπλοκή μεταξύ των Ελλήνων πολιτικών, που είναι οι ελεγκτές, με τον ιδιωτικό τομέα του τραπεζικού συστήματος είναι τέτοια που ...

Μπουτάρης: Συμφωνώ με Τσίπρα. Αποπληρωμή χρέους με ρήτρα ανάπτυξης!

Τόχουμε ξαναπεί. Ο Γιάννης Μπουτάρης είναι ο άνθρωπός μας. Δεν είναι κομματόσκυλο κανενός, είναι επιχειρηματίας, ανοιχτό μυαλό και δεν παρασύρεται από δαιμονοποιήσεις και φανατισμούς κομματικά υποβολιμαίους. Αν ψάχνει η προοδευτική παράταξη  (οι προοδευτικοί -  όχι οι μεταμφιεσμένοι σε προοδευτικούς) ένα νέο για επικεφαλής, τον έχει! 

ΑΣ

από την egnatiapost

Την συμφωνία του με τη θέση του Αλέξη Τσίπρα "για την ανάγκη θέσπισης ενός είδους ρήτρας ανάπτυξης στην αποπληρωμή του ελληνικού χρέους" εξέφρασε ο Γιάννης Μπουτάρης, μιλώντας ενώπιον τόσο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου, όσο και του Χάνες Σβόμποντα σε εκδήλωση της πρωτοβουλίας «Relaunching Europe» της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

"Το ζήτημα πρέπει να τεθεί στην επικείμενη διαπραγμάτευση για το χρέος μεταξύ Ελλάδας και ΕΕ. Όσο η χώρα δεν αναπτύσσεται, είναι ανίκανη να αποπληρώνει υπέρογκα τοκοχρεολύσια χωρίς να βυθίζεται τελικά βαθύτερα στην ύφεση και την απελπισία. Δεν έχει πια νόημα αυτή η πολιτική, ούτε για την Ελλάδα ούτε για την Ευρώπη", πρόσθεσε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

Ο Γ. Μπουτάρης τόνισε ότι ένα γενναίο αναπτυξιακό πρόγραμμα για την Ελλάδα είναι απολύτως απαραίτητο "παράλληλα με τη διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας", ενώ μίλησε για "άτσαλη εκ του αποτελέσματος εμπλοκή της τρόικας στην αντιμετώπιση της κρίσης" και υποστήριξε ότι με τον τρόπο που γίνεται αυτή η εμπλοκή "έχει ξεπεράσει τα ανεκτά όρια δημοκρατικής νομιμοποίησης και ανοχής. Η άθλια τωρινή οικονομική κατάσταση χρειάζεται άμεσες λύσεις διαφορετικού είδους". 

"Ο κόσμος νιώθει θυμωμένος και αδικημένος"

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης περιέγραψε με μελανά χρώματα τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα έχασε από το 2009 μέχρι σήμερα το ένα τέταρτο του ΑΕΠ της, η ανεργία πέρασε το 27%, και πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού ζει στα όρια της φτώχειας.

"Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι η Ελλάδα πληρώνει τα δικά της λάθη, και ότι η περίπτωσή της δεν αποτελεί πολιτικό πρόβλημα για την ΕΕ", είπε ο κ. Μπουτάρης και συνεχίζοντας προειδοποίησε τους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες ευρωβουλευτές ότι "οι απότομες και βίαιες πολιτικές ανατροπές δε γίνονται πάντοτε στις φτωχότερες χώρες αλλά σε εκείνες που μεγάλο μέρος του πληθυσμού πιστεύει ότι αξίζει καλύτερης τύχης. 

Στην Ελλάδα η πτώση του βιοτικού επιπέδου ήταν ιδιαίτερα απότομη -όσο ποτέ άλλοτε σε ανεπτυγμένη χώρα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Ο κόσμος δικαίως νιώθει φοβισμένος, θυμωμένος και αδικημένος. Στην Ελλάδα και στη υπόλοιπη Ν. Ευρώπη, είναι αναμενόμενο ο κόσμος να προστρέξει πολιτικά σε απλοϊκές και αντιευρωπαϊκές κυρίως επιλογές που υπόσχονται εύκολες αλλά αναχρονιστικές λύσεις".