Για να γνωρίζουν οι Έλληνες πως βγαίνουν τα λεφτά στην Ελλάδα της κρίσης (#κέρδη για ίλιγγο, ΑΜΚ Eurobank)

Κέρδη για ίλιγγο

Με την έγκριση της Βουλής, τις ευλογίες του Υπουργείου Οικονομικών και του ΤΧΣ θα έχει στηθεί ένα σύστημα ασφαλούς και ιλιγγιώδους πλουτισμού. Ένα σύστημα στο οποίο μπορούν να μπουν μόνον ολίγοι επίλεκτοι. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψω ότι η ηγεσία του ΤΧΣ δεν αντιλαμβάνεται τους πιο πάνω συλλογισμούς. Τότε όμως γιατί προχωράει σε τέτοια ρύθμιση;

του Στέφανου Μάνου*

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα το P/B (τιμή προς λογική αξία) των 4 μεγάλων ελληνικών Τραπεζών ήταν:

Εθνική: 1,282
Alpha: 1,272
Πειραιώς: 1,081
Eurobank: 0,7736

Πρόθεση της κυβέρνησης και του ΤΧΣ είναι η κατά 3 δισ. αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Eurobank. Για να αυξήσει την ελκυστικότητα της αύξησης, η κυβέρνηση νομοθέτησε ότι οι νέες μετοχές μπορούν να προσφερθούν σε τιμή χαμηλότερη από την τιμή της αγοράς. Π.χ. σε τιμή που να αντιστοιχεί σε P/B 0,500. Το ίδιο το ΤΧΣ, που κατέχει τη συντριπτική πλειοψηφία των μετοχών της Eurobank (98%), σύμφωνα με το κυβερνητικό νομοθέτημα, δεν δικαιούται να συμμετάσχει στην αύξηση του κεφαλαίου.

Με αυτούς τους όρους προεξοφλώ ότι η αύξηση θα είναι επιτυχής. Το ΤΧΣ δεν θα είναι πια σημαντικός μέτοχος της Eurobank και δεν θα μπορέσει να ανακτήσει το κεφάλαιο που αρχικά τοποθέτησε στην Τράπεζα. Η ζημιά που θα προκύψει θα επιβαρύνει τους φορολογούμενους.

Τι θα πρέπει να αναμένει ο επενδυτής που θα τοποθετήσει 3 δισ. για την πλειοψηφία των μετοχών της Eurobank;

Θα έχει αποκτήσει την πλειοψηφία με P/B 0,5000 και η τράπεζα με τα φρέσκα 3 δισ. θα είναι περισσότερο από σωστά κεφαλαιοποιημένη. Θα περιμένει ο επενδυτής συνεπώς (ευλόγως πιστεύω) ότι σε βραχύ χρονικό διάστημα ολίγων μηνών το P/B των μετοχών θα φθάσει τα επίπεδα των άλλων τραπεζών. Δηλαδή κάπου μεταξύ 1,000 και 1,300 ή και περισσότερο. Σε λίγους μήνες τα 3 δισ. θα έχουν γίνει 6, 7 ή και περισσότερα δισ.

Με την έγκριση της Βουλής, τις ευλογίες του Υπουργείου Οικονομικών και του ΤΧΣ θα έχει στηθεί ένα σύστημα ασφαλούς και ιλιγγιώδους πλουτισμού. Ένα σύστημα στο οποίο μπορούν να μπουν μόνον ολίγοι επίλεκτοι. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψω ότι η ηγεσία του ΤΧΣ δεν αντιλαμβάνεται τους πιο πάνω συλλογισμούς. Τότε όμως γιατί προχωράει σε τέτοια ρύθμιση;

Τι θα έπρεπε να γίνει; Να αναλάβει την αύξηση εξ ολοκλήρου το ΤΧΣ. Έχει τα λεφτά και θα έχει και τα κέρδη που περιέγραψα.

Έχω πάψει να ελπίζω ότι η Ελληνική κοινωνία έχει τα ανακλαστικά να σταματήσει τέτοια φαινόμενα ιλιγγιώδους πλουτισμού και γι΄ αυτό έχω πάψει και να γράφω. Ας υπάρχει πάντως το κείμενο αυτό ως μια πρόβλεψη του τι θα συμβεί με την επιχειρούμενη ΑΜΚ της Eurobank. Για όσους θα λένε "δεν ήξερα".

Ελπίζω τα ΜΜΕ να αφιερώσουν λίγο από τον πολύτιμο χώρο τους για να περιγράψουν τους όρους πώλησης των μετοχών του ΟΠΑΠ, τις αποτιμήσεις των καλοπληρωμένων εκτιμητών (και στην Eurobank θα μας διαβεβαιώσουν οι εκτιμητές ότι όλα είναι όπως πρέπει) και ποια τελικά είναι η τιμή των μετοχών λίγους μόλις μήνες μετά. Για να γνωρίζουν οι Έλληνες πως βγαίνουν τα λεφτά στην Ελλάδα της κρίσης.


