Μετά _την_συμφωνία: Ρεαλιστική πρόταση "ολικής επαναφοράς" για τους ανασφάλιστους και ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ

ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΟΑΕΕ

του Απόστολου Δουδακμάνη*

Σας προτείνω μια ρεαλιστική πρόταση που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο τόσο εμάς τους ανασφάλιστους και ασφαλισμένους όσο και το ίδιο το ταμείο του ΟΑΕΕ να μπορεί να εισπράξει

1.      Διαγραφή των οφειλών μας

2.      Να ζητήσει ο ΟΑΕΕ να του δώσουμε τα εκκαθαριστικά σημειώματα της Εφορίας κατά τα τελευταία 10 χρόνια λειτουργίας των επιχειρήσεων μας. Τα 5 εκκαθαριστικά (2004-2009) θα είναι πριν από την οικονομική κρίση που μας φέρατε και τα υπόλοιπα 5 εκκαθαριστικά (2009-2014) θα είναι μετά την κρίση. Εδώ θα φανεί και η οικονομική ζημία που μας προκαλέσατε στις επιχειρήσεις μας και στο σύνολο της ζωής μας

3.      Με βάση τα όριο της φτώχειας που είναι το ετήσιο εισόδημα 6,951€, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ (βλέπε δημοσίευμα Εφημ δημοκρατία 9/10/2013 φυλ 835 σελ δ05 και άλλες εφημερίδες)  να καθοριστούν οι εξής εισφορές για το σύνολο των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ

Κατηγορία	Ετήσιο Εισόδημα σε €	Μηνιαίο Εισόδημα	Μέσος όρος	Μηνιαία Εισφορά
1	0-5.000	<= 416,67	0%	0,00 €
2	7.000	583,33	5%	29,17
3	9.000	750,00	6%	45,00
4	11.000	916,67	7%	64,17
5	13.000	1.083,33	8%	86,67
6	15.000	1.250,00	9%	112,50
7	17.000	1.416,67	10%	141,67
8	19.000	1.583,33	11%	174,17
9	21.000	1.750,00	12%	210,00
10	23.000	1.916,67	13%	249,17
11	25.000	2.083,33	14%	291,67
12	27.000	2.250,00	15%	337,50
13	29.000	2.416,67	16%	386,67
14	31.000	2.583,33	17%	439,17

Με βάση τον παραπάνω πίνακα να γίνουν οι ρυθμίσεις για τις οφειλές που έχουμε τα τελευταία 5 χρόνια και να μπορέσουμε να κρατήσουμε τις επιχειρήσεις μας ενεργές και το κράτος να μπορεί να εισπράττει και τους φόρους που του είναι απαραίτητες.

Ο παραπάνω πίνακας να ισχύσει και για τους ασφαλισμένους που μπορούν να πληρώνουν ακόμα τις εισφορές τους.

Και φυσικά να μην μεταβληθεί για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η οικονομική κρίση, και να μην ισχύουν οι αυξήσεις κάθε 3 χρόνια που γίνονται

Η παραπάνω πρόταση τεκμηριώνεται σε μακροσκελή επιστολή για το, ακόμη σήμερα, ανίατο πρόβλημα του ΟΑΕΕ και τις χωρίς προοπτική σχετικές ρυθμίσεις όσο γίνονται χωρίς (και αναδρομική για τα χρόνια της κρίσης) μεταβολή της εισφοράς ενός αγωνιστή ελεύθερου επαγγελματία, του ΑΔ, που κατατέθηκε πριν ένα χρόνο στην Βουλή αλλά θα ισχύει έως ότου δοθεί λύση στην παράλογη και παράνομη καταχρέωση των ελεύθερων επαγγελματιών από το ίδιο τους το ταμείο...

