Ανάγκη συστηματικής επιχείρησης αντι-προπαγάνδας από την ελληνική πλευρά

"αν δεν υπάρξει μια συστηματική επιχείρηση αντιπροπαγάνδας, ξεχάστε οποιαδήποτε νέα συνθήκη ειρήνης, συμφωνία για την μείωση του χρέους και οποιαδήποτε αξιοπρεπή εξέλιξη"

Απλά μαθήματα ευρωπαϊκής αντι-προπαγάνδας

του Στέλιου Κούλογλου*

Μόλις χθες, ένας βουλευτής της Μέρκελ παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για την νέα συμφωνία με την Ελλάδα. Όμως δεν είναι αυτή η είδηση που υπογραμμίζει το χάσμα μεταξύ της ελληνικής και της γερμανικής κοινής γνώμης, η οποία αντιτίθεται στην πλειοψηφία της σε οποιαδήποτε παραχώρηση προς την ελληνική πλευρά. Το Die Linke, είναι το μόνο που υπερασπίζει με σθένος τα ελληνικά δίκαια. Ε λοιπόν, σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση, το 53% των οπαδών του κόμματος της γερμανικής αριστεράς συμφωνεί με την στάση της Μέρκελ στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, όπου επιβλήθηκε η τιμωρητική, εξοντωτική συμφωνία στον Α. Τσίπρα! Ανάμεσα στους οπαδούς του κόμματος των Πρασίνων, του οποίου η ηγεσία  επίσης κράτησε βασικά θετική στάση απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση επικρίνοντας κυρίως την γερμανική, το ποσοστό φτάνει στο 75%!!

Έχω ξαναγράψει για το ναυάγιο της Ελλάδας στο θέμα της ενημέρωσης της διεθνούς κοινής γνώμης. Ή για τον Γερμανό αριστερό ευρωβουλευτή που δήλωνε διατεθειμένος να πληρώνει από την τσέπη του κάποιον Έλληνα, ώστε να τον ενημερώνει για τις πραγματικές κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Σε κανένα φίλο της ελληνικής υπόθεσης δεν έχει δοθεί μια στοιχειώδης, συστηματική βοήθεια που να του επιτρέπει να ανασκευάζει τις διαστρεβλώσεις ολόκληρου του διεθνούς τύπου, γιατί το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη Γερμανία: περιμένοντας να μιλήσω σε διάφορα ραδιοτηλεοπτικά μέσα της πιο φιλικής Γαλλίας, ακούω πολύ συχνά εισαγωγές που παρουσιάζουν την Ελλάδα κάτι σαν την Σιέρρα Λεόνε. 

Χρειάζεται να υπενθυμίζω κάθε φορά ότι παρά τα μεγάλα, υπαρκτά της προβλήματα, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ανεπτυγμένες χώρες, διοργάνωσε πριν 10 χρόνια τους Ολυμπιακούς Αγώνες ή ότι και εξ αιτίας των τελευταίων- καθώς και της ξέφρενης αγοράς εξοπλισμού από την Γαλλία και την Γερμανία - βρέθηκε υπερχρεωμένη το 2010. Ορισμένες πολύ απλές αλήθειες που δεν έχουν ποτέ προβληθεί από ελληνικής πλευράς: 

- Τα πακέτα που δίδονται στην Ελλάδα από το 2010, δεν είναι δωρεάν βοήθεια, όπως πιστεύει η πλειοψηφία των Γερμανών. Πρόκειται για δάνεια από τα οποία η γερμανική ή η γαλλική κυβέρνηση έβγαλε και συνεχίζει να βγάζει πολλά χρήματα. Όταν υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με την έγκυρη γερμανική εφημερίδα Die Zeit και πολλές άλλες, ακόμη και εχθρικές εφημερίδες, η Γερμανία έχει κερδίσει μέχρι στιγμής 380 εκατ. ευρώ μόνο από τους τόκους των δανείων, ο αντίπαλος σιωπά, όπως και  πρόσφατα σε ένα τηλεοπτικό debate. To ΔΝΤ έχει κερδίσει περισσότερα. 