*Πηγή:www.capital.gr

Δεν ομιλεί κανείς για αυθαίρετες απολύσεις, αλλά για απολύσεις που θα προκύψουν ως αποτέλεσμα κατάργησης θέσεων που δεν χρειάζονται

του Στέφανου Μάνου*

Για κανένα δεν είναι εύκολη ή ευχάριστη η απόφαση να απολύσει κάποιον συνεργάτη του. Ιδίως στις μικρές επιχειρήσεις όπου, λόγω της εγγύτητας, δημιουργούνται συνήθως ισχυροί ανθρώπινοι δεσμοί. Η απόφαση της απόλυσης, σχεδόν πάντα, λαμβάνεται προκειμένου να προστατευτεί η μακροζωία μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού.

Ο δημόσιος υπάλληλος που κατέχει οργανική θέση είναι μόνιμος εφόσον η θέση αυτή υπάρχει. Η διατύπωση είναι του άρθρου 103 του Συντάγματος. Η Βουλή εξειδίκευσε τη Συνταγματική επιταγή στο άρθρο 154 του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα (ν.3528/2007) που προβλέπει κατά λέξη: "Ο υπάλληλος απολύεται, αν καταργηθεί η θέση στην οποία υπηρετεί."

Τα 3 κόμματα της συγκυβέρνησης αρνούνται να παραδεχθούν ότι ο περιορισμός του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων είναι αναγκαίος προκειμένου να επέλθει δημοσιονομική ισορροπία που θα επιτρέψει στην οικονομία να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης.

Δεν ομιλεί κανείς για αυθαίρετες απολύσεις, αλλά για απολύσεις που θα προκύψουν ως αποτέλεσμα κατάργησης θέσεων που δεν χρειάζονται. Σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους.

Το παράδοξο είναι ότι η κυβέρνηση δεν φαίνεται να κατανοεί ότι η διατήρηση θέσεων που προδήλως δεν χρειάζονται επιβαρύνει αμέσως τους φορολογούμενους που έχουν φθάσει στα όρια της αντοχής τους. 

Εξοντώνουμε τους φορολογούμενους για να συντηρούμε κάτι που είναι περιττό. Ποια είναι η λογική; Είναι δίκαιο για τους φορολογούμενους; Είναι αποτελεσματικό; Γιατί δεν νοιάζεται για τους φορολογούμενους ο κ. Κουβέλης;

*πηγή: stefanos.manos

Η Φορολογία της Ακίνητης Περιουσίας: μια ριζοσπαστική πρόταση

του Στέφανου Μάνου*

Αν πιστέψω όσα αναφέρουν τα ΜΜΕ, η κυβερνητική σταθερότητα, κινδυνεύει από το περίφημο "χαράτσι".

Ζητούμενο ήταν ένας ενιαίος φόρος ακινήτων. Παρέμεινε ζητούμενο όμως, μια και τίποτε δεν φαίνεται να έγινε προς αυτή την κατεύθυνση.
Και όμως, πολύ πριν από τις εκλογές, η Δράση είχε παρουσιάσει τη δική της ριζοσπαστική πρόταση για ένα και μοναδικό τέλος στην ακίνητη περιουσία. Η πρόταση είναι απόλυτα επίκαιρη σήμερα.
Τι προβλέπει;

• Κατάργηση όλων ανεξαιρέτως των φόρων κατοχής ακίνητης περιουσίας (ΦΑΠ, ΕΕΤΗΔΕ, ΤΑΠ, κλπ).
• Κατάργηση των μεταβιβάσεων από τον προϋπολογισμό στους Δήμους. Το κράτος θα εξοικονομήσει έτσι περί τα 3 δις ετησίως για να εξισορροπήσει την απώλεια από τους φόρους κατοχής ακίνητης περιουσίας.

Πως θα χρηματοδοτηθούν οι Δήμοι; 
Από την επιβολή ενός ενιαίου τέλους στα εντός σχεδίου ακίνητα κάθε δημοτικής ενότητας που θα στηρίζεται στην επιφάνεια των οικοπέδων προσαυξημένη με την επιφάνεια που μπορεί να κτιστεί με βάση το Συντελεστή Δόμησης.
Διευκρινίζω ότι το τέλος θα είναι το ίδιο (τόσα € ανά τ.μ. επιφάνειας) για όλα τα οικόπεδα της δημοτικής ενότητας. Η αυθαίρετα οριζόμενη "αντικειμενική" αξία ζώνης δεν θα μπαίνει στην εξίσωση. Δεν απαιτείται επίσης η πραγματική επιφάνεια των κτισμάτων, αλλά μόνον η επιφάνεια που μπορεί να κτιστεί με βάση τον Σ.Δ.

