Επανεκκίνηση της μεσαίας τάξης
10 προτάσεις
10 προτάσεις
του Αγη Βερούτη*
Είναι αυτοχειρία το να επιχειρεί κάποιος στο παρόν τοξικό περιβάλλον, μετά 4 χρόνια μη-αλλαγών και μη-μεταρρυθμίσεων και κατόπιν εκατοντάδων αλλαγών στο φορολογικό σύστημα, όλες προς το χειρότερο.
Αποτέλεσμα αυτών είναι το λουκέτο σε 100.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πολλές εκ των οποίων χτίστηκαν με το μεράκι και τον μόχθο γενεών, και η εκτόξευση της ανεργίας στο 1,5 εκατομμύριο ανθρώπων (όχι ζώων), ενώ εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και 38% των Ελλήνων ζουν κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας.
Το κράτος κατάφερε όχι μόνο να μεταδώσει τη χρεοκοπία του στο Λαό, αλλά με μένος να εξασφαλίσει πως όσοι έπεσαν θύματα της ακόρεστης όρεξής του για ρευστότητα, δεν θα είχαν πια την δυνατότητα να εργαστούν για μια δεκαετία, άρα τους καταδικάζει στην κοινωνική περιθωριοποίηση, στη δυστυχία, στη φτώχια, με όπλο της στρογγυλή σφραγίδα του κράτους.
Φυσικά οι αποφάσεις εκείνες που λαμβάνονται για να διατηρηθεί το Κτήνος, δεν λαμβάνονται από κάποια μυθική οντότητα, αλλά από τους ίδιους εκείνους τους ανθρώπους που ο Λαός εξέλεξε για να τον κυβερνήσουν με την προοπτική ότι θα κάνουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις σε χρόνο έγκαιρο για να μη φτάσουν τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα.
Είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι που πήραν τις αποφάσεις που έφεραν την Ελλάδα εδώ που είναι σήμερα, δεν θα είναι εκείνοι που θα την βγάλουν από τη θέση που οι ίδιοι με τις αποφάσεις τους την έφεραν καταπατώντας κάθε έννοια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ισονομίας, δικαίου.
Αν κάποιος μπορεί να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η κοινωνία για να περισώσει τα όποια ρετάλια οικονομικής δραστηριότητας έχουν απομείνει εκτός κράτους, πρέπει άμεσα να δοθεί έμφαση στην επανεκκίνηση της ιδιωτικής δραστηριότητας. Η λαφυραγώγηση του κράτους, δεν αποτελεί μεταρρυθμιστικό έργο, όσο και αν το νομίζουν οι κομματάνθρωποι.
Οι μεταρρυθμίσεις αφορούν ζωντανούς. Οι νεκροί δεν μεταρρυθμίζονται.
Για να επανεκκινηθεί, λοιπόν, η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και να επανέλθει στην ευημερία η μεσαία τάξη, χρειάζονται συγκεκριμένες δράσεις που να στοχεύουν στην δεύτερη ευκαιρία για τη μεσαία τάξη που έχει εξαθλιωθεί:
1. Απλοποίηση του φορολογικού, κυρίως άροντας την υποχρέωση απόδοσης ΦΠΑ σε επιχειρήσεις με ετήσιο τζίρο μικρότερο από 100.000 ευρώ ετησίως, όπως ισχύει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κυρίως αυτές οι επιχειρήσεις θα πρέπει να φορολογούνται στη βάση εσόδων-εξόδων, ώστε να μπορούν να μειώσουν τα κόστη τήρησης βιβλίων, και τα έσοδα πρέπει να λογίζονται μόνο τα εισπραχθέντα, και όχι τα τιμολογηθέντα. Στην παρούσα αγορά με τα λουκέτα να πολυβολούν το ένα μετά το άλλο, όποιος καταφέρει να κρατηθεί ανοιχτός δεν πρέπει να τιμωρείται με φορολόγηση εσόδων που δεν θα πληρωθεί ποτέ.
2. Έκδοση χαμηλότοκων καλυμμένων ομολόγων ειδικού σκοπού (με ιδιοκτησίες και τίτλους του δημοσίου που δεν είναι δεσμευμένα στο ΤΑΙΠΕΔ), τα οποία θα ενέχουν ρόλο συμπληρωματικού νομίσματος, όπως χρησιμοποιείται το Ελβετικό Wir (http://en.wikipedia.org/wiki/WIR_Bank). Αυτό πρέπει να δρομολογηθεί άμεσα, προκειμένου να διευκολυνθεί η επιστροφή της ρευστότητας στην οικονομία που έχει στερέψει από ρευστότητα αφενός λόγω υπερφορολόγησης, και αφετέρου από τις επιπτώσεις του αρνητικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών περιλαμβανομένων των πληρωμών τόκων και χρεολυσίων. Καθώς το νόμισμα αυτό δεν θα είναι μετατρέψιμο στο εξωτερικό, η νέα ρευστότητα δεν θα αυξήσει τόσο έντονα τις εισαγωγές, δημιουργώντας χάσμα εκ νέου στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών.