- Αντίθετα με τα γραφόμενα περί μη εφαρμογής των συμφωνηθέντων, η Ελλάδα έχει κάνει τις μεγαλύτερες δημοσιονομικές προσαρμογές της πρόσφατης παγκόσμιας ιστορίας με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Η ύφεση είναι χειρότερη από αυτήν των ΗΠΑ στα χρόνια του κραχ. Γιατί πρέπει να ακολουθήσουμε το ίδιο μοντέλο;

- Στους αντίποδες, οι πλούσιες χώρες του Βορρά έχουν κερδίσει εκατοντάδες δις από την κρίση του ευρώ. Στον  πίνακα που ακολουθεί, με τα κίτρινα τι θα πλήρωνε η Γερμανία για την αποπληρωμή του χρέους της με όρους του 2008, με πορτοκαλί τι πραγματικά  πληρώνει σήμερα λόγω μειωμένων επιτοκίων.

^{Πατήστε πάνω για μεγέθυνση}

 - Περισσότερες εξαγωγές λόγω εξασθενημένου ευρώ, μηδενικά ή και αρνητικά επιτόκια για να δανειστεί χρήματα (τα οποία εν συνεχεία δανείζει στην Ελλάδα με υψηλότερα επιτόκια) πτώση των επιτοκίων για το δικό της χρέος, σύμφωνα με τον πίνακα της ευρωπαϊκής Κομισιόν η γερμανική κυβέρνηση έχει κερδίσει 193 δις ευρώ, περισσότερα δηλαδή από το ΑΕΠ της Ελλάδας και πολλών άλλων χωρών της ΕΕ!! Σύμφωνα με την Liberation, η Γαλλία, στο ίδιο διάστημα, έχει κερδίσει 2 δις!

^{Πατήστε πάνω για μεγέθυνση}

- Αντίθετα με την Bild και τις άλλες κιτρινοφυλλάδες, οι Έλληνες εργάζονται πολύ περισσότερο από τους Γερμανούς, έχουν τις ίδιες ή και λιγότερες μέρες διακοπών και σε λίγο θα συνταξιοδοτούνται πολύ αργότερα. Φυσικά υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στην δημόσια διοίκηση, με την φοροδιαφυγή ή την πάταξη της διαφθοράς, αλλά αυτά δεν μπορούν να γίνουν όταν ότι έχει απομείνει όρθιο καταστρέφεται και με το μαχαίρι στο λαιμό. 

Δεν θα υπάρξει ένας Χριστιανός που να βάλει ολοσέλιδες καταχωρήσεις στις γερμανικές και λοιπές εφημερίδες με τις αλήθειες και τα ψέματα;  Δεν θα φτιαχτεί ποτέ ένας γερός μηχανισμός ενημέρωσης σε διεθνές επίπεδο; Δεν θα ξεπεράσουμε ποτέ τον επαρχιωτισμό που θέλει να ασχολούμαστε με τον κάθε τρελαμένο στην Ελλάδα, διυλίζοντας τον κώνωπα και καταπίνοντας τη γερμανική κάμηλο; 

Ιδίως με την καιροσκόπο Νονά - Μέρκελ που δεν νοιάζεται παρά για τις δημοσκοπήσεις και με τον Σόιμπλε να παραφυλάει, αν δεν υπάρξει μια συστηματική επιχείρηση αντιπροπαγάνδας, ξεχάστε οποιαδήποτε νέα συνθήκη ειρήνης, συμφωνία για την μείωση του χρέους και οποιαδήποτε αξιοπρεπή εξέλιξη. 

