Ημερολόγιο καταστρώματος, Κεφάλαιο ΙΧ:
"Παγιδευμένος στην Ελπίδα"
... όλη την νύχτα η καταιγίδα δεν έλεγε να κοπάσει. Το πλοίο ήδη έμπαζε νερά από παντού. Το στρέψαμε απελπισμένοι στην κατεύθυνση της άγνωστης βραχονησίδας Ελπίδα, παρότι είχαμε ακούσει πολλά παράξενα γι αυτήν από παλιούς ναυτικούς.
Τελικά το πλοίο βυθίστηκε αύτανδρο και όσοι γλυτώσαμε, τα τεράστια κύματα μας ξέβρασαν στην ακτή. Δεν ξέρω που είναι οι άλλοι και αν επέζησαν. Δεν μπορώ να κινηθώ... Είμαι δεμένος με κάτι παράξενα σχοινιά στο σημείο που ξύπνησα.
Επάνω μου και γύρω μου χοροπηδούν χαρούμενα κάτι παράξενα πράσινα ανθρωπάκια και ένα από αυτά που μοιάζει επικεφαλής τους φωνάζει δυνατά: "Τελειώνετε, τελειώνετε, σφίξτε γερά τις "ψήφους", συνέρχεται!"...