Η φοροδιαφυγή των μικρομεσαίων είναι επιπέδου επιβίωσης και αυτό το έχει ήδη παραδεχθεί και το ΔΝΤ...

Αντί να λέμε πάλι καλά που πολλοί Έλληνες μπορούν να έχουν ένα κάποιο εισόδημα έστω και υποαπασχολούμενοι και να συντηρούνται αντί να είναι άνεργοι, ακούμε ότι θα ήταν... καλύτερα να είχαμε λιγότερους!!

Σαν πολλά δεν μας τα 'πατε με τη φοροδιαφυγή; 

- Δημόσια βάρη και μνημονιακά άλλοθι

του Κωνσταντίνου Παπακασόλα*

Κατά την περίοδο 1996 - 2006 από τις επενδύσεις ξένων κεφαλαίων στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν μόλις 3.256 θέσεις εργασίας. Από τις επενδύσεις ελληνικών κεφαλαίων στο εξωτερικό 65.000!

Με απύθμενο θράσος επαναφέρεται συνεχώς στην επικαιρότητα η εξωφρενική, συκοφαντική και αντιεπιστημονική διαπίστωση ότι για την... κακοδαιμονία της χώρας ευθύνεται ο μεγάλος αριθμός των μικρομεσαίων αυτοαπασχολούμενων. Που είναι και φοροφυγάδες πάντα!

Είτε από σχέδιο είτε από ανεπίτρεπτη άγνοια αυτές οι φωνές καταστρατηγούν την πραγματικότητα και πρέπει να πάψουν:

1. Αντί να λέμε πάλι καλά που πολλοί Έλληνες μπορούν να έχουν ένα κάποιο εισόδημα έστω και υποαπασχολούμενοι και να συντηρούνται αντί να είναι άνεργοι, ακούμε ότι θα ήταν... καλύτερα να είχαμε λιγότερους!! Για να μην αναφέρω ότι συνεισφέρουν εισφορές και φόρους αναλογικά περισσότερο απ' τον καθένα. Αδιάφορο κι αυτό.

2. Είναι αυτονόητο ότι η Ελλάδα έχει -και καλώς έχει- υψηλή υποαπασχόληση, καθότι είναι πασιφανές ότι και πριν και μετά την κρίση στη χώρα, ουδέποτε υπήρξε εκτεταμένος ιδιωτικός τομέας, βαριά βιομηχανία, ή άλλες δραστηριότητες ώστε να προτιμήσουν/επιλέξουν οι αυτοαπασχολούμενοι μια θέση στην αγορά εργασίας ως μισθωτοί. Αυτό μας το λέει η διαχρονικά υψηλή ανεργία που εδώ και χρονιά φτάνει πρακτικά το 40%, ρεκόρ Ευρώπης. Ούτε βέβαια η Ελλάδα μπορεί να προσλάβει όλους στο δημόσιο. Άρα, θα γίνονταν λοιπόν ελεύθεροι επαγγελματίες... ή άνεργοι ή... μετανάστες. Άρα οι σχετικοί εμπειροτέχνες που διαδίδουν ότι είναι κακή η υψηλή υποαπασχόληση θα τους προτιμούσαν ανέργους ή μετανάστες στο εξωτερικό; Είναι λοιπόν απόφαση ανάγκης πλέον και όχι επιλογής.

3. Το ίδιο φαινόμενο υπάρχει σε όλες τις μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και την Τουρκία κλπ, και ασφαλώς έχει και ψυχολογικές και ιστορικές βάσεις, λόγω της ιδιοσυγκρασίας των λαών του Νότου. Ούτε αυτό τους πτοεί όμως.

4. Αν με ένα μαγικό κουμπί οι υποστηρικτές αυτών των απόψεων μπορούσαν αύριο το πρωί να δημιουργήσουν 3 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, αξιοπρεπείς φυσικά, αποτέλεσμα θα ήταν ότι τα 3/4 των ελευθέρων επαγγελματιών μετά χαράς θα εγκατέλειπαν την εφιαλτική, λόγω φορολογίας και υποαπασχόλησης και ωραρίων, καριέρα τους για να γίνουν μισθωτοί. Όσο όμως αυτή η πιθανότητα δεν υπάρχει, ας εγκαταλείψουν εντελώς αυτές τις εξωφρενικές θεωρίες αυτοχειριασμού των ελευθέρων επαγγελμάτων

5. Είναι απολύτως ψευδές ότι φταίει ο κλάδος αυτός -ειδικά των μικρομεσαίων - για την φοροδιαφυγή.