Ακολουθεί ολόκληρη η πάντα επίκαιρη ερώτηση, με την καταιγιστική τεκμηρίωση που ικανοποιεί και τελείως αδαείς με το ζήτημα του ΟΑΕΕ, προς τον τότε (2014) πρόεδρο της Βουλής  - του Απόστολου Δουδακμάνη, ελεύθερου επαγγελματία από το Διδυμότειχο και πολιτευτή των ΑΝΕΛ:

ΘΕΜΑ : ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΙ ΤΟΥ ΟΑΕΕ

ΠΡΟΣ ΒΟΥΛΗ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,

            Ονομάζομαι Δουδακμάνης Απόστολος, είμαι έμπορος και τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών με έδρα το Διδυμότειχο, Ευγένιου Ευγενίδη 3

            Είμαι πολιτευτής στον Έβρο με τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές του 2012

Μέχρι πριν από 5 χρόνια, πριν από τις εκλογές του 2009, όλοι οι συνάνθρωποι μας είχαν μια δουλειά είτε ήταν στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα. Με την μισθοδοσία που έπαιρναν είχαν ρυθμίσει την ζωή τους στις ανάγκες τους, στις καταναλωτικές τους συνήθειες και στις εμπορικές τους συνδιαλλαγές με τις επιχειρήσεις και τα καταστήματα που συνήθως ψώνιζαν τα αγαθά τους

Οι επιχειρήσεις και τα καταστήματα είχαν μια σταθερή αλλά και μεταβαλλόμενη πελατεία και γνώριζαν τι ήθελε ο κόσμος από εμάς τους επαγγελματίες εμπόρους

Ξέραμε τι προϊόντα να έχουμε στα καταστήματα μας, που να μπορεί να προσελκύσει το αγοραστικό μας κοινό και να ικανοποιήσουμε τα γούστα τους

Ξέραμε τις επαγγελματικές μας υποχρεώσεις έναντι των προμηθευτών μας, τις φορολογικές συνδιαλλαγές μας με την Εφορία και τις εργατικές εισφορές που έπρεπε να καταβάλουμε προς τον ΟΑΕΕ και το ΙΚΑ.

Ξέραμε επίσης και τις υποχρεώσεις προς τις τράπεζες που είχαμε καθημερινές συναλλαγές με τις καταθέσεις χρημάτων στους λογαριασμούς για να καλύψουμε τις επιταγές μας προς τους προμηθευτές μας και τις δανειακές μας υποχρεώσεις.

Τα πάντα δούλευαν άψογα και όλοι ήμασταν ικανοποιημένοι και ευτυχισμένοι

Μετά τις εκλογές του 2009, η ευτυχισμένη ζωή μας άρχισε σιγά-σιγά να γίνεται μια συνεχόμενη κόλαση χωρίς σταματημό. Οι ανατροπές που είδαμε να συμβαίνουν δεν μπορούσαμε να τις προβλέψουμε.

Είδαμε μια κυβέρνηση που μας έβριζε όλους μας και μας υποτιμούσαν συνεχώς σε ...

Μελέτη ανατρέπει ως αντισυνταγματικό το τρέχον ασφαλιστικό σύστημα των ελεύθερων επαγγελματιών - επιβάλλεται αναγνώριση της εισφοροδοτικής ικανότητας και αναλογικότητα στον καθορισμό της εισφοράς βάσει του εισοδήματος

Ανυπαρξία φοροδοτικής ικανότητας ισον ανυπαρξία εισφοροδοτικής ικανότητας (Short Version)

Η μεγαλύτερη νομική ερεύνα επί του ασφαλιστικού ζητήματος της Ελλάδας, αυτή τη φορά όμως ιδωμένο από τη σκοπιά του ασφαλισμένου ελεύθερου επαγγελματία.

Του Κωνσταντίνου Παπακασόλα, δικηγόρου Αθηνών*

Συνοπτική έκθεση των τιθέμενων νομικών ζητημάτων:

To παλαιό αφορολόγητο των 12.000 ευρώ υπήρξε επί μακρόν η νομω εκπεφρασμένη υλοποίηση του άρθρου 4.5 του Συντάγματος απαίτηση  «να συνεισφέρουν οι Έλληνες στα βάρη  ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ». Την απαίτηση αυτή  αντισυνταγματικά  κατάργησαν οι μνημονιακες κυβερνήσεις.

Στην έννοια των «βαρών» δεν ανήκουν μόνο οι φόροι, αλλά ΠΡΟΦΑΝΩΣ και οι ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες, είτε θεωρήσουμε ότι καταβάλλονται υπέρ των ιδίων των ασφαλισμένων – είτε υπέρ των σημερινών συνταξιούχων (σύστημα γενεών) στην μεν πρώτη περίπτωση έχουμε το δικαίωμα της μονομερούς αρνήσεως πληρωμής τους, αρνούμενοι την συνταξιοδότηση, στη δε δεύτερη περίπτωση είναι υπέρογκα επαχθεις και γι αυτό ελεγχόμενες αντισυνταγματικά, καθώς επιβάλλονται άνευ ουδενός ουσιαστικού, αληθινού εισοδηματικού κριτηρίου σε όλους τους ασφαλισμένους.