Με αυτό το συμπληρωματικό νόμισμα (ομόλογο ειδικού σκοπού με ονομαστικό επιτόκιο 0,1%), θα μπορέσει να χρηματοδοτηθεί η επανεκκίνηση της οικονομίας, καθώς είναι απίθανο να έρθει κάποιος από το εξωτερικό για να επενδύσει τα 30-60 δισεκατομμύρια ευρώ που χρειάζονται για να επαναφέρουν το ΑΕΠ στο σημείο που θα ήταν χωρίς την υπερφορολόγηση.
Κανένας κανονισμός της Ευρωζώνης δεν απαγορεύει τη έκδοση καλυμμένων ομολόγων, τα οποία ακριβώς επειδή θα είναι καλυμμένα, δεν θα βαρύνουν το κρατικό χρέος.
3. Παροχή ρευστότητας σε όσες επιχειρήσεις μπορούν να διατηρηθούν ανοιχτές, με άτοκα τραπεζικά δάνεια σε συμπληρωματικό νόμισμα, επιδοτούμενου του 100% του επιτοκίου από τα ΕΣΠΑ, ενώ όσες συνεχίζουν και εξυπηρετούν έστω και με 2-3 μήνες καθυστέρηση τα προϋπάρχοντα δάνειά τους, να λάβουν και εκείνες ελάφρυνση επιτοκίων από τα ΕΣΠΑ ώστε να βοηθηθούν να μείνουν ανοιχτές και να συντηρήσουν τις εναπομείνασες θέσεις εργασίας που έχουν σήμερα.
4. Υποβοήθηση αντιμετώπισης χρεών για να αποφευχθούν οι μαζικές χρεοκοπίες των μικρομεσαίων που συντηρούν περισσότερο από το 57% των συνολικών θέσεων εργασίας της οικονομίας.
Πάγωμα όλων των οφειλών προς το κράτος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες συνεχίζουν να επιζούν με μείωση τζίρου μεγαλύτερη από 50%, και ...
 |
| του Χρήστου Παπανίκου |
Αποτέλεσμα αυτών είναι το λουκέτο σε 100.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πολλές εκ των οποίων χτίστηκαν με το μεράκι και τον μόχθο γενεών, και η εκτόξευση της ανεργίας στο 1,5 εκατομμύριο ανθρώπων (όχι ζώων), ενώ εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και 38% των Ελλήνων ζουν κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας.
Το κράτος κατάφερε όχι μόνο να μεταδώσει τη χρεοκοπία του στο Λαό, αλλά με μένος να εξασφαλίσει πως όσοι έπεσαν θύματα της ακόρεστης όρεξής του για ρευστότητα, δεν θα είχαν πια την δυνατότητα να εργαστούν για μια δεκαετία, άρα τους καταδικάζει στην κοινωνική περιθωριοποίηση, στη δυστυχία, στη φτώχια, με όπλο της στρογγυλή σφραγίδα του κράτους.
Φυσικά οι αποφάσεις εκείνες που λαμβάνονται για να διατηρηθεί το Κτήνος, δεν λαμβάνονται από κάποια μυθική οντότητα, αλλά από τους ίδιους εκείνους τους ανθρώπους που ο Λαός εξέλεξε για να τον κυβερνήσουν με την προοπτική ότι θα κάνουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις σε χρόνο έγκαιρο για να μη φτάσουν τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα.
Είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι που πήραν τις αποφάσεις που έφεραν την Ελλάδα εδώ που είναι σήμερα, δεν θα είναι εκείνοι που θα την βγάλουν από τη θέση που οι ίδιοι με τις αποφάσεις τους την έφεραν καταπατώντας κάθε έννοια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ισονομίας, δικαίου.
Αν κάποιος μπορεί να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η κοινωνία για να περισώσει τα όποια ρετάλια οικονομικής δραστηριότητας έχουν απομείνει εκτός κράτους, πρέπει άμεσα να δοθεί έμφαση στην επανεκκίνηση της ιδιωτικής δραστηριότητας. Η λαφυραγώγηση του κράτους, δεν αποτελεί μεταρρυθμιστικό έργο, όσο και αν το νομίζουν οι κομματάνθρωποι.