Πως θα ορίζεται το ύψος του ενιαίου τέλους;
Μια φορά το χρόνο για κάθε δημοτική ενότητα με βάση τα προϋπολογιζόμενα έξοδα της ενότητας.
Επειδή ο δήμος δεν θα έχει άλλα έσοδα, οι δημότες θα έχουν άμεση γνώση τι πρόκειται να ξοδέψει ο δήμος και πόσο θα τους επιβαρύνει. Η αμεσότητα αυτή εκτιμώ ότι θα αλλάξει τελείως τις καταναλωτικές συνήθειες των δημοτικών αρχών. Τα έξοδα των δήμων θα περιοριστούν και έτσι θα περιοριστούν και τα τέλη στην ακίνητη περιουσία. Κάθε δαπάνη του δήμου θα μεταφράζεται αμέσως σε τόσα € ανά τ.μ. ιδιοκτησίας.

Το προτεινόμενο σύστημα έχει το τεράστιο προσόν της απλότητας.

Το σημαντικότερο είναι όμως ότι δίνει υπόσταση στη Τοπική Αυτοδιοίκηση. 

Ενδυναμώνει τους δημότες και τους παρέχει τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στη διαμόρφωση των δαπανών που τους αφορούν. Ενισχύει την υπευθυνότητα των δημοτικών αρχών λόγω της διαφάνειας και απλότητας του συστήματος. 

Κοντολογίς είναι μια πολύ μεγάλη και πολύ σημαντική διαρθρωτική αλλαγή.

Εκτιμώ ότι σε 6 μήνες και με μια δαπάνη της τάξης του 1 εκ. € θα μπορούσε η πολιτεία να διαμορφώσει την υποδομή που απαιτεί η εφαρμογή της πρότασης.

 

Για μια απόφαση διεξόδου στην Κυπριακή κρίση: Η πρόταση του Στέφανου Μάνου

Αποτύπωση του αρχικού σεναρίου κατά το Reuters (δείτε διπλανή στήλη)

Ο πρώην Πρόεδρος της Δράσης, Στέφανος Μάνος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η Κύπρος δεν έχει αποφασίσει ακόμη που και πως θα βρει τα 5,8 δις που απαιτούνται για να αποφευχθεί η χρεοκοπία.

Το Eurogroup είχε αποφασίσει να τα βρει με τη φορολόγηση όλων των καταθέσεων. Λιγότερο για καταθέσεις μέχρι € 100.000 και περισσότερο για μεγαλύτερες.

Η απόφαση του Eurogroup δεν ήταν μόνο ανήθικη αλλά και βαθιά ανόητη. Γιατί; Διότι έστειλε στα σκουπίδια προηγούμενη απόφαση που εγγυόταν τις μικρο-καταθέσεις μέχρι € 100.000. Έχοντας αποδείξει ότι οι εγγυήσεις της Ε.Ε. δεν έχουν αξία, το Eurogroup έστειλε ένα μήνυμα στους μικρο-καταθέτες της Ευρωζώνης ότι οι καταθέσεις τους δεν είναι ασφαλείς.

Με τα σημερινά δεδομένα ποιοι μικρο-καταθέτες κινδυνεύουν; της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Στην πρώτη ένδειξη ότι κάτι πάει στραβά οι καταθέτες θα πάρουν τις καταθέσεις τους και θα τις τοποθετήσουν ασφαλέστερα. Δεν έχω ακριβή στοιχεία, αλλά συντηρητικά εκτιμώ ότι μπορούν να φύγουν άνω των 100 δις. Ευρώ με κατεύθυνση την Ελβετία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και ποιος ξέρει που αλλού.

Συμπέρασμα. Οι χώρες που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο πρέπει να πρωτοστατήσουν ώστε να τροποποιηθεί αμέσως η απόφαση του Eurogroup ως προς το σκέλος της φορολογίας των καταθέσεων μέχρι € 100.000. 

Όχι να μετριασθεί η φορολογία σε π.χ. 2%, αλλά να καταργηθεί επειδή είναι λάθος. 

Σε μια τέτοια περίπτωση θα λείψουν όμως 1,8 δις. Γι αυτά τι πρέπει να γίνει; Να δοθεί κάποιος χρόνος στην Κύπρο να τα βρει. Αν όμως δεν τα βρει, να αναλάβουν οι 6 χώρες που κινδυνεύουν από μια φυγή καταθέσεων να τα βρουν - κατ' αναλογία του ΑΕΠ τους - και να τα δώσουν στην Κύπρο με μια μορφή που δεν θα επιβαρύνει το δημόσιο χρέος της.