Το ύψος των ετησίων ασφαλιστικών εισφορών των ελευθέρων επαγγελματιών (υποτίθεται ότι) καθορίζεται για τους Τομείς Ασφάλισης  Σύνταξης βάσει των διατάξεων του άρθρου 22 τουν.2084/1992. Στις εισφορές αυτές προστίθενται επίσης εξωφρενικές προσαυξήσεις. 

Τα ετήσια συνολικά ποσά εισφορών είναι αδιανόητα για όσους έχουν χαμηλά εισοδήματα, είναι ανασφάλιστοι, αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας η έχουν προστατευόμενα μέλη στην οικογένεια τους.

Κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαίου ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΥΠΌΨΗ το εισόδημα του ασφαλισμένου, ωστε να μειωνονται αναλογικως οι εισφορες και σε τυχόν σημαντική αδυναμία  να  μην υπάρχει εισφοροδοτικη υποχρέωση.

Το υπάρχον σύστημα των ασφαλιστικών κατηγοριών είναι απαράδεκτο  γιατι τοποθετεί  αυθαίρετα την εισφοροδοτικη βάση σε εξαρχής απαράδεκτα υψηλά ποσά,που προϋποθέτουν επίσης αυθαιρετα οτι ο ασφαλισμένος έχει εισόδημα τουλάχιστον 15.000 ευρώ ετησίως.

Έτσι οι ασφαλιστικές εισφορές καταλήγουν κολοσσιαία επιβάρυνση, ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΗ ΣΕ ΠΟΣΑ πολύ άνω των 3.000 ευρώ ετησίως, συνιστώντας έτσι τρομακτική δαπάνη για όσους τα πραγματικά εισοδήματα τους ανέρχονται σε ποσά χαμηλότερα του παλαιού αφορολογήτου (12.000).

Στην περίπτωση τέτοιων χαμηλών εισοδημάτων, που αποτελούν και την πλειοψηφία στους νέους επαγγελματίες,  ο υπόχρεος κυριολεκτικά παίζει με την του φυσική και επαγγελματική του επιβίωση στην περίπτωση που υποχρεωθεί να καταβάλλει φόρους και εισφορές.

Τα ασφαλιστικά ταμεία των ελευθέρων επαγγελματιών είναι αφενός τα μόνα τις εισφορές των οποίων ΔΕΝ καταβάλλει το .. δημόσιο αλλά οι ίδιοι οι ασφαλισμενοι. Κατ ουσία όμως την διαχείριση τους την έχει αναλάβει αυτό.

Οι διοικήσεις των ταμείων έχουν ΜΟΝΟ διαχειριστική εξουσία ενώ για τα κρίσιμα ζητήματα του ύψους των εισφορών αλλά και της .. γραφειοκρατίας ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, οι οποίοι βαρύνονται και με την ευθύνη του σημερινού αίσχους.

Συνοπτικά : Η θέσπιση και ο καταλογισμός των εισφορών αυτών χωρίς να λαμβάνεται υποψι το εισόδημα του ασφαλισμένου, τυχόν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης και το διοικητικό μέτρο της έκδοσης ασφαλιστικής ενημερότητας για θεώρηση βιβλίων, ως μέσο εξαναγκασμού σε πληρωμή, είναι αντίθετα στην αρχή της αναλογικότητας, στο Σύνταγμα (ζήτημα παραβίασης  των άρθρων 2, 4, 5, 21, 22 και 25 του Συντάγματος) και την ΕΣΔΑ, η δε σχετική δικαιοπραξία μεταξύ ασφαλιζόμενου και ταμείων συνιστά καταπλεονεκτικη δικαιοπραξία.

Η παροχή ενός  “κοινωνικού αγαθού”  από μία κοινωνία στα μέλη της, προσδιορίζει ως ένα βαθμό και τον “πολιτισμό” της, εξ ου και η ονομασία της ασφάλισης ως κοινωνική ασφάλιση.

