Αλεξίου Κατάβασις (στον Άδη της Νότιας Πραγματικότητας)

του Χρήστου Παπανίκου

Αναδημοσιεύουμε παρακάτω δυο άρθρα, ένα από τα ΝΕΑ και ένα από τον Ριζοσπάστη, που παρά την διαφορετική γλώσσα που χρησιμοποιούν, λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα: Ότι το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στην Νότια Αμερική, δεν είναι η απόκτηση εμπειρίας από την διακυβέρνηση δυνάμεων συγγενικών στο ΣΥΡΙΖΑ -όπως επίσημα διακηρύσσεται- αλλά η δικαιολόγηση της επικείμενης σοσιαλδημοκρατικοποίησης του ενιαίου πια ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να καταλάβει την θέση του παλαιού ΠΑΣΟΚ και εν γένει της ελληνικής κεντροαριστεράς και να μπορέσει έτσι να διατηρήσει τα ποσοστά του που προέρχονται από τους πολυποίκιλης προέλευσης αγανακτισμένους αλλά έχουν ήδη πιάσει "ταβάνι". 

Δεν πέρασε άλλωστε απαρατήρητη από τους σχετικούς η επίκληση του έμπειρου Γιάννη Δραγασάκη στην πρόσφατη ιδρυτική συνδιάσκεψη, της ανάγκης για "βίαιη ωρίμανση" του ΣΥΡΙΖΑ - Γιάννη Δραγασάκη που συμμετέχει επί της ουσίας και χωρίς θεατρικά στο ταξίδι. 

Κάποιος ανίδεος παρατηρητής θα έλεγε ότι ο Α. Τσίπρας "πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος" σε αυτό το ταξίδι στην Νότια Πραγματικότητα - αλλά θα έκανε λάθος: 

Γιατί δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να πεισθεί ο αχταρμάς αριστεριστών, βαθυπασόκων, οπαδών του Τσάβες, του Κορία, του Λούλα και της Κίρχνερ, του αργεντινάζο και του Κάστρο και μαζί τους ό,τι έχει μείνει από την φιλοευρωπαϊκή ανανεωτική αριστερά, περί του ότι υπάρχει μια πετυχημένη συνταγή που να τους περιέχει όλους, από την προτυποποίηση της επαναστατικής στα λόγια και σοσιαλδημοκρατικής έως φιλελεύθερης στην πράξη και αναπτυξιακά επιτυχούς πολιτείας του μνημονιακού Λούλα στην Βραζιλία. 

Και μαζί για ξεκάρφωμα, η ταυτόχρονη προσφορά ενός ποτ πουρί από τους υπολοίπους λατινοαμερικάνους, με γεύσεις για όλα τα γούστα. 

Επιστρέφοντας, ο Α.Τσίπρας θα εκφράσει τον θαυμασμό του για τα επιτεύγματα των "συντρόφων" του στην Λατινική Αμερική -πρότυπο του ΣΥΡΙΖΑ- και θα αποπειραθεί να ελέγξει τις αποκλίνουσες συνιστώσες στην πορεία ενοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ. Και έτσι φυσικά θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας όσον αφορά τις αγεφύρωτες αντιθέσεις που χάριν της προοπτικής της εξουσίας ανεχόντουσαν η μια την άλλη μέχρι σήμερα, αλλά τώρα θα αποδυθούν στον αγώνα χωρίς αύριο για τον έλεγχο του κόμματος. 

Με λίγα λόγια, η επιστροφή Τσίπρα θα σηματοδοτήσει την επίσημη έναρξη της κρίσης στον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ (σε συνέχεια εκείνης των ΑνΕλλ του Καμμένου) λόγω της βίαιης εισβολής της πραγματικότητας σε έναν χώρο που μπορεί να παραμείνει ενιαίος, μόνο σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. (ΑΣ)

Απολαύστε υπεύθυνα:

Μπραζίλ

του Παύλου Τσίμα από τα ΝΕΑ

Διδακτική ιστορία, από μια πολύ μακρινή χώρα, στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν: Βραζιλία, καλοκαίρι του 2002.

Η χώρα βάδιζε προς εκλογές, τον Οκτώβριο, και οι δημοσκοπήσεις προεξοφλούσαν τον νικητή τους. Ο επόμενος πρόεδρος της Βραζιλίας θα ήταν ο Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, ο ηγέτης της Αριστεράς. Ο Λούλα ...