Το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ ψηφίστηκε επί της αρχής από τη πλειοψηφία των κομμάτων του κοινοβουλίου. Ο ελιγμός της Α. Διαμαντοπούλου στο ζήτημα της εκλογής του πρύτανη εξασφάλισε πρωτοφανέρωτο βαθμό συναίνεσης, 250 βουλευτές περίπου ψήφισαν ναι στο νομοσχέδιο. Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα για τα πανεπιστήμια αλλά και το πολιτικό σύστημα που επέδειξε μια ασυνήθιστη ωριμότητα για τα ισχύοντα πολιτικά ήθη. Η ΔΗΜΑΡ δυστυχώς τα κατάφερε να είναι απούσα απ’ αυτή τη σπουδαία πολιτική συνεύρεση.
Η καταψήφιση του σχεδίου νόμου από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜΑΡ:
· Εκπέμπει ένα μήνυμα με ισχυρή συμβολική σημασία αλλά έχει και πρακτικές συνέπειες που ισοδυναμούν με την εγκατάλειψη της μεταρρυθμιστικής προοπτικής που αποτέλεσε την αφετηρία και το λόγο ύπαρξης του κοινού πολιτικού μας εγχειρήματος.
· Ειδικότερα παρακάμπτει τις σοβαρές επεξεργασίες και τις ψηφισμένες αποφάσεις του Τομέα Παιδείας του κόμματος για τη μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και πρακτικά ισοδυναμεί με την ακύρωση του ιδρυτικού συμβολαίου της συλλογικότητάς μας στο χώρο της παιδείας. Η παρακμή της πιο ζωντανής και πιο μαζικής οργάνωσης του κόμματος και η μετατροπή της σ’ έναν αποψιλωμένο κομματικό μηχανισμό είναι μία από τις παράπλευρες απώλειες αυτής της αντιμεταρρυθμιστικής στροφής.
· Η επιλογή αυτή προαποφασισμένη και προεξαγγελμένη από την ανακοίνωση του Τομέα την Πέμπτη 18/8, πριν καν να κατατεθεί το τελικό κείμενο του σχεδίου νόμου, εκτός από το ότι υποτάσσει την πολιτική του κόμματος στις συντεχνιακές επιδιώξεις των εκπροσώπων του βαθέος πανεπιστημίου, στο πολιτικό επίπεδο ουσιαστικά συντάσσει το κόμμα πίσω από το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Πίσω δηλαδή από τις δυνάμεις της αντιμεταρρύθμισης, της πολιτικής ανευθυνότητας και του ακραίου συντηρητισμού. Είναι ένα ακόμη βήμα που οδηγεί στην οργανική ένταξη της ΔΗΜΑΡ στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο μαζί με τους Δημαράδες και το Συνασπισμό, κάνοντας τα διαρρέοντα σενάρια των επωαζομένων πολιτικών συμμαχιών να μοιάζουν ως φυσική και αναγκαία κατάληξη.
Πολύ αμφιβάλλω πλέον εάν υπάρχουν οι δυνατότητες αλλά και η θέληση να διορθωθεί η πολιτική ζημιά που έγινε και να αλλάξει ο ισχύων πολιτικός προσανατολισμός. Πολλές φορές, με όρους αναχρονιστικούς είναι η αλήθεια, αναρωτιέμαι για το νόημα της αποχώρησης της Ανανεωτικής Πτέρυγας από το Συνασπισμό και της ίδρυσης της ΔΗΜΑΡ. Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, όσο περνάει ο καιρός, δυστυχώς γίνεται όλο και πιο δύσκολη.
Χάσαμε γι' άλλη μία φορά, ωστόσο οι υπεύθυνοι αυτής της ήττας έχουν ονοματεπώνυμο.
Γιάννης Αντωνίου
Σχόλιο του ιστολογίου: Κάποια στοιχεία για να απαντηθεί το ερώτημα του Γιάννη Αντωνίου θα βρει κανείς στο κείμενο του Θ. Μαργαρίτη Τα βαθύτερα αίτια της οικονομικής κρίσης που απηχεί τις βαθύτερες σκέψεις της ηγεσίας της ΔημΑρ: δηλαδή την δια της διολίσθησης (μέθοδος που μεταφέρθηκε αυτούσια από τους πρώτους διδάξαντες του Συνασπισμού στην ΔημΑρ) σταδιακή εγκατάλειψη της μεταρρυθμιστικής πολιτικής και του οικολογικού πολιτισμού και την άνευ όρων προσχώρηση στο αντι μνημονιακό μέτωπο.
Η στάση της ΔημΑρ στο θέμα της Παιδείας είναι απλά η κορωνίδα μιας σειράς αντι-μεταρρυθμιστικών θέσεων που πήρε το συγκεκριμένο κόμμα απέναντι σε συντεχνιακά συμφέροντα καθώς και αντι-οικολογικών στάσεων σε θέματα εσωτερικού πολιτισμού και λειτουργίας.
Στο άρθρο του Θ. Μαργαρίτη θα βρει κανείς την επίσημη πλέον αξιολόγηση "του πελατειακού κράτους, των συντεχνιακών "φαινομένων" και της μηδενικής παραγωγικής βάσης" ως δευτερευουσών αιτιών της κρίσης και της αναμονής πλέον της λύσης από την αντιμετώπιση της εξουσίας των χρηματοοικονομικών αγορών συνολικά από την ευρωπαϊκή κεντροαριστερά.
Λες και το γεγονός ότι η χώρα μας βρέθηκε η πιο εκτεθειμένη στην κρίση από όλες τις χώρες της Ευρώπης είναι κάτι δευτερεύον, και τέλος πάντων κάτι που θα μπορούσαμε να ζήσουμε άνετα με αυτό αν δεν ήταν οι διαβολικοί Οίκοι... οπότε τι να τις κάνεις τις μεταρρυθμίσεις, αλλού είναι η ουσία.
By by λοιπόν μεταρρύθμιση, καλημέρα ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, έστω και μέσω Άρματος.
Back in the USSR ολοταχώς!
Ό,τι πουλάει καλύτερα: (ο σύγχρονος ορισμός του οπορτουνισμού) Αντιμνημόνιο; Αντιμνημόνιο!
Όσο για τα κίνητρα των κινήτρων; Το νόημα της αποχώρησης; Θάλεγα, "Αρχηγοί νά'μαστε κι ότι νά'μαστε" (ελληνική πολιτική παροιμία).