πηγή tvxs.gr

Οι πιο ουσιαστικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις βρίσκονται στο χώρο της ευρύτερης αριστεράς και της οικολογίας

Απειλές κατά της δημοκρατίας στο δρόμο προς τις ευρωεκλογές

του Μάκη Ανδρονόπουλου*

"Η λέξη "ευρωομόλογο" είναι απαγορευμένη, 
κυριάρχησε η γερμανική γραμμή του "σκληρού ευρώ""
(γελοιογραφία του Βαγγέλη Παπαβασιλείου)

Η ευρωπαϊκή κρίση έχει πάψει να είναι απλά μια μεγάλη χρηματο-οικονομική κρίση, έχει υπερβεί τη φάση της κρίσης του χρέους και εξελίσσεται ταχύτατα σε μια βαθύτατα διαρθρωτική κρίση, κοινωνική, αξιακή, δημοκρατίας και ενδεχομένως και ασφάλειας. Η διοίκηση της ΕΕ από τις συντηρητικές και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις απέτυχε σε όλα τα πεδία. Απέτυχε να χρησιμοποιήσει το ευρώ ως μείζον εργαλείο δημιουργίας της ενιαίας ευρωπαϊκής συνείδησης, με αποτέλεσμα όχι μόνο να μην προχωρήσει η εμβάθυνση και η πολιτική ολοκλήρωση, αλλά αντίθετα χρησιμοποίησε το ευρώ ως εργαλείο μεγέθυνσης των ταξικών και εθνικών ανισοτήτων. Οι ευθύνες του γαλλογερμανικού άξονα είναι εγκληματικές, όπως άλλωστε και ο απομονωτισμός του Λονδίνου.

To blog EXTRAPOLATION προσκλήθηκε και συμμετείχε στις 30 Απριλίου σε συζήτηση που οργάνωσε η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα με θέμα «Απειλές κατά της δημοκρατίας στο δρόμο προς τις ευρωεκλογές: Η αναζήτηση μιας νέας αφήγησης για την Ευρώπη». Στόχος της Αντιπροσωπείας είναι να αναδείξει το φλέγον ζήτημα της ανόδου ακραίων κι ευρωφοβικών πολιτικών σχημάτων ενόψει των Ευρωεκλογών του Μαΐου και να προτάξει ιδέες, ανησυχίες και πιθανές λύσεις, αναφορικά με τους τρόπους διαχείρισης του φαινομένου ώστε να μειωθούν οι απειλές κατά των δημοκρατικών αρχών στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι βασικές θέσεις που διετύπωσα ήταν οι ακόλουθες:

1. Ξαφνικά οι κυρίαρχες δυνάμεις του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, νεοφιλελεύθερη δεξιά και σοσιαλδημοκράτες, αλλά και οι επικυρίαρχες χώρες όπως η Γερμανία, ανησυχούν για την επικείμενη άνοδο των "ακραίων και ευρωφοβικών πολιτικών σχημάτων" που ενδέχεται να φτάσουν το 30% στις ευρωεκλογές και να σχηματίσουν πολιτική ομάδα, εξέλιξη που μπορεί να διαταράξει το μονοδιάστατο των αποφάσεων. Έτσι βλέπουν "απειλές" κατά της δημοκρατίας και αναζητούν μια νέα αφήγηση για την Ευρώπη.

2. Όλος αυτός ο προβληματισμός και οι δήθεν απειλές για τη δημοκρατία είναι το λιγότερο υποκριτική. Κι αυτό γιατί η πραγματική απειλή για το ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο και την ευρωπαϊκή προοπτική δεν είναι τα δηλωμένα ακροδεξιά κόμματα, αλλά οι προαναφερθείσες κυρίαρχες δυνάμεις, οι οποίες με τις πολιτικές που εφαρμόζουν από την επομένη της γέννησης του ευρώ μόχλευσαν τις ταξικές ανισότητες, ιδιωτικοποιούν τα δημόσια αγαθά και τις κρατικές λειτουργίες, καταργούν συστηματικά το κοινωνικό κράτος.

3. Η χρηματοοικονομική κρίση και η κρίση χρέους της ευρωζώνης ήρθαν να αποκαλύψουν την καταστροφικότητα των εφαρμοζόμενων πολιτικών. Οι κυρίαρχες δυνάμεις θεσμοθετούν και διοικούν σε καθεστώς εξαίρεσης (πχ δημοσιονομικό σύμφωνο).

4. Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν επί το πλείστον θεσμική θωράκιση έναντι του δηλωμένου ναζισμού και φασισμού.

5. Το πραγματικό πρόβλημα της Ευρώπης είναι η μετάλλαξη του φασιστικού ιού που ενδύεται τη λεοντή του politically correct για να εφαρμόσει ακραίες μορφές βιοπολιτικής εξουσίας που αφαιρούν ανθρώπινα, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Η διαχείριση της ελληνική κρίσης προκάλεσε ανθρωπιστική κρίση (1,5 εκατ. άνεργοι, 3 εκατ. ανασφάλιστοι, 1 εκατ. απλήρωτοι εργαζόμενοι, 4000 αυτοκτονίες κ.ο.κ.) και εκθεμελίωσε μεγάλο μέρος του παραγωγικού ιστού της χώρας.

6. Οι κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ επιχειρούν να μοχλεύσουν φοβίες στους Ευρωπαίους ψηφοφόρους για να καλύψουν την πολιτική τους χρεοκοπία. Ουδείς αποτολμά να μιλήσει επίσημα για τη γερμανοποίηση της Ευρώπης και την επιβολή του οργανωτικο-οικονομικού μοντέλου της, με την ίδια βιαιότητα που το επέβαλε στην Ανατολική Γερμανία με τα γνωστά αποτελέσματα…

7. Η Γαλλία δεν φοράει πια τα παντελόνια, ο γαλλογερμανικός άξονας έχει ξεπεραστεί και η Συνθήκη των Ιλισίων είναι πλέον έναcout de theater, που μπορούσε να το παίζει ο Σαρκοζί, αλλά όχι ο Φρανσουά Ολάντ. Και ο Κάμερον, αυτός που ήθελε να κατεβάσει το ίντερνετ και το στρατό όταν κάποιοι πιτσιρικάδες έκαψαν ένα κτίριο στο Λονδίνο, το μόνο που διεκδικεί είναι η διάσωση του City.

8. Είπε ο Υβ Μπερτοντσίνι της Notre Europe πως αν οι ευρωσκεπτικιστές πιάσουν 30%, οι υπόλοιποι θα είμαστε 70%!... Ξεχνά πως ο Αδόλφος Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία με 33%.

9. Την Ευρώπη θα την σώσουν οι Ευρωπαίοι πολίτες σταδιακά, με πολύ πόνο και ελπίζουμε χωρίς αίμα. Στη Γαλλική Επανάσταση πήρε 80 χρόνια για να ισορροπήσει στην Τρίτη Δημοκρατία…

10. Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία δεν μπορεί να συγκροτηθεί με τον γερμανικό οικονομικό εθνικισμό σε έξαρση. Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία θα υπάρξει όταν δεν θα υπάρχουν επικυρίαρχες δυνάμεις, δηλαδή όταν τα γερμανικά λάντερ θα πάψουν να είναι ομοσπονδία, η Ιταλία, η Βρετανία, η Ισπανία κ.ο.κ. θα διασπασθούν για να συνενωθούν ξανά στην Ευρώπη των Κοινωνιών, όπου οι μικρές πατρίδες θα διασφαλίζουν την αρμονία και την ισορροπία.

Αναλυτικότερα θα ήθελα να επισημάνω και τα ακόλουθα για το πώς φτάσαμε έως εδώ και τι παίζεται στις ευρωεκλογές:

Γιατί η Ευρώπη δεν τυπώνει χρήμα όπως οι ΗΠΑ, Βρετανία, Ιαπωνία; (#techie chan, η ευρωπαική κρίση των ομολόγων είναι μια κατασκευασμένη κρίση, το 1 τρις του Ντράγκι)

Η ανάλυση μιας μη είδησης σε ταληράκια (ή το σχέδιο της νέας φεουδαρχίας)

από τον Techie Chan

Οι περισσότερες μη ειδήσεις, είναι τόσο αδιάφορες και αποπροσανατολιστικές που τις περισσότερες φορές είναι καλύτερο να μην τις διαβάσεις καθόλου, διότι ο στόχος τους είναι να βάλουν τη σκέψη σου σε λάθος αυλάκια.