Η "αξιοπρέπεια" – ακορντεόν: ποιοι θα επωμιστούν την συνεισφορά στα βάρη όταν οι ανώτερες των 1200 - 1300 ευρώ συντάξεις, οι πολλαπλάσιες του ορίου της φτώχειας, κρίνονται από το ΣτΕ μη δυνάμενες να συνεισφέρουν;

"Εν προκειμένω όμως, προκύπτει από τα ποσά συντάξεων τα οποία ελάμβαναν οι προσφεύγοντες, ότι κάθε άλλο παρά απειλούντο με απώλεια της αξιοπρέπειάς τους, καθότι ελάμβαναν ετήσιες συντάξεις πολλαπλάσιες του ορίου της φτώχειας! 

Aρα η λογική λέει ότι είχαν μια δυνατότητα συνεισφοράς στα βάρη, την όποια εφεξής αγνωστον ποιος θα επωμιστεί! 

(...) Η δε αποφαση καθολου δεν ασχοληθηκε με το καυτο ζητημα του αν οι συνταξιουχοι αυτοι ειχαν άλλα εισοδήματα, καταθέσεις κλπ εκ των οποίων να διασφαλίζετο η αξιοπρέπειά τους."

Η "αξιοπρέπεια" – ακορντεόν

του Κωνσταντίνου Παπακασόλα, δικηγόρου*

Είναι πολύ πρόσφατες οι αποφάσεις του ΣΤΕ, που αφορούσαν την κρίση ως αντισυνταγματικών των περικοπών συντάξεως και  δώρων  και της εισφοράς αλληλεγγύης σε σωρεία συνταξιούχων.

Οι σύμβουλοι Επικρατείας με μια σειρά αποφάσεων τους (2287- 2290/2015) της Ολομέλειας έκριναν ότι οι περικοπές των συντάξεων που έγιναν το 2012 προσκρούουν σε συνταγματικές αρχές όπως είναι της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη  και σε  άλλες  επιταγές  άρθρων του Συντάγματος, όπως είναι τα άρθρα 2, 4, 22, 25, 106, κ.λπ.

Βάσει της απόφασης εκτιμάται πως οι αυξήσεις σε συντάξεις από 1.000,01 έως 1.500 ευρώ θα είναι 5%, από 1.500,01 έως 2.000 ευρώ 10% και από 2.000,01 ευρώ και άνω, 15%.

(ιδε παράρτημα σχετικά)

                              **************************************

1. Χαρακτηριστικό των συνταξιούχων αυτών είναι ότι ανέρχονταν κατά κύριο λόγο εισοδηματικά σε κλίμακες των 1200-1300 ευρώ και άνω, το οποίο όμως ερχόταν σε ορισμένη και σημαντική αντίφαση με τον βασικό λόγο που επικαλέστηκε το ΣΤΕ για την κρίση των περικοπών ως αντισυνταγματικών η οποία ήταν ότι κινδύνευε η αξιοπρέπεια των συνταξιούχων αυτών – ανάμεσα στους οποίους και κάποιοι που ελάμβαναν πολύ υψηλές συντάξεις  τάξεως  των 1800 ευρώ, και πλέον κατόπιν της αποφάσεως αυτής θα λαμβάνουν ποσό ευρώ 2200.

Το ζήτημα είναι ότι η αξιοπρέπεια - είτε νομικά είτε οικονομικά εξεταζόμενη – προκύπτει σαν βιοτικό ζήτημα με αριθμητικά δεδομένα όταν κάποιος πολίτης έχει εισόδημα κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας. Το όριο αυτό σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ανέρχεται περίπου κατά μέσο όρο τα τελευταία χρόνια, στα 6.000 ευρώ για ένα άτομο.