Ο όρος “ασφάλιση” ή “κοινωνική ασφάλιση” περιλαμβάνει έννοιες κρίσιμες για την ύπαρξη του ανθρώπου, την ίδρυση ανθρώπινων κοινωνιών και γενικά την προστασία της ίδιας της ζωής. Αγγίζει όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε τομείς της καθημερινότητας, αλλά και σημαντικούς τομείς διαμόρφωσης του επιπέδου διαβίωσης του Έλληνα πολίτη.

Η ιδέα της κοινωνικής ασφάλισης είναι εξέλιξη των διαφόρων μορφών αλληλοβοήθειας των μελών μιας κοινωνίας, και αυτό ως μέτρο την χαρακτηρίζει.

Μελετώντας, και αντλώντας πληροφορίες, στο μέτρο του δυνατού, από ειδικούς, δημόσιους φορείς, ασφαλισμένους, κτλ, διαπιστώνει κανείς ότι το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας από ιδρύσεώς του, “κατασκευάστηκε” και διαρθρώθηκε κατά τέτοιο τρόπο, όχι για να εξυπηρετήσει τις πραγματικές ανάγκες των υπό ασφάλιση εργαζομένων, αλλά για να εξευρεθεί τρόπος της κεφαλαιοποίησης ενός οικονομικού αντικειμένου, της δήθεν ...

Το να χάνεις τις εκλογές, είναι το αποφασιστικότερο όπλο... (#και για το πρόβλημα του ΟΑΕΕ)

"Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος" 

...έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι - συγκυβέρνηση και τρόικα όμως, κάνουν την στρουθοκάμηλο και συνεχίζουν να σκοτώνουν την επιχειρηματικότητα σε μια ήδη κατεστραμμένη οικονομία που διψά για ρευστότητα, στραγγίζοντάς την όπου την βρουν...

Το να χάνεις τις εκλογές, είναι το αποφασιστικότερο όπλο... Συζητούν τώρα Βρούτσης και τρόικα, αλλά και πάλι - σχεδόν εμμονικά - σκέφτονται την μισή λύση: το ζήτημα είναι η σύνδεση εισφοράς με εισόδημα (και όλα τα άλλα να ρυθμιστούν βάσει αυτής) - χωρίς αυτήν τζάμπα ο "κόπος"...

Εκείνοι όμως, όμηροι της μαγικής εικόνας που πουλούν εν όψει των εκλογών για να επιβιώσει η συγκυβέρνηση, αρνούνται την πραγματικότητα της οικονομίας και παίζουν στον μαγικό τους αυλό το σκοπό "λεφτά υπάρχουν" - και συνεχίζουν να στέλνουν κατασχετήρια στην ελεύθερη επαγγελματικότητα/επιχειρηματικότητα, σαν τους χειρότερους κρατιστές δικτάκτορες, ποινικοποιώντας την αδυναμία αυτασφάλισης! 

Τόσο έχουν οι κρατικοδίαιτοι δημόσιοι υπάλληλοι της συγκυβέρνησης και της τρόικας σε εκτίμηση την ιδιωτική οικονομία, την ατομική πρωτοβουλία, την ελεύθερη οικονομία γενικά - δεν έχουν ιδέα από που έρχεται η ανάπτυξη (στην οποία ομνύουν), πως παράγεται ο πλούτος μιας κοινωνίας, πως δημιουργούνται θέσεις εργασίας. Το μόνο που γνωρίζουν είναι το χαράτσι - από την τουρκοκρατία μέχρι σήμερα δεν έμαθαν τα νέα του αναπτυγμένου κόσμου, των σύγχρονων κοινωνιών - έμειναν στο φεουδαρχικό ολιγαρχικό καθεστώς των κρατικοδίαιτων ελίτ. 

Ωραία... ας καταδιώξουν λοιπόν τους ελεύθερους επαγγελματίες για την αδυναμία τους να λειτουργήσουν σε μια κατεστραμμένη οικονομία χωρίς ρευστότητα (που το δικό τους σπάταλο κράτος δημιούργησε). Ας τιμωρήσουν τον επιχειρηματία που δεν έχει δουλειά και άρα επαρκές εισόδημα για να πληρώσει την εισφορά στον ΟΑΕΕ -που παραμένει με τα κριτήρια του 2008 ένας σημερινός κατώτερος μισθός! Ας συνεχίσουν να ενοχοποιούν την ιδιωτική πρωτοβουλία και την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα που πνίγεται στο περιβάλλον που εκείνοι επέβαλλαν - την έλλειψη ζήτησης. Κι ας αναζητήσουν φόρους με την μορφή εισφορών (γιατί περί αυτού πρόκειται) από τα θύματα της φοροκαταιγίδας, των χαρατσιών, των έκτακτων τελών και των φόρων υπέρ τρίτων. 