Οι μεταρρυθμίσεις αφορούν ζωντανούς. Οι νεκροί δεν μεταρρυθμίζονται.
Για να επανεκκινηθεί, λοιπόν, η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και να επανέλθει στην ευημερία η μεσαία τάξη, χρειάζονται συγκεκριμένες δράσεις που να στοχεύουν στην δεύτερη ευκαιρία για τη μεσαία τάξη που έχει εξαθλιωθεί:
1. Απλοποίηση του φορολογικού, κυρίως άροντας την υποχρέωση απόδοσης ΦΠΑ σε επιχειρήσεις με ετήσιο τζίρο μικρότερο από 100.000 ευρώ ετησίως, όπως ισχύει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κυρίως αυτές οι επιχειρήσεις θα πρέπει να φορολογούνται στη βάση εσόδων-εξόδων, ώστε να μπορούν να μειώσουν τα κόστη τήρησης βιβλίων, και τα έσοδα πρέπει να λογίζονται μόνο τα εισπραχθέντα, και όχι τα τιμολογηθέντα. Στην παρούσα αγορά με τα λουκέτα να πολυβολούν το ένα μετά το άλλο, όποιος καταφέρει να κρατηθεί ανοιχτός δεν πρέπει να τιμωρείται με φορολόγηση εσόδων που δεν θα πληρωθεί ποτέ.
2. Έκδοση χαμηλότοκων καλυμμένων ομολόγων ειδικού σκοπού (με ιδιοκτησίες και τίτλους του δημοσίου που δεν είναι δεσμευμένα στο ΤΑΙΠΕΔ), τα οποία θα ενέχουν ρόλο συμπληρωματικού νομίσματος, όπως χρησιμοποιείται το Ελβετικό Wir (http://en.wikipedia.org/wiki/WIR_Bank). Αυτό πρέπει να δρομολογηθεί άμεσα, προκειμένου να διευκολυνθεί η επιστροφή της ρευστότητας στην οικονομία που έχει στερέψει από ρευστότητα αφενός λόγω υπερφορολόγησης, και αφετέρου από τις επιπτώσεις του αρνητικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών περιλαμβανομένων των πληρωμών τόκων και χρεολυσίων. Καθώς το νόμισμα αυτό δεν θα είναι μετατρέψιμο στο εξωτερικό, η νέα ρευστότητα δεν θα αυξήσει τόσο έντονα τις εισαγωγές, δημιουργώντας χάσμα εκ νέου στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών.
Με αυτό το συμπληρωματικό νόμισμα (ομόλογο ειδικού σκοπού με ονομαστικό επιτόκιο 0,1%), θα μπορέσει να χρηματοδοτηθεί η επανεκκίνηση της οικονομίας, καθώς είναι απίθανο να έρθει κάποιος από το εξωτερικό για να επενδύσει τα 30-60 δισεκατομμύρια ευρώ που χρειάζονται για να επαναφέρουν το ΑΕΠ στο σημείο που θα ήταν χωρίς την υπερφορολόγηση.
Κανένας κανονισμός της Ευρωζώνης δεν απαγορεύει τη έκδοση καλυμμένων ομολόγων, τα οποία ακριβώς επειδή θα είναι καλυμμένα, δεν θα βαρύνουν το κρατικό χρέος.
3. Παροχή ρευστότητας σε όσες επιχειρήσεις μπορούν να διατηρηθούν ανοιχτές, με άτοκα τραπεζικά δάνεια σε συμπληρωματικό νόμισμα, επιδοτούμενου του 100% του επιτοκίου από τα ΕΣΠΑ, ενώ όσες συνεχίζουν και εξυπηρετούν έστω και με 2-3 μήνες καθυστέρηση τα προϋπάρχοντα δάνειά τους, να λάβουν και εκείνες ελάφρυνση επιτοκίων από τα ΕΣΠΑ ώστε να βοηθηθούν να μείνουν ανοιχτές και να συντηρήσουν τις εναπομείνασες θέσεις εργασίας που έχουν σήμερα.
4. Υποβοήθηση αντιμετώπισης χρεών για να αποφευχθούν οι μαζικές χρεοκοπίες των μικρομεσαίων που συντηρούν περισσότερο από το 57% των συνολικών θέσεων εργασίας της οικονομίας.
Πάγωμα όλων των οφειλών προς το κράτος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες συνεχίζουν να επιζούν με μείωση τζίρου μεγαλύτερη από 50%, και ...