Εν προκειμένω όμως, προκύπτει από τα ποσά συντάξεων τα οποία ελάμβαναν οι προσφεύγοντες, ότι κάθε άλλο παρά απειλούντο με απώλεια της αξιοπρέπειάς τους, καθότι ελάμβαναν ετήσιες συντάξεις πολλαπλάσιες του ορίου της φτώχειας!

Aρα η λογική λέει ότι είχαν μια  δυνατότητα συνεισφοράς στα βάρη, την όποια εφεξής άγνωστον ποιος θα επωμιστεί!

2.  Οι ως άνω συνταξιούχοι λαμβάνοντας αυτές τις επαρκείς συντάξεις είχαν επίσης την δυνατότητα προσφυγής στην δικαιοσύνη. Την ίδια δυνατότητα όμως δεν είχαν παρά μόνον με τρομακτική δυσκολία οι κάτωθι τάξεις, για τις οποίες γεννάται θέμα ισότητος.

          Πρώτον. Εάν απειλείτο υπό τις συγκεκριμένες βιοτικές συνθήκες & ποσού συντάξεων η αξιοπρέπεια των δικαιωθέντων συνταξιούχων, τότε δεν είναι μετά πάσης βεβαιότητας βέβαιο ότι έχει παραβιαστεί ήδη  το δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση των συνταξιούχων που υπέστησαν οποιαδήποτε περικοπή ή απώλεια δώρου ή επιβολή φόρου και που βρίσκονται πχ κάτω από τα χίλια ευρώ μηνιαίως? Δεν βλάφτηκε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό η αξιοπρέπεια χαμηλοσυνταξιούχων οι οποίοι έχουν και προστατευόμενο μέλος πχ ανασφάλιστη υπερήλικη σύζυγο.

          Δεύτερον, η απόφαση αυτή, δημιουργεί δεδικασμένο, κατάφωρης εύνοιας προς την παρούσα γενιά συνταξιούχων την οποία ηθικά και νομικά η έννομη τάξη της χώρα είναι υποχρεωμένη να αναπληρώσει σύντομα με ανάλογες αποφάσεις για τους εργαζόμενους αλλά και άνεργους νέους της χώρας, με τους φόρους και τις εισφορές των οποίων πληρώνονται οι πλουσιοπάροχες για τα δεδομένα του μνημονίου συντάξεις, των 2000 και άνω ευρώ που διασφαλίστηκε η ακεραιότητα τους. Κατ εφαρμογην της αρχής της ισότητας, αναλογικής συνεισφοράς στα βάρη και προς μη παράβαση της αλληλεγγύης των γενών και ασφαλώς της αξιοπρεπείας!

Πρακτικά αυτό σημαίνει, ότι εάν θεωρήθηκε υπό κίνδυνο απώλειας η αξιοπρέπεια ενός συνταξιούχου των 1800 και 2000 ευρώ μηνιαίως, είναι αυτονόητο, ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες νέοι επιστήμονες και επιχειρηματίες του ΤΣΜΕΔΕ του ΟΑΕΕ και του ΤΑΝ, ειδικά οι νέοι, (που δεν έχουν τις αποταμιεύσεις των εργαζομένων της δεκαετίας του 90 κλπ) των οποίων το καθαρό εισόδημα (και ο τζίρος!) μετά φόρων και εισφορών είναι στο  όριο της φτώχειας, οπωσδήποτε σε παραπλήσιου τύπου αγωγή ή προσφυγή πρέπει και αυτοί να δικαιωθούν. Ειδάλλως θα έχουμε απροκάλυπτο και ανοιχτό πόλεμο γενεών. Και μια έννοια της αξιοπρέπειας η οποία χρησιμοποιείται κατά το δοκούν.

Τέλος, τέθηκε στις ανωτέρω αποφάσεις, ένα χρονικό και συνάμα αξιολογικό στοιχείο από το ΣΤΕ, ότι δηλαδή, μετά το πέρας ενός ορισμένου χρονικού διαστήματος κατά το οποίο περικόπηκαν και παρακρατήθηκαν τα χρήματα αυτά, ούτε και μπόρεσαν να πιάσουν τόπο ώστε να βοηθηθεί η ελληνική οικονομία, αλλά επίσης ότι δεν μπορεί να παραταθεί το χρονικό αυτό διάστημα περαιτέρω, γιατί θα κινδύνευε η αξιοπρέπεια των συνταξιούχων.