Τις εκλογές θα τις χάσουν και μόνο από τους ελεύθερους επαγγελματίες - ίσως μετά αναρωτηθούν για το αυτονόητο...
ΑΣ

"Όσον αφορά τη ρύθμιση «Νέα Αρχή», μόλις 25.557 ασφαλισμένοι δήλωσαν συμμετοχή από 1/7/2013 μέχρι 31/1/2014 και άλλοι 20.000 περίπου συμμετείχαν στην πάγια ρύθμιση. Με άλλα λόγια, μόλις 45.000 ασφαλισμένοι μπήκαν σε ρύθμιση σε ένα σύνολο 440.000 με χρέη στον ΟΑΕΕ, ποσοστό που μόλις αγγίζει το 8%. Τα δε χρέη που μπήκαν με τον τρόπο αυτό σε ρύθμιση δεν ξεπερνούν τα 253 εκατ. ευρώ σε σύνολο οφειλών 7,4 δισ. ευρώ, δηλαδή ούτε το 3,4%... 

Στο σημείο αυτό, όπως υπενθυμίζουν στελέχη του ΟΑΕΕ, πρέπει να τονιστεί ότι η ενημερότητα των 45.000 οφειλετών που μπήκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στη ρύθμιση δεν σημαίνει ότι θα διατηρηθεί και στο μέλλον, γιατί, σε πολλές περιπτώσεις, οι ρυθμίσεις εκπίπτουν λόγω αδυναμίας των οφειλετών να συνεχίσουν την εξυπηρέτησή τους." 
(capital.gr από το άρθρο που ακολουθεί)

Ρύθμιση τριών σημείων για τη βόμβα του ΟΑΕΕ

Σε αναζήτηση συμφωνίας τριών σημείων, με αντιρρήσεις από την τρόικα

Από τους Δημήτρη Κατσαγάνη, Γιάννη Αγγέλη 

H χρονική σύμπτωση της έκδοσης των «πράξεων βεβαίωσης οφειλής» (που αποτελούν προ-κατασχετικό ειδοποιητήριο) 440.000 ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ με την εκλογική διαδικασία της 25ης Μαΐου έχει δημιουργήσει ένα εκρηκτικό πολιτικό κοκτέιλ, που υποχρεώνει την κυβέρνηση σε άμεση παρέμβαση.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Κ», το ζήτημα αποκτά υψηλής στάθμης προτεραιότητα για το κυβερνητικό επιτελείο και οι «λύσεις» αναζητούνται σε ένα πλαίσιο συνεργασίας με τους φορείς των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των ελεύθερων επαγγελματιών.

Προτάσεις έχουν κατατεθεί από όλες τις πλευρές, αλλά έχουν συναντήσει τις επιφυλάξεις της τρόικας, η οποία, ενώ αναγνωρίζει την εξαιρετική σημασία των μικρομεσαίων στην επιχειρούμενη μεταβατική φάση ανάκαμψης της οικονομικής δραστηριότητας, εντούτοις εμφανίζεται ανελαστική ως προς τις προτάσεις ρύθμισης της χρηματοδότησης του ασφαλιστικού τους.

Και επιμένει στη δραστική μείωση των συντάξεων του ΟΑΕΕ στα όρια της βιωσιμότητας του Ταμείου. Πράγμα που ισοδυναμεί με εκ νέου «σφαγή» των συντάξεων του ΟΑΕΕ. Οι πληροφορίες του «Κ» αναφέρουν ότι:

Αναζητείται τρόπος αναβολής της φάσης «κατασχέσεων» που ακολουθεί την παραλαβή και μη πληρωμή των «πράξεων βεβαίωσης οφειλής», τις οποίες έχουν πάρει στα χέρια τους χιλιάδες ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ. Ένας επιπλέον λόγος είναι ...

Οι εισφορές είναι ένας βαρύς φόρος πάνω στην εργασία (#η "φορολογική σφήνα")

Η κοινωνική αλληλεγγύη επιβάλλει να περάσουμε σε ένα δημόσιο σύστημα υγείας ισότιμης και καθολικής πρόσβασης, χωρίς ασφαλιστικά ταμεία υγείας, όπως ήταν και η αρχική σύλληψη το 1982, μέχρι να την αλλοιώσουν οι ισχυρές συντεχνίες.