Όταν λες πχ “η δικαιοσύνη διερευνά την περίπτωση να διαπράχθηκε το κακούργημα της παράνομης καταγραφής στο βίντεο μπαλτάκου”, φτιάχνεις μια μη-είδηση. Γιατί? Διότι

α) φυσικά και η καταγραφή ήταν παράνομη

β) αν πήγαινε για κακούργημα ο κάθε ένας που με έχει καταγράψει παρανόμως, θα είχα στείλει πολύ κόσμο στη φυλακή

γ) ασχολούμαστε με τον ψύλλο, αντί να ασχολούμαστε με τον ελέφαντα στο δωμάτιο.

Κάπως έτσι ξεκίνησε και η σχέση μου με την παρακάτω μη-είδηση. Μου την έστειλε ένας φίλος που τον είχε πιάσει ντελίριο με το που διάβασε τον τίτλο. Και πράγματι ο τίτλος ήταν ασθησιακός (χωρίς κανένα περιεχόμενο):

“ECB has modelled trillion euro asset purchase programme” ,

δηλαδή η ευρωπαική κεντρική τράπεζα έφτιαξε ένα (στουρνάριο) μοντέλο για να δει τις επιπτώσεις που θα είχε στην οικονομία το τύπωμα 1τρις ευρώ. Άρα όχι η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα δεν πρόκειται να τυπώσει 1τρις ευρώ όπως έχει στόχο να παραπλανήσει ο τίτλος, αλλά έτρεξε κάτι μοντέλα σε περίπτωση που χρειαστεί να το κάνει αυτό. Οι δηλώσεις του ντράγκι που υπάρχουν στο κείμενο είναι κατατοπιστηκές

“ECB President Mario Draghi said on Thursday that there was unanimity on the Governing Council for the central bank to consider printing money to boost the euro zone economy if inflation stayed very low for a long time.“

Σε απλή γλώσσα δηλαδή ο ευρωπαίος πατριάρχης της θρησκείας των οικονομικάριων, δήλωσε πως αν ο πληθωρισμός παραμείνει χαμηλά για μεγάλο χρονικό διάστημα (ίσα με 4 τέρμινα δηλαδή) και αν συμφωνήσουν και οι κυβερνήσεις, οι κεντρικοί ιεράρχες της ευρώπης είναι έτοιμοι να τυπώσουν 1τρις ευρώ.

Orwell Speak

Σε όλη αυτή τη μη είδηση υπάρχει μια μικρή είδηση. Ακόμα και οι πατριάρχες της θρησκείας των οικονομικών αναφέρονται ανοιχτά στο QE ως αυτό που είναι, δηλαδή τύπωμα χρήματος. Όταν το QE πρωτοαναφέρθηκε ως ορολογία πριν 3 χρόνια, ο αμερικάνος πατριάρχης μπερνάνκι, είχε γράψει δύο ολόκληρες παραγράφους γεμάτες αλαμπουρνέζικα προκειμένου να πείσει τους πιστούς πως οοοοχχχι παιδιά το QE ή Quantitative Easing δεν είναι απλά ένα όμορφο όνομα για μια απλή διαδικασία, αλλά κάτι εντελώς διαφορετικό και καινούργιο. Ένα “ανορθόδοξο” εργαλείο που έλεγαν και οι κεντρικοί τραπεζίτες.