Επομένως και εδώ έχουμε ένα πρόκριμα, βάσει του οποίου  πρέπει να έχουμε αν μη τι άλλο, μια εύλογη ελπίδα (και συνταγματική απαίτηση), ότι σύντομα και στα υπόλοιπα οριζόντια μέτρα που έπληξαν τόσο συνταξιούχους (τους χαμηλοσυνταξιούχους πλέον) όσο και τους (άνεργους και υποαπασχολούμενους) εργαζομένους (ΕΕΤΗΔΕ ΕΝΦΙΑ τέλος επιτηδεύματος, ασφαλιστικές εισφορές  αυτοαπασχολούμενων) θα πρέπει σύντομα να δούμε ανάλογες αποφάσεις καθότι είναι φως φανάρι, ότι αν κινδυνεύει η αξιοπρέπεια κάποιου που ελάμβανε 1800, ώστε  να πρέπει να λαμβάνει πλέον 2200, τότε έχει εντελώς συντριβεί η αξιοπρέπεια αυτού που κέρδισε 5000 ευρώ ετήσιο εισόδημα και καλείται να πληρώσει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 5000 ευρώ σε δημόσια βάρη, (υπό την προϋπόθεση ότι δεν διαθέτει σπίτι και αυτοκίνητο, διαφορετικά, βάσει του τεκμαρτού συστήματος φορολογήσεως, τα βάρη αυτά θα εκτινάσσονταν ακόμη και σε ποσά ευρώ 9000 ή και 12000 ακόμη).

3. Δυστυχώς όμως οι αποφάσεις αυτές του ΣΤΕ, φαίνεται να επιτυγχάνουν το αντίθετο! Αποκλείοντας ως υποκείμενα συνεισφοράς τις μεσαίες και υψηλές εισοδηματικές ομάδες συνταξιούχων γήρατος, είναι σχεδόν βέβαιο ότι μεταφέρουν ΑΜΕΣΑ το βάρος πληρωμής του κενού που θα δημιουργηθεί (3-4 δις το χρόνο)

Α) στους μικροσυνταξιουχους  κάτω των 1.000 ευρώ, το όποιο είναι αυτονόητα απαράδεκτο

Β) στους εργαζόμενους με αύξηση ασφαλιστικών εισφορών, κι ενώ είναι γνωστή εδώ και χρονιά η αδυναμία των μισών τουλάχιστον εργαζομένων να καταβάλλουν εισφορές, λογω του οριζοντίου και μη εισοδηματικά προσδιορισμένου υπολογισμού τους!

Δηλαδή προκειμένου να διαφυλαχτεί μια υποψία αντισυνταγματικότητας (το ΣΤΕ αναφέρει ότι δεν προηγήθηκαν μελέτες κλπ για τις επιπτώσεις στους συνταξιούχους άνω των 1000 ευρώ) ερχόμαστε και επιβάλλουμε ατύπως δυο ...

Μελέτη ανατρέπει ως αντισυνταγματικό το τρέχον ασφαλιστικό σύστημα των ελεύθερων επαγγελματιών - επιβάλλεται αναγνώριση της εισφοροδοτικής ικανότητας και αναλογικότητα στον καθορισμό της εισφοράς βάσει του εισοδήματος

Ανυπαρξία φοροδοτικής ικανότητας ισον ανυπαρξία εισφοροδοτικής ικανότητας (Short Version)

Η μεγαλύτερη νομική ερεύνα επί του ασφαλιστικού ζητήματος της Ελλάδας, αυτή τη φορά όμως ιδωμένο από τη σκοπιά του ασφαλισμένου ελεύθερου επαγγελματία.