Ο πιο βαρύς φόρος

του Αρίστου Δοξιάδη*

Με πολλούς νέους φόρους και με αυξημένους συντελεστές, με μεγάλες οριζόντιες περικοπές δαπανών, αλλά με ελάχιστο περιορισμό της φοροδιαφυγής, φθάσαμε επιτέλους σε δημοσιονομικό πλεόνασμα. Σύμφωνα με τη Eurostat, τα έσοδα του κράτους ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκαν από 38,4% το 2009 σε 44,6% το 2012 και έχουν φθάσει πολύ κοντά στον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Με τα στοιχεία του 2013, ίσως να τον έχουν ξεπεράσει.

Για μερικούς, π.χ. την κυβέρνηση, αυτό σημαίνει ότι έχουμε σχεδόν ολοκληρώσει τη δημοσιονομική προσαρμογή. Για άλλους, π.χ. τον ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει οι φόροι να αυξηθούν ακόμα περισσότερο. Για άλλους, οι φόροι είναι πολύ υψηλοί, και με πρώτη ευκαιρία θα πρέπει να μειωθούν. Η Δράση, για παράδειγμα, κάνει εκστρατεία κατά των νέων φόρων στα ακίνητα. Η δική μου γνώμη είναι ότι δεν μπορούν να μειωθούν σημαντικά οι φόροι στο ορατό μέλλον. Γιατί πρέπει να μειωθούν δραστικά οι ασφαλιστικές εισφορές.

Είναι φυσικό να μας φαίνεται πιο βαριά η πρόσφατη επιδρομή του κράτους στο πορτοφόλι μας. Αυτή έχει πολλές μορφές, από το πετρέλαιο θέρμανσης μέχρι τον φόρο κατοχής σε ακίνητα που δεν αποδίδουν. Εχοντας ζήσει επί δεκαετίες χωρίς αυτά, όταν συμβαίνουν, και μάλιστα σε μειωμένα εισοδήματα, είναι οδυνηρά. Αλλά, αν επικεντρωθούμε σε αυτά, αφήνουμε άθικτο το σύστημα που μας έφερε στην κρίση. Ηταν τα βάρη που είχαμε, όχι αυτά που δεν είχαμε, που στρέβλωναν την οικονομία της μεταπολίτευσης. Αυτά είναι που πρέπει να μειωθούν, για να μπούμε σε μια διαφορετική τροχιά ανάπτυξης.

Επί δεκαετίες, ενώ η κατανάλωση μεγάλωνε, η νόμιμη απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα έμενε στάσιμη, η «μαύρη» εργασία επεκτεινόταν, οι επιχειρήσεις παρέμεναν πολύ μικρές και η παραγωγικότητα της εργασίας στους εμπορεύσιμους κλάδους ήταν χαμηλή. Σε αυτό συντέλεσε πολύ το πλέγμα των επιβαρύνσεων πάνω στη νόμιμη παραγωγική δραστηριότητα. 

Πέρα από τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά και μερικούς παράλογους περιορισμούς της εργατικής νομοθεσίας, το κύριο βάρος ήταν η λεγόμενη "φορολογική σφήνα". Πρόκειται για τη διαφορά ανάμεσα στον καθαρό μισθό που παίρνει ο εργαζόμενος και στο κόστος για την επιχείρηση που τον απασχολεί. 

Τα συστατικά της σφήνας είναι, κυρίως, οι ασφαλιστικές εισφορές και ο παρακρατούμενος φόρος εισοδήματος. Στην Ελλάδα ήταν εξαιρετικά υψηλή συγκριτικά με τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Ημασταν στη δεύτερη ή την τρίτη θέση.

Ηρθε η κρίση και η ανεργία εκτινάχθηκε. Εγινε επιτακτική η ανάγκη να μπορούν να προσλάβουν περισσότερους εργαζόμενους οι επιχειρήσεις που πασχίζουν να σταθούν στον διεθνή ανταγωνισμό. 

Αυτό προϋποθέτει, ανάμεσα σε άλλα, να είναι μικρότερο το κόστος ανά εργαζόμενο, μέχρι τουλάχιστο να βελτιωθεί η παραγωγικότητα. 

Από την πίεση της ανεργίας ...