Εκείνη την εποχή είχαν πέσει να με φάνε διάφοροι πιστοί των οικονομικών ακριβώς επειδή τόλμησα εγώ ο άσχετος, να αμφισβητήσω τα αλαμπουρνέζικα του μπερνάνκυ και να πω ότι το QE είναι πρακτικά τύπωμα χρήματος από την κεντρική τράπεζα. Μπορείτε ακόμα να ανατρέξετε σε αυτά τα σχόλια για να δείτε τη δεινότητα των απαντήσεων των πιστών που με κατηγορούσαν λίγο πολύ ως λαϊκιστή που το αναφέρω ως τύπωμα μόνο και μόνο για να προσελκύσω την προσοχή των αναγνωστών. Αναρωτιέμαι σήμερα τι θα λένε που όλοι μιλάνε ανοιχτά για τύπωμα. Θα έχουν κάνει 3 μετάνοιες για τα παλιά αμαρτήματα? Όχι φυσικά. Απλά θα μιλάνε με περίσσια θεολογική επάρκεια για τη θρησκεία τους που οι απλοί πιστοί δεν μπορούν να καταλάβουν. Άλλωστε είναι σίγουρο πως και τότε δεν έλεγαν μαλακίες στον κύβο, απλά εμείς δεν καταλάβαμε σωστά τα σοφα λόγια τους, γιατί είναι τεχνικά ζητήματα και δεν είναι εύκολο να γίνουν κατανοητά από το ευρύ κοινό.

Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα από το παραπάνω? Πως αν έχετε σπουδάσει οικονομικά στη ζωή σας, θα είστε έτοιμοι να αρνηθείτε ακόμα και τον πιο απλό έλλογο συλλογισμό, αν ο πατριάρχης της θρησκείας σας, σας έχει προστάξει να το κάνετε. Κι αυτό ακόμα κι αν θεωρείτε τον εαυτό σας αριστερό πιστό της θρησκείας των οικονομικών. Αν ανατρέξετε σε παλιότερα άρθρα θα βρείτε το πόσο διασκεδαστική είναι αυτή η προσπάθεια από διάφορους σχολιαστές.

Και τα ψιλά γράμματα της νεο-φεουδαρχίας

Όμως δεν θα καθόμουν να γράψω ένα ολόκληρο άρθρο για μια μη-είδηση που έκανε το γύρο του κόσμου και έριξε προσωρινά την ισοτιμία του ευρώ, μόνο και μόνο για να σπάσω πλάκα με τους πιστούς οικονομολόγους. Αυτά τα έκανα πριν από χρόνια, όταν ακόμα πιστεύατε τους παπάδες των οικονομικών. Τώρα που δεν έχει περισσέψει πολύ πίστη, θα ήταν απλά χαιρέκακο από μέρους μου. Και παρότι δέχομαι ότι λίγη χαιρεκακία θα ήταν διασκεδαστική (άλλωστε ζω στη χώρα που έχει και μια διάσημη λέξη για το ζήτημα), σας διαβεβαιώ πως το να κυλιέμαι στις εξοχες του βερολίνου μου είναι απείρως πιο διασκεδαστικό και δεν θα το απαρνιόμουν για σήμερα, μόνο και μόνο για να την πέσω στους οικονομολογίζοντες.

Ο βασικός λόγος που ασχολούμαι με αυτή τη μη είδηση, είναι γιατί μέσα της κρύβει μια πραγματική είδηση, λιγο άσχετη με τον αισθησιακό τίτλο. Μια είδηση που θα κάνει την αμερικάνικη κεντρική τράπεζα να φαίνεται υπέρμαχος του σοσιαλισμού και του κεντρικού σχεδιασμού. Μια είδηση που μας δείχνει πόσο αδιάφορο γίνεται το ευρωπαϊκό πρότζεκτ την ίδια στιγμή που οι ελίτ του προσπαθούν να επιβάλουν μια κανονικότατη δικτατορία μέσα από τη νεο-φεουδαρχία.

Πως δουλεύει το QE και το τύπωμα σε μία παράγραφο.

Τα κράτη και οι επιχειρήσεις εκδίδουν ομόλογα μαζεύοντας χρήματα από την αγορά για να χρηματοδοτήσουν τις ανάγκες τους. Αυτή η διαδικασία δεν ισοδυναμεί με τύπωμα φρέσκου χρήματος, καθώς το χρήμα υπάρχει ήδη στην αγορά και το κράτος με το ομόλογο απλά ...