Του Κωνσταντίνου Παπακασόλα, δικηγόρου Αθηνών*

Συνοπτική έκθεση των τιθέμενων νομικών ζητημάτων:

To παλαιό αφορολόγητο των 12.000 ευρώ υπήρξε επί μακρόν η νομω εκπεφρασμένη υλοποίηση του άρθρου 4.5 του Συντάγματος απαίτηση  «να συνεισφέρουν οι Έλληνες στα βάρη  ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ». Την απαίτηση αυτή  αντισυνταγματικά  κατάργησαν οι μνημονιακες κυβερνήσεις.

Στην έννοια των «βαρών» δεν ανήκουν μόνο οι φόροι, αλλά ΠΡΟΦΑΝΩΣ και οι ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες, είτε θεωρήσουμε ότι καταβάλλονται υπέρ των ιδίων των ασφαλισμένων – είτε υπέρ των σημερινών συνταξιούχων (σύστημα γενεών) στην μεν πρώτη περίπτωση έχουμε το δικαίωμα της μονομερούς αρνήσεως πληρωμής τους, αρνούμενοι την συνταξιοδότηση, στη δε δεύτερη περίπτωση είναι υπέρογκα επαχθεις και γι αυτό ελεγχόμενες αντισυνταγματικά, καθώς επιβάλλονται άνευ ουδενός ουσιαστικού, αληθινού εισοδηματικού κριτηρίου σε όλους τους ασφαλισμένους.

Το ύψος των ετησίων ασφαλιστικών εισφορών των ελευθέρων επαγγελματιών (υποτίθεται ότι) καθορίζεται για τους Τομείς Ασφάλισης  Σύνταξης βάσει των διατάξεων του άρθρου 22 τουν.2084/1992. Στις εισφορές αυτές προστίθενται επίσης εξωφρενικές προσαυξήσεις. 

Τα ετήσια συνολικά ποσά εισφορών είναι αδιανόητα για όσους έχουν χαμηλά εισοδήματα, είναι ανασφάλιστοι, αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας η έχουν προστατευόμενα μέλη στην οικογένεια τους.

Κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαίου ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΥΠΌΨΗ το εισόδημα του ασφαλισμένου, ωστε να μειωνονται αναλογικως οι εισφορες και σε τυχόν σημαντική αδυναμία  να  μην υπάρχει εισφοροδοτικη υποχρέωση.

Το υπάρχον σύστημα των ασφαλιστικών κατηγοριών είναι απαράδεκτο  γιατι τοποθετεί  αυθαίρετα την εισφοροδοτικη βάση σε εξαρχής απαράδεκτα υψηλά ποσά,που προϋποθέτουν επίσης αυθαιρετα οτι ο ασφαλισμένος έχει εισόδημα τουλάχιστον 15.000 ευρώ ετησίως.

Έτσι οι ασφαλιστικές εισφορές καταλήγουν κολοσσιαία επιβάρυνση, ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΗ ΣΕ ΠΟΣΑ πολύ άνω των 3.000 ευρώ ετησίως, συνιστώντας έτσι τρομακτική δαπάνη για όσους τα πραγματικά εισοδήματα τους ανέρχονται σε ποσά χαμηλότερα του παλαιού αφορολογήτου (12.000).

Στην περίπτωση τέτοιων χαμηλών εισοδημάτων, που αποτελούν και την πλειοψηφία στους νέους επαγγελματίες,  ο υπόχρεος κυριολεκτικά παίζει με την του φυσική και επαγγελματική του επιβίωση στην περίπτωση που υποχρεωθεί να καταβάλλει φόρους και εισφορές.

Τα ασφαλιστικά ταμεία των ελευθέρων επαγγελματιών είναι αφενός τα μόνα τις εισφορές των οποίων ΔΕΝ καταβάλλει το .. δημόσιο αλλά οι ίδιοι οι ασφαλισμενοι. Κατ ουσία όμως την διαχείριση τους την έχει αναλάβει αυτό.

Οι διοικήσεις των ταμείων έχουν ΜΟΝΟ διαχειριστική εξουσία ενώ για τα κρίσιμα ζητήματα του ύψους των εισφορών αλλά και της .. γραφειοκρατίας ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, οι οποίοι βαρύνονται και με την ευθύνη του σημερινού αίσχους.

Συνοπτικά : Η θέσπιση και ο καταλογισμός των εισφορών αυτών χωρίς να λαμβάνεται υποψι το εισόδημα του ασφαλισμένου, τυχόν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης και το διοικητικό μέτρο της έκδοσης ασφαλιστικής ενημερότητας για θεώρηση βιβλίων, ως μέσο εξαναγκασμού σε πληρωμή, είναι αντίθετα στην αρχή της αναλογικότητας, στο Σύνταγμα (ζήτημα παραβίασης  των άρθρων 2, 4, 5, 21, 22 και 25 του Συντάγματος) και την ΕΣΔΑ, η δε σχετική δικαιοπραξία μεταξύ ασφαλιζόμενου και ταμείων συνιστά καταπλεονεκτικη δικαιοπραξία.

Η παροχή ενός  “κοινωνικού αγαθού”  από μία κοινωνία στα μέλη της, προσδιορίζει ως ένα βαθμό και τον “πολιτισμό” της, εξ ου και η ονομασία της ασφάλισης ως κοινωνική ασφάλιση.

Ο όρος “ασφάλιση” ή “κοινωνική ασφάλιση” περιλαμβάνει έννοιες κρίσιμες για την ύπαρξη του ανθρώπου, την ίδρυση ανθρώπινων κοινωνιών και γενικά την προστασία της ίδιας της ζωής. Αγγίζει όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε τομείς της καθημερινότητας, αλλά και σημαντικούς τομείς διαμόρφωσης του επιπέδου διαβίωσης του Έλληνα πολίτη.

Η ιδέα της κοινωνικής ασφάλισης είναι εξέλιξη των διαφόρων μορφών αλληλοβοήθειας των μελών μιας κοινωνίας, και αυτό ως μέτρο την χαρακτηρίζει.

Μελετώντας, και αντλώντας πληροφορίες, στο μέτρο του δυνατού, από ειδικούς, δημόσιους φορείς, ασφαλισμένους, κτλ, διαπιστώνει κανείς ότι το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας από ιδρύσεώς του, “κατασκευάστηκε” και διαρθρώθηκε κατά τέτοιο τρόπο, όχι για να εξυπηρετήσει τις πραγματικές ανάγκες των υπό ασφάλιση εργαζομένων, αλλά για να εξευρεθεί τρόπος της κεφαλαιοποίησης ενός οικονομικού αντικειμένου, της δήθεν ...

Η πολλαπλή αντισυνταγματικότητα των κανόνων αναγκαστικής είσπραξης εισφορών (#ΟΑΕΕ, ΚΕΑΟ)

Η πολλαπλή αντισυνταγματικότητα των κανόνων αναγκαστικής είσπραξης εισφορών, όταν το εισόδημα του ασφαλισμένου δεν επαρκεί, παρά μόνο προς επιβίωση

του Κωνσταντίνου Παπακασόλα, δικηγόρου Αθήνας*

Όταν το 2003 απολύθηκε απ το στρατό ένας παιδικός μου φίλος, συζητήσαμε για το ποια θα ήταν η επομένη κίνηση του, σαν πολίτης πλέον. Ο φίλος μου λάτρης των PC, με τα οποία ασχολείτο από μικρός, μου είπε ότι σκόπευε να ανοίξει κατάστημα παροχής υπηρεσιών – επισκευής υπολογιστών. Όταν τον ρώτησα γιατί δεν το επιχειρεί άμεσα μου απάντησε ότι διστάζει, καθώς έκτος από ενοίκιο, θα πρέπει να πληρώνει και ασφάλιση ύψους 300 ευρώ το μήνα!
Κι ενώ φυσικά δεν υπολόγιζε να βγάζει τα πρώτα χρόνια πάνω από 300 με 400 ευρώ το μήνα, χρήματα φυσικά που θα του απέφεραν μεν ένα μικρό εισόδημα, πλην με το ασφαλιστικό ταμείο συνέταιρο – θα έμπαινε και μέσα.

Εκεί εμπέδωσα για πρώτη φορά ότι η αυθαίρετη επιβολή του ύψους των ασφαλιστικών εισφορών αποτελεί βαρύτατη τροχοπέδη στο συνταγματικό δικαίωμα στην εργασία. Απλά και ξάστερα, δεν χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω γι αυτό.

Περιττό να πω ότι ο φίλος μου μετά απ αυτά, το μόνο που επιθυμούσε διακαώς ήταν να μπει στο δημόσιο, μιας και το κράτος του απαγόρευε καθαρά και ξάστερα να εργαστεί μόνος του ως αυτοαπασχολούμενος ελεύθερος επαγγελματίας.

Κάποιος αποφεύγει να κάνει αυτό που αγαπά και θα τον βοηθούσε να ζήσει, επειδή υπάρχει στην μέση το Δημόσιο, με τις επαχθείς ασφαλιστικές εισφορές.

Το Σύνταγμα μας αναφέρει ότι η ασφάλιση είναι KOΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ, για την απονομή του οποίου μέριμνα το κράτος, με νόμο.

Από “αγαθό” λοιπόν μέχρι την σημερινή μεσαιωνική κατάσταση της διάλυσης των ταμείων, του PSI, των κατασχέσεων, των ρυθμίσεων – γκιλοτίνα, και των ποινικών διώξεων (!) μεσολαβεί ένα…χάσμα απίστευτο, μια απίστευτη στρέβλωση της έννοιας της κοινωνικής ασφάλισης.

Από προσιτό κοινωνικό αγαθό που θα έπρεπε να είναι μετατράπηκε σε διαδικασία αναγκαστικής είσπραξης (εις -) φορών, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, επιλογή που αποτελεί όνειδος για τον πολιτισμό της χώρας , η οποία άλλωστε γι αυτό και χρεοκόπησε, επειδή κατέχει τέτοιο νομοθετικό πλαίσιο, πρωίμου μεσαίωνα,

Έτσι, επιχειρώντας πρόσφατα το δημόσιο, ορθά μεν, να εισπράξει μη καταβληθείσες εισφορές για να τονώσει τα ταμεία του, (τα διαλυμένα από τις παρεμβάσεις και σπατάλες -για τις οποίες ΔΕΝ αναζητά ευθύνες), στρέφεται και κατά δίκαιων και κατά αδίκων ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 2, 4 ΚΑΙ 25 του Συντάγματος, στο βαθμό που έστω και κατόπιν εορτής δεν εισάγει εισοδηματικά κριτήρια στην αναζήτηση των όντως εισφοροφυγάδων.Διότι τι σόι εισφορές θα πληρώσει αυτός που είχε εισοδήματα 4 και 5 χιλιάδες ευρώ;

Έχουμε δηλαδή συνεχιζόμενη παραβίαση και κατά τον υπολογισμό και κατά την αναγκαστική είσπραξη των εισφορών των συνταγματικών αρχών της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της αναλογικής συνεισφοράς στα βάρη (βάρη είναι και οι εισφορές), της αρχής της αναλογικότητας κλπ καθώς, ασκώντας τα δικαιώματα του, τα εκ του ΚΕΔΕ, το δημόσιο διώκει και διεκδικεί εισφορές: με μηνύσεις και με κατασχέσεις, από ασφαλισμένους επαγγελματίες:

1.  Που για ορισμένο ή και ολόκληρο το διάστημα της εργασίας τους το εισόδημα τους δεν επαρκούσε καν για την επιβίωσή τους. (Κάτω απο 12.000 ευρώ ετησίως) και επομένως, δεν είχαν εισφοροδοτική ικανότητα και υποχρέωση κατά το Σύνταγμα. Αντισυνταγματικά λοιπόν και απάνθρωπα επιχειρεί να “κτίσει” ασφαλιστικό κεφάλαιο από αυτές τις κατηγορίες ανθρώπων, οι οποίες εξαθλιωθήκαν ακόμα περισσότερο στην πενταετία της οικονομικής κρίσης (2008-13). Μην θεσπίζοντας δε ανεισφορολογητο για τις ευαίσθητες αυτές κατηγορίες και προοδευτική αύξηση των εισφορών κατά το εισόδημα (πχ απο 0-5000 ευρώ μηδενική υποχρέωση, απο 5.000 – 10.000 ευρώ εισφορές ύψους 500 ευρώ κλπ), κατάφερε